အခန်း (၇၁-၇၂)

အခန်း ၇၁ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်

မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲတွင် ချင်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပြင်းအထန် ယိမ်းယိုင်နေပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ သူက ထိုပင်လယ်ထဲမှ လှေငယ်လေး တစ်စင်း ဖြစ်နေပြီး ဤနေရာတွင် လူအုပ်ကြီးက ပြည့်နှက်မနေပါက သူ တကယ်ပဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

အချိန်ကာလ၏ သဲလွန်စများ ထွင်းထုထားသော ရွှေကျောင်းဆောင်ထဲတွင် ထိုလှိုင်းထန်နေသော စိတ်ခံစားမှုများက အလွန် ပြင်းထန်လွန်းရာ သူ့ကိုပင် အနည်းငယ် ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ဘဲ ခေါင်းမူးနောက်သွားစေသည်အထိ ရိုက်ခတ်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး ငါ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ချင်သေးတယ် ဒီနေရာမှာ လုံးဝ အသေမခံနိုင်ဘူး"

"အာလန် ငါ ပြန်လာပြီး မင်းကို လက်ထပ်မယ့် အချိန်ကို စောင့်နေ ငါ ကောင်းကင်အလင်းရဲ့ တိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်"

"အဘိုးကြီးက အသက် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် ရှိနေပြီ အသက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မယ် ကောင်းကင်အလင်းရဲ့ သန့်စင်မှုကို ခံယူပြီး ပိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကြီး တစ်ခုကို တက်လှမ်းကာ အသက်ဆက်ချင်တာ နောက်ဆုံးတော့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးပဲ"

...

တစ်ခဏအတွင်း ချင်မင်က စိတ်ခံစားမှု ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အားလုံးက အလွန် ပြင်းထန်ကာ သေခါနီးအချိန်တွင် မကျေမချမ်း ဖြစ်မှုများနှင့် အငြိုးအာဃာတများ ပါဝင်နေပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထိုအနောက်တွင် ပိုမို များပြားသော စိတ်ခံစားမှုများက လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့ဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာနေသည်။

အကယ်၍ စိတ်ခံစားမှု တစ်ခုတည်းသာ ဆိုလျှင် သူက တစ်ဖက်လူ၏ ဘဝကို လေ့လာ ကြည့်ရှုပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ခံစားကြည့်နိုင်သော်လည်း ယခု ဤမျှ များပြားနေခြင်းက တကယ်ကို ရေကြီးရေလျှံမှု တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေရာ သူ တကယ်ပဲ မခံနိုင်တော့ပေ။

ချင်မင်က ပဲ့တင်ထပ်နေသော အခြေအနေမှ ချက်ချင်း ပြန်ထွက်လိုက်သည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက သူ၏ စိတ်နှလုံးက ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပြိုကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

ဒါက ဘာအခြေအနေလဲဆိုတာကို သူ သဘာဝကျကျ သဘောပေါက်သွားသည်။ မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင်က နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လူဘယ်လောက် သေဆုံးခဲ့မှန်း မသိနိုင်ဘဲ လူတိုင်းက သေခါနီးအချိန်တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ အလွန်အမင်း မကျေမချမ်း ဖြစ်နေကြပြီး ထိုစိတ်ခံစားမှုများ စုစည်းသွားခြင်းက တကယ်ကို အနည်းငယ် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ချင်မင်က နေမကောင်းဖြစ်မှုကို သက်သာသွားစေရန် နဖူးကို ပွတ်လိုက်ရာ ရင်ထဲတွင် တည်ငြိမ်ရန် ခက်ခဲနေပြီး လှိုင်းတံပိုးများ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်နေသည်။

အရင်လူများ၏ သွေးနှင့် ချွေးများ ပါဝင်သော ကျင့်စဉ်စာအုပ်များကို ဖတ်ရှုရုံသာမက မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင် ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပဲ့တင်ထပ်မှု ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်း ချင်မင်၏ စိတ်ကူးများက လွင့်ပျံသွားပြီး ကိစ္စ အများအပြားကို တွေးမိသွားသည်။

ထို့နောက် သူက နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ ရှေးဟောင်း ကျောင်းဆောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ခေတ်အဆက်ဆက် သေခါနီးအချိန်တွင် ဘဝသစ်ရထားသူများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက ကျင့်စဉ် အချို့နှင့် သက်ဆိုင်နေနိုင်မလား ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သေခါနီးအချိန်တွင် လျှို့ဝှက် ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ခုခံနေသော စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူများ ရှိရန် အလွန် ခက်ခဲနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းရပြီး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသော လူများက နောက်ဆုံးအချိန်ကို ကြောက်ရွံ့မှု၊ နာကျင်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့်သာ ဖြတ်သန်းသွားကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

ချင်မင်က ထပ်မံ၍ သတိထားကာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှု နှစ်ဆယ်ကျော်ကို အလျင်အမြန် ထိတွေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အားလုံးက အပျက်သဘောဆောင်သော ခံစားချက်များ အဓိက ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ၏ အာရုံခံစားမှုထဲတွင် ထိုရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်ခံစားမှုများက အမည်းရောင် ပင်လယ်ကြီး တစ်ခုနှင့် အလွန် တူညီနေပြီး သူက အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်ကာ ထိုပင်လယ်ထဲမှ ရတနာ အနည်းငယ်ကို ဆယ်ယူချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။

"နောက်မှ ထပ်စမ်းကြည့်ရမယ်"

ယခုလက်ရှိ အချိန်တွင် သေချာပေါက် မရနိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင်ထဲတွင် လူအုပ်ကြီးက ပြည့်နှက်နေပြီး ချင်မင်က အရှေ့သို့ တွန်းပို့ခံနေရကာ ဤရှေးဟောင်း ကျောင်းဆောင်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါ နောက်ဆို ဘယ်တော့မှ လူအုပ်ထဲ မသွားတော့ဘူး"

တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဝူကျန်းက ငိုမဲ့မဲ့ မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး အခြား ဖိနပ် တစ်ဖက်လည်း ကျွတ်ကျန်ခဲ့သဖြင့် နှင်းများကို ခြေဗလာဖြင့် နင်းကာ ပြန်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ပထမဆုံးအကြိမ် ဘဝသစ် ရထားပြီးပြီဖြစ်၍ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက အလွန် အားကောင်းသော်လည်း အနည်းငယ် မခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် အပြင်အင်္ကျီကို ချွတ်ကာ ခြေဖဝါးကို ပတ်ထားခဲ့ရသည်။

"ချီရှတောင်မှာ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင် ရှိတယ်ဆိုတာ အပြင်ပန်းက ဘယ်လိုပုံစံလဲ ဆိုတာတောင် သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး"

ဝူကျန်းက အလွန် မတရား ခံရသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ရွှီချန်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ရက်တွေ နွေဦးပေါက်လို့ လမ်းလျှောက် ထွက်ကြတဲ့အခါ မင်း တကယ် မသွားတော့ဘူးလား အဲဒီအချိန်ကျရင် မိသားစုတိုင်းက သခင်မလေးတွေ ထွက်လာကြမှာ သွားမကြည့်ချင်ဘူးလား"

ဝူကျန်းက အထစ်ထစ် အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲဒါက... အဲဒီအချိန်ကျမှ ပြောကြတာပေါ့"

ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရွှီ အခု အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ နောက်ရက်အနည်းငယ် နေရင် နွေဦး မိုးကြိုး ထွက်လာတော့မယ့် ပုံပဲ ကောင်းကင်အလင်းကို လက်ခံချင်ရင် တောင်ပေါ်ကို ကြိုတက်ပြီး စောင့်နေရမှာ မဟုတ်လား မဟုတ်ရင် သေချာပေါက် လွတ်သွားလိမ့်မယ်"

ရွှီချန်းက လေးနက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တကယ် သွားချင်နေတာလား အကြိမ် တစ်ရာ သေပြီးမှ တစ်ကြိမ် အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ ပြောရင်တောင် အဲဒီနေရာရဲ့ အန္တရာယ်များမှုကို ဖော်ပြဖို့ မလုံလောက်ဘူး မင်းက ငယ်ပါသေးတယ် တစ်ခဏတာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်မှုကြောင့် ကိုယ့်အသက်ကို အလောင်းအစား မလုပ်နဲ့"

ဝူကျန်းလည်း ဝင်ရောက် တားဆီးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့ ကျွန်တော်တို့က အသက် နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလေ ပြီးတော့ အစ်ကိုက ရွှေရောင် အရွယ်မှာ ဘဝသစ် ရထားတာ ဘာလို့ လောနေရတာလဲ"

ရွှီချန်းက သဘာဝကျကျ အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်ပြီး သူ့ကို အန္တရာယ် မလုပ်ရန် တားဆီးလိုက်သည်။

ချင်မင်က မတတ်သာဘဲ အခြေအနေ အချို့ကို ထုတ်ဖော် ပြောပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီးမှာ ရှိတုန်းက ကောင်းကင်အလင်း ပါဝင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ နေရာ တစ်ခုကို မတော်တဆ ပြုတ်ကျဖူးတယ် အဲဒီတုန်းက အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့တယ်"

သူ့ကို စုံစမ်းချင်သူတိုင်းအတွက် ဤကိစ္စများက လုံးဝ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ကြောင်း သူ ထင်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒေသခံများ အားလုံး သိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝူကျန်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အာ ဟုတ်တယ် အစ်ကို ကျွန်တော်တို့ အိမ်မှာ စာလာဖတ်တုန်းက အဘိုးကလည်း ဒီကိစ္စကို ပြောပြဖူးတယ် အစ်ကို့ ကံကြမ္မာက အရမ်း ခိုင်မာတယ်တဲ့"

"အဲဒီတုန်းက မင်းက သာမန်လူ တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့တာက တကယ်ကို ကံကောင်းလွန်းလို့ပါ ဒါပေမယ့် မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲက ကောင်းကင်အလင်းရဲ့ သိပ်သည်းဆက ဘယ်လောက်တောင် မြင့်တက်သွားလဲ မသိဘူး မင်း လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်မင်က ရွှီချန်း၏ စိတ်ထားက တကယ်ကို ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ပြီး သူ ပြဿနာ တက်မည်ကို တကယ်ပဲ စိုးရိမ်သောကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် တားဆီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်မင်က သူနှင့် အသေးစိတ် ရှင်းပြရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။ သူ ကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်အလင်း၏ တိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိကြောင်း သိထားသည်။

"အစ်ကိုရွှီ အစ်ကိုက လူကောင်း တစ်ယောက်ပါ အစ်ကို ဒီလို တားဆီးနေပေမယ့်လည်း ကျွန်တော် သွားရမှာပါပဲ"

ရွှီချန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တောင်ပေါ်သို့ ကြိုတင် တက်ရောက်ရမည့် ကိစ္စကို သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ ကိုယ်တိုင် အဲဒီနေရာကို သွားပြီး မင်းကို ကြိုးနဲ့ ဆွဲထုတ်လာခဲ့မယ်"

ဒါက သိသာထင်ရှားစွာပင် အလောင်း သွားကောက်ပေးမည် ဟု သွယ်ဝိုက် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရွှီ လူတစ်ယောက် ရှာပြီး ကျွန်တော့်ကို ဆွဲထုတ်ခိုင်းလိုက်ပါ အလောင်း တစ်လောင်းလို သဘောထားပြီး ခေါ်သွားခိုင်းလိုက် အင်း အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော့် ရုပ်ရည်ကို သေချာ မမှတ်မိအောင် နည်းနည်း ညစ်ပတ်အောင် လုပ်ထားလိုက်မယ်"

ရွှီချန်း အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယအကြိမ် သွားတဲ့အခါ လူတွေ မှတ်မိသွားမှာ စိုးလို့လေ ပထမအကြိမ်မှာဆိုရင် အစ်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင် မထွက်လာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားဖို့ လူတစ်ယောက် ရှာပေးပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုက အရင်က နယ်လှည့် ကုန်သည် ဖြစ်ခဲ့တော့ လူအများကြီးကို သိတယ်လေ အစ်ကို ပေါ်လာရင် အဲဒီလူတွေက ကျွန်တော့်ကို သတိထားမိသွားမှာ စိုးလို့"

ရွှီချန်းက သူ၏ နားကိုပင် သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ ဒီကောင်လေး ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ဒုတိယအကြိမ် ကိစ္စကိုတောင် ကြိုတွေးထားပြီ ဆိုတော့ ဒါက ရည်မှန်းချက် ကြီးလွန်းတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘာမှ မသိဘဲ မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်နေတာလား။

"အစ်ကိုရွှီ ကျွန်တော် နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်မင်က ရွှီချန်း၏ စိတ်ထားက တကယ် ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် သူ့ကို အကူအညီ တောင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီချန်းက သူ ဤမျှ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

ကိစ္စပြီးနောက်မှ သူက သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ ကိုယ်တိုင်လည်း ရူးသွပ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ချင်မင်အတွက် လူရှာပေးဖို့ တကယ်ပဲ ကူညီပေးလိုက်ပြီး အဲဒီအချိန်ကျရင် သူ့အတွက် "အလောင်းကောက်" ပေးရမှာ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချင်မင်က အကောင်းဆုံး စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် ရွှီချန်းကို ကျေးဇူးတင်သော အနေဖြင့် ထမင်းဝယ်ကျွေးလိုက်ရာ ရွှီချန်းက ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားပြီး ဝူကျန်းလည်း စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ချင်မင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချီရှတောင်ပေါ်၌ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ဟု ထင်နေကြပြီး လုံးဝ ဖျောင်းဖျ၍ မရဘဲ ရလဒ်အနေဖြင့် သူက ဤမျှ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လူများကို ထမင်းဝယ်ကျွေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ အစ်ကိုရွှီကို အကူအညီ နည်းနည်း တောင်းချင်လို့ပါ ဒေသခံတွေထဲမှာ အရင်က နာမည်ကြီးခဲ့ပေမယ့် အခု ကျဆင်းသွားတဲ့ မိသားစုတွေ ရှိမလားလို့ စုံစမ်းချင်လို့ပါ ပိုက်ဆံပေးပြီး သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်စာအုပ်တွေကို ဖတ်ချင်လို့ စျေးနှုန်းက ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်"

ဝူကျန်း၏ မျက်လုံးများက ထူးဆန်းနေပြီး အမြင်မတော်စွာ "ထိခိုက်နစ်နာမှု" ကို ခံစားလိုက်ရကာ အစ်ကိုချင်၏ မတော်တဆ စော်ကားမှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ရွှီချန်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အရမ်း ယုံကြည်မှု ရှိနေတာကိုး မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲမှာ အသက်ရှင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပြီး အားအင် ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို ကြိုတင် လေ့ကျင့်ထာ; အဲဒီနေ့ကျရင် ကိုယ့်ရဲ့ ကောင်းကင်အလင်း အားအင်ထဲကို ပေါင်းစပ်ဖို့ပေါ့"

