အခန်း (၉၇-၉၈)

အခန်း (၉၇) တည်းခိုခန်း ညဉ့်ယံ စကားဝိုင်း

ထူထပ်သော တိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် မှိန်ပျပျ မီးရောင်လေးက တုန်ရီနေ၏။ တည်းခိုခန်းမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မီးပုံကြီးမှ အားနည်းသော အနွေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ မီးတောက်များက တဖျောက်ဖျောက် မြည်နေလေသည်။ ဤလည်ပင်းညှစ်ခံရမတတ် တိတ်ဆိတ်မှုကြီးထဲတွင် မီးတောက်များ၏ အသံတစ်ချက်စီတိုင်းက အထူးပင် နားကလောစရာ ကောင်းနေလေသည်။

စကားပြောဆိုတတ်သော သိုင်းလောကမှ သူရဲကောင်းများ အားလုံး အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေကြသနည်း၊ မည်သူကမျှ အဘယ်ကြောင့် စကားမပြောကြသနည်း ဆိုသည်ကို စားပွဲထိုးလေးက စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ဘေးရှိ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်မှာမူ မျက်နှာ ဖြူရော်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုအလျောက် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။ ငယ်ရွယ်သော စားပွဲထိုးလေးနှင့် မတူဘဲ သူက ပို၍ အတွေ့အကြုံ ရှိလေသည်။ သူသည် သိုင်းလောကသား တစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စီးပွားရေး လုပ်ကိုင်လာခဲ့သဖြင့် လောကအကြောင်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားလေသည်။ ဤသည်မှာ မုန်တိုင်းမလာမီ တိတ်ဆိတ်မှု ဆိုသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။

ဤသိုင်းလောကမှ သူရဲကောင်းများမှာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်တတ်ကြကြောင်းကို သူ သိထားသည်။ သူ၏ ပစ္စည်းများ ပျက်စီးသွားမည်ကို နှမြောသော်လည်း ဤနေရာတွင် အသက်ဆုံးရှုံးရသည်ထက်စာလျှင် ပိုကောင်းပါသေးသည်။ သို့သော် သူ ထွက်သွားချင်သော်လည်း မသွားရဲပေ။ ဤကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသော နေရာတွင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ထွက်သွားခြင်းက အာရုံစိုက်မှုကို အရမ်း ရရှိစေလိမ့်မည်။ ထိုသိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးက ထူးဆန်းသူများ ဖြစ်ကြရာ အကယ်၍ သူသာ သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားပါက မည်သို့သော ပြဿနာမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

ထိုအချိန်မှာပင် ထောင့်တစ်နေရာမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်ကြီး၊ မီးဖိုချောင်ကို သွားပြီး ကျွန်တော့်အတွက် ဝိုင်တစ်အိုးလောက် နွှေးပေးပါ။ စားပွဲထိုး၊ သွားပြီး ဟင်းပွဲတွေ သွားယူချေ။ ဝိုင်က ပူနေရမယ်၊ ပြီးတော့ ဟင်းတွေကလည်း လတ်ဆတ်နေရမယ်။ ကျွန်တော် အလျင်မလိုပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့လည်း လောစရာ မလိုပါဘူး။"

အချိန်တစ်ခု ယူလိုက်ရသဖြင့် တည်းခိုခန်းထဲရှိ လူတိုင်းက ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ထိုနေရာတွင် လူသုံးယောက် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရဘဲ လိင်အမျိုးအစားကိုသာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်သည် ယနေ့ ပြဿနာများ၏ အဓိက တရားခံ အစစ်အမှန်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေသည်။ ထောင့်တစ်နေရာမှ လူငယ်၏ စကားများထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သူ နားလည်သွားသည်၊ ထိုလူငယ်က သူ့ကိုရော စားပွဲထိုးကိုပါ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည့်နှက်သွား၏။

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ လူကြီးမင်း။"

ချက်ချင်းပင် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က စားပွဲထိုးကို ဖမ်းဆွဲကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော စားပွဲထိုးကို ဧည့်ခန်းထဲမှ ဆွဲထုတ်သွားလေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဧည့်ခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်မှ လေအေးများ ဟိန်းဟောက်နေကာ လည်ပင်းညှစ်ခံရမတတ် တိတ်ဆိတ်မှုကြီးက တည်းခိုခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးပုံကြီး၏ တဖျောက်ဖျောက် မြည်သံလေးများက လူတိုင်း၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖန်တီးထားလေသည်။ အပြင်ဘက်မှ နှင်းပွင့်အနည်းငယ် လွင့်ဝဲဝင်လာပြီး အရိပ်များက ဟိုဟိုဒီဒီ လှုပ်ရှားနေကြ၏။ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လူများ ရှိနေသော်လည်း အရေအတွက် ဘယ်လောက်ရှိသည်ကိုတော့ မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် အရပ်ရှည်ပြီး ထွားကြိုင်းသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ကာ မေးလိုက်၏။

"လင်းကျန်း က မျက်မမြင် ဓားသမား ကူ ဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ကြားဖူးလား။"

ချက်ချင်းပင် တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်ထောက်ခံလိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့ ကြားဖူးတာပေါ့။ ယွင်ကျိုးနယ် ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဓားသမားအဖြစ် လူသိများတယ်လေ၊ သူက မကောင်းမှုကို အဆိပ်လို မုန်းတီးပြီး ဘယ် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် မှ သူ့လက်ကနေ မလွတ်နိုင်ဘူးတဲ့။"

