အခန်း (၆၈၁-၆၈၂)

အခန်း ၆၈၁ ဆံဖြူဘိုးဘေး

"ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ..."

ကုအန်က ရှန်းကျန် ကို ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။ သူက ရှန်းကျန် ၏ ရင်ထဲရှိ တွေးတော ခန့်မှန်းချက်များကို ကြားနိုင်သော်လည်း ယင်းတို့ကို ဖွင့်ဟ မပြောဆိုခဲ့ပေ။

ရှန်းကျန် ၏ ရှေ့တွင်ပင်လျှင် ကုအန်က သူ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ဖော်ပြမည် မဟုတ်ချေ။ ရှန်းကျန် သည် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် ထွက်သွားပြီပဲ... သူ့ကို အားကိုးရုံနဲ့ လောကကြီးကို ကယ်တင်နိုင်မယ်လို့ ရှင် တကယ် ထင်လို့လား..."

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း လူသားကမ္ဘာမှာ တစ်နေ့တခြား ပိုမို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး နောက်ကွယ်မှနေ၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ ဘဝများကို ခြယ်လှယ်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားတစ်ခုကိုလည်း သူမ အာရုံခံမိနေ၏။

ထိုသို့သော စွမ်းအားမျိုးက ပြင်ပကောင်းကင် နှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်က တာအိုရတနာ ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျှင်ပင် တာအိုဆန်းကြယ်အမတအဆင့် တွင် ရှိသော ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် ဖြေရှင်းနိုင်မည့် အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုမျိုး မဟုတ်ချေ။

ကုအန်သည် သူ့အနီးရှိ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို လက်ယမ်း၍ ဆွဲယူလိုက်ပြီး ထိုင်ချကာ ပြောလိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ အလားအလာကို အထင်မသေးလိုက်နဲ့... သူ့မှာ ထျန်ဟောင် နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ပါရမီ ရှိတယ်... သူ့ကို ကြည့်ရတာ သာမန်လူ တစ်ယောက်နဲ့ တူလို့လား..."

"သူ့မှာရော အမတနတ်ဘုရား နောက်ခံ ရှိနေတာလား..."

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

ကုအန်ထံမှ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်တွင် အမတနတ်ဘုရားများနှင့် ခွဲခြား၍ မရနိုင်သော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေကြောင်းကို ရှန်ကျန်း ကောက်ချက်ချနိုင်လိုက်၏။

အမတနတ်ဘုရားများ ဆိုသည်မှာ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲပြီး တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ရဖူးသော သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကုအန်၏ အနီးအနားတွင်မူ သူတို့က ထူးခြားဆန်းပြားသည့်ပုံ မပေါ်တော့ချေ။

ရှန်းကျန် က သူမဘေးရှိ ကုအန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်အဝါများ တောက်ပနေ၏။

အမတနတ်ဘုရားများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကုအန်သည် မည်သို့သော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသနည်း ဆိုသည်ကို သူမ အလွန် သိချင်နေမိသည်။

ရှန်ကျန်း က နောက်ပြောင်၍ မေးလိုက်၏။ "အမတနတ်ဘုရား အများကြီးက ရှင့်ရှေ့ကို ရောက်လာတာ ဆိုတော့ ကောင်းကင်နန်းတော် ရဲ့ ပစ်မှတ်က ရှင်များ ဖြစ်နေမလား... တစ်နေ့နေ့ ကောင်းကင်နန်းတော် က ရှင့်ကို အမတရာထူး ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လာရင် ရှင် ဘာကို ရွေးချယ်မလဲ..."

"အဲဒါက အမတရာထူး က ဘာလဲ ဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်မှာပေါ့..." ကုအန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှန်းကျန် ၏ မျက်လုံးများက လခြမ်းကွေးလေးများကဲ့သို့ ပြုံးသွားပြီး သူမက မေးလိုက်၏။ "သူတို့က ရှင့်ကို မြင်းထိန်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရင်ကော..."