ချင်မင်က တကယ်ပဲ ဤကဲ့သို့ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နွေဦး မိုးကြိုးနှင့် ကောင်းကင်အလင်း ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ လူများကို ဘဝသစ် ရရှိစေနိုင်သော ထူးခြားသည့် ဝိညာဉ်ရတနာ များကို မွေးဖွားပေးနိုင်ရုံသာမက သိပ်သည်းသော ကောင်းကင်အလင်းများ ပါဝင်နေသောကြောင့် အရောင်သုံးရောင် ပန်းထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိကြောင်း သူ သိထားပြီး ဖြစ်သည်။

အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်သူများက မိမိ၏ ကောင်းကင်အလင်း ပမာဏနှင့် အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ကွဲပြားခြားနားသော အားအင်များကို ပေါင်းစပ်ရန် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ရွှီချန်းက သဘောတူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သွားပြီး မေးကြည့်ပေးပါ့မယ် အင်း မင်း ဘယ်လို အားအင် ကျင့်စဉ်မျိုး လိုချင်တာလဲ ဒါက အရမ်း အရေးကြီးတယ်နော် ဖြစ်သလို ပေါင်းစပ်လို့ မရဘူး"

ချင်မင်က မည်သည့် အားအင် ကျင့်စဉ်မဆို ရသည်ဟု ပြောချင်သော်လည်း စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နည်းနည်း ပြင်းထန်တဲ့ အားအင် ကျင့်စဉ်ပေါ့ တကယ်လို့ မရှိရင်လည်း တခြားဟာတွေကို စမ်းပြီး ရွေးချယ်လို့ ရပါတယ်"

မကြာသေးမီက သူက အဝါရောင် ရွှံ့စေး လက်ဝါးကို ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်နေခဲ့ပြီး နူးညံ့သော အားအင်ကို ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤအားအင် ကျင့်စဉ်က အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပြီး ကောင်းကင်အလင်း အားအင် မျိုးစုံကို ပေါင်းစပ်ထားဖူးလောက်ကြောင်း ခန့်မှန်းရကာ ယခု နောက်ထပ် တစ်မျိုး၊ နှစ်မျိုးလောက် ကျပန်း လေ့လာထားလိုက်လျှင် ရပြီ ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် ဤအခွင့်အရေးကို အလဟဿ မဖြစ်စေတော့ချေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရွှီချန်းက သတင်း ယူလာခဲ့ပြီး ကျဆင်းနေသော မိသားစု တစ်စုကို စုံစမ်းရရှိခဲ့ကာ ဘိုးဘေးများ ချန်ရစ်ခဲ့သော မပြည့်စုံသည့် ကျင့်စဉ်များ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ယခုလက်ရှိ သူတို့၏ အခြေအနေက တကယ်ကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည်။

ချင်မင်က သူနှင့်အတူ ချက်ချင်း လိုက်သွားခဲ့ပြီး ပျက်စီးနေသော ခြံစည်းရိုးနှင့် ပြိုကျတော့မည့် ဟောင်းနွမ်းနေသော အိမ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဤမိသားစုက လုံးဝ ကျဆင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ရွှီချန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က ဆွန် မိသားစုမှာ ခြံကြီး တစ်ခု ရှိခဲ့တယ် ဟင်း မိုးလေဝသကို ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်ဘူးလေ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က ဆွန် မိသားစုရဲ့ အဘိုးကြီးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရပြီး သိပ်မကြာခင်မှာ သေသွားတယ် သူ့သားကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က မတော်တဆ သေဆုံးသွားပြီး ချွေးမကတော့ တခြားလူနောက် ပါသွားတယ် အခု ဆွန် မိသားစုမှာ အသက် သုံးနှစ် အရွယ် မြေးလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်နေတဲ့ အဘွားကြီး တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ် အရမ်း ခက်ခဲတာပဲ"

ချင်မင်က ဆွန် မိသားစု၏ အဘွားကြီးနှင့် ထိုကလေးငယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း စိတ်ထိခိုက်သွားသည်။ အဘွားကြီး၏ မျက်နှာ အပြည့် အရေးအကြောင်းများ ရှိနေပြီး ဘဝ၏ အခက်အခဲများကြောင့် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကာ မျက်လုံးများက ဝေဝါးနေပြီး အနည်းငယ်မျှ အလင်းရောင် မရှိတော့ဘဲ သူမ၏ မြေးငယ်လေးကို မြင်ရသောအခါမှသာ အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူမက အရင်က သူဌေးသမီး တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားသော ဆွန် မိသားစုသို့ လက်ထပ်ဝင်လာချိန်က အလွန် ကြီးကျယ် ခမ်းနားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အဘိုးကြီးနှင့် သားဖြစ်သူတို့က အကြောင်းရင်း မသိရဘဲ ဆက်တိုက် သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုများလည်း ဆုံးရှုံးသွားကာ မြေးလေး တစ်ယောက်သာ အဖော်ပြုရန် ကျန်ရှိတော့ကြောင်း ကြားသိရသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင် ရည်ရွယ်၍ ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းသာ မှန်ကန်ပါက ထိုကလေးငယ်လည်း အစောပိုင်းဖြစ်စေ၊ နောက်ပိုင်းဖြစ်စေ ဒုက္ခရောက်နိုင်ကြောင်း ချင်မင် ထင်လိုက်သည်။

ထိုကလေးကို မြင်သောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ ငယ်ဘဝကို ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဤအသက် သုံးနှစ် အရွယ် ကလေးငယ်၏ အဝတ်အစားများပေါ်တွင် ဖာရာ အများအပြား ရှိနေပြီး အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ ထိုနေရာတွင် ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို လေ့ကျင့်နေကာ အလွန် ခေါင်းမာလှသည်။

ချင်မင်က ထိုမှေးမှိန်သွားသော မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် သူ၏ ငယ်ဘဝက အလွန် ဆင်းရဲကျပ်တည်းခဲ့ပြီး သူ၏ အဘိုး ဖြစ်လောက်မည့် အဘိုးကြီး တစ်ဦး၏ တစ်ယောက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံခဲ့ရကာ ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်ရှိ ကျင့်စဉ်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

"ယူသွားပြီး ဖတ်လိုက်ပါ ဘာမှ တန်ဖိုး မရှိတော့ပါဘူး အမြဲတမ်း လုယူခံရလို့ လုံးဝ မပြည့်စုံတော့ဘူး ပုံမှန်အားဖြင့် လေ့လာချင်တဲ့ ကလေးတွေကို အလကား ဖတ်ခိုင်းလေ့ ရှိပါတယ်"

အဘွားကြီးက ပြောရင်း ကျင့်စဉ်စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

သူမနှင့် မြေးဖြစ်သူတို့က အလွန် ဆင်းရဲကျပ်တည်းစွာ နေထိုင်နေကြရပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အိမ်နီးချင်းများ၏ ထောက်ပံ့မှု အများအပြားကို ရရှိသောကြောင့် ကျေးဇူးဆပ်သော အနေဖြင့် ထိုစာအုပ်ကို တခြားလူများကို ပြသလေ့ ရှိသည်။

