အခန်း (၆၇-၆၈)

အခန်း ၆၇ လက်ပေါ်မှ ဝက်လေး

"ချုံဟယ် မင်း ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့ရင် ကောင်းမယ် ဒီကိစ္စက အလှည့်အပြောင်း ရှိကောင်း ရှိနိုင်သေးတယ်"

ချွေဟုန်က စကားစလိုက်သည်။

ချင်မင် ကြားသောအခါ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားလိုက်ရာ မှောင်မည်းနေသော ကန္တာရက သူ့ကို မျိုချတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်လုံးပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ။

သူက ဘယ်လိုလုပ် ချွေမိသားစုကို သွားနိုင်မလဲ။ မှတ်ဉာဏ်များ မှေးမှိန်သွားခဲ့သော နှစ်နှစ်တာ အချိန်က သူ့ကို မူလ အတွေးအမြင် အားလုံးကို စွန့်လွှတ်စေပြီး အတိတ်က ကိစ္စများကို ပြန်လည် သုံးသပ်စေခဲ့ရာ ယခု သူ၏ အမြင်နှင့် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များက အရင်ကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူက မူလ ဘဝလမ်းကြောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရှေ့သို့ စီးဆင်းနေသော ကြမ်းတမ်းပြီး အန္တရာယ်များသည့် မြစ်တစ်စင်းထဲမှ ရုန်းထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ယခုအခါ သူ့တွင် လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သော အစပြုမှု တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အဲဒီကို ပြန်သွားဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ကန္တာရထဲတွင် ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်သွားခြင်းက ချင်မင်၏ ပင်ကို တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပြီး ချွေမိသားစု ဆိုသော ရွှံ့နွံထဲသို့ ထပ်မံ ကျွံဝင်သွား၍ လုံးဝ မဖြစ်ချေ။ မဟုတ်လျှင် သူ တကယ်ပဲ အန္တရာယ် ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ချုံဟယ် မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို တုံ့ပြန်မှု၊ ဒီလို မျက်နှာအမူအရာမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ"

ချွေဟုန်က သူ ကြီးမားသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အရှေ့ရှိ ချွေချုံဟယ်က ချွေမိသားစုကို ရေကြီးရေလျှံမှု၊ သားရဲကြီးများကဲ့သို့ သဘောထားကာ မပတ်သက်ချင်၊ အဆက်အသွယ် မလုပ်ချင်ဘဲ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ရှင်သန်တော့မည်ဟုပင် အော်ဟစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

"ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို အတင်းအကျပ် လုပ်မလို့လား"

ချင်မင်က မေးလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ရင်တောင် ကျုပ်က ဒီအတိုင်း အသေခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟင်"

ချွေဟုန် အံ့ဩသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်မင် ပြင်ဆင်ထားသော ဤဓားကွက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဓားတာအို ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေပြီး အတော်လေး ထူးခြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုမျှသာမက သူက အရှေ့ရှိ လူငယ်လေး၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းအစက ဘယ်လိုပဲ ရှိနေပါစေ၊ ဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူ၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ရှိနေပြီဟုပင် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားသည်။

"အို"

ကြမ်းတမ်းသော တောင်ပေါ်လမ်းပေါ်ရှိ မြူခိုးများထဲတွင် မုန့်ရှင်းဟိုင်က အံ့ဩသော အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီး အရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အသက် ဆယ့်ခြောက်၊ ခုနစ်နှစ် အရွယ်သာ ရှိသေးသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဓားတာအို နယ်ပယ်မှာ ဒီလို အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေရတာလဲ။

ချွေဟုန်က ကောင်းကင်အလင်းကို အသုံးမပြုဘဲ လက်မောင်းရှည်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အရှေ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် လှမ်းရိုက်လိုက်ပြီး ချင်မင်က တကယ်ပဲ ဓားတာအို နယ်ပယ်တွင် အောင်မြင်မှု အချို့ ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုချင်နေသည်။

သတ္တု ဆေးရောင်များ သုတ်လိမ်းထားသော ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓားက ဓားရိုးအပါအဝင် တွက်မည်ဆိုလျှင် လက်မောင်းထက် အနည်းငယ် တိုပြီး ချင်မင်၏ လက်ထဲတွင် လေပြင်း၊ မိုးကြိုး အသံများနှင့်အတူ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ မှောင်မည်းသော မိုးရာသီ ညတစ်ည ရောက်ရှိလာပြီး စူးရှသော လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုက ညအမှောင်ထုကို ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ရွှတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချွေဟုန်၏ အင်္ကျီစ တစ်စ ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး သဲဝါ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားရာ သူ့ကို အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားစေသည်။

သူက ကောင်းကင်အလင်းကို ရုပ်သိမ်းထားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဆန့်တန်းကာ အရှေ့ရှိ သခင်လေးကို ထိခိုက်မိမည် စိုးသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုနည်းနှင့်မျှ သူ့ကို မခုတ်မိသင့်ချေ။

သူက ဘယ်အဆင့်က လူလဲ။ ဘဝသစ် နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကြောင့် အင်္ကျီလက် တစ်စ ပြတ်ကျသွားသည်ဆိုသည်ကို အပြင်တွင် ပြောပြလျှင် ဘယ်သူမှ ယုံမည် မဟုတ်ပေ။

ချွေဟုန်က ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အမှောင်ထုထဲတွင် လုံးဝ ပုန်းကွယ်နေသော အရှေ့ရှိ အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

အဝေးတွင် မုန့်ရှင်းဟိုင်လည်း အံ့ဩသော အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ချွေမိသားစုက လူတွေက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ ငါ အမြင်မှားတယ်လို့တောင် ထင်ခဲ့တာ မထင်ထားဘူး ဓားသိုင်း သက်သက်ကိုပဲ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ကို နာမည်ကြီး သိုင်းသမားလို့ ခေါ်လို့ ရပြီ ဓားတာအို ပညာရပ်မှာ အလွန် နက်ရှိုင်းတယ်"

လီချင်းယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။ မုန့်ရှင်းဟိုင် ကိုယ်တိုင်က ဓားကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ ဤကဲ့သို့သော မှတ်ချက်မျိုးကို ရရှိခြင်းက တကယ်ကို အလွန် ထူးချွန်ကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်။

ထိုညက ချင်မင် တစ်ယောက်တည်း ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကို ဖျက်ဆီးပြီး စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ်ရထားသော ဓားပြကြီး နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကာ ထိုကိစ္စပြီးနောက် အတွေ့အကြုံရှိသော တောင်စောင့်သမား တစ်ဦး၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်အရ အနည်းဆုံး လူသုံးဦး ပါဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဓား၊ လှံနှင့် မြားကို အသီးသီး ကျွမ်းကျင်ကြသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်ကို သူမ သတိရသွားသည်။

ဤ "ကျွမ်းကျင်သည်" ဆိုသော စကားလုံး နှစ်လုံးက ချင်မင်၏ ဓားတာအို နယ်ပယ်ရှိ တန်ဖိုးကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ကြောင်း လီချင်းယွဲ့ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ချုံဟယ် မင်းက ငါ့ကို အရမ်း အံ့ဩသွားစေတယ် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပြီး စမ်းကြည့်ပါလား"

ချွေဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"စမ်းကြည့်ရမယ်"

ချင်မင်က ယခုအခါ မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို တခြားလူ၏ စေတနာ အပေါ်တွင် လုံးဝ အပ်နှင်းထားမည် မဟုတ်ချေ။ ချွေမိသားစုမှ လူများက သူ၏ ဘဝသစ် လမ်းကြောင်းကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်ရာ ဘာဖြစ်လို့ သွားပြီး စွန့်စားရမည်နည်း။

သူက ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်က ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်ရင်တောင် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ခင်ဗျား စောစောက ဝန်ခံထားပြီးပြီပဲ ဓားတာအိုမှာ ဒီလောက်လေး တတ်မြောက်ထားတာကိုတော့ ပြောမနေနဲ့တော့ ကျုပ် ခင်ဗျားနဲ့ မလိုက်ဘူး"

ချွေဟုန်က ထပ်မံ စကားမပြောတော့ဘဲ ချင်မင်ကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီးရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဤမှောင်မည်းနေသော ကန္တာရထဲတွင် အမြဲတမ်း နေနေရခြင်းက သူ့ကို မလုံခြုံဟု ခံစားရစေပြီး တားမြစ်ချက်များကို ချိုးဖောက်ကာ ဒဏ္ဍာရီလာအရာ တစ်ခုခုနှင့် မပတ်သက်ချင်ချေ။

"ရပ်လိုက်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က အသံထွက်လာပြီး ကန္တာရထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာကာ တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။

လီချင်းယွဲ့လည်း ရေလှိုင်းများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်လာသော နတ်သမီး တစ်ပါးကဲ့သို့ သဲဝါ မြေပြင်ပေါ်သို့ နင်းကာ အနီးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ချွေဟုန်က သူတို့ကို စောစောကတည်းက သတိပြုမိထားပြီး ပြဿနာ အပိုများ မဖြစ်ပေါ်စေချင်သဖြင့် ချင်မင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် လက်ဆန့်တန်းကာ ဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ဝင်ရောက် တားဆီးစဉ် ရုတ်တရက် လက်ပြန်ရုပ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာ ပြသကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းက ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား ငါ အဖျက်ဆီး ခံရတော့မလို့ ဖြစ်နေတာတောင် မင်းက မကူညီဘူးလား"

ချင်မင်က မှောင်မည်းနေသော ကန္တာရထဲတွင် အလျင်အမြန် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဘန်း။

ချွေဟုန်က ညာဘက်လက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရိုင်းစိုင်းသော နဂါးတစ်ကောင်၏ အကန်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခြေအောက်တွင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားကာ သဲဝါများကို နင်းလျက် မီတာ ဆယ်ကျော်ခန့် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။

"ရှူး"

သူက ဖုန်သဲနံ့များ ရောနှောနေသော လေအေးများကို တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ ညာဘက်လက်က နာကျင်လွန်းသဖြင့် အနည်းငယ် ထုံကျင်နေပြီး ဤခံစားချက်က သူ ငယ်ငယ်တုန်းက မြည်းအကန်ခံရစဉ်ကနှင့် အလွန် တူညီနေသည်။

သူက ညာဘက်လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် ဤကန္တာရထဲတွင် အနီးကပ် မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိပြီး ညာဘက်လက်က တံဆိပ်တုံး ရိုက်ခံရသကဲ့သို့ နီရဲကာ သွေးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချွေဟုန် သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက တကယ်ပဲ ခွာရာ တစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီလက်က တကယ် မာတာပဲ"

အမှောင်ထဲမှ အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုသတ္တဝါက ထပ်မံ စကားပြောလာသည်။

"မင်းတို့ လူသားတွေက ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ဘယ်လို တင်စားလေ့ ရှိလဲ အိမ်သာထဲက ကျောက်တုံး ဆိုလား"

ချင်မင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မှတ်ချက် မပေးချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချွေဟုန်က ထိုစဉ်က သူ့ကို အသက်တစ်ချောင်း ကယ်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းက သူ၏ တာဝန် ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ ကယ်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ချွေဟုန်က အမှောင်ထုထဲသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်မင်၏ ညာဘက်လက်ပေါ်တွင် လက်ဝါးထက် အနည်းငယ် ရှည်သော မီနီ တောဝက်လေး တစ်ကောင်ကို တင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရရာ သူက တကယ်ပဲ ဝက်တစ်ကောင်၏ အကန်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီချင်းယွဲ့က ထူးခြားသော မျက်လုံး အစွမ်းဖြင့် ထိုတောဝက်လေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ညမြူခိုးများထဲတွင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင် ကန့်လန့်ဖြတ် ရှိနေသကဲ့သို့ အလွန် အန္တရာယ်များကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီးက တောင်ပိုင်ရှင်လား"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က မေးလိုက်သည်။

ချွေဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက ထိုတောင်ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေသည်။ သူက အကူအညီ တောင်းရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခု ၎င်းက လက်ပေါ်မှ ဝက်လေး အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤနေရာတွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်း ဝက်တစ်ကောင် အရှက်ကွဲတာပဲ ငါက အရင် တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း ဖြစ်နေပြီ မင်းတို့လည်း အဲဒီ တောင်ပိုင်ရှင် အသစ်ကို တွေ့ဖူးလောက်မှာပါ သူက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်လေ ငါ့နေရာကို ယူသွားတာ ကြာပြီ ဒါပေမယ့် ဘာသံမှ မထွက်ဘဲ တိတ်တိတ်လေး နေနေတာ"

ချင်မင် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ချွေဟုန်နှင့် စကားပြောနေခြင်းက သဘာဝအားဖြင့် နောက်ခံ အနည်းငယ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မနေ့ညက ဤတောဝက်က ဟောက်သံများ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော်လည်း သူ့ကို စကားတစ်ခွန်း ပြောခဲ့သည်။

"ကြုံတုန်းလေး ဆိုတော့ လမ်းမှာ လိုက်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ တောင်ကြီးထဲက ပတ်သက်မှု တစ်ခုကို ရှင်းလင်းပေးမယ်"

ချင်မင်က ယခုအချိန်အထိ ၎င်းက ဘာကျေးဇူးဆပ်မည်ကို မသိသေးသော်လည်း တစ်ဖက်လူက အရွယ်အစားကို အကြီးအသေး ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လူစကားကို ပြောနိုင်သည် ဆိုမှတော့ အစွမ်းအစ အလွန် ကြီးမားမည်ဟု တွေးမိသည်။

အကယ်၍ ဤတောဝက် မရှိခဲ့ပါက သူက အသက်လု တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်ပြီး အလွန် လွန်ကဲသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ ကြောက်စရာကောင်းသော ကန္တာရကို စော်ကားမည် ဖြစ်သည်။

"တောင်ပိုင်ရှင် ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့ ချွေမိသားစုရဲ့ ကိစ္စကို ဝင်ပါမလို့လား"

