အခန်း (၇၅-၇၆)

အခန်း ၇၅ အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်ခြင်း

နေ့အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မှေးမှိန်သော ညအမှောင်ထုက ချီရှမြို့တော်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ချင်မင်က အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း အဝေးမှ နီးကပ်လာသော အတိတ်က ပျက်စီးနေသည့် မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုကာ အဆက်မပြတ် ပြန်လည် ပေါင်းစပ်ပြီး ပိုမို ထင်ရှားလာသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။

"မင်းက လီချင်းရွှီ ဖြစ်နေတာကိုး"

ချင်မင်က မြင်ကွင်းထဲရှိ ငှက်မွေးအဝတ်အစားဝတ် ကောင်မလေးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နာမည်ကို သိရှိလိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်က အရင်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့ကြသော်လည်း မိတ်ဆွေဟောင်းဟု မဆိုနိုင်ဘဲ ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်ရုံလောက်သာ ရှိခဲ့သည်။

"လီ မိသားစုရဲ့ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သူက အရမ်း ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ ရှိတယ် တခြားလူတွေက နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လက်အောက်ကို ဝင်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲပေမယ့် သူက အဲဒီ လမ်းကြောင်းနဲ့ အရမ်း ကိုက်ညီပြီး ညအမှောင် ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ နာမည်ကြီး အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရကာ အထူးချွင်းချက် အနေနဲ့ တပည့်ရင်း အဖြစ် လက်ခံ ခံခဲ့ရတယ်"

ချင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုနတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ အဘိုးကြီးက အလွန် ပြဿနာ ရှာရန် ခက်ခဲပုံရပြီး နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးများပင် သူ့ကို ရိုသေလေးစားရသည်။

သူ၏ အရှေ့တွင် လီချင်းရွှီ၏ ပုံရိပ်က နောက်တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြီး ငှက်မွေးအဝတ်အစားများက နတ်သက်စင်သကဲ့သို့ တောက်ပနေကာ လူ့လောကနှင့် ကင်းကွာနေပြီး လက်ထဲရှိ ခရမ်းရောင် တောက်ပနေသော ဝါးဆစ်တုတ်ကပင် သာမန် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ရှိသော နေရာမှ ထူးဆန်းသော ဝါးပင် ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်အလင်းကို လက်ခံရရှိဖူးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

မကြာမီ ထိုလူ၏ ပုံရိပ်က မှေးမှိန်သွားပြီး ပိုမို များပြားသော မြင်ကွင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပျက်စီးနေသော မြင်ကွင်းများ အားလုံးက ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ့ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်လာသည်။

အသေးစိတ် အချက်အလက် အချို့ မှေးမှိန်နေသေးသည်မှလွဲ၍ အတိတ်က အဓိက မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ ချင်မင်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို သက်သာစေရန် နေဗာကြောကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေရသည်။

ကလေးဘဝမှစ၍ လူငယ်ဘဝအထိ အများအပြားသော မြင်ကွင်းများနှင့် အဖြစ်အပျက်များက အတိတ်က အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်ကြပြီး လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာနေသည်။

ချင်မင်က အလျင်အမြန် စုပ်ယူပြီး ချေဖျက်လိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုက အလွန် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ယခင်က စိတ်ခံစားမှု မျိုးစုံက သူ့ကို သက်ရောက်မှု ရှိကာ မြူခိုး ပင်လယ်ကြီး တစ်ခုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

သူက ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်ရှိ ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး မြင်ကွင်းများ အားလုံး၏ လှောင်ချိုင့်ကို ရိုက်ခွဲကာ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အတိတ်ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူက ယခင်က မိမိကိုယ်ကို အခြား ရှုထောင့် တစ်ခုမှ ကြည့်ရှုချင်ပြီး အချို့သော ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများ ရှိနေသဖြင့် အတိတ်က အတွေ့အကြုံများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးသော စိတ်ထားဖြင့် ကြည့်ရှုချင်နေသည်။

"ငါက ချွေချုံဟယ် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီးရဲ့ မိသားစုဝင် အရင်းအချာပဲ"

ချင်မင်က အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်များကို အသုံးပြု၍ သူ၏ မူလ အမည်ကို အရင်ဆုံး အတည်ပြုလိုက်သည်။

အတိတ်က ကိစ္စများ အားလုံးက အနည်းငယ် ဝါကြင့်ကြင့် ဖြစ်နေသော စာအုပ် တစ်အုပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ဖုန်မှုန့်များ ပြည့်နှက်နေသော အခန်းဟောင်း တစ်ခုထဲမှ သူ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ယခု သူက ၎င်းကို ပြန်လည် ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။

ချင်မင်က ပထမဆုံး စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်ရာ အချိန်ကာလများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်က အချိန်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"သနားစရာ ကလေးလေး အပြင်မှာ အများကြီး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာပဲ မှတ်ထား ငါက မင်းရဲ့ ဦးလေးခုနစ်ပဲ"

မျက်ခုံး အလွန် ထူပြီး မျက်လုံးများ အလွန် တောက်ပသော လူငယ်လေး တစ်ဦးက သူ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်ကာ ကြင်နာသော အပြုံး တစ်ခုကို ပြသလိုက်ရာ သွားများက အလွန် ဖြူဖွေးပြီး အလင်းရောင်များပင် ထွက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ချင်မင်က သူ့ကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး ဒါက ချွေဟောက် ဖြစ်ကာ သူနှင့် အရင်းနှီးဆုံး လူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူက ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤဦးလေးခုနစ်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးခဲ့သည်။

သူက အရှေ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဒါက သူ၏ ကလေးဘဝက အစောဆုံး မှတ်ဉာဏ် ဖြစ်သည်။

"အရင်က ပျောက်ကွယ်သွားဖူးတာလား"

ချင်မင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် သူက အများဆုံး အသက် သုံးနှစ်၊ လေးနှစ်ခန့်သာ ရှိဦးမည် ဖြစ်ပြီး အဝတ်အစားလေးများက ပျက်စီးနေကာ သူက နောက်ထပ် အများကြီးကို ပြန်လည် မှတ်မိချင်သော်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သာမန် လူတစ်ယောက်၏ မှတ်ဉာဏ်က အစောဆုံး ဆိုလျှင်ပင် အသက် သုံးနှစ်၊ လေးနှစ်ခန့်မှသာ စတင်လေ့ ရှိသည်။

သူ့ကို လူတစ်ယောက်က ခေါ်သွားပြီး ရေချိုးပေးကာ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပေးပြီး လှပသော ကျောက်စိမ်းများ ဆင်မြန်းပေးလိုက်ရာ လူတစ်ယောက် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ အနည်းငယ် မလုံခြုံမှု ခံစားနေရသော်လည်း ခေါင်းမာသော သူက ကြောက်ရွံ့မှုကို မပြသချင်ဘဲ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးက မတ်မတ် ရပ်နေကာ ထိုနေရာတွင် အသံတိတ် ရပ်နေခဲ့သည်။

မြင်ကွင်းများက အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ချွေ မိသားစုတွင် နေထိုင်ကာ လူအချို့က သူ့ကို စာသင်ပေးပြီး စည်းကမ်း မျိုးစုံကို သင်ကြားပေးရာ သူက ဂရုတစိုက် မှတ်သားထားခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း သူက တိတ်တဆိတ် ငိုကြွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း အခြားလူများကို မမြင်စေချင်ခဲ့ချေ။

"ချုံဟယ် ကိုယ့်နာမည်ကို မှတ်ထား နောက်တစ်ခါ ထပ်မမေ့နဲ့ လာ ဒီစာလုံးတွေကို ဘယ်လို ရေးရမလဲ ဆိုတာ ငါ သင်ပေးမယ်"

လူကြီး တစ်ဦးက သူ့ကို စာရေးရန် ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

"ချုံဟယ် ဒီလာ ဒါက မင်းရဲ့ ညီလေး ချွေချုံရွှမ် နောင်တစ်ချိန်ကျရင် မင်း သူ့ကို သေချာ ကာကွယ်ပေးရမယ် သူက မင်းရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး လူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ"

