အခန်း (၃၁-၃၂)

အခန်း ၃၁ - သီသီလေး ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း

"ဒါက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း နည်းစနစ်တစ်ခုလေ... သူ ဘယ်လိုလုပ် ရုန်းထွက်နိုင်မှာလဲ..."

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် အရှက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဆင့်ခုနစ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ကျင့်ကြံမှု လုံးဝမရှိသော လူငယ်တစ်ဦး၏ တွန်းထုတ်ခြင်းကြောင့် ဟန်ချက်ပျက်သွားခဲ့ရပေ၏။

သူက ငယ်စဉ်ကတည်းက အခြားသူများထက် သာလွန်ခဲ့သော ချင်းဖုန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ် ဖြစ်နေသည်ကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့က မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ရှောင်ဖုန်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ရာ သူ၏ ဒန်တျန်ထဲရှိ စစ်မှန်သောချီများသည် အထိန်းအကွပ်မရှိ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဧရာမ ကျောက်လက်တံကြီး နှစ်ခုသည် စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့၏ နံဘေးတွင် မြင့်တက်လာပြီး ဆယ်မီတာနီးပါး မြင့်မားသော ကျောက်ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်သည် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့သည် ကျောက်ရုပ်သေးရုပ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ ဒန်တျန်ထဲရှိ စစ်မှန်သောချီများ စီးထွက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှောင်ဖုန်းကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

သူ၏ လက်သင်္ကေတများ လွင့်ပျံသွားပြီး သူက လက်သင်္ကေတကို ရှောင်ဖုန်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျောက်စစ်သူကြီး... ငါ့အမိန့်ကို နာခံပြီး ခုတ်ပိုင်းလိုက်စမ်း..."

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့၏ အောက်ရှိ ကျောက်ရုပ်သေးရုပ်သည် ထိုရုပ်သေးရုပ်၏ လက်များကို မြှင့်တင်လိုက်ရာ လက်ကိုင်ရှည် ကျောက်ပုဆိန်တစ်လက် ထိုရုပ်သေးရုပ်၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ကျောက်လက်တံများ၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းမှ ယခုလေးတင် ရုန်းထွက်လာခဲ့သော ရှောင်ဖုန်းအပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

"ငါ့အတွက် ပျက်စီးသွားစမ်း..."

ကျောက်လက်တံများ၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းမှ ယခုလေးတင် ရုန်းထွက်လာခဲ့သော ရှောင်ဖုန်းသည် ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြွက်သားများ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လှုပ်ရှားနေကာ ကြွယ်ဝသော ချီနှင့် သွေးများက သူ့ကို ကုန်ခန်း၍မရနိုင်သော ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပေ၏။

ခုတ်ချလာသော ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ဖုန်းက ဟောက်လိုက်ပြီး ထိုအရာကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ လက်သီးကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

အင်အား နှစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးကို ခဏမျှ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။

တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဖုန်လုံးများ ထောင်းထနေပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။

ဖုန်လုံးများ ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် ရှောင်ဖုန်းသည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အဓိက သွေးကြောဆုံမှတ် ၃၆၀ မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေကာ သူ့ကို သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော ဘူးသီးတစ်လုံးနှင့် တူနေစေ၏။

တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဧရာမ ကျောက်ရုပ်သေးရုပ်ကြီးကိုမူ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရတော့ဘဲ ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် သဲဝါပုံ တစ်ပုံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တကြား ထိုင်နေပြီး ရှောင်ဖုန်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

ဒီလူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ... သူ ဆင့်ခေါ်လိုက်တဲ့ ကျောက်ရုပ်သေးရုပ်က ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ ခွန်အားရှိတယ်လေ...