ချွေဟုန်က စကားပြောလိုက်သည်။

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်ဝံ့ပါ့မလဲ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုက အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ညအမှောင်ထု လောကကြီးမှာ နာမည်ကြီးပြီး မျိုးနွယ်စုပေါင်း တစ်သောင်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တာကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ့်အစွမ်းအစကို မသိဘဲ နေပါ့မလဲ ဒီလမ်းတစ်ပိုင်းကို သူ့ကို ဘေးကင်းအောင် ပို့ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားလို့ပါကွ"

ချွေဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး သူက ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ ပိုင်နက် ဆုံးရှုံးသွားသော တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်းများက ဆက်ဆံရန် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပြီး တကယ်ပဲ မျက်နှာ မထောက်ဘဲ ဒေါသထွက်သွားအောင် လုပ်မိပါက ဘာမဆို လုပ်ရဲကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းတွင် ပိုင်နက် မရှိတော့ရာ ကိစ္စပြီးနောက် မှောင်မည်းနေသော မြေပြင်ကြီး၏ အဆုံးအစွန်သို့ ဝင်ရောက် ပုန်းအောင်းသွားပါက လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် အလွန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။

သူက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ တောင်ပိုင်ရှင်က စကားပြောလာပြီ ဆိုမှတော့ ဒီလမ်းတစ်ပိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။

"ချွေမိသားစုက ညီအစ်ကို ဘယ်လို ခေါ်ပါသလဲ ဒီလို ဓားတာအို ပါရမီရှင်ကိုတောင် ခင်ဗျားတို့က ဖျက်ဆီးပစ်ရက်တယ် ခင်ဗျားတို့ မလိုချင်ရင်လည်း အခြေအနေ တစ်ခုလောက် တောင်းဆိုပြီး ငါ့ကို ခေါ်သွားခွင့် ပေးမလား"

မကြာမီ ချွေဟုန်က တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ခံကို သိရှိသွားရာ ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုရဲခြင်းကလည်း ထပ်တူညီသော နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသည့် မိသားစုမှ လာသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ထို့အပြင် ချွေဟုန်က အရှေ့ရှိ မိန်းကလေး လီချင်းယွဲ့ကိုလည်း မှတ်မိသွားသည်။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အလွန် ထင်ရှားနေပြီး ထိုနှစ်က ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စုကြီး အချို့မှ လူငယ်လေးများက ဧရာမ မြို့ကြီး တစ်မြို့တည်းတွင် နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ လာရောက်၍ တပည့် ရွေးချယ်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြရာ ထိုလီချင်းယွဲ့က နောက်ဆုံးတွင် နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး၏ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ထူးခြားသော အမူအရာ ပြသလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူက ချင်မင်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုဂယက်ရိုက်ခတ်မှုကိုလည်း သူ အနည်းငယ် ကြားဖူးခဲ့ရာ ဤချွေချုံဟယ်နှင့် တကယ်ပဲ ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ。

"ငါ စကားတစ်ခွန်း၊ နှစ်ခွန်းလောက် ကြားဖူးတယ် ခင်ဗျားတို့ ချွေမိသားစုကသာ သူ့ကို ဒီဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသမှာ အသေသတ်ထားမယ် ဆိုရင် ဒီသတင်း ပြန့်သွားတဲ့အခါ ရက်စက်ပြီး ကျေးဇူးကန်းတယ် ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုး ရသွားနိုင်တယ် နည်းနည်း သိပ်မကောင်းဘူးနော်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက လီချင်းယွဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ချွေမိသားစုက ငါနဲ့ သူ့ကိုပါ သတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်ပစ်လို့ မရဘူးလေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အားလုံး မြင်လိုက်ရပြီပဲ"

ချွေဟုန်၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုများ သွေးထွက်သံယို ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားပြီး စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲမည် ဆိုသည်ကို ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင် ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်၏ ကျိုးပဲ့နေသော မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် အပိုင်းအစလေးများ၊ ပြတ်တောက်နေသော မျဉ်းလေးများက ယခုအခါ ဆက်စပ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အခုကစပြီး သေရင်တောင် ကျုပ်က ချွေမိသားစုရဲ့ သားသမီးလို့ ဘယ်တော့မှ ထပ်မပြောတော့ဘူး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းထဲကိုလည်း ဘယ်တော့မှ ထပ်မဝင်တော့ဘူး အခုကစပြီး ကျုပ်က ချင်မင်ပဲ"

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က သူက ကိစ္စ အချို့ကို နားမလည်ခဲ့၊ သဘောမပေါက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူက ကွာခြားသွားပြီဖြစ်ရာ ကြယ်ပွင့်လေးများကဲ့သို့ သေးငယ်သော သဲလွန်စလေးများကို ဖမ်းဆုပ်မိရုံဖြင့် သူ သတိပြုမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု ချင်မင် အလုပ်ချင်ဆုံးက အလျင်အမြန် စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန် ဖြစ်ပြီး မြူခိုးများ အားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်ကာ အတိတ်က အတွေ့အကြုံများကို သိရှိပြီး အခြားလူများကို ထပ်မေးနေစရာ မလိုတော့ရန် ဖြစ်သည်။

ချွေဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"ချွေမိသားစုက ဘယ်တုန်းက ရက်စက်ပြီး ကျေးဇူးကန်းဖူးလို့လဲ ငါ ကြိုတင် ခံစားမိတာကတော့ နောက်နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ သခင်လေးကို ပြန်ပင့်သွားလောက်တယ်"

ချင်မင် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘာမှကို မပြောချင်တော့ချေ။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ခင်ဗျား နောက်ကျရင် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲငှက် တစ်ကောင် လွှတ်ပြီး ခင်ဗျားတို့ ချွေမိသားစုကို အစီရင်ခံလိုက်ပါ တခြားလူတွေက ခင်ဗျား ဒီလို လုပ်တာကို သိသွားရင် မကောင်းဘူး နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုရဲ့ နာမည်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်"

ထို့နောက် သူက ချင်မင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာကျော်က ဒီဒေသမှာ အံ့မခန်း ဓားတာအို ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ် နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူ ငယ်ငယ်တုန်းက သင့်တော်တဲ့ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်း မရခဲ့လို့ ဘဝတစ်ဝက်လောက် အချိန်ဖြုန်းခဲ့ရပြီး ဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူ အဆင့် ရှိပေမယ့် အဲဒီ စီနီယာက လောကကြီးမှာ အချိန်အကြာကြီး မနေနိုင်ခဲ့ဘူး ဓားတာအို အပေါ်မှာ မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရတာ အဲဒီ စီနီယာရဲ့ ကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းမယ့် ဓားတာအို စိတ်သဘောထား ပါဝင်နေသလိုပဲ"

ချင်မင်က သူ့အတွက် စကားပြောပေးသောကြောင့် ဂါရဝပြု ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီးနောက် ပြောပြလိုက်သည်။

"အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာပါ"

ချက်ချင်းပင် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ထိုလူငယ်လေးက ပါးစပ်ကနေ ရိုင်းစိုင်းသော နဂါးများ လွှတ်နေပြီး နည်းနည်းမှ မယုံကြည်ရဘူးဟု ထင်လိုက်သည်။

