အခန်း (၇၇-၇၈)

အခန်း ၇၇ မြူခိုးများ အားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေခြင်း

ချင်မင်က ညအမှောင်ထုကို ကြည့်ရင်း တစ်ခုခုကို တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေသည်။

သူ၏ အဓိက မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ပြီး အချို့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များက အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသေးသည်။

"ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်မယ်ဆိုရင် ငါ ချင်မင် မရှိရင်တောင် ကျန်းမင်၊ ကျောက်မင် စသဖြင့် ရှိနေမှာပဲ ချွေ မိသားစုက အဲဒီနေရာမှာ အစားထိုးဖို့ 'ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသား' တစ်ခု လိုအပ်နေတာ"

ချင်မင်က ပြတင်းပေါက် အနီးတွင် ရပ်နေရင်း ရင်ဘတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကျပ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"လီ မိသားစုက ရုတ်တရက် အင်အား ကြီးမားလာပြီး နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီးနဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံတာက သေချာပေါက် ငါနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး ချွေ မိသားစုက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကတည်းက ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ချင်မင်က တွေးတောလိုက်သည်။ သူ၏ ချွေ မိသားစုရှိ အနေအထားက အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပြီး မူလကတည်းက ဇာတ်သိမ်းရတော့မည် ဖြစ်ကာ ဤနောက်ဆုံး အဆင့်တွင် လီ မိသားစု၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တိုက်ဆိုင်သွားသဖြင့် အခြေအနေအရ ခေါ်ဆောင်သွားခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

သိသာထင်ရှားစွာပင် ချွေ မိသားစုနှင့် လီ မိသားစု ကဲ့သို့သော ဧရာမ အဖွဲ့အစည်းကြီးများ၏ ကြောက်စရာ ကောင်းသော ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှုတွင် မူလက သူ့အတွက် ဘာကိစ္စမှ မရှိခဲ့ဘဲ တိုက်ဆိုင်စွာ ကြုံတွေ့သွားသဖြင့် သူ့ကို နောက်ဆုံး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ထိုအဘိုးကြီးများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး အသုံးချခံရပြီး စွန့်ပစ်ခံရမည့် ကံကြမ္မာ ရှိသည်။

သို့သော် ချွေ မိသားစုမှ ထိုအဘိုးကြီးများက ထိုလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရန် ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒရှိခဲ့ကြပြီး ဤခရီးက ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ကို သိထားကြကာ သူတို့က မူလကတည်းက အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် နောက်ဆုံး အချိန်တွင် ချွေ မိသားစု အတွက် အစွမ်းကုန် အသုံးတော်ခံချင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် အရသာ မျိုးစုံ ခံစားနေရပြီး စိတ်ခံစားမှု မျိုးစုံက လှိုင်းထနေသည်။

"နှစ်တိုင်း နွေဦးပေါက် ရောက်လာတဲ့အခါ သူတို့က ထူးခြားတဲ့ စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိလေ့ ရှိတယ်..."

ချင်မင်က ထိုနေရာမှ စတင်၍ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း အစောဆုံး သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်တိုင်း ဤသို့ပင် ဖြစ်ပြီး စာကို ဖတ်ရှုရသော အချိန်က ဖခင်နှင့် မိခင်တို့ အပျော်ရွှင်ဆုံး အချိန် ဖြစ်ကာ အလွန် တင်းကျပ်ပြီး ရှေးရိုးစွဲ ဆန်သော ဖခင်ပင်လျှင် ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်သော အပြုံးများကို ပြသလေ့ ရှိသည်။

"တစ်နှစ်မှာ ငါ တစ်ခုခုကို သဲ့သဲ့လေး ကြားလိုက်ရသလိုပဲ ဒါပေမယ့် အချိန် အရမ်း ကြာသွားပြီ ဆိုတော့ အဲဒီတုန်းက အဲဒီ အသေးစိတ် အချက်အလက်ကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး"

ချင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူက စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ မပြီးဆုံးသေးရာ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုပါ ပြန်လည် သတိရလာနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။

"စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း က အာရုံငါးပါး၊ မသိစိတ် နဲ့ သဘာဝ အသိစိတ် တွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်"

ချင်မင်က သူက အတိတ်က ကန့်လန့်ကာကို လုံးဝ ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်မည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသုံးပြုလိုက်ရသော ဝိညာဉ်ရတနာ များက တကယ်ကို များပြားလွန်းကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ မိုးကြိုးမီး ကျောင်းဆောင်ထဲ မဝင်ခဲ့ဘူး၊ ကောင်းကင်အလင်း ခြောက်ကြိမ်၊ ခုနစ်ကြိမ်လောက်ရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကို ဆက်တိုက် မခံခဲ့ရဘူး၊ အရမ်း ထူးခြားပြီး ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ အများအပြားကို မရရှိခဲ့ဘူး ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိခြင်းက နည်းနည်း အခက်အခဲ ရှိလောက်တယ်"

ဦးခေါင်းပိုင်း ဒဏ်ရာက သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ပြင်းထန်ကြောင်း ချင်မင် သတိပြုမိလိုက်ရာ မဟုတ်လျှင် သူက သေလုမျောပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပြီး လုံးဝ မှတ်ဉာဏ် ပျောက်ဆုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ဤတစ်ကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိပြီးနောက် ပြဿနာ အားလုံးကို လုံးဝ ဖြေရှင်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ရောဂါဟောင်းတွေကို ရှင်းလင်းတာ အပြင် ဘဝသစ်ရရှိခြင်းပါ ပေါင်းလိုက်တော့ ငါက ဝိညာဉ်ရတနာ နှစ်ဆကို အသုံးပြုလိုက်ရတာပဲ"

ဤတစ်ကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း က ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်မည်ဟု သူ ကြိုတင် ခံစားမိနေသည်။

"မနက်ဖြန် အိပ်ရာက နိုးလာရင် ငါ့ ရင်ထဲက ဝေဝါးနေတဲ့ နေရာတွေ အားလုံး လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားလိမ့်မယ်"

ချင်မင်က ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ရာ သူက ထမင်းတောင် မစားရသေးဘဲ အခန်းထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တစ်နေ့လုံး ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ မတ်တတ်ထရပ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး အစားအစာ အနည်းငယ်ကို ရိုးရှင်းစွာ စားသောက်လိုက်သည်။

ထိုညတွင် ချင်မင် အိပ်မောကျသွားသောအခါ ရွှေအပ်များက ကြိုးများကို ဆွဲယူကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ယှက်နွယ်နေပြီး အပေါက်များကို ချုပ်လုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ငွေရောင် ရွှံ့စေးများက ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး ဖုံးအုပ်သွားပြီး နောက်ဆုံး ဆေးစွမ်းကောင်း တစ်ခွက်ကို လိမ်းကျံပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏ အက်ကွဲနေသော ဦးခေါင်းခွံ နေရာများကို အထူးတလည် ပစ်မှတ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ အန္တရာယ် အားလုံးကို လုံးဝ ရှင်းလင်း ဖယ်ရှားပြီးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ချင်မင်က စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း ၏ နောက်ဆုံး အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်တွင် သူက တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး လန့်နိုးလာကာ မသိစိတ်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါက ချင်မင်၊ ငါ့မှာ အဘိုး တစ်ယောက် ရှိတယ်၊ ငါက ချွေ မိသားစုဝင် မဟုတ်ဘူး"

သူ တည်ငြိမ်သွားပြီး ဤမြင်ကွင်းက အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်မင်က မတ်တတ်ထရပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီးနောက် ပြန်လည် သတိရလာရာ ယခင်က ယင်ထိန် မြို့နယ်ရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင် သူက ဤကဲ့သို့ လန့်နိုးလာခဲ့ဖူးပြီး ထိုအချိန်က သူက ရူးသွပ်နေသကဲ့သို့ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကာ ရေခဲနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့ဖူးသည်။

"ငါက လီချင်းရွှီရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီး ခေါင်းမှာ ဒဏ်ရာရကာ အချိန် အကြာကြီး သတိလစ်နေခဲ့တယ် ချွေဟုန်နဲ့ ညာဘက် မျက်ခုံးမှာ အနီရောင် မှဲ့ပါတဲ့ အမျိုးသမီးက ငါ့ကို ယင်ထိန် မြို့နယ်မှာ နေရာ ချထားပေးခဲ့တယ် ငါက အဲဒီ ဆောင်းရာသီကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ရူးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်..."

