အခန်း (၇၃၃-၇၃၄)

အပိုင်း (၇၃၃) အထွဋ်အထိပ်ရှစ်ထောင့်အင်းကွက်

ထိပ်ပြောင်သောအမျိုးသားကြီးနှင့် အခြားသူများသည် အဘိုးအိုမာ မီးတောက်များအတွင်း နစ်မြုပ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားများ ဖြစ်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် အဘိုးအိုမာ ထိုစာလိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိရမည်ဟု သိနေကြသည်။

အမှန်တကယ်ပင် အဘိုးအိုမာသည် မီးပင်လယ်အတွင်း၌ ဘေးကင်းစွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏လက်နှစ်ဖက်မှာ မန္တာန်ချိပ်ဟန် ပြုလုပ်ထားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် စာလိပ်မှာ ပွင့်လို့နေ၏။ ထို့နောက် တောက်ပနေသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများနှင့် တဝုန်းဝုန်းမြည်ဟိန်းနေသော လေပြင်းများအတွင်းမှ အဖြူရောင်လေတိုင်လုံးကြီးတစ်ခုသည် စာလိပ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ပေ ၁၀၀ ခန့်အထိ လှိုင်းထန်သွားတော့သည်။ သူ၏ဘေးပတ်လည်ရှိ မီးပင်လယ်မှာလည်း လွယ်ကူစွာပင် လွင့်စင်သွားသည်။ ၎င်းနောက် အဘိုးအိုမာ၏ မာန်ပြင်းပြင်း အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လေတိုင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏အထက်ရှိ မီးဝိညာဉ်နဂါးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကုယောင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

အဘိုးအိုမာ အသေအချာ နားလည်ထားသည်မှာ ကုယောင်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်သရွေ့ သူနှင့် စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်နေသော မီးဝိညာဉ်နဂါး၏ စွမ်းအားမှာလည်း အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်ဟူ၍ပင်။

ကုယောင်ကလည်း ပြန်တုံ့ပြန်၏။ သူ၏လက်ဖဝါးအတွင်းမှ တောက်ပလှသော အနီရောင်အလင်းများ လက်နေသည့် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ပျံသန်းခြင်းဓားတစ်လက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားမှာ ငွေရောင်အလင်းတန်းကို တားဆီးရန် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရာ အနီရောင်နှင့်ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ရောယှက်သွားကာ အင်အားချင်း မျှနေ၏။

ကုယောင်သည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်လက်မခန့်သာ ရှိသော အနီရောင်အလံငယ်နှစ်ခု သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ လေပြင်းတစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ထိုအလံများမှာ ၁၀ ပေခန့်အထိ ချက်ချင်း ကြီးမားသွားတော့သည်။

ကုယောင်၏ နားလည်ရခက်သော မန္တာန်တစ်ခု ရွတ်ဆိုအပြီးတွင် အလံများထံမှ အနီရောင်အလင်းများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ထူထဲလှသော မီးတိုင်ကြီးနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ မီးဝိညာဉ်နဂါး၏ ဦးချိုထံသို့ စုစည်းသွားတော့သည်။ ဤသို့ဖြင့် အနီးဝန်းကျင်တွင် မီးတိမ်တိုက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

"သွားစမ်း"

ကုယောင်က မန္တာန်ရွတ်ဆိုခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏အထက်ရှိ မီးဝိညာဉ်နဂါးထံသို့ အနီရောင်ချီမြူခိုးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ မီးဝိညာဉ်နဂါးသည် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဟိန်းဟောက်လျက် မီးတိမ်တိုက်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားရာ ထိုတိမ်တိုက်မှာလည်း နီရဲလာပြီး လှိုင်းထန်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