ထိုအရာသည် သူ၏ အားအကောင်းဆုံးသော ဖဲချပ် ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျောက်ရုပ်သေးရုပ်ကြီးသည် ကျင့်ကြံမှု လုံးဝမရှိသော ဤကောင်လေး၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရလေ၏။

ပြိုင်ပွဲဝင်များအား အဆောင်လက်ဖွဲ့မန္တန်များနှင့် မှော်ရတနာများကို အသုံးပြုခွင့် ပေးထားပြီး ထိုအရာကို စည်းမျဉ်းများက ခွင့်ပြုထားပေသည်။

ဘဏ္ဍာရေး အရင်းအမြစ်များနှင့် ပြင်ပ အရာဝတ္ထုများသည်လည်း တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ခွန်အား အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအရာက အလွန် တရားမျှတမှု မရှိဟု ထင်ရသော်လည်း လောကီကမ္ဘာနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

ချင်းဖုန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ် တစ်ဦးအနေဖြင့် ပြိုင်ပွဲသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်လာခြင်းကပင် အလွန် တရားမျှတနေပြီ ဖြစ်၏။

မွန်းစတား...

သူက မွန်းစတားတစ်ကောင်ပဲ...

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်အောက်တွင် ရှောင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားလာပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် သူ၏ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာလေသည်။

ရှောင်ဖုန်းသည် အလွန် နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းအတွက် ကြီးမားသော အားထုတ်မှု လိုအပ်နေပုံရပေ၏။

သို့သော် စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သွေးရဲရဲသံယို ဖြစ်နေသော ရှောင်ဖုန်းသည် ငရဲပြည်မှ တွားသွားထွက်လာသော မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ပိုတူနေပေသည်။

သူ၏ အသက်ကို နှုတ်ယူရန် ပြင်ဆင်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေလေ၏။

"အနားမလာနဲ့..."

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့က သူ၏ ဒန်တျန်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော အနည်းငယ်မျှသော စစ်မှန်သောချီများကို အပူတပြင်း လည်ပတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို အရူးအမူး ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

ဓားချီ တိုက်ခိုက်မှု အချို့သည် ရှောင်ဖုန်းကို ထိမှန်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့သွားစေကာ ဓားရှရာ အနည်းငယ် ထပ်တိုးလာစေသော်လည်း ထိုအရာများက ရှောင်ဖုန်း ဆက်လက် လျှောက်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းက အသက်အောင့်ထားမိကြလေ၏။ အစပိုင်းက အထင်အမြင်သေးမှုမှသည် တဖြည်းဖြည်း အံ့အားသင့်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေးစားလာကြပေသည်။

ကျင့်ကြံမှု လုံးဝမရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူရန် ဤတိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်တွင် သူ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်ကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရပေ၏။

မိမိ၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ကာ ကာကွယ်နေသည့် ဤကဲ့သို့သော ခေါင်းမာမှုကို မည်သူမျှ လှောင်ပြောင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရှောင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် စတင် ယိမ်းနွဲ့လာပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်လာကာ သူ၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးလာလေ၏။ သူ လဲမကျစေရန် သူ၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒကိုသာ အားကိုးနေရပေသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့မှာလည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ကိုပင် မြှောက်ရန် ခွန်အားမရှိတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလေ၏။ ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျောက်ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ကို အတင်းအကျပ် ဆင့်ခေါ်ခြင်းက သူ့အတွက် ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ယခုလေးတင် အထိတ်တလန့်ဖြစ်မှုကြောင့် ရှောင်ဖုန်းအပေါ်သို့ ဓားချီများကို မဆင်မခြင် ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းက သူ၏ စစ်မှန်သောချီများ အားလုံးကို ကုန်ခန်းသွားစေခဲ့ပေသည်။

ဒန်တျန်ထဲရှိ စစ်မှန်သောချီများ ကုန်ခန်းသွားပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် တစ်ကိုယ်လုံး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သော တောင့်တင်းသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ဖုန်းက စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး သူ့ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သရွေ့ ဤအပြင်စည်းဂိုဏ်း ပါရမီရှင်သည် ရှောင်ဖုန်း၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ဖုန်းက နောက်ဆုံးတွင် စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ လက်သီးကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ လေတိုးသံတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသော သူ၏ ပျော့ပျောင်းပြီး အားနည်းနေသည့် လက်သီးသည် စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့၏ အတော်အသင့် ကြည့်ကောင်းနေသေးသော မျက်နှာဆီသို့ ကျဆင်းလာလေ၏။

"ငါ ရှုံးတော့မှာလား..."