ချင်မင်က တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က သူက မူးဝေနေစဉ် အိပ်မက်ဆိုးများ ဆက်တိုက် မက်ခဲ့ပြီး ကလေးဘဝက မိမိကိုယ်ကို နှင့် အဘိုးဖြစ်သူကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် မိမိ၏ အမည်က တကယ်တမ်း ချင်မင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရရာ ထိုအချိန်ကတည်းက ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်ရှိ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်း က စတင် အလုပ်လုပ်နေခဲ့ပြီလား။

သူ လှဲအိပ်လိုက်ပြီးနောက် မကြာမီ နောက်တစ်ဖန် အိပ်မောကျသွားပြန်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က အိပ်မက်များကို နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖြတ်သန်းလိုက်ရပြန်သည်။

"အိပ်မက် မဟုတ်ဘူး ငါ့ရဲ့ ကလေးဘဝ အတွေ့အကြုံတွေပဲ"

ချင်မင်၏ မသိစိတ်က လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအိပ်မက်များထဲတွင် ထိုအဘိုးကြီးက သူ၏ အဘိုးအရင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူ အတည်ပြုလိုက်ပြီး သူ၏ နာမည်က တကယ်ပဲ ချင်မင် ဖြစ်သည်။

"မြေးလေး ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်က တကယ်ကို သွားလို့ မရဘူး အဘိုးက တစ်သက်လုံး လေ့ကျင့်ခဲ့တာတောင် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး"

အဘိုးကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူက ပိုးသားစာလိပ်ကို လှန်ပေးပြီး တစ်မျက်နှာပြီး တစ်မျက်နှာ ရှင်းပြပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အစစ်အမှန် ဆွေမျိုးက ဤကျင့်စဉ်တွင် ပြဿနာ ရှိကြောင်း သိထားပြီး ရှင်းပြပေးနေသော်လည်း ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပါက မိမိကိုယ်ကို နှောင့်နှေးစေမည်ဟု သေသေချာချာ သတိပေးနေခဲ့သည်။

အဘိုးကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုး တစ်သက်လုံး လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး တစ်သက်လုံး စဉ်းစားခဲ့တယ် ငါ သံသယ ဖြစ်မိတာက ဒါကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်ချင်ရင် တစ်ခေါက်လောက် သေဖို့ လိုအပ်လောက်တယ် ဒါပေမယ့် တကယ်ကြီး လုံးဝ သေသွားလို့လည်း မရဘူး ဒီအတိုင်းအတာကို ခန့်မှန်းဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ချင်မင်၏ အဘိုးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဘဝသစ် ရရှိတယ် ဆိုတာ ဘာလဲ သေရာကနေ ပြန်ရှင်လာတာကမှ ပထမ ခြေလှမ်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်"

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်က ချင်မင်က သိပ်ငယ်လွန်းသေးသဖြင့် ၎င်းက မည်မျှ ခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်များကြောင်းကို နားမလည်ခဲ့ချေ။

မကြာမီ အဘိုးကြီးက ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"ဒါက ငါ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်တည်း လျှောက်တွေးနေတာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုးသားစာလိပ်ကို ရရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အရင်ခေတ်က ပညာရှင်တွေက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုတော်ကြတယ် အဲဒါတောင် သူတို့က ဒီလမ်းကြောင်းကို မလျှောက်နိုင်ခဲ့ကြဘူး ပိုးသားစာလိပ်ရဲ့ အရင်းအမြစ် ဖြစ်တဲ့ အစောဆုံး လူတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေတောင် အားလုံး သေကုန်ကြပြီ မဟုတ်လား ဒီပိုးသားစာလိပ်ကို ဖုန်မှုန့်တွေ လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေပြီး ဆက်လေ့ကျင့်လို့ မရတော့ဘူး"

"အဘိုး ကျွန်တော် လေ့ကျင့် အောင်မြင်တဲ့ အချိန်ကျရင် အဘိုး ထပ်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစရာ မလိုတော့ဘူး ကျွန်တော် အဘိုးကို သေချာ လုပ်ကျွေးမယ်"

ကလေးဘဝက ချင်မင်က အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆို မင်း မြန်မြန် ကြီးလာအောင် လုပ်ရမယ် လူ့သက်တမ်း ခုနစ်ဆယ် ဆိုတာ ရှေးကတည်းက ရှားပါတယ် အဘိုးက အသက် ငါးဆယ်ကျော်နေပြီ ငါတို့ရဲ့ ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ဆိုရင် အဘိုးက အများဆုံး နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက်ပဲ နေရတော့မှာ"

အဘိုးကြီးက သူ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ချစ်ခင်မှုများသာမက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများပါ ပြသကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးက မင်းကို အစိတ်ချရဆုံးပဲ ငါ သေသွားရင် မင်း ဘယ်လို လုပ်မလဲ မင်းက အဲဒီလောက် ငယ်သေးတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မရှာကျွေးနိုင်သေးဘူး"

အဘိုးကြီးက ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးရဲ့ တစ်သက်တာလုံး ပိုးသားစာလိပ်ကြောင့် နှောင့်နှေးခဲ့ရတယ် စိတ်အားလုံးကို အဲဒီအပေါ်မှာပဲ ပုံအောခဲ့တော့ ဘဝက အရမ်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ် အခု ငါ ရှိနေလို့ မင်းက အဝတ်အစားတွေ စုတ်ပြတ်နေပေမယ့် ကံကောင်းတာက ဝမ်းဝအောင်တော့ စားနိုင်သေးတယ် ငါ တကယ်လို့ မနေနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရရင် မင်းအတွက် မိသားစု ကောင်းကောင်း တစ်ခု ရှာပေးရမယ်"

"အဘိုး... နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်ပဲ ရတော့မှာလား ကျွန်တော် အဲဒီလို မဖြစ်ချင်ဘူး အဘိုးက အသက် တစ်ရာအထိ နေနိုင်ပါတယ် ကျွန်တော် မြန်မြန် ကြီးလာမှာပါ"

ချင်မင်က အဘိုးကြီး၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ကြီးကို ဆွဲထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် မိဘတွေက ဘယ်မှာလဲ သူတို့ကို အဘိုးကို လာပြုစုခိုင်းရအောင်"

အဘိုးကြီးက ဤစကားကို ကြားသောအခါ အလွန် စိတ်ပျက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကလည်း... ပိုးသားစာလိပ်ကြောင့် နှောင့်နှေးခဲ့ရတာပဲ အဲဒီအပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ ခရီးဝေး ထွက်သွားကြတယ် အချိန်ကို တွက်ကြည့်လိုက်ရင် သူတို့ သေလောက်ပြီ အဘိုးထက်တောင် စောစော သေသွားလောက်တယ် အဘိုးက မင်းကို ဖုံးကွယ်မထားချင်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဘိုးရဲ့ အချိန်က သိပ်မများတော့လို့ပဲ မင်း ကိုယ်တိုင် မြန်မြန် ရင့်ကျက်လာဖို့ လိုတယ်၊ ပိုပြီး ခိုင်မာရမယ် အနာဂတ်မှာ အဘိုး မရှိတော့တဲ့ အချိန်ကျမှ မင်း ဆက်ပြီး အသက်ရှင် နေထိုင်နိုင်မှာ"

"အဘိုး ကျွန်တော် ကြီးလာရင် အဘိုးကို လုပ်ကျွေးမယ် အဘိုး ဘာကြိုက်လဲ၊ ဘာဆန္ဒတွေ ရှိလဲ မြန်မြန် ပြောပြပါ"

ကလေးဘဝက ချင်မင်က မျက်လုံးများ နီရဲကာ အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးက အရင်တုန်းက ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်ချင်ခဲ့တာ အခုတော့ မင်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ကြီးပြင်းလာဖို့ကိုပဲ မျှော်လင့်တော့တယ် ကျန်တာတွေက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး"

...