ထွားကြိုင်းသော လူ၏ ဘေးရှိ မျက်နှာဖြူရော်ရော် ပညာတတ် တစ်ဦးနှင့် တူသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဟဲဟဲ။ အစ်ကို၊ ခင်ဗျား နောက်ပြောင်နေတာလား။ ကူမော့ လို သစ္စာဖောက်ပြီး ယုတ်မာတဲ့ သူတစ်ယောက်က သူ့ကိုယ်သူ မကောင်းမှုကို အဆိပ်လို မုန်းတီးတယ် လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်လား။ သူက အကြီးမားဆုံး အဆိုးဆုံး သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။"

ဓားကိုင်ထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ဝင်မေးလိုက်၏။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပါဦး။"

ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား က ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်ကာ ရှင်းပြလေသည်။

"လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း မှာ လူကောင်း တစ်ယောက်လောက် ကျန်သေးလို့လား။ ကိုယ့်အဖေကို ပြန်သတ်တဲ့ အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက် ယန်ချင်းတုန်း နဲ့ ပူးပေါင်းတဲ့ သူတွေကများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တရားမျှတပြီး မကောင်းမှုကို မုန်းတီးတယ်လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ဝူထုံဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် လျို ဟာ သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ တပည့် သုံးဆယ့်သုံးယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး လာခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူတို့က သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာ ယန်ချင်းတုန်း နဲ့ သွားဆုံပြီး တရားမျှတတဲ့ သိုင်းလောက အတွက် ဒီအန္တရာယ်ကောင်ကို ဖယ်ရှားပေးချင်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲ့ဒီ မျက်မမြင်ကူ နဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သွားဆုံခဲ့ကြတယ်လေ။"

သူက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

"အရင်က မျက်မမြင်ကူ မှာ တရားမျှတတယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ရှိခဲ့တော့ ခေါင်းဆောင် လျို က ဘာသံသယမှ မရှိဘဲ သူ့ကို နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ မျက်မမြင်ကူ က သူတို့ကို ပြန်လှည့်တိုက်ပြီး အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ။ ဝူထုံဂိုဏ်း က လူ သုံးဆယ့်လေးယောက် ထဲမှာ နှစ်ယောက်ပဲ အသက်လု ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တယ်။ သိုင်းလောကက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သုံးဆယ့်နှစ်ယောက် ရဲ့ အသက်တွေလေ၊ မျက်မမြင်ကူ က လုံလောက်အောင် မယုတ်မာဘူးလား။"

ဓားကိုင်ထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူ က စားပွဲကို လက်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ယုတ်မာတယ်၊ တကယ်ကို ယုတ်မာတာပဲ။ သူက ကိုယ်ကျိုးရှာတဲ့ သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာ တစ်ယောက်ပဲ။"

ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား က ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ က မျက်မမြင်ကူ ဟာ သစ္စာဖောက်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လေ။ သူက တကယ်တော့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ တရားမျှတတဲ့ သိုင်းလောက ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြံစည်ကာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို တိတ်တဆိတ် ကျူးလွန်နေခဲ့တာ။ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ က လက်ရှိမှာ မျက်မမြင်ကူ ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေတယ်၊ သူ့ခေါင်းက ငွေစင် တစ်သောင်း တန်တယ်လေ။"

ပထမဆုံး စကားပြောခဲ့သော ထွားကြိုင်းသည့် လူက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ကျစ်၊ ကျစ်။ အဲ့ဒီ ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမ ယန်ချင်းတုန်း လိုပဲ သူလည်း သေသင့်တယ်၊ သေသင့်တယ်။"

ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား က သူ၏ ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ရာ အနည်းငယ် မူးနေပုံရပြီး ယိမ်းယိုင်ကာ စားပွဲကို မှီလိုက်ပြီးနောက် ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေ သုံးယောက်၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမြင်လေးတွေကို မဝေမျှချင်ဘူးလား။"

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ထောင့်တစ်နေရာရှိ လူသုံးယောက်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားကြ၏။ ကူချူတုန်းက မလှုပ်ရှားသော်လည်း သူမ၏ လက်က ဓားရိုးပေါ်တွင် ရှိနေလေသည်။ ယန်ချင်းတုန်း လည်း မလှုပ်ရှားသော်လည်း သူမ၏ လက်ကလည်း ဓားရိုးပေါ်တွင် ရှိနေလေသည်။ ကူမော့ တစ်ယောက်သာ ဝိုင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ သောက်နေပြီး သူလည်း စကားမပြောခဲ့ပေ။

လေထုမှာ အလွန် တင်းကျပ်နေ၏။ ခန်းမထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အပြင်ဘက်မှ လေနှင့် နှင်းသံများက ပိုမို ကျယ်လောင်လာသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကူမော့က ဝိုင်အိုးထဲမှ ဝိုင်ကို အကုန်သောက်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်ကာ မေးလိုက်၏။

"နျဲ့တုန်းလျို ရောက်နေပြီလား။"

ထွားကြိုင်းသော လူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ က ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက်လဲ။ မင်းလို လူယုတ်မာ တစ်ယောက်က သူ့ကို တွေ့ရဲသေးတယ်ပေါ့။"

"ဟား။"

ယန်ချင်းတုန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ ရယ်မောသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ပြောလိုက်၏။

"တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတယ်၊ လုံးဝကို ရယ်စရာကောင်းတယ်။"

ထွားကြိုင်းသော လူမှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ယန်ချင်းတုန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆဲရေးလိုက်သည်။

"သစ္စာဖောက်၊ ကိုယ့်အဖေကို ပြန်သတ်တဲ့ ဒီ ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမ၊ မင်းက ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့ ငါ့ကို ရယ်နေတာလဲ။ ငါက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။"

ယန်ချင်းတုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ရှင်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သေချာပေါက် သိတာပေါ့၊ သံလက်သီးဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖန်ရီရှုံး လေ။"