အောက်ဘက်တွင်မူ ဟန်လိသည် အပြာရောင်မျက်စိသူငယ်အိမ်များဖြင့် ဤမြင်ကွင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ကြည်လင်အမြင်ဝိညာဉ်မျက်လုံး၏ အကူအညီဖြင့် မီးတိမ်တိုက်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော မီးဝိညာဉ်နဂါးသည် မီးတိမ်တိုက်များကို မဆင်မခြင် ဝါးမြိုနေသည်ကို သူ အံ့အားသင့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မီးတိမ်တိုက်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မီးဝိညာဉ်နဂါးမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာသည်။ ၎င်းက ပေ ၁၀၀ ကျော်အထိ မြင့်မားသွားတော့သည်။ အဆောက်အအုံငယ်တစ်ခုလောက် ပမာဏရှိသည့် ဦးခေါင်းနှင့် ထွက်ပေါ်နေသော အစွယ်များဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော အဖြူရောင်လေတိုင်ကြီးမှာ မီးပင်လယ်ကြီးကို အပြီးသတ် တိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး အတွင်း၌ ရပ်နေသော အဘိုးအိုမာကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။ သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် အထွဋ်အထိပ်ရှစ်ထောင့်အင်းကွက် စာလိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးကို ခေတ္တမျှ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘာစကားမျှမဆိုဘဲ ထိုစာလိပ်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်တော့သည်။ ထိုစာလိပ်မှာ သက်တံရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး အဝေးဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကုယောင်သည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ သူတွေဝေနေစဉ်မှာပင် သူ၏အထက်တွင် ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်ချီလှုပ်ခတ်မှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံလိုက်မိ၏။ သက်တံရောင်အလင်းတန်းများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး ပေ ၃၀၀ ကျော် ကျယ်ဝန်းသော သက်တံရောင်အလင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ရှစ်ထောင့်အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ မည်သည့်အဟန့်အတားမျှ မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

ကုယောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ မီးဝိညာဉ်နဂါးထံသို့ ချက်ချင်း လက်ညွှန်သည်။ နဂါးကြီးသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ဦးခေါင်းကို မော့ကာ ပါးစပ်မှ နီရဲသော အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး အစီအရင်ကြီး၏ အောက်ခြေကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ အစီအရင်ကြီးမှာ ခေတ္တမျှ တုန်ခါသွားသော်လည်း မည်သို့မျှ မထိခိုက်သည့်အလား ဆက်လက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ကုယောင်သည် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မီးလုံးငယ်အမြောက်အမြားမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ဒုန်းစိုင်း ပျံတက်သွားတော့သည်။ ဟန်လိ၏ နှလုံးသားမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ဤသည်မှာ မီးဓာတ်မန္တာန်အဆောင်စာရွက် အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံသူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းပင်။ မန္တာန်စစ်သည်တွေ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရပ်များမှာ သာမန်ဓာတ်ကြီးလေးပါး တာအိုအတတ်ပညာများထက် အများကြီး သာလွန်နေသဖြင့် တိုက်ပွဲတွင် ပိုမို အသုံးဝင်လှပေသည်။

ဟန်လိ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ထိုမီးလုံးငယ်အမြောက်အမြားမှာ ကြယ်တံခွန် မိုးရွာနေသည့်အလား ကြီးမားလှသော အစီအရင်ကြီး၏ အောက်ခြေကို ထိမှန်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာလည်း မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ အစီအရင်မှာ အင်မတန် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ဆက်လက် ကျဆင်းလာပြီး ကုယောင်နှင့် သူ၏နဂါးကြီးကိုပါ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် မန္တာန်စစ်သည်များသည် ကုယောင်ကို မမြင်နိုင်ကြတော့ဘဲ သူတို့ကို ဝန်းရံထားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသည့် ကြီးမားလှသော အထွဋ်အထိပ်ရှစ်ထောင့်အင်းကွက်ကိုသာ မြင်တွေ့နေကြရသည်။

အဘိုးအိုမာသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှု အောင်မြင်သွားသဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် ဝမ်းသာဟန် မပြခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ချသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တလျှောက် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ဝဲပျံနေစဉ်မှာပင် လက်နှစ်ဖက်ကို မန္တာန်ချိပ်ဟန် ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကြီးမားလှသော အင်းကွက်မှာ သက်တံရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသော မိုးခြိမ်းသံများကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အလင်းတန်းများမှာလည်း တုန်ခါသွားသည်။

ပိန်ရှည်သော မန္တာန်စစ်သည်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ လှည့်ကြည့်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ မေး၏။

