ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်း

လွင်ပြင်ထက်တွင် အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြန့်လှသော အနက်ရောင် သားရဲကြီးတစ်ကောင်နှယ် မြို့ကြီးက ဟောင်းလောင်းပွင့်နေသော မြေပြင်ကျယ်ကြီးပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေသည်။

ထိုမြို့ကြီး စတင်ပေါ်လာသည်နှင့် ထန်ထျန်း၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ဤမြို့၏ ဧရိယာသည် တိမ်တိုက်ထျန်းဖူ နန်းတော်၏ စုစုပေါင်း ဧရိယာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းပြီး မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ၍ သွယ်တန်းနေသည်။

ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကြသည့် လူဦးရေ မည်မျှအထိ များပြားမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ဟေးယာမြို့ကဲ့သို့ အတိုင်းအတာရှိသော မြို့ကြီးမျိုးမှာ ဝမ်ချွမ်းမြို့တော် အုပ်ချုပ်သည့် နယ်မြေအတွင်း၌ပင် မြို့ တစ်ရာနီးပါး ရှိနေသေးသည်။

ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး အတွင်း၌မူ မြို့ ပေါင်း တစ်ထောင်ထက်မက ရှိပေလိမ့်မည်။

ဤမျှ စည်ကားလှသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု မသိမသာ ပေါ်လာသည်။

လူများလေ ကောင်းလေပဲ

လူဦးရေ များပြားလေလေ၊ လူမှုအဖွဲ့အစည်းက ပိုမိုစည်ကားဝပြောလေလေ ဖြစ်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စနစ်နှစ်ခုမှာ ပိုမိုကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ကမ္ဘာ့သစ်ပင် ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် လိုအပ်သော သုံးစွဲမှုအမှတ် များမှာ အခြေခံအားဖြင့် အောက်ခြေမရှိသော တွင်း ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ကြီးထွားလာစေပြီး တာအိုအသီး များ သီးပွင့်လာစေရန်အတွက်ဆိုလျှင် ပင်မထျန်းဖူ ကမ္ဘာကိုးခု၏ အင်အားဖြင့်ပင် မနည်းရုန်းကန်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တာအိုအသီးမှ မူလ သက်ရှိများ ကို အောင်မြင်စွာ ပေါက်ဖွားလာစေရန်နှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို စတင်လွှမ်းမိုးနိုင်စေရန်အတွက်မူ ထျန်းဖူ ကမ္ဘာကိုးခု၏ အင်အားမျှဖြင့် လုံးဝ မလုံလောက်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကြောင်လေးပင်လျှင် ထန်ထျန်းကို ကျိကျွင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်သာ အာမခံနိုင်ခဲ့ပြီး ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍မူ အနည်းငယ်မျှသာ ဟန်ပြပြောဆိုခဲ့ကာ နောက်ထပ် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအဆင့်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း နှင့် ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ ကို ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး ဆီသို့ အောင်မြင်စွာ တင်သွင်းနိုင်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်မူ...

ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဆိုသည်မှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အရာ မဟုတ်တော့ပေ။

"သွားကြစို့၊ ငါတို့ရဲ့ စခန်းမှာ အရင်နားကြတာပေါ့"

"အဲဒီနောက် ငါ မြို့သခင်နန်းတော်ကို တစ်ခေါက်သွားပြီး မင်းတို့ရဲ့ မန်ရွာအကြောင်း သဲလွန်စ ရှာပေးမယ်"

"ငါ့ကို သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုပေးဦး၊ ငါ့ကိုယုံပါ၊ သေချာပေါက် ရှာတွေ့စေရမယ်"

ဝမ်ချုန်းက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လျက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ ထိုနေရာမှာ သူ အမှတ်မထင် လုပ်ကြံဖန်တီးထားသည့် နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ဝမ်ချုန်း၏ ထက်အားထက်သန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူသည်လည်း ဆက်လက်၍ မန်ရွာ၏ "ထူးခြားချက်" အချို့ကို ထပ်မံလုပ်ကြံကာ ဝမ်ချုန်းကို ပြောပြလိုက်ရတော့သည်။

သူ ဘယ်လိုမှ ရှာမတွေ့နိုင်စေဖို့ သေချာအောင် လုပ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဝမ်ချုန်း မြို့သခင်နန်းတော်က ပြန်လာမှသာ အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ရန် အခွင့်အရေးရှာပြီး ပြောပြရမည်။

ထို့နောက် ဝမ်ချုန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လူတိုင်း ဟေးယာမြို့အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