သူ သိထားသလောက် ထိုဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူက သွေးအသက်ဓာတ်များ ခမ်းခြောက် သွားပြီးနောက် တောခိုသွားကာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

လီချင်းယွဲ့လည်း ထူးခြားသော အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီး ဤယခင်က မိတ်ဆွေဟောင်းကို ကြည့်ကာ နှစ်နှစ် မတွေ့ရတာ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ပြောင်းလဲသွားရတာလဲဟု တွေးလိုက်သည်။

"ချုံဟယ် လျှောက်မပြောနဲ့"

ချွေဟုန်က စကားပြောလိုက်သည်။

"ဆရာက အဲဒီတုန်းက လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားပေမယ့် ကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းမယ့် ဓားတာအို စိတ်သဘောထားကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပြီးနောက် ပြိုင်ဘက် အားလုံးကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ့ရင်ထဲမှာ ဘာအစွဲအလမ်းမှ မရှိတော့ဘူး သူ အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ တောင်ထဲ ဝင်သွားပြီး ရှားပါး ဝိညာဉ် ပစ္စည်းတွေကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့လို့ သက်တမ်း တိုးသွားပြီး ဘဝသစ် လမ်းကြောင်းကို ပြန်လျှောက်နိုင်ခဲ့တာ ဒါကြောင့် အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေတာ ဒါပေမယ့် အခုတော့ တကယ်ပဲ ဇရာပိုင်းကို ရောက်နေပါပြီ"

ချင်မင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောနေပြီး ဓားသိုင်း စာအုပ်ထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အစစ်အမှန် မြင်ကွင်း အချို့ကို ပြောပြကာ လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးကြီး၏ စကား အများအပြားကို ပြန်လည် ဖော်ပြခဲ့ပြီး သူ၏ ရုပ်ရည် သွင်ပြင်ကိုပင် ဖော်ပြခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပထမဆုံး ကြောင်အမ်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ အဲဒီလူလား"

မုန့်ရှင်းဟိုင်လည်း အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ အကယ်၍ ရှေ့ဆက်သွားရန် လမ်းမရှိတော့လျှင် သို့မဟုတ် ဇရာပိုင်း ရောက်လာပြီး မျှော်လင့်ချက် မမြင်ရတော့လျှင် အချို့လူများက တောင်ကြီးများနှင့် ရေကန်ကြီးများထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကံကောင်းမှုများကို ရှာဖွေတတ်ကြကြောင်း ရှေးလူကြီး အချို့ကို သူ သတိရသွားရာ ဤဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူတွင် တကယ်ပဲ ထူးဆန်းသော ကံကောင်းမှုများ ရှိခဲ့တာလား။

ချွေဟုန်လည်း ကြောင်အမ်းသွားသည်။ အကယ်၍ တကယ် မှန်ကန်မည်ဆိုလျှင် အသက် နှစ်ရာကျော်ရှိသော ဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူ ဆိုသည်မှာ ရိုးရှင်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်မင်က သူတို့ ယုံသည်၊ မယုံသည်ကို ဂရုမစိုက်ချေ။ လတ်တလော သူ၏ အခြေအနေက ဤမျှ ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်ရာ ဖြီးလုံးများကို တတ်နိုင်သလောက် အရင် ဖြီးထားလိုက်မည် ဖြစ်ပြီး ဘာမှလည်း ဆုံးရှုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီနေ့ ကိစ္စကို ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က စကားပြောလိုက်ပြီး ချင်မင်၏ လက်ပေါ်မှ မြေပြင်သို့ ခုန်ဆင်းကာ ချင်မင်ကို အတူတူ ခရီးဆက်ရန် ခေါ်လိုက်သည်။

ချွေဟုန်က တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး ဤလမ်းတစ်ပိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သခင်လေးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားပြီး ရင်းနှီးသော ဆီးနံ့ တစ်မျိုးကို ရလိုက်သည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်နှင့် လီချင်းယွဲ့တို့လည်း ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး အသက်ရှူ အောင့်ထားကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

အမှောင်ထု အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ချင်မင်က လက်ပေါ်မှ ဝက်လေးက မြေပြင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သေး အကြီးအကျယ် ပန်းချလိုက်ပြီး သဲဝါ မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို ရေအိုင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝုန်း

ကန္တာရ တစ်ခုလုံး နောက်တစ်ဖန် သောင်းကျန်းလာပြီး အမည်းရောင် မြူခိုးများက အလွန် အပြင်းအထန် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

"သွားမယ်လေ ဘာကြောင်ကြည့်နေတာလဲ မင်းကို အပြင် ပို့ပေးမယ်"

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က လှည့်ကြည့်ကာ ချင်မင်ကို ပါးစပ်ဖြင့် အချက်ပြပြီး သူ့နောက် လိုက်ခဲ့ရန် အသိပေးလိုက်သည်။

အခန်း ၆၈ နေ့လယ်ခင်း ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိခြင်း

ကန္တာရက နောက်တစ်ဖန် စော်ကားခံလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံး အရောင်ပြောင်းသွားကာ သဲများ၊ ကျောက်တုံးများ လွင့်စဉ်လာပြီး ညမြူခိုးများက ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာကာ ကြမ်းတမ်းသော လမ်းကျဉ်းလေး ဘေးရှိ ခမ်းနားကြီးမားသော တောင်ကြီးကို ဝင်တိုက်နေသည်။

ချင်မင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ ဒီတောင်ပိုင်ရှင်က ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အစွမ်းအစက ဒီလောက်တောင် မြင့်မားနေတာကို ဘာဖြစ်လို့ ပုံမှန် လမ်းကနေ မသွားရတာလဲ။ ဒီဆီးနံ့က အရမ်း ပြင်းလွန်းပြီး နှာခေါင်းကို အရမ်း စူးရှစေတယ်။

ဤအချိန်တွင် မုန့်ရှင်းဟိုင်က လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်ဖြင့် သူ့ကို အသံလှိုင်း ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

"ရက်အနည်းငယ် ကြာရင် မင်း အခြေအနေကို သိရအောင် ချီရှမြို့တော်ကို လာပြီး ငါ့ကို လာရှာလို့ ရတယ် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုတွေက မျက်နှာကိုတော့ ထောက်ကြပါတယ် အကယ်၍ ချွေမိသားစုက စိတ်ပြောင်းသွားပြီး မင်းကို ဒီဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဒေသမှာ အသေမထားဘူး ဆိုရင်တော့ ပြဿနာက သိပ်မကြီးတော့ဘူး"

ချင်မင်က သဲမုန်တိုင်းထဲမှ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ထိုမြို့စားသစ်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်၊ လီချင်းယွဲ့နှင့် ချွေဟုန်တို့က ကန္တာရထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားကြသည်။ ဤဒေသ၏ ပတ်ဝန်းကျင်က တကယ်ကို အလွန် ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။

အဝေးရှိ ကြမ်းတမ်းသော လမ်းကျဉ်းလေးပေါ်တွင် ရွှီချန်း၏ မျက်နှာက အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။ ဒီနေ့ ဘာဖြစ်လို့ ပြဿနာ ထပ်တက်ရပြန်တာလဲ။ မနေ့ကထက်တောင် ပိုဆိုးနေသေးတယ်။

သူ အလုပ် ထွက်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။ နယ်လှည့် ကုန်သည် တစ်ယောက် အနေဖြင့်ပင် သူက အလွန် အန္တရာယ်များလှကြောင်း ခံစားနေရပြီး ဤအလုပ်က ဘာအနာဂတ်မှ မရှိချေ။ သူ ဦးဆောင်လာသော အဖွဲ့ကို ထားလိုက်တော့၊ သူ ကိုယ်တိုင်ပင် လန့်လွန်းသဖြင့် အသံကုန် အော်ဟစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။

"အားလုံး မလန့်ကြနဲ့ ဒါက ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး ငါတို့က အမြဲတမ်း ကန္တာရကို ရိုသေလေးစားမှု ရှိပါတယ်..."