"သခင်ကြီး ကောင်းကင်မျက်ရည်… နတ်ဘုရားပညာရှိ ကုယောင် အဲဒီထဲမှာ အဆင်ပြေပါ့မလား။ အန္တရာယ် ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ တစ်ဦးချင်းတိုက်ပွဲဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက်ကို လိုက်နာနေဖို့ မလိုပါဘူး။ အတွင်းထဲကို ဝင်ပြီး သူ့ကို ကယ်လိုက်လို့ ရတာပဲ။ အဲ့ဒီစဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူက ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ရှေးဟောင်းရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ပုဂ္ဂိုလ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆို၏။

"သူ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒီ အထွဋ်အထိပ်ရှစ်ထောင့်အင်းကွက်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ရှေးဟောင်းရတနာတစ်ခုဆိုပေမဲ့ ဒါကို အသုံးပြုနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူကတော့ အဲဒါကို သုံးဖို့ မှန်ကန်တဲ့နည်းလမ်းကို အခုထိ သဘောမပေါက်သေးဘူး။ သူက သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို အတင်းအကျပ် သုံးပြီးတော့ပဲ အစီအရင်ကို ထိန်းထားနိုင်တာ။ ဒါက တာအိုမိတ်ဆွေကုကို အကြာကြီး ပိတ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုမျိုး အင်းကွက်ကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း သုံးတဲ့ နည်းလမ်းက မန္တာန်စွမ်းအားတွေကို အများကြီး ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မယ်။ တကယ်ကို မိုက်မဲတာပဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း ခုလို ဝေးလံသီခေါင်တဲ့ နယ်မြေက ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ ဒီလို ရှားပါးတဲ့ရှေးဟောင်းရတနာကို သုံးဖို့ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းကို သိတဲ့သူ နည်းပါးတာကတော့ မထူးဆန်းပါဘူး"

သူ၏စကားများတွင် ကောင်းကင်တောင်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူများအပေါ် အထင်သေးသော လေသံများ ပါဝင်နေသည်။ ပိန်ရှည်သော မန္တာန်စစ်သည်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါမှ စိတ်အေးသွားပြီး ကုယောင်ကို ကယ်ဆယ်ရန် မန္တာန်စစ်သည်အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းမည့် အစီအစဉ်ကို ယာယီ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

ထိပ်ပြောင်သောအမျိုးသားကြီးနှင့် အခြားသူများအတွက်မူ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် ဝမ်းသာမှုတို့ ဒွန်တွဲနေခဲ့သည်။ မန္တာန်စစ်သည်မှာ အင်းကွက်အတွင်း ပိတ်မိသွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြသော်လည်း အဘိုးအိုမာသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အစီအရင်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းနေရသလို အစီအရင်အတွင်းမှလည်း ထူးဆန်းသော အသံများ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးရန် အလှမ်းဝေးသေးမှန်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် အဘိုးအိုသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ထဲမှ အဆုံးမရှိ ဆဲရေးနေခဲ့သည်။ ဤရတနာမှာ သူ မကြာသေးခင်ကမှ ရရှိထားသော အရာဖြစ်ပြီး အရင်က အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအပေါ်တွင်သာ သုံးခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ဤရတနာ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ စွမ်းအားမဲ့ခဲ့ကြပြီး လွယ်ကူစွာပင် အသတ်ခံခဲ့ကြရသည်။ သို့သော်လည်း ဤမန္တာန်စစ်သည်မှာမူ အင်းကွက်ကို ယာယီ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အနှောင့်အယှက်များကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ရခြင်းက အင်းကွက်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အများကို ကုန်ဆုံးစေသည်။

လေထဲတွင် တိုက်ပွဲမှာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ အစီအရင်အတွင်းမှ တိုးညင်းသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်မှအပ တိတ်ဆိတ်မှုသာ ဖုံးလွှမ်းလို့နေ၏။ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများ ပိုမို ထင်ရှားလာတော့သည်။ ဟန်လိ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပျက်နေပုံကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ငွေရောင်လက ဟန်လိကို စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး စိတ်ပျက်စွာ ပြောလာ၏။

'အဲဒီ မာ ဆိုတဲ့လူကတော့ ဒီ အထွဋ်အထိပ်ရှစ်ထောင့်အင်းကွက် ကို ဒီလိုမျိုး သုံးနေတာ တကယ်ကို ရတနာကို ဖြုန်းတီးနေတာပဲ။ အဲဒီ ရှေးဟောင်းရတနာက ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ကြိုးထက် နည်းနည်းလေးတောင် အားမနည်းဘူး'

