မြောက်ပိုင်းမှ အောင်ပွဲ (အပိုင်း ၂)

စုန့်ကျစ်ချန်းက အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ၊ အဖေက ဘာလို့ အဲ့ဒါတွေကို ထည့်ပြောနေတာလဲ၊ ကျွန်တော်တို့က အာ့နွီဆီကနေ အခွင့်အရေးယူဖို့ စိတ်ကူး မရှိပါဘူး"

စုန့်ရှင်းယိက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါက သတိပေးရုံတင်ပါ၊ အိတ်ထဲကို ငွေစလေး နည်းနည်းပါးပါး ရောက်လာတာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဟုတ်ကြီး ထင်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ၊ တတိယအစ်ကိုနဲ့ သူ့မိသားစုကို ကြည့်လိုက်... အဟမ်း... အရာရာကို ကိုယ့်လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တာက အကောင်းဆုံးပဲ"

ကျန်းရှီကလည်း ရယ်မောရင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ၊ ကျွန်မတို့က ဒါတွေကို နားလည်ပါတယ်၊ ကလေးတွေကိုလည်း သေချာ ပြောပြထားပြီးသားပါ၊ တကယ်လို့ အာ့နွီသာ ဒီလောက် မကြိုးစားခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ ငွေစုမိမှာတောင် မဟုတ်ဘူး၊ အခု အာ့နွီက ဆိုင်ခန်းဝယ်ဖို့ အချိန်ကောင်းလို့ ပြောနေမှတော့ ဝယ်ကြတာပေါ့၊ ကျွန်မတို့မှာ ငွေအများကြီး မရှိပေမယ့် ဆိုင်ခန်းအသေးလေး တစ်ခန်းလောက်တော့ တတ်နိုင်ပါသေးတယ်"

စုန့်တင်းရှန်းက ကမန်းကတန်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ အဲဒါက ကျွန်မရဲ့ အမြင်သက်သက်ပါ၊ အမြတ်ရရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် တကယ်လို့ ဆုံးရှုံးသွားရင်... ဒါကြောင့် အကြီးဆုံးဦးလေးနဲ့ ဒေါ်လေးတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ သေချာစဉ်းစားကြပါ"

ကျန်းရှီက ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"နင်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဆိုင်ဝယ်ဖို့ သတ္တိတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်လို့ ဆုံးရှုံးသွားရင်လည်း အသစ်က ပြန်စကြတာပေါ့၊ လူတိုင်းမှာ လက်တွေ ခြေတွေ ရှိပြီး ခွန်အားတွေ ရှိနေတာပဲ၊ နောင်ကျရင် ပိုက်ဆံပြန်မရှာနိုင်မှာကို ကြောက်နေစရာ လိုလို့လား"

သူမကပင် ထိုစကားမျိုး ပြောလာသောကြောင့် တခြားသူများကလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိတော့ဘဲ မိမိတို့ အသုံးပြုနိုင်မည်ငွေကို စတင်တွက်ချက်ကြတော့သည်။ စုန့်တင်းရှန်းတွင် အစီအစဉ်ရှိထားပြီးဖြစ်ရာ မိုးခေါင်မှု ပြီးဆုံး၍ လူများ ပြန်လည် နာလန်ထူလာပါက ဆိုင်ခန်းများလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် အကျိုးအမြတ် ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

မိသားစု နှစ်စုလုံးက ဆိုင်ခန်းဝယ်ရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။ အဓိကအကြောင်းအရင်းက အိမ်ခြံမြေက သူခိုး ခိုးခံရမည်ကို ပူပန်စရာမလိုသလို နောင်တွင် အရေးတကြီး ငွေလိုအပ်လာလျှင်လည်း ပြန်လည် ရောင်းချနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို အိမ်ခြံမြေက စိတ်ချရသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဖြစ်သည်ဟု စုန့်တင်းရှန်းက အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

စုန့်ယွိလန်လည်း အနည်းငယ် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသော်လည်း သူမတွင် ငွေအများကြီး မရှိသည့်အပြင် မိသားစုကို မှီခိုနေရသော မုဆိုးမတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမတွင်ရှိသော ငွေကို တွက်ချက်ပြီးနောက် ဆိုင်ဝယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မိုးခေါင်မှု ပြီးဆုံးမှသာ လယ်မြေအချို့ ထပ်မံဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမနှင့် သူမ၏သားအတွက် စားဝတ်နေရေး မပူပန်ရလျှင်ပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ တခြားကိစ္စများကိုတော့ နောက်မှသာ ဖြေရှင်းရတော့မည်ပင်။