ရွှီချန်း၏ စကား မဆုံးမီမှာပင် အမျိုးသမီး တစ်ဦးက သူ့ကျောပေါ်သို့ တွယ်တက်လာပြီး ရှိုက်ငိုကာ အလွန် ချွန်ထက်သော လက်သည်းများဖြင့် သူ၏ လည်ပင်းကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မှောင်မည်းနေသော လမ်းကျဉ်းလေးပေါ်တွင် ဘာကိုမှ မမြင်ရဘဲ အမျိုးသမီး၏ ငိုကြွေးသံက အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

"ဝူး... အမည်းရောင် အရိပ်တွေ အများကြီး တွေ့ရတယ် အရမ်း ကြောက်တာပဲ"

ရွှီချန်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားပြီး မင်းက မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာကို ကြောက်နေရတာလဲ ဟု ရင်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ ယခု သူက တကယ်ကို ကြောက်လန့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အမွေးကြမ်းများ ပြည့်နှက်နေသော ထို လက်ဖဝါးလေးပေါ်ရှိ လက်သည်းရှည်ကြီးများက သံချိတ်ကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ လုံးဝ ခွာချ၍ မရချေ။

သူက အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ် ချီရှမြို့တော်သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိပါက ချက်ချင်း အလုပ်ပြောင်းလုပ်ပြီး နယ်လှည့် ကုန်သည် ဆက်မလုပ်တော့ဘူးဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

...

"ခင်ဗျား ဒီလောက်တောင် ကန္တာရကို အားကုန် သုံးပြီး စော်ကားနေတာ အငြိုးထား မခံရဘူးလား"

ချင်မင်က စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ပါးစပ်ထဲသို့ သဲများ အပြည့် ဝင်သွားရာ လေပြင်းများနှင့် သဲမုန်တိုင်းများကို အန်တုကာ အလျင်အမြန် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံ တစ်ထည်ကို ထုတ်ယူ၍ ခေါင်းနှင့် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး ငါက လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်လေ ကိုယ်ပေါ်မှာ ကန္တာရထဲ အခမ်းအနား တစ်ခုခု လုပ်တဲ့အခါ သုံးတဲ့ ယဇ်ပူဇော် ပစ္စည်း ပါတယ် ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်သွားလို့ ရတယ်"

တောဝက်က အမြီးလေးကို ခါယမ်းကာ သဲဝါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားနေသည်။

ချင်မင် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ဒါက လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်လား။

"တကယ်တော့ ငါတို့ ဒီလောက်အထိ အပြင်းအထန် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

သူက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ ဝံပုလွေဖြူ လျှို့ဝှက် လိုက်လာမှာကို ကာကွယ်တာဟ ကန္တာရထဲမှာ သွားလာနေတာ အရင်တုန်းက သွေးယဇ်ပူဇော်တဲ့ အခမ်းအနား လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့သူက ကြောက်ရတာပေါ့ သူ လာရဲရင် သေလောက်အောင် လန့်သွားလိမ့်မယ်"

ချင်မင် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ဝံပုလွေဖြူက တောင်ပိုင်ရှင် အသစ် ဖြစ်ပြီး တောင်ကြီးထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အခမ်းအနား တစ်ခုကို ပြုလုပ်ကာ သားရဲ နတ်ဘုရား၏ သင်္ချိုင်းကို ပူဇော်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အစွမ်းအစများ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သားရဲ နတ်ဘုရားက... သေသွားပြီလား"

သူက အံ့ဩသော အမူအရာ ပြသလိုက်သည်။

မီနီ တောဝက်လေးက ပြောလိုက်သည်။

"အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲ တစ်ကောင်ပဲလေ သေမသေ ဘယ်သူ သိမှာလဲ အဲဒီနေရာက သူ့ရဲ့ သားမွေး သင်္ချိုင်းလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ ဝံပုလွေအိုကြီးက အဲဒါကို ရှာတွေ့သွားတာ မဟုတ်ရင် အဲဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဝံပုလွေဖြူရဲ့ အရင် အစွမ်းအစနဲ့ဆို ငါ့နောက်ကနေ ဖုန်ပဲ ရှူနေရမှာ အခုတော့ ကောင်းရော ငါ ထွက်ပြေးရမယ့် အလှည့် ရောက်လာပြီ ဟင်း လောကဓံက အလှည့်ကျပဲပေါ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ငါ့ ကံကြမ္မာ သိပ်မကောင်းခဲ့ဘူး"

"ပတ်ဝန်းကျင်မှာ... တစ်ခုခု ရှိတယ်"

ချင်မင်က ပြောလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓားကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

အရပ်လေးမျက်နှာတွင် သဲများ လွင့်စဉ်နေပြီး မြူခိုးများ ဆူပွက်နေကာ အမည်းရောင် အရိပ်များက အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ရှိနေပြီး အဖွဲ့ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အစိမ်းရောင် မီးတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ မလှမ်းမကမ်းကို စိမ်းဖန့်ဖန့်နှင့် သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် လင်းထိန်စေပြီး သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။

တောဝက်က အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ထူးဆန်းတာတွေကို မြင်နေကျ ဖြစ်သွားရင် အလိုလို ပျောက်သွားလိမ့်မယ် ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ကန္တာရကို ယဇ်ပူဇော်တဲ့ ပစ္စည်း ပါတယ် သူတို့ ငါတို့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး"

စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးတုတ်များ လွင့်ဝဲနေပြီး မီတာ ဒါဇင်နှင့်ချီ မြင့်မားသော ဧရာမ သားရဲကြီးများက ခြေလှမ်းများ လှမ်းကာ သူတို့နှင့် အဆက်မပြတ် ပွတ်တိုက်သွားနေကြပြီး ပုပ်သိုးနေသော အနံ့ဆိုးများ ပါဝင်ရုံသာမက အလောင်းများကို မီးရှို့ထားသော အနံ့ဆိုးများပင် ပါဝင်နေသည်။