ဟန်လိသည် အမူအရာမပျက်ဘဲ စိတ်ထဲမှ မေးလိုက်သည်။

'အထွဋ်အထိပ်ရှစ်ထောင့်အင်းကွက် ဟုတ်လား။ မင်း ဒီရှေးဟောင်းရတနာကို သိတာလား'

'သိတာပေါ့' ငွေရောင်လက အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖြေကြား၏။

'ဒါက အတိတ်တုန်းက အင်မတန် ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းရတနာတစ်ခုပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီရတနာကတော့ မူလအရည်အသွေးလောက် မကောင်းတော့တဲ့ပုံပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ အဲဒီ အဘိုးအိုက ဒါကို သုံးဖို့ နည်းလမ်း မသိရင်တောင်မှ သူနဲ့တိုက်ခိုက်နေတဲ့ မန္တာန်စစ်သည်က အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ။ တကယ်လို့သာ အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ အင်းကွက်ဆိုရင်တော့ မန္တာန်စွမ်းအား သုံးစွဲမှုက ဒီလောက်အထိ များမှာ မဟုတ်ဘူး'

ဟန်လိသည် ခေတ္တမျှ တွေဝေပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

'အရည်အသွေးညံ့တဲ့ အင်းကွက်ကတောင် ဒီလောက် စွမ်းအားရှိရင်… အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ အင်းကွက်က ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်မှာလဲ။ မင်းပြောသလို ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ကြိုးက ဒီရတနာထက် အားမနည်းဘူးဆိုရင် အဲဒီရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်သုံးဖို့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လား'

ငွေရောင်လက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်လည်ဖြေကြား၏။

'ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ကြိုးကို သုံးရတာက ဒီလောက်အထိ အလုပ်မရှုပ်ပါဘူး။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းပြီး သုံးလိုက်ရုံပါပဲ။ ဒါ့အပြင် ကျောက်စိမ်းနေမင်းမီးတောက် ကလည်း အကြိမ်အနည်းငယ် စမ်းကြည့်ရုံနဲ့တင် သေသေချာချာ သဘောပေါက်နိုင်ပါတယ်'

ဟန်လိသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ သူ၏အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ယံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်သွားပြီး သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

'မကောင်းတော့ဘူး'

ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု လေထုအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အထွဋ်အထိပ်ရှစ်ထောင့်အင်းကွက် မှာ ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားတော့သည်။ အနီရောင်အလင်းတန်းပေါင်း များစွာမှာ အင်းကွက်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစီအရင်ကြီးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤတုန်လှုပ်ဖွယ် မြင်ကွင်း ဖြစ်ပွားနေစဉ်မှာပင် အစီအရင်၏ ထောင့်တစ်နေရာမှ နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မီးလုံးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေ ၁၀၀ ခန့်အထိ အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီးမှ မှေးမှိန်သွားရာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်နှာနှင့် ကုယောင်ကို မီးဝိညာဉ်နဂါး၏ အထက်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ နဂါးကြီးမှာမူ မည်သည့်အချိန်က ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားမှန်း မသိဘဲ ၁၀ ပေခန့် အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး အင်မတန် အင်အားချည့်နဲ့နေပုံ ရပေသည်။

ဘေးဘက်တွင်မူ အဘိုးအိုမာသည်လည်း အခြေအနေ သိပ်မကောင်းလှချေ။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အသက်ဓာတ် ကင်းမဲ့နေသည်။ သို့သော်လည်း အဘိုးအိုသည် အံတင်းတင်း ကြိတ်ကာ ဆွဲဖြဲခံထားရသော အစီအရင်အင်းကွက်ထံသို့ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ လက်ခနဲ့အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တဖန် ပျံတက်သွားပြီး အဘိုးအို၏ လက်ထဲသို့ စာလိပ်ပုံစံဖြင့် ပြန်လည် ကျဆင်းလာတော့သည်။

အပိုင်း (၇၃၄) ဟင်းလင်းပြင်လျှပ်စီးမိစ္ဆာအတတ်

အဘိုးအိုသည် သူ၏စာလိပ်မှာ အစုတ်စုတ်အပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ အသုံးပြု၍မရတော့အောင် ပျက်စီးသွားမှန်း သိသာလှပေသည်။

