ငါက တော်တော်လေး ချမ်းသာ တာ

ရှောင်းရွှယ် ပြောပြချက်အရ ဤ "ပိုက်ဆံ မဟာမိတ်" ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ ထိပ်တန်း ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကြီး ဆယ်ခုကျော်နှင့် အခြား အလတ်စား၊ အကြီးစား ကုန်သွယ်ရေးအသင်း အမြောက်အမြား စုပေါင်းဖွဲ့စည်းထားသော ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ပိုက်ဆံ မဟာမိတ်က သီးခြားဂိုဏ်းဂဏတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်တည်နေပြီး ဟေးယာမြို့ စီးပွားရေးလောက၏ အကြီးအသေး ကိစ္စအားလုံးကို ၎င်းတို့ကပင် တစုတစည်းတည်း စီမံခန့်ခွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်မှာ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူ နန်းတော် ဘက်နှင့် မတူညီပေ။

တိမ်တိုက်ထျန်းဖူရှိ ဝမ်ပေါင် ရေကန် ၏ အဓိက စည်းမျဉ်းအများစုကို ထျန်းဖူနန်းတော် ကပင် သတ်မှတ် စီမံခန့်ခွဲခြင်းဖြစ်ပြီး "ကျားရှီခန်းမ" ဟုခေါ်သော သီးသန့် စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့ကိုလည်း ဖွဲ့စည်းထားသည်။

မည်သည့် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမဆို ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခု လုပ်လိုလျှင် ကျားရှီခန်းမ ၏ အကဲဖြတ်မှုကို အရင်ခံယူရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်မှာ ထျန်းဖူ နန်းတော်ပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုက်ဆံ မဟာမိတ်မှာမူ မတူပေ။

၎င်းတို့နှင့် မြို့သခင်နန်းတော်ကြား ဆက်ဆံရေးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် မှီခိုနေသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများကဲ့သို့ပင်။ မြို့သခင်နန်းတော်က စီးပွားရေးလောကထဲသို့ အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိပေ။ အခြေခံ မူဝါဒပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို မချိုးဖောက်သရွေ့ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် မနှောင့်ယှက်ဘဲ နေကြသည်။

စီးပွားရေးလောကမှာ အပြည့်အဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ရထားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤအချက်ကို ထန်ထျန်း အတော်လေး သဘောကျသည်။

အကြောင်းမှာ ဤသို့ဆိုလျှင် သူ နောက်ထပ်လုပ်မည့် အစီအစဉ်များအတွက် ပိုမိုလွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ စီးပွားရေးလောကအတွင်း၌သာ လှုပ်ရှားရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီး မြို့သခင်နန်းတော် သို့မဟုတ် ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုက အရာအားလုံးထက် သာလွန်သော စီးပွားရေးလောကတွင်မူ သူက လုံးဝ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

"ပိုက်ဆံ မဟာမိတ်ရဲ့ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ တွေနဲ့ အမြန်ဆုံး ဆက်သွယ် နိုင်အောင် နည်းလမ်းရှာကြည့်ရအောင်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ထျန်းရှထုန်အသင်း ကို ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး မှာ ဖွင့်ပြီးတော့ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ကိုပါ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ပြင်ထားတာ"

ရှောင်းရွှယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ဆက်သွယ် ရမှာလဲ"

"အကယ်၍ ထျန်းဖူနန်းတော် ဘက်ကလိုမျိုးဆိုရင်တော့ အရင်ဆုံး တဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ့်ဝင်သွားပြီးမှ တစ်ခုချင်းစီကို သိမ်းသွင်းရမှာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့... ရှင်က အဲဒီလို လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်း မပြုံး ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ရှောင်းရွှယ်က သူ့နောက်လိုက်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ သူ့အတွေးကို အတော်လေး နားလည်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါက ပုံမှန်အတိုင်း အဆင့်ဆင့် သွားဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး"