မိသားစုဝင်များအားလုံး ဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ခရိုင်မြို့သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်များကို ရရှိပြီးမှသာ အားလုံးစိတ်အေးသွားကြသည်။

နွေဦး၏ ကြင်နာမှုကြောင့် ပျော့ပျောင်းခဲ့ဖူးသော မြေထုက ယခုအခါ ပြင်းထန်သော နွေနေပူရှိန်အောက်တွင် ခြောက်သွေ့အက်ကွဲနေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံက အသက်ပေးရေစင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ပင်ထားသောကြောင့် မြစ်ရေက တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပြီး ခမ်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က တက်ကြွစွာ စီးဆင်းခဲ့သော မြစ်ရေက ယခုအခါ အရိုးခြောက်တစ်ခုကဲ့သို့သာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။ မြစ်ရေကို အမှီပြုနေရသော ရေတွင်းများကလည်း ဟောင်းလောင်းပေါက် ဖြစ်နေပြီး မြေပြင်လည်း ခြောက်သွေ့အက်ကွဲနေကာ အသက်ရှူကျပ်နေဟန် ရှိသည်။

ဤရေရှားပါးမှု ဒုက္ခအတွင်း စုန့်မိသားစု၏ကြာကန်ကလည်း ရွှံ့နွံပြင်ကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး စိမ်းလန်းသော ကြာရွက်များက အသက်ရှင်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်နေသည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက တစ်ပြည်လုံး၏ ရေငတ်မွတ်မှုကို ထင်ဟပ်နေစေသည်။

ခရိုင်အစိုးရက ပန်းဂျုံနှင့် ကန်စွန်းဥကဲ့သို့သော မိုးခေါင်ရေရှားဒဏ်ခံသီးနှံများကို စိုက်ပျိုးရန် တိုက်တွန်းနေပြီး အခွန်လျှော့ပေါ့ပေးခြင်းနှင့် ဂျုံ၊ ဆန် သို့မဟုတ် ပြောင်းအစား ဤသီးနှံများဖြင့် အခွန်ပေးဆောင်နိုင်ခွင့်ကို ခွင့်ပြုပေးနေခဲ့သည်။

ဆောင်းဦးပေါက်ရန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မိုးခေါင်မှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

စုန့်တင်းရှန်းက သူမ၏ အလုပ်ရုံမှ ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ကုန်ကြမ်းများအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပန်းဂျုံနှင့် ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးရေးတွင်သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က တီထွင်ဖန်တီးမှုများ လွှမ်းမိုးခဲ့သော ထိုနေရာက ယခုအခါ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

ဟူထောင်ကတော့ ရောင်းချနိုင်သမျှ အစားအစာများကို ရောင်းရန်နှင့် မရောင်းရသည်များကို ပြန်ယူရန် မြို့သို့ အကြိမ်ကြိမ် သွားနေခဲ့သည်။

မိုးခေါင်မှု ဆက်ဖြစ်နေပါက မငြိမ်မသက်မှုများ ဖြစ်လာပြီး လူလုပ်ဘေးအန္တရာယ်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဆိုင်ထဲ၌ အစားအစာများ ရှိသည်ကို သိသွားပါက တချို့လူများက မထူးဇာတ်ခင်းကာ ဝင်ရောက်လုယက်ကြပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီး တံခါးများကို ဖွင့်ထားပေးလိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။ ဘာမှ မရှိသောကြောင့် ဝင်ကြည့်ပြီး ပြန်ထွက်သွားရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ကျရောက်လုနီးပြီဖြစ်သော ဆောင်းရာသီတွင် မျှော်လင့်ထားသည့် နှင်းများ မပေါ်ပေါက်လာသေးဘဲ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဤနယ်မြေပေါ်သို့ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အရိပ်မည်းကြီးများ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ပိန်လိန်စုတ်ပြတ်နေသည်ဟု ပြောနိုင်သည့် မြောက်ပိုင်းဒေသမှ ဒုက္ခသည်များက စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြပြီး ရှင်သန်ရေးအတွက် အသည်းအသန် ဖြစ်လာကာ ဤဒေသသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဈေးကွက်တစ်ခု ဖြစ်လာပြန်သည်။ သူတို့က မိမိတို့၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြစ်သည့် ဇနီးနှင့် သားသမီးများကို ကန်စွန်းဥနှင့် ဂျုံအနည်းငယ် ရရှိရန်အတွက် လဲလှယ်နေကြသည်။