“နှမြောစရာပဲ”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်က နောင်တရရိပ်အချို့ဖြင့် ဆို၏။

“တကယ်လို့ မိတ်ဆွေကုယောင်ကသာ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ဒီလောက်အထိ အလောတကြီး မလုပ်ဘဲ သူ့မီးဝိညာဉ်အသက်ဓာတ်ကို သုံးပြီး အချိန်ဆွဲထားမယ်ဆိုရင် အဲဒီကျင့်ကြံသူရဲ့ မန္တာန်စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းသွားမှာဖြစ်သလို အင်းကွက်ကိုလည်း ဘာမှအားစိုက်မထုတ်ရဘဲ ရယူနိုင်မှာ”

ပိန်ရှည်သောကျင့်ကြံသူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုစကားကို သဘောတူလိုက်မိသည်။

သူနှင့်တိုက်ခိုက်နေသော မန္တာန်စစ်သည် လွတ်မြောက်လာသည်နှင့် အဘိုးအိုမာ၏ မျက်နှာမှာ ဖျားနာနေသူကဲ့သို့ ဖြူလျော့သွားပြီး စာလိပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းကို သူ၏သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ထည့်လိုက်ပြီး ကုယောင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ကုယောင်ကမူ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏အောက်ရှိ နဂါးကြီးကို မီးတောက်များ၊အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ထပ်မံ၍ လှုံ့ဆော်လိုက်တော့သည်။

ပိန်ရှည်သောမန္တာန်စစ်သည်မှာ အထက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားပညာရှိကုယောင်… တော်တော့”

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်တောင်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူများဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆို၏။

“ဒီတိုက်ပွဲကို သရေအဖြစ်ပဲ အဆုံးသတ်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ။ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ မန္တာန်စွမ်းအားတွေက ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီလေ။ ဒီတိုက်ပွဲကို ဆက်တိုက်နေလို့လည်း ဘာရလဒ်မှ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

ထိပ်ပြောင်သောအမျိုးသားကြီးသည် ဤစကားကို ကြားရသည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ကုရွှမ်းဖူနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ကောင်းပြီ။ ဒီတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်”

အဘိုးအိုမာသည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို အနည်းငယ် ကန့်ကွက်လိုသော်လည်း တိုက်ပွဲကို ဆက်တိုက်နေခြင်းက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်မည်ကို သိသဖြင့် တခြားနည်းလမ်းမရှိဘဲ နောက်သို့ ပျံသန်းလာခဲ့တော့သည်။ ကုယောင်သည်လည်း ဤဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် သိပ်မကျေနပ်လှပေ။ သုန်မှုန်စွာဖြင့် သူ၏နဂါးကြီးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းကာ မန္တာန်စစ်သည်များတပ်ဖွဲ့အတွင်းသို့ ပျံသန်း ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

အဘိုးအိုမာ အောက်ဘက်သို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ထိပ်ပြောင်သောအမျိုးသားကြီးထံမှ နှစ်သိမ့်စကားအချို့ ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်မန္တာန်စစ်သည်နှင့် ပိန်ရှည်သောအဘိုးအိုတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် လေထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဝဲပျံလာပြီး ယခင်တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့သော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

သူသည် အခြားကျင့်ကြံသူများကို သုန်မှုန်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။ သူက သူ၏အက်ကွဲနေသောအသံဖြင့် ဆို၏။

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းတို့ ငါနဲ့ တိုက်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါကို အရင် ပြောထားမယ်။ ဒီတိုက်ပွဲက တစ်ယောက်ယောက် သေတဲ့အထိ တိုက်ရမှာပဲ။ တိုက်ပွဲဖြစ်နေတုန်းမှာ ရပ်တန့်ဖို့ဆိုတာမျိုးကိုတော့ စိတ်မကူးကြနဲ့”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ မောက်မာလှသော စကားများက ကုရွှမ်းဖူနှင့် ထိပ်ပြောင်သောအမျိုးသားကြီးကို ဒေါသထွက်သွားစေသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဤထူးဆန်းသော မန္တာန်စစ်သည်တွေ၏ လက်ချက်ဖြင့် စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ကျဆုံးခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း သိနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အသက်ကို အင်မတန် တန်ဖိုးထားကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် တွေဝေနေကြခြင်ပင်။