ချင်မင်က သတိထားနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် တဖြည်းဖြည်း အသားကျသွားသည်။ ထိုထူးဆန်းသော လက္ခဏာများက အနီးနားတွင် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူတို့ကို လာရောက် မတိုက်ခိုက်ကြချေ။ မကြည့်ဘဲ နေလိုက်လျှင် ပြီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းက လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းက လာတာဆို ဂိုဏ်းဝင်တွေက ကန္တာရကို အရမ်း ရိုသေလေးစားမှု ရှိကြတယ်၊ ဒါက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ နေရာလို့ ထင်ကြတယ်ဆို"

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းက တစ်မျိုးတည်း ရှိတာမှ မဟုတ်တာ တချို့ အဖွဲ့အစည်းတွေက နတ်ဘုရားတွေကို ရိုသေလေးစားပြီး ကိုးကွယ်ကြတယ် ရင်ထဲမှာ မှန်းဆပြီး သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ယူသုံးချင်ကြတယ် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းတချို့ကတော့ ရည်မှန်းချက် ပိုကြီးတယ် အဲဒီ ဖြစ်စဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် နေရာတွေကို အနိုင်ယူပြီး ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရား ဖြစ်ချင်ကြတာ"

ချင်မင် အံ့ဩသွားပြီး လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းနှင့် ကန္တာရတို့ အပေါ် အမြင်သစ်များ ရရှိသွားသည်။

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ရည်မှန်းချက် အနည်းငယ် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ထားသည်မှာ သေချာလှသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤကဲ့သို့သော သဘောထားမျိုး ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

"မသွားတော့ဘူး သဲတွေ ပါးစပ်ထဲ အပြည့် ဝင်နေပြီ မင်းရဲ့ တဲကို ထိုးလိုက် ငါ ဒီမှာ တစ်ရေးလောက် အိပ်လိုက်ဦးမယ် စကားမစပ် မင်း တကယ်ပဲ အဲဒီ လက်တစ်ဖက်ပြတ် ဓားတာအို ဆရာတစ်ဆူကို တွေ့ဖူးတာလား"

ချင်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တွေ့ဖူးတယ် သူက မြူခိုးတွေကြားကနေ ငါ့ကို ဓားသိုင်း သင်ပေးတာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပဲ့တင်ထပ်မှု တစ်ခုလိုပဲ အိပ်မက် တစ်ခုနဲ့လည်း တူတယ်"

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က လေးနက်သော အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလျှောက်လိုက်တာများလား"

"မင်းလည်း ငါ့ဆရာကို တွေ့ဖူးလို့လား"

ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။

"ငါ့အဖေ တွေ့ဖူးတယ် သူက အဲဒီတုန်းက တောင်ပိုင်ရှင်ကို ဓားနဲ့ တစ်ချက်တည်း ခုတ်သတ်လိုက်တာကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတာ ဓားအလင်းတန်းက ညအမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ကောင်းကင်အပြည့် ရွာကျနေတဲ့ မိုးရေတွေကိုတောင် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်တာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"

မကြာမီ ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ကျေးဇူးဆပ်မယ်၊ တောင်ကြီးထဲက ပတ်သက်မှု တစ်ခုကို ရှင်းလင်းမယ်လို့ ပြောတယ် ငါ ကိုယ်တိုင်တောင် ဘယ်တုန်းက မင်းကို ကယ်ခဲ့ဖူးမှန်း မသိဘူး"

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ ဝံပုလွေဖြူက တကယ်ကို ရက်စက်ပြီး ယုတ်မာတာ ငါ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မသတ်ပစ်ဘဲ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဓာတ်ကို ရိုက်ခွဲပစ်ပြီး တောင်ပိုင်ရှင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို သားရဲစိတ် လွှမ်းမိုးနေတဲ့ သာမန် တောင်ပေါ် သားရဲ အဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားစေတာ ငါ့ကို တောင်ကြီးထဲမှာ တခြား သားရဲတွေရဲ့ အစားအစာ ဖြစ်သွားစေပြီး သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် သေသွားစေချင်တာ အဲဒီတုန်းက ငါ လမ်းမှားသွားပြီး နေ့တိုင်း သတိရတဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုတောင်းတယ် အချိန်အများစုက သာမန် တောင်ပေါ် သားရဲ အခြေအနေပဲ ဖြစ်နေတာ တကယ်ကို ကျား သောင်ပြင်မှာ တင်တော့ ခွေး အနိုင်ကျင့်တာ ခံရသလိုပဲ အဲဒီတုန်းက မင်းက ငါ့ကို လေးနဲ့ မြားနဲ့တောင် ပစ်ချင်နေသေးတာ ငါ မှတ်မိတယ်"

ချင်မင် သေချာသွားပြီ။ ၎င်းက ပေါင် တစ်ထောင့်ငါးရာ၊ ခြောက်ရာခန့် ရှိသော တောဝက်ကြီး တကယ် ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို တောက်လျှောက် အပြေးအလွှား လိုက်ခဲ့ဖူးသည်။

"ကံကောင်းလို့ ငါ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားလို့ပေါ့ ဉာဏ်များတဲ့ ယုန်မှာ တွင်းသုံးတွင်း ရှိတယ် ဆိုသလိုပဲ ငါက အရမ်း ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ် ပစ္စည်း တစ်ခုကို ကြိုတင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး အဲဒီ ဒုတိယမြောက် တွင်းထဲမှာ သိမ်းထားတာ အင်း သွေးမြွေ အသိုက်ရဲ့ အောက်မှာပေါ့

မင်း အဲဒီ သွေးမြွေ အသိုက်ကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီးနောက် မူလ တောဝက် အခြေအနေ ဖြစ်နေတဲ့ ငါက အနီးနားမှာ ရှိနေတော့ နည်းနည်း သတိရလာပြီး အထဲကို အပြေးအလွှား ဝင်သွားခဲ့တာ

အဲဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစ အများစုကို ပြန်ရလာပြီး တောင်ကြီးထဲကနေ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တာ မင်းက တမင် ရည်ရွယ်ပြီး ကယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပေမယ့် ငါလည်း အဲဒီကြောင့် အလှည့်အပြောင်း တစ်ခု ရခဲ့တယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့ ကြုံတုန်းလေး ဆိုတော့ အဲဒီ ပတ်သက်မှုကို ရှင်းလင်းလိုက်တာပေါ့"

ချင်မင်က သွေးမြွေ အသိုက်ထဲတွင် အဘိုးကြီးလျူ သံသယ ရှိသကဲ့သို့ တတိယအကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားသော သွေးမြွေ မရှိဘဲ အောက်ခြေတွင် ဝက်အသိုက် တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ချေ။

မကြာမီ သဲဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တဲထဲမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းက လက်ပေါ်မှ ဝက်လေးနှင့် တူသော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသော အသံက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းလှရာ အနီးနားရှိ အမည်းရောင် အရိပ် အများအပြားပင် မခံနိုင်တော့ဘဲ အဝေးသို့ ဆုတ်သွားကြပုံရသည်။

သေချာသည်မှာ တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက် အိပ်ပျော်နေချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ လည်ပတ်နေသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် သွေးအသက်ဓာတ်များက အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် ထိုထူးဆန်းသော လက္ခဏာများကို ဝေဝါးသွားစေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် များသည်။