နံနက်ခင်း အချိန်တွင် ချင်မင် နိုးလာပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဘိုး အခု ဘယ်မှာလဲ"

ယခုအခါ ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူက ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် အချိန်အကြာကြီး ထိုင်နေပြီးနောက်မှ စကားပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဆွေမျိုးလည်း မရှိတော့ဘူးလား"

"အဘိုး အဘိုး ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ် လူတစ်ယောက်က တစ်ခေါက် သေပြီးမှ ပိုးသားစာလိပ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်နိုင်တာ အဘိုးရဲ့ ဆန္ဒတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါပြီ ကျွန်တော် အဘိုးကို ထပ်တွေ့ချင်တယ်"

ချင်မင်က တိုးတိုးလေး ပြောနေလိုက်သည်။

သူ မတ်တတ်ထရပ်ကာ ရေအေးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောလိုက်ရာ စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း က လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူက အသိစိတ် ကြည်လင်လာပြီး အတိတ်က အသေးစိတ် အချက်အလက် မျိုးစုံကို ပြန်လည် မှတ်မိလာရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကလည်း နောက်ထပ် တစ်ဆင့် တိုးတက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"အခု ငါ့မှာ ပေါင် ငါးထောင် နီးပါး အား ရှိလောက်တယ် ခေါင်းမှာ ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရခဲ့တာက ငါ့အပေါ် အများကြီး သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့တယ် ဒီတစ်ခေါက် ဝိညာဉ်ရတနာ တွေ အများကြီး အသုံးပြုလိုက်ရတာက ရောဂါဟောင်းတွေကို ကုသနေတာတင် မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်က အကြိမ်ကြိမ် ဘဝသစ် ရပေမယ့် ဒဏ်ရာတွေကြောင့် အပြည့်အဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့တဲ့ နှမြောစရာတွေကိုပါ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တာပဲ"

ချင်မင်က တွေးတောလိုက်သည်။ ယခု အခြေအနေအရ ခန့်မှန်းကြည့်မည်ဆိုပါက သူ၏ ဦးခေါင်းတွင် ဒဏ်ရာ မရှိခဲ့ပါက ပထမဆုံးအကြိမ် ဘဝသစ် ရချိန်တွင် ပေါင် တစ်ထောင့်နှစ်ရာကျော် အလေးချိန်ကို ထမ်းနိုင်လောက်မည် ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ် အားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူက ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး အလွန် ပေါ့ပါးသွားပြီး အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားကာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ အဘိုးအပြင် ချွေ မိသားစု၏ ကိစ္စများကို တွေးမိသောအခါ သူ အပြုံး မထွက်နိုင်တော့ချေ。

"ငါ ချွေမိသားစုထဲ ရောက်သွားပြီးနောက် အဲဒီ မိသားစုဝင် အရင်းအချာတွေက ငါ့ကို ချွေချုံဟယ် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကိုယ်တိုင် သင်ပေးပြီး သေသေချာချာ မှတ်ထားခိုင်းခဲ့တယ် ပြီးတော့ အချိန် အကြာကြီး အပြင်လူတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် မလုပ်ခိုင်းခဲ့ဘူး"

ချင်မင်က အတိတ်က အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာ အိမ်တော်ထဲတွင် လူအချို့က တိုးတိုးလေး ပြောနေကြသည်ကို သူ ကြားခဲ့ဖူးသည်။

"တကယ်ကို နည်းနည်း တူတာပဲ"

တကယ်တမ်းတော့ ချွေ မိသားစု တစ်ခုလုံးက သူ ပျောက်ကွယ်သွားဖူးကြောင်း အပြင်လူများကို တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဖူးဘဲ ငယ်ရွယ်သော ချင်မင်က ဤကိစ္စအတွက် သံသယ အချို့ပင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။

ယခု ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ပါက သူက အံဝင်ခွင်ကျ အစားထိုး ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပြီး လူတစ်ယောက် ထွက်သွားသည်နှင့် သူက ရောက်လာကာ ထိုလူ၏ နေရာကို အစားထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူကြီးတစ်ယောက်လို ရင့်ကျက်သော အစ်ကိုကြီး ချွေချုံရှောင်းက သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့သောအခါ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထား ပြသခဲ့ပြီး သေသေချာချာ အကဲခတ်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘဲ ယခု ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ပါက အရာအားလုံးက စောစောကတည်းက ကြိုတင် နိမိတ်ပြနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချင်မင်က တစ်ကြိမ် မိဘများ ထူးခြားသော စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိချိန်က အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုလည်း ပြန်လည် သတိရသွားသည်။

ယခု သူ စတုတ္ထအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိပြီးနောက် မြူခိုးများကို လွင့်စင်သွားစေပြီး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လာရာ ထိုတစ်ကြိမ်က ပုံမှန် မဟုတ်မှုများကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သောအခါ ဖခင်နှင့် မိခင်တို့က အလွန် ပျော်ရွှင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကာ စာကို ကိုင်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောခဲ့ကြသည်။

"ချုံဟယ်က ငယ်ငယ်လေး ကတည်းက ထက်မြက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ ပါရမီ ရှိတယ်..."

ဤသို့ သေသေချာချာ ပြန်တွေးကြည့်ပါက အနည်းငယ် ကြက်သီးထစရာ ကောင်းလာပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တကယ့် ချွေချုံဟယ် ဆိုတာ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်သော လီချင်းရွှီ၊ လီချင်းယွဲ့၊ ဝမ် မိသားစု၏ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သမီး တို့ပင်လျှင် အသက် ဆယ်နှစ်ကျော်မှသာ နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံရပြီး တပည့် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အစစ်အမှန် ချွေချုံဟယ်ကမူ အသက် သုံး၊ လေးနှစ် အရွယ်ကတည်းက ပို့ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

"သူ့ရဲ့ ပါရမီက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေမလဲ အဘိုးနှစ် အရက်မူးပြီး ပြောခဲ့တဲ့ စကား တစ်ချို့က အမှန် ဖြစ်လောက်တယ် ဒါပေမယ့် ငါ့အပေါ် မသက်ရောက်သင့်ဘဲ အစစ်အမှန် ချွေချုံဟယ် အပေါ်မှာသာ သက်ရောက်သင့်တယ် အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ နီးစပ်လာမယ့်သူလေ"

ချင်မင်က ဖခင် ပြောခဲ့သော ညအမှောင် ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည့် နာမည်ကြီး အဘိုးကြီးက သေချာပေါက် ရှိနေမည် ဖြစ်ပြီး ချွေချုံဟယ်က သူ၏ လက်အောက်သို့ စောစောကတည်းက ဝင်ရောက်ပြီးလောက်ပြီဟု ထင်လိုက်သည်။

"ဖခင်နဲ့ မိခင်တို့ရဲ့ စရိုက်က အရမ်းကို သတိထားတတ်တာ အစ်ကိုကြီး ချွေချုံရှောင်းက နှစ်အနည်းငယ် ကြာမှ တစ်ခေါက် ပြန်လာတာကိုတောင် ပြဿနာ တက်မှာ စိုးလို့ မိသားစုဝင်တွေကို အစ်ကိုကြီး ဘယ်ဂိုဏ်းမှာ တပည့်ခံထားလဲ ဆိုတာကို ဆွေးနွေးခွင့် မပေးဘူး"

ချွေချုံဟယ်၏ ပါရမီက ပိုမို အံ့မခန်း ဖြစ်ရာ သေချာပေါက် သူတို့က ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်ပေးထားမည် ဖြစ်ပြီး သတင်း အနည်းငယ်မျှပင် ပေါက်ကြားခံမည် မဟုတ်ချေ။

တကယ်တမ်းတော့ ထိုအရာများကိုလည်း နားလည်နိုင်ပါသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိသားစုကြီး အသီးသီးက နောက်မျိုးဆက်များကို လောကီပြင်ပ နေရာများသို့ ပို့ဆောင်နေကြပြီး ဥပမာအားဖြင့် ချွေ မိသားစု ဆိုလျှင်လည်း နှစ်တိုင်း လူငယ် မိသားစုဝင် အရင်းအချာ များက နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်လေ့ ရှိကြသည်။