သူမသည် ကုအန်၏ စာအုပ်များကို နှစ်သက်သောကြောင့် အစပိုင်းတွင် ကုအန်ထံ ချဉ်းကပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယနေ့တိုင်အောင် "နတ်ဘုရားရာထူးခန့်အပ်ခြင်း"၊ "အနောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားခြင်း" နှင့် "အဓိပတိ အမတအရှင်" စာအုပ်များကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေဆဲ ဖြစ်၏။

ကုအန်က ရှန်ကျန်း ကို မျက်စောင်းထိုး၍ ကြည့်လိုက်ပြီး ကြင်နာမှု မပါသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက တော်တော် နောက်တတ်တာပဲ... အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ မြင်းသွားထိန်းပြီး မင်းကို ငါ့လက်ထောက် အဖြစ် ခေါ်သွားရမှာပေါ့..."

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့... ကောင်းကင်ဘုံက မြင်းတွေက တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းပြားမှာပဲ..." ရှန်းကျန် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ရာ ကုအန်မှာ သရော်ပြုံး ပြုံး၍ ခေါင်းယမ်းလိုက်တော့၏။

သူတို့ နှစ်ယောက်က လောကရေးရာများကို မဆွေးနွေးမီ မြင်းထိန်းရန် ကောင်းကင်နန်းတော်သို့ သွားမည့် အကြောင်းကို အချိန်အတန်ကြာအောင် ကြံစည် ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။

လူသားကမ္ဘာတွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်သနည်း ဆိုသည်ကို ရှန်းကျန် က အလွန် သိချင်နေ၏။ ကုအန်သည်လည်း ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သူ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်ကို သူမအား ပြောပြခဲ့ပြီး သူမ၏ မဟာတာအို အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှု ပိုမို တိုးတက်လာစေရန် မျှော်လင့်မိသည်။

ပြောရမည် ဆိုလျှင် အန်ရှင်းအပြင် ကုအန်က ရှန်ကျန်း ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင်လည်း အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ယင်းမှာ သူက မျက်နှာလိုက်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများက ဉာဏ်အလင်းရရှိခြင်း အဆင့်သို့ မရောက်ရှိကြသေးဘဲ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း ဟူသော အနိမ့်ပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြသေးသောကြောင့်တည်း။

ရှန်ကျန်း က ယခု လက်ရှိ အောင်မြင်မှုများကို ရရှိနိုင်ခြင်းမှာ ယုံရှန်းဧကရာဇ် ၏ အကြောင်းအကျိုးကို ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယင်းက သူမ ကံကောင်းရုံသက်သက် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကုအန်နှင့် ရှင်သန်ခြင်း နှင့်သေဆုံးခြင်း ဆက်ဆံရေး ရှိသော ထျန်းယောင်အာနှင့် မတူဘဲ သူမက ကုအန်ကိုသာ သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ကုအန်ကို ရွေးချယ်ရန်အတွက် အခြားသော ဆက်နွှယ်မှုများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ဤသည်က ယုံရှန်း ဧကရာဇ် မှ သူမအား ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်၏။

အရာအားလုံးတွင် အကြောင်းနှင့်အကျိုး ရှိပြီး တိုက်ဆိုင်မှုတိုင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော အကြောင်းတရား ရှိနေပေသည်။

ထိုနှစ်တွင် ရှေးခေတ်ကာလမှ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ဟောင်း တစ်ဦး ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့သောကြောင့် လူသားကမ္ဘာတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ၏။

ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်က တာအိုခုံရုံး သို့ ပြန်မသွားခဲ့ဘဲ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ လှည့်လည် သွားလာကာ နေရာတိုင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

လောက၏ အုပ်စိုးသူ အနေဖြင့် တာအိုခုံရုံး ကလည်း ဖရိုဖရဲ အခြေအနေများကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့၏။ ပါရမီရှင်များစွာက ကယ်တင်ရှင်များအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် အကျော်ကြားဆုံး သူမှာ တာအိုခုံရုံး ၏ လက်ရှိ ထိပ်တန်း တပည့် ဖြစ်သော ကျောက်ရူရှန် ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဖရိုဖရဲ ဖြစ်ပြီး မှောင်မိုက်နေသော နှစ်ကာလများတွင် ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်နှင့် ကျောက်ရူရှန်တို့က ကြယ်နှစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်များဖြင့် တစ်လောကလုံးကို လင်းထိန်သွားစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြ၏။

...