ချင်မင်က လှမ်းယူလိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးကသာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး အတွင်းရှိ စာမျက်နှာ ဒါဇင်ကျော်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်း မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရကာ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းများက အလွန် ပြန့်ကျဲနေပြီး မပြည့်စုံဘဲ အားအင် ကျင့်စဉ် ဖော်ပြချက်များကလည်း အလွန် တိကျမှု မရှိဘဲ လက်ရေးက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ထိုသားရဲ သားရေ မျက်နှာဖုံးဖြစ်စေ၊ စာရွက်များဖြစ်စေ အားလုံးတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျများ ပါဝင်နေသည်။

ချင်မင်က လက်ခံရရှိပြီးနောက် အဘွားကြီးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားကာ ပျက်စီးနေသော ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ သေသေချာချာ စတင် ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး စိတ်ကို အပြည့်အဝ စုစည်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူက အမှန်တရား အချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"သစ္စာရှိခန်းမ မင်းတို့ အရမ်း ရက်စက်လွန်းတယ် ငါတို့ ဆွန် မိသားစုက ကျဆင်းသွားပြီ ငါ့လက်ထက်မှာ တကယ်ကို မရတော့ဘူး ဒါကြောင့် မင်းတို့က ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို လုယူချင်နေတာ ဂယ်ချန်းရွှင် ငါက မင်းကို ညီအစ်ကို တစ်ယောက်လို သဘောထားခဲ့တာ မင်းကတော့ ငါ့ကို အသေသတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်"

အဘိုးကြီး တစ်ဦးက သွေးများ ဆက်တိုက် အန်ထုတ်နေပြီး သစ္စာရှိခန်းမမှ လူများ၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရကာ ကျင့်စဉ်ကို လုယူခံလိုက်ရပြီး မျက်နှာဖုံး တစ်ရွက်ကိုသာ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူက စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်ကာ ပျောက်ဆုံးသွားသော ကျင့်စဉ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို ရေးသားရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း အင်အား မရှိတော့ဘဲ စာမျက်နှာ နှစ်ဆယ်ကျော်မျှသာ ရေးသားနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် လူက မခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သွေးများ အန်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် ကိစ္စ အချို့ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ထိုမပြည့်စုံသော စာအုပ်က နောက်ဆုံးတွင် စာမျက်နှာ ဒါဇင်ကျော်မျှသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က သွေးထွက်သံယို အမှုရဲ့ အမှန်တရား ဖြစ်လောက်တယ်"

ချင်မင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အဘွားကြီး၏ သား သေဆုံးမှုကလည်း ထိုသစ္စာရှိခန်းမနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ခြေ အလွန် များကြောင်း သူ ထင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထပ်မံ၍ စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး သားရေ မျက်နှာဖုံးထဲရှိ စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ပဲ့တင်ထပ်လိုက်ကာ ပြည့်စုံသော လျှို့ဝှက်စာအုပ်၏ အကြောင်းအရာကို ရရှိလိုက်သည်။

ဒါက တူ ကျင့်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အတော်လေး ထူးခြားကာ ၎င်းတွင် တူစွမ်းအား၊ ကြာပွတ်စွမ်းအား ဆိုသော ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားကျင့်စဉ် နှစ်မျိုး ပါဝင်ပြီး အားလုံးကို အောင်မြင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်မှသာ ဤတူ ကျင့်စဉ်၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းအစကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုစာအုပ်က အဝါရောင် ရွှံ့စေး လက်ဝါးနှင့် ကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းမယ့် ဓားတာအို စိတ်သဘောထား ကဲ့သို့သော အထွတ်အထိပ် ပညာရပ်များကို မမီသော်လည်း ချင်မင်ကမူ အလွန် ကျေနပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် နောက်ထပ် အားအင် နှစ်မျိုးကို ရရှိခြင်းက သူ့အတွက် အလွန် အထောက်အကူ ပြုလှသည်။

သူက ထိုသနားစရာ ကောင်းသော အဘွားနှင့် မြေးကို ကြည့်ရင်း အတိတ်က သူနှင့် အဘိုးဖြစ်သူတို့၏ ဘဝကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ နေ့ရွှေဒင်္ဂါး သုံးဆယ် ထုတ်ယူပြီး အဘွားကြီး၏ ရှေ့တွင် တစ်စေ့ချင်း မြေကြီးထဲသို့ ဝင်အောင် တောက်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဘွား ကျွန်တော် မရိုမသေ လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး လူဆိုးတွေ အဘွားတို့ကို ပြဿနာ ရှာမှာ စိုးလို့ပါ လိုအပ်တဲ့ အချိန်တိုင်း တိတ်တိတ်လေး တစ်စေ့ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ပါ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော် တူ ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ရင် ဒီကျင့်စဉ်ကို ပြည့်စုံအောင် စာအုပ်အသစ် တစ်အုပ် ပြန်ရေးပေးပါ့မယ်"

ထို့နောက် သူက ငွေဒင်္ဂါး အနည်းငယ် ထပ်ထုတ်ကာ သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး သူမ စကားပြောရန် မစောင့်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ခြံထဲတွင် စောင့်နေသော ရွှီချန်းက စကားပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် မြန်မြန် ဖတ်ပြီးသွားပြီလား"

"အင်း ဖတ်ပြီးပြီ သွားရအောင်"

ချင်မင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အဘွားကြီးက လိုက်ထွက်လာသော်လည်း သူတို့ နှစ်ယောက်က အလွန် မြန်မြန် လျှောက်သွားကြသဖြင့် သေချာပေါက် မမီနိုင်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အိုမင်းနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာကာ ဝေဝါးနေသော မျက်ရည်များက အသံတိတ် ကျဆင်းလာတော့သည်။

...

မြေကြီးမှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရာသီဥတုက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုနွေးလာကာ တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲတွင် အလင်းရောင်များ လွင့်ပျံနေပြီး နှင်းများက အလျင်အမြန် အရည်ပျော်နေကြသည်။ ချင်မင်က ချီရှတောင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လာခဲ့ပြီး မကြာသေးမီ ရက်များအတွင်း ဤနေရာက နောက်ဆုံးတော့ အများကြီး ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး လူပင်လယ်ကြီး မရှိတော့ချေ。

ချီရှတောင်ပေါ်တွင် အလွန် စည်ကားသော တောင်စောင့်နတ် ဘုရားကျောင်း တစ်ကျောင်း ရှိပြီး တောင်ပေါ်သို့ ကြိုတင် တက်ရောက်ကာ ကောင်းကင်အလင်း၏ သန့်စင်မှုကို ခံယူရန် ပြင်ဆင်နေသူ အများအပြား ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဘုရားဖူး တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ စကားပြောလိုက်သည်။

"ဒီခေတ်မှာ သေဖို့တောင် တန်းစီရတာလား"

ချင်မင်က ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ကြားသော်လည်း ဒေါသ မထွက်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ချီရှတောင်၏ ရှုခင်းများကို ခံစားကြည့်ရှုရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ နွေဦးပေါက်ပြီး ပန်းများ ပွင့်လန်းလာပါက ဤနေရာရှိ တောင်ကုန်း တစ်ခုလုံးက နီရဲနေမည် ဖြစ်ပြီး အပင်များ အားလုံးက အနီရောင် အဓိက ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိတွင်မူ မတ်စောက်သော တောင်ကမ်းပါးများ၊ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများ စသည့် ထူးခြားသော မြင်ကွင်းများကိုသာ ခံစားကြည့်ရှုနိုင်သေးသည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်တွင် သူက နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အငြိုးအာဃာတ မျိုးစုံ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို သည်းခံရင်း တစ်ခုခုကို သေသေချာချာ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