ချွေ မိသားစုမှ အဘိုးကြီး အချို့ ကိုယ်တိုင်ကပင် နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး ထိုနေရာတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေထိုင်ကြသည်။ အခြား မိသားစုကြီးများမှ အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း လျို့ဝှက် နယ်မြေများတွင် အများအပြား ရှိနေလောက်မည်ဟု တွေးကြည့်နိုင်သည်။

ထိုနေရာက သန့်ရှင်းသော မြေမဟုတ်ဘဲ ထိုဂိုဏ်းများ အတွင်းရှိ မိသားစု အသီးသီး၏ အင်အားစုများက အလွန် ရှုပ်ထွေးစွာ ယှက်နွယ်နေပြီး မင်းထဲမှာ ငါ ရှိတယ်၊ ငါ့ထဲမှာ မင်း ရှိတယ် ဆိုသလို ဖြစ်နေကြောင်း ဆိုနိုင်သည်။

ဖခင်နှင့် မိခင်တို့က လူများ ချွေချုံဟယ် မည်သူ ဖြစ်ကြောင်းကို သိသွားပြီးနောက် မျက်စိကျ ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ပြဿနာ တက်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူတို့က ချွေချုံဟယ် နောက်တစ်ယောက်ကို မွေးမြူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သေသေချာချာ ရွေးချယ်ထားတာ ငါ့ပုံစံက သူနဲ့ နည်းနည်း တူနေကောင်း တူနေနိုင်တယ်"

ချင်မင်က ဖခင်နှင့် မိခင်တို့ သတိထားတတ်သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အစစ်အမှန် ချွေချုံဟယ်ကို ကာကွယ်ရန် ကိစ္စ အချို့ မလုပ်ထားလျှင်မှသာ ပုံမှန် မဟုတ်ဘူးဟု ထင်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ချွေချုံဟယ်က ပေါ်ပေါက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်သလို ဘာကိုမှ မကြောက်တော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် အရှေ့ကို ရောက်လာတော့မှာမို့လို့ လူတိုင်း အရှေ့မှာ တကယ် ပေါ်လာတော့မှာ ဆိုတော့ ငါလည်း ဇာတ်သိမ်းရတော့မယ့် အချိန် ရောက်သွားတာပေါ့"

ချင်မင်က အတိတ်က ကိစ္စများကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာ မျက်လုံးများက အလွန် နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

"ချွေ မိသားစုနဲ့ လီ မိသားစု ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံတာက ငါက နောက်ဆုံး တာဝန်ကို သွားထမ်းဆောင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ"

သူက ချွေဟောက်၏ အဘိုးကို တွေးမိသွားသည်။

"တကယ်လို့ ဦးလေးခုနစ်ရဲ့ အဘိုးသာ အဲဒီ ရွာထဲမှာ မရှိခဲ့ဘူး ဆိုရင် ငှက်မွေးအဝတ်အစားဝတ် လူငယ်လေး လီချင်းရွှီ မရောက်လာခင် ငါက တခြား အဘိုးကြီးတွေရဲ့ ခေါ်ဆောင်သွားတာကို ခံရနိုင်တယ်"

ချင်မင်က ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။ ဦးလေးခုနစ်၏ အဘိုးက ထိုအဘိုးကြီးများကို အဝေးသို့ သွားနေရန်၊ အနားမကပ်ရန် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆူပူ ဟန့်တားခဲ့ဖူးသည်။

ဦးလေးခုနစ် ချွေဟောက် မရှိပါက ချွေဟုန်နှင့် ထိုအမျိုးသမီးလည်း ရောက်လာပြီး သူ့ကို ကယ်တင်သွားမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

"အချို့သော ကိစ္စတွေကို ငါ သံသယ ဖြစ်နေသေးပေမယ့် ယေဘုယျအားဖြင့် ဒီလိုပဲ ဖြစ်လောက်တယ် အရာအားလုံးက ငါက လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သွားလို့၊ ထွက်ခွာရတော့မယ့် အချိန် ရောက်လာလို့ပဲ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ နီးစပ်မယ့် ချွေချုံဟယ်က အရှေ့ကို ရောက်လာတော့မှာလေ"

အခန်း ၇၈ လူတစ်ယောက်တည်း

ချင်မင်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ပြီး အတိတ်က အဖြစ်အပျက် မျိုးစုံကို တွေးမိသောအခါ စိတ်ကူးယဉ် ဘဝ တစ်ခုလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုအရာများက အစစ်အမှန် အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်ကြပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကျပ်သွားကာ အတွေး မျိုးစုံက အပြင်းအထန် လှိုင်းထနေပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားမှုကို တည်ငြိမ်စေရန် ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထား"

သူက နောက်တစ်ဖန် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ကာ ကလေးဘဝမှ ယခုအချိန်အထိ အသက် နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးသော်လည်း သူ၏ အတိတ်က အတော်လေး အကွေ့အကောက် များပြီး ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသည်။

သာမန် လူငယ် တစ်ယောက်သာ ဆိုပါက ရူးသွပ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က အနာဂတ်တွင် ကြုံတွေ့ရနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် အတိတ်က အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် စဉ်းစားပြီး ထိုလူများ၏ စရိုက်နှင့် နည်းလမ်းများကို လေ့လာချင်ခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကိစ္စများက မပြီးဆုံးသေးဘဲ မကြာမီကပင် ဖခင်နှင့် မိခင်တို့က သူ့ကို ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာတွင် အကျယ်ချုပ် ချထားချင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဘိုးငါးက အမြဲတမ်း ပြုံးရွှင်နေပြီး သူက ငါ့ကို ပိုးသားစာလိပ်ကိုပဲ ဆက်လေ့ကျင့်ဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တာ တခြား ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်း တွေကို မသင်ခိုင်းခဲ့ဘူး အခု ပြန်တွေးကြည့်ရင် ငါ့အတွက် တကယ်ပဲ အကျိုးရှိခဲ့ပေမယ့် အဲဒီတုန်းက သူက ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မယ့် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ချင်ခဲ့တာပဲ"

ချင်မင်က သူ ဖခင်နှင့် မိခင်တို့ထံ သွားရောက် မေးမြန်းပြီး သူတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံခဲ့ဖူးကြောင်း မှတ်မိနေပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ချွေ အဘိုးငါး၏ စကားကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချွေချုံရွှမ်က ပိုးသားစာလိပ်ကို မနာလို ဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ချင်သောအခါ ဖခင်က သူ့ကို ဆူပူခဲ့ပြီး လူတစ်ယောက် လေ့ကျင့်ရင် လုံလောက်ပြီဟု ပြောကာ သူ့အတွက်လည်း ထိုမျှ ကြောက်စရာ ကောင်းသော ခန္ဓာခြောက်ပါး စိတ်နှလုံး ကျမ်းစာကို ရှာဖွေပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။

ချင်မင်ကလည်း ထိုခန္ဓာခြောက်ပါး စိတ်နှလုံး ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုချင်ခဲ့သော်လည်း ဖခင်က သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီး မိမိကိုယ်ကို နှင့် ပိုးသားစာလိပ် အပေါ် ယုံကြည်မှု မရှိဘူးလား ဟု ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။

"ချွေချုံရွှမ် အသက် ဆယ့်သုံးနှစ် နီးပါး ရောက်တဲ့အခါ မိသားစု လူကြီးတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုနဲ့ သုံးကြိမ် ဘဝသစ် ရခဲ့ပြီး အရောင်သုံးမျိုး ပန်းကို စတင် စားသုံးကာ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား လေးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ခဲ့တယ်"

ချင်မင်က နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအချိန်က သူက ပုံမှန် မဟုတ်မှု မျိုးစုံကို တကယ်တော့ သတိပြုမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း အတူတူ နေထိုင်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဆွေမျိုးများကို မကောင်းမြင်စိတ်ဖြင့် မခန့်မှန်းချင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးက စောစောကတည်းက ကြိုတင် နိမိတ်ပြနေခဲ့ပြီး ကလေးဘဝမှစ၍ အရွယ်ရောက်သည်အထိ ချွေ မိသားစုက သူ့ကို ချီးကျူးရန် နှမြောတွန့်တိုခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်မှုများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ချင်မင်က ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။ ချွေ မိသားစုက သူ့အနီးသို့ ရောက်လာသော အစွမ်းထက် သိုင်းသမားများကို ရှင်းလင်းပြီးတိုင်း ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက သူ့အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အလွန် ဝမ်းသာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖခင်နှင့် မိခင်တို့ အားလုံးက အလွန် တည်ငြိမ်နေကြပြီး သူ၏ အန္တရာယ်များသော အတွေ့အကြုံများအတွက် စိုးရိမ် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အကြိမ်တိုင်း ကိစ္စပြီးနောက် ထိုအစွမ်းထက် သိုင်းသမားများကို ချီးကျူးလေ့ ရှိကာ ချွေ မိသားစုအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူများကို တတ်နိုင်သလောက် အများဆုံး ရှင်းလင်း ပစ်ချင်ခဲ့ကြသည်။

...

