အခန်း (၅၈၃-၅၈၄)

အပိုင်း ၅၈၃- ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်

လျူချောင်သည် လျူမူ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ခဏမျှ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားကာ ရပ်တန့်သွား၍ သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ မေးခွန်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မေးလိုက်သော ဟန်ပန်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ပြင်းထန်စွာ စိတ်ဖိစီးနေပြီး နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ကျလာသော စကားလုံးတိုင်းမှာ တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ သူ စကားပြောမည့်ဆဲဆဲတွင် လျူကျိုးယွီက ပခုံးပေါ် လက်တင်ပြီး မပြောရန် အကြည့်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။

"သမီးအစ်ကိုက ကံကောင်းတယ်။ သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကို ကျော်ပစ်နိုင်မယ့် ဉာဏ်အလင်း တစ်ခု ရခဲ့တာပါ"

မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲနေသော သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ဖခင်ထံ လှည့်သွားပြီး ဆက်မေးသည်။ "အဲဒီတော့ အောက်ဘုံက သေမျိုးလူသားတွေရဲ့ သက်တမ်းကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဝါးမြိုတာကို ဉာဏ်ပွင့်လင်းတယ်လို့ ခေါ်လိုက်တာလား။ လှပတဲ့ နာမည်တွေက အဖေတို့ကျူးလွန်နေတဲ့ ရက်စက်တဲ့ အပြစ်တွေကို မေ့သွားစေတာလား"

ထိုစကားများက လျူချောင်၏စိတ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး တုန်လှုပ်သွားကာ အံကြိတ်လျက် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်ချင်သော်လည်း တားဆီးခံလိုက်ရပြန်သည်။

“အစ်ကိုက..."

"မပြောနဲ့၊ ဒါက ကောင်းကင်ရုံးတော် မှာ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ဆိုတာ သမီးသိပါတယ်။ သမီး မလုပ်ရင် တခြားတစ်ယောက်က လုပ်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က သမီးကို ကျော်တက်ပြီး နင်းချေသွားလိမ့်မယ်။ သမီးရဲ့ နှလုံးသားက အရမ်းနူးညံ့လွန်းတယ်။ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အမှန်တရားတွေကို နားမလည်သေးဘူး"

"အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ရဲ့ ရက်စက်မှုက အဖေတို့ရဲ့ ပြစ်မှုတွေအတွက် ဆင်ခြေတစ်ခုလား"

သူမ ရိုသေလေးစားခဲ့သော ဖခင်ဖြစ်သူသည် ယခု လုံးဝ သူစိမ်းတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"တော်လောက်ပြီ။ သူများထက် ပိုပြီးဖြူစင်သလို ဟန်ဆောင်နေတာကို ရပ်လိုက်စမ်း-။ ဒါက ကောင်းကင်ရုံးတော် လက်ခံထားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုပဲ။ အဆင့် ၈ စီရင်သူ တပ်မှူးလေး တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မင်းက ဝေဖန်ဖို့ အနေအထား မရှိဘူး"

"လက်ခံထားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တဲ့လား"

သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

"အဖေ၊ အဲဒါတွေက အသက်ရှူနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေပါ။ အစ်ကို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေဖို့ လူဘယ်နှယောက်ကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ။ အပြစ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ကျူးလွန်ခဲ့ပြီးပြီလဲ။ ရေတွက်ကြည့်ဖူးရဲ့လား။ ဒီလောက် ကြီးလေးတဲ့ အပြစ်တွေကို ကျူးလွန်တာက ဝဋ်လည်ဖို့ သေချာနေတာပဲ။ လူများစွာ ကျူးလွန်နေကြလို့ ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုက အပြစ်မရှိတာမျိုး ဖြစ်မသွားဘူး"

လျူကျိုးယွီ၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားပြီး လျူမူကို ရုတ်တရက် ပါးရိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေပြီးနောက် ဆူပူသည်။

