ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ ဝါးမြိုမှု

အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ရှောင်ကျိကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ထူးဆန်းသော ဥကမ္ဘာအတွင်း၌ ဝေဝါးသော တံခါးတစ်ချပ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ၏ ဝင်ပေါက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ထန်ထျန်း အံ့သြခြင်း မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ ဥကမ္ဘာသည် မူလကတည်းက ကမ္ဘာကြီးအတွင်း တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သီးခြားလွတ်လပ်စွာ တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်း မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေပါစေ ဥကမ္ဘာနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာတို့၏ ချိတ်ဆက်မှုကို မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။

ယခု အဓိကကျသော မေးခွန်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာက ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး အတွင်း၌ ချောမွေ့စွာ ဖွင့်နိုင်ပါမည်လား၊ အကယ်၍ ဖွင့်နိုင်ခဲ့လျှင် အောက်ကမ္ဘာနှင့်ပါ ချိတ်ဆက်နိုင်ပါမည်လား ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ချိတ်ဆက်နိုင်ခဲ့လျှင် ထန်ထျန်းက မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာအသီးသီးကို ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှတစ်ဆင့် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းက ဘယ်သောအခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသည်နှင့် ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး၏ ကမ္ဘာ့နိယာမ များကို စတင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ရှောင်ကျိကို အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ရှောင်ကျိက အလျင်အမြန်ပင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို စတင်ခဲ့သည်။

မမြင်နိုင်သော သေးငယ်သည့် ကြိုးမျှင်များစွာက ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး၏ ကမ္ဘာ့နိယာမ များအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားကြသည်။

၎င်းတို့က ရစ်ပတ်ထိတွေ့ကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးနေသည့် လက်တံများအလားပင်။

ထို့နောက် စုံစမ်းရရှိသမျှ အချက်အလက်အားလုံးကို ရှောင်ကျိ၏ အတွင်းပိုင်း ဗဟိုချက်သို့ ပို့ဆောင်ကာ အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။

ရှောင်ကျိ၏ ထူးကဲလှသော တွက်ချက်မှုစွမ်းရည်ကြောင့် မကြာမီမှာပင် ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင်..."

"ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်အရ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာက ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးနဲ့ လုံးဝ ချိတ်ဆက်နိုင်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုနဲ့တစ်ခုရဲ့ ကွာခြားချက်တွေကြောင့် ဒီဘက်မှာ အသုံးပြုမယ့် အစီအရင်ပြားတွေကို အသစ်ပြန်လည် သွန်းလုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ သွန်းလုပ်ရမယ့် ပစ္စည်းတွေနဲ့ နည်းလမ်းတွေကတော့ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ်..."

ရှောင်ကျိက အစီအရင်ပြားအသစ် ပြုလုပ်နည်းကို အသေးစိတ် ဖော်ပြပေးလာသည်။

ထန်ထျန်း ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးတွင် အသုံးပြုမည့် အစီအရင်ပြားမှာ အောက်ကမ္ဘာထက်စာလျှင် ရှုပ်ထွေးမှုနှုန်း အဆပေါင်း တစ်သောင်းမက တိုးလာသည်ကို တွေ့ရသည်။

လိုအပ်သော ပစ္စည်းများမှာလည်း ပိုမိုအဖိုးတန်လှသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး၏ ကမ္ဘာ့နိယာမများမှာ အောက်ကမ္ဘာထက် ပိုမိုပြည့်စုံလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းအတွက်မူ ဤအရာများက လျစ်လျူရှုထားနိုင်သော ပြဿနာအသေးအဖွဲများသာ ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာသာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးတွင် ချောမွေ့စွာ ဖွင့်နိုင်မည်ဆိုလျှင် မည်သည့်အခက်အခဲကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်ပေသည်။