ထိုစိတ်ပျက်အားငယ်နေသူများက ရရှိလာသော ရိက္ခာများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ မိုးခေါင်နေသော ကန္တာရပြင်ကြီးထဲမှ အိုအေစစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသော ဘဝများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဘေးကင်းရာအရပ်ကို ရှာဖွေရန် တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူကြွယ်ကြီးဝမ်နှင့် သူ့၏မိသားစုကလည်း ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်ရာ မြို့ပေါ်ရှိ သူတို့အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ရန် ဝမ်ချွမ်ကိုသာ ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။ လီယွင်ရှန်းက စုန့်ရှင်းယိအား သူ၏ လယ်တောတွင် လာရောက်နေထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း စုန့်ရှင်းယိက ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ငါ မသွားချင်လို့ မဟုတ်ဘူး"

စုန့်ရှင်းယိက သူ၏ မိသားစုကို ရှင်းပြနေသည်။

"ငါတို့သာ သွားလိုက်ရင် ပဉ္စမညီရဲ့မိသားစုနဲ့ ဆဋ္ဌမညီရဲ့ မိသားစုတွေ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ၊ အကြီးဆုံးအစ်ကို၊ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ တတိယအစ်ကိုရဲ့ မိသားစုတွေနဲ့က ငါတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ပဉ္စမညီရဲ့မိသားစုနဲ့ ဆဋ္ဌမညီရဲ့ မိသားစုတွေကတော့ ငါတို့နဲ့ တစ်သားတည်းပဲလေ၊ သူတို့ကို ဒီအတိုင်း ပစ်မထားနိုင်ဘူး... ငါအဲ့လို လုပ်သွားရင် ငါက အစ်ကို မဟုတ်တော့ဘူး"

စုန့်တင်းရှန်းကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမတို့မိသားစုသာ ထွက်သွားပြီး တခြားသူများကို လျစ်လျူရှုလိုက်လျှင်လည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း နောင်တွင် ဆွေမျိုးဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သူတို့လည်း ဤရွာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် အစီအစဉ်ရှိသောကြောင့် ဆွေမျိုးသားချင်းအားလုံးကို အမျက်မထွက်စေချင်ပေ။

သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များက မကြာခဏဆိုသလို လူသားတို့ ဖန်တီးသော ဘေးအန္တရာယ်များကိုပါ သယ်ဆောင်လာတတ်သည်။ ဆာလောင်ငတ်မွတ်နေချိန် အစားအစာအတွက် အသည်းအသန် ဖြစ်လာပါက လူတိုင်းက ဘာမဆို လုပ်တတ်ကြသည်။

ညတစ်ည၏ ညသန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အော်ဟစ်သံများနှင့် ဆူညံသံများကြောင့် သူတို့အားလုံး ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာခဲ့ကြသည်။ စုန့်ကျစ်ယွင်နှင့် စုန့်ကျစ်ချန်းတို့က သတ္တိကောင်းကောင်းဖြင့် ဓားရှည်များကိုင်ကာ ခြံစည်းရိုးပေါ်မှ တက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရွာအဝင်ဘက်တွင် မီးလောင်နေပြီး ကောင်းကင်ကြီး နီရဲနေသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်။ လူရိပ်မည်းမည်းများက ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေကြပြီး ငိုယိုအော်ဟစ်သံများကလည်း အချိန်အကြာကြီး ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ထိုအသံများ တိတ်သွားမှသာ ရွာသားများက ပေါက်ပြားများကို ကိုင်ဆောင်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာရဲကြသည်။ ရွာသားများ စုရုံးပြီး မီးငြိမ်းရန် အချိန်အတော်ယူခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မီးမကူးစက်နိုင်ရန် တူးမြောင်းများ တူးကြရပြန်သည်။