သူက ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အမည်းရောင် သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရတနာများကို ဆယ်ယူချင်နေပြီး အမြဲတမ်း လက်မလျှော့ခဲ့ချေ။

ဝုန်း

ထိုနေ့တွင် နွေဦး မိုးကြိုး စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး အဝေးမှနေ၍ လေးလံသော အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်မင်က ချက်ချင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီလား။

အခန်း ၇၂ သရဲထလုနီးပါး ဖြစ်ခြင်း

ထိုရာသီတွင် မြေကြီးမှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့ပြင်တွင် အလင်းရောင်များ လွင့်ပျံနေကာ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ မှောင်မည်းနေသော တိမ်တိုက်များကိုပင် မြင်တွေ့နေရပြီး နွေဦး မိုးကြိုး စတင် အသံထွက်လာကာ အဝေးတွင် မှေးမှိန်သော လျှပ်စီး အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရုတ်တရက် ချင်မင်၏ ဘေးတွင် လူအုပ်ကြီး တစ်အုပ် ရောက်လာပြီး အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ပါဝင်ကာ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာကြပြီး အားလုံးက အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

"ဘာလို့ လောနေကြတာလဲ နွေဦး မိုးကြိုး စလှုပ်ရှားရုံပဲ ရှိသေးတယ် တကယ် 'မိုးကြိုးပစ်' ဖို့ အချိန် လိုပါသေးတယ် ကောင်းကင် အခြေအနေ ဘယ်လို ပြောင်းလဲမလဲ ဆိုတာကို မြေကြီးက အလင်းရောင်ကို ကြည့်ရမယ်"

အသက် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ် အဘိုးကျောက်က တကယ်ပဲ ရောက်လာခဲ့ပြီး သူက ယခုနှစ်တွင် မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင်၌ အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ကြိုးစားကာ သစ်ခြောက်ပင် နွေဦး ပြန်ရောက်လာရန် မျှော်လင့်ကြောင်း မူးယစ်တိမ်တိုက် အဆောက်အဦးတွင် ပြောခဲ့ဖူးသည်။

"မင်းတို့က သိပ်ငယ်လွန်းသေးတယ် ပုံမှန်အားဖြင့် မီးစမ်းရေပေါက် စိုက်ခင်းထဲ မဝင်ဘူး၊ မြေကြီးက အလင်းရောင်ကို မကြည့်ဘူး၊ ရာသီဥတုကို မခွဲခြားတတ်ဘူး မြေအောက်မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ မီးစမ်းရေပေါက်တွေကနေ မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်ကို ထွက်လာတဲ့ အလင်းရောင်တွေက ကောင်းကင် အခြေအနေကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီ ဆိုပေမယ့် အချိန် နည်းနည်း လိုသေးတယ်"

အဘိုးကြီး တစ်အုပ် လျှောက်လာကြပြီး အားလုံးက သေမင်း ဝတ်စုံများကို ကြိုတင် ဝတ်ဆင်ထားကြရာ မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင်ထဲရှိ လူငယ်များ အားလုံးက အလွန် စိတ်ပျက်သွားကြပြီး နိမိတ် မကောင်းဘူးဟု ထင်လိုက်ကြသည်။

"မလောကြနဲ့ သေချာပေါက် စောင့်ရဦးမယ် အားလုံး သေတမ်းစာ ရေးဖို့ အချိန် ရပါသေးတယ် ကြုံတုန်း စားစရာ၊ သောက်စရာလေး နည်းနည်း စားကြ မထွက်ခွာခင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိပ်စက်နဲ့ တကယ်ပဲ သေသင့်၊ မသေသင့်ဆိုတာကိုတောင် သေချာ စဉ်းစားလို့ ရသေးတယ်"

အဘိုးကျောက် ဦးဆောင်သော အဘိုးကြီး ဆယ်ယောက်ကျော်က သေမင်း ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားရုံသာမက လှပသော ကျောက်စိမ်းများကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် အနှစ်သက်ဆုံး ပစ္စည်း အချို့ကို ချိတ်ဆွဲထားကာ ယူသွား ရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့က မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ကို အသုံးချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးသင်္ဂြိုဟ်မလို့လား"

မုတ်ဆိတ်မွေး အပြည့်နှင့် လူသန်ကြီး တစ်ဦးက စကားပြောလိုက်ပြီး စိတ်တိုလာပြီး စောစောက စော်ကားခံလိုက်ရသည်ဟု ထင်နေသည်။

"လူငယ်လေး ဒေါသထွက်သွားတာလား ငါ့မှာ ဘာမကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘူး အရင် အတွေ့အကြုံတွေအရဆိုရင် နှစ်အနည်းငယ် ကြာမှ တစ်ယောက် အသက်ရှင်ရင်တောင် ကောင်းနေပြီ ငါတို့က သေမင်း လမ်းပေါ်မှာ အဖော်လုပ်ရမှာ သေချာနေပြီဆိုတော့ ကြိုတင် သိကျွမ်းထားပြီး ဆက်ဆံရေး ကောင်းအောင် လုပ်ထားတာ"

လူငယ် တစ်အုပ်က သူ၏ စကားကြောင့် မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစကားများက နားထောင်လို့ မကောင်းသော်လည်း တကယ်ပဲ အမှန်တရား ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"စောစောကတည်းက သိရင် ငါလည်း ရွှေတွေ၊ ငွေတွေ ကြိုဝတ်ထားလိုက်ပါတယ် တကယ်လို့ ဒီမှာ သေသွားရင်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိပ်စက်ရာ ကျတာပေါ့"

လူငယ်လေး တစ်ဦးက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သွားတွေ အကုန် ကျွတ်တော့မည့် အဘိုးကြီး တစ်ဦးက ကျောင်းဆောင် အပြင်ဘက်ရှိ လူများကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ရွှေချည်ထိုး နန်းမု သစ်သား အခေါင်းကို သယ်လာပြီလား"

မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင်ထဲရှိ လူငယ်များ အားလုံး စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပြီး ထိုအဘိုးကြီးများက အသုဘ အခမ်းအနား ပစ္စည်းများနှင့် သင်္ချိုင်းမြေကိုပင် ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးလောက်ပြီဟု ထင်လိုက်ကြသည်။

"အားလုံး အားမနာကြနဲ့ လာ အတူတူ အရက်သောက်၊ ထမင်းစားကြရအောင် ငါတို့က သေမင်း လမ်းက မိတ်ဆွေတွေဆိုတော့ အားလုံးက ကိုယ့်လူတွေချည်းပါပဲ"

အခြား အဘိုးကြီး တစ်ဦးက နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး အရသာရှိသော အစားအစာများနှင့် အရက်များ ပို့ပေးရန် လူများကို မှာကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။

လူငယ်များ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ဤအဘိုးကြီးများလောက် လောကဓံကို မကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့က ဘဝကို အိပ်မက်ကြီး တစ်ခုလို သဘောထားကာ တည်ငြိမ်စွာ ခရီးထွက်သွားပြီး ဤဘဝကို အေးအေးဆေးဆေး အဆုံးသတ်ချင်နေကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့က သေမင်း ဝတ်စုံတွေ၊ ခေါင်းတောင်းတွေတောင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိဘူးဆိုတာ သိရက်နဲ့ ဘာလို့ လာပြီး အဆင်းရဲခံနေသေးတာလဲ မိုးကြိုး အပစ်မခံရဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကောင်းအတိုင်း ထားတာက ပိုမကောင်းဘူးလား"