"ငါ မင်းကို သတိပေးမယ်၊ ကောင်းကင်ရုံးတော် ရဲ့ ဥပဒေတွေက ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာတယ်။ မင်းက ရိုးအတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်းက ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီ။ မပြေဘဲ သိထားရမယ့် စည်းမျဉ်းတွေကို မင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုသိသေးတယ်။ မင်းမှာ အစွမ်းရှိရင်၊ တခြားလူတွေကို သွားပြီး အပြစ်တင်လိုက်။ မင်းအစ်ကိုကို ပစ်မှတ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ အနာဂတ်ကို အန္တရာယ် မပေးနဲ့"

ထိုပါးရိုက်ချက်သည် သူမဘဝတွင် မျှော်လင့်ချက် အမဲ့ဆုံး အခိုက်အတန့် ဖြစ်လာသည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ် မလွဲပေ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေရသော သူမ၏ ပါးပြင်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် ပူလောင်နေကာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ခေါင်းယမ်းရင်း လျူကျိုးယွီကို ကြေကွဲဆို့နင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ညီမ အချစ်ရဆုံး မိသားစုက လောဘ သားကောင်ဖြစ်သွားပြီး အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်မှာ မှန်ကန်တဲ့ ယုံကြည်မှုကို စွန့်လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး"

သူမ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး သွေးမျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသော အနီရောင် မျက်လုံးများဖြင့် လျူချောင်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကို၊ လူတွေအများကြီး လုပ်နေတာနဲ့ပဲ အမှားတစ်ခုက အမှန်ဖြစ်မလာဘူး။"

" ညီမလေးက တကယ်ကို ရိုးသားလွန်းတယ်။ လူတိုင်းက ယှဉ်ပြိုင်နေကြတာလေ။ ငါသာ မလုပ်ရင်၊ ကောင်းကင်ရုံးတော်မှာ ငါ့အတွက် အနာဂတ် မရှိဘူး"

လျူချောင်ချောင်က အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခိုင်မာလာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အစ်ကို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလား"

သူမ၏ အမြင်တွင် အစ်ကိုဖြစ်သူသည် ဥပဒေနှင့် တရားမျှတမှု၏ ပြယုဂ်ဖြစ်သင့်သည်။

"မိုက်မဲတုံးအ မနေနဲ့။ ဒါက အင်မော်တယ်တွေရဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ။ မင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရင် ထွက်သွားလိုက်။ အသုံးမကျတဲ့ မင်းရဲ့ချစ်သူ၊ လုအန်းနဲ့အတူ မင်းရွေးချယ်ထားတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကို ထွက်သွားပြီး ပူပင်သောကကင်းမဲ့တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းလိုက်တော့။ မင်းကို ငါ့သမီးအဖြစ် မွေးမလာတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

"လုအန်း"

ထိုအမည်ကြောင့် ကြေကွဲစုတ်ပြတ်နေပြီဖြစ်သော နှလုံးသားသည် အသစ်တဖန် နာကျင်သွားပြန်၏။ ယခုအချိန်ထိ၊ သူတို့က သူမကို အရူးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံ၊ လိမ်ညာနေကာ လုပ်ခဲ့သမျှကို ဖုံးကွယ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ မမြင်ရသော သေလွန်ဝိညာဉ်များသည် သူတို့၏ အနောက်တွင် ရုန်းကန်အော်ဟစ်နေကြကာ လူသားလောက၏ အကြင်နာတရား အမဲ့ဆုံးသော ကပ်ဘေးကြီးဖြစ်ကာ ကိုးကွယ်ခံ အင်မော်တယ်များက အသက်အားလုံးကို လောဘကြီးစွာ ဝါးမြိုနေကြသည်။ ကောင်းကင်ရုံးတော် ၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများက ၎င်းကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ပူဇော်သက္ကာရများကို လက်ခံခြင်းဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း မည်သူမျှ ပေါ်တင် မဆန့်ကျင်ရဲသဖြင့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် အရှက်မရှိကြေညာနေကြဆဲဖြစ်သည်။

"မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ခု ငါပြောလိုက်မယ်"

လျူကျိုးယွီက စကားလုံးတိုင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှင့် လေးနက်စွာ ဆက်ပြောသည်။

"အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ရဲ့ လှေကားထစ်ပေါ်မှာ၊ အောက်ခြေ လူတွေက ဝက်တွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ တူတယ်။ ထိပ်ဆုံးကမှ တကယ့် လူသားစစ်စစ်တွေပဲ။ သာမန်လူတွေက တိရစ္ဆာန်တွေကို သူတို့ရဲ့ ထမင်းစားပွဲပေါ် တင်နိုင်ရင် အင်မော်တယ်တွေကရော သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်တွေကို ဘာကြောင့် ဝါးမြိုလို့ မရမှာလဲ"

သူ၏ စကားများကို မည်သို့ ချေပရမည်ကို သူမ သိသော်လည်း စိတ်ပျက်လွန်း၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လူသားများက သက်ရှိများတွင် ဉာဏ်ရည်အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်ကာ မိစ္ဆာနှင့် နတ်ဆိုးများသည်ပင် ဉာဏ်ပညာရရှိရန် လူသားပုံစံယူရန် လိုအပ်သည်။ အင်မော်တယ်ဆိုသူများက အမှန်တကယ်ရော မြင့်မြတ်သည်လားဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလှ၏။ သူမက ခေါင်းယမ်းကာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး၊ မျက်ရည်များသည် အမှောင်ထဲတွင် အလွန် တောက်ပနေသည်။

"သေချာ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေစမ်း"

လျူကျိုးယွီက ထပ်မံ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသော လျူချောင်ကို ခေါ်ကာ ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသောအခါ တံခါးကြီးများ ပိတ်သွားပြီး ဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုသော ခန်းမရှေ့တွင် လျူမူ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်တင်းမာလာသည်။

"လုအန်း၊ နောက်ဆုံးတော့ ရှင့်ကို နားလည်သွားပါပြီ"

သူမ၏ လက်ဖဝါး တုန်ယင်သွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သော ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံး တစ်ခု ရှိနေပြီး ချစ်ရသူ၏ အငွေ့အသက်များဖြင့် နွေးထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ သွေးကြောမျှင်များ ယှက်သန်းနေသော မျက်လုံးများတွင် နောက်ဆုံး၌ နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြုံးရိပ်သန်းသွား၏။

"ရှင်က အမြဲတမ်း သတ္တိအရှိဆုံးပါ"

သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ပါရမီဖြင့်ဆိုလျှင် အခြားမိသားစုမှ သခင်လေး တစ်ဦး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သည့်တိုင်အောင် လုအန်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဇွဲလုံ့လ၊ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မှု၊ ကြင်နာမှု၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ အားကိုးရမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ အမှောင်ဘက်ခြမ်းတွင် ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိလျှင် ဤစရိုက်လက္ခဏာ တစ်ခုမှ အရေးမပါခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် မီးတောက်အတွင်း ဝင်တိုးသော ပိုးဖလံကဲ့သို့ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်သို့ပျံသန်း မြို့တော်တွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုပင် မဖြစ်လာခဲ့ဘဲ အိမ်ပြန်မလာနိုင်တော့မည့် သားဖြစ်သူကို သနားစရာကောင်းစွာ စောင့်မျှော်နေသော မျက်မမြင် မိခင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မိခင်တစ်ယောက်၏ အလိုအလျောက် သိနိုင်စွမ်းက ထက်မြက်၍ အဖြေကို မကြားရသေးသရွေ့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ယနေ့၌ လုအန်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သောအရာများနှင့် သူ ထမ်းပိုးထားခဲ့ရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများအကြောင်းကို သူမ သိသွားခဲ့သည်။

လုအန်းသည် ကောင်းကင်ရုံးတော် ၏ အဆင့် ၉ စီရင်သူ အဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သေမျိုးလောကအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေလိုသော ဆန္ဒပြင်းဖြင့် ပိုးဖလံကဲ့သို့ မီးတောက်အတွင်း သေဆုံးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လုအန်းသည် လျူကျိုးယွီနှင့် ကျန်းထိုက်ပင်းတို့ကို အားကိုးအဖြစ် ယုံကြည်ကာ သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အသတ်ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မသိခဲ့ပေ။

"လုအန်း"

လျူမူက သူ၏နာမည်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရင်း မျက်ရည်များ ထပ်မံ ကျဆင်းလာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကြည့်များ ပြတ်သား ပြင်းထန်နေကာ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်မည့် သတ္တိတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို စောင့်နေပါ..."