“သူ့ကို ကျွန်တော်ပဲ စမ်းကြည့်လိုက်ပါ့မယ်”

ဟန်လိသည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆို၏။

ထိပ်ပြောင်သောအမျိုးသားကြီးမှာ ဟန်လိ ရှေ့ထွက်တိုက်ခိုက်လိုတာ မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွား၏။ သို့သော်ငြား ခဏအကြာတွင် သူ စိတ်အေးသွားသည်။

“အာ။ တာအိုမိတ်ဆွေဟန် သွားချင်လို့လား။ သတိထားနော်။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု မှားယွင်းလာခဲ့ရင် ငါတို့ သေချာပေါက် ကယ်ဖို့ လာခဲ့ပါ့မယ်”

ဟန်လိသည် ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်၏။ မည်သည့်စကားမျှ မဆိုချေ။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မျက်နှာသေဖြင့် ရပ်နေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဟန်လိကို ခေတ္တမျှ အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများမှာ အနက်ရောင်မှ အစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူ့ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟန်ပန်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဟန်လိသည် မျက်လုံးများကို မှေးကြည့်လျက် မေး၏။

“မင်းက နတ်ဆိုးလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေလား”

“မင်းက ဒီအဖိုးကြီးကို လူသားမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်က အေးစက်စွာ ရယ်မော၍ တုံ့ပြန်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တလျှောက် အနက်ရောင်ချီမျှင်တန်းများ ဝိုင်းရံလာတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် တစ္ဆေများ၏ ငိုကြွေးသံများနှင့်အတူ ယင်လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

ဟန်လိသည် အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှု၍ တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။

“ဒါဆို မင်းက မူလက လူသားတစ်ယောက်ပဲပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းက နတ်ဆိုး ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေတာအိုကို ကျင့်ကြံထားပုံရတယ်”

“ဟမ့်။ ဂျူနီယာ။ မင်းက အပိုစကားတွေ သိပ်ပြောတာပဲ။ ငါ့အကြောင်းကို ထပ်ပြီး စုံစမ်းနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ငါ့လက်ထဲမှာ မကြာခင် သေရတော့မှာပဲလေ။ မင်းရဲ့ အားထုတ်မှုတွေကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးစမ်းနဲ့”

ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တလျှောက် အနက်ရောင်ချီများ ရုတ်တရက် လှိုင်းထန်လာပြီး သူ့ကို လူမြင်ကွင်းမှ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်လုနီးပါး ဖုံးအုပ်သွားတော့သည်။

“မင်းနဲ့ ကစားနေဖို့ ငါ စိတ်ရှည်မနေဘူး။ အခုပဲ မင်းအသက်ကို ယူလိုက်တော့မယ်” အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်အဘိုးအိုသည် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တာန်ချိပ်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ပင် သူသည် ပေ ၂၀ ခန့် မြင့်မားသော လူဘီလူးကြီးအသွင် ကြီးထွားလာတော့သည်။

သူ့ကို ဝန်းရံထားသော ယင်ချီဝဲဂယက်ကြီးကြောင့် သူ့ကို သေသေချာချာ မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ဝတ်ရုံအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဦးချိုနှစ်ခုနှင့် အစွယ်နှစ်ခုကိုမူ ဝိုးတဝါး မြင်နေရသည်။ ဤသည်မှာ ခါတိုင်း ကြုံဖူးနေကျနှင့်မတူသော သည်မန္တာန်စစ်သည်ကို ထူးဆန်းသည့် အသွင်ပြောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင်အဖြစ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ဘာကြောင့် ယုံကြည်နေကြသည်ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဟန်လိ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ လက်သွားပြီး ထိုလူဘီလူး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဟန်”

ဟန်လိသည် ထိုလူဘီလူး၏ မိစ္ဆာဆန်လှသော ရုပ်ရည်ကြောင့် ရှိန်သွား၊လန့်သွားမိသည်။ အကြောင်းကား ထိုသူ၏လက်ရှိ ရုပ်ရည်မှာ သူ လွန်ခဲ့သောအချိန်က လမ်းခြောက်သွယ်လက်နက်သူတော်စင်၏ တပည့်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က တွေ့ခဲ့ရသော အထွဋ်အမြတ်မိစ္ဆာခြောက်ပါး ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များနှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေသောကြောင့်ပင်။

