အခန်း (၁၉၁-၁၉၂)

အခန်း (၁၉၁) ဒီနေ့ကစပြီး သတ်သင့်သတ်ထိုက်သူမှန်သမျှကို သတ်မယ်၊ စွန်းထင်းရမယ့် သွေးမှန်သမျှနဲ့ ငါ့လက်ကို ဆေးကြောမယ်

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ ဦးတည်ပျံသန်းနေသော လှေပျံပေါ်တွင်…

သွေးမိစ္ဆာဟု အမည်ရသော ကြက်သွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက လှေဦးပိုင်းတွင် အရက်သောက်နေလေသည် ။

ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့က မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည် ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နာရီခန့်ကပင် တန်ယန်ဂိုဏ်းသည် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံခဲ့ရလေသည် ။

တန်ယန်ဂိုဏ်းအပြင် ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်မှလွဲ၍ ကျန်ကျင့်ကြံသူအားလုံးလည်း တစ်ယောက်မကျန် သုတ်သင်ခံခဲ့ရသည် ။

ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် သွေးမိစ္ဆာတို့ကြား အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေကြသော စကားတချို့မှတစ်ဆင့် ရှောင်မိုက ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ဆက်စပ်ကြည့်မိလေသည် ။

အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းနှင့် တန်ယန်ဂိုဏ်းတို့ကြားတွင် ကာလရှည်ကြာ ရန်ငြိုးများရှိခဲ့ကြပြီး ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှာ သွေးချောင်းစီးရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့ကာ ပွင့်လင်းစွာ စစ်ခင်းကြရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့သည် ဖြစ်တော့၏။

တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်က သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ အလောတကြီး အဆင့်ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိသော အရိုးတည်ဆောက်ပုံပါရှိသည့် ကောင်လေးများနှင့် ကောင်မလေးများ ကိုးဆယ့်ကိုးဦးကို ဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်ကာ အတင်းအကျပ် အဆင့်ချိုးဖျက်ရန် အားထုတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ။

သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည့်အရာမှာ ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းချုပ်က သွေးမိစ္ဆာနှင့် မထင်မှတ်ဘဲ ဆုံတွေ့သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် သွေးမိစ္ဆာကလည်း သူမ၏ သွေးပူဇော်မှု ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတွက် အနည်းဆုံး ကျင့်ကြံသူ သုံးထောင်၏ ဝိညာဉ်များကို လိုအပ်နေခဲ့လေသည် ။

ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း တုံ့ဆိုင်းခြင်းအလျဉ်းမရှိဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းကို ပူဇော်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီး သူမကို တန်ယန်ဂိုဏ်းသို့ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားကာ ရှန်းကွေ့နှင့် တန်ယန်ဂိုဏ်းသားများ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်ကြစေရန်ပင် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့လေသည် ။

ထိုအချိန်တွင် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး ကြီးစွာသော အထိနာမှုနှင့် သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူမအနေဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်များကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရိတ်သိမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာအားလုံးအတွက် ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်လည်လိုချင်သောအရာမှာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝင်ရောက်ရန်သာ ဖြစ်သည် ။

သွေးမိစ္ဆာကဲ့သို့သော မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် တန်ယန်နှင့် ရှန်းကွေ့ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန်မှာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံမျှသာ လိုအပ်လှသည်ဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ သစ္စာဖောက်မှုမှာ လုံးဝ မလိုအပ်ခဲ့ပေ ။

သို့တိုင် သွေးမိစ္ဆာက ထိုအကြံပြုချက်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူကာ သဘောတူလိုက်လေသည် ။

ထို့နောက်တွင်တော့ ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းက တန်ယန်ဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်၊ ၎င်းမှာ ရှောင်မို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များပင် ဖြစ်လေသည် ။

နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့် အကြာတွင်တော့ သွေးမိစ္ဆာ စီးနင်းလာသော လှေပျံသည် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည် ။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသည် အနောက်ဘက်ဒေသရှိ ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်လှသော နယ်မြေများက မိုးထိမတတ် မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးများကြားတွင် ဖြန့်ကြက်တည်ရှိနေလေသည် ။