မြို့ထဲသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ထန်ထျန်း သတိထားမိသည်မှာ ဤနေရာတွင် တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ကြီးမားသည့် အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။

ထိုမဟာအစီအရင်တွင် ကာကွယ်ရေးနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် နှစ်မျိုးလုံးရှိသော်လည်း အဓိက အနှစ်သာရမှာမူ ဤကမ္ဘာမြေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းညှိပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချုန်း ပြောသကဲ့သို့ပင် ဤမဟာအစီအရင် ရှိနေသော ဟေးယာမြို့က မြေပြင်ချောက်ကြီးများ ပေါ်လာခြင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှောင်လွှဲပေးနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း လုံးဝဥဿုံတော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေအနေမှာ ဆက်လက်ဆိုးရွားနေဦးမည်ဆိုပါက မဟာအစီအရင်သည်လည်း ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်၏ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုကို ဟန့်တားနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ကျိကျွင်း အဆင့်သို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းထားသော ထန်ထျန်းက ဤကမ္ဘာကြီး၏ မူလ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာကြီးက အမှန်တကယ်ပင် ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တွန်းအားအနည်းငယ်မျှ ပေးလိုက်ရုံဖြင့် အဟန့်အတားမဲ့စွာ ချောက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

သူတောင် မြင်နိုင်သည်ဆိုလျှင် မဟာကောင်းကင်အရှင် က မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ယနေ့ ကမ္ဘာကြီး ရင်ဆိုင်နေရသော ဘေးအန္တရာယ်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းကထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေနိုင်ပေသည်။

ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိသည်။

အချိန် မည်မျှကျန်သေးသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ အခုလုပ်နိုင်သည်မှာ ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံးအချိန်အပိုင်းအခြားလေးအတွင်း သူ့ကိုယ်သူ ပိုမိုသန်မာ လာအောင် ကြိုးစားရန်သာ ရှိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း သူ့ကိုယ်သူနှင့် သူတန်ဖိုးထားရသူများကို ကာကွယ်နိုင်ရမည် မဟုတ်ပါလား။

"ထန်ထျန်း... မင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော ဝမ်ချုန်းက ထန်ထျန်း၏ စိတ်ခံစားချက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာ "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

"ပြင်ပကမ္ဘာကြီးက ဒီလောက်အထိ ကျယ်ပြန့်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့လို့ပါ"

"ဒီလောက်အထိ ကြီးမားပြီး စည်ကားလှတဲ့ မြို့မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး"

ဝမ်ချုန်းက ချက်ချင်းပင် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ထန်ထျန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ "မင်းက အမြဲတမ်း တောအောင်းနေတာဆိုတော့ မြင်ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့"

"အခွင့်အရေးရရင် ဝမ်ချွမ်းမြို့တော်ကို သွားလည်ကြည့်ဦး၊ အဲဒီက စည်ကားမှုက ဟေးယာမြို့ထက် အဆတစ်ရာမက သာတယ်"

"မင်း မျက်စိပွင့်သွားစေရမယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် သေချာပေါက် သွားဖြစ်မည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောရင်းနှင့် လူအုပ်ကြီးက ဟေးယာမြို့၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ မြို့တော်များတွင် ကျင့်ကြံသူများ စိတ်ကြိုက် ပျံသန်းခွင့် မရှိပေ။

သို့သော် ဟေးယာမြို့က အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ပျံသန်းရန်အတွက် သီးသန့် သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းအချို့ကို ဖွင့်လှစ်ပေးထားသည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် သူတို့က မြို့လယ်ကောင် ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤနေရာမှာ ပို၍စည်ကားလှပြီး တာအိုအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ နေရာအနှံ့ပင် ဖြစ်သည်။ ထန်ထျန်းက ချန်ရှန်းတာအို နှင့် ထိုက်ယိတာအို ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဝူကျိတာအို အထက် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ မြင်ရခဲလှသည်။

တစ်ခုတည်းသော မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ ဟေးယာမြို့၏ ထိပ်တန်းမိသားစုတစ်ခုမှ မဟာအကြီးအကဲ ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ချုန်းက ပြောပြသည်။

ဟေးယာမြို့၏ မြို့သခင်သည်လည်း ခွန်အားကြီးမားပြီး အခြေခံခိုင်မာသော ဟွမ်ယွမ် တာအို အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဝူကိတာအို အဆင့်ကို တာအိုသခင် ဟု ခေါ်ကြသည်။