“မင်းနဲ့ လမ်းခြောက်သွယ်လက်နက်သူတော်စင်နဲ့ ဘာပတ်သက်မှု ရှိလဲ”

ထိုလူဘီလူးသည် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ… အဲဒီ လမ်းခြောက်သွယ်လက်နက်သူတော်စင် ဆိုတာ။ မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေနဲ့ အချိန်ဆွဲဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်စမ်း”

ထို့နောက် သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ အနက်ရောင်ချီများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဟန်လိထံသို့ အနက်ရောင် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုပစ္စည်းသည် အနက်ရောင်ချီများ၏ အကာအကွယ်မှ ထွက်လာသည်နှင့် အနက်ရောင်အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် လူမြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဟန်လိ၏ မျက်နှာမှာ သုန်မှုန်သွားပြီး နောက်သို့ ပေ ၃၀ ခန့် ရုတ်တရက် ခုန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူ မူလရပ်နေသော နေရာ၌ ကြီးမားလှသော တစ္ဆေလက်သည်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အင်မတန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် လေဟာနယ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည့်အလား ထင်ရသည်။

“ဟမ်”

ထိုမိစ္ဆာပုံရိပ်ကြီးသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ဟန်လိသည် ထိုတစ္ဆေလက်ဝါးကို စိုက်ကြည့်လျက် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆို၏။

“မဆိုးပါဘူး။ မင်းက တစ္ဆေတာအို ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာတာအို နည်းစနစ်တွေကို ကျင့်ကြံတာ ဖြစ်ပေမဲ့… မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံတွေကတော့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတာပဲ။ တကယ်လို့ မင်းကို တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လို့ပဲ တကယ့်ကို မှတ်ယူလိုက်ရင်တော့ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်မှာပဲ”

ထိုမိစ္ဆာတစ်ပါးအသွင် ကြီးမားလှသော လူဘီလူးကြီးမှာ ငြိမ်သက်နေပြီး ဟန်လိကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုခဏမှာပင် ဟန်လိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်သို့ ပေ ၃၀ ခန့် ချက်ချင်း ရွှေ့လိုက်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူ ရပ်နေခဲ့သော နေရာသို့ နောက်ထပ် အစိမ်းရောင် တစ္ဆေလက်သည်း တစ်ခုမှာ တိတ်တဆိတ် ထိမှန်သွားပြန်သည်။

လူဘီလူးသည် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားပြီးနောက် ထပ်မံ၍ မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ပေ။

“မင်းက ငါ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို နှစ်ကြိမ်တောင် ရှောင်နိုင်တယ်ဆိုတော့… အတိတ်မှာ တခြား တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေကို မြင်ဖူးလို့လား”

“မြင်ဖူးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ် မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှောင်နိုင်ပါ့မလဲ”

ဟန်လိက အမှန်တစ်ဝက် အမှားတစ်ဝက်ဖြင့် ပြုံး၍ ပြန်တုံ့ပြန်သည်။

“ဟမ့်။ မင်းက တကယ်ကို အတွေ့အကြုံများတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မိစ္ဆာတာအို နည်းစနစ်တွေကို သုံးတယ်ဆိုတာ မင်း သိရင်တောင်မှ ဘာထူးမှာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လျှပ်စီးမိစ္ဆာအတတ်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် မင်းက ခဏအတွင်းမှာတင် အလောင်း ဖြစ်သွားမှာပါ။”

ထိုလူဘီလူးက ရက်စက်စွာ ဆို၏။ ထို့နောက် သူသည် ကျောက်တုံးများကိုပင် ကွဲအက်သွားစေနိုင်သည့် စူးရှလှသော လေချွန်သံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဟန်လိသည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားတော့သည်။

လူဘီလူးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အနက်ရောင်ချီများမှာ ထိုနေရာ၌ပင် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် အံ့မခန်းလှသော မိစ္ဆာချီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု လေထုအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာပြီးနောက် လူဘီလူးမှာ အနက်ရောင်ချီများအတွင်းမှ ပျံထွက်လာကာ ပုံရိပ်ယောင်အထပ်ထပ် ချန်ရစ်လျက် ဟန်လိ၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။