တောင်ထွတ်တိုင်းတွင် မသေမျိုး မြူခိုးများ ရစ်သိုင်းနေပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြိုးကြာငှက်များ ပျံသန်းဝဲပျံနေကြသည်။

အပေါ်ယံကြည့်ရလျှင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် လုံးဝမတူဘဲ ဖြောင့်မတ်ပြီး ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော ကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေသေးသည်။

"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းဆိုတာ နာမည်အတိုင်းပဲ မဟာတာအိုဆီကို သွားတဲ့ လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်း မရှိဘူး" ဟု သွေးမိစ္ဆာက လှေဦးပိုင်းကို မှီလျက် ရှောင်မိုအား ရှင်းပြလေသည် ။

"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ တချို့က သေရည်ယစ်မူးခြင်းကနေတစ်ဆင့် တာအိုကို သက်သေပြကြတယ်၊ တချို့က နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်းကနေတစ်ဆင့် သက်သေပြကြတယ်၊ တချို့ကျတော့လည်း လူသတ်ခြင်းကနေတစ်ဆင့် သက်သေပြကြတယ် ။ မဟာတာအိုက နည်းလမ်းပေါင်းစုံရှိတယ်၊ အဲဒါက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းပဲ" ။

"ပြီးတော့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှာ ဘာစည်းမျဉ်းမှ မရှိဘူး။ အရာအားလုံးကို ခွန်အားကပဲ ဆုံးဖြတ်တယ်" ။

"ဒီမှာ မင်း လုပ်ချင်တာ မှန်သမျှ လုပ်လို့ရတယ်၊ မင်း အသက်ရှင်နေသရွေ့ပေါ့။ ငါ့တပည့်ဖြစ်တဲ့အတွက် ဘယ်သူမှ မင်းကို ထိရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကြိုက်သလောက် မောက်မာလို့ရတယ်။ မင်းရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ငါ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ရန်သူက မင်းထက် အနည်းဆုံး အဆင့်ကြီးနှစ်ဆင့်လောက် မြင့်နေမှသာ ငါ ဝင်ပါမယ်။ မင်းထက် အဆင့်တစ်ဆင့်လောက်ပဲ မြင့်တဲ့လူက မင်းအသက်ကို လာရန်ရှာမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီဆရာက လက်တစ်ချောင်းတောင် ကွေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း သေသွားရင်လည်း သေသွားပါစေ၊ အဲဒါက မင်း အမှိုက်ဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တာပဲ။ မင်း နားလည်လား"

"နားလည်ပါတယ်" ဟု ရှောင်မိုက အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။

သွေးမိစ္ဆာ၏ နှုတ်ခမ်းများက ကွေးညွတ်သွားပြီး နောက်ထပ်တစ်ငုံ သောက်ရန် သူမ၏ ခေါင်းကို နောက်သို့ မော့ချလိုက်သည်၊ အရက်ရည်များက သူမ၏ ဖြူဖွေးသော မေးစေ့နှင့် လည်တိုင်တစ်လျှောက် တောက်ပသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုအလား စီးကျသွားပြီး သူမ၏ ရင်အုံကြားရှိ နှင်းဖြူရောင် ချိုင့်ဝှမ်းလေးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည် ။

သူမက ရှောင်မိုအနီးသို့ တိုးကပ်လာသည် ။ "မင်း ဆရာ့ကို ရွံရှာမုန်းတီးနေတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ အမွေအနှစ်တွေ မပြတ်တောက်သွားအောင် ငါ မင်းကို မသေမျိုးပညာရပ်တွေ သင်ပေးမယ်။ တစ်နေ့နေ့ မင်း ငါ့ထက် သာလွန်သွားခဲ့ရင် မင်း ငါ့ကို ကြိုက်သလို လုပ်နိုင်တယ်၊ မင်း လုပ်နိုင်ရင် ငါ့ကို သတ်ပစ်လိုက်လို့တောင် ရတယ်"

ရှောင်မို "..."

စကားသံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ လှေပျံသည် တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားလေသည်။

လှေပျံက ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့က တောင်ထိပ်ရှိ ကျောက်စရစ်ခဲများပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေကြသည် ။

"ဒီနေရာကို ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်လို့ ခေါ်တယ်။ အခုချိန်ထိ ဒီမှာ ငါတစ်ယောက်တည်း နေတာ။ အခု မင်းတို့နှစ်ယောက်နဲ့ဆို သုံးယောက် ဖြစ်သွားပြီ"

သွေးမိစ္ဆာက သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ရှောင်မို၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားလေရာ သူမ၏ အသံက တောင်ထိပ်တစ်ခွင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည် ။

"မြောက်ဘက်က ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်မှာ သွားဆေးကြောချေ။ မင်းဆီက အနံ့ဆိုးတွေ ထွက်နေပြီး ဆရာ့နှာခေါင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်။"

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ ဘေးဘက်ခြံဝန်းမှာ နေရမယ်။"

"ရှောင်မို၊ မင်း မနက်ဖြန်ကစပြီး ကျင့်ကြံရမယ်"

"မှတ်ထား၊ မင်းက ငါ့တပည့်ပဲ၊ ကျန်းရှင်းက မဟုတ်ဘူး"

"ကျန်းရှင်း အသက်ရှင်နေတာက မင်းက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးချင်လို့ပဲ"

"ငါ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ရင် ငါ မင်းကို သတ်မယ်။"

"မင်း သေသွားတာနဲ့ ငါ သူ့ကိုလည်း သတ်ပစ်မယ်။"

သွေးမိစ္ဆာ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမက ခြံဝန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်ချလိုက်လေသည် ။

ပိတ်သွားသော တံခါးကိုကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက ဘာမျှမပြောချေ။ သူက ကျန်းရှင်းကို ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်ဆီသို့ ခေါ်သွားကာ သူမကို အရင် ရေချိုးစေပြီး ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ စောင့်နေပေးခဲ့သည် ။

ကျန်းရှင်း ရေချိုးပြီးနောက် ရှောင်မိုက စမ်းရေကန်ထဲသို့ ဝင်ကာ သူကိုယ်တိုင် သန့်စင်အောင် ဆေးကြောလိုက်သည် ။

ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်၏ အာနိသင်က အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ရှောင်မိုက သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ အရည်ပျော်ကျသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အညစ်အကြေးများစွာ ကွာကျသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည် ။

ရေကန်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ သူက ကိုယ်အလေးချိန် လုံးဝမရှိတော့သလိုမျိုး ပေါ့ပါးလွတ်လပ်နေလေသည်။

နှစ်ယောက်စလုံး သန့်ရှင်းသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့က ခြံဝန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ရှောင်မို အနားမယူမီမှာပင် ကျန်းရှင်းက သူ့ကို ဆွဲခေါ်ကာ ခြံဝန်းထဲရှိ ကျောက်တုံးခုံတန်းလေးပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည် ။

သူမက ရေတစ်ပုံး ခပ်ယူလာပြီး ပဝါတစ်ထည်ကို ယူကာ သူ၏ လက်များကို အထပ်ထပ်အခါခါ ပွတ်တိုက်ဆေးကြောပေးလေတော့သည်။

အကြိမ်ကြိမ် အခါခါပင်။

သူမက ရေများကို အခါခါလဲလှယ်ကာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပွတ်တိုက်ဆေးကြောပေးနေလေသည်။

အစပိုင်းတွင် ရှောင်မိုက သူမ ဘာလုပ်နေသလဲဟု တွေးတောနေမိသည် ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ နားလည်လာလေသည်။

"အာရှင်း၊ အလကားပါပဲ၊ ဒါတွေက ဘယ်တော့မှ စင်ကြယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု သူက ခေါင်းယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည် ။ "လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ သွေးတွေက ဘယ်တော့မှ အမှန်တကယ် ဆေးကြောလို့ မရတော့ဘူး"

သူ၏ စကားများကြောင့် ကျန်းရှင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများက နှေးကွေးသွားလေသည် ။