အောက်ကမ္ဘာတွင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ လွှမ်းမိုးမှုနှင့် လူကြိုက်များမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး၌ မည်မျှအထိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလာမည်ကို သူ ကြိုတင်မြင်ယောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းရင်း ထန်ထျန်းက ဒုတိယတာဝန်ကို ရှောင်ကျိအား ပေးအပ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးနှင့် အောက်ကမ္ဘာတို့အကြား ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှတစ်ဆင့် အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤတာဝန်က ပထမတစ်ခုထက် ပို၍လွယ်ကူသဖြင့် ခဏချင်းမှာပင် အဖြေထွက်လာခဲ့သည်။

ချိတ်ဆက်နိုင်သည်

သို့သော်လည်း အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်လိုပါက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ ဝါးမြိုမှု (စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု) မှာ အလွန်ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။

မှန်ပါသည်၊ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ပုံမှန်လည်ပတ်နိုင်ရန် စွမ်းအင်လိုအပ်သည်။ ယခင်က ထိုစွမ်းအင်သုံးစွဲမှုမှာ ထန်ထျန်းအတွက် အမှုန်အမွှားမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ ဂရုမထားခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။

နယ်ပယ်အသစ်များ ဖန်တီးရန် စွမ်းအင်လိုအပ်သည်။

အစီအရင်ပြားများမှတစ်ဆင့် သက်ရှိများ၏ ဝိညာဉ်ကို ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် စွမ်းအင်လိုအပ်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်သည့်အခါ ကုန်ပစ္စည်းပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်း ဖန်တီးရန်အတွက်လည်း စွမ်းအင်လိုအပ်သည်။

စွမ်းအင် မည်မျှသုံးစွဲရမည်ဆိုသည်မှာ ဆက်သွယ်သူနှစ်ဦးကြားရှိ အခက်အခဲအပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဆက်သွယ်သူနှစ်ဦးစလုံးမှာ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူ ကမ္ဘာအတွင်း၌ ရှိနေပါက သူတို့၏ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာအတွင်း နေ့စဉ်ပျမ်းမျှ သုံးစွဲမှုမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာပင် မရှိသဖြင့် လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည်။

သို့သော် ဆက်သွယ်သူများက မတူညီသော ထျန်းဖူကမ္ဘာများတွင် ရှိနေပါက (ဥပမာ တစ်ဦးက တိမ်တိုက်ထျန်းဖူတွင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးက အခြား ထျန်းဖူတွင် ဖြစ်နေပါက) သူတို့၏ နေ့စဉ်သုံးစွဲမှုမှာ တစ်ဦးလျှင် ရှန့်ထျန်း တာအိုကျောက် တစ်တုံးခန့်အထိ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားရှိ အတားအဆီးများကြောင့် ဆက်သွယ်ရေးကို နှောင့်နှေးစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးမှာမူ...

ရှောင်ကျိ ပေးသော အဖြေအရ ဆက်သွယ်သူနှစ်ဦးစလုံး ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးအတွင်း၌ပင် ရှိနေပါက နေ့စဉ်ပျမ်းမျှသုံးစွဲမှုမှာ တစ်ဦးလျှင် တာအိုကျောက် ဆယ်တုံးခန့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာနှစ်ခုကြား (ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးနှင့် အောက်ကမ္ဘာ) ကို ဖြတ်ကျော်ချိတ်ဆက်မည်ဆိုပါက သုံးစွဲမှုမှာ အဆပေါင်း တစ်သိန်းအထိ ခုန်တက်သွားပြီး တာအိုကျောက် တစ်သန်းအထိ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤကိန်းဂဏန်းများကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးနှင့် အောက်ကမ္ဘာကို ချိတ်ဆက်မည့်အစီအစဉ်ကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ထိုသို့လုပ်ရန် အဓိပ္ပာယ် သိပ်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို ဖန်တီးရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ သုံးစွဲမှုအမှတ် များ ရရှိရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်မနေပါက မည်မျှပင် အရင်းအနှီးကြီးပါစေ ချိတ်ဆက်နိုင်အောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသို့မှသာ ပိုမိုကြီးမားသော ဈေးကွက်နှင့် သုံးစွဲမှု အခွင့်အလမ်းများကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခုမူ သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကိုလည်း ဤနေရာတွင် ချောမွေ့စွာ ဖြန့်ကျက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အောက်ကမ္ဘာနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိမှာ အဓိက မဟုတ်တော့ပေ။