သူ၏လက်မောင်းများကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဖောက်ထွင်းလို့မရနိုင်သော အနက်နှင့်အစိမ်းရောင် လက်သည်းပုံရိပ်များစွာမှာ သူ့ကို ချက်ချင်း ဝန်းရံသွားတော့သည်။ သူသည် ထိုလက်သည်းများဖြင့် ဟန်လိကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ဖြတ်တောက်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

ဟန်လိသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး နေရာတွင်ပင် ရပ်လျက် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခုကို ပြသနေခဲ့သည်။ သူသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ရိုက်ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးသို့ ဖြန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးကွန်ရက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ လေထုအတွင်း၌ မိုးခြိမ်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ်မှာပင် ဟန်လိသည် သူ့ကို ဝန်းရံထားသော လက်သည်းများကို အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

မည်သို့မျှ ထပ်မံ စဉ်းစားမနေဘဲ ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်ကြီးသည် လက်သည်းများကို ဟန်လိထံသို့ ကရုဏာမဲ့စွာ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်ကြီး၏ အမြင်အရ သာမန်မိစ္ဆာအတတ်များသည် လျှပ်စီးဓာတ်နည်းစနစ်များ၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံရနိုင်သော်လည်း သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လျှပ်စီးမိစ္ဆာအတတ်မှာမူ သာမန်အတတ်မျိုး မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ သာမန်လျှပ်စီးအစအနလေးတွေကြောင့် ပြိုကွဲသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း သူ ရင်ဆိုင်နေရသော ကျင့်ကြံသူမှာ အတော်လေး သိနေပုံရသဖြင့် သူသည် စိတ်ထဲမှ မသက်မသာ ဖြစ်နေကာ သူ့ကို အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အနက်ရောင်ပုံရိပ်ကြီး အတွေးမဆုံးခင်မှာပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်သည်းများမှာ ပူပြင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မှန်းဆလို့မရနိုင်သော နာကျင်မှုကြီးတစ်ခု ကပ်ပါလာတော့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ရှေ့တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာခဲ့သည်။ ရွှေရောင်လျှပ်စီးကွန်ရက်သည် လက်သည်းပုံရိပ်များကို အမှန်တကယ် ဖောက်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ဝန်းရံရန် ဦးတည်လာနေခဲ့သည်။

ရွှေရောင်လျှပ်စီးကွန်ရက်အတွင်း ပိတ်မိသွားခြင်းမှ သူ့ကိုယ်သူ မကာကွယ်နိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူ အရင်က ကြားဖူးခဲ့သော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတော့သည်။ အတိတ်တုန်းက သူ ဤမိစ္ဆာအတတ်ကို သင်ယူနေစဉ်တွင် သူ၏ဆရာက ဟင်းလင်းပြင်လျှပ်စီးမိစ္ဆာအတတ် အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူတော်အကြောင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း သူ ဤအတတ်ကို ကျင့်ကြံပြီးကတည်းက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သော ပြိုင်ဘက်မျိုးနှင့် တစ်ခါမှ မဆုံခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုကိစ္စကို သူ မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရွှေရောင်လျှပ်စီးလား… မဖြစ်နိုင်တာ။ ဒါက တကယ်ကို တူလွန်းနေတယ်…အဲ့လျှပ်စီးလို့ ငါ့ကို မပြောစမ်းနဲ့”

အနက်ရောင်ပုံရိပ်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ တင်းမာသွားပြီး စိတ်နှလုံး ချောက်ချားသွားရလေပြီ။ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်လာတော့မည့် အန္တရာယ်အတွင်း၌ မတုံ့ပြန်ဘဲ ငြိမ်နေရန် ဆန္ဒမရှိသဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏မြင့်မားလှသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားရာ ပေ ၃ ခန့်သာ ရှိသော လူပုလေးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုသို့လူဘီလူးခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပြောင်းလဲစေခြင်းဖြင့် ရွှေရောင်ကွန်ရက်ကြီး သူ့ကို မထိမှန်မီ အချိန်အနည်းငယ် ရအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

သူ ရရှိလိုက်သော ထိုအချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူ၏ကျုံ့ဝင်သွားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရွယ်အစား အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင်အလင်းမျှင်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပွင့်ထွက်သွားကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။