သို့တိုင် သူမက လက်မလျှော့ဘဲ သူ၏ လက်ဖဝါးများကို သေသေချာချာ ဆက်လက် သုတ်သင်ပေးနေဆဲဖြစ်သည်။

သူမ ပွတ်တိုက်ဆေးကြောနေစဉ်မှာပင် ပုံဆောင်ခဲလေးများအလား မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာလေသည်။

သူမ၏ လက်သီးဆုပ်လေးများ တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ တိုးညှင်းသော ရှိုက်ငိုသံလေးများက ရင်ကွဲလုမတတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက လက်လှမ်းကာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များကို ညင်သာစွာ သုတ်ဖယ်ပေးလိုက်သည် ။ "အာရှင်း၊ မင်းရဲ့ အစ်မအာဇီကို သတ်လိုက်လို့ မင်း ငါ့ကို မုန်းနေလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းရှင်းမှာ အေးခဲသွားပြီးနောက် ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလိုက်သည် ။ "ရှောင်မို၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မုန်းရက်မှာလဲ။ အရာအားလုံးက ကျွန်မကြောင့်ပါပဲ... ကျွန်မကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ရှင် ဘယ်တော့မှ အဖမ်းခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါ ကျွန်မအမှားပါ၊ အားလုံးက ကျွန်မအမှားပါ..."

သူမ၏ အသံများ အက်ကွဲနေပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ရှိုက်ငိုသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာလေရာ သူမ၏ ပူနွေးသော မျက်ရည်များက သူ၏ ဝတ်ရုံကို ရွှဲနှစ်သွားစေလေသည်။

"ဒါ မင်းအမှား မဟုတ်ပါဘူး"

ရှောင်မိုက သူမ၏ ကျောပြင်လေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည် ။

သူ့အတွက်တော့ သူမက ကိုးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်လေး တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်...

ကိုးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ဘာကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်မှာတဲ့လဲ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်ဆိုရလျှင် ကိုးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်အတွက် သည်းခံခဲ့ရသည်များက အလွန်အမင်း များပြားလွန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အာရှင်း၊ မှတ်ထား၊ ဒါက မင်းအမှား မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလောကကြီးရဲ့ အမှားပဲ"

ရှောင်မိုက သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံကေသာကို သပ်တင်ပေးလိုက်သည် ။

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါ သတ်သင့်သတ်ထိုက်သူမှန်သမျှကို သတ်မယ်၊ စွန်းထင်းရမယ့် သွေးမှန်သမျှနဲ့ ငါ့လက်ကို ဆေးကြောမယ်။ အာရှင်း၊ မင်းကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ဆက်နေပါ ။ မင်း ဘာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ ထမ်းထားစရာ မလိုသလို ဘာကိုမှလည်း ပြောင်းလဲပစ်စရာ မလိုဘူး။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီလိုဆိုမှသာ ငါ ဘယ်ရောက်နေမှန်းတောင် မသိလောက်အောင် အဝေးကြီးကို ရောက်သွားတဲ့အခါ နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင် မီးပြတိုက်လေး တစ်ခုကို မြင်နေရဦးမှာမို့လို့ပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ငါ အမှောင်ထုထဲမှာ လုံးဝ လမ်းပျောက်သွားတာမျိုး ဖြစ်ကောင်းမှဖြစ်တော့မှာပေါ့။"

အခန်း (၁၉၂) ဒုတိယအကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာ တပည့်လက်ခံလိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် ဖြစ်သည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရှောင်မိုက အိပ်ရာမှ ထလာခဲ့လေသည်။

ထိုနေ့တွင် သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုထံသို့ သစ်သားဓားတစ်လက် ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ဒီသစ်သားဓားနဲ့ လေ့ကျင့်ရမယ်"

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုအား ပျင်းရိပျင်းတွဲ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ မင်းကို သင်ပေးမယ့် ဓားသိုင်းက သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းလို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒါကို ကျင့်ကြံနေချိန်မှာ သွေးချီတွေက မင်းရဲ့ အရိုးတွေနဲ့ နှလုံးသားထဲကို နာကျင်စွာနဲ့ ဖောက်ဝင်သွားလိမ့်မယ်။