နှစ်တစ်ရာ ကြာပြီးနောက်...

ဤနံနက်ခင်းတွင် သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ အတွင်း ဆေးပင်များ ခူးဆွတ်ပြီးနောက် ကုအန်က တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်ရှိ တောအုပ်ထဲတွင် သူ လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူ၏ ရုပ်သွင်က ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သူက ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေသော်လည်း စကြဝဠာ နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်နေသည့်အလား သူ၏ ခြေအောက်ရှိ စကြဝဠာက ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ပြောင်းလဲနေသည်။

အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်က နောက်ပြန် လည်သွားပြီး အလင်းတန်းများက ပြောင်းပြန် ဦးတည်ရာသို့ အလျင်အမြန် သွားနေကြ၏။ သူ၏ ခြေလှမ်းများက မြန်ဆန်နေပုံပေါ်သော်လည်း အဆုံးသတ် မရှိသောကြောင့် နှေးကွေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက်...

အနက်ရောင်ငွေ့သက်များက ကုအန်ကို ရစ်ဝဲလာပြီး လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွား၏။ သူ၏ ညာဘက် ခြေထောက်ကို ချလိုက်သောအခါ သူသည် မှောင်မိုက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက ရပ်တန့်၍ ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဆုံးအစမဲ့သော တာအိုတောင်တန်းကြီးများကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အားလုံးက ခမ်းနားထည်ဝါပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှကာ အဝေးရှိ နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ မိုးထိမတတ် မြင့်မားနေပြီး နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအားများက အဆုံးအစမဲ့ ဖြာထွက်နေကာ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင်...

ကုအန်က ပေါ်ထွက်လာရုံမျှ ရှိသေးသော်လည်း ဤနေရာရှိ နိယာမများ၏ စွမ်းအားက သူ့ထံသို့ လှိမ့်ဝင်လာပြီး အကြောင်းအကျိုး တွက်ချက်မှုများကို ဟန့်တားနိုင်သော အလွှာတစ်ခုဖြင့် သူ့ကို ဖုံးအုပ်ရန် ကြိုးစားနေပုံပေါ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ သို့သော်လည်း သူက သူ၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ချေ။

ဤနိယာမများကို သူက သတိထားနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် မဟာတာအို ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ခန္ဓာ ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

နိယာမများ၏ စွမ်းအားက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသောအခါ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကန့်သတ်မထားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ ယင်းက အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော နိယာမ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မိုးထိမတတ် မြင့်မားသော တာအိုတောင်များကို ငေးမောကြည့်ရှုရင်း သူက ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

မလာရောက်မီက သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ အဆင့်အထိ သူ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ ၏ အရှိန်အဝါကို မသိမသာ ဖြာထွက်နေစေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သတိထားတတ်သည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအဖြစ် ပေါ်လွင်စေရန် သူ၏ အရှိန်အဝါကိုလည်း လျှော့ချထားခဲ့၏။

အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် သို့ လာရောက်ရခြင်းမှာ ကျင့်ကြံရန် မဟုတ်ဘဲ သတင်းအချက်အလက်များ ရယူရန် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အဆက်အသွယ်များ ပြုလုပ်၍ မဟာတာအို အကြောင်းကို ပိုမို နားလည်သိရှိရန် သူ ဆန္ဒရှိ၏။

ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်နန်းတော် ၏ အကြောင်းကို ပိုမို သိရှိနိုင်မည် ဆိုပါက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