အမေချွေ ပေါ်လာသည်။

သူမက ကြည့်ရတာ အလွန် နုပျိုပြီး ကျက်သရေ ရှိကာ မျက်နှာက သေသပ်လှပပြီး ဆံပင်များကြားတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသော ငှက်မွေး တစ်ချောင်းကို ဆံထိုး အဖြစ် ထိုးထားရာ မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး သာမန် ပစ္စည်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သူမ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ဆွဲထားသော ကလေးလေးက အလွန် သေးငယ်ပြီး အသက် နှစ်နှစ်ကျော်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန် ထက်မြက်ပုံရကာ မျက်လုံးလေးများက မည်းနက်နေပြီး သူ့ကို စပ်စုစွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

"သူက မင်းထက် တစ်နှစ်ခွဲ ငယ်တယ် နောက်ပိုင်း မင်းတို့ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေရမယ် မင်းက အစ်ကို ဆိုတော့ သူ့ကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ရမယ်"

အမေချွေက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

အသက် လေးနှစ် နီးပါးအရွယ် ချင်မင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက ချွေ မိသားစုတွင် နေထိုင်ပြီး ဤနေရာရှိ ဘဝကို လုံးဝ အသားကျသွားခဲ့သည်။

ဖခင်ချွေက အလွန် တင်းကျပ်ပြီး မိသားစုထဲတွင် ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားကာ ကလေးဘဝက ချင်မင်က သူ့ကို မြင်သောအခါ အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်စွာ နေလေ့ ရှိသည်။

ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် သူက ချွေဟောက်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ဦးလေးခုနစ်က လူကြီး တစ်ယောက်လို မာန မကြီးဘဲ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စည်ကားသော လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်လည်လေ့ ရှိပြီး မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများကို စီးကာ မြို့ပြင်တွင် အပြေးအလွှား သွားလေ့ ရှိကာ ညပိုင်းတွင်လည်း မော့ယွန် မြစ်ပေါ်ရှိ လှေများပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ့ ရှိသည်။

ထိုအတွက်ကြောင့် ဦးလေးခုနစ် ချွေဟောက်က ဖခင်ချွေ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကိုပင် ခံခဲ့ရဖူးသည်။

ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အချိန်ကာလ စာအုပ်က နောက်တစ်ဖန် စာမျက်နှာ လှန်သွားပြီး ချင်မင်က အတိတ်ကို ကြည့်ရှုရာ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်သူ ချွေချုံရှောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး မိမိထက် အသက် ရှစ်နှစ်တိတိ ကြီးကာ အစ်ကိုကြီးက လူငယ်လေး တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ရင့်ကျက်ပြီး တည်ငြိမ်ကာ ဖခင်ချွေနှင့် အနည်းငယ် တူညီသည်။

ငယ်ရွယ်သော ချင်မင်ကို မြင်သောအခါမှသာ ချွေချုံရှောင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူငယ် သဘာဝ အတိုင်း အနည်းငယ် ပြသကာ ပြုံးရွှင်စွာ လျှောက်လာပြီး သူ့ကို သေသေချာချာ အကဲခတ်လေ့ ရှိသည်။

ချွေချုံရှောင်းက အစွမ်းထက် သိုင်းသမား တစ်ဦး၏ လက်အောက်တွင် တပည့်ခံထားကြောင်း ကြားသိရသော်လည်း တိကျသော နေရာကိုမူ ဖခင်ချွေက အခြားလူများကို ဆွေးနွေးခွင့် မပြုဘဲ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားခွင့် မပြုကာ အစ်ကိုကြီးက နှစ်အနည်းငယ် ကြာမှသာ တစ်ခေါက် ပြန်လာနိုင်ကြောင်းကိုသာ သိရှိရသည်။

ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သားအကြီးဆုံး ချွေချုံရှောင်းက အလွန် အစွမ်းထက်သော သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ တပည့် ဖြစ်သွားကြောင်းကို အခြားလူများ အများအပြား သိရှိသွားမည်ကို မလိုလားသော ဖခင်နှင့်မိခင်တို့၏ သတိထားတတ်သော စရိုက်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ချင်မင်ကလည်း သူတို့ တိုးတိုးလေး ပြောနေကြသည်ကို မတော်တဆ ကြားလိုက်ရမှသာ အစ်ကိုကြီးက နတ်ဘုရားများနှင့် သက်ဆိုင်သော ရှေးဟောင်း ဂိုဏ်း တစ်ခုတွင် တပည့်ခံထားကြောင်း သိရှိလိုက်ရပြီး ၎င်းက နတ်ဘုရားများကို ရိုသေလေးစားပြီး တရားရှုမှတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ထိုဂိုဏ်း၏ ရည်မှန်းချက်က အလွန် ကြီးမားကာ ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များ နှင့် နေရာဒေသများကို အောင်နိုင်ပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိမိကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရား အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဖြစ်သည်။

နှစ်တိုင်း နွေဦးပေါက် ရောက်လာသောအခါ မိဘ နှစ်ပါးလုံးက ထူးခြားသော စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိလေ့ ရှိပြီး ရှေးဟောင်း စာအုပ် အများအပြားနှင့် တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးကာ ကုဒ်များကို ဖော်ထုတ်ရပြီး အလွန် သတိထားရကာ ကုဒ်များ အဆင့်ဆင့် ခံထားပုံရသည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်တိုင်း အတင်းကျပ်ဆုံး ဖြစ်သော ဖခင်ပင်လျှင် ပြုံးရွှင်လေ့ ရှိပြီး အလွန် နူးညံ့ကာ တောက်ပနေလေ့ ရှိသည်။

ချင်မင်နှင့် ညီဖြစ်သူ ချွေချုံရွှမ်တို့က အစ်ကိုကြီးထံမှ စာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သံသယ ဖြစ်နေကြပြီး ဒါကြောင့် သူတို့ ပျော်ရွှင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချွေချုံရွှမ်က စာကို ခိုးယူပြီး အကြောင်းအရာကို ကြည့်ရှုရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုလျှို့ဝှက် စကားလုံးများကို လုံးဝ နားမလည်ဘဲ ဖခင်၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်မှုကို ခံခဲ့ရကာ ထိုအချိန်မှ စ၍ နောက်တစ်ဖန် ပြဿနာ မရှာရဲတော့ချေ။

ချွေ မိသားစု၏ ပင်မ မျိုးဆက်တွင် ဆံပင်ဖြူ အဘိုးကြီး အများအပြား ရှိပြီး အားလုံး၏ အစွမ်းအစက အလွန် နက်နဲကာ အချို့က နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး မိသားစုထဲတွင် မရှိကြချေ။ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းသော အဘိုးကြီး တစ်ဦးကမူ လူငယ်လေးများကို ရယ်မောစေရန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ရုံဖြင့် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ အရောင်လေးဆင်း ငှက် တစ်ကောင်ကို ဆွဲယူလာနိုင်ခဲ့ဖူးသည်။

အဘိုးကြီးများက လူငယ်လေးများအပေါ် ကြင်နာသည် ဖြစ်စေ၊ တင်းကျပ်သည် ဖြစ်စေ အားလုံးက မျိုးဆက်သစ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အလွန် အလေးထားကြသည်။

ထိုအဘိုးကြီးများက ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်ပြီး ချင်မင်ကို အဘိုးငါး၊ အဘိုးခုနစ် စသဖြင့် ခေါ်ခိုင်းတိုင်း သူက ကလေးဘဝက ဝေဝါးသော မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ အဘိုး တစ်ဦး၏ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် သတိရလေ့ ရှိပြီး ချင်မင်က သူ့ကို သွားရှာချင်သည်ဟု ပူဆာလေ့ ရှိသည်။

"သူက ခရီးဝေး သွားပြီ တာယွီ နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ကို သွားပြီ အရင်တုန်းက ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်တာ ရူးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ် အခု သူက သံယောဇဉ်တွေ အကုန် ဖြတ်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကို သွားရှာတော့မှာ"