"အချိန်က ငါတို့ကို စောင့်မနေဘူး။ ငါက ထျန်းရှထုန် နဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ကို ဒီဘက်မှာ အမြန်ဆုံး အမြစ်တွယ်စေပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလျင်အမြန် ဖြန့်ကျက်သွားဖို့ လိုတယ်"

"ဒါကြောင့် မင်းအနေနဲ့ ထိပ်တန်း ကုန်သွယ်ရေးအသင်း တစ်ခုခုက အဓိကလူတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်သွယ်မိဖို့ပဲ လိုတယ်"

"ကျန်တာတွေကိုတော့ ငါကိုယ်တိုင် စီစဉ်သွားမယ်"

ရှောင်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ကာ "အင်း၊ ဒါဆိုရင်တော့ လွယ်ပါတယ်"

" ဒီထိပ်တန်း ကုန်သွယ်ရေးအသင်းတွေရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ကျွန်မစုဆောင်းပြီး အသင့်တော်ဆုံး တစ်ခုကို ရွေးလိုက်မယ်"

"ရှင်က ကိုင်တွယ်ရ လွယ်မယ့်လူမျိုးကို လိုချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထက်မြက်တဲ့ လူမျိုးကိုလား"

ထန်ထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး "ထက်မြက်တဲ့ လူပဲ ပေါ့"

"ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ အပြန်အလှန် အကျိုးရှိမယ့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျိုး လုပ်ဖို့ပဲ"

"အရာရာ အဆင်ပြေသွားရင် သူတို့က ငါတို့ရဲ့ မိတ်ဖက် တွေ ဖြစ်လာမှာ။ ငါ့ရဲ့ မိတ်ဖကိ တွေက လူအ တွေ ဖြစ်နေတာမျိုး ငါမလိုချင်ဘူး"

ရှောင်းရွှယ်က နားလည်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

သူမက ဝမ်ကန်း၊ လီဟုန်နှင့် ထျန်းရှထုန်၏ ထိပ်တန်းအကြီးအကဲ များထံတွင် အချိန်အတော်ကြာ သင်ယူခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများမှာ သူမအတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးကြသည်။

သို့သော် ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် မန်ရွာအကြောင်း စုံစမ်းရန် မြို့သခင်နန်းတော်သို့ သွားခဲ့သော ဝမ်ချုန်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ စောစီးစွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဟင်"

"အနည်းဆုံး တစ်ရက်လောက် ကြာမယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချုန်းက သူ၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"မပြောပါနဲ့တော့၊ ကိစ္စတွေက ပြောင်းကုန်ပြီ"

"ငါ့အိမ်က အဘိုးကြီးက ရုတ်တရက် သတင်းပို့လာတယ်။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ဆိုပြီး ဝမ်ချွမ်းမြို့တော် ကို ချက်ချင်း ပြန်လာဖို့ ခိုင်းနေတယ်"

"ဟူး... ငါ့ရဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ နေ့ရက်တွေ ကုန်ဆုံးတော့မှာပဲ"

သူ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ မပြန်ချင်သော အမူအရာ ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "ဝမ်ချွမ်းမြို့တော် က ပိုပြီး စည်ကားတယ်လို့ မင်းပဲ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား၊ ဘာလို့ မပြန်ချင်ရတာလဲ"

ဝမ်ချုန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ "စည်ကားတာကတော့ စည်ကားတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဖိအားကလည်း အရမ်းကြီးတယ်လေ"

"အဲဒါကြောင့်လည်း ငါက လူဆိုးဂိုဏ်း တွေကို လိုက်ဖမ်းရင်းနဲ့ သုံးနှစ်ပတ်လုံး မိုင်ပေါင်း သန်း ရာနဲ့ ချီ ခရီးနှင်ပြီး ဟေးယာမြို့အထိ ရောက်လာတာပေါ့"