သူက ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လှည့်လည်သွားလာနေရင်း ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ တာအိုတောင် တစ်ခုတည်းကိုသာ သိမ်းပိုက်ထားကြကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏။ အကြောင်းမှာ တာအိုတောင်များက အလွန် များပြားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများကလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတိထားနေကြပုံ ရ၏။

ယင်း ပြဿနာ ရှိနိုင်၏။

ကုအန်သည် လူသားကမ္ဘာတောင်ထိပ် မှ ပိုင်ကျီယ ကို စတင် သတိရလာမိသည်။ သူ ပြင်ပကောင်းကင် သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာခဲ့စဉ်က စိတ်အားထက်သန်သော ပိုင်ကျီယ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူ့အား လူသားကမ္ဘာတောင်ထိပ် သို့ပင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

လူသားကမ္ဘာတောင်ထိပ် က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ကြီးမားသော အထောက်အကူ မပြုခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်စေရန် ကူညီပေးခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူက လူသားကမ္ဘာတောင်ထိပ် နှင့် အဆက်အသွယ် မပြတ်တောက်ခဲ့ဘဲ ဤဆက်နွှယ်မှုများကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက အခွင့်အရေး တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ဆက်လက် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။ ဤအချိန်အတွင်း အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော အခြား လူရိပ်များကိုလည်း သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး အများစုမှာ ရှင်းလင်းသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိကြကာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ကုအန်သည် သူ့ကဲ့သို့ပင် ရှုပ်ထွေးနေပုံရသော လူရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုသူက နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေသည်။

သူသည် တစ်ခဏမျှ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေပြီးနောက် သတိထားနေသည့်အလား ထိုသူ့ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းသွားလိုက်၏။

တစ်ဖက်လူမှာလည်း ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်မှု အတိုင်းအတာ တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဤသို့ လှည့်လည်သွားလာဝံ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ ယခင်က ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ တစ်ပါး ဝင်ရောက်လာပြီး တာအိုတောင် တစ်ခု အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပုန်းအောင်းသွားသည်ကို ကုအန် တွေ့ခဲ့ရ၏။

ဤ ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ပိန်သွယ်ပြီး တာအိုဆရာ တစ်ဦးနှင့် တူကာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မြင်းမြှီးနှင်တံ တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ကုအန် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ရပ်တန့်၍ ကုအန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒီနေရာက အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် လား ဆိုတာ မေးလို့ ရမလား..." ကုအန်သည် သူ၏ အသံကို ပြောင်းလဲ၍ မေးလိုက်သည်။

"အင်း... ဒီနေရာက တကယ်ကို အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် ပါပဲ... ခင်ဗျားက ဒီကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာလား..." တစ်ဖက်လူက အနည်းငယ် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ်... အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် မှာ မဟာတာအို ရဲ့ အဆုံးအစမဲ့တဲ့ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပာယ်တွေ ပါဝင်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုကျင့်ကြံမှုက အတားအဆီးတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလို့ လာစမ်းကြည့်တာပါ... ဒီနေရာက မဟာတာအို ရဲ့ အရှိန်အဝါက တကယ်ကို သိပ်သည်းပြီး ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက်တောင် ကျော်လွန်နေတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာနဲ့ မတူဘူး..."

စကားအဆုံးတွင် ကုအန်က ချီတုံချတုံ ဖြစ်ဟန်ဆောင်လိုက်၏။

"ဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားဘူး မဟုတ်လား..." တစ်ဖက်လူက ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်သည်။

"အတိအကျပဲ..."

ကုအန်၏ လေသံတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၏။

တစ်ဖက်လူက မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ "ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံဖို့ လာကြတဲ့ သူတွေက နယ်ပယ် အသီးသီးက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေပဲ... ဒါက မဟာတာအို ဟာ ငါတို့ မှန်းဆလို့ ရနိုင်တာထက် အများကြီး ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်တယ် ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ... အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် အကြောင်းကို မလာခင်က ငါ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နားလည်ထားပေမဲ့ ရောက်လာတဲ့ အခါကျတော့ မင်းလိုပဲ ငါလည်း အံ့အားသင့်သွားတယ်..."