သူမသည် စက်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် တီးတိုးရေရွတ်ပြီး ကောင်းကင်အုပ်စိုးသူ အိမ်တော်၏ အရိပ်များအောက်တွင် အလင်းရောင်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် ၏ အစည်ကားဆုံး စျေးလမ်းတလျှောက်တွင် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော စည်တီးသံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ညဘက်ဖြစ်၍ လူအများ၏ အာရုံကို သဘာဝကျကျပင် ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်အုပ်စိုး စည်တော် ရဲ့ အသံနဲ့ တူတယ်"

"ဘယ်သူက တရားမျှတမှု တောင်းဆိုနေတာလဲ"

"နေပါဦး၊ ကောင်းကင်အုပ်စိုး စည်တော်ကို ဘာကြောင့် စျေးလယ်ကောင်အထိ ရွှေ့လာတာလဲ"

စည်တီးသံများသည် သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော လူအုပ်ကြီးကို စျေးလမ်းသို့ ဒီရေအလား ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ ယနေ့ညတွင် လျူမူသည် ခမ်းနားသော စီရင်သူ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အမူအရာ ရဲရင့်ပြီး စိတ်ဓာတ်က ကြီးမြတ်နေသည်။ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး သူမ၏ လက်များက ခွန်အားပါပါဖြင့် ကောင်းကင်အုပ်စိုး စည်တော် ကို အကြိမ်ကြိမ် ထုနှက်လိုက်ရာ ရိုက်ချက်တိုင်းတွင်း ဂယက်ထစေခဲ့သည်။

"တပ်မှူးလျူက ဒီနေ့ည အတော်လေး မြင့်မြတ်လှပနေတယ်"

ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်တွင် သူမကို မသိသူ မရှိဘဲ ထင်ရှားသော မိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ထူးခြားသော ပါရမီရှိကာ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှုနှင့် သမာသမတ်ကျသော စရိုက်လက္ခဏာကြောင့် လူသိများသည်။

"တပ်မှူးလျူ က အရေးကြီးတဲ့ တစ်ခုခုကို ထပ်ကြေညာမလို့လား"

"မြန်မြန် သွားရအောင်"

"သတင်းကောင်း ဖြစ်ရမယ်"

ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်သည် သတင်းကြေညာရန်အတွက် စည်တော် ကို တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးသောကြောင့် လူအုပ်ကြီးသည် စိုးရိမ်မကင်းလည်း ဖြစ်နေကာ စည်တီးသံ ၃၉ ကြိမ် အပြီးတွင် အနည်းဆုံး လူသောင်းနှင့်ချီ၍ စုရုံးရောက်ရှိနေ၍ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသူများလည်း များစွာရှိနေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ တပ်မှူးလျူ"

သူမကို ပိုကြည့်လေလေ၊ သူတို့ ပို၍ စိတ်မအေးဖြစ်လေ ဖြစ်လာသည်။ တစ်ခုခု လွဲချော်နေကာ ပြင်းထန်ပြီး ပြတ်သားပုံပေါ်နေသော်လည်း လူအုပ်ကြီးသည် စုတ်ပြတ်ပြီး ပြိုလဲနေသော နှလုံးသားတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

ဒုန်း

ထိုရိုက်ချက်နှင့်အတူ စည်တီးခြင်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် လျူမူ၏ လက်ဖဝါး၌ ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံး အနည်းငယ် ပေါ်လာကာ သိုလှောင်အိတ်ကြီးတစ်ခုဖြင့် သယ်ဆောင်လာသော စက်လုံးများကိုလည်း ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်၏ အင်မော်တယ်များထံ အလင်းတန်းများသဖွယ် ပစ်ပေးလိုက်၏။

"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ"

ဤစက်လုံးများအတွင်း အဖြေရှိနေသည်ကို သူတို့အားလုံး သိကြသောကြောင့် အုပ်စုကိုယ်စီ စုဝေးကာ ဖမ်းယူထားသော မြင်ကွင်းများကို စတင်ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