သိသာထင်ရှားစွာပင် လက်ရှိ ချွေ မိသားစုက ချင်မင်အတွက် တိမ်တိုက်များအထိ ထိုးထွက်နေသော ဧရာမ တောင်ကြီး တစ်တောင် ဖြစ်သည်။

"ငါ ပိုင်တဲ့ ပိုးသားစာလိပ်က အဲဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ"

တခြားကိစ္စများကို ထားလိုက်ရင်တောင် ထိုစာအုပ်ကိုတော့ သူ မဖြစ်မနေ ပြန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ဒါက သူ၏ အဘိုး ချန်ရစ်ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော ပစ္စည်း ဖြစ်ရုံသာမက သူ၏ အနာဂတ် လမ်းကြောင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသည်။

ပိုးသားစာလိပ်က မပြည့်စုံဘဲ ယခင်က ထက်ဝက်ကျော် မီးလောင်ကျွမ်း ခံခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းအပေါ်တွင် စိတ်ခံစားမှု အချို့ သေချာပေါက် ကျန်ရစ်နေမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက ယခင်ခေတ် ပညာရှင် အများအပြား၏ သွေးနှင့် ချွေးများ ပါဝင်သော အရာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ပဲ့တင်ထပ်မှုမှတစ်ဆင့် ပြည့်စုံသော ပိုးသားစာလိပ်ကို ရယူနိုင်သည်။

ချွေ မိသားစုကို သူ သေချာပေါက် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ဘဲ ချင်းဟယ် မြို့တော်သို့ မဖြစ်မနေ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ပိုးသားစာလိပ်ကို ပြန်ယူချင်ရုံမျှဖြင့် ပြဿနာ မည်မျှ ကြီးထွားလာမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ချွေ မိသားစုနဲ့ လီ မိသားစု ကြီးမားတဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှုမှာ ချွေ မိသားစုက အင်အား အတော်လေး ထိခိုက်သွားလောက်တယ် ဒါပေမယ့် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပြန်လည် နာလန်ထလာလောက်တယ်"

လီ မိသားစုက ပိုမို ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားကြောင်း သိသာလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချွေ မိသားစုဘက်မှ ထွက်လာသူများမှာ အဓိကအားဖြင့် မူလကတည်းက နှစ်အနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်နိုင်တော့မည့် အဘိုးကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးက သေဖို့ မကြောက်ဘဲ လီ မိသားစုမှ ပါရမီ ရှိသော လူငယ်များကို ပစ်မှတ်ထားကာ အသက်နှင့် ရင်းပြီး သွေးထွက်သံယို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် လီ မိသားစု၏ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအဘိုးကြီးများ မည်မျှ ရူးသွပ်ခဲ့ကြောင်းကို ချင်မင် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ ချွေ မိသားစုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဒါက နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီးရဲ့ နောက်ခံပဲ၊ လှုပ်ရှားဖို့ အရမ်း ခက်တယ် ဟု သူ သက်ပြင်းချလိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် ထိုလျို့ဝှက်နယ်မြေ နေရာများတွင် အစွမ်းထက် သိုင်းသမား အများအပြားက မိသားစုကြီးများမှ လူများ ဖြစ်ကြသည်။

နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးများ ကျဆင်းသွားလျှင်ပင် လုံးဝ ပြိုလဲသွားရန် အလွန် ခက်ခဲလှပြီး လျို့ဝှက်နယ်မြေ နေရာများတွင် ရှိနေသော သူတို့၏ မိသားစုဝင်များ အားလုံး ပြိုလဲသွားမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"အရင်တုန်းက သွေးထွက်သံယို သင်ခန်းစာတွေ ရှိခဲ့ဖူးပြီး မင်းဆက် ကြီးတွေကိုတောင် ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့တယ်"

ချင်မင်က မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည် ရရှိလာပြီးနောက် မိသားစုကြီးများ၏ ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာပြီ ဖြစ်သည်။

အရင်တုန်းက အလွန် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော မင်းဆက် တစ်ခုက နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီး တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လျို့ဝှက်နယ်မြေ နေရာမှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး ထိုမိသားစုကြီးကို ပြန်လည် တည်ထောင်ခဲ့ကာ ထိုမင်းဆက်က နောက်ဆုံးတွင် အကြောင်းရင်း မသိရဘဲ ကျဆင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ချင်မင်က ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ရာ ချွေ မိသားစုက သူ့အတွက် အလွန် အန္တရာယ်များရုံသာမက နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီး၏ နေရာကို စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိသော အလွန် အင်အား ကြီးမားသည့် လီ မိသားစု လည်း ရှိနေသေးသည်။

ဤအချိန်တွင် သူက ရင်ဘတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ဖန် ကျပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းက ချွေ မိသားစု၏ ရန်သူ ဖြစ်ကာ မူလက သူ့ကိစ္စ မဟုတ်သော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် သူက မလွှဲမရှောင်သာ ပါဝင် ပတ်သက်သွားခဲ့ရသည်။

ငှက်မွေးအဝတ်အစားဝတ် လူငယ်လေး လီချင်းရွှီက သူ့ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရာ ထိုကိစ္စက သေချာပေါက် လွယ်လွယ်နှင့် ပြီးဆုံးမည် မဟုတ်ချေ။

တကယ်တမ်းတော့ ချင်မင် နားလည်ထားသော လီချင်းရွှီ၏ စရိုက်အရ တစ်ဖက်လူကလည်း သေချာပေါက် သူ့ကို အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

"သူက ငါ့အပေါ် ရန်ငြိုး အတော်လေး ကြီးတယ် ဘယ်အချိန်ကတည်းက စခဲ့တာလဲ"

ချင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူ သေသေချာချာ တွေးတောကြည့်ပြီးနောက် ဝမ် မိသားစု၏ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သမီးနှင့် စေ့စပ်ထားခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း ထင်လိုက်ရာ လီချင်းရွှီက ထိုအမျိုးသမီးကို အစောကြီးကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့ပုံရသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဒီဆယ်နှစ်ကျော် ဘဝက ဒီထက် ပိုပြီး ကံဆိုးနိုင်သေးလား ဘဝ တစ်ခုလုံးက အတုအယောင်တွေချည်းပဲ၊ စွန့်ပစ်ခံရတယ်၊ သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ သူများ အပြစ်ကို ခံရတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ နေရာမှာ အကျယ်ချုပ် ချခံရပြီး ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ် တက်ခွင့် မရခဲ့ဘူး..."