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့က နီးကပ်လာသော လက်သီးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများက ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်ဆီသို့ မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့် မည်သူမျှ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့နိုင်သော လေလှိုင်းတစ်ခုသည် ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်ဆီမှ ရှောင်ဖုန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လာလေ၏။

အစွမ်းကုန် ခန်းနေပြီဖြစ်သော ရှောင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ရှင်းပြ၍မရဘဲ လွင့်ပျံသွားပြီးနောက် လုံးလုံးလျားလျား သတိလစ်သွားလေတော့သည်။

တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့် အပြင်ဘက်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလေ၏။ ဤကိစ္စတွင် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ရှိနေမည်ကို လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပေသည်။

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့၏ အမူအယာ ပြေလျော့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားလေ၏။

သူ၏ ပုံမှန် လက်ဆောင်ပေးမှုများနှင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ အထူးတလည် ပေးပို့ခဲ့သော ရက်ရောသည့် လက်ဆောင်အတွက် တကယ်ကို တန်လေ၏...

ဖြစ်စဉ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အနိုင်ရသွားပြီပဲလေ...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်၏ အသံသည် ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်မှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"အနိုင်ရရှိသူ... စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့..."

လေလှိုင်းသည် အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး ဤအပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များ လုံးဝ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့် အပြင်ဘက်ရှိ ပရိသတ်များသည် စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့ကို ထိမှန်တော့မည့် လက်သီးချက်ဖြင့် ရှောင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် တစ်ဖက်သို့ လဲကျသွားပြီးနောက် သူ ထပ်မံ၍ ထမလာတော့သည်ကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရ၏။

အနိုင်အရှုံးက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ကာ ရှောင်ဖုန်းက သီသီလေး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။

"နှမြောစရာပဲ... တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ... နည်းနည်းလေးမှ သူ အနိုင်ရသွားပြီ..."

"ဟုတ်တယ်... မှန်တယ်... အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဆင့်ခုနစ်ဆိုတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ တောင်ကြီးတစ်ခုဖြစ်တဲ့ စီနီယာအစ်ကို မာကို သူ မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား..."

"ဒီဂျူနီယာညီလေး ရှောင်က ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်ဖို့ ခွန်အား သေချာပေါက် ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ စီနီယာအစ်ကို မာကို ရှုံးနိမ့်သွားတာက နှမြောစရာပဲ... သူ့ရဲ့ ကံက အရမ်း ဆိုးလွန်းတယ်..."

"တစ်ခါတလေကျရင် ကံဆိုတာလည်း ခွန်အားရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပါပဲ... ဒီဂျူနီယာညီလေး ရှောင်ရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိဘူးဆိုတာကို ငါ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်တယ်..."

"မနေ့က မင်းပဲ သူက သစ်ပင်ကို လှုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လို မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ငါ မပြောခဲ့ပါဘူး... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့... အဲ့ဒါ ငါ မဟုတ်ဘူး..."

နောင်တရမှု၊ အံ့အားသင့်မှုနှင့် လေးစားမှုများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် အနှံ့အပြားတွင် ဆူညံသော ဆွေးနွေးမှုများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

အနိုင်ရရှိသူမှာ စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့ ဖြစ်သော်လည်း ငါးနှစ်တိုင်တိုင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူ၏ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမှုဖြင့် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သော ရှောင်ဖုန်းအပေါ်သို့သာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုများ ရောက်ရှိနေပေသည်။

ဗုံမျှော်စင်ပေါ်တွင်မူ အိုးယန်သည် အောက်ဘက်ရှိ သတိလစ်နေသော ရှောင်ဖုန်းကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ကြည့်နေလေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်... ဒီလောင်းကြေးကို အစ်ကို နိုင်သွားပြီ... တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ပွဲတစ်ပွဲပါပဲ... စီနီယာအစ်ကို့ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ပုလဲက ဝက်ရှေ့ကို ရောက်မသွားတော့ဘူးပေါ့... ဒီမှာပါ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကား အနေနဲ့ ဒီအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးတုံးကို ယူလိုက်ပါ..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး အဝတ်အိတ်ငယ်လေး တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အိုးယန်ထံသို့ လျှောက်သွားလေ၏။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော လေလှိုင်းမှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က လေဒြပ်စင် မန္တန်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ရှောင်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန်က အောက်ဘက်ရှိ ရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ နောက်သို့ မလှည့်ကြည့်ဘဲ သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်လေ၏။

"ဖြန်း..."