အပိုင်း ၅၈၄- နောက်ဆုံးသတင်းစကား

ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံးများ၏ ရုန်းများက အသက်ဝင်လာပြီး ဖမ်းယူထားသော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ပြသနေပြီး စက်လုံးတိုင်းတွင် တူညီသော အကြောင်းအရာများ ပါဝင်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ အိုမင်းလာကြ၍ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များ ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ တွေဝေငေးမောနေကြပြီး ပညာရပ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံရန် အသက်ဓာတ်များကို အသုံးပြုနေကြသည်။

"ဒီနေရာက သေမျိုးလောက ဖြစ်နိုင်လား"

"သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

"ဒါက ပြုစားတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုနဲ့ တူတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က သက်ရှိတွေရဲ့ အသက်အားကို ဝါးမြိုနေတာပဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုနည်းလမ်းကို မှတ်မိသွားသည်။

"တကယ်ပဲလား"

"ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေတာလဲ"

"မှတ်တမ်းအရဆိုရင် သေမျိုး လူသားတိုင်းအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား"

မှတ်တမ်းတင်သူ၏ ရှုထောင့်အတိုင်း မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မက်မွန်ပန်း အစီအရင်တစ်ခု ရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားကာ ကလေးတစ်ယောက် ၎င်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ဘယ်သူလဲ"

အစပိုင်းတွင် မည်သူမျှ သူ့ကို မမှတ်မိကြသော်လည်း သိန်းနှင့်ချီသော လူများအနက် သူ့ကို မှတ်မိသူ အချို့ ရှိနေသည်။

"အဲဒါက ကုစုထောင်ရဲ့ အစေခံတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ မြို့စားကတော် ကုစုဝမ် က သူမနဲ့အတူ ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် ကို တစ်ခါလာလည်တုန်းက အဲဒီကောင်လေး သူတို့နှစ်ယောက်နောက်ကို လိုက်လာတာ ငါမြင်ဖူးတယ်"

"ဒါက ကုစုထောင် ရဲ့ လက်ချက်လား"

ကုစုထောင်က ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်တွင် လူသိများသောကြောင့် လုအန်း သည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သက်သေကို ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် မြို့တော် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားကာ စက်လုံး သည် အရာအားလုံးကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သဖြင့် သက်သေအထောက်အထား ငြင်းဆန်၍မရနိုင်ဟု ဆို၏။

"တပ်မှူးလျူ"

လူအုပ်ကြီးသည် လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်သွားပြီး လျူမူထံ ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

"ကုစုထောင်ရဲ့ အမှားတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားကို အသုံးချနေတာလား"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကုစုထောင်က နောက်ခံ အင်အားကြီးပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က လူအင်အားများပြီးတော့ သက်သေလည်း ရှိတယ်"

လူအများမှာ တရားမျှတမှုအတွက် ဒေါသဖြစ်နေပြီး လောကတွင် ဤမျှဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်မျိုး ရှိနေသည်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့၏ အမုန်းတရားသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး သူမအတွက် ထိုတုံ့ပြန်မှုအရ ကောင်းကင်ရုံးတော် အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ ဒေါသ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန်တွင် သူမ၏ အကြည့်ကို ကောင်းကင်အုပ်စိုးအိမ်တော်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး တုန်ယင်သော အသံဖြင့် စတင်ပြောဆိုသည်။

"မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက ကုစုထောင်ရဲ့ အမှားတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ဒီရောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူမသည် နောက်ဆုံး ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံးကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ပြီး စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးပြုကာ စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းကင်ရုံးတော်ရဲ့ သာမန်လူတန်းစား အားလုံးကို လုအန်းကနေတစ်ဆင့် ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အရက်စက်ဆုံး အမှန်တရားကို ပြောပြဖို့ ကျွန်မ ဒီကို ရောက်နေတာပါ"

ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း အံ့သြမှင်သက်သွားကာ နားလည်သူများမှာ ဦးရေပြား ကျိန်းစပ်သည်အထိ တုန်တက်သွားကြသည်။

"လုအန်း"