မင်း သည်းမခံနိုင်ရင်တော့ သွေးအိုင်တစ်အိုင်အဖြစ် အရည်ပျော်သွားလိမ့်မယ်။

မင်း သည်းခံနိုင်ရင်တော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းက တူညီတဲ့ ပါရမီရှိတဲ့ တခြားကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီး သာလွန်သွားလိမ့်မယ်။

ရှောင်မို၊ မင်းရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံက ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းအတွက်တော့ အရိုးကောင်းရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။

ဒါက အလွန်ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ၊ မင်းက သတ္တိနည်းပြီး စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့နေမယ်ဆိုရင် ပိုကျင့်လေလေ ကျင့်စဉ်သွေဖည်ခြင်း ဖြစ်ဖို့ ပိုလွယ်လေလေပဲ။

အဲဒီလို ဖြစ်လာရင်လည်း ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မှာပဲ"

"ဒါ့အပြင် မင်း သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံပြီးတဲ့အခါ မင်းရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ကြီးမားလေလေ ဓားသိုင်းရဲ့ စွမ်းအားက ပိုကြီးမားလေလေပဲ။"

"ပြီးတော့ လူသတ်ခြင်းက မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို တိုးပွားစေဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ။"

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ရှောင်မို၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားလေသည်။

သွေးမိစ္ဆာ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်၊ "မင်း ဘယ်သူ့ကို သတ်သတ်၊ ဘယ်နှယောက်ကို သတ်သတ် အဲဒါက မင်းရဲ့ အပိုင်းပဲ။ ငါ့စံနှုန်းတွေကို ပြည့်မီဖို့ပဲ လိုတယ်။ အမြဲတမ်းလိုလိုပါပဲ၊ မင်းရဲ့ အဆင့်က ငါ မျှော်မှန်းထားသလောက် မဖြစ်လာဘူးဆိုရင် မင်းကို ငါ သတ်မယ်။ အပို အားစိုက်ထုတ်ပြီး အချိန်ဖြုန်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ တခြား မေးစရာ ရှိသေးလား"

"ကျွန်တော့်မတိုင်ခင် ဘယ်နှယောက် သေခဲ့ပြီးပြီလဲ" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

"တပည့်လက်ခံရတာက ဒုက္ခများတယ်" ဟု သွေးမိစ္ဆာက ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်၊ "ငါ တစ်ယောက်မှ လက်မခံဖူးဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံးပဲ။ တခြား ရှိသေးလား"

"မရှိပါဘူး"

"ဒါဆို စမယ်။ သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းရဲ့ ပထမဆုံးဟန်ပန်၊ သေချာကြည့်ထား ကောင်လေး။ ငါ တစ်ခါပဲ ပြမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သွေးမိစ္ဆာကလည်း သစ်သားဓားတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်လေသည်။

နောက်ပိုင်း နေ့ရက်တိုင်း၏ နံနက်ခင်းများတွင် သွေးမိစ္ဆာကိုယ်တိုင် ရှောင်မိုအား သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးလေသည်။

လေ့ကျင့်ခြင်းအပြင် သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုအတွက် နေ့စဉ် ဆေးစိမ်ရေချိုးကန်ကိုပါ ပြင်ဆင်ပေးလေသည်။

အစပိုင်း လေ့ကျင့်ချိန်များတွင် သွေးချီက ရှောင်မိုအား နဂါးအဆီအနှစ် သောက်သုံးရသည်ထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုမျိုးကို အမှန်တကယ် ခံစားရစေခဲ့သည်။

သို့တိုင် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ရပ်နေသော ကျန်းရှင်းကို မြင်ရတိုင်း သူက သွားကြိတ်ကာ သည်းခံခဲ့လေသည်။

လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးတိုင်း ကျန်းရှင်းက ပဝါတစ်ထည်ဖြင့် ပြေးလာကာ သူ၏ ချွေးများကို သုတ်ပေးပြီး ပခုံးများနှင့် ကျောပြင်ကို နှိပ်နယ်ပေးတတ်လေသည်။