"ကျွန်တော် သူ့ကို လွမ်းတယ် အဲဒီ အဘိုးကို လွမ်းတယ်"

ချွေအိမ်တော်ရှိ ဘဝကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချင်မင်က မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်အထိ မနေနိုင်ဘဲ ထို့နောက် သူက ထိုပိုးသားစာလိပ်ကို ပြန်တောင်းလေ့ ရှိသည်။

"မရဘူး ပိုးသားစာလိပ်က ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သလို လှန်လို့ မရဘူး အလွယ်တကူ ပျက်စီးသွားနိုင်တယ် မင်း အရှေ့က စာမျက်နှာ အနည်းငယ်ကို အရင် လေ့ကျင့်ပြီးမှ သွားကြည့် ဒါပေမယ့်... ဒီစာအုပ်က လေ့ကျင့် အောင်မြင်ဖို့ အရမ်း ခက်တယ်"

ထိုအချိန်မှ စ၍ ချင်မင်က ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်ရှိ ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို အတည်ပြုကာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိုးရွာရွာ၊ နေပူပူ မပျက်မကွက် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

သူ့တွင် ဝမ်းကွဲ ညီအစ်ကို မောင်နှမ အများအပြား ရှိပြီး ထိုကာလအတွင်း လူနည်းစုက အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားကြကာ နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ရွေးချယ်မှုကို ခံရပြီး လုံးဝ ကွာခြားသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားကြသည်။

အချို့သော ညီအစ်ကို မောင်နှမများကလည်း လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး အချို့က အတော်လေး နာမည်ကြီးသော ဂိုဏ်းများသို့ ဝင်ရောက်သွားကြကာ အခြားသူများကတော့ အိမ်တွင် ကျန်ရစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းကြသည်။

"ပိုးသားစာလိပ်က အရမ်း နာမည်ကြီးတဲ့ ကျမ်းစာတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် ဆိုတော့ အရမ်း နောက်ခံ ကြီးတာပေါ့"

တဖြည်းဖြည်း အရွယ်ရောက်လာသော ချွေချုံရွှမ်က အစ်ကိုဖြစ်သူ ဘာလေ့ကျင့်နေသလဲ ဆိုတာကို သိသွားပြီးနောက် သူလည်း လိုက်လေ့ကျင့်ချင်လာခဲ့သည်။

အဖေဖြစ်သူက ဆူပူလိုက်သည်။

"ပိုးသားစာလိပ်က လေ့ကျင့်ဖို့ အရမ်း ခက်တယ် လူတစ်ယောက်တည်း ဒီလမ်းကြောင်းကို လျှောက်ရင် လုံလောက်ပြီ မင်းက တခြား လျှို့ဝှက်စာအုပ်တွေကို ရွေးချယ်လို့ ရတယ်"

ထိုအတွက်ကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အရပ်ရှည်လာသော ချွေချုံရွှမ်က မနာလို ဖြစ်သွားပြီး သူက ဘာကြောင့် မလေ့ကျင့်ရတာလဲဟု ပူဆာကာ အစ်ကိုဖြစ်သူအပေါ် ရန်လိုမှုများကိုပင် တစ်ကြိမ် ပြသခဲ့ဖူးသည်။

"ကျွန်တော် သိချင်တာက ပိုးသားစာလိပ်က အစွမ်းအထက်ဆုံး ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်း လား"

ချွေချုံရွှမ်က ရှားရှားပါးပါး ဖခင်ကို ပြန်လည် ငြင်းခုံကာ အကြောင်းစုံ သိချင်ခဲ့သည်။

ဖခင်၏ မျက်နှာက အများကြီး နူးညံ့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက အစွမ်းအထက်ဆုံးလို့ ပြောရဲမှာလဲ လောကကြီးမှာ ပိုးသားစာလိပ် တစ်အုပ်တည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူး တခြား အစွမ်းထက်တဲ့ အမွေအနှစ်တွေလည်း ရှိတယ် ဥပမာ ခန္ဓာခြောက်ပါး စိတ်နှလုံး ကျမ်းစာ၊ရူလိုင် ကျင့်စဉ်၊ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်တောက်မယ့် ကျင့်စဉ်စသဖြင့်ပေါ့ မင်း အိမ်က လျှို့ဝှက်စာအုပ်တွေကို သေချာ လေ့ကျင့်ပြီး အခိုင်မာဆုံး အခြေခံကို တည်ဆောက်ထား နောင်တစ်ချိန်ကျရင် မင်းအတွက် ခန္ဓာခြောက်ပါး စိတ်နှလုံး ကျမ်းစာ တစ်အုပ်လောက် ငါ တောင်းပေးနိုင်ကောင်း တောင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ် တကယ်လို့ မင်းက လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင် အဲဒီ အဘိုးကြီးရဲ့ လက်အောက်ကို တကယ်ပဲ ဝင်နိုင်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်မင်က စကားပြောလိုက်သည်။

"အဖေ ကျွန်တော်လည်း နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ခန္ဓာခြောက်ပါး စိတ်နှလုံး ကျမ်းစာကို ဖတ်ကြည့်ချင်တယ် ပိုးသားစာလိပ်နဲ့ တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးကြည့်ချင်လို့ နောက်ပိုင်း ဒီစာအုပ်ပေါ်က ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းက အရမ်း ခက်လွန်းတယ် ဆက်သွားလို့ မရတော့သလိုပဲ"

"ဘာလဲ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူးလား"

ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမျက်လုံးများက လူ၏ စိတ်နှလုံးကိုပင် ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ရှိတယ်"

ချင်မင်က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်းကွဲ အစ်ကိုထံမှ လျှို့ဝှက်စာအုပ် အချို့ကို တောင်းယူကာ အခြား ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်း များ မည်သို့ ရှိသလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ရှုချင်ခဲ့သည်။

ပင်မမျိုးဆက်မှ အဘိုးငါးက သူ့ကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လို ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ပြီး အခြေခံ တည်ဆောက်မလဲ ဆိုတာက အရမ်း အရေးကြီးတယ် နောက်ဆုံး ရရှိမယ့် အောင်မြင်မှုက အရမ်း ကွာခြားသွားလိမ့်မယ် တကယ်လို့ မင်းက အဲဒီ သာမန် လျှို့ဝှက်စာအုပ်တွေကို လေ့ကျင့်ပြီး ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားရင် နောက်မှ ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို ပြန်ပြောင်း လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် အကျိုးသက်ရောက်မှုက အစကတည်းက အဲဒီ လမ်းကြောင်းကို အမြဲတမ်း လျှောက်လာတာလောက် သေချာပေါက် ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်မင်က ဤစကားများကို ကြားပြီးနောက် ဖခင်နှင့် မိခင်တို့ကို သွားရောက် မေးမြန်းခဲ့ရာ အဖြေက အတူတူလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး ဝမ်းကွဲ အစ်ကို၏ ကျင့်စဉ် နည်းလမ်း၊ စိတ်စွမ်းအား ကျင့်စဉ်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် အားလုံးကို ပြန်ပစ်လိုက်ပြီး ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်ရှိ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်း ကို လေ့ကျင့်မည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မပြောင်းလဲတော့ချေ။

တည်းခိုခန်း အခန်းထဲတွင် အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ချင်မင်က ပြင်ပ လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မိမိ၏ အတိတ်ကို ကြည့်ရှုနေကာ နောက်ထပ် စာမျက်နှာ တစ်ခု လှန်လိုက်ပြန်သည်။

ချွေ မိသားစု တစ်ခုလုံးက သူ့ကို အလွန် အသိအမှတ်ပြုကြပြီး အိမ်တွင်သာမက အပြင်လူများနှင့် တွေ့ဆုံသည့် အခါတွင်လည်း သူ့ကို ချီးကျူးရန် နှမြောတွန့်တိုခြင်း မရှိဘဲ အားလုံးက သူသည် မိသားစုဝင် အရင်းအချာ များထဲမှ အဓိက အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။