ပါးရိုက်သံတစ်ခုက အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

အိုးယန်က အံ့အားတသင့် ဟန်ဆောင်လျက် လှည့်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အို... အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်... ခုနက ငါ အရမ်း အာရုံစိုက်နေလို့ မင်း ငါ့နံဘေးမှာ ရှိနေတာကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး..."

အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်မှာ အိုးယန်၏ ပါးရိုက်မှုကြောင့် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားလေ၏။ သူက သူ၏ အပြုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပေါ့ပါးသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က အရမ်း စည်းကမ်းမဲ့သွားလို့ပါ..."

သို့သော် သူ၏ လေသံသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က အိုးယန်ကို အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်... အစ်ကို ဒေါသထွက်နေစရာ မလိုပါဘူး... လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် နေရာ ရှိကြတာပါပဲ... ခုနကလိုပေါ့... ကျွန်တော်က ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့အချိန် ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့သူ တစ်ယောက်ကို ပါးမရိုက်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ..."

အိုးယန်သည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း အတွင်းစည်းဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်သာ မာနကြီးနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် အိုးယန်နှင့် စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့တို့အကြား ဘာကွာခြားမှု ရှိသနည်းဟု အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က သွယ်ဝိုက်၍ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

အိုးယန်က ရိုးသားသော အမူအယာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန် ပြောတာ မှန်ပါတယ်... အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ဒီတာအိုမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က အသက်သုံးရာကျော်နေပြီ ဖြစ်ပေမယ့် အပြင်စည်းဂိုဏ်းမှာ လှည့်လည်သွားလာနေရတုန်း ဖြစ်မှာပါ... ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား..."

အခန်း ၃၂ - ငါ့ရဲ့ အမည်ခံတပည့် လုပ်ဖို့ မင်း ဆန္ဒရှိလား...

"ကျစ်... ငါ ရှုံးသွားတုန်းပဲ... ဒါကိုတောင် ငါ မနိုင်ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒီ ရန်ငြိုးတွေ အားလုံးကို ငါ ဘယ်လို ကလဲ့စားချေတော့မလဲ... ငါ မကျေနပ်ဘူး... ငါ လုံးဝ မကျေနပ်ဘူး..."

ရှောင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ထိုင်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားတိုင်းသည် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုများဖြင့် တုန်ခါနေလေ၏။

ရှောင်ဖုန်းက ညည်းညူလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် လဲကျသွားလေသည်။

"အို... ဒီလောက် မြန်မြန် နိုးလာတာလား... မင်းက တကယ်ကို ဇွဲကောင်းတာပဲ..."

ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်လို ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် လဲကျသွားသော ရှောင်ဖုန်းကို အိုးယန်က အံ့အားတသင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ..."

ရှောင်ဖုန်းက ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို သည်းခံကာ အံကြိတ်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က အိုးယန်... မင်းကို ကယ်ခဲ့တာ ငါပဲ... မင်းက တကယ်ကို ကိုယ့်အသက်နဲ့ကိုယ် ကစားနေတာပဲ... မင်းရဲ့ သွေးကြောတွေ အားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီး အရိုးတွေ အားလုံးလည်း ကျိုးကြေသွားတယ်... တကယ်လို့ ငါသာ မရှိရင် မင်း နိုးလာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

အိုးယန်က ကျေနပ်နေသော အမူအယာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါ ရှောင်ဖုန်းက ဒီကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်... ခွင့်ပြုပါဦး... ငါ အနားယူချင်လို့ပါ..."

ရှောင်ဖုန်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျစ်... သူက တောင်ပေါ်ကို ပထမဆုံး ရောက်လာတုန်းက ရှောင်ပိုင်လိုမျိုးပဲ...

လောကကြီး တစ်ခုလုံးက သူ့ကို အကြွေးတင်နေသလိုမျိုး မာနကြီးနေတာပဲ...