ချင်မင်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် ရင်ထဲရှိ မွန်းကျပ်မှုများကို အစွမ်းကုန် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဝမ် မိသားစု၏ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သမီးနှင့် စေ့စပ်ထားခြင်းက သူနှင့် ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဒါက ချွေ မိသားစုနှင့် ဝမ် မိသားစုတို့ ဆွေမျိုးစပ်ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုမိန်းကလေးအပေါ် သူ၏ မှတ်မှတ်ရရ ရှိမှုက အလွန် လှပပြီး အလွန် ပြုံးရယ်တတ်သည် ဆိုသော အချက် နှစ်ချက်တွင်သာ ရပ်တန့်နေပြီး တကယ်တမ်း အတွင်းကျကျ မသိကျွမ်းခဲ့ဖူးချေ။

ဝမ် မိသားစု၏ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သမီးက တကယ်ကို အလွန် ထက်မြက်ပြီး လူမှုဆက်ဆံရေး အလွန် ကောင်းမွန်ကာ ၎င်းက သူတို့ နှစ်ယောက် တစ်ကြိမ်တည်း အတူတူ လည်ပတ်ခဲ့စဉ်က ချင်မင်ကို ပေးခဲ့သော ခံစားချက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိစ္စပြီးနောက် သူက ဖခင်၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံခဲ့ရပြီး စည်းကမ်း သိရန်နှင့် ရှောင်ရှားရန်၊ နောက်တစ်ဖန် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အဆက်အသွယ် မလုပ်ရန် သတိပေးခံခဲ့ရသည်။

သေချာသည်မှာ လီချင်းရွှီက ထို အချစ် ရန်ငြိုးကြောင့်သာမက မိသားစုကြီး နှစ်ခု၏ အားပြိုင်မှုကြောင့် သူ့ကို အလွန် ရန်လိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး လျို့ဝှက်နယ်မြေများတွင် အနာဂတ် ပြိုင်ဘက် တစ်ဦးကို စောစောစီးစီး ဖယ်ရှားပစ်ချင်သော ရည်ရွယ်ချက်လည်း ရှိကောင်း ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းက အစစ်အမှန် ချွေချုံဟယ်ကို သွားရှာသင့်တာလေ"

ထိုအချိန်တွင် ချင်မင်က ရွှီချန်း၏ ပွင့်လင်းသော အမျိုးသမီး သူငယ်ချင်း ဂျိုးလင်းကို အတုခိုးပြီး အဆက်မပြတ် ဆဲဆိုချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။

အချိန် အတော်ကြာပြီးနောက် သူ တည်ငြိမ်သွားပြီး ယခု အစိုးရိမ်ရဆုံးမှာ မိမိ၏ အဘိုး ဖြစ်ကာ ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ တကယ်ပဲ ဘယ်လို နေနေမလဲ။

ချင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ချွေ မိသားစုက ထိုအချိန်က ချွေချုံဟယ်ကို ရှာဖွေရာတွင် သေချာပေါက် သေသေချာချာ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ကာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်တော်ထဲတွင် လူအချို့က သူတို့ နှစ်ယောက် အနည်းငယ် တူညီကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အဘိုးက သာမန် လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ချွေ မိသားစုက သူ့ကို မျက်စိကျခဲ့ပါက အဘိုးကြီးက မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခု ချွေ မိသားစုက သူ့ကို ချင်းဟယ် မြို့တော်သို့ နောက်တစ်ဖန် ခြေချခွင့် မပြုတော့သလို မူလ အသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့လည်း ပြန်သွားခွင့် မပြုတော့ပေ။

သူက မိမိ၏ အဘိုးအကြောင်းကို သိချင်ပါက ချွေ မိသားစုကို တိုက်ရိုက် သွားမေးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘဲ အခြား နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က မတ်တတ်ထရပ်ကာ တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူက မူလက မြို့စားအိမ်တော် သို့ သွားရန် မရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မဖြစ်မနေ တစ်ခေါက် သွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မြို့စားသစ် မုန့်ရှင်းဟိုင်က ချီရှမြို့တော်သို့ ရောက်လာပါက သူ့ကို လာရှာနိုင်ကြောင်း ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။

နံနက်ခင်း အချိန်တွင် မြို့တော် တစ်ခုလုံးက အလွန် တောက်ပနေပြီး မီးစမ်းရေပေါက် ၏ အလင်းရောင်များ စတင် ထွက်ပေါ်လာကာ ညအမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီး လမ်းမကြီးများနှင့် လမ်းသွယ်လေးများ အားလုံးတွင် နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်များ လွင့်ပျံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လူများကို နွေးထွေးမှု၊ တောက်ပမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

အချိန်က အနည်းငယ် စောနေသေးသဖြင့် ချင်မင်က စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် နံနက်စာ ဝင်စားလိုက်သည်။

"ဟင်"

သူ ရှင်းတမ်း ရှင်းပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ စိတ်နှလုံးကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားစေသော မြင်ကွင်း တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆွန် မိသားစု၏ အဘွားကြီးက သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ပိုက်ဆံများကို သတိထား၍ ထုတ်ယူကာ အသားမုန့် တစ်ခု ဝယ်ပြီး သူမ၏ အသက် သုံးနှစ် အရွယ် မြေးလေးကို ပေးလိုက်ရာ အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယခင်က ညှိုးနွမ်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အမျိုးသား နှစ်ဦး ရုတ်တရက် အနီးသို့ ရောက်လာပြီး ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးက ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ မုန့်ဝယ်စားဖို့ ပိုက်ဆံ ရှိပြီး အကြွေးဆပ်ဖို့ ပိုက်ဆံ မရှိဘူးလား"

အဘွားကြီးက အံ့ဩသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မင်းတို့ကို ပိုက်ဆံ အကြွေး မရှိပါဘူး"

"မင်း တကယ်ပဲ အိုပြီး သတိမေ့နေပြီ အရင်က ချေးထားပြီး အခု အကြွေး မဆပ်ချင်ဘူးလား"

အမျိုးသား တစ်ဦးက သူမကို တွန်းလိုက်ရာ အဘွားကြီးက ချက်ချင်း ခြေလှမ်း ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အခြား အမျိုးသား တစ်ဦးက သူမကို ဆွဲထားလိုက်ပြီး လဲမကျအောင် လုပ်ပေးလိုက်သော်လည်း ၎င်းက သူမကို ကူညီရန် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် နှိုက်ယူရန် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ မင်းတို့ ဘဝလေး အဆင်ပြေနေတာပဲ ပိုက်ဆံ နည်းနည်းတောင် ရှိနေပါလား"

သူက အဘွားကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြေးပြား အချို့ကို အားလုံး လုယူသွားခဲ့သည်။

"ငါ့ အဘွားကို အနိုင်မကျင့်နဲ့ သူ့ကို လွှတ်ပေး"

ကလေးငယ်လေးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟိုဘက် သွားစမ်း ခွေးကောင်လေး"

အမျိုးသား တစ်ဦးက လက်ဖြင့် တွန်းဖယ်လိုက်ရာ လူကြီး တစ်ယောက်က ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကို ထိုသို့ လုပ်လိုက်ပါက သေချာပေါက် ကလေးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်ရက် လဲကျသွားစေမည် ဖြစ်ပြီး သွားများ ကျိုးသွားနိုင်ခြေ အလွန် များလှသည်။

သို့သော် သူ၏ လက်က ကလေးကို မထိလိုက်ရဘဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ချင်မင်၏ ဖမ်းဆုပ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

"အပြစ်တွေ လုပ်နေတာပဲ သူတို့က ဘာလို့ ဆွန် မိသားစုကို အမြဲတမ်း ပစ်မှတ်ထားနေရတာလဲ ဟင်း အဘွားကြီး တစ်ယောက်တည်း မြေးလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်နေရတာ အတော်လေး သနားဖို့ ကောင်းနေပါပြီ"

"အဲဒီ လူငယ်လေးက ဘယ်သူလဲ သစ္စာရှိခန်းမက လူတွေကိုတောင် တားထားတယ်"

အနီးအနားမှ လူများက တိုးတိုးလေး ပြောနေကြသော်လည်း ဤကိစ္စကို ဝင်မပါရဲကြချေ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ ငါတို့ကို ဘာလို့ တားတာလဲ"

သစ္စာရှိခန်းမမှ လူများက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ အဘွားနဲ့ မြေး နှစ်ယောက် အတူတူ နေထိုင်ရတာ အတော်လေး သနားဖို့ ကောင်းနေပါပြီ မင်းတို့ အရမ်း အနိုင်မကျင့်ပါနဲ့"

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။ သူက အခြားလူများ၏ ပြောစကားများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ နောက်ခံကို သိရှိထားပြီး ဆွန် မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို လုယူခဲ့သော သစ္စာရှိခန်းမ မဟုတ်ဘူးလား။ ယခုအချိန်အထိ အဆိုးတွေလုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူက အတော်လေး ခံစားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အိမ်တွင်လည်း ပိုးသားစာလိပ် ရှိနေသဖြင့် ဘိုးဘေးများက တစ်ချိန်က အလွန် အစွမ်းထက်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေပြီး ယခုအခါ မိသားစု ကျဆင်းသွားရုံသာမက လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီဟုပင် ဆိုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေသေချာချာ တွေးကြည့်ပါက သူ၏ အခြေအနေက ဝူကျန်းထက်ပင် ဆိုးရွားနေသေးပြီး ဆွန် မိသားစုနှင့် အတော်လေး ဆင်တူနေသည်။

ချင်မင်က မူလက မိမိ၏ အဘိုး ကိစ္စအတွက် မြို့စားအိမ်တော် သို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် တကယ်ကို အများကြီး ခံစားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ် မခံနိုင်တော့ဘဲ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အဝါရောင် ရွှံ့စေး လက်ဝါးကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ထို့နောက် တတိယအကြိမ်မြောက် ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

ထိုလူနှစ်ဦးက ဘာမှ မခံစားလိုက်ရသလောက်ပင် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး တကယ်တမ်းတော့ ရက်အနည်းငယ် ကြာပါက သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်လာမည် ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ရန် အလွန် ခက်ခဲတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်လေး မင်း မြန်မြန် သွားပါ..."