ဖန်ရီရှုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို သိနေလျက်နဲ့ ငါ့ကို ရယ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ငါ ဖန်ရီရှုံး ဟာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပြီး သိက္ခာရှိရှိ နေထိုင်လာခဲ့တာ။ မင်းလို ယုတ်မာတဲ့ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်က ငါ့ကို ရယ်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ။"

ယန်ချင်းတုန်းက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲရှိ သူရဲကောင်း တစ်စုကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ရှင့်ရဲ့ မျက်ကန်းနေမှုကို ကျွန်မ ရယ်တာပါ။ ကျွန်မက ရှင် ဖန်ရီရှုံး ကို ရယ်တာတင် မကဘူး၊ ဒီအခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ သူရဲကောင်း ဆိုတဲ့ သူတွေ အားလုံးကိုပါ ရယ်တာပါ၊ အားလုံးက မျက်ကန်းတွေချည်းပဲ၊ တကယ့် သူရဲကောင်းတွေကို လူယုတ်မာတွေလို့ ထင်ပြီး လူယုတ်မာတွေကိုတော့ သူရဲကောင်းတွေလို့ ထင်နေကြတာ။"

ဖန်ရီရှုံးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။"

ယန်ချင်းတုန်းက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့ နာမည်ကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် တုန်းလင်ခရိုင် ကနေ ထိုက်အန်းခရိုင် အထိ အခက်အဲတွေ အများကြီးကို ခံစားပြီး ထွက်ပြေးလာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ယွင်ကျိုးနယ် က သူရဲကောင်း အားလုံးက မျက်ကန်းတွေချည်းပဲ၊ အဲ့ဒီ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် လူယုတ်မာ နျဲ့တုန်းလျို ကို သူရဲကောင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ အသိအမှတ်ပြုနေကြတယ်။ ကျွန်မအဖေ ယန်ရှန်တုန်း က အဲ့ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာတောင် အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက် နျဲ့တုန်းလျို ရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံလိုက်ရပြီး ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာ၊ အဲ့ဒါတောင် ရှင်တို့ အားလုံးရဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတာကို ခံနေရသေးတယ်။ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ရှင်တို့ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်က ကျွန်မအဖေဆီကနေ ကျေးဇူးတွေ ခံစားခဲ့ရဖူးလဲ၊ အခုကျတော့ ကျွန်မအဖေ အသတ်ခံရတဲ့ အမှန်တရားကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျွန်မကို သတ်ဖို့ ဒီကို လာကြတယ်ပေါ့။ ကျွန်မကို လာသတ်ကြတယ်ပေါ့။"

ဖန်ရီရှုံးသည် ယန်ရှန်တုန်းထံမှ ကြီးမားသော ကျေးဇူးများကို ခံစားခဲ့ရသူများထဲတွင် တစ်ဦး အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ယန်ချင်းတုန်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီး အထူးသဖြင့် ယန်ချင်းတုန်းက ထိုနောက်ဆုံး မေးခွန်းနှစ်ခုကို မေးလိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လူအုပ်ထဲမှ သြရှရှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ရှက်စရာမကောင်းတဲ့ မိန်းမယုတ်၊ မင်းက သေတော့မှာကိုတောင် ငြင်းခုန်ဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်ပေါ့။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ ကိုတောင် အကွက်ဆင်နေသေးတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းလိုက်လဲ။ မင်းက တကယ်ကို ဖာသည်မ တစ်ယောက်၊ ပြည့်တန်ဆာမ တစ်ယောက်ပဲ။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က အဲ့ဒီ လူယုတ်မာတွေက မင်းကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လို့လား။"

ယန်ချင်းတုန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွား၏။ ဤစကားများမှာ တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလှသည်။ ယန်ချင်းတုန်းသည် သိုင်းလောကတွင် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူမသည် မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးသည်။ လူပုံလယ်တွင် သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို စော်ကားခံရခြင်းမှာ တကယ်ကို ယုတ်မာလှပေသည်။

ခွေးခြေခုံလေးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကူမော့က ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေ၊ ဒီလို အခြေအနေမှာ အဆိုးဆုံးကတော့ ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း သတ်ကြတာပဲလေ။ မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်ကို ဒီလို စော်ကားတာက မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား။"

သြရှရှ အသံက ထပ်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ဟေ့၊ ဖောက်ပြန်တဲ့ စုံတွဲလေးပဲ။ အဲ့ဒီ မိန်းမယုတ် ကို အဲ့ဒီလောက် ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ ခွေးကောင်၊ မင်းက ချန်ယွီရှန်း ရဲ့ နေရာကို ဆက်ခံလိုက်ပြီလား။ တိရစ္ဆာန်တွေ၊ မင်းတို့က ကိုယ့်ညီမ အရင်းကိုတောင် ချမ်းသာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး မလား။"

ကူမော့သည် အစပိုင်းတွင် သိပ်ပြီး ဒေါသမထွက်ခဲ့သော်လည်း ထိုလူ၏ စကားများက သူ၏ ညီမငယ် ကူချူတုန်းကို စော်ကားလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ဒေါသပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ သူက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"သတ္တိမရှိတဲ့ ခွေးကောင်၊ ထွက်ခဲ့စမ်း။"

ဤဟိန်းဟောက်သံမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပြီး တည်းခိုခန်းမှာ ပြိုကျတော့မည့်အလား တုန်ခါသွားလေသည်။ လူအများအပြားမှာ သူတို့၏ နားထဲတွင် အူသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေသွားကာ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို တူကြီး တစ်လက်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သူတို့၏ သွေးများ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ဆူပွက်လာပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားကာ အနောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားကြလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့က သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ နဂါးဖမ်းနည်းစနစ် ၏ မမြင်ရသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ မမြင်ရသော နဂါးတစ်ကောင်က ဟိန်းဟောက်ပြီး လေထဲတွင် လူးလှိမ့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ၎င်း၏ အော်သံမှာ ရှည်လျားပြီး ကြောက်မခန်းလိလိ ဖြစ်နေလေသည်။ လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ်သံမှ သတိမဝင်လာခင်မှာပင် ချွန်မြမြ မေးစေ့နှင့် မျောက်မျက်နှာရှိသော လူတစ်ယောက် လူအုပ်ထဲမှ လွင့်စင်လာလေသည်။