"မစမ်းကြည့်ဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ တကယ်လို့ အောင်မြင်သွားရင်ကော ဒီလောကကြီးမှာ ဘာပဲလုပ်လုပ် ရာနှုန်းပြည့် သေချာတယ် ဆိုတာ မရှိပါဘူး ဘယ်သူကများ အဲဒီ 'တစ်ယောက်တည်းသော' အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မဖြစ်ချင်ဘဲ နေမှာလဲ"

လူအုပ်ကြီး ထိုင်ချလိုက်ပြီး သေသေချာချာ ရေတွက်ကြည့်ရာ စုစုပေါင်း ခြောက်ဆယ့်ကိုးယောက် ရှိပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ယခင်နှစ်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သေမင်း လမ်းက မိတ်ဆွေ တစ်အုပ်က လုံးဝ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်သွားကြပြီး အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ အသက်အရွယ် မရွေး အားလုံးက စားသောက်နေကြကာ အချို့က သူတို့၏ အတိတ် အကြောင်းများကိုပင် စတင် ပြောပြနေကြသည်။

ချင်မင်က ရွှေကျောင်းဆောင် အပြင်ဘက်ကို အဆက်မပြတ် လှမ်းကြည့်နေပြီး ရွှီချန်း ရှာပေးထားသော အလောင်းကောက်သမားက ဘယ်ပြေးသွားတာလဲ။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို အလွဲအချော် မဖြစ်ပါစေနဲ့၊ နည်းနည်း မယုံကြည်ရဘူးလို့ သူ ခံစားနေရသည်။

"ညီလေး မင်း ကြည့်ရတာ ငယ်ငယ်လေး ရှိသေးတယ် ဘာလို့ ဒီလောက် စောစော အသက်နဲ့ လာရင်းရတာလဲ"

အဘိုးကြီး တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ချင်မင်၏ အမည်းရောင် ဆံပင်ရှည်များက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖုံးကွယ်ထားကာ မျက်နှာကလည်း ညစ်ပတ်နေသော်လည်း အဘိုးကြီးက သူ အလွန် ငယ်ရွယ်သေးကြောင်း ခံစားမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"တခြား နည်းလမ်း မရှိဘူးလေ အဝေးက နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီး တစ်ခုက ငါ့ကို အေးစက်စက်နဲ့ စောင့်ကြည့်နေပြီး ငါ့ကို ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတာ မသိရဘူး အသက်ရှင်နိုင်စွမ်း အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး မမြှင့်တင်ဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါ ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက မကြာမီ သေကွဲရှင်ကွဲ ခွဲခွာရတော့မည် ဖြစ်ရာ သူ ယခု ဘာပြောပြော ကိစ္စ မရှိတော့ချေ。

"လူလေး မင်းက အသက် ဆယ့်ငါး၊ ခြောက်နှစ်လောက်ပဲ ရှိဦးမယ် အသက် ပိုငယ်သေးတယ် ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ရောက်လာတာလဲ"

အဘိုးကျောက်က ဘေးရှိ ထိုင်းမှိုင်းနေသော လူငယ်လေးကို မေးလိုက်သည်။

ချီချန် ဟု အမည်ရသော ထိုလူငယ်လေးက တွေဝေစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ငအလို့ ပြောကြတယ် အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်ပြီး ရိုက်နှက်ကြကာ သူတို့အတွက် အလုပ် လုပ်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းကြတယ် ကျွန်တော် နောက်ထပ် အကန်မခံချင်တော့ဘူး၊ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်မခံချင်တော့ဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဘွားလည်း သေသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ကျန်တော့တာ ဒီကို လာပြီး ကံစမ်းကြည့်တာ"

"ဒါက... ဟင်း ကလေးလေး မင်း ဒီကနေ ထွက်သွားလိုက်ပါ ငါ့အိမ်ကို လာလို့ ရတယ် မင်းကို မြင်းစာကျွေးတဲ့ အလုပ်လေး ပေးထားမယ်"

အဘိုးကျောက်က ပြောလိုက်သည်။

"မလုပ်တော့ဘူး သူများ သနားတာ ခံရတဲ့ သံယောဇဉ်က အချိန်ကြာလာရင် သေချာပေါက် ကုန်ခန်းသွားမှာပဲ"

ထိုင်းမှိုင်းနေသော လူငယ်လေး ချီချန်က ပြောလိုက်သည်။

ချင်မင် အံ့ဩသွားပြီး သူက တုံးအမနေဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"နွေဦး မိုးကြိုးတောင် အသံမြည်နေပြီ ဘာလို့ မပစ်ချသေးတာလဲ တကယ် နှိပ်စက်တာပဲ"

မျက်နှာတွင် တက်တူးများ ထိုးထားပြီး အကျဉ်းသား တစ်ဦးနှင့် တူသော အလွန် ကြမ်းတမ်းသည့် လူသန်ကြီး တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

တခြားလူများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို ခံစားရသောအခါ သူက ပြောလိုက်သည်။

"မကြည့်ကြပါနဲ့ ကျွန်တော်က သေဒဏ်ကျနေတဲ့ အကျဉ်းသား တစ်ယောက်ပဲလေ မိုးကြိုးဒဏ် ခံဖို့ ဒီကို အပို့ခံရတာ တကယ်လို့ အသက်ရှင်နိုင်ရင် သေဒဏ်ကနေ လွတ်လိမ့်မယ်"

"ဒါက ဆေးလူသားပဲ မိုးကြိုးသား"

အဘိုးကြီး တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

လူသန်ကြီးက မေးလိုက်သည်။

"နှစ်တိုင်း မှူးမတ်မျိုးနွယ်တွေက ဒီလို လုပ်လေ့ ရှိတယ် သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားတွေကို ဒီထဲ ပို့ပြီး ကောင်းကင်အလင်း အနည်းငယ် ကျန်ရစ်နိုင်မလား စမ်းသပ်ကြတယ် ကိစ္စပြီးရင် အလောင်းကို ယူသွားပြီး မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတွေကို ကျွေးဖို့ပေါ့"

"မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတွေကို ကျွေးတာချည်းပဲတော့ မဟုတ်ဘူး သွားကောင်းတဲ့သူ၊ အစွမ်းအစ ကြီးတဲ့သူတွေဆိုရင် သူတို့ ကိုယ်တိုင်တောင် စားကောင်း စားလိမ့်မယ်"

ကြမ်းတမ်းသော လူသန်ကြီး ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတစ်ကိုယ်လုံး မခံနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ချလိုက်ရာ ဒါက သေဒဏ် အပေးခံရဖို့ စောင့်နေတာထက်တောင် ဆိုးနေသေးသည်။

အခုတော့ ကောင်းရော သူက အရင်ဆုံး မိုးကြိုး အပစ်ခံရမှာ ဖြစ်ပြီး အဲဒီနောက် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတွေကို အစာကျွေးခံရတာ မဟုတ်ရင် မှူးမတ်အိုကြီးတွေရဲ့ ဗိုက်ထဲ ရောက်သွားမှာ ဖြစ်ရာ တကယ်ကို သနားစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

"မလုပ်ဘူး ငါ မလုပ်တော့ဘူး ငါ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲကနေ ထွက်သွားမယ်"

သူက မတ်တတ်ထရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာအော်နေတာလဲ မင်း မိသားစုက ပိုက်ဆံတွေ အကုန် ယူထားပြီးပြီ မင်း သားတောင် ကျောင်းတက်နေပြီ မင်း အခုမှ လာပြီး စကားဖျက်မလို့လား"