ဆွန် မိသားစု၏ အဘွားကြီးက တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း သူ့အတွက် စိုးရိမ်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်သွားစေချင်နေသည်။

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး မြို့စားသစ် ရောက်လာပြီလေ အဘွားတို့ မကြားဘူးလား သူ ကိုယ်တိုင် ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ အခု အဆိုးတွေလုပ်နေတဲ့ လူတချို့ကို အပြစ်ပေးတော့မှာ သေချင်ယောင် ဆောင်နေတဲ့ လူတချို့ကတော့ သေချာပေါက် အဆုံးသတ် မကောင်းနိုင်ဘူး"

သူက မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျနေပြီး လက်လေးထဲတွင် အသားမုန့်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသေးသော ကလေးငယ်လေးကို အဘွားကြီးထံ ပေးလိုက်သည်။

"မင်း လျှောက်မခြောက်နဲ့"

သစ္စာရှိခန်းမမှ လူနှစ်ဦးက အပြင်ပန်းသာ ကြမ်းတမ်းနေပြီး အတွင်းစိတ်က ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

"မင်းတို့ မယုံဘူး မဟုတ်လား လာ ငါနဲ့အတူ မြို့စားအိမ်တော် ကို လိုက်ခဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ခွေးအသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မလား ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ချင်မင်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူလိုက်သည်။

"မင်း..."

လူနှစ်ဦးက နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"အဘွား ကလေးကို ခေါ်ပြီး ပြန်သွားပါ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး ကျွန်တော် အခု ကိစ္စ နည်းနည်း ရှိသေးလို့ မြို့စားအိမ်တော် ကို တစ်ခေါက် သွားလိုက်ဦးမယ်"

သူက အလကား ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခွင့်အရေး ယူနေခြင်းလည်း လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ မုန့်ရှင်းဟိုင်ကို တွေ့ပါက ဤမြို့ထဲရှိ ကိစ္စများကို သေချာပေါက် ပြောပြမည် ဖြစ်ပြီး မြို့စားသစ် ရာထူး တက်လာချိန်တွင် မီးတစ်မီးလောက် ရှို့ချင်နေမည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

သစ္စာရှိခန်းမမှ လူနှစ်ဦးက တစ်ဝက် ယုံ၊ တစ်ဝက် မယုံ ဖြစ်ကာ တိတ်တဆိတ် နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သော်လည်း သူ တကယ်ပဲ မြို့စားအိမ်တော် သို့ ဝင်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာများ ချက်ချင်း အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားကြသည်။

အစပိုင်းတွင် မြို့စားအိမ်တော် ၏ အစောင့်များက အနည်းငယ် သံသယ ဝင်ခဲ့သော်လည်း ချင်မင်က အေးဆေး တည်ငြိမ်ပြီး အရှိန်အဝါ သာမန် မဟုတ်သည်ကို မြင်သောအခါ အချိန် မဆွဲရဲတော့ဘဲ သွားရောက် သတင်းပို့ပေးခဲ့ကြသည်။

ရက်နှစ်ဆယ်ကျော် ကြာပြီးနောက် ချင်မင်က ထိုမြို့စားမုန့်ကို နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"မင်း တခြား မြို့တွေကို သွားပြီလို့တောင် ထင်နေတာ မဆိုးပါဘူး အချိန် ခဏလေး အတွင်း မတွေ့ရတာ မင်းက အရှိန်အဝါတွေကို ဖုံးကွယ်ထားပေမယ့် မင်း တစ်ကိုယ်လုံးရဲ့ စွမ်းအင်တွေက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုပြည့်ဝနေပုံရတယ်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ့ကို အကဲခတ်နေသည်။

"ဦးလေးမုန့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ကျွန်တော် အရင်က ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာ ရှိခဲ့လို့ပါ မကြာသေးခင်ကမှ ပျောက်ကင်းသွားလို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုကောင်းသွားသလို ဖြစ်နေတာ"

ချင်မင်က သူ့ကို လူငယ် တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းက အလွန် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း ပန်းချီကားများ၊ ပန်းပုများဖြင့် အလှဆင်ထားခြင်း မရှိဘဲ အတော်လေး ရှေးကျကာ ကြွေအိုးများ၊ ကြေးညိုထည် အစရှိသော ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း အချို့ကို ခင်းကျင်းထားပြီး နံရံပေါ်တွင်လည်း စာလုံးများနှင့် ပန်းချီကား အချို့ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသက် သုံးဆယ့်ခုနစ်၊ ရှစ်နှစ် အရွယ်ခန့် ရှိကာ စာပေသမား တစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း တကယ်တမ်းတော့ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ဓားသိုင်းက အလွန် ထက်မြက်လှသည်။

"မင်းက တကယ်ကို ရိုးရှင်းတဲ့ ကလေး မဟုတ်ဘူး ရောက်ရောက်ချင်းပဲ ငါ့အတွက် မီးတစ်မီး ရှို့ပေးလိုက်တာ ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကို တစ်ယောက်တည်း ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်"

ချင်မင်က ငြင်းဆိုရန်နှင့် ဖုံးကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုညက လီချင်းယွဲ့က သူ့ကို မြင်တွေ့ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဦးလေးမုန့်ကို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားတယ်"

"ထိုင်ပါ ကိစ္စ မရှိပါဘူး အရင် မြို့စား လင်ရွှီ နဲ့ ငါက အဲဒီ နေရာကို ရှင်းလင်းပစ်ချင်နေတာပါပဲ အဲဒီ ရွှေရောင် ဓားပြကို အရင် မြှားချင်နေလို့"

ချင်မင်က ထိုင်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တစ်ခဏတာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားပြီး ဦးလေးမုန့်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို နှောင့်ယှက်မိသွားတယ်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပူနွေးတဲ့ သွေးတွေ ရှိနေတာ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ မင်းမှာ ဒီလို စိတ်ထားမျိုး ရှိတာ ရှားပါတယ် ရွှေရောင် ဓားပြကို မြှားဖို့ တခြား နည်းလမ်းတွေ ရှိပါသေးတယ် မင်း ဒီလို စိတ်ထားမျိုးကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖို့ ငါ အရမ်း မျှော်လင့်ပါတယ် တချို့ လူငယ်တွေလို မဖြစ်စေနဲ့ သူတို့က ပါရမီ အလွန် ကောင်းပေမယ့်... ဟင်း"

"ဦးလေးမုန့်က ဒီလို ပြောမှတော့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် မျှော်လင့်ချက်တွေကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး အင်း စောစောကတင်..."