သူ၏ ခြေလက်များမှာ အရိုင်းအစိုင်းလို လှုပ်ရှားနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အား၏ တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား ကူမော့ထံသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်ပျံလာရန် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခံလိုက်ရလေသည်။ ထိုလူမှာ ကူမော့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ကျရောက်လာပြီး မျက်နှာမှာ သွေးဆင်းရောင် ကင်းမဲ့နေကာ မူးယစ်နေသူအလား ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။

ထိုလူကို မြင်သောအခါ ယန်ချင်းတုန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။

"ရှန်ကျန့်၊ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ခေတ်တုန်းက ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာပဲ။ မင်း ယန်လီကောင်း ကို ငွေစင် သုံးထောင် အကြွေးတင်ပြီး လက်ပြတ်တော့မယ့် အချိန်တုန်းက မင်းကို ငါ ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ မင်းအမေ နေမကောင်းဖြစ်တော့လည်း ဆေးဖိုးကို ငါ ပေးခဲ့တာလေ။ ဒီနေ့ မင်းက ငါ့ကို ဒီလို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့။"

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ဒီလူက ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ကလား။"

ယန်ချင်းတုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ ဌာနချုပ် က ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပါ။"

ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူယုတ်မာ၊ မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် မင်း ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို ငါ့ရှေ့မှာ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောကြည့်စမ်း။"

ထိုလူက ကူမော့ကို ကြည့်ပြီး ဆက်မပြောရဲတော့ချေ။ သူ အရမ်း ကြောက်သွားသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားလေသည်။

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်။"

ကူမော့က ထိုလူကို ကန်ထုတ်လိုက်ရာ တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်သို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။ လေထဲတွင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်သွားပြီးနောက် ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။ သူ သေသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ချက်ချင်းပင် တည်းခိုခန်းထဲရှိ လူအချို့က သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့မှာ ရှန်ကျန့် နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ မှ အဖွဲ့ဝင် အချို့ ဖြစ်ကြသည်။ လူငယ်များအနက် တစ်ဦးက ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"လူယုတ်မာတွေ။ ပထမဆုံး မင်းတို့က သိုင်းလောကက သူရဲကောင်း အားလုံးရှေ့မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ ကို အကွက်ဆင်တယ်။ အခု လူတွေကိုတောင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ယွင်ကျိုးနယ် သိုင်းလောက မှာ လူမရှိတော့ဘူးလို့ မင်းတို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တို့၊ ဒီလို ရင်ဘတ်မရှိ၊ သစ္စာမရှိ၊ မရိုသေတဲ့ သစ္စာဖောက်တွေ အကြောင်း ဘာများ ပြောစရာ ရှိသေးလို့လဲ။ အားလုံး ရှေ့တက်ပြီး သူတို့ကို သတ်ကြစို့။"

ထိုအချိန်မှာပင် လူအုပ်ထဲမှ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော လူတစ်စုက တရားမျှတသော လူများကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အလစ်အငိုက် ဖမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အော်ဟစ်သံများနှင့် တိုက်ခိုက်သံများ ရောယှက်သွားပြီး စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များ နေရာအနှံ့ လွင့်ပျံသွားကာ ခွက်များနှင့် ပန်းကန်များ ကြေမွသွားပြီး တည်းခိုခန်းမှာ လုံးဝ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလေသည်။

ထိုပရမ်းပတာ အခြေအနေတွင် တိုက်ခိုက်သူများက သူတို့၏ အပြင်ဝတ်ရုံများကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ၏ ဝတ်စုံများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ယန်ချင်းတုန်းနှင့် ကူမော့တို့ကို လှမ်းအော်လိုက်၏။

"ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ယန်၊ ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ကူ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒီလူအုပ်စုကို ကျွန်တော်တို့ ကြောက်စရာ လိုလို့လား။ မြန်မြန်၊ တရားမျှတပါတယ်လို့ ဟန်ဆောင်နေတဲ့ ဒီ ကြောင်သူတော်တွေကို သတ်ကြစို့။"

ထိုလူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ထွားကြိုင်းကာ မျက်နှာတွင် လိမ်ကောက်နေသော အမာရွတ်များ အပြည့်ရှိလေသည်။ ရှည်လျားသော အမာရွတ်ကြီး တစ်ခုက သူ၏ နဖူးမှသည် ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ဖြတ်ကာ ပါးပြင်အထိ ရောက်နေပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ကန်းသွားစေကာ မှောင်မည်းနေသော မျက်လုံးအိမ် တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ရက်စက်ပြီး ကြမ်းကြုတ်ကာ မြင်ရသူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါ မျက်နှာမဲ့ သရဲတစ္ဆေ ဖန်မင်ရှန်း ပဲ။"

နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ထပ်အော်လိုက်၏။

"ကူမော့၊ ခွေးကောင်။ ယန်ချင်းတုန်း၊ ခွေးမ။ မင်းတို့က လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း နဲ့ တကယ်ကို ပူးပေါင်းနေတာပဲ။"

ထွားကြိုင်းသော လူက သူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီးနောက် လိမ်ကောက်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန် မှတ်မိလွယ်လေသည်။ သူသည် မကြာသေးမီက တုန်းရှန်းခရိုင် တွင် အလွန် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေသော လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယန်ရှန်တုန်း ၏ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော အချစ်ရေး ရှုပ်ထွေးသည့် သခင်လေး ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် မိစ္ဆာ ချန်ယွီရှန်း ၏ လက်အောက်ရှိ ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။