၎င်း တစ်ရေး အိပ်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ရိုက်ပင် နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်သွားတော့သည်။

ယခုအခါ ကန္တာရထဲတွင် လေငြိမ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများနှင့် မြူခိုးကြီးများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ လုံးဝ အမှောင်ထုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"သွားမယ်လေ"

၎င်းက အရှေ့မှနေ၍ လမ်းပြနေသည်။

ချင်မင်က ချက်ချင်း အပြင်မထွက်ချင်တော့ဘဲ ချွေဟုန်က သူ့ကို အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့နေမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

"ကန္တာရ အစွန်းအတိုင်း လျှောက်သွားမယ် ငါလည်း အပြင် မထွက်ချင်ဘူး"

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ပြောလိုက်သည်။ ဝံပုလွေဖြူက လက်မလျှော့သေးဘဲ အပြင်ဘက်တွင် ဖြတ်တောက် သတ်ဖြတ်မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက တစ်ခါတရံ ကြမ်းတမ်းသော တောင်ပေါ်လမ်းပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ထူးခြားသော ငှက်အော်သံများကို အတုခိုးလေ့ ရှိကာ ထို့နောက် ချင်မင်က အနီးကပ် တောင်ကြီးများကြားမှ စကားပြောငှက် အချို့ ပျံသန်းလာပြီး ၎င်းထံသို့ အခြေအနေများ အစီရင်ခံသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ချင်မင် အလွန် သဘောကျသွားပြီး တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်နှင့် တိုင်ပင်ကာ ချီရှမြို့တော်သို့ စကားပြောငှက် တစ်ကောင် လွှတ်ပြီး မြို့စားအိမ်တော်သို့ တစ်ခေါက်လောက် သွားခိုင်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလားဟု မေးလိုက်သည်။

ချွေဟုန်က လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အနှံ့ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ချင်မင်ကို မတွေ့ခဲ့ရဘဲ ထို့နောက် ချွေချုံရွှမ်ကို သွားရှာရန် မနားမနေ သွားရသဖြင့် သူ တကယ်ကို စိတ်ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေမီး"

ကန္တာရ အစွန်းပိုင်း ဧရိယာတွင် ချင်မင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး ကန္တာရထဲတွင် ဝေဝါးသော နေရာတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

"ဟင် တကယ်ကို နေရာကောင်း တစ်ခုပဲ အဲဒါ မီးစမ်းရေပေါက်ပဲ ပုံမှန်ဆို လူတွေက ဖုံးကွယ်ထားလေ့ ရှိတယ် အခုတော့ မတော်တဆ ပေါ်လာတာ အဓိကကလည်း ငါတို့က နီးနေလို့ ဝေးသွားရင် ကန္တာရရဲ့ အမှောင်ထုက အရာအားလုံးကို မျိုချသွားပြီး ဘာမှ မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤကန္တာရ အိုအေစစ်က ၎င်းအတွက် စံပြ ပုန်းအောင်းရာ နေရာ ဖြစ်ပြီး လတ်တလော အဆင့်တွင် ၎င်းက ကန္တာရထဲမှ မထွက်ခွာချင်သေးချေ။

"မုန့်ရှင်းဟိုင်က နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုက လာတာဆိုတော့ လင်ရွှီထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်မှာ သေချာတယ် ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်တာဆိုတော့ ဒီစခန်းကလည်း လုံခြုံမှာ မဟုတ်ဘူး ငါတို့ စောင့်မနေနဲ့တော့ စောစော ဆုတ်ကြတာပေါ့"

ချင်မင်က ဤနေရာသို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် လူတစ်စု၏ စကားပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက ရွှေရောင် ဓားပြများ တစ်ခါတရံ အသုံးပြုလေ့ရှိသော နားခိုရာ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သာမန် သူခိုးဓားပြ အနည်းငယ်သာ ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်လေ့ ရှိသည်။

"ငါတို့ ဖုန်းယဲ့မြို့တော်ဘက်ကို သွားကြမယ် မုန့်ဆိုတဲ့ ကောင်က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ် အထက်က ရွှေရောင် ဓားပြ သခင်ကြီးတွေတောင် သူ့ကို မရင်ဆိုင်ချင်ကြဘူး"

"ခရီးထွက်ဖို့ ပြင်ကြ ဒီနေရာမှာ မကြာသေးခင် နှစ်ရက်က ဆက်တိုက် လေတွေ တိုက်ပြီး သရဲတစ္ဆေ အရိပ်တွေ ထွက်နေတာ မြင်နေကျ ဖြစ်နေပေမယ့် ကြောက်စရာ ကောင်းနေတုန်းပဲ"

"လူအရေအတွက် စစ်မယ် တစ်၊ နှစ်၊ သုံး... ဆယ်"

ထိုသူခိုးဓားပြ ခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်း လန့်သွားသည်။ ဤနေရာက တကယ်ကို နားခိုရာ နေရာလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း ကဲ့သို့ လူအင်အား အများအပြား စုစည်းထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူကိုးယောက်သာ စောင့်ကြပ်နေခြင်း ဖြစ်ရာ ယခု ဘယ်လိုလုပ် လူတစ်ယောက် ပိုလာရတာလဲ။

"တစ်၊ နှစ်... ဆယ်"

သူက လက်မလျှော့ဘဲ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ရေတွက်ကြည့်ရာ ချက်ချင်း ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားတော့သည်။

အခြား သူခိုးဓားပြများလည်း လန့်သွားကြပြီး မင်းက ငါ့ကိုကြည့်၊ ငါက မင်းကိုကြည့်နှင့် အချင်းချင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့က စောစောက မီးစမ်းရေပေါက်ကို ကျောက်ပြားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် အလင်းရောင် မရှိတော့ချေ။

"ပြေးဟေ့"

သူတို့က နေရာမှာတင် အုပ်စုကွဲကာ ပြေးကြတော့သည်။

...

ငါးရက် ကြာပြီးနောက် စကားပြောငှက် တစ်ကောင်က ချီရှမြို့တော်မှ ပြန်ရောက်လာပြီး စာတစ်စောင် ပါလာရာ ချီရှမြို့တော်၏ မြို့စားသစ် မုန့်ရှင်းဟိုင်က ချွေမိသားစုဘက်မှ သဘောထား ပျော့ပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချင်မင်ကို အသိပေးထားသည်။

"မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်း မင်းက ချွေမိသားစု ရှိတဲ့ ချင်းဟယ် မြို့တော်ကို မသွားရဘူး၊ ချန်းရှင်း မြို့တော်ကိုလည်း မသွားရဘူး၊ ပြီးတော့ ချွေချုံဟယ် ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုလည်း သုံးလို့ မရဘူး လောလောဆယ် ချွေမိသားစုရဲ့ သားသမီးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မှတ်လို့ မရဘူး နောက်နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင်တော့ ချွေမိသားစုကို ပြန်သွားလို့ ရလောက်တယ်"

ချင်မင်က စာကို ကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်ရှိ စကားများက ချွေမိသားစုဝင်များ၏ မူရင်း စကားများ မဟုတ်ဘဲ မုန့်ရှင်းဟိုင်က အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူပြီးနောက် သူ့ကို သွယ်ဝိုက်၍ သတိပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ချန်းရှင်း မြို့တော်ကရော ဘယ်နေရာလဲ"