သူမက တခြား ဘာမှ သိပ်မလုပ်ပေးနိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ၏ နေ့စဉ်ဘဝ အသေးစိတ်ကိစ္စလေးများကိုသာ ဂရုစိုက်ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

နှစ်လအကြာတွင် ရှောင်မိုသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ နဝမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူ၏ အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်မှု အမြန်နှုန်းက ရှောင်မိုကိုယ်တိုင်ပင် မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

ယင်းမှာ သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် ဤဘဝတွင် သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီက အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် မြင့်မားနေသောကြောင့်လားဆိုသည်ကို သူ မဝေခွဲတတ်တော့ချေ။

နှစ်လအတွင်း နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ထပ် အဆင့်ချိုးဖျက်ရန် နီးကပ်နေခြင်းမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်းက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန်သာ တတ်နိုင်လေသည်။

သွေးမိစ္ဆာက သူ့အတွက် ပန်းတိုင်များ သတ်မှတ်ပေးထားလေသည်။

လေ့ကျင့်မှု အပိုင်းအခြားတစ်ခုစီ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ရှောင်မိုက သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်တစ်ခုနှင့် သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်း၏ အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ အသတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ပါရမီက သွေးမိစ္ဆာ၏ တောင်းဆိုချက်များကို ပြည့်မီရန် လုံလောက်နေခဲ့လေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သွေးမိစ္ဆာကိုယ်တိုင်ပင် နားလည်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့လေသည်။

ဆယ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ခိုင်မာပြတ်သားတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ။

သို့တိုင် ဓားသိုင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ကျင့်ကြံသော နေ့ရက်များ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်မိုက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကြီးထွားလာသည်ကို ခံစားလာရလေသည်။

လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးတိုင်း သူက တစ်ခုခုကို ခုတ်ထစ်ချင်စိတ်များ ယားယံလာပြီး သွေးကို မြင်တွေ့ချင်သော တပ်မက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

သို့သော် သူက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဖိနှိပ်ထားခဲ့လေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၏ ခုနစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် ရှောင်မိုက အုတ်မြစ်ချခြင်း ဆေးလုံးကို မြိုချကာ မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

ကျင့်ကြံသူ အများစု ဘယ်သောအခါမှ မဖြတ်ကျော်နိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကို သူက သုံးလမပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ခုန်ပျံကျော်လွှားသွားခဲ့ခြင်းပင်။

သူ အောင်မြင်သွားသောနေ့တွင်။

သွေးမိစ္ဆာက သူ၏ထံသို့ ထန်ဟန်ဓား တစ်လက်ကို ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ နာလင်ဓားဟု အမည်ရသော အဆင့်လေး မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှောင်မို ထိုဓားဖြင့် လေ့ကျင့်သောအခါ ဓားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေလေသည်။

သူ ကြာကြာကိုင်ထားလေလေ ဓားက ပိုလေးလာလေလေ ဖြစ်သည်ကို ခံစားရလေသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သွားပြီ၊ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ မင်း သွားလာလှုပ်ရှားလို့ ရပြီ။ အနန္တတာအိုမြို့လေးကို သွားပြီး ငါ့အတွက် သေရည်တစ်အိုး သွားဝယ်ချေ၊ မြောက်ဘက်မြို့က မျက်မမြင်အဘိုးကြီးဆိုင်က စန်းလော့သေရည်ကို ဝယ်ခဲ့"

စကားပြောပြီးနောက် သွေးမိစ္ဆာက သူ၏ထံသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများပါသော အိတ်တစ်အိတ်နှင့် ဘူးသီးခြောက်တစ်လုံးကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သမ်းဝေကာ ခြံဝန်းထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားလေသည်။

ကျန်းရှင်းက သူ့ကို လိုက်ပါသွားချင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ရာ သူက အပြင်ဘက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရင် စူးစမ်းလေ့လာမည်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေပုံရပါက ကျန်းရှင်းကို နောက်မှ လမ်းလျှောက်ထွက်ရန် ခေါ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာပြီးနောက် ရှောင်မိုက ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အနန္တတာအိုမြို့လေးဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