အချိန်ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ပရမ်းပတာ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု စတင်သွားလေပြီ။ တည်းခိုခန်း တစ်ခုလုံးတွင် တိုက်ပွဲခေါ်သံများ၊ လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံများနှင့် စားပွဲများ၊ ကုလားထိုင်များ ပြုတ်ကျသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လုံးဝ ပရမ်းပတာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။ မီးခိုးငွေ့များက လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေ၏။ ဤကျဉ်းကျပ်သော နေရာလေးတွင် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ယန်ချင်းတုန်း၊ ကူမော့၊ လူယုတ်မာတွေ။"

"ယန်ချင်းတုန်း၊ လူယုတ်မာမ၊ မင်းက ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်ပေါ့။"

"သူတို့ကို သတ်။"

အခန်း (၉၉) သူရဲကောင်း တစ်စုနှင့် တိုက်ပွဲ

ကူမော့ သည် ယန်ချင်းတုန်း၏ အကူအညီမဲ့မှုကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ဤကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားပြီး ပွင့်လင်းလွန်းသော အကွက်ဆင်မှုမှာ တကယ်ကို အစွမ်းမဲ့လှပေသည်။

ယန်ချင်းတုန်း ကမူ ၎င်းကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးကို သူမ အရင်က အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးလေပြီ။ တရားမျှတသော သိုင်းလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရတိုင်း သူမက ရှင်းပြရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်လေ့ရှိရာ သူမ၏ ရှင်းပြချက်များမှာ ပို၍ အားနည်းလာပြီး အသုံးမဝင်တော့ချေ။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော တရားမျှတသည့် လူများ အားလုံးအတွက် သူမ အပြစ်တင်ခံခဲ့ရလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုခန်းမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေရုံသာမက အပြင်ဘက် လမ်းမများပေါ်တွင်လည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်နေလေသည်။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း အနေဖြင့် ပြဿနာရှာရန် လူအနည်းငယ်ကိုသာ စေလွှတ်လိုက်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ တစ်ယောက်ယောက်ကို အကွက်ဆင်ရန်အတွက် သူတို့အနေဖြင့် အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးထားရမည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ သံသယဝင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

"သူတို့ကို သတ်။"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့နှင့် ယန်ချင်းတုန်း၏ ရှင်းပြချက်များကို မည်သူကမျှ မယုံကြည်ကြတော့သလို မည်သူကမျှလည်း နားထောင်လိုစိတ် မရှိကြတော့ချေ။ တရားမျှတသော လူအများအပြားက ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များကို တိုက်ခိုက်လာကြလေသည်။ အသိတရားမဲ့သော လူအများစုမှာ လှည့်စားခံထားရပြီး အမှန်တရားကို မသိဘဲ သူတို့ကို လာသတ်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးက မည်သည့် သနားညှာတာမှုမျှ မပြသခဲ့ဘဲ တိုက်ကွက်တိုင်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်၍ အသုံးပြုခဲ့ကြလေသည်။

သတ်ဖြတ်သူများက ပြန်လည် အသတ်ခံရမည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းလောက၏ ခိုင်မာသော စည်းမျဉ်း ပင်ဖြစ်သည်။ တရားမျှတသည်ဖြစ်စေ၊ ယုတ်မာသည်ဖြစ်စေ ဤလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဓားကို ကောက်ကိုင်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်နှင့် ဘာကြောင့် သတ်သနည်း၊ ဘာကြောင့် အသတ်ခံရသနည်း ဆိုသည်ကို ဂရုမစိုက်သင့်တော့ပေ။ အမှားအမှန် ဆိုတာ မရှိသလို၊ တန်ဖိုးရှိမရှိ ဆိုတာလည်း မရှိပါဘူး။ အနိုင်အရှုံး သာ ရှိလေသည်။

မြင်ကွင်းမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီး အပြင်ဘက်မှ လူများ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။ ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် တရားမျှတသော လူများနှင့် တကယ်ကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များက သူတို့၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဖန်မင်ရှန်း က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို လက်ဟန်ပြလိုက်၏။

ဖန်မင်ရှန်းက အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ကူ၊ ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ယန်။ ဒီကနေ ထွက်သွားကြစို့။"

ချက်ချင်းပင် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် အချို့က မီးခိုးဗုံးများကို ပစ်ပေါက်လိုက်ကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များက ဒီရေလုံးကြီးအလား လွင့်ပျံထွက်လာပြီး စူးရှသော အနံ့ကြောင့် လူတိုင်းကို ချောင်းဆိုးစေကာ သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်သွားစေလေသည်။ တည်းခိုခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မည်သူကမျှ မလှုပ်ရှားရဲကြတော့ချေ၊ မှားယွင်းပြီး အခြားလူကို ဒဏ်ရာရစေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြလေသည်။

တည်းခိုခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကူမော့က သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်သတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။

"တစ်ယောက်ယောက်ကို အကွက်ဆင်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ အိပ်မက်မက်နေလိုက်။"

တစ်ချက် ခုန်လိုက်သည်နှင့် ကူမော့က အနက်ရောင် လင်းယုန် တစ်ကောင်အလား လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး မီးခိုးငွေ့များကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနေလေသည်။ သူသည် မျက်မမြင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမြင်အာရုံထက် အာရုံခံစားမှုအပေါ်တွင် မှီခိုနေရသဖြင့် တည်းခိုခန်း အတွင်းရှိ ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များက သူ့အတွက် ဘာမှ မကွာခြားလှပေ။