"ငါ့ နာမည်က ဟုန်ယာကျီ ပါ... မြူခိုး အမတနန်းတော် က လာတာပါ... ခင်ဗျား နာမည်က ဘယ်သူလဲ... ဘယ်ဂိုဏ်းက လာတာလဲ..."

မြူခိုး အမတနန်းတော်...

သူ ပထမဆုံး တွေ့ရမည့် တာလော့အမတ မှာ မြူခိုး အမတနန်းတော် မှ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ကုအန် မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ သူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော့် နာမည်က မုန်လန် ပါ... ကျွန်တော် ရွှေအမတ အဆင့်ကို ရောက်တဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော့် ဂိုဏ်းက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်လေ... ဒါကြောင့် လောလောဆယ်တော့ ဂိုဏ်းမရှိဘဲ လှည့်လည် သွားလာနေတာပါ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟုန်ယာကျီ က ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဆိုရင် ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ဆိုတာ မခက်ခဲပါဘူး..."

ကုအန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "ထားလိုက်ပါတော့... ဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိနေတယ် ဆိုတာ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာမှာပဲ... ကျွန်တော်က လွတ်လွတ်လပ်လပ်နဲ့ မဟာတာအို ကို ရှာဖွေရတာကို ပိုနှစ်သက်တယ်..."

"အဲဒါလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်..." ဟုန်ယာကျီ က သဘောတူလိုက်ပြီး အတွေးနက်နေပုံရကာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ဆက်ဆံရေးကို မည်သို့ ဆက်လက် တည်ဆောက်ရမည်ကို ကုအန် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ မုန်... ခင်ဗျားလည်း ဒီကို အသစ်ရောက်လာတာ ဆိုတော့ နောက်ဘယ်ကို သွားရမလဲ ဆိုတာ မသိလောက်ဘူး ထင်တယ်... ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ပြီး နတ်တွေးစစ်မှန်အမတ တစ်ပါးရဲ့ တရားဟောတာကို လိုက်နာထောင်မလား..." ဟုန်ယာကျီ က ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။

ကုအန်က မြှောက်ထိုးပင့်ကော် လုပ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ချီတုံချတုံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်ရမလား... အဲဒါက သင့်တော်ပါ့မလား..."

ဟုန်ယာကျီ က စိတ်ချစေရန် ပြောလိုက်၏။ "စိတ်မပူပါနဲ့... အဲဒီ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါး နဲ့ ငါနဲ့ ဘာအဆက်အသွယ်မှ မရှိပါဘူး... သူတို့ရဲ့ တရားဟောပွဲတွေက သီးသန့် မဟုတ်ဘူး... ဘယ်သူမဆို လာပြီး နားထောင်လို့ ရပါတယ်..."

"အဲဒီ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါး ရဲ့ နာမည်ကို သိခွင့်ရမလား..."

"သူ့ကို ဆံဖြူဘိုးဘေး လို့ ရိုသေလေးစားစွာ ခေါ်ကြတယ်... ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အလွန် လေးစားခံရတဲ့ အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါးပဲ"

အခန်း ၆၈၂ တရားဟောကြားခြင်း၊ ယနေ့နှင့် အတိတ်က ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်သော လီယ

ဆံဖြူဘိုးဘေး ၏ စံကျောင်းမှာ အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် တွင် တည်ရှိ၏။ ဟုန်ယာကျီ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့ နှစ်ယောက်သည် တရားဟောကြားမည့် တာအိုတောင် သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဤ တာအိုတောင် ၏ အမြင့်မှာ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ခုစာရင်းဝင်ပြီး တောင်ပေါ်တွင် အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူတို့က ကျယ်ဝန်းလှသော လေဟာပြင် နန်းတော်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားသည့် တောင်ခါးပန်း နေရာတစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ နန်းတော်ပေါ်တွင် ဖျာချပ်ပေါင်း ထောင်ချီ ရှိနေပြီး လူရိပ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီကာ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူရိပ်များမှာ နိယာမ အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူတို့၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဌာန်များကို ဖော်ပြမထားချေ။