အိုးယန်သည် ဤကောင်းကင်တာအို၏ မျက်နှာသာပေးခံရသော ကလေးများ၏ ဆိုးရွားလှသော ဒေါသကို သည်းခံမည် မဟုတ်ချေ။ အဲ့ဒီတုန်းက ရှောင်ပိုင်က အဲ့ဒီလောက် မာနကြီးခဲ့ပေမယ့် သူရဲ့ ဆုံးမတာကို မခံခဲ့ရဘူးလား...

အိုးယန်က စောင်ကို ဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး ရှောင်ဖုန်း၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တိုက်ရိုက် မြှောက်တင်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဆေးဖိုး ရှင်း... အားလုံးပေါင်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ကျတယ်..."

မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ခါစရှိသေးသော ရှောင်ဖုန်းသည် ကြီးမားသော ခွန်အားတစ်ခုဖြင့် ရုတ်တရက် ဆွဲတင်ခံလိုက်ရလေ၏။ သူက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ အိုးယန်၏ ကြမ်းတမ်းသော အမူအယာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ စိတ်က ထိတ်လန့်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဘာဆေးဖိုးလဲ..."

"ဘာတွေ ဟန်ဆောင်နေတာလဲ... သွေးလှည့်ပတ်မှုဆေးလုံး... အရွတ်အကြောပြေဆေးလုံး... အရိုးဆက်တာတွေ... ဒဏ်ရာအတွက် ဆေးတွေ... မင်းကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ဒီဆေးလုံးတွေက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ကျလာတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

အိုးယန်က ရှောင်ဖုန်းကို အနီးသို့ ဆွဲယူကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဖုန်း၏ လည်ချောင်းက လှုပ်ရှားသွား၏။ သူသည် ငါးနှစ်တိုင်တိုင် နေ့တိုင်း သံမဏိရွှေသစ်လုံးကို ထမ်းကာ လေ့ကျင့်နေခဲ့ပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွက် မည်သည့် ပံ့ပိုးကူညီမှုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။ ဂိုဏ်းက လစဉ် ခွဲဝေပေးသော မည်သည့် အရင်းအမြစ်ကိုမျှ သူ မရရှိခဲ့သည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးလား... အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတောင် သူ ထုတ်မပေးနိုင်ပါဘူး...

"ဒီပိုက်ဆံကို လောလောဆယ် ကျွန်တော် အကြွေးမှတ်ထားလိုက်ပါ့မယ်... အနာဂတ်မှာ အဆတစ်ရာ အဆတစ်ထောင် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်..."

ရှောင်ဖုန်းက မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ပြန်ဆပ်မယ်... ဘာနဲ့ ပြန်ဆပ်မှာလဲ... အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်က အမှိုက်တစ်စကို တိုက်ခိုက်တာနဲ့တင် မင်းက ငရဲဘုရင်ဆီ သွားတွေ့ရတော့မလို့ ဖြစ်နေတာ... မင်း ဘာနဲ့ ပြန်ဆပ်မှာလဲ..."

အိုးယန်က လှောင်ပြောင်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ရှောင်ဖုန်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ဤနှစ်များအတွင်း ထိုကဲ့သို့သော လှောင်ပြောင်မှုမျိုးကို အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် သူ ကြားခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို မလှုပ်ရှားစေနိုင်ခဲ့ချေ။

ရှောင်ဖုန်း၏ အလျှော့မပေးသော အမူအယာကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန်က အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"အရိုးအမြစ်တွေ အခိုးခံရတာလား... မိဘတွေ သတ်ဖြတ်ခံရတာလား... ညီအစ်ကိုတွေက သစ္စာဖောက်တာလား... စေ့စပ်ထားသူက စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်သိမ်းလိုက်တာလား... မင်းမှာ ဒါတွေထဲက ဘယ်ဟာ ရှိလဲ..."

ယေဘုယျအားဖြင့် ရှောင်ဖုန်းကဲ့သို့သော အမှိုက်တစ်စသည် ကြေကွဲဖွယ် အစပျိုးမှုတစ်ခု သေချာပေါက် ရှိရမည် ဖြစ်၏။ ရှောင်ဖုန်းက မည်သည့် အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သနည်းဆိုတာကို သူ မသိရှိခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ဖုန်းက အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ဟောက်လိုက်လေ၏။

"ခင်ဗျားက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ... ဒီကိစ္စတွေကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ..."