သူ၏ ခြေဖျားများကို အသာထိလိုက်ပြီး တိမ်ပေါ်လမ်းလျှောက် ကိုယ်ဖော့သိုင်း ကို အသုံးပြုကာ ကျိုးပဲ့နေသော စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များ ကြားတွင် မြေပြန့်ပေါ် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ခုန်ပျံနေလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များကို မှီသွားလေသည်။ သူက လက်ချောင်းများကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ခတ်လိုက်ရာ စူးရှသော လေတိုးသံများနှင့်အတူ သံဘောလုံး အနည်းငယ်က သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ လွင့်ပျံထွက်လာ၏။ "ဖူး" ခနဲ အသံအနည်းငယ်နှင့်အတူ ၎င်းတို့က ဂိုဏ်းဝင် အချို့၏ ဒူးကောက်ကွေးများကို တိတိကျကျ ထိမှန်သွားလေသည်။ ဂိုဏ်းဝင်များက အော်ဟစ်ကာ ဒူးထောက်ကျသွားကြပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးနေသော ဖန်မင်ရှန်း သည် လမ်းတစ်ဖက်ရှိ တည်းခိုခန်း တစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကူမော့သည် လေထဲသို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးများက ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်သွားကာ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ လေပြင်းများက ဟိန်းဟောက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်အလား ဖန်မင်ရှန်း၏ ကျောဘက်သို့ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။ ဖန်မင်ရှန်းသည် သူ၏ အနောက်မှ လိမ့်ဆင်းလာသော ခုခံ၍မရနိုင်သည့် အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ရှောင်တိမ်းရန် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နားကွဲမတတ် "ဘန်း" ခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ လက်ဝါးရိုက်ချက်က ဖန်မင်ရှန်း၏ ကျောကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားလေသည်။ ဖန်မင်ရှန်းက သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား တည့်တည့် လွင့်ပျံသွားကာ တည်းခိုခန်း၏ အနောက်ဘက် နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိပြီး ကြေမွသွားစေလေသည်။ သူသည် အပျက်အစီးများကြားတွင် လဲလျောင်းနေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ဲနေလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမကြီးပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒီ ခွေးကောင် ကူမော့ က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ အားလုံး သူ့ကို ဝိုင်းတားကြ။"

အော်ဟစ်နေသူမှာ အစောပိုင်းက တည်းခိုခန်း အတွင်းတွင် ဝိုင်သောက်နေခဲ့သော ပညာတတ် ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ နာမည်မှာ ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား ဖြစ်ပြီး ခရိုင်အဆင့် အင်ပါယာ စာမေးပွဲများကို အောင်မြင်ထားသော စစ်မှန်သည့် ကျောင်းတော်သား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ပြည်နယ်အဆင့် စာမေးပွဲများကို အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ နေ့ရက်များကို ဝိုင်သောက်ရင်း ဝမ်းနည်းမှုများကို ဖြေဖျောက်ကာ ကုန်ဆုံးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ မိသားစု ဓားသိုင်းမှာ တကယ်ကို ပြောင်မြောက်လှပြီး သိုင်းလောကတွင် နာမည်ဂုဏ်သတင်း ရရှိစေခဲ့သည်။ သူသည် ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မင်းက ဘယ်သူ့ကို ခွေးကောင် လို့ ခေါ်နေတာလဲ။"

သူက သူ၏ အတွင်းအားကို လည်ပတ်ကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်လေသည်။ သူက ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား ထံသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်စဉ် နဂါးဟိန်းဟောက်သံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ သူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက် အင်အားမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသဖြင့် ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား ၏ ဓားရှည်ကို နှစ်ပိုင်း တိုက်ရိုက် ကျိုးသွားစေလေသည်။ ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား က သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး အနောက်သို့ လွင့်ပျံသွား၏။

သူက ကျောက်တိုင် တစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိပြီး ဒုတိယအကြိမ် ဒဏ်ရာရတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အနောက်မှ ပေါ်လာပြီး ကျောင်းတော်သား၏ ကျောကို သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ဖမ်းပေးလိုက်လေသည်။ သို့သော် အင်အားမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုကြီးမားနေသဖြင့် သူလည်း အနောက်သို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တာအိုကျင့်ကြံသူ က ကျောင်းတော်သား အတွက် အခုအခံ တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဖန်ရီရှုံးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လျက် ကူမော့ထံသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

"လူယုတ်မာ၊ မင်းရဲ့ မာနကြီးမှုကို ရပ်လိုက်စမ်း။"

ထိုအချိန်တွင် သံလက်သီးဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် ဖန်ရီရှုံး က သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား လူအချို့ကလည်း တိုက်ခိုက်လာကြပြီး သူတို့ အားလုံးမှာ သိုင်းလောက တွင် နာမည်ကြီးသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည် - သံလက်မောင်း နတ်မျောက်ဝံ ကျောက်မန်၊ သေစေနိုင်သော ဓားသခင် ဆွန်းလဲ့၊ မိုးကြိုးဓားအရိပ် ချန်ရီကျီး စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ သိုင်းလောက တွင် နာမည်ကြီးသော ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင် ကိုးဦး ရှိလေသည်။ သူတို့၏ အနောက်တွင် တရားမျှတသော သူရဲကောင်း အများအပြားလည်း ရှိနေကြသည်။

ကူမော့က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အချိန်ကိုက်ပဲ။"

သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးက နဂါးနိုင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ "နောင်တရနေသော နဂါး" တိုက်ကွက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ ဤရိုးရှင်းပုံရသော တိုက်ကွက်တွင် အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး လက်ဝါးလေပြင်းက လိမ့်ဆင်းလာသော ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအလား ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာကာ လူအုပ်အထူထပ်ဆုံး နေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဖန်ရီရှုံး သည် သိုင်းလောက တွင် သူ၏ သံလက်သီး များကြောင့် နာမည်ကြီးလေသည်။ ကူမော့၏ လက်ဝါးမှ ကြောက်မခန်းလိလိ အင်အားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားအပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိသဖြင့် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် လက်သီးနှင့် လက်ဝါး ထိခိုက်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဖန်ရီရှုံး၏ လက်မောင်းမှာ ကွေးသွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပြန်လည် ရိုက်မိသွားလေသည်။ သူသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား အနောက်သို့ လွင့်ပျံသွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ သူ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်စလုံး ကြေမွသွားလေတော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကူမော့က လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းနေသော နဂါး" တွင် လက်ဝါးနှစ်ဖက်စလုံးကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်က လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်သွားပြီး ဧရာမ နဂါးနှစ်ကောင်က သူ၏ လက်ဝါးများကြားတွင် လူးလှိမ့်ကခုန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

လက်ဝါးရိုက်ချက် ကျရောက်သွားရာ နေရာတိုင်းရှိ မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်ပြာများမှာ ကြေမွသွားပြီး အပျက်အစီးများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားလေသည်။ သံလက်မောင်း နတ်မျောက်ဝံ ကျောက်မန် နှင့် သေစေနိုင်သော ဓားသခင် ဆွန်းလဲ့ တို့က ပူးပေါင်းကာ ခုခံရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ကျောက်မန် မှာ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကာ သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး လက်မောင်း ကျိုးသွားလေသည်။ ဆွန်းလဲ့ မှာမူ ဓားကို လွတ်ကျသွားပြီး ဓားက သူ၏ လက်ထဲမှ ပြုတ်ကျကာ သူ၏ ပေါင်ကို ပြန်လည် ထိုးစိုက်သွားလေသည်။

ကူမော့က မည်သည့် သနားညှာတာမှုမျှ မပြသဘဲ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်ထပ် "လယ်ကွင်းထဲတွင် ပေါ်လာသော နဂါး" တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ သူက ရုတ်တရက် ခါးကို ကိုင်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးစွမ်းအားက မြေပြင်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မျက်နှာပြင်ကို အက်ကွဲသွားစေကာ ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးများကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ နောက်ထပ် သိုင်းပညာရှင် အများအပြား ခြေချော်လဲကျသွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရလေသည်။

ကူမော့က မရပ်တန့်ဘဲ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေလေသည်။ ကူမော့၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နဂါးနိုင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ၏ စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူရဲကောင်းများ၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများက တောမီးအလား ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ သို့သော် ကူမော့မှာ ပင်ပန်းပုံမရဘဲ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းနှင့်အတူ ပိုမို အစွမ်းထက်လာကာ သူရဲကောင်းများကို အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးနေလေသည်။ တစ်ချိန်က တင်းကျပ်ခဲ့သော ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြီးမှာ ပြိုလဲသွားလေပြီ။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ ထူထပ်နေသော တရားမျှတတဲ့ ကျင့်ကြံသူများမှာ ဒီရေအလား နောက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။ ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား အပါအဝင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ဦးတိတိ ကူမော့၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည် - အချို့က သေဆုံးသွားပြီး အချို့က ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ချို့တဲ့သွားကြလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် နှင်းများ အပြင်းအထန် ကျဆင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ အနည်းဆုံး သုံးရာမှ ငါးရာခန့် ရှိသော သိုင်းလောကမှ သူရဲကောင်းများ အားလုံးမှာ ကူမော့ တစ်ယောက်တည်း၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် အံ့အားသင့်နေကြပြီး မည်သူကမျှ ရှေ့သို့ မတက်ရဲကြတော့ချေ။

ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒီ မျက်မမြင်ကူ က ရက်စက်တယ် ဆိုပေမယ့် အဲ့ဒီ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကတော့ အဲ့ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မျက်မမြင်ကူ နဲ့ သူ့ညီမ ကူချူတုန်း တို့က အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အားကိုးနေရတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ ကူချူတုန်း ကိုသာ ဖမ်းမိသွားရင် မျက်မမြင်ကူ က သေချာပေါက် လက်နက်ချမှာပဲ။"

နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ထောက်ခံလိုက်၏။

"အဲ့ဒါ ယုတ္တိရှိတာပဲ။ အဲ့ဒါက သိုင်းလောက ရဲ့ စည်းကမ်းတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်နေတယ် ဆိုပေမယ့် မျက်မမြင်ကူ လို မိစ္ဆာ တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သိုင်းလောက ရဲ့ စည်းကမ်းတွေ အကြောင်း ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။"

"ကူချူတုန်း ဘယ်မှာလဲ။"

"ဟိုဘက်က တည်းခိုခန်းထဲမှာလေ။ လက်တစ်ထောင် နတ်ကြာပွတ် ရှန်ဝမ်ရန်၊ သီလရှင်ကျောင်းအုပ် ကျင်းရှင်း၊ နဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူ လင်ရွှီ တို့ အပြင် တခြား ကျွမ်းကျင်သူ တစ်စုလည်း အထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ ငါ မှတ်မိတယ်။ ကူချူတုန်း နဲ့ ယန်ချင်းတုန်း တို့ ဖမ်းမိလောက်ပြီ။"

သို့သော် တရားမျှတသော သူရဲကောင်း တစ်စုက တည်းခိုခန်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် အချိန်လေးမှာပင် မီးခိုးငွေ့များ အနည်းငယ် ထွက်နေဆဲဖြစ်သော တည်းခိုခန်း အတွင်းမှ ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ နေ့ခင်းပိုင်း တစ်ချိန်ချိန်က တည်းခိုခန်း၏ တံခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားခဲ့ပြီး အတွင်းမှ ကြားရသမျှမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများသာ ဖြစ်ကာ အသံတစ်ခုစီတိုင်းက ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော "ဘန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ တည်းခိုခန်း၏ တံခါးမှာ ပြင်းထန်သော အင်အားတစ်ခုကြောင့် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များက လိမ့်ဆင်းလာသော ဒီရေလုံးကြီးအလား လွင့်ပျံထွက်လာလေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပုံရိပ်အချို့က ဒူးထောက်လျက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး လုံးဝ ကြောက်မခန်းလိလိ ပုံစံ ပေါက်နေလေသည်။

သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ အခြားသူများ မဟုတ်ဘဲ လက်တစ်ထောင် ကြာပွတ်သခင် ရှန်ဝမ်ရန်၊ သီလရှင်ကျောင်းအုပ် ကျင်းရှင်း နှင့် တာအိုကျင့်ကြံသူ လင်ရွှီ တို့ ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသုံးဦးစလုံးမှာ သိုင်းလောကတွင် နာမည်ကြီးသော ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေ့ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ သူတို့၏ ဝတ်ရုံများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး ဆံပင်များ ရှုပ်ပွနေကာ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်မှုများနှင့် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ရှန်ဝမ်ရန် ၏ ကြာပွတ်ရှည်မှာ ထက်ဝက်ခန့်သာ ကျန်တော့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေကျနေ၏။ သီလရှင်ကျောင်းအုပ် ကျင်းရှင်း ၏ သီလရှင်ဝတ်ရုံမှာ နေရာအတော်များများတွင် စုတ်ပြဲနေပြီး အတွင်းမှ သီလရှင် အဝတ်အစားများကို မြင်နေရသည်။ တာအိုကျင့်ကြံသူ လင်ရွှီ ၏ တာအို ဦးထုပ်မှာလည်း ပျောက်ဆုံးနေပြီး သူ၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များက လေထဲတွင် အရိုင်းအစိုင်းလို လွင့်ဝဲနေလေသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မှီခိုကာ ယိမ်းယိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ကြောက်မခန်းလိလိ သားရဲကြီး တစ်ကောင်က သူတို့နောက်သို့ လိုက်နေသကဲ့သို့ ဒူးထောက်လျက် ထွက်ပြေးနေကြလေသည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် အနက်ရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက တည်းခိုခန်း အတွင်းမှ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသုံးဦး၏ ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။ သူမသည် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး မည်သည့် လက်နက်မှ ကိုင်ဆောင်မထားသော်လည်း သူမ၏ လက်များမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နီရဲနေကာ သွေးရောင် စစ်မှန်သောချီ များက သူမ၏ လက်များပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်နေလေသည်။

သီလရှင် သုံးပါး၊ ဆရာကျင်းရှင်း နှင့် ဆရာလင်ရွှီ တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တိုက်ခိုက်လာကြ၏။ ရှန်ဝမ်ရန် ၏ ကြာပွတ်က လှိုင်းလုံးများအလား လှုပ်ခတ်လာပြီး ဆရာကျင်းရှင်း ၏ ယပ်တောင်က မရေမတွက်နိုင်သော ငွေရောင် ကြိုးမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဆရာလင်ရွှီ ၏ ဓားရှည်က အေးစက်စက် လင်းလက်လာလေသည်။

ကူချူတုန်းသည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ သူမ၏ လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလို လက်များက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏ အနီရဲရဲ စစ်မှန်သောချီ များ လိမ့်ဆင်းလာကာ ထိုသုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိခိုက်မိသွားလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြတ်သားသော "ခရက်" မြည်သံ အချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ တရားမျှတသော သူရဲကောင်းများ၏ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်သံများ ကြားတွင် ရှန်ဝမ်ရန် ၏ ကြာပွတ်၊ ဆရာကျင်းရှင်း ၏ ယပ်တောင်နှင့် ဆရာလင်ရွှီ ၏ ဓားရှည်တို့မှာ သူမ၏ လက်ဗလာဖြင့် အစအနမကျန် ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရလေသည်။

ထိုလူသုံးဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကြီးမားလှသော စစ်မှန်သောချီ များ ပြည့်နှက်နေသည့် ကူချူတုန်း၏ လက်ဝါးများက သူတို့၏ ရင်ဘတ်များကို တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ ထိုသုံးဦးမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်များအလား လွင့်ပျံသွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ အသက်မဲ့သွားကြလေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ တရားမျှတသော သူရဲကောင်းများကို နောက်တစ်ကြိမ် သေခြင်းတရားနှင့် တူသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးထဲသို့ ကျဆင်းသွားစေပြန်သည်။ သူတို့သည် ကူချူတုန်းကို အသုံးပြု၍ ကူမော့ကို ထိန်းချုပ်ရန် စဉ်းစားနေခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ကူချူတုန်း ကိုယ်တိုင်ကလည်း ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုခန်းမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ယန်ချင်းတုန်း ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူမက သွေးများ စီးကျနေဆဲဖြစ်သော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူမ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေလေသည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် လမ်းမကြီး အလယ်တွင် ယှဉ်လျက် ရပ်နေကြပြီး ရာနှင့်ချီသော တရားမျှတသည့် သူရဲကောင်းများမှာ သေခြင်းတရားနှင့် တူသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးအောက်တွင် ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး မည်သူကမျှ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟရဲကြတော့ချေ။

တစ်ချိန်ချိန်သို့ ရောက်သောအခါ လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်၏။

"ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း က သူရဲကောင်းကြီး ရှန်ပုယွီ ရောက်လာပြီ။"

ချက်ချင်းပင် လူအုပ်ကြီးမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပြီး ထို့နောက် အချိန်နှင့်အမျှ "စတုတ္ထ သခင်လေး ချန် လည်း ရောက်လာပြီ" နှင့် "သခင်ကြီး ယင် ရောက်လာပြီ" ဟူသော သတင်းများက တရားမျှတသော လူများကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေလေတော့သည်။