အစောကြီးကတည်းက ချွေချုံဟယ်သည် အနာဂတ် ပင်မ မျိုးဆက်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အလွန် များကြောင်းကို အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက သိရှိထားပြီး အလေးထား ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံနေရသည်။

မိသားစုထဲမှ အဘိုးနှစ်က တစ်ကြိမ် အရက်မူးပြီးနောက် မတော်တဆ ပေါက်ကြားသွားခဲ့ရာ ချွေချုံဟယ် တွင် ထူးခြားသော ပါရမီ ရှိပြီး နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ၏ လမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလွန် သင့်တော်ကာ ပိုးသားစာလိပ်ကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘဲ နောင်တစ်ချိန်တွင် သေချာပေါက် နတ်ဘုရားများနှင့် နီးစပ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုသည်။

ချွေချုံဟယ်ကို ယခုအထိ မပို့ရသေးခြင်းမှာ ညအမှောင် ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေသော နာမည်ကြီး အဘိုးကြီး တစ်ဦး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်ပြီး သဘောတူညီချက် ရှိထားပြီး ဖြစ်ကာ သူ၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း အဘိုးနှစ်က ဖွင့်ဟခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဖခင်က သူ အရက်မူးပြီး စကားများ လျှောက်ပြောခဲ့ကြောင်း သိသွားသောအခါ မျက်နှာက အလွန် ဆိုးရွားသွားပြီး အဘိုးနှစ်ကလည်း မိမိ အမှား လုပ်မိကြောင်း သိသဖြင့် အလွန် ရှက်ရွံ့ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် အပြစ်ပေးလိုက်သည်။

အဘိုးနှစ်က မိသားစုထဲတွင် အရက်မူးပြီး လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အပြင်ဘက်မှ လူအချို့က ထိုအကြောင်းများကို သိရှိသွားကြပြီး ချင်မင်၏ လုံခြုံရေးကိုပင် တစ်ကြိမ် ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့ကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သူ့ကို အန္တရာယ် ပြုရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ချွေ မိသားစု၏ သိရှိ ဖော်ထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ချင်မင်က ချွေ မိသားစုတွင် အလွန် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံမှုကို ခံရကြောင်း သေချာလှပြီး အသက် အနည်းငယ် ကြီးလာသောအခါ သူ၏ စီးတော်သားရဲက တစ်ဆင့်တည်းဖြင့် အဆင့်မီသွားကာ အလွန် ထူးခြားလှပြီး လေးကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားသော သားရဲ တစ်ကောင် တိုက်ရိုက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လေးကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားခြင်းက ထိုမျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲ၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ဘဝသစ် မရရှိသေးသော လူတစ်ယောက်ကို စီးခွင့် ပေးခြင်းက အတော်လေး ဇိမ်ကျလွန်းပြီး အမြင့်ဆုံး အဆင့်ဟု ဆိုနိုင်လှသည်။

ချွေ မိသားစုက သူ့ကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်ပေးထားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြိမ်ကြိမ် လာရောက် ချောင်းမြောင်းခဲ့သော်လည်း မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် ချင်မင် အသက် သိပ်မကြီးသေးချိန်တွင် ချွေ ဖခင်က ချန်းရှင်း မြို့တော်မှ ဝမ် မိသားစုနှင့် သဘောတူညီချက် တစ်ခု ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ဝမ် မိသားစု၏ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သမီး တစ်ဦးက ချွေချုံဟယ်ကို လက်ထပ်မည် ဖြစ်ပြီး မိသားစု နှစ်ခုက ဆွေမျိုးစပ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ထိုမိန်းကလေးကိုပင် တွေ့ဖူးပြီး အလွန် လှပကာ အလွန် ပြုံးရယ်တတ်သည်။

သို့သော် သူ၏ အသက် တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ နှစ်ဖက်စလုံး ပြန်လည် ဆုံတွေ့ကြသောအခါ ဖခင်နှင့် မိခင်တို့က သူ့ကို စည်းကမ်း သိရန်နှင့် ရှောင်ရှားရန်၊ အနီးကပ် ထိတွေ့မှုများ မလုပ်ရန် စတင် သတိပေးလာကြသည်။

တစ်ခါက သူနှင့် ဝမ် မိသားစုမှ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သမီးလေးတို့ ချင်းဟယ် မြို့တော်တွင် အတူတူ လည်ပတ်နေစဉ် ဖခင်က ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို အပြစ်တင်ခဲ့သည်။

ချင်မင် ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ ချွေ မိသားစုက သူ့ကို အလေးထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ဧည့်သည်တော်များ အရှေ့တွင်လည်း မိမိ မိသားစု၏ ချီလင်လေးကို ချီးကျူးလေ့ ရှိသော်လည်း ဤလူများနှင့် တွေ့ဆုံရန် အလွန် ရှားပါးသွားကာ သူ အာရုံလွင့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်ရှိ ကျင့်စဉ်ကိုသာ အာရုံစိုက်စေချင်ခဲ့သည်။

သူ အသက် ဆယ်နှစ်ကျော် အရွယ်တွင် လူအများအပြားနှင့် သိကျွမ်းခဲ့ပြီး မိသားစုကြီး အသီးသီးမှ အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များမှစ၍ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးများ၏ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ များ၊ နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ၏ တပည့်များ အထိ ပါဝင်သည်။

နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးများက နောက်ခံ အလွန် နက်ရှိုင်းပြီး ရှေးဟောင်း ဂိုဏ်းများ၊ အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့အစည်းများ၊ နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူတို့နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်ကြကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်အနည်းငယ် အတွင်း နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ အသိုင်းအဝိုင်းမှ အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ် အချို့က တပည့်များ လက်ခံမည် ဖြစ်ပြီး လူအချို့က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာကာ လူ့အသိုင်းဝိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သင့်တော်သော တပည့်များကို ရွေးချယ်မည် ဖြစ်ကာ နေရာကို ချင်းဟယ် မြို့တော် အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြောင်း အဆက်မပြတ် သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သတင်းများက အမှန်တကယ် ဖြစ်ပြီး မိသားစု အသီးသီးက လှုပ်ရှားနေကြကာ လီချင်းရွှီ၊ လီချင်းယွဲ့၊ ဝမ် မိသားစု၏ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သမီး အစရှိသော လူတစ်စုက ထိုအစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဤဧရာမ မြို့ကြီးသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်လာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ချင်မင်က လီချင်းရွှီ၏ ရန်လိုမှုကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နာမည်ကြီး နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ အချို့ တကယ်ပဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအနည်းငယ်ကို ရွေးချယ် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

နောက်ခံ အလွန် ကြီးမားသော အဘိုးကြီး တစ်ဦးက လီချင်းရွှီကို အလွန် အလေးထားပြီး တွေ့ဆုံသည်နှင့် ကောင်းကင်အလင်းဖြင့် အာဟာရ ဖြည့်တင်းထားသော ခရမ်းရောင် ဝါးဆစ်တုတ် တစ်ချောင်းကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ချင်မင် အလွန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားပြီး ညအမှောင် ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေသော နာမည်ကြီး အဘိုးကြီး တစ်ဦးက သူ့ကို ခေါ်သွားမည်ဟု ပြောထားသည် မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာကြောင့် လီချင်းရွှီကို ရွေးချယ်သွားတာလဲ။

"မလောပါနဲ့ မင်းကို မျက်စိကျနေတဲ့ အဲဒီ အဘိုးကြီးက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ မထွက်လာသေးဘူး"

ဖခင်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှ စ၍ ချင်မင်က အကြိမ်များစွာ လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်ခံရသော်လည်း အားလုံးကို ဘေးကင်းစွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်း အင်အား ကြီးမားလာသော လီ မိသားစုက ချွေ မိသားစုကို ရုတ်တရက် စစ်ကြေညာမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ထိုအချိန်က ချင်မင် သတိမထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို ချွေ မိသားစု အတွင်းပိုင်းရှိ လူကြီးများက စောစောကတည်းက သိရှိထားပြီး ပြင်ဆင်မှုများ ရှိကောင်း ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"လီ မိသားစုမှာ အဘိုးကြီး တစ်ယောက် အဆင့်တက်သွားတယ် အနာဂတ်မှာ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ နီးစပ်လာနိုင်တယ် ငါတို့ ချွေ မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးကတော့ အနှစ် နှစ်ရာလောက် ပေါ်မလာတော့ဘူး လီ မိသားစုက ချွေ မိသားစုနဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံပြီး ရည်ရွယ်ချက် မျိုးစုံကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ချင်နေတာ၊ အစွမ်းအစကို ပြသချင်နေတာ၊ အစစ်အမှန် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီးတွေ စာရင်းထဲ ဝင်ချင်နေတာ သူတို့က ဒီလို တိုက်ပွဲမျိုး လိုအပ်နေတယ်"

"အကြောက်ရဆုံးက သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ထောက်ပံ့ပေးနေတဲ့သူ ရှိတာပဲ သူတို့က တွန်းပို့ခံရပြီး ရှေ့ကို တက်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

...