"ဝမ်ချွမ်းမြို့ က ထွက်လာရင် ငါက ငါလုပ်ချင်တာ လုပ်လို့ရတယ်၊ မြို့ကြီးတွေက မြို့သခင်တွေတောင် ငါ့ကို မျက်နှာသာ ပေးကြရတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ပြန်သွားရင်တော့ ငါက ကြက်မွေး တစ်ချောင်းတောင် တန်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပေါ်လာသမျှ လူတိုင်းက ငါ့ထက် အဆင့်တွေ အများကြီး ပိုမြင့်နေကြတာ၊ လုံးဝ မလွတ်လပ်ဘူး။"

"ဒီမှာ နောက်ထပ် အကြာကြီး နေဖို့ ကြံထားတာ၊ အခုတော့ ရလာတဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်လေးတွေက ဖျတ်ခနဲဆို ပျောက်သွားပြီ"

ပြောပြီးနောက် သူက ထန်ထျန်း စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော လနတ်သမီးဝိုင် ကို ကောက်ကိုင်ကာ မော့ချလိုက်သည်။

"ဟင်"

"ဒီဝိုင်က စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ"

သူက နှုတ်ခမ်းကို သပ်ရင်း ခံတွင်းထဲမှ ကျန်ရစ်သော ရနံ့ကို ခံစားနေသည်။

"ကြိုက်တယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို နည်းနည်း ပေးလိုက်မယ်"

ထန်ထျန်းက သူ၏ ခွက်ထဲသို့ ထပ်လောင်း ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ဤလူအပေါ် ထန်ထျန်း၏ အမြင်က မဆိုးလှပေ။

သို့သော် ဝမ်ချုန်းက လက်ကာပြကာ "တော်ပါပြီ၊ ဝိုင်ကောင်းဆိုတာ တစ်ခွက်ဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။ အများကြီး သောက်ရင် သူ့ရဲ့ အရသာက ပေါ့သွားလိမ့်မယ်"

"မန်ရွာ ရဲ့ အခြေအနေကတော့ ငါ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှာရသေးတယ်၊ ထိရောက်တဲ့ သဲလွန်စတော့ မတွေ့သေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မြို့သခင်ကို ငါ ပြောထားပြီးပြီ၊ မင်း စုံစမ်းချင်ရင် အချိန်မရွေး သွားလို့ရတယ်။"

"ဒါက မြို့သခင်နန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ရမယ့် တံဆိပ်ပြားပဲ၊ အဲဒီကို ရောက်ရင် မင်းကို လမ်းပြပေးမယ့်သူ ရှိလိမ့်မယ်"

ပြောရင်းနှင့် သူက "ဟေးယာ" ဆိုသော စာလုံးကြီး နှစ်လုံး ထွင်းထားသည့် အနက်ရောင် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလာသည်။

"အင်း... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက တံဆိပ်ပြားကို ယူလိုက်သော်လည်း သူကတော့ မန်ရွာရှာရန် မြို့သခင်နန်းတော်သို့ သွားမည့် စိတ်ကူး မရှိပေ။

ဤသည်ကို လုပ်ပြီးနောက် ဝမ်ချုန်းက မတ်တပ်ရပ်ကာ သက်ပြင်းချလျက် "ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ မင်းပေးခဲ့တဲ့ ပို တာအိုကျောက် တွေက ငါ့အတွက် အများကြီး အသုံးဝင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဒီကိစ္စလေးတောင် မင်းကို မကူညီနိုင်ခဲ့လို့ တကယ်တော့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိပါတယ်"

"မပြောတော့ဘူး၊ ငါ အမြန်သွားမှ ဖြစ်မယ်"

"နောက်မှ အခွင့်ရရင် ဝမ်ချွမ်းမြို့တော် ကို လာရှာပေါ့၊ ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို အဲဒီက စည်ကားလှပမှုတွေကို လိုက်ပြပေးမယ်"