ဝူရှန့်တာအို ကိုမူ တာအိုအရှင် ဟု ခေါ်ကြသည်။

ထန်ထျန်း လောလောဆယ် သိရသလောက်ဆိုလျှင် ဤအဆင့်နှစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး ရှိ အမြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုက်ယိတာအို အောက် အဆင့်မှာမူ အဓိကအင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဝမ်ချုန်း၏ ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် ခရီးနှင်ပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းက ဝမ်ချုန်းပြောသော စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤနေရာက ဟေးယာမြို့၏ ဗဟိုဧရိယာနှင့် အနည်းငယ် နီးကပ်သော နေရာတွင် တည်ရှိပြီး ရှေ့သို့ ဆက်သွားလျှင် ဟေးယာမြို့၏ အစည်ကားဆုံးသော နေရာဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်ချုန်းက ထန်ထျန်းတို့အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အခန်းအချို့ကို စီစဉ်ပေးပြီးနောက် မြို့သခင်နန်းတော်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"အချက်အလက်တွေက အရမ်းများနေတော့ တစ်ရက်လောက် ကြာနိုင်တယ်"

"မင်းတို့ အရင်နားနေကြဦး၊ လိုအပ်တာရှိရင် ချန်ကျန်း ကို ပြောလိုက်"

"မြို့ထဲမှာလည်း တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပါတယ်၊ မင်းတို့ အပြင်ထွက် လည်ပတ်လို့ရတယ်"

"တကယ်လို့ မတော်တဆ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ငါတို့ နာမည်ကိုသာ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်၊ ဘယ်သူမှ မင်းတို့ကို ဘာမှ လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

မထွက်ခွာမီ ဝမ်ချုန်းက မှာကြားသွားသည်။

ချန်ကျန်း ဆိုသည်မှာ ဝမ်ချုန်း၏ လက်အောက်မှ ယုံကြည်ရသော လူယုံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချန်ရှန်းတာအို ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချုန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထန်ထျန်း သူ့ အခန်းထဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အပြင်ထွက် လည်ပတ်ရန်အတွက်မူ နောက်ပိုင်းတွင် အချိန်အများကြီး ရှိပါသေးသည်။

သူ အခု အလိုအပ်ဆုံး လုပ်ရမည့်အရာမှာ ဤနေရာ၏ အခြေအနေ အသေးစိတ်ကို ဆက်လက် လေ့လာရန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ က ဤဘက်တွင် ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ၊ ပင်မထျန်းဖူ ကမ္ဘာကိုးခုနှင့် အောင်မြင်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိကို စမ်းသပ်ရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အဆင်ပြေခဲ့မည်ဆိုလျှင် နောက်ထပ် လုပ်ရမည့် ကိစ္စများမှာ ပို၍ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ရှောင်းရွှယ်ကို ခေါ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျီယွီကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ထဲတွင် အခြေခံ အခြေအနေများကို သွားရောက် စုံစမ်းရန် ခိုင်းလိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် ငွေကြေးစနစ်နှင့် ပတ်သက်၍ အောက်ကမ္ဘာနှင့် ယှဉ်လျှင် မည်သို့ရှိသည်ကို သိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

တိမ်တိုက်ထျန်းဖူ နန်းတော်တွင် ရှိစဉ်က ရှောင်းရွှယ်သည် လီဟုန်၊ ဝမ်ကန်းတို့နှင့်အတူ အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အလုပ်များကို လုပ်ရန်မှာ သူမအတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

ကြောင်လေးမှာမူ လိုက်မသွားခဲ့ပေ။ ၎င်းက အပြင်ထွက်ရဲနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထန်ထျန်းနှင့် အလွန်အမင်း ဝေးကွာသွားရန် မရဲသေးပေ။

ရှောင်းရွှယ် ထွက်သွားသည်ကိုသာ ငေးကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက သူ့ကို မည်သည့်အချိန်တွင် အပြင်ထွက် ကစားရန် ခေါ်သွားမည်နည်းဟု တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေရရှာသည်။

ဒါတွေကို လုပ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ အခန်းထဲတွင် အတားအဆီး တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော ဥကမ္ဘာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ၏ အဓိက အနှစ်သာရ ဖြစ်သော ရှောင်ကျိ နှင့် ကျန်းရှီ ကျောက်စာတိုင် တို့ကို သူက ဥကမ္ဘာအတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာထဲကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဝင်လို့ရမလားဆိုတာ အရင် စမ်းကြည့်ရအောင်"

ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ၏ ဝင်ပေါက်ကို စတင် ဖွင့်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့သည်။