နတ်ဘုရားမီးခွက်

လှေငယ်လေးသည် ခရီးဆက်လက်၍ ထွက်ခွာခဲ့ကာ....

ကျုံးချင်အတွက်မူ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ သွားရောက်ရန် ပို၍စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။

သူ၏အတွေ့အကြုံများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံဆင့်သည် အနည်းငယ် မလုံလောက်ကြောင်း သူ ပို၍ပို၍သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

နေထွက်လာပြီး လဝင်သွားကာ...

လဝင်သွားပြီး နေထွက်လာပြန်၏။

အချိန်များ နေ့ရက်အလီလီ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သံသရာတစ်ခုသည် ထပ်ခါတလဲလဲ လည်ပတ်နေသည့်အလားပင်။

နက်ရှိုင်းသောပင်လယ်ထဲတွင် အထီးကျန်ခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး အဖော်မဲ့ခြင်းက အရိပ်တစ်ခုအလား လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ရံဖန်ရံခါ တိုက်ခတ်လာသော မုန်တိုင်းများနှင့် တဝုန်းဝုန်းထနေသော ရေလှိုင်းလုံးကြီးများသည် ဘဝ၏ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မုန်တိုင်းအပြီးတွင် သက်တန့် တစ်ခုက မိုးကောင်းကင်ယံ၌ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

အရောင်ခုနစ်မျိုးရှိသော အလင်းရောင်က လောကကြီးကို ပို၍တက်ကြွလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ကျုံးချင်ကို ရပ်တန့်ပြီး စိုက်ကြည့်သွားစေခဲ့သည့်အရာမှာ သက်တန့်နှင့်အတူ မြို့တစ်မြို့လည်း ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်။

ထိုမြို့သည် ကျွန်းတစ်ကျွန်း၏အထက်တွင် မျောလွင့်နေပေ၏။

မြို့အတွင်း၌ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် ဆိုင်များ မြောက်များစွာ ရှိပြီး လူများ အဝင်အထွက် ရှိကာ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးများ စည်ကားနေခဲ့သည်။

ကလေးများက ပြေးလွှား ဆော့ကစားနေကြပြီး လူများက နှစ်ယောက် သုံးယောက် အုပ်စုဖွဲ့ကာ လျှောက်လှမ်းနေကြ၏။

အလွှာပေါင်းစုံမှ လူများက သူတို့၏အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်နေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီက သူတို့၏အခန်းကဏ္ဍများကို ဖြည့်ဆည်းနေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သိသာထင်ရှားသော်လည်း အသံတစ်သံမျှပင် မကြားရချေ။

မြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် ရေပေါ်တွင် ထိုအတိုင်း ရပ်တည်နေခဲ့သည်။

ထိုအရာက လူများကို အစစ်အမှန်လိုလို အိပ်မက်လိုလို ခံစားချက်တစ်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေပေ၏။

လှိုင်းလုံးတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာပြီးနောက် မြို့တော်၏ထောင့်တစ်နေရာသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝါးမျိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ကျုံးချင်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒါက တံလျှပ်လား..."

တံလျှပ်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ကံကောင်းခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ဆန္ဒများ ပြည့်ဝလာမည်ဟူသော ကြိုတင်နိမိတ်ပြမှုတစ်ခုပင်။

ကျုံးချင်က စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ ကံကောင်းတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား..."

သူသည် အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ အမြန်ရောက်ရှိချင်ခဲ့ပြီး ယခုအချိန်၌ နိမိတ်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည့် တံလျှပ်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုအရာက ကံတရားသည် သူ၏ဘက်တွင် ရှိနေကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သလော။

လူအများစုအတွက် ကံတရားဆိုသည်မှာ နားလည်ရခက်သော သဘောတရားတစ်ခုပင်။

အများစုက ထိုအရာမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်သိမ့်မှု တစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်ဟုပင် ဆိုကြ၏။

သို့သော် ကျုံးချင်ကဲ့သို့ တည်ရှိမှုတစ်ခုအတွက်မူ....