မိသားစုကြီး နှစ်ခု ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံတော့မည့် အချိန်တွင် ချွေ မိသားစုဝင် အချို့က ဤသို့ ဆွေးနွေးနေကြပြီး ချင်မင် ကြားပြီးနောက် မိသားစု အတွက် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့သည်။

"ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက အခုထိ ပေါ်မလာသေးဘူး လက်ရှိ အခြေအနေက အရမ်း ဆိုးရွားနေတယ် တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး အခြေခံကို ကာကွယ်ထားရမယ် အရင်ဆုံး ဆုတ်ခွာရမယ် ပြီးတော့ ဘိုးဘေးကြီး တရားအားထုတ်တဲ့ နေရာကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သွားရှာရမယ် သူ လောကကြီးမှာ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ ငါ ယုံကြည်တယ် သူ့ကို ချက်ချင်း ပြန်လာအောင် လုပ်ရမယ်"

ညသန်းခေါင်ယံ အချိန် တစ်ခုတွင် ချွေ မိသားစုက အရေးကြီးသော အဖွဲ့ဝင် အချို့ကို တိတ်တဆိတ် ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး အခြား လူတစ်စုကတော့ အခြား လမ်းကြောင်း တစ်ခုမှ ထွက်ခွာရမည် ဖြစ်ကာ နောက်လူတစ်စုက လီ မိသားစုမှ အစွမ်းထက် သိုင်းသမား အများအပြား၏ ပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ခြေ အလွန် များလှသည်။

"ချုံဟယ် မင်းက ငါ့သားပဲ ငါတို့ ပင်မ မျိုးဆက်က တာဝန်ယူနိုင်စွမ်း ရှိရမယ် ငါက အခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ရဦးမယ် လောလောဆယ် အဲဒီ လမ်းကြောင်းကနေ သွားလို့ မရသေးဘူး မင်း ညီက ငယ်သေးတယ်၊ ရင့်ကျက် တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးဘူး မင်းက ငါ့ကို ကိုယ်စားပြုပြီး အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေနဲ့ ဒုတိယ လမ်းကြောင်းကနေ သွားရမယ်"

သူ့အဖေ ကိုယ်တိုင် စကားပြောလိုက်သည်။

ထိုညက ဖခင်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဒုတိယသား၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

ချင်မင်က မိဘများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ သွားရမည့် လမ်းကြောင်းက အလွန် အန္တရာယ်များပြီး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း သေချာပေါက် သေဆုံးနိုင်ခြေ ရှိကြောင်း သိလိုက်ကာ အဓိကအားဖြင့် လီ မိသားစုမှ အစွမ်းထက် သိုင်းသမား အများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အနားတွင် လိုက်ပါလာသူများမှာ ချွေ မိသားစုမှ အလွန် အသက်ကြီးပြီး နှစ်အနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်နိုင်တော့မည့် အဘိုးကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

"အဖေ အမေ ညီလေး"

ချင်မင်က မျက်ရည်များ ဝဲကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှင့် နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ ကြေးဝါ ယာဉ်ရထားပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ညအမှောင်ထုထဲတွင် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝေးကွာသွားသော မိဘများ၏ ကျောပြင်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တည်းခိုခန်းထဲတွင် ချင်မင်က သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

အခန်း ၇၆ အမှန်တရားကလည်း ကန့်လန့်ကာ တစ်ချပ်သာ ဖြစ်သည်

ညပိုင်းတွင် ချီရှမြို့တော်က မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်မှ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မည်းသွားပြီး အစစ်အမှန် ညအမှောင်ထုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

အခန်းထဲရှိ နေရောင်ခြည် ကျောက်တုံး က ငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ချင်မင်က ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေကာ သူ၏ မျက်နှာကို သေချာ မမြင်ရဘဲ မျက်လုံး တစ်စုံမှသာ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူက အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ်က မိမိကိုယ်ကို နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ထိုအချိန်က သူက သံယောဇဉ် အလွန် ကြီးမားပြီး ဘေးနားရှိ လူများကို အလွန် ဂရုစိုက်ကာ သေကွဲရှင်ကွဲ ခွဲခွာရချိန်တွင် မစွန့်လွှတ်နိုင်၊ မခွဲခွာနိုင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ် ချင်မင်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး မိဘများနှင့် ညီဖြစ်သူကို နောက်ဆုံး တစ်ခေါက်လောက် ကြည့်ချင်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဤတစ်ကြိမ် သွားရမည့် ခရီးက သေချာပေါက် သေဆုံးနိုင်ခြေ ရှိကြောင်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝေးကွာသွားသော မိဘများ၏ ကျောပြင်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ် ချင်မင်၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီး မိမိကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး အိမ်မှ အသက်အရွယ် အလွန် ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်သော ထိုအဘိုးကြီးများနှင့်အတူ ခရီးဆက်လာခဲ့သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူတို့က လမ်းတွင် ပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ခံရပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထွက်ပြေးနေခဲ့ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အမြဲတမ်း ရှာဖွေ တွေ့ရှိခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ချွေ မိသားစုမှ အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်နေပြီး နှစ်အနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်နိုင်တော့မည့် ထိုအဘိုးကြီးများက အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းက သေဖို့ မကြောက်ဘဲ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် လီ မိသားစုပင် တစ်ချိန်က ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။

"အဘိုးကြီး တချို့က ချွေ မိသားစု ပင်မ မျိုးဆက်က အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ အသက်ကြီးလေ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လေပဲ အင်း ချွေချုံဟယ်ကို ငါ တွေ့လိုက်တယ် သူက နောက်မျိုးဆက်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အများဆုံးပဲ"

အမှောင်ထုထဲတွင် လီ မိသားစု အဖွဲ့ထဲမှ မျက်လုံး အနည်းငယ်က ချွေ မိသားစုမှ ထွက်ပြေးနေသော လူများကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ချွေချုံဟယ်က ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ် မရောက်သေးပေမယ့် သူ့မှာ တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ ရှိပုံရတယ် အနာဂတ်မှာ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ နီးစပ်လာနိုင်တယ် မကြာသေးခင်က ယုံကြည်ရတဲ့ သတင်း အထောက်အထားတွေအရ သူ အရမ်း ငယ်ငယ်လေး ကတည်းက အတည်ပြုခံထားရပြီး နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ဖို့ အရမ်း သင့်တော်တယ်တဲ့"

လီ မိသားစုမှ အစွမ်းထက် သိုင်းသမား တစ်အုပ်က သံသယ ဝင်နေကြသည်။ ချွေ မိသားစုမှ ထိုအစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များက ရူးသွပ်နေကြပြီး ချွေချုံဟယ်ကို ဖောက်ထွက် ကယ်တင်ကာ နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ ရှိရာ နေရာသို့ သွားရောက်ပြီး ဒဏ္ဍာရီထဲက ထို အဘိုးကြီး ၊ချွေချုံဟယ်၏ အနာဂတ် ဆရာ ဖြစ်လာမည့်သူနှင့် သွားတွေ့မည် ဖြစ်ကြောင်း ထင်နေကြသည်။