လူများသည် တာဝန်များဖြင့် အမြဲတမ်း အလုပ်များနေတတ်သော အဆင့် ၉ စီရင်သူ ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကြသည်။ လျူမူက ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သေဆုံးရန် အချိန်များ နောက်ပြန် ရေတွက်နေပြီဖြစ်ကာ မည်သည်နှင့်ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း မည်သူထက်မဆို ပို၍သိသည်။ ဤအမှန်တရားသည် ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ အောက်ခြေအဆင့်များအကြား ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားလျှင် ယခင်က တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးသော လှုပ်ခတ်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု အတိအကျ သိထား၏။ သေမျိုးလောကများ၏ အသက်အားကို စားသုံးပြီး အထက်အောက် အဆင့်ဆင့်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည့် ဤကောင်းကင်အရာရှိများအကြောင်း သာမန် အင်မော်တယ်များက မည်သို့ တွေးကြမည်ဟူသော အကျိုးဆက်အားလုံးကို သူမ သိသော်လည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပေသည်။

"ကောင်းကင်တက်လှမ်း ရေကန်အကြောင်း၊ ကောင်းကင်ရုံးတော်မှာ တက်လှမ်းသူတွေ မရှိတာ အရမ်းကြာပြီဆိုတဲ့အကြောင်း၊ အင်မော်တယ်တွေ သေမျိုးလောကကို မဆင်းရဘူးဆိုတဲ့ ဥပဒေဟာ သေဒဏ်ပေးလောက်တဲ့အထိ ပြစ်မှုဖြစ်ပေမယ့် အကြိမ်ကြိမ် ချိုးဖောက်ခံနေရတဲ့ အကြောင်း ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ကျွန်မ ရှင်တို့အားလုံးကို ပြောပြချင်တယ်။ ဒါကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရဲတဲ့သူတိုင်းက မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးအတွက် အပြင်းထန်ဆုံး ပြစ်ဒဏ် ခံရလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့မှာ မဟာတာအိုနယ်မြေက အမှန်တရားကို ရှာဖွေသူတိုင်းဆီ ဒီဇာတ်လမ်း ပြောပြဖို့ ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ရင်းပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူများသည် အခြား ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံးဖြင့် စတင် မှတ်တမ်းတင်နေပြီ ဖြစ်ကာ မည်သူမျှ ငတုံးများ မဟုတ်ကြဘဲ နောက်လာမည့် စကားများသည် ကောင်းကင်ရုံးတော်ကို တုန်လှုပ်သွားစေမည်ဟု ကြိုတင် ခံစားမိနေသည်။ ထင်ရှားသော မိသားစုမှ မွေးဖွားလာသော ဤအမျိုးသမီးသည် လက်ရှိတွင် ပြတ်သားသော အကြည့် ထုတ်ဖော်ကာ တကယ့် အင်မော်တယ် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသော မြင့်မြတ်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမသည် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်၍ ဇာတ်လမ်းကို ကျစ်ကျစ်လစ်လစ် ပြောလိုက်သောအခါ သူတို့၏ စိတ်များအတွင်း မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

“သေမျိုးလောကများရှိ လူသားများ၏ အသက်ကို လူသားများအဖြစ် သတ်မှတ်သလား၊ သို့မဟုတ် သူတို့ကို တိရစ္ဆာန်များနှင့် သာမန် ဖုန်မှုန့်များထက် မပိုဟု ယူဆထားသလား”

အမှန်တရားသည် ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် တလျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ များစွာသော ရည်မှန်းချက်များသည် ထိုနေရာ၊ ထိုအချိန်တွင်ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ လျူမူ ပြောခဲ့သောအရာမှာ သေမျိုးလောကများအပေါ် လွှမ်းခြုံနေသော အမှောင်ထုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ရုံးတော်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြင်နာတရား အမဲ့ဆုံး ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ မှတ်တမ်းတင်ထားသော သေးငယ်သည့် အရာမှတစ်ဆင့် ပုံရိပ်ကြီးကို တစ်စွန်းတစ်စ မြင်တွေ့နိုင်၍ ဇာတ်လမ်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော်၏ သာမန်လူများသည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသော အလေးချိန်အောက်တွင် အသက်ရှူရ ခက်ခဲကာ လူသားများ အသက်ရှူကြပ်လာသလို ခံစားကြရသည်။ လောကကြီးအတွက် တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်၍ သူမ စိတ်သက်သာရာရသွားပုံပေါ်ကာ လုအန်း ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းများအထက်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာ လှပ ပေါ့ပါးနေသည်။ သို့သော် လူတိုင်း သိကြသည်မှာ ထိုဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပြီးနောက်တွင် သူမ အသက်ရှင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"တပ်မှူးလျူ"