သူက စဉ်းစားနေပြီး မကြာမီ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် မိန်းကလေး တစ်ဦး၏ ဝေဝါးသော ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာကာ အလွန် ပြုံးရွှင်တတ်ပုံရပြီး ထိုချန်းရှင်း မြို့တော်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

သူက အနည်းငယ် နာကျင်နေသော နဖူးကို ပွတ်လိုက်ပြီး ဆက်မစဉ်းစားတော့ချေ။ မကြာမီ အချိန်အတွင်း အလျင်အမြန် စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန်နှင့် မှတ်ဉာဏ် အားလုံးကို လုံးဝ ပြန်လည် ရရှိရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်ရာ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က မူလက ချီရှမြို့တော်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ပိုမို ဝေးကွာသော နေရာများသို့ သွားရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း မုန့်ရှင်းဟိုင်၏ စေတနာကို တွေ့ရှိပြီးနောက် ထိုနေရာက ပိုမို လုံခြုံနိုင်သည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။

ချင်မင်က မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ့ကို ကူညီပေးရခြင်းမှာ ပါရမီရှင်ကို နှမြောသောကြောင့် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး ချွေမိသားစု၏ အတွင်းရေး ပြဿနာကို သူ ဝင်ပါရန် မလိုအပ်ချေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လီချင်းယွဲ့"

ချင်မင်က ကန္တာရထဲရှိ မီးစမ်းရေပေါက် ဘေးတွင် ရပ်ကာ အဝေးရှိ မှောင်မည်းနေသော ညအမှောင်ထုကို ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီရှမြို့တော်၏ မြို့စားအိမ်တော်တွင် လီချင်းယွဲ့က မုန့်ရှင်းဟိုင်နှင့် စကားပြောနေကြပြီး ချင်မင် အကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြသည်။

"သူ့ရဲ့ အခု အခြေအနေအရဆိုရင် သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ကျွန်မတို့လို လူတွေက သူနဲ့ အရမ်း နီးနီးကပ်ကပ် မနေသင့်ဘူး မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် သူ ချွေမိသားစုကနေ ထွက်လာပြီးနောက် အရင်က ရင်းနှီးတဲ့ လူတွေ၊ 'မိတ်ဆွေ' ဆိုတဲ့ လူတချို့က သူ့ကို ရှောင်ရှားဖို့ ကြိုးစားကြပြီး ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ပစ်ကာ သူစိမ်းတွေလို ဖြစ်သွားကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်"

...

ချင်မင်က ဤကန္တာရ အိုအေစစ်ထဲတွင် ဆယ့်တစ်ရက်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက်မှ ချီရှမြို့တော်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ချွေဟုန်က တကယ်ပဲ ချွေချုံရွှမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကန္တာရ အပြင်ဘက်တွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာ လှည့်ပတ်နေခဲ့ပြီး ချင်မင်နှင့် နောက်တစ်ခေါက် တွေ့ဆုံရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

"ဂရုစိုက်နော် နောက်တစ်ချိန် မင်း အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီးရဲ့ တောင်ပိုင်ရှင် နေရာကို ပြန်ရပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်"

ချင်မင်က တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး ဆိုတဲ့ နေရာက ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တဲ့ အစွမ်းအစ မရှိရင် လုံးဝ အုပ်စိုးလို့ မရဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်က အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးကို အသက်ရှူမဝအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့တာလေ ပြိုကျသွားပြီ ဆိုပေမယ့်လည်း သာမန် သားရဲတွေ ဝင်ရောက် အုပ်စိုးနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး ခေတ်အဆက်ဆက် တောင်ပိုင်ရှင် အားလုံးနီးပါး အဆုံးသတ် မလှခဲ့ကြဘူး"

တောင်ပိုင်ရှင်ဟောင်း တောဝက်က ခေါင်းခါကာ လုံးဝ သဘောပေါက်သွားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာလည်း မဆိုးပါဘူး မှောင်မည်းနေတဲ့ ကန္တာရထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရင် ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး လူကြီးလူကောင်း ကလဲ့စားချေတာ အနှစ်တစ်ရာ ကြာလည်း မနောက်ကျဘူး"

ချင်မင်က ခရီးဆက်ခဲ့ပြီး နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက် ချီရှမြို့တော် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ အဝေးမှ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာက တောက်ပနေပြီး မြို့ထဲရှိ မီးစမ်းရေပေါက် အဆင့်က မနိမ့်ကျကြောင်း ခန့်မှန်းရကာ ညဦးပိုင်းတွင် နေ့လယ်ခင်းကဲ့သို့ လင်းထိန်နေအောင် အာမခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုမြို့တော်နှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်လာပြီး ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူက အနည်းငယ်မျှ စိမ်းသက်သော ခံစားချက် မရှိပေ။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဝေဝါးသော မြင်ကွင်း အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့က သူ ယခင်က ချင်းဟယ် မြို့တော်ကြီးတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်သည်။

မှောင်မည်းနေသော ဝေးလံခေါင်ဖျားသည့် ဒေသတွင် နှစ်နှစ်ကြာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီးနောက် သူက "နေ့လယ်ခင်း" ရှိသော မြို့တော်သို့ နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်မင်၏ စိတ်ကူးများက လွင့်ပျံနေပြီး မကြာသေးမီ ရက်များအတွင်း သူ၏ ခေါင်းထဲရှိ ကျိုးပဲ့နေသော မှတ်ဉာဏ်များက အဆက်မပြတ် ပြန်လည် ပေါင်းစပ်လာကာ လူများနှင့် ကိစ္စရပ် အချို့ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် မှတ်မိလာခဲ့သည်။

"ငါ ချွေချုံဟယ် ဖြစ်ခဲ့တုန်းက ချင်းဟယ် မြို့တော်မှာ မိတ်ဆွေဟောင်း အများအပြား ရှိခဲ့တယ် မိသားစုကြီးတွေက အရေးကြီးတဲ့ အဖွဲ့ဝင် အများအပြားကို သိခဲ့ပြီး နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တချို့နဲ့တောင် ခင်မင်ခဲ့သေးတယ် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစု အနည်းငယ်က တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်လေးတွေနဲ့လည်း ပတ်သက်မှု ရှိခဲ့တယ် ငါ့ဘေးမှာ အရင်က သူငယ်ချင်း အများအပြား ဝန်းရံနေခဲ့ပြီး နေရာတိုင်းမှာ မိတ်ဆွေတွေချည်းပဲ"

သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ယခု သူက ချင်မင် အနေဖြင့် နေ့လယ်ခင်းကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ အရင်က အသိမိတ်ဆွေများနှင့် တွေ့ဆုံရပါက မိတ်ဆွေဟောင်း ဘယ်နှစ်ယောက် ကျန်ရှိဦးမည်နည်း၊ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ချင်သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိဦးမည်နည်း။ တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့လျှင်ပင် အသိအမှတ်ပြုကြတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း စိုးရိမ်ရသည်။