ဟုန်ယာကျီ က သူတို့ထဲမှ အချို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသဖြင့် ကုအန်ကို ထိုအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလေ၏။ လေထုမှာ တော်တော်လေး သဟဇာတဖြစ်ပြီး စကားစမြည် ပြောဆိုရသည်မှာ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

တရားလာရောက် နားထောင်သူများထဲတွင် ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ များလည်း ပါဝင်ပြီး သူတို့က တာလော့အမတ များ၏ စကားဝိုင်းများသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင်သာ နေကြသည်။

ကုအန်က အခြား တာလော့အမတ များနှင့် စကားပြောဆိုနေရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း တွေးတောနေမိ၏။

တကယ်ပင် မည်သည့်နေရာကိုပဲ သွားသွား အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုက အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပင်ဖြစ်သည်။

မည်သည့် မဟာကမ္ဘာ တွင်မဆို ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ တစ်ပါး ဆိုသည်မှာ မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ သူတို့ အားလုံးက အလွန် ချုပ်တည်းနေရပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ ကင်းမဲ့နေကြ၏။

သူက ခေတ္တမျှ သက်ပြင်းချလိုက်ရုံသာ ရှိပြီး သိပ်ပြီး အရေးတယူ မတွေးတောတော့ချေ။

သူနှင့် စကားပြောဆိုနေသူများမှာ ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ များ ဖြစ်ကြပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ မည်သူကမျှ မနှောင့်ယှက်ရဲသော မြောင်ကျန်း တာလော့အမတ တစ်ပါး ရှိနေသည်။

အခြား ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ များမှတစ်ဆင့် ကုအန်က ကောင်းကင်နန်းတော် တွင် အမတအရှင် တစ်ပါးထက် များစွာ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် ဆံဖြူဘိုးဘေး အကြောင်းကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့၏။

ထို့အပြင် ဤတရားဟောပွဲက နှစ်ရာချီ၊ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီ၍ပင် ကြာမြင့်နိုင်ပြီး စတင်ရန် လအနည်းငယ် လိုသေးကြောင်းကိုလည်း သူ သိရှိခဲ့ရသည်။

ကုအန်က ဤနေရာတွင် တရားဟောကြားမှုများကို နှစ်ထောင်ချီ၍ နားထောင်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူက ဆေးပင်များ ခူးဆွတ်ရန်လည်း လိုအပ်သေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဆံဖြူဘိုးဘေး မရောက်လာမီ သူက ကိုယ်ပွားတစ်ခုဖြင့် လဲလှယ်လိုက်ပြီး သူ၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်က အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကာ ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးများ မသိလိုက်စေဘဲ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ တွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူက ကိုယ်ပွားနှင့် အသိစိတ်ကို ချိတ်ဆက်ထားနိုင်သဖြင့် လူကိုယ်တိုင် နားထောင်နေရသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။

ဤသို့သော နည်းလမ်းက မရိုမသေ လုပ်ရာ မရောက်လောက်ဟု သူ တွေးမိပြီး အခြား နားထောင်သူများ အားလုံးကလည်း သူတို့၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

နောက်ပိုင်း အချိန်များတွင် တရားလာရောက် နားထောင်သူများ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြ၏။ ဟုန်ယာကျီ ၏ အကူအညီဖြင့် ကုအန်သည် မတူညီသော အင်အားစုများမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး အများအပြားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

ဟုန်ယာကျီ သည် သူ့အား ကောင်းကင်နန်းတော် မှ ကြယ်တာရာအရှင် တစ်ပါးနှင့်ပင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သေး၏။ ဤ ကြယ်တာရာအရှင် တွင် ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ အဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသော်လည်း ကောင်းကင်နန်းတော် ကို အားကိုးထားသဖြင့် အခြား မည်သူကမျှ သူ့အား မရိုမသေ မလုပ်ရဲကြပေ။

အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် တွင်ပင် ကောင်းကင်နန်းတော် က အကြွင်းမဲ့ အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားပြီး မည်သူကမျှ မစော်ကားရဲကြချေ။

ဟုန်ယာကျီ မှတစ်ဆင့် ကုအန်က ကောင်းကင်နန်းတော် သည် မဟာကမ္ဘာသုံးထောင် အနှံ့တွင် နာမည်ကျော်ကြားမှု နည်းပါးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကိုလည်း နားလည်လာခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ နေရာအသီးသီးရှိ အုပ်စိုးသူများက ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ခံများကို ၎င်းတို့ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုက ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေကြောင်း မသိစေလိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး မဟာကမ္ဘာ များကို စောင့်ကြပ်နေသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများ ကလည်း မျက်နှာသာပေးသည့် အနေဖြင့် အလျင်စလို ပေါ်ထွက်လာလေ့ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤအချက်က ကုအန်၏ အမြင်အာရုံများကို ကျယ်ပြန့်သွားစေသည်။

အခြားသော မဟာကမ္ဘာ များမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများ နှင့် ၎င်းတို့၏ အုပ်စိုးသူများ အကြားတွင် အကျိုးစီးပွား ဆက်နွှယ်မှုများ ရှိနေပုံပေါ်ပြီး အခြား မဟာကမ္ဘာ များမှ လူများက ကမ္ဘာဂိတ်တံခါး မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်အမိန့် ကို မကြာခဏ ရယူလေ့ ရှိကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

လအနည်းငယ် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွား၏။

တရားဟောမည့်နေ့ ရောက်သောအခါ ဤစံကျောင်းရှိ နားထောင်သူ အရေအတွက်မှာ ရှစ်ရာကျော်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး အများစုက အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် မတိုင်မီက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဖြစ်စဉ်အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ကုအန်က နေရာယူထားပြီး ဖြစ်ကာ ဆံဖြူဘိုးဘေး ရောက်ရှိလာမည့် အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

တာအိုတောင် ၏ ထိပ်တွင် တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သေချာပေါက် အဲဒါက ဆံဖြူဘိုးဘေး ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ကုအန်က တိတ်ဆိတ်စွာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ အဆင့်၏ နှောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်တွင် ရှိနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည်လည်း တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဘဝသက်တမ်းမှာ အလွန် တိုတောင်းလွန်းလှပြီး အစစ်အမှန် တာလော့အမတ တစ်ပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကလေးငယ် တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဤတရားဟောပွဲအတွက် သူ အလွန် မျှော်လင့်နေမိသည်။

အခြားသော တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ များ၏ တာအိုဆန္ဒ က မည်မျှအထိ ကျယ်ပြန့်သနည်း ဆိုသည်ကို သူ သိမြင်ချင်နေပြီး ပြင်ပကောင်းကင်မှ တရားဟောကြားချက်များက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဟောကြားချက်များနှင့် မည်သို့ ကွာခြားသနည်း ဆိုသည်ကိုလည်း သူ သိချင်နေ၏။

ဒေါင်း...

ခေါင်းလောင်းသံ တစ်သံက တာအိုတောင် တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး စံကျောင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက နန်းတော်ရှေ့ရှိ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော အမတစွမ်းအင်များ ဖြာထွက်လာကာ နားထောင်သူ တိုင်းအပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ရပ်အဖြစ် တိုက်ခတ်သွား၏။

ကုအန်က မျက်လုံးများကို မှေး၍ ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် အလင်းတန်းထဲမှ ဆင်းသက်လာသော ရုပ်သွင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆံဖြူဘိုးဘေး

တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ

စံကျောင်း အတွင်း၌ မြောင်ကျန်း တာလော့အမတ နှစ်ပါးသာ ရှိပြီး နားထောင်သူ အားလုံး၏