ချိတ်ဆက်သည်ဖြစ်စေ၊ မချိတ်ဆက်သည်ဖြစ်စေ သူ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးတွင် သုံးစွဲမှုအမှတ်များ ဆက်လက်ရှာဖွေနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဒုတိယ အရေးကြီးသောအချက်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုက စနစ် နှင့် မသက်ဆိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းတွင် လက်ရှိ၌ ပိုင်ဆိုင်မှုများစွာ ရှိနေပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိုးပွားနေသော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာသာ အမှန်တကယ် ဖွံ့ဖြိုးလာပါက ၎င်း၏ ဝါးမြိုမှု (စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု) မှာလည်း ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလာမည်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ သက်ရှိများမှာ အဆုံးမဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပင်မထျန်းဖူ ကမ္ဘာကိုးခုကို ကြည့်လျှင်ပင် လက်ရှိ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ အသုံးပြုသူဦးရေမှာ စုစုပေါင်းလူဦးရေ၏ တစ်သောင်းပုံ တစ်ပုံပင် မရှိသေးပေ။

သို့သော် လက်ရှိ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ တစ်နေ့တာ စုစုပေါင်းသုံးစွဲမှုမှာ တာအိုကျောက် တစ်ဆယ်ဘီလီယံ အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤပမာဏမှာ ထန်ထျန်းအတွက် အခုလောလောဆယ် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုကိန်းဂဏန်းမှာ အဆုံးမရှိ တိုးပွားလာပေလိမ့်မည်။

တစ်နေ့တွင် ထန်ထျန်း၏ ဝင်ငွေနှုန်းကို ကျော်လွန်သွားပြီး တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ "အခမဲ့ခေတ်" ကုန်ဆုံးပြီး "အမြတ်ထုတ်မည့်ခေတ်" (စတင်ငွေကောက်မည့်ခေတ်) စတင်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထန်ထျန်းက ထိုခေတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ နောက်ကျမှ ရောက်စေချင်သည်။ ထိုသို့မှသာ အချိန်တိုအတွင်း ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အမြင့်ဆုံးအထိ ဖြန့်ကျက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် စနစ်နှစ်ခု၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုလည်း အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ပြီး သုံးစွဲမှုအမှတ်များကိုလည်း အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ထန်ထျန်း အလိုအပ်ဆုံးသော အရာပင်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးနှင့် အောက်ကမ္ဘာကို ချိတ်ဆက်မည့် ကိစ္စကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားကာ ကမ္ဘာနှစ်ခုကို သီးခြားလွတ်လပ်သော "ဆာဗာ" နှစ်ခုအဖြစ်သာ ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သီးသန့် အရေးကြီးသော လူအချို့ကိုသာ ကန့်သတ်ချက်ဖြင့် ခွင့်ပြုပေးရန် စဉ်းစားထားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဝမ်ကန်း၊ လီဟုန်၊ လန်ယွီ ညီအစ်မများနှင့် ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၊ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိသူများ စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးတွင် စတင်ခြေကုပ်ယူရန်အတွက် လူအင်အား လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်မှာမူ ဤကိစ္စများကို အသေးစိတ် လိုက်လုပ်ရန် အချိန်နှင့် ခွန်အား မရှိပေ။

လက်ရှိတွင် အချိန်မှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိနေပြီး မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ ဖိအားကလည်း ကြီးမားလှသဖြင့် ထျန်းရှထုန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာတို့ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးတွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာစေရန် ယခင်ကကဲ့သို့ ပုံမှန်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေ၍ မရတော့ပေ။

သူက ပိုမိုပြင်းထန်သော နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအရာများမှာ နောင်မှ စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စများဖြစ်ပြီး ရှောင်းရွှယ် မြို့ထဲမှ သတင်းများယူကာ ပြန်လာမှသာ ဆက်လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးကို သေချာစွာ တွေးတောပြီးနောက်တွင် ထန်ထျန်းက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။