ချင်မင်က သွေးများနှင့် အရိုးများ အများအပြားကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ချွေ မိသားစုမှ အဘိုးကြီးများ၏ သွေးများ ပါဝင်သလို လီ မိသားစုမှ အစွမ်းထက် သိုင်းသမားများ၏ သွေးများလည်း ပါဝင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က ဖောက်ထွက် အောင်မြင်သွားပြီး ရုပ်ဖျက်ကာ ပျက်စီးနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ပြီး ချွေ မိသားစု နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုတင် စီစဉ်ထားခဲ့သော ရွာတစ်ရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ခေတ္တမျှ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။

တကယ်တမ်းတော့ လီ မိသားစုက သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲ အကြိမ်ကြိမ် ဆင်နွှဲပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းက သိပ်မပြင်းထန်တော့ချေ။

"လီ မိသားစုက ငါတို့ ချွေ မိသားစု တခြား လမ်းကြောင်း တစ်ခုကနေ ထွက်သွားတဲ့ လူတွေကို တွေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုက အနှစ် နှစ်ရာကျော် ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဘိုးဘေးကြီး နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပေါ်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ရွာထဲတွင် ချွေ မိသားစုမှ အဘိုးကြီး အနည်းငယ်က တိုးတိုးလေး ပြောနေကြသည်။ ယခုအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ သူတို့ အားလုံးက တကယ်တော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရကာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖန် တိုက်ခိုက်ရန် အင်အား မရှိတော့ချေ。

သက်တမ်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အဘိုးကြီး တစ်အုပ်က ယခုအချိန်အထိ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရာ လူအနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အားလုံးက လမ်းတွင် လဲကျ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ဤကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ၊ သေဖို့ မကြောက်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် လီ မိသားစုမှ လူများက နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် မဆင်နွှဲရဲတော့ဘဲ အင်အား အနည်းငယ် ထပ်ထည့်လိုက်ပါက ရန်သူ အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းနိုင်မည် ဆိုသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ် ချင်မင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအဘိုးကြီးများ ကိုယ်တိုင်ကပင် သူတို့က လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သောနောက်ဆုံး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီဟု ပြောခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီး တစ်ဦးက ဆံပင်များ ဖြူဖွေးနေပြီး သွေးများ ပေကျံနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေကာ ညအမှောင်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်သောအခါ အနည်းငယ် ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီး ချင်မင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ပါရမီက အရမ်း အံ့မခန်းပဲ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ဖို့ အရမ်း သင့်တော်တယ် ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူခဲ့တာ နည်းနည်း နှမြောစရာ ကောင်းသွားတယ် လေ့ကျင့်လို့ မအောင်မြင်နိုင်တော့ဘူး"

အခြား အဘိုးကြီး တစ်ဦးက ချင်မင်ကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရအောင် သတင်းရရင် ရှောင်ချီ လာကယ်လောက်မှာပါ"

တည်းခိုခန်းထဲတွင် ချင်မင်က ထိုမြင်ကွင်းကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ချွေ မိသားစုဝင် အားလုံးက ထိုဦးလေးခုနစ် ချွေဟောက်က သူ့အပေါ် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်မှာ သေချာလှပြီး ဤအဘိုးကြီးများပင် ဤကဲ့သို့ စကားမျိုးကို ပြောခဲ့ကြသည်။

"အဘိုးက ဦးလေးခုနစ်ရဲ့... အဘိုးအရင်း လား"

အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ် ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြင်တွေ့၊ ကြားသိခဲ့ရသမျှက သူ့ကို တစ်ခုခု သတိပြုမိသွားစေပြီး အတိတ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာ အလွန် စိတ်ပျက်သွားစေသည်။

"ဟုတ်တယ် ရှောင်ချီက ငါ အချစ်ဆုံး မြေးလေးပဲ သူ ဒီလူမှာ အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိတယ် အရမ်း သံယောဇဉ် ကြီးတာပဲ လာ ငါ့အနားမှာ လာထိုင် ငါ မသေခင် ဘယ်သူမှ မင်းကို မထိစေရဘူး"

အဘိုးကြီးက သူ၏ ဘေးဘက် နေရာလေးကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။

သံယောဇဉ် ကြီးတာက အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အားနည်းချက် တစ်ခုလား။ အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ် ချင်မင်က ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် သူက ဤကဲ့သို့ လူမျိုးပဲ မဟုတ်လား ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"မင်းတို့ အဘိုးကြီးတွေ ငါ့အနားကနေ ဝေးဝေး သွားနေကြ"

ဦးလေးခုနစ်၏ အဘိုးက ခေါင်းမော့ကာ သွေးများ ရွှဲနစ်နေသော အခြား အဘိုးကြီး အနည်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သဘောထားက သိပ်မကောင်းလှချေ။

အဘိုးကြီး တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အားလုံး ဒီမှာ သေကြရမှာပဲ ဘာမှ နှမြောစရာ မရှိတော့ပါဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီ မိသားစုက လူတွေကို အများကြီး သတ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ လီ မိသားစုက ကြီးပွားချင်လို့ ငါတို့ ချွေ မိသားစုနဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံပြီး အစွမ်းအစ ပြသပြီး ဩဇာအာဏာ ရယူပြီး နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီး ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားတာ သူတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ရမှာပဲ ဒီတစ်ခေါက် သူတို့ အများကြီး သွေးထွက်ရမှာ သေချာတယ် လီ မိသားစုက တွန်းပို့ခံရပြီး ရှေ့ကို တက်လာတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မဟုတ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့က နောက်ဆုံး အနိုင်ရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒီကလေးက ငယ်ပါသေးတယ် သူ့မှာ နှမြောစရာတွေ ရှိသေးတယ် ဒီနေရာမှာ မသေသင့်ဘူး မင်းတို့ အဘိုးကြီးတွေ ဟိုဘက် သွားထိုင်ကြ"

ဦးလေးခုနစ်၏ အဘိုးက ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးကြီး အနည်းငယ်က မတ်တတ်ထရပ်ကာ သူတို့နှင့် အကွာအဝေး တစ်ခု ခွာလိုက်ကြသည်။

တည်းခိုခန်းထဲတွင် ချင်မင်က ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်ပြီး အခြား အဘိုးကြီး အနည်းငယ်ဆီသို့ အကြည့် ရွှေ့လိုက်သည်။

ဦးလေးခုနစ်၏ အဘိုးက ချင်မင်ကို ရွာထဲရှိ ဟောင်းနွမ်းနေသော အိမ်လေး တစ်လုံးထဲသို့ ခေါ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ချီရဲ့ စရိုက်အရဆိုရင် သိသိချင်း မင်းကို လာကယ်လိမ့်မယ် ဒါပေမယ့် များသောအားဖြင့် လူတွေရဲ့ ဟန့်တားတာကို ခံရလိမ့်မယ် မိသားစုက သူ့ကို အန္တရာယ် ဖြစ်ခွင့် မပေးဘူးလေ

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ ပါရမီက ငါနဲ့ အတူဆုံးပဲ ချွေ မိသားစုရဲ့ အနာဂတ် အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ ငါ ထင်တာကတော့ ရှောင်ချီက အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် မင်းကို ကယ်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ အစွမ်းထက် သိုင်းသမားတွေ စေလွှတ်ပေးတဲ့သူ ရှိလိမ့်မယ်

မြန်မြန် ရောက်လာဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့ အခွင့်အရေး မလွတ်သွားပါစေနဲ့ အင်း စိတ်ချပါ လီ မိသားစုက မအဘူး အခုချိန် ရောက်တော့ ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို သိနေလောက်ပြီ အစွမ်းထက် သိုင်းသမားတွေက ဒီနေရာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး ပြီးတော့..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူက စတင် ချောင်းဆိုးလာပြီး ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျလာကာ ချင်မင်က အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးသွားသော်လည်း သူ့ကို ဘယ်လို ကူညီပေးရမလဲ ဆိုတာကို မသိတော့ချေ。