အမှန်တရားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုခဲ့သော ဤအမျိုးသမီးအပေါ် သိန်းနှင့်ချီသော အကြည့်များ စုရုံးရောက်ရှိနေကာ သူမ၏ နောက်ဆုံး အပြုံးလေးသည် မှတ်ဉာဏ်တွင် စွဲထင်သွားပြီး မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများအတွက် တစ်သက်လုံး အမှတ်ရပေလိမ့်မည်။

"အားလုံး၊ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပြီးပြီ။ အခု သွားကြတော့"

သူမက အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူတို့သည် နီရဲသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြန်ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းပြခဲ့ကြသည်။

"သွားတော့"

နောက်တစ်ကြိမ်မှသာ သူတို့ စတင်ရွေ့လျားကြပြီး ခြေလှမ်းတိုင်း တွန့်ဆုတ်နေကာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်နေကြသည်။

"လျူမူ"

ကောင်းကင်အုပ်စိုး အိမ်တော်ဘက်မှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံနက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ လျူကျိုးယွီ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ မြေပြင်၌ အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီး မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ြဖစ်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တုန်ယင်နေသည်။ ဘေးတွင် လျူချောင်သည်လည်း မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေကာ အဆိုးဆုံးအရာက လျူမိသားစုအပေါ် ကျရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။

"စီရင်သူ တပ်မှူး လျူမူ၊ အထောက်အထားအတု ဖန်တီးမှု၊ ပြည်သူကို လှည့်စားမှုနဲ့ ကောင်းကင် ဥပဒေကို အသရေဖျက်မှုတို့အတွက် ရာထူးကို ရုတ်သိမ်းပြီး အပြစ်ပေးဖို့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းလိုက်စမ်း။"

လျူမူသည် စီရင်သူ သံချပ်ကာကို ဖြုတ်ချကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့် ခေါင်းမော့ရင်ကော့ကာ စိန်ခေါ်နေခဲ့သည်။

"လျူကျိုးယွီ၊ ငါ့ကို သတ်လိုက်စမ်းပါ"

" ဖမ်းဆီးထားလိုက်စမ်း"

လျူကျိုးယွီ၏ အနောက်တွင် စီရင်သူ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် သူမကို စိုက်ကြည့်ကာ ရပ်နေကြပြီး သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေသည်။

ကျန်းထိုက်ပင်းသည် တည်းခိုဆောင်အတွင်း ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ငယ်သားတစ်ယောက် အလောတကြီး ဝင်ရောက်လာကာ သတင်းပို့အဆောင်တစ်ခု တင်ပြလိုက်၏။

"မြို့စားကျန်း၊ သခင်မလု က သတင်းပို့လိုက်ပါတယ်။ ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်"

"ဘာ"

သတင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် သူက ယိုင်နဲ့သွားပြီး ပြိုလဲမတတ် ဖြစ်သွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပြာနှမ်းသွားသည်။

"ပြီးသွားပြီ။ အားလုံး ပြီးသွားပြီ"

သူ၏ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းနှင့်ပင် အလွန်ကြောက်နေသောကြောင့် ဤသတင်း မည်မျှပြင်းထန်သည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ သူက အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကာ ချောင်အိမ်တော် အတွင်း စစ်တုရင် ကစားနေကြသည့် စစ်သူကြီး ချောင်ရှန်း နှင့် ဇနီး ကုစုဝမ်ထံ ရောက်သောအခါ အဆောင်ကို ဒူးထောက်ဆက်သလိုက်သည်။

ချောင်ရှန်းက သတင်းကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းထိုက်ပင်းကို ရုတ်တရက် နားရင်းရိုက်ကာ ဩဇာပါပါဖြင့် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