အနန္တတာအိုမြို့လေးသည် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လွင်ပြင်ငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့လေးမှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး သာမန်မင်းဆက်တစ်ခု၏ မြို့တော်ထက်ပင် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုကျယ်ဝန်းလေသည်။

သေရည်ဆိုင်များ၊ တည်းခိုခန်းများ၊ လောင်းကစားရုံများ၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များအစရှိသည့် လိုချင်သမျှ အရာအားလုံးရှိနေပြီး သာမန် လူ့လောကနှင့် ဘာမျှမကွာခြားလှချေ။

သို့တိုင် အနန္တတာအိုမြို့လေးရှိ "ပန်းတစ်သောင်းအိမ်တော်" မှ မိန်းကလေးများမှာ လောကီမှ ပြည့်တန်ဆာများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုလှပကြလေသည်။

၎င်းတို့က ရွှင်လန်းသောပေါင်းဖက်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အလွန်ဆင်တူကြပြီး နှစ်ကိုယ်ကြားကျင့်ကြံခြင်းမှတစ်ဆင့် တာအိုကို လိုက်စားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေစဉ် ရှောင်မိုကို လူအများက ဘေးတိုက် အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။

အများစု၏ အကြည့်များက သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ် သစ်သားပြားလေးပေါ်သို့ ကျရောက်နေလေသည်။

သူက ကျန်းရှင်း၏ အရွယ်အစားနှင့် ကိုက်ညီမည့် အဝတ်အစား အစုံအချို့၊ သကြားလုံးများနှင့် သကြားရည်သုတ်(ထန်ဟူလု) များကိုပါ ဝယ်ယူခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမက အစာရှောင်ဆေးလုံးများကို အချိန်အကြာကြီး စားသုံးနေခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ပါးစပ်မှာ လုံးဝ အရသာပျက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက မြောက်ဘက်မြို့ရှိ "မျက်မမြင်အဘိုးကြီး၏ သေရည်ဆိုင်" သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စားပွဲထိုးကို သူ၏ ဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ စန်းလော့သေရည်များ ဖြည့်ခိုင်းကာ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ဆွဲယူထိုင်လိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဘေးစားပွဲမှ အမျိုးသားနှစ်ဦး၏ စကားသံများက သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာ တပည့်လက်ခံလိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်" ဟု ဝမ်ဝေ့ကျွင်းအမည်ရသည့် သန့်ပြန့်သော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မေးလိုက်လေသည်။

"တကယ်ပဲ" လီချန်အမည်ရသည့် ကျင့်ကြံသူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "ငါကိုယ်တိုင်တောင် တော်တော်လေး အံ့ဩသွားတာ။ အဲဒီလောက် မောက်မာတဲ့ အကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာက တပည့်လက်ခံလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ"

"ဟက်" ဝမ်ဝေ့ကျွင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်၊ "မောက်မာတယ်ဟုတ်လား။ ငါ့ဆရာနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် သွေးမိစ္ဆာက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးကွာ"

"ဟားဟား၊ မဟာအကြီးအကဲနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒုတိယအကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာက တကယ်ကို လိုအပ်ချက်ရှိနေသေးတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ညီအစ်ကိုဝမ်ရာ... သွေးမိစ္ဆာရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နဲ့ ရုပ်ရည်ကတော့... အင်း..." လီချန်က ယောက်ျားအချင်းချင်း နားလည်သော အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"စောင့်ကြည့်နေလိုက် ညီအစ်ကိုဝမ်၊ ငါ့ဆရာသာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ပြီး နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာတာနဲ့ သူမကို သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးအဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုက်မှာပဲ။ သူ့ရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ တစ်ခါတလေကျရင်—"

စကားတစ်ဝက်မှာပင် လူနှစ်ယောက်စလုံး၏ နှလုံးသားများ တင်းကျပ်သွားပြီး ထိုင်ခုံများမှ ခုန်ထလိုက်ကြလေသည်။

"ဝုန်း"

သွေးရောင် ဓားချီတစ်ချက်က စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။