ထန်ထျန်းလည်း မတ်တပ်ရပ်ကာ "ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးနေလို့လား"

ဝမ်ချုန်းက မျက်နှာမဲ့လျက် "အေးလေ၊ အဲဒီအဘိုးကြီးက အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်နေရသလိုမျိုးကို အတင်းခေါ်နေတာ။ သူ သေခါနီးလို့ အမွေဆက်ခံဖို့ ခေါ်နေသလားတောင် အောက်မေ့ရတယ်"

"ဟူး... နောက်ပြီးတော့ တည်နေရာကူးပြောင်း အစီအရင် နဲ့ ပြန်ရဦးမယ်။ ဖမ်းမိထားတဲ့ လူဆိုးတွေနဲ့ဆိုရင် စုစုပေါင်း အယောက် လေးဆယ် ရှိတယ်။ အဲဒီအတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကို တွေးမိရင်တင် ခေါင်းကို ကိုက်နေပြီ"

"ဒီတစ်ခေါက် ထွက်လာတာကတော့ တကယ့်ကို အရှုံးကြီး ရှုံးတာပဲ"

သူက ခေါင်းကို တရစပ် ယမ်းနေပြီး ခါးသီးသော အရာတစ်ခုကို စားမိသည့်နှယ် မျက်နှာပျက်နေသည်။

ထန်ထျန်းက စိတ်ထဲမှ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာကာ မေးလိုက်သည်။ "တည်နေရာကူးပြောင်း အစီအရင် က ကုန်ကျစရိတ်က အဲလောက်တောင် ကြီးလို့လား"

ဝမ်ချုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်၊ အဓိကက ဒီနေရာနဲ့ ဝမ်ချွမ်းမြို့တော် က အရမ်းဝေးနေလို့"

"ငါတို့က မြို့ကြီး အတော်များများကို ဖြတ်ပြီးတော့မှ ဝမ်ချွမ်းမြို့ ကို ရောက်မှာ"

"လူတစ်ယောက်ကို တစ်ခါ တည်နေရာကူးပြောင်း ခ ကတင် ခရစ်စတယ် ဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှိတယ်။ ငါတို့ ဒီလောက် လူအများကြီး ပြန်ဖို့ဆိုတာ ခရစ်စတယ် ထောင်ဂဏန်းလောက် ကုန်မှာ"

"ငါ့ရဲ့ တစ်နှစ်စာ လစာကမှ ခရစ်စတယ် ရှစ်ထောင်ပဲ ရှိတာကို..."

သူက ဘဝကို စိတ်ကုန်နေသည့် အမူအရာ ဖြစ်နေသည်။

"တော်ပါပြီ... စိတ်ညစ်စရာတွေ မပြောတော့ဘူး"

"စခန်းက လူတွေကိုတော့ ငါ မှာထားခဲ့ပြီ၊ မင်းတို့ ကြိုက်သလောက် နေလို့ရတယ်။ မင်းရဲ့ နေရပ်ကိုလည်း အမြန်ဆုံး ရှာတွေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

"ငါတို့... ဒီမှာတင် ခွဲကြရအောင်"

ပြောပြီးနောက် သူက လက်သီးဆုပ် ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ထန်ထျန်းက သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းနဲ့ ငါက အခုလို ရေစက်ရှိတာပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းကလည်း ငါ့ကို အများကြီး ကူညီခဲ့တယ်"

"ငါက အမှတ်မထင် တော်တော်လေး ချမ်းသာ တာ ဆိုတော့..."

"ဒီ ခရစ်စတယ် တစ်သောင်း ကို မင်းတို့ ပြန်ဖို့ လမ်းစရိတ် အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပါ။ နောက်ပြီး ညီအစ်ကိုတွေအတွက်လည်း ဝိုင်သောက်ဖို့ မုန့်ဖိုးပေးလိုက်တာပေါ့"

ဝမ်ချုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကြောင်အ သွားတော့သည်။

"ဘာ"