" ‘…’ ဒီကိစ္စတွေလား... ဘုရားရေ... သူ့ဆီမှာ အဲ့ဒါတွေ အားလုံး ရှိနေတာပဲ..."

အိုးယန်က ဒေါသထွက်နေသော ရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ လျှာမသပ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ အကယ်၍ ဤကောင်လေးသာ ဇာတ်လိုက် မဟုတ်ပါက သူ ကိုယ်တိုင်တောင် ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။ ဘတ်ဖ်တွေက အရမ်းကို ထူထဲလွန်းနေတာပဲ...

အိုးယန်က ဒေါသထွက်နေသော ရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိစ္စများကို သိရှိနေသဖြင့် သူ့နောက်ကို လိုက်နေခြင်းဖြစ်ရမည်ဟု ယခု ရှောင်ဖုန်း ထင်မှတ်နေကြောင်း နားလည်လိုက်လေ၏။

အိုးယန်က ရှောင်ဖုန်းကို ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ပစ်ချလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာက အရေးကြီးလို့လား... အရေးကြီးတာက မင်းက ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ဒီအဆင့်ကိုပဲ ရောက်သေးတာလေ... ဒီရန်ငြိုးတွေ အားလုံးကို ဘယ်တော့များမှ မင်း ကလဲ့စားချေနိုင်မှာလဲ..."

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသော ရှောင်ဖုန်းသည် အိုးယန်၏ စကားများကို လုံးလုံးလျားလျား လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။ ဒေါသထွက်နေသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူက အိုးယန်ကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားလို ခွေးကောင်... သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို သတ်လိုက်စမ်းပါ... ငါ့ကို ထပ်ပြီး အသုံးချဖို့ ကြိုးစားရင်း လူကောင်း ဟန်ဆောင်ပြီး အဲ့ဒီမှာ ရပ်မနေနဲ့... တကယ်လို့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အချိန်သာဆိုရင် ခင်ဗျားကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သေအောင် ထိုးပစ်လိုက်မယ်..."

အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသော ရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ အိုးယန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်လေ၏။ သူက သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းဖြူ ပုလင်းလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သွန်ချလိုက်သည်။

ဆေးလုံး ထွက်လာချိန်တွင် ကြွယ်ဝသော ဆေးရနံ့တစ်ခုက အခန်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

အိုးယန်က လက်ကို မြှောက်ကာ ဆေးလုံးကို ရှောင်ဖုန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး မျိုချစေရန် ရှောင်ဖုန်း၏ မေးရိုးကို လှုပ်ရှားပေးလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဖုန်းက သူ့ကို ဘာကျွေးလိုက်သနည်းဟု အိုးယန်အား ကျိန်ဆဲရန် ပြင်လိုက်သည့်ဆဲဆဲတွင် အလွန်အမင်း နာကျင်နေသော သူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများအတွင်းသို့ နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေ၏။

နွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းအထိ နလန်ထူလာသည်ကို ရှောင်ဖုန်း အံ့အားတသင့် တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ နာလန်ထူခွင့် ပြုရန် ၎င်းသည် အနည်းဆုံး အဆင့်ခုနစ် ဝိညာဉ်ဆေး တစ်မျိုး သေချာပေါက် ဖြစ်ရမည်။

ဆေးလုံးများကို အနိမ့်ဆုံး အဆင့်ကိုး ချီကျင့်ကြံခြင်း ဆေးလုံးမှစတင်၍ အဆင့် ကိုးဆင့် ခွဲခြားထားလေ၏။ အဆင့်တစ်ခုစီ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သန့်စင်ခြင်း၏ ခက်ခဲမှုသည်လည်း အဆမတန် တိုးလာပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ နလန်ထူခွင့် ပြုရန် ၎င်းသည် အနည်းဆုံး အဆင့်ခြောက် သို့မဟုတ် အဆင့်ခုနစ်ရှိ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတစ်လုံး သေချာပေါက် ဖြစ်ရမည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ အိုးယန်သည် မိတ်ဆွေလား သို့မဟုတ် ရန်သူလားဆိုတာကို ရှောင်ဖုန်း ယာယီအားဖြင့် မသိနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေ၏။

သို့သော် သူ စားလိုက်ရသော ဆေးလုံးမှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေသည်။