အဝေးမှ လူတစ်ယောက် လျှောက်လာသည်။

လူသန်ကြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး စကားမပြော၊ မလှုပ်ရှားတော့ချေ။

သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲတွင် သူနှင့်အတူ မျက်နှာ သေနေသူ ဆယ်ယောက်ကျော် ရှိပြီး အားလုံးက မှူးမတ်မျိုးနွယ်များ သို့မဟုတ် သူဌေးများက ပို့လိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ချင်မင်က စားသောက်ပြီးနောက် အမည်းရောင် စိတ်ခံစားမှု သမုဒ္ဒရာထဲသို့ သွားပြီး ရတနာများကို ထပ်မံ ဆယ်ယူကြည့်ရာ မတွေ့ရလျှင်လည်း ကိစ္စ မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော လှိုင်းလုံးကြီးများ ကြားတွင် အသိစိတ် စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်နိုင်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟင်"

သူက ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဤကဲ့သို့သော ပဲ့တင်ထပ်မှုကို ကျင့်စဉ် တစ်ခုအနေဖြင့် သဘောထားလိုက်သောအခါ မမျှော်လင့်ထားဘဲ အလွန် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှု တစ်ခုကို ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမှောင်မည်းနေသော စိတ်ခံစားမှု သမုဒ္ဒရာထဲတွင် လူငယ်လေး တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ငွေရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ငါ မကျေနပ်ဘူး နွေဦး မိုးကြိုး နှစ်ကြိမ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ပြီး တတိယနှစ်မှာ ငါ ပိုအစွမ်းထက်လာတာကို ဒီနေရာမှာ သေရတော့မှာလား ဒီတစ်ခေါက် မိုးကြိုးမီးနဲ့အတူ ကျလာတဲ့ ကောင်းကင်အလင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် ပြင်းထန်နေရတာလဲ"

အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းတွင် ထိုလူငယ်လေး၏ ဆံပင်များ အားလုံး ထောင်နေပြီး ကောင်းကင်အလင်း၏ တိုက်စားမှုကို ခုခံရန် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင် ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို အသုံးပြုနေသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်အပြည့် အလောင်းများ ရှိနေပြီး အချို့က မှောင်မည်းနေကာ အချို့က နီရဲနေပြီး အချို့ အလောင်းများက ကောင်းကင်အလင်း၏ ဆုတ်ဖြဲမှုကို ခံထားရသဖြင့် ငရဲပြည်၏ ထောင့်တစ်နေရာနှင့် တူနေသည်။

"နှမြောစရာပဲ ငါက ပေါက်ကွဲစွမ်းအား ကိုပဲ လေ့ကျင့် အောင်မြင်သေးတယ် စစ်မှန်တဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအား လို့ မခေါ်နိုင်သေးဘူး ငါ အရမ်း ဒေါသထွက်တာပဲ ဂိုဏ်းရဲ့ အထွတ်အမြတ်ထားတဲ့ ထိပ်တန်း ကျင့်စဉ်ကို ငါ့အတွက် သင်ပေးတော့မလို့ ဖြစ်နေပြီကို ငါက အမြန် အဆင့်တက်ချင်လို့ လောဘတကြီးနဲ့ စွန့်စားခဲ့ပြီး တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ"

ဒါတွေ အားလုံးက သူ၏ နောက်ဆုံး အချိန်လေးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အတွေးများ ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်က သူ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

လူငယ်လေးက နောင်တရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေသော်လည်း နောက်ဆုံး အချိန်တွင် သူက အပျက်သဘောဆောင်သော ခံစားချက်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မွေးညင်းပေါက်များ အားလုံးမှ လျှပ်စစ် လှိုင်းများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲအားအင် များ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်အလင်းကို အစွမ်းကုန် ခုခံလိုက်သည်။

"ငါ ခံနိုင်ရမယ်"

ထို့နောက် သူက ပေါက်ကွဲသွားပြီး အလွန် သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ချင်မင်က ကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကြက်သီးများ ထသွားကာ ဒါက တကယ်ကို သွေးထွက်သံယို များပြီး သနားစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

ထို့နောက် သူက ရွှေကျောင်းဆောင်ထဲတွင် ထိုပေါက်ကွဲစွမ်းအား ကို စတင် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ထိုအားအင် ကျင့်စဉ်က အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ၎င်းမှနေ၍ နာမည်ကြီး မိုးကြိုးစွမ်းအား သို့ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ချင်မင် အံ့ဩသွားသည်။ ပေါက်ကွဲအားအင် က တကယ်ပဲ ပေါင်းစပ် အားအင် ကျင့်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်အလင်း အားအင် မျိုးစုံကို ပေါင်းစပ်ထားကာ အစွမ်းအစ အလွန် ကြီးမားပြီး ဧရာမ သားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် အသားနှင့် သွေး အများအပြား ကြေမွသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ချင် မင်း အခု စိတ်ပြောင်းရင် အချိန် ရသေးတယ်နော်"

ရွှီချန်း ရောက်လာပြီး သေချာပေါက် ရုပ်ဖျက်ထားကာ ပုံမှန် ပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေပြီး အိပ်ရာထ နောက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော အလောင်းကောက်သမားကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်မင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ အခြေအနေက ယခင်ကထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေကြောင်းနှင့် ဆွန် မိသားစု၏ တူအားအင် နှင့် ကြာပွတ်အားအင် ကို အခြေခံအဆင့် လေ့ကျင့် အောင်မြင်ထားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။

ယခင်က သူက ရွှီချန်းကို ရိုးသားစွာ ပြောပြထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကောင်းကင်အလင်း လေးချက်၏ သန့်စင်မှုကို ခံယူပြီးနောက် အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ ရွှေကျောင်းဆောင်ထဲမှ အမြန်ဆုံး ဆွဲထုတ်သွားရန် အလောင်းကောက်သမားကို သေချာ မှာကြားရမည် ဖြစ်သည်။

နွေဦး မိုးကြိုးများက အဝေးတွင် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှ အစစ်အမှန် လျှပ်စီး အလင်းတန်းများက ဤဒေသ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးဖွဲဖွဲလေး ရွာသွန်းကာ အရပ်လေးမျက်နှာရှိ မြေကြီးမှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြားတွင် အလွန် တောက်ပနေကာ နေ့လယ်ခင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ချီရှတောင်ပေါ်တွင် လူအများအပြား ရောက်လာကြပြီး နှစ်တိုင်း ဤအချိန်တွင် နွေဦး မိုးကြိုး ပစ်ပြီးနောက် ဤနေရာတွင် တန်းစီပြီး အသေခံမည့်သူများ ရှိကြောင်း အားလုံး သိထားကြသည်။

လူအများအပြားက ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို လာကြည့်ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး စပ်စုချင်သူများက အများစု ဖြစ်ကာ သေချာပေါက် သူတို့၏ မိုးကြိုးသားများကို ဆွဲထုတ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော မှူးမတ်မျိုးနွယ် အချို့လည်း ပါဝင်သည်။

တောင်စောင့်နတ် ဘုရားကျောင်းထဲတွင် နောက်တစ်ဖန် လူများ ပြည့်နှက်နေပြီး အားလုံးက ချီရှတောင်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နွေဦး မိုးကြိုး ကျလာပြီး မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင် အပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားကာ တောက်ပသော သတ္တု အမိုးပြားများပေါ်တွင် လျှပ်စစ် လှိုင်းများ ယှက်နွယ်နေပြီး အလွန် စူးရှကာ မိုးကြိုးမီးလုံးများလည်း လိမ့်ဆင်းလာသဖြင့် မြင်ကွင်းက အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