"ထစမ်း၊ ဘာလန့်နေတာလဲ"

"ဒီသတင်းက ကောင်းကင်ရုံးတော်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်စေမှာ သေချာတယ်"

ကုစုဝမ်ကမူ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

"လူထု သဘောထားကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ရုံးတော်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို နင် အထင်သေးနေတာပဲ"

"ဒါပေမယ့် သိန်းနဲ့ချီတဲ့ သာမန်လူတန်းစားကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ

ချောင်ရှန်းက ပခုံးတွန့်၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"နှစ်တွေအများကြီး ကြာခဲ့ပြီ။ လျူမူလို မိုက်မဲပြီး ဖြောင့်မတ်ချင်တဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီလိုသတင်းတွေက အသစ်အဆန်း မဟုတ်ဘူး၊ အခုချိန်အထိ သတင်းတွေ ပြန့်သွားတာ မင်း မြင်ဖူးလို့လား"

"ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်"

ကျန်းထိုက်ပင်းက သေချာစဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ထိုစကားမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံပေါ်သည်။ ဤကိစ္စသည် ကောင်းကင်ရုံးတော် ၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများ၏ အဓိက အကျိုးစီးပွားများနှင့် ပတ်သက်နေရာ အရေးမပါသူများကို ပြဿနာရှာခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

"စစ်သူကြီးချောင်၊ ဒါဆို ကျွန်တော်..."

ချောင်ရှန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

"သခင်မလု ပြောသလိုသာ လုပ်ပါ။ သူမဆီမှာ သစ္စာဂူပိုးကောင် ရှိတယ် မဟုတ်လား။ လျူမူကို ကျွေး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး၊ ဖခင်နဲ့ အစ်ကိုကို လက်စားချေဖို့အတွက် လိမ်ညာမှုတွေ ဖန်တီးခဲ့တယ်ဆိုပြီး လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခိုင်းလိုက်။ သာမန်လူတွေရဲ့ ဒေါသကို မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေတယ်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် သတင်းအသစ်တချို့ ထွက်လာလိမ့်မယ်။ ပြီးရင် သူတို့က ဒါတွေအားလုံးကို မေ့သွားလိမ့်မယ်"

ကုစုဝမ်က ပြုံးလျက် ဝင်ပြောသည်။

"နင် နားလည်ထားရမှာ တစ်ခုရှိတယ်။ ပူဇော်မှုဆိုတာ သာမန် အင်မော်တယ် တွေကို မလောင်ကျွမ်းစေဘူး။ သူတို့နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးဆိုရင် နောက်ဆုံးအထိ ကိုယ်တိုင် အားထုတ်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ကောင်းကင်ရုံးတော် ရဲ့ အောက်ခြေအဆင့်တွေမှာပဲ နေကြရတဲ့ အကြောင်းရင်းဆိုတာ ရှိတယ်"

ကျန်းထိုက်ပင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာရသွားပြီး ပြုံးလိုက်ကာ ဖြောင့်မတ်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

" နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်း မြို့တော် ကို ချက်ချင်း ပြန်သွားမယ်။ လျူမူကို သစ္စာဂူပိုးကောင် ကျွေးပြီး ဝန်ခံခိုင်းမယ်။ ပြီးရင် လူသိရှင်ကြား ခေါင်းဖြတ်မသတ်ခင် စျေးတန်းကို လှည့်လည်ခေါ်ဆောင်သွားမယ်"

ညဥ့်နက်နေပြီဖြစ်ကာ ယွမ်ရှောင်သည် ချောင်ရူနှင့် အတူ မရှိဘဲ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး မိုးကြိုးဌာန၏ လမ်းထောင့်ပေါင်းစုံတွင် လျှောက်သွားနေစဉ်မှာပင် သတင်းပို့ အဆောင်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ တပ်မှူးလျူ နှင့် သူသာလျှင် ဤအဆောင်များကို မျှဝေအသုံးပြုကြသဖြင့် ရင်ထိတ်သွားသကဲ့သို့ ၎င်းကို ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီရဲသွားလေသည်။

“ငါ မင်းအစ်ကိုဆီ သွားတော့မယ်၊ ဂရုစိုက်ပါ”