ရွာအစွန်ရှိ အိမ်အချို့ ရက်စက်စွာ လုယက်ခံခဲ့ရပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ် အသက်ဆုံးရှုံးမှုများလည်း ရှိခဲ့သည်။ နေအိမ်များက မီးလောင်ပြင်အဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကလည်း လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက မီးခိုးမှိုင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်သောကကြောင့် သတိလစ် မေ့မြောနေကြပြန်သည်။ သူတို့၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေက သူတို့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်များ၏ သက်သေ ဖြစ်နေလေသည်။

အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော သေဆုံးမှုများကြောင့် တစ်ရွာလုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသည်။ သက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများက လာရောက်စစ်ဆေးပေးခဲ့သော်လည်း ခေါင်းယမ်းရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

"ငါတို့လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး၊ ဒါတွေက ဟိုဒီ ဟိုဒီ လျှောက်သွားနေတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေ လုပ်တာဆိုတော့ သူတို့ကို လိုက်ရှာဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မင်းတို့ရွာတင် မဟုတ်ဘူး၊ တခြားရွာတွေလည်း လုယက်ခံနေရတာပဲ၊ ဟူး..."

စုန့်တင်းရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသော ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက စုန့်ရှင်းယိကို ကြည့်ကာ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"အဖိုး၊ ပဉ္စမအဖွားနဲ့ ဆဋ္ဌမအဖိုးတို့ရဲ့မိသားစုတွေကို သမီးတို့နဲ့အတူ လာနေဖို့ ခေါ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား၊ အထူးသဖြင့် ပဉ္စမအဖွားပေါ့... ဒီနေ့ရက်တွေကို အတူတူ ဖြတ်ကျော်ကြတာပေါ့၊ လူများတော့ ပိုပြီးလည်း သတ္တိရှိလာမယ်၊ သူတို့ကို ဒီအတိုင်း ပစ်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

"အေး အေး၊ အဖိုး သူတို့နဲ့ သွားပြောလိုက်မယ်၊ အဲဒီလူတွေက သိပ်ရက်စက်တာပဲ၊ လူအတော်များများရဲ့ အသက်ကိုတောင် နှုတ်ယူသွားကြတယ်၊ သူတို့ နောက်ထပ် ဘာတွေလုပ်ဦးမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး၊ တကယ်လို့ နောက်နှစ်အထိ မိုးဆက် ခေါင်နေဦးမယ်ဆိုရင် အခြေအနေတွေက ဒီထက်ပိုပြီး ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

လယ်မြေမရှိသော ရွာသားအချို့က မိမိတို့၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးကာ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့ပြီး အငတ်ဘေးမှ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စုန့်မိသားစုက ရွာတွင် ကြွယ်ဝသော မိသားစုဖြစ်သောကြောင့် မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စွန့်ခွာသွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့တွင် အသက်ဆက်ရန် ရိက္ခာအနည်းငယ် ကျန်ရှိနေပြီး မိုးအမြန်ရွာစေရန်သာ ဆုတောင်းနေကြရသည်။

ဆောင်းရာသီ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ရွာတွင် ရွာသူရွာသား အရေအတွက် လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကပင် ပျော်ရွှင်စရာ အငွေ့အသက် မရှိတော့ပေ။ မိုးခေါင်ရေရှားမှုကြောင့် လူတိုင်း အသက်မဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။

"အာ့နွီအာ၊ နင် သတိထားမိလား၊ ဟိုဘက်အိမ်က စုန့်ကျောင်းရှင်းကို မတွေ့ရတာ တော်တော်ကြာနေပြီနော်"

သားရေချပ်များကို စီနေရင်း ဖန့်ရှီက မေးလာခဲ့သည်။ ဝက်များလည်း မကျန်တော့သောကြောင့် ကလေးငယ်များအား နို့တိုက်ကျွေးရန်အတွက် သိုးအနည်းငယ်ကို မြေအောက်ခန်းထဲ၌ တိတ်တဆိတ် မွေးမြူထားကြသည်။ အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအစာများ မရှိသောကြောင့် ချောင်လျိုအာနှင့် ကျောက်တိတို့၏ နို့ရည်က မလုံလောက်ပေ။

ကျောက်တီ၏သား တာ့ယွီက မိုးခေါင်သောနှစ်တွင် မွေးဖွားလာခဲ့သောကြောင့် ကံမကောင်းစွာဖြင့် မိခင်နို့ကို ကြာရှည်မစို့ရဘဲ သိုးနို့နှင့် မှိုစွဲလုနီးပါး ဆန်ဟောင်းများဖြင့် ပြုတ်ထားသော ယာဂုကိုသာ အားကိုးနေရသည်။ ထိုယာဂုကပင် အလွန်အဖိုးတန်ပြီး နို့စို့ကလေးများသာ စားခွင့်ရနိုင်သည်။