သူ့ကို တစ်ခဏ ကယ်တင်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် လှောင်ပြောင်နေခြင်းဖြင့် အိုးယန်၏ ရည်ရွယ်ချက်က အတိအကျ ဘာလဲ... သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ... ရှောင်ဖုန်းသည် ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားလေ၏။

သို့သော် ထို့နောက်တွင် သူ နားလည်သွားသည်။ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားစေမတတ် ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော စစ်မှန်သောချီတစ်ခု အိုးယန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

အခန်းတစ်ခုလုံးသည် ကော်ရည်ထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ စေးကပ်သွားပြီး ရှောင်ဖုန်းသည် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ရှောင်ဖုန်းက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားရှိသည့် အိုးယန်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့လား... ဒီဘဝမှာ မင်းက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကိုပဲ လွှမ်းမိုးနိုင်လိမ့်မယ်..."

သူ က တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ... သူက ငါနဲ့ အသက်အရွယ် အတူတူလောက်ပဲ ရှိတာလေ... သူက ဘယ်လို ဘီလူးမျိုးလဲ...

ရှောင်ဖုန်းက သူ့ရှေ့ရှိ အိုးယန်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေမိလေ၏။

ဤမျှ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော စစ်မှန်သောချီ၏ ရှေ့တွင် သူသည် သမုဒ္ဒရာထဲရှိ လှေငယ်လေး တစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။ ပြန်လည်ခုခံရန် မဆိုထားနှင့် ဤနေရာတွင် ထိုင်နေရခြင်းကပင် အလွန် ခက်ခဲလှပေ၏။

"ဒန်တျန် မရှိလို့ ကျင့်ကြံလို့ မရတဲ့ ပြဿနာကို မင်း ဖြေရှင်းချင်လား..."

အိုးယန်က နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ဖို့ မင်းမှာ နည်းလမ်း ရှိတယ်လား..."

ရှောင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အိုးယန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

ရှောင်ဖုန်း သတိမလစ်မီ ရှောင်ဖုန်းတွင် ဒန်တျန် မရှိတော့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မူလချီကို သတိမထားမိဘဲ စုပ်ယူကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သန်မာစေရန် အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်ကြောင်း အိုးယန် တွေ့ရှိခဲ့ရပေသည်။

ဤကောင်းကင်တာအို၏ မျက်နှာသာပေးခံရသော ကလေးများသည် မည်သို့ ကြီးပြင်းလာကြသနည်းဆိုတာကို တကယ်ပင် မသိနိုင်ချေ။ သူတို့၏ ဒန်တျန် ဖျက်ဆီးခံရပြီး သူတို့၏ အရိုးများ အတူးခံရလျှင်တောင်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ချီကို စုပ်ယူခြင်းအပေါ် မထိခိုက်ခဲ့ချေ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အခြားသူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရတာ တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းတာပဲ...

သို့သော် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မူလချီကို စုပ်ယူသည့် အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် သိမ်မွေ့လွန်းလှပေ၏။ အကယ်၍ အိုးယန်သာ ဆေးပညာတွင် မကျွမ်းကျင်ပါက ဤပုံမှန်မဟုတ်မှုကို သူ တွေ့ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ရုတ်တရက် အိုးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ ယခု အဓိကအချက်မှာ သူ့ရှေ့ရှိ ဤမြည်းခေါင်းကို တောင်ပေါ်သို့ မည်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်နည်း ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ နည်းလမ်းတော့ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းဘက်က တန်ဖိုးတစ်ခုတော့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်..."

အသက်ကယ် ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပုံရသော ရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ အိုးယန်က ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ရှောင်ဖုန်းက ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ ဘာမဆို လုပ်ဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိတယ်..."

"ဒါဆိုရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ အမည်ခံတပည့် လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား..."

အိုးယန်က ချောင်းဟန့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းလား... မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

ရှောင်ဖုန်းက အိုးယန်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

အိုးယန်က သူ၏ စစ်မှန်သောချီများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်များကို နောက်ကျော၌ ယှက်ကာ မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒွါဒသမမြောက် တောင်ထိပ်ဖြစ်တဲ့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးရဲ့ စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်ပဲ..."