အဘိုးကြီးက လက်ယမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ ခန္ဓာကိုယ်က မရတော့ဘူး ဆက်ပြောမယ် ငါ ထင်တာကတော့ ဘိုးဘေးကြီး ပေါ်လာပြီ ဖြစ်မယ် နှစ်ဖက်စလုံး အခုလောက်ဆို ဆုတ်ခွာဖို့ စတင်နေလောက်ပြီ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲ အခြေအနေတွေ မရှိတော့ဘူး မင်း အသက်ရှင်နိုင်ကောင်း အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မယ်"

အဘိုးကြီးက အိမ်အပြင်ဘက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ချင်မင်၏ နားထဲတွင်သာ ကြားရအောင် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အခု သေတော့မယ် မင်း ဒီအခန်းထဲကနေ မထွက်နဲ့ ငါ ဒဏ်ရာ ကုသနေတယ်၊ သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ ပြောလိုက်"

အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ် ချင်မင်က မျက်ရည်များ ဝဲကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဘိုးကြီး မျက်လုံး မှိတ်သွားကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားတော့သည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

တည်းခိုခန်းထဲတွင် နေရောင်ခြည် ကျောက်တုံး က လုံးဝ ငြိမ်းသွားပြီး ချင်မင်က ထိုနေရာတွင် ထိုင်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"မှတ်ဉာဏ်တွေ မပျောက်ဆုံးခင် အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါက... တကယ်တော့ အများကြီး သိနေခဲ့ပြီပဲ"

ဟောင်းနွမ်းနေသော အခန်းလေးထဲတွင် အသက် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ် ချင်မင်က စွန့်ပစ် ဆိုသော စာလုံး တစ်လုံးကိုသာ ရေးသားလိုက်ပြီး စကား မပြောချင်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်သည်။

မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည် ရရှိလာပြီဖြစ်ရာ ယခုလက်ရှိ ချင်မင်က ထိုအချိန်က ခံစားချက်ကို နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုခံစားချက်က အလွန် ဆိုးရွားလှကာ နောက်ပိုင်းတွင် ဦးခေါင်းခွံ ရိုက်ခွဲခံရသည်ထက် ပိုမို နာကျင်ပြီး လူတစ်ယောက်က နှလုံးနှင့် အဆုတ်ကို ဓားဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခွဲထုတ်နေသည်ထက် ပိုမို သည်းခံရ ခက်ခဲကာ ထိုအချိန်က သူ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေရင်း အသက်ရှူ ကျပ်မတတ် နာကျင်ခံစားခဲ့ရသည်။

တည်းခိုခန်းထဲတွင် ချင်မင်က ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါရမ်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုစိတ်ခံစားမှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ကာ အတိတ်ကို နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကျော်က မိမိကိုယ်ကို စကားပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အစောပိုင်းက မိမိကိုယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြင်တွေ့၊ ကြားသိခဲ့ရတာတွေ၊ အတိတ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ပြီး အမှန်တရား ဆိုတာကို တွေ့ရှိသွားပြီလို့ ထင်နေတာလား တကယ်တော့ အဲဒါကလည်း ကန့်လန့်ကာ တစ်ချပ် သက်သက်ပဲ ရှိသေးတယ်"

အနည်းငယ် ဝါကြင့်ကြင့် ဖြစ်နေသော မှတ်ဉာဏ် စာအုပ်က နောက်တစ်ဖန် စာမျက်နှာ လှန်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ အားလုံး လွင့်စင်သွားကာ ချင်မင်က ထိုနှစ်ကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ငှက်မွေးအဝတ်အစားဝတ် လူငယ်လေး လီချင်းရွှီက လျှောက်လာပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ကို နောက်တစ်ဖန် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချွေဟောက်၏ အဘိုး ပြောခဲ့သည်မှာ မမှားချေ။ လီ မိသားစုက သူတို့ကို ဆက်လက် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် အစွမ်းထက် သိုင်းသမား အများအပြားကို မစေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း အစွမ်းထက် သိုင်းသမား အနည်းငယ် ဦးဆောင်ပြီး အနီးအနား မြို့များမှ နောက်လိုက်များကို ခေါ်ယူခြင်းကပင် ဤရွာလေးကို ဖျက်ဆီးရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တည်းခိုခန်းထဲတွင် ချင်မင်က ထိုမှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစကို ကျော်မသွားဘဲ လက်မောင်း အရိုးကျိုးခြင်း၊ ဦးခေါင်းခွံ အက်ကွဲခြင်း ဆိုသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖြတ်သန်းလိုက်ပြီး အတိတ်က အသေးစိတ် အချက်အလက်များ အားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည် ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက အမှန်တရားဟု ခေါ်ဆိုသော အရာဖြင့် ရက်လုပ်ထားသည့် ကန့်လန့်ကာကို လုံးဝ ဆွဲဖွင့်ပစ်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဦးလေးခုနစ် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ထိုအဘိုးကြီး ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သွားကာ လက်မောင်း အလွန် ရှည်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည့် ချွေဟုန်နှင့် ညာဘက် မျက်ခုံးတွင် အနီရောင် မှဲ့ပါသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ရောက်လာပြီး သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ညအမှောင်ထုထဲတွင် အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လော့ယွဲ့ မြို့တော် ကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း မဝင်ရောက်ဘဲ အဝေးသို့ ခရီးဆက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ဘယ်ကို သွားရမလဲ ဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ဖို့ပဲ လိုတယ်"

တည်းခိုခန်းထဲတွင် ချင်မင်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ချွေဟုန်နှင့် အသက် သုံးဆယ် ကျော် အရွယ် အမျိုးသမီးတို့က သူ့ကို အမည်းနှင့် အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိရှိလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကျော်က ကောင်းကင်အလင်းများက ညအမှောင်ထုကို ဖောက်ထွင်းပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ရာ ထိုအထဲမှ အလင်းတန်း တစ်ခုက အမည်းနှင့် အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး ပေါ်သို့ ကျဆင်းခဲ့ပြီး ထိုလူနှစ်ဦးက မူလကတည်းက သွားရောက် စုံစမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ကာ ၎င်းက ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာဆိုသော လိုအပ်ချက်နှင့်လည်း ကိုက်ညီနေသဖြင့် ချင်မင်က နောက်ဆုံးတွင် ထိုဒေသသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကျော်က ငါက တကယ်တော့ အရမ်း ထက်မြက်ပြီး သတိထားမိနေခဲ့ပြီ အရာအားလုံးက သံယောဇဉ် အရမ်း ကြီးလွန်းလို့ ဖြစ်ရတာ အဲဒါက တကယ်ပဲ အားနည်းချက် တစ်ခုလား ဟုတ်လောက်တယ်"

ချင်မင်၏ အသံက အလွန် တိုးညင်းလှသည်။

သူက သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါက အသက် သိပ်ငယ်လွန်းသေးတယ် အခု ငါ သိထားတဲ့ အမှန်တရားတွေလောက် အများကြီး မသိခဲ့ဘူး"

၎င်းတို့အနက် အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ချင်မင်က မိမိကိုယ်ကို အားကိုး၍ ပိုးသားစာလိပ်ကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို အခြေခံ အနေဖြင့် အသုံးပြုကာ ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ ဘဝသစ် ရရှိခဲ့ပြီး ထိုလမ်းကြောင်းကို အစမ်းသဘော လျှောက်လှမ်း အောင်မြင်ခဲ့ကာ အတိတ်က အမှန်တရား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုးသားစာလိပ်က အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်ပြီး ဘဝသစ် ရရှိပြီးကတည်းက သူ၏ မသိစိတ်ကို အလွန် လှုပ်ရှားလာစေကာ အိပ်တဝက် နိုးတစ်ဝက်အချိန်တွင် သိပ်မသိတတ်သေးသော အချိန်က မိမိကိုယ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်က သူက အသက် သုံးနှစ်ခန့်သာ ရှိဦးမည် ဖြစ်ကာ ဤအရာများက သူ ငှက်မွေးအဝတ်အစားဝတ် လူငယ်လေး လီချင်းရွှီ၏ ဦးခေါင်းခွံ ရိုက်ခွဲခံရမှုကြောင့် ပျောက်ဆုံးသွားသော မှတ်ဉာဏ်များ မဟုတ်ချေ။