ဤသားရေချပ်များကို အစောပိုင်းက သိုးမွှေးများနှင့်အတူ ပေးပို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့ကို ဖိနပ်အပေါ်ပိုင်းများ ပြုလုပ်ပြီး ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။ အချိန်မီ မပြီးစီးခဲ့သည့် ကျန်နေသည့် သားရေများကိုတော့ အပြင်လူကို မခိုင်းတော့ဘဲ သူမတို့ အားလပ်ချိန်၌ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်နေခဲ့ကြသည်။

ပဉ္စမမိသားစုနှင့် ဆဋ္ဌမမိသားစုတို့ကလည်း သူတို့နှင့်အတူ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး မိသားစုသုံးစုလုံး ခြံဝင်းတစ်ခုတည်းတွင် တိုးဝှေ့နေထိုင်ကြရသည်။ အနည်းငယ် အဆင်မပြေသော်လည်း ပို၍ ဘေးကင်းသည်ဟု သူတို့ ခံစားနေရသည်။

တတိယအဘိုး၏ မိသားစုက အကြီးဆုံးအဘိုး၏ အိမ်တွင် သွားနေချင်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် အကြီးဆုံးအဘိုး၏ အိမ်ကလည်း လူဦးရေ များနေပြီး သူတို့ကု လက်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒုတိယအဘိုး၏ မိသားစုကတော့ အမွေခွဲဝေစဉ်ကတည်းက မကျေလည်မှုများ ရှိခဲ့သောကြောင့် တတိယအဘိုး၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ စတုတ္ထအဘိုး၊ ပဉ္စမအဘိုးနှင့် ဆဋ္ဌမအဘိုး၏ မိသားစုများ အတူတူနေထိုင်နိုင်ကြသည်မှာ တခြားမိသားစုများအတွက် မနာလိုစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပဉ္စမအဘွားက ပြောလာခဲ့သည်။

"ဘာလဲ၊ နင်တို့ ခုထိ မသိသေးဘူးလား"

ဖန့်ရှီက အတင်းအဖျင်း ပြောရသည်ကို အမြဲစိတ်အားထက်သန်သူဖြစ်ရာ ချက်ချင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ပဉ္စမအဒေါ်၊ ကျောင်းရှင်းက ဘာဖြစ်သွားလို့လဲ"

ပဉ္စမအဘွားက နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့ရင်း ပြောပြလာခဲ့သည်။

"အဲဒီအိမ်က လူတွေက ဒီလိုပဲ လုပ်တတ်တာလေ၊ ကျောင်းရှင်းကို သူ့အမေဘက်က အမျိုးတွေဆီ ပို့ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ၊ နင်တို့က သူ့ကို ရှာတွေ့ပြီး ပြန်ခေါ်လာပေးလိုက်တာနဲ့ အရာရာက အရင်လို ပြန်ဖြစ်သွားမယ် ထင်နေတာလား၊ သူ့ကို သူ့အမေဘက်က အမျိုးတွေဆီ ပို့လိုက်တယ် ပြောပေမယ့် ငါ ပြန်ကြားရသလောက်တော့ ဟိုဘက်က မုဆိုးဖိုတစ်ယောက်နဲ့ ပေးစားလိုက်ပြီတဲ့"

"ဘာ"

ဖန့်ရှီက အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ထအော်လိုက်သည်။

"မုဆိုးဖိုနဲ့ ပေးစားလိုက်တာ ဟုတ်လား၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ငတုံးမ၊ ဒါလေးတောင် မသိဘူးလား"

ပဉ္စမအဘွားက လှောင်ပြောင်ရင်း ဆက်ပြောနေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ နင် စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ပထမတစ်ချက်က သူတို့က ကျောင်းရှင်းကို ဆက်ပြီး မကျွေးထားချင်ကြဘူး၊ ဒုတိယကတော့... ကျောင်းရှင်းက အပျို ဟုတ် မဟုတ် ဘယ်သူ သိနိုင်တော့မှာလဲ၊ အခုလို အိမ်ထောင်ချပေးနိုင်တာကိုက ကံကောင်းနေပြီ၊ သူ့အတွက် ဒီထက်ကောင်းတဲ့ မိသားစုကို ရှာပေးနိုင်မယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား"

စုန့်တင်းရှန်း၏ ရင်ထဲတွင်လည်း လေးလံသွားရသည်။

“ကျောင်းရှင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သဘောတူမှာလဲ၊ သူက အမြင့်ကြီးကို မှန်းထားတာလေ”

ပဉ္စမအဘွားက ဆက်ပြောနေပြန်သည်။

"သူ သဘောမတူရင်တောင် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်ဦးမှာလား၊ ဒီလို ဘေးဒုက္ခရောက်နေတဲ့ နှစ်မှာ ဘယ်နေရာသွားသွား စားစရာ မရှိတော့ဘူး၊ ဒီတောင်ကြားထဲမှာ နေတာကမှ သစ်ခေါက်တွေ စားရရင်တောင် ငတ်တော့ သေသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

စုန့်တင်းရှန်းတစ်ယောက် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြန်သည်။ သူမ၏ရင်ထဲမှ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း အောင့်သက်သက် ခံစားနေရသည်။

လီရှီက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ပဉ္စမယောင်းမ၊ ယောင်းမရဲ့သားက စျေးသည်လုပ်နေတာမလား၊ မြို့ထဲမှာ ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ မစဉ်းစားဘူးလား"

"စဉ်းစားတာပေါ့၊ ငါ့သားအငယ်ဆုံးကလည်း မြို့ထဲမှာ အလုပ်သင် လုပ်နေတာလေ၊ နောက်ကျရင် သူတို့က ငါ့ကိုပါ မြို့ပေါ် ခေါ်သွားဖို့ အစီအစဉ် ရှိတယ်၊ ငါတို့မိသားစုက လူနည်းတယ်လေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက အဘွားကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ၊ ဘယ်နေရာကမဆို နေလို့ ရတယ်၊ နင်တို့ကို ခွဲသွားဖို့တော့ ဝန်လေးမိတယ်"

လီရှီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"မြို့ပေါ်မှာ နေတာကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ဒုက္ခပေးတဲ့လူတွေနဲ့လည်း ဝေးသွားတာပေါ့၊ နောင်ကျရင် ငါတို့လည်း သူတို့နဲ့ ပတ်သက်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပဉ္စမအဘွား၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

"ဘာလဲ၊ နင်တို့အားလုံးမှာလည်း အဲဒီလို အကြံရှိနေကြတာလား"

လီရှီက ဆက်မေးလိုက်ပြန်သည်။

"ဆဋ္ဌမမိသားစုကရော ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

ဆဋ္ဌမအဘွားက ခန်ဘေးရှိ ဗီဒိုကို မှီထားရင်း သူမလက်ထဲမှ သားရေစအချို့ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နေကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတို့မိသားစုကတော့ ပိုတောင်ရိုးရှင်းသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီနှစ်တွေမှာ ငါ့ရဲ့ဆေးဖိုးဝါးခါးတွေ အများကြီး ကုန်ထားတော့ မြို့ပေါ်မှာ သွားနေနိုင်ဖို့အထိတော့ မတတ်နိုင်လောက်သေးဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့မိသားစုက သူတို့နဲ့ အဆင်မပြေတာ လူတိုင်းအသိပဲ၊ တစ်ခုခုဖြစ်ရင်တောင် ငါတို့ပါ နာမည်ပျက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ စတုတ္ထယောင်းမ... တကယ်လို့ ယောင်းမတို့ မြို့ကို ပြောင်းဖြစ်ရင် ကျွန်မရဲ့သားအငယ်ဆုံးကို သစ်သီးခြံ စောင့်ခိုင်းလိုက်လေ၊ တစ်နှစ်ကို ငွေစလေး နည်းနည်းပါးပါး ပေးရင် ရပြီ"

လီရှီက သူမ၏အမြင်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ငါတို့မှာလည်း အဲဒီလိုအကြံရှိတာတော့ အမှန်ပဲ၊ ငါလည်း စိတ်ကုန်လှပြီ၊ အဖေတူ အမေတူ မွေးလာတာချင်း အတူတူ သူတို့မိသားစုတွေက ဘာလို့ ဒီလို အကြံအစည်တွေ များနေကြတာလဲ၊ စုန့်ထောင်ဟုန် ထွက်သွားပြီး တခြားသူတွေကို မနာလိုဖြစ်အောင် လုပ်ကတည်းက သူတို့လည်း ဒီလို ပုံစံဆိုးတွေကို လိုက်လုပ်နေကြတော့တာပဲ"

ဆဋ္ဌမအဘွားက ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကံကောင်းလို့ပေါ့၊ ငါ့သမီးလေး စောစောစီးစီး အိမ်ထောင်ကျသွားတာ ကံကောင်းတယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့လည်း မျက်နှာပျက်ရဦးမှာပဲ၊ နောင်ကျရင် ငါတို့မိသားစု ပိုက်ဆံပိုရှာနိုင်တဲ့အခါ နင်တို့နဲ့အတူ မြို့ကို လိုက်ပြောင်းမယ်၊ သူတို့ နင်တို့ကို လာပြီး ဒုက္ခမပေးနိုင်အောင်ပေါ့"

"ကောင်းကင်ကြီးက ဘယ်တော့မှ မျက်စိပွင့်မလဲ မသိပါဘူး၊ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလားတောင် စိုးရိမ်နေရပြီ"

ပဉ္စမအဘွားက အပြင်ဘက်က ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ပြာကြီးကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး သက်ပြင်းချနေပြန်သည်။

နွေရာသီသို့ ရောက်လာချိန်တွင် ကပ်ဘေးလည်း လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော မိုးများကြောင့် မြေထုက လုံးဝ စိုစွတ်သွားခဲ့သည်။ ရေတွင်းများထဲတွင် ရေများ ပြန်လည်ပြည့်လာပြီး ကြာကန်ထဲ၌လည်း ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကြောင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သူအချို့ ပြန်ရောက်လာကြသော်လည်း အချို့ကတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်ကြတော့ပေ။ သို့သော်လည်း လူတိုင်းက ထိုဝမ်းနည်းမှုထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး နစ်မွန်းမနေနိုင်ကြဘဲ ထွန်တုံးနှင့် ပေါက်ပြားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ လယ်ကွင်းများဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြရသည်။

ယခုအချိန်က ပြောင်းဖူးစိုက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်သလို နောက်ကျမှ စိုက်ရသော သီးထပ်စပါးကိုလည်း စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ ကောင်းကင်ကြီးကသာ နောက်ထပ် ဘေးအန္တရာယ်များ ထပ်မပေးတော့ပါက အနည်းဆုံးအနေဖြင့် သူတို့ ကောင်းမွန်သောနှစ်တစ်နှစ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

နန်းတော်မှလည်း ကောက်ပဲသီးနှံ မျိုးစေ့အမျိုးမျိုးကို ဝေပေးခဲ့သည်။ စုန့်ကျစ်ယွမ်က မျိုးစေ့များ သွားယူခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းမှ ပြန်ရောက်လာသော သူကြွယ်ကြီးဝမ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"ညီအစ်ကို၊ မြောက်ပိုင်းမှာ အောင်ပွဲကြီး ရခဲ့ပြီဗျ၊ ခင်ဗျားရဲ့ သမက်လည်း မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာ၊ ဟား ဟား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စုန့်ကျစ်ယွမ်တစ်ယောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး မျိုးစေ့များ ယူရန်ပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူက အိမ်ပြန်ပြီး ဤသတင်းကောင်းကို မျှဝေရန်သာ စဉ်းစားနေလေသည်။

‘ကျိုးယိနို ပြန်လာပြီ! သူ့သမီး ဒီလောက်ဒုက္ခခံစရာမလိုတော့ဘူး။ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိပြီ’

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုန့်တင်းရှန်းကလည်း ကျိုးယိနိုထံမှ နှစ်နှစ်အတွင်း ပထမဦးဆုံး ပေးပို့သော စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

......။.........။........

စာရေးသူ၏ မှတ်ချက်

စုန့်တင်းရှန်း : ဒုက္ခတွေ ခံစားခဲ့ရတယ် ဟုတ်လား၊ မဟုတ်တာ၊ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး၊ မိုးခေါင်တာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျွန်မက သက်သောင့်သက်သာ နေနေတာပါနော်။

ကျိုးယိနို : ကျွန်တော် ပြန်မလာခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို တကယ်မေ့သွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်။ QAQ