အကြောက်ရဆုံးမှာ ကောင်းကင်အလင်း ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးနှင့်အတူ ကျလာကာ အလွန် တောက်ပပြီး အဆောက်အဦးများကို ဖောက်ထွင်းကာ တောင်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မိုးကြိုးမီး ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျောင်းဆောင်၏ တည်ဆောက်ပုံက အလွန် သေသပ်ပြီး လျှပ်စစ် ကူးယူနိုင်ကာ မိုးကြိုး၏ အစွမ်းအစကို အားနည်းသွားစေသော်လည်း လောကီပြင်ပ ကောင်းကင်အလင်းကိုမူ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ကောင်းကင်အလင်းနှင့် မိုးကြိုးမီး ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ အလွန် ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်မျိုးကို မွေးဖွားပေးပြီး ရွှေကျောင်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပထမဆုံး မိုးကြိုးမီး ကောင်းကင်အလင်း ကျလာပြီးနောက် လူတစ်ဝက်ကျော် လဲကျသွားသည်ကို ချင်မင် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အချို့လူများ၏ မျက်နှာက မည်းနက်နေကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ အချို့လူများ၏ အရေပြားက နီရဲနေကာ ကျက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ချင်မင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကောင်းကင်အလင်း၏ ပြင်းထန်မှုကို သူ တကယ်ပဲ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ရေနွေးပူများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သူ့ကို ပြုတ်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်အလင်း ကျလာသောအခါ ရွှေကျောင်းဆောင်ထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသူ မရှိသလောက် ဖြစ်သွားပြီး အသက် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ် အဘိုးကျောက် ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို ချင်မင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တတိယမြောက် ကောင်းကင်အလင်း ရောက်လာသောအခါ ချင်မင်က တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ကာ အခြားလူများနှင့် သိပ်မကွာခြားအောင် နေလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်း လဲကျသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း ကောင်းကင်အလင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရတနာ များကို လက်ခံရရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက် အဝေးတွင် လူအချို့က ကြိုးများကို စတင် ဆွဲနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး ငိုကြွေးသံများလည်း ထွက်ပေါ်လာကာ ကျောင်းဆောင်ထဲရှိ ဆွေမျိုးများ မခံနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်အလင်း ကျလာသောအခါ ရွှေကျောင်းဆောင်ထဲတွင် ငရဲပြည် တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အပြင်သို့ ဆွဲမထုတ်ရသေးသော အချို့ အလောင်းများက ကောင်းကင်အလင်း၏ ဆုတ်ဖြဲမှုကို ခံလိုက်ရသည်။ ချင်မင်၏ အနီးတွင် အဘိုးကျောက်၏ ပေါင်တံ တစ်ဖက် လဲလျောင်းနေပြီး အခြား အဘိုးကြီး တစ်ဦး၏ လက်မောင်း တစ်ဖက်လည်း ရှိနေကာ ပျက်စီးနေသော သေမင်း ဝတ်စုံများက မီးလောင်ကျွမ်းပြီး ပုံပျက်နေသည်။

လောကီပြင်ပ ကောင်းကင်အလင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပြီး ချင်မင်ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်ရတနာ များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူက ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်ရှိ ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ညှိနှိုင်းကာ ကောင်းကင်အလင်းကို မိမိကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ ကောင်းကင်အလင်းက မိမိကိုယ်ပိုင် ကောင်းကင်အလင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားနိုင်သည်။

ရုတ်တရက် ချင်မင်က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်အလင်းပင် ကျလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအလောင်းကောက်သမားက ဘာလို့ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးတာလဲ။ သူနှင့်အတူ တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရထားသူ ဖြစ်သော အဘိုးကျောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ကိုပင် ဆွဲထုတ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူက ဤနေရာတွင် လဲလျောင်းနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအလောင်းကောက်သမား ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ချင်မင် ဆဲဆိုချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။

ထို့နောက် ဆဋ္ဌမမြောက် မိုးကြိုးမီး ကောင်းကင်အလင်းက ရှားပါး ဝိညာဉ်ရတနာ များနှင့် ရောနှောကာ ကျဆင်းလာသောအခါ ချင်မင် ဒေါသထွက်သွားပြီး ထိုကောင်က တကယ်ပဲ သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်နေတာလား။

သူ လုံးဝ မခံနိုင်တော့ဘဲ ခုန်ထပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ အသက်ရှင်နေလျက်နဲ့ အလောင်းကောက်သမား တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့တော့ အသေမခံနိုင်ဘူးလေ။ အဆိုးဆုံးဆိုရင်တော့ ပုံမှန်အတိုင်း မနေတော့ဘူးပေါ့။

အဝေးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချင်မင်၏ အလောင်းကောက်သမားကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို ငါတို့ အားလုံး ကိုယ့်အလုပ်ရှင်တွေကို ဆွဲထုတ်လာပြီ အလောင်းက အကောင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ပျက်စီးနေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ပြီးပြီ မင်းက ဘာလို့ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးတာလဲ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေမှာပဲလေ စောစော ဆွဲထုတ်၊ နောက်ကျမှ ဆွဲထုတ် အတူတူပဲ ဒါပေမယ့်လည်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပါမယ် မဟုတ်ရင် လုံးဝ အမှုန့်ဖြစ်အောင် အပစ်ခံရပြီး သေတဲ့လူရဲ့ မိသားစုက ပြဿနာ ရှာပြီး ငါ့ကို လုပ်အားခ လျှော့ပေးနေဦးမယ်"

အလောင်းကောက်သမားက နောက်ဆုံးတော့ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ချင်မင်က ထိုအချိန်တွင် ထိုင်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာပြီး သရဲထချင်စိတ် မရှိလျှင်တောင် သရဲထတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေကာ သူ အပြင်ရောက်သွားပါက ထိုအလောင်းကောက်သမားကို ခုတ်ထစ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။

သူ မတ်တတ်ထရပ်တော့မည့် အချိန်တွင် ခါးရှိ အထူး ပြုလုပ်ထားသော ကြိုးက တင်းလာပြီး သူ့ကို အပြင်ဘက်သို့ စတင် ဆွဲထုတ်လာသဖြင့် သူ အံကြိတ်ကာ သည်းခံလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ထပ်မံ ကျိန်ဆဲချင်စိတ်များ ပေါက်လာပြန်သည်။ ကြိုးကို ဆွဲတဲ့အခါ ဘာလို့ ဒီလောက် နှေးကွေးနေရတာလဲ၊ ထမင်း မစားထားဘူးလား။ သူ ထိုအလောင်းကောက်သမားကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်ချင်လာသည်။

သတ္တမမြောက် မိုးကြိုးမီး ကောင်းကင်အလင်း ကျလာသောအခါ ချင်မင်က အလင်းတန်း အနည်းငယ် နှင့် ထိတွေ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ ကျောင်းဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

သူက ချက်ချင်းပင် အလင်းနှင့် ဖုန်မှုန့် ပေါင်းစပ်ခြင်း လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ သေချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်သည်။

ချင်မင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်ရတနာ များ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန် သေချာပေါက် ပြဿနာ မရှိတော့ဘဲ သူ ဆုံးရှုံးသွားသော မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် ရရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။