ချင်မင်က တိုက်ရိုက် စကားစကာ လမ်းတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကို ပြောပြလိုက်သည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ တကယ်ပဲ ဤမျှ ဖြူစင် သန့်ရှင်းပြီး ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။ သို့သော် သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ထိုကလေးက စွန့်ပစ်ခံရသူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ချွေ မိသားစု၏ ကြီးမားသော ဆေးဆိုးပန်းရိုက် အိုးကြီးထဲတွင် အတွေ့အကြုံများ ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ဖြူစင်နေရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူက ထိုကောင်လေး အလွန် ရင့်ကျက်ပြီး အတွေ့အကြုံ မရှိသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်နှင့် မတူကြောင်းကိုပင် သတိပြုမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းမှာ ဒီလို စိတ်ထား ရှိမှတော့ ငါ့အတွက် အလုပ် နည်းနည်း လုပ်ပေးပေ့ါ အဲဒီ အခြေအနေတွေကို စုံစမ်းကြည့်လိုက် လိုအပ်ရင် တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ် မင်းကို ဒီအခွင့်အာဏာ ပေးမယ်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ့ထံသို့ အမိန့်ပြား တစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်ရာ အတော်လေး ပြတ်သားလှသည်။

ထို့နောက် သူက ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ပြော မင်း ငါ့ကို လာရှာတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

"သဲကန္တာရ အစွန်အဖျားမှာ ဦးလေးမုန့် ကူညီခဲ့ဖူးတဲ့ ကျေးဇူးကို လာရောက် ကျေးဇူးတင်တာပါ"

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ကျေးဇူးတင်တာလား"

"ချင်းယွဲ့လည်း ပါပါတယ် သူ ကျွန်တော့်ဘက်ကနေ သေချာပေါက် ကူညီ ပြောပေးခဲ့မယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

ချင်မင်၏ လေသံက ရိုးသားလှသည်။

"အင်း မင်း တကယ်ကို ခန့်မှန်းနိုင်တာပဲ"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချင်မင်က စကားပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် ဦးလေးမုန့်ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးချင်သေးတယ် သတင်း အချို့ မေးချင်လို့ပါ"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီးနောက် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ သူက ချွေ မိသားစု၏ ကိစ္စများကို မမေးဘဲ ထိုနှစ်က သူ၏ အဘိုး ဘယ်သွားခဲ့သလဲ ဆိုတာကိုသာ သိချင်နေခဲ့သည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို တကယ် အခက်တွေ့အောင် လုပ်တာပဲ ငါ မင်းအတွက် သွားမေးပေးရင်တောင် ချွေ မိသားစုက ငါ့ကို အမှန် ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီ အဘိုးခုနစ်ကို သွားတွေ့မှပဲ ရမယ် ဒါပေမယ့် အခု သူ့ကို ဆက်သွယ်လို့ မရလောက်တော့ဘူး အခု သူက လျို့ဝှက် နေရာမှာ ရောက်နေပြီ"

"မင်း ချွေ မိသားစုမှာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ အပေါ် ဘာသံသယမှ မရှိဘူးလား"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ချင်မင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က ရှိခဲ့တယ် အခုတော့ စဉ်းစားလို့ ရသွားပြီ အစစ်အမှန် ချွေချုံဟယ် ဆိုတာ ရှိလောက်တယ် သူ အရှေ့ကို ရောက်လာတော့မှာမို့လို့"

မုန့်ရှင်းဟိုင် အံ့ဩသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ချွေ မိသားစုထဲက လူတချို့က မင်းကို စိတ်မချတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး မင်းရဲ့ ပါရမီက အံ့မခန်း ဖြစ်ပြီး တကယ်လို့ မင်းသာ အင်အား ကြီးလာပြီး အကြောင်းစုံကို သိသွားရင် သူတို့အပေါ် အငြိုးထားပြီး ပြဿနာ တချို့ ဖန်တီးလာမှာကို စိုးရိမ်နေကြတာ သူတို့ တကယ်ပဲ မင်းကို အထင်မသေးခဲ့ဘူးပဲ"

သူက ထူးဆန်းသော မျက်နှာထား ပြသကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အဖြစ်အပျက်ထဲမှာ ပါဝင်နေသူ ဖြစ်ပြီး သိရတာလည်း အကန့်အသတ် ရှိတယ် မြူခိုးတွေရဲ့ တားဆီးမှုကို ခံထားရပေမယ့် အမှန်တရား အများစုကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိတာ တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ"

"ကျွန်တော် မှားယွင်း ခန့်မှန်းမိတာတွေ ရှိသေးလား"

ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။

"မှားတယ်လို့တော့ မဆိုနိုင်ပါဘူး မင်း နားမလည်တာလေးတွေ ရှိလို့ပါ"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က မဖုံးကွယ်ထားဘဲ လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း အခြေအနေ အချို့ကို ပြောပြလိုက်သည်။

ချွေချုံဟယ်က ကိုယ်တိုင် ထွက်လာချင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လျို့ဝှက်နယ်မြေတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုံမှန် မဟုတ်မှုကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အသက် တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သူနှင့် ဖခင်ချွေ၏ ပုံစံက ပိုပိုပြီး တူညီလာခဲ့သည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူနှင့် ချွေ မိသားစုတို့ တိတ်တဆိတ် စာပေးစာယူ လုပ်နေကြသည်ကို သတိပြုမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ကြီးလာတဲ့အခါ ငါတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ရည် ကွာခြားချက်က အရမ်း ကြီးသွားပြီပေါ့ ငယ်ငယ်တုန်းကပဲ နည်းနည်း တူခဲ့တာ"

ချင်မင်က ရင်ထဲတွင် သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ချွေချုံဟယ်ရဲ့ အဲဒီ ဆရာက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီ လျို့ဝှက်နေရာမှာ အဖွဲ့အစည်း မျိုးစုံ ရှုပ်ထွေး ယှက်နွယ်နေပေမယ့် ချွေ မိသားစုရဲ့ ဒီကလေးကို ဘယ်သူမှ မထိရဲတော့ဘူး"

"သူ့ရဲ့ ဆရာက အရမ်း အစွမ်းထက်တာလား"

ချင်မင်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အင်း အရင်တုန်းက ချွေချုံဟယ်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ဆရာ့ကိုယ်စား ပညာသင်ပေးခဲ့တာလို့ ကြားတယ် အဲဒီ အဘိုးကြီးက အမြဲတမ်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ အခု သူက ခြေတစ်လှမ်းဝက် အောင်မြင်သွားပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်တော့ဘူး ပြီးတော့ ချွေချုံဟယ်ကို တပည့်ရင်း အဖြစ် တရားဝင် လက်ခံလိုက်ပြီး နောက်ပိုင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ ထပ်လက်ခံတော့မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့ ရတနာ တစ်ပါးလို သဘောထားနေတာ"

ချင်မင်က ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူနှင့် လူ၏ ကံကြမ္မာ ကွာခြားချက်က အလွန် ကြီးမားလှသည်။

"ချွေ မိသားစုက မင်းကို ချင်းဟယ် မြို့တော် ပြန်မလာခိုင်းဘူး၊ ချန်းရှင်း မြို့တော် ကိုလည်း သွားခွင့် မပြုဘူး၊ မင်းရဲ့ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းကိုတောင် ဖြတ်တောက်ပစ်ချင်ခဲ့တာ တကယ်တော့ အဓိက လူက ပေါ်ပေါက်သွားတဲ့ အကြောင်းရင်းကြောင့်ပဲ"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ့ကို ပြောပြလိုက်သည်။ ချန်းရှင်း မြို့တော် မှ ဝမ် မိသားစုဘက်က အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီး အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကာ အရင်က တွေ့ဖူးသော ချွေချုံဟယ်က အတု ဖြစ်နေပြီး သူတို့ကိုပင် လှည့်စားထားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ချင်မင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ် မိသားစုက သူ့အပေါ်တွင်လည်း အငြိုးထားနေလောက်ပြီ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ချွေချုံဟယ် ကိုယ်တိုင်လည်း နည်းနည်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေတယ် မင်းနဲ့ ဝမ် မိသားစုရဲ့ မိသားစုဝင် အရင်းအချာ သမီး အတူတူ လည်ပတ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို သိသွားပြီး အင်း လျို့ဝှက်နယ်မြေမှာ လူတချို့ မြင်လိုက်ရတာက အဲဒီ အချိန်တုန်းက သူ ဒေါသထွက်ခဲ့တယ်တဲ့"

ယခု ချင်မင်က ဓားဆွဲထုတ်ချင်စိတ်များ တကယ်ကို ပေါက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့်လဲ။ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက သဘောတူညီချက် ရရှိသွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အားလုံးက သူ့ တစ်ယောက်တည်း၏ ပြဿနာ ဖြစ်သွားကာ ဆင်းရဲဒုက္ခ အားလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်း ခံစားလိုက်ရသည်။