ထိုအရာများ အားလုံးက အချိန် ကုန်ဆုံးသွားမှုနှင့်အတူ သဘာဝအတိုင်း မှေးမှိန်သွားသော ကလေးဘဝက မှတ်ဉာဏ်များ ဖြစ်ကြပြီး သာမန်လူ တစ်ယောက် ကြီးပြင်းလာပြီးနောက် အသက် သုံးနှစ် မတိုင်မီက ကိစ္စများကို ပြန်လည် မှတ်မိရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

"ပိုးသားစာလိပ်ရယ် ငါ ငယ်ငယ်လေး ကတည်းက စပြီး လေ့ကျင့်ခဲ့တာ အလကား မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ မင်းက ငါ့ရဲ့ အစောဆုံး အချိန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြင်တွေ့ခွင့် ပေးခဲ့တယ် ပြီးတော့ ငါ ဆယ်နှစ်ကျော် ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်ခဲ့တာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ချင်မင်က သူ ပိုးသားစာလိပ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ခြင်းက အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတာ မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုခုကို အမြဲတမ်း စုဆောင်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သံသယ ဝင်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်က ငှက်မွေးအဝတ်အစားဝတ် လူငယ်လေး လီချင်းရွှီ၏ ရိုက်ခွဲမှုကြောင့် ဦးခေါင်းခွံ သုံးနေရာ အက်ကွဲသွားချိန်တွင် သူ သေဆုံးသွားပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ပုံမှန် အခြေအနေဆိုလျှင် လုံးဝ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငယ်ငယ်တုန်းက ငါ သိပ်မကောင်းခဲ့ဘူး ဖာရာတွေ အများကြီး ပါတဲ့ အဝတ်အစားလေးတွေ ဝတ်ပြီး ဖိနပ်လေးတွေမှာလည်း အပေါက်တွေ ရှိနေတယ် သာမန် မိသားစုက ကလေးတွေလောက်တောင် ကောင်းချင်မှ ကောင်းမှာ ပြီးတော့ ငါ့ကို စာသင်ပေးပြီး ပိုးသားစာလိပ်ကို ဖတ်ခိုင်းခဲ့တဲ့ အဘိုးကြီးက သာမန် လူတစ်ယောက်ပဲ လက်တွေက ကြမ်းတမ်းပြီး ငါ့လိုပဲ အဝတ်အစား သိပ်မကောင်းဘူး"

သို့သော် ချွေ မိသားစုတွင် ထိုအဘိုးငါးနှင့် အဘိုးခုနစ်တို့က ချင်မင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ထိုအဘိုးက သံယောဇဉ်တွေ အကုန် ဖြတ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ တာယွီ နိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ ခရီးထွက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။

ချင်မင်နှင့် အတူတူ အသက်ရှင် နေထိုင်ခဲ့သော အဘိုးကြီးက သာမန် လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့က အလွန် အစွမ်းထက်သော သိုင်းသမားကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု လိမ်ညာခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူသာ တကယ် အစွမ်းထက်ပါက အဘိုးနှင့် မြေး နှစ်ယောက်လုံး ဘာကြောင့် ဤမျှ ဆင်းရဲကျပ်တည်းစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသနည်း။

ချင်မင်က ယခင်က မိမိကိုယ်ကို အနည်းငယ် သနားမိသွားပြီး အနည်းငယ် ဝါကြင့်ကြင့် ဖြစ်နေသော မှတ်ဉာဏ် စာအုပ်မှတစ်ဆင့် သူ၏ အကြည့်များက အတိတ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထိုအချိန်က စိတ်ခံစားချက်ကို နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။

ချွေ မိသားစုတွင် နေထိုင်စဉ်က ချင်မင်သည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကလေးဘဝက မှတ်ဉာဏ်များက သဘာဝအတိုင်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သော်လည်း သူ့တွင် ဝေဝါးသော မှတ်ဉာဏ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အလွန် ရင်းနှီးသော အဘိုး တစ်ဦး ရှိသင့်သည်ဟု ထင်နေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် သူ့ကို လွမ်းတယ် အဲဒီ အဘိုးကို လွမ်းတယ်"

ဒါက အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ မူရင်း စကားလုံးများ ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်က သူ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေကာ သူပိုင်ဆိုင်သော ထိုပိုးသားစာလိပ်ကို ပြန်တောင်းချင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ချွေ မိသားစုမှ အဘိုးကြီး အနည်းငယ်က ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ပိုးသားစာလိပ်က ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း ဖြစ်ကာ အလွယ်တကူ ပျက်စီးနိုင်သဖြင့် သူ့ကို ပိုးသားစာလိပ် အရှေ့ပိုင်းရှိ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်း ကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်ပြီးနောက်မှ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များကို ဖတ်ရှုခိုင်းခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှ စ၍ အလွန် ငယ်ရွယ်သော ချင်မင်က မိုးရွာရွာ၊ နေပူပူ မပျက်မကွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး တစ်ခါမှ မရပ်နားခဲ့ချေ။

အရာအားလုံးက သူ ပိုးသားစာလိပ်ကို ပြန်လည် ရယူချင်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ထိုအဘိုးကို လွမ်းဆွတ်သောကြောင့် ဖြစ်ကာ ၎င်းက သူ၏ စိတ်နှလုံး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ စိတ်ခံစားမှု ဖြစ်သည်။

အချိန် ကုန်ဆုံးသွားမှုနှင့်အတူ ထိုအဘိုးအပေါ် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်က လုံးဝ မှေးမှိန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ မေ့ပျောက်သွားခဲ့သော်လည်း သူ ပိုးသားစာလိပ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်းက သဘာဝ အသိစိတ် တစ်ခု ဖြစ်လာကာ မည်သည့် နေရာမှန်း မသိသော စွဲလမ်းမှု တစ်ခုက သူ့ကို ထောက်ပံ့ပေးထားပြီး ဆက်လက် ကြိုးစားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ ချွေ မိသားစုတွင် အစောဆုံး အချိန်က သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ လမ်းကြောင်းပြခဲ့ဖူးပြီး မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ထိုအဘိုးကို တွေ့ချင်ပါက ဤပိုးသားစာလိပ်ကို သွားရောက် လေ့ကျင့်ရမည် ဟု ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုလက်ရှိ ချင်မင်က နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကိစ္စ အများအပြားက သဲလွန်စများ ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အဘိုးနှစ် တကယ်ပဲ အရက်မူးပြီး လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားခဲ့တာလား။ အဘိုးငါးက အချိန်ကိုက် ဝင်ရောက် လမ်းပြပေးခဲ့ခြင်း၊ ဤအရာများက အင်အား အလွန်အကျွံ သုံးလိုက်သလိုများ ဖြစ်နေသလား။ အခြားသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များ အများအပြား ရှိနေသေးသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဒီလို လုပ်တာ ကလေး တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ နည်းနည်း အနိုင်ကျင့်လွန်းရာ ကျနေတယ်"

ချင်မင်က မှောင်မည်းနေသော အခန်းထဲတွင် သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သေသေချာချာ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာ ထိုအထဲတွင် အဓိပ္ပာယ် မရှိသော၊ ယုတ္တိ မတန်သော နေရာများ အများအပြား ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"အဖြစ်အပျက် အားလုံး၊ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်သာ အပို ပါလာမယ် ဆိုရင် အားလုံးက ကိုက်ညီသွားပြီး နားလည်နိုင်သွားလိမ့်မယ်"

သူက ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကာ မှောင်မည်းနေသော ညအမှောင်ထုကို ကြည့်လိုက်ပြီး အကယ်၍ ဤသို့သာ ဆိုပါက သူ တကယ်ပဲ အနည်းငယ် သနားစရာ ကောင်းပြီး သက်ပြင်းချစရာ ကောင်းလှသည်။