သူ၏ကျင့်ကြံမှု ပို၍အားကောင်းလာလေလေ သာမန်လူများ နားလည်ရခက်သည်ဟု ယူဆသော အရာများစွာကို သူ ပို၍ခံစားသိရှိနိုင်လေလေပင်။

ထို့ပြင် ထိုကဲ့သို့အရာမှာ တာအို၏တခြားသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုပင်။

ထိုအရာကိုတွေးမိချိန်၌ ကျုံးချင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပေ၏။

ယခင်က သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်၌...

ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက် အပြင်ဘက်ရှိ မြူခိုးဖြူများ၏ပိတ်ဆို့ခြင်းကို သူ ခံရမည်လော...

အကယ်၍ သူ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက် အပြင်ဘက်တွင် မြူခိုးဖြူများ၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို အနှစ်တစ်ထောင်တိုင် ခံရမည်ဆိုပါက ဤခရီးစဉ်မှာ အမှန်တကယ်ကို အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန် သူ ထိုမျှလောက် ကံမဆိုးနိုင်ကြောင်း ဝိုးတဝါး ကြိုတင်နိမိတ်ပြမှုတစ်ခုကို ရရှိနေခဲ့လေပြီ။

လှေငယ်လေးသည် သက်တန့်တံတားကို ဖြတ်သန်းကာ တံလျှပ်ကို ကျော်လွန်၍ ရှေ့သို့ ဆက်လက်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်...

နေဝင်ဆည်းဆာချိန်၌...

ကျုံးချင်က မိုးကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏နှလုံးသားက တိမ်တိုက်များနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်သွားပေ၏။

သူ၏အတွေးများက သူ၏ယခင်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

သူသည် လှေကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ကာ လဲလျောင်းနေသည်။

လှေကို ရိုက်ခတ်နေသော လှိုင်းပုတ်သံများကို သူ နားထောင်နေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က သူ ဖတ်ဖူးခဲ့သော နတ်သမီးပုံပြင် တစ်ပုဒ်ကို သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"သမုဒ္ဒရာထဲမှာ ခရီးသွားတဲ့အခါ တကယ်လို့ မင်းသာ ကံကောင်းမယ်ဆိုရင် မိုးကောင်းကင်ကနေ ကျလာတဲ့ မှော်မီးခွက်တစ်ခုကို ကောက်ရနိုင်တယ်..."

"ဒီမှော်မီးခွက်ထဲမှာ အဘိုးအိုတစ်ယောက် နေထိုင်ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဆန္ဒတစ်ခု တောင်းဆိုလိုက်တာနဲ့ သူက အဲ့ဒီဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိမ့်မယ်..."

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အတွေးများ လွင့်မျောနေသော ကျုံးချင်သည် မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"တကယ်လို့ ငါ့ဆီမှာလည်း ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တဲ့ မှော်မီးခွက် တစ်ခု ရှိနေမယ်ဆိုရင် ငါ ဘာဆန္ဒကို တောင်းရမလဲ..."

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှင်းလင်းသော အဖြေတစ်ခုကို စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

လူသားများ၏အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာတွင် အဆုံးမဲ့ လိုအင်ဆန္ဒများ ရှိကြ၏။

ဆန္ဒများတွင် အကန့်အသတ် ရှိသည်။

အကန့်အသတ်ရှိသော ဆန္ဒများဖြင့် အဆုံးမဲ့ လောဘကို ဖြည့်ဆည်းရန် ကြိုးစားရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ကို မလွယ်ကူလှချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျုံးချင်က ရယ်မောလိုက်၏။

သူ မည်သည်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့ ယုတ္တိမတန်သော အတွေးမျိုး တွေးမိနိုင်ရသနည်း။

နတ်သမီးပုံပြင်များထဲရှိ အရာများမှာ လူများမှ လုပ်ကြံဖန်တီးထားသော အရာများသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မည်သည်ကြောင့် ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်သော ဆယ်ကျော်သက်စိတ်ကူးယဉ်ရောဂါမျိုး ရှိနေနိုင်ရသနည်း...

သို့သော် ထိုအရာက အံ့အားသင့်စရာတော့ မဟုတ်ချေ။

ယောကျာ်းလေးများဆိုသည်မှာ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပေ၏။

သူတို့ ပျင်းရိနေချိန်တွင် အမြဲတစေ စိတ်ကူးယဉ်မှုများနှင့် လက်တွေ့မဆန်သော ယူဆချက်များတွင် နစ်မျောနေတတ်ကြသည်။

သူ ကူးပြောင်းခြင်း မခံရမီက အကယ်၍ သူသာ ကူးပြောင်းသွားခဲ့လျှင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို သူ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးပေ၏...

ကျောင်းသားဘဝတုန်းက ကျောင်း၌ အစွမ်းထက်ဆုံး လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း၌ ကျောင်းတွင် သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပြသမည် စသဖြင့်...

နေဝင်ဆည်းဆာ၏ ကြွင်းကျန်နေသော နွေးထွေးမှုက သူ့အပေါ်သို့ ဖြာကျနေခဲ့သည်။

ထိုအရာက အတွေးများ လွင့်မျောနေသော ကျုံးချင်ကို အနည်းငယ် အိပ်ချင်စိတ် ပေါက်လာစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် ဘေးစောင်းလှည့်လိုက်ချိန်မှာပင်...

သူ၏လက်ကို တစ်စုံတစ်ခုက ထိမှန်သွားသကဲ့သို့ သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုအရာက ကျုံးချင်၏အိပ်ချင်စိတ်များကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

သူ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရာ...

အရောင်ခုနစ်မျိုး တောက်ပနေသော နှုတ်သီးရှည် ကြေးဝါမီးခွက်တစ်လုံးက သူ၏ လက်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေခဲ့သည်။

လှေကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ကျုံးချင်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီးသူ၏ လက်ထဲရှိ ကြေးဝါမီးခွက်ကို ကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျယ်ပြောသော အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပေ၏။

ထိုအရာက သူ၏လက်ထဲသို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်း...

ထို့အပြင် ထိုအရာသည် သူ အစောပိုင်းက တွေးတောခဲ့သော မှော်မီးခွက်နှင့် မည်သည်ကြောင့် အတိအကျ တူညီနေရသနည်း...

သံသယများက သူ၏စိတ်ထဲတွင် လွင့်မျောနေပေ၏။

ကျုံးချင်က သူ၏လက်ထဲရှိ ကြေးဝါမီးခွက်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျုံးချင်က ကြေးဝါမီးခွက်ကိုကြည့်ကာ တီးတိုးမေးမြန်းသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တဲ့ မှော်မီးခွက် မဟုတ်ဘူးမလား..."

ထို့နောက် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ စဉ်းစားလိုက်၏။

"မီးခွက်စောင့်နတ်ကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ မှော်မီးခွက်ကို သုံးကြိမ်ပွတ်သပ်ရမယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်... ငါ စမ်းကြည့်သင့်လား..."

အကြောင်းအရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ကျုံးချင်သည် သူ၏ ဆယ်ကျော်သက်စိတ်ကူးယဉ်ရောဂါသွေးများ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက သူ၏အတွေးများအတိုင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ကြေးဝါမီးခွက်ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သုံးကြိမ်ပွတ်သပ်ပြီးနောက် ကြေးဝါမီးခွက်၏ နှုတ်သီးမှ မီးခိုးဖြူအမြောက်အများ အမှန်တကယ်ကို ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုမီးခိုးဖြူများထဲတွင် မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဘိုးအိုက ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်္ဂလာပါ... ငါက မီးခွက်စောင့်နတ် ပါ... မင်းရဲ့ ဆန္ဒတစ်ခုကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်..."

အဘိုးအိုသည် နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး မြူခိုးဖြူများဝန်းရံနေပြီး ကျုံးချင်အား အဒေါ်ကြီး တစ်ဦးအလား အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

အဘိုးအိုသည် အလွန် ကြင်နာပြီး ချဉ်းကပ်ရ လွယ်ကူပုံရသည်။

သူ၏အသံသည် နွေးထွေးမှုရှိပြီး လူအများကို ခုခံ၍ မရနိုင်သော ရင်းနှီးမှု ခံစားချက်တစ်ခုအား ပေးစွမ်းနေပေ၏။

သို့သော် ကျုံးချင်၏မျက်နှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ဦးနှောက် လုံးဝအလုပ်မလုပ်တော့သကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုမှ ပို၍ပို၍ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ စိတ်ကူးယဉ် နတ်သမီးပုံပြင်တစ်ပုဒ်က သူ၏ရှေ့တွင် အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုအရာမှာ သူ၏ယခင်ဘဝတွင် အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းက ကမ္ဘာ့ဖလား ရရှိသွားသည်ဟူသော အကြောင်းအရာလောက်ပင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလှချေ။

ဤနောက်ပြောင်မှုက လွန်ကဲသွားလေပြီ။

လောကတွင် ထူးဆန်းသော အရာများစွာ ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

သို့သော် ထိုမီးခွက်စောင့်နတ် ပေါ်လာခြင်းမှာ ထူးဆန်းသော အရာများအားလုံး၏ ဘိုးဘေး ဆင်းသက်လာပြီး ယုတ္တိမတန်သော ပွဲဦးထွက် တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းပင်။

သေချာသည်မှာ သူ၏စိတ်နှလုံးသား တုန်ရီနေစဉ်မှာပင်....

ကျုံးချင်၏ဦးနှောက် လျှင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေပြီး မှော်မီးခွက်နှင့် အဘိုးအို၏ စစ်မှန်မှုကို တပြိုင်နက်တည်း လေ့လာစောင့်ကြည့်နေပေ၏။

သူ မည်သို့ လေ့လာကြည့်ရှုနေပါစေ။

သူ၏ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ၏အတွင်းစိတ် ဆူပူအုံကြွမှုကို အချိန်အတော်ကြာယူ၍ တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် ကျုံးချင်က အဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျုံးချင်က မေးမြန်းသည်။

"ခင်ဗျားက... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒတစ်ခုကို တကယ် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တာလား..."

အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အမှန်ပဲလေ..."

အဘိုးအို၏ အဒေါ်ကြီးတစ်ဦးအလား အပြုံးက သူ့ကို ပို၍နက်နဲသိမ်မွေ့ပုံ ရစေခဲ့သည်။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ကျုံးချင်၏ စိတ်အခြေအနေသည် ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိလောက်အောင်ပင် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သူသည် အဘိုးအို၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများ ရှိနေသေးသော်လည်း....

သို့သော် 'အခွင့်အရေးကောင်းကို အသုံးမချတဲ့သူက အရူးပဲ' ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးဖြင့်..

သူသည် တစ်ဖက်လူကို ဆန္ဒတစ်ခု တောင်းကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ထားဆဲပင်။

ဒါပေမဲ့ ဘာဆန္ဒကို တောင်းရမလဲ...

သူ့ကို အလယ်ပိုင်းဒေသကို တိုက်ရိုက်ပို့ပေးဖို့ တောင်းဆိုရမလား...

ဟိုလူယုတ်မာမ ဟော်လင်းအာကို ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုရမလား...

ဒါမှမဟုတ် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်ရယူဖို့ တောင်းဆိုရမလား...

ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို အပြာရောင်ကြယ်သို့ ပြန်ပို့ပေးရန် တောင်းဆိုသင့်လား....

ဆန္ဒတွေ အရမ်းများနေတယ်...

ဆန္ဒ တစ်ခုတည်းက ရိုးရှင်းစွာပင် မလုံလောက်ချေ။

အချိန်တခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျုံးချင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အကြံတစ်ခု ရလာခဲ့ပေ၏။

ရွေးချယ်စရာများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ အပြင်းပြဆုံး ဆန္ဒမှာ အပြာရောင်ကြယ်သို့ ပြန်သွားရန်ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအရာကို တွေးမိချိန်၌ ကျုံးချင်က ဆက်လက်၍ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို အပြာရောင်ကြယ်ဆီ ပြန်ပို့ပေးနိုင်မလား..."

ဤကိစ္စသည် အလွန်နားလည်ရခက်ပြီး မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ နယ်ပယ်နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရခြင်းပင်။

သို့သော် အိပ်မက်များက မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

အကယ်၍ တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ရင်ရော....

ကျုံးချင်၏ အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် မုတ်ဆိတ်ဖြူအဘိုးအို၏ အပြုံးသည် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်းပါပဲ..."

ထို့နောက် ကျုံးချင်သည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ထုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်တခဏကြာ မူးဝေပြီးနောက် သူ၏ရှေ့တွင် အလင်းရောင် ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် သူ မြင်တွေ့ရသော မြင်ကွင်းက သူ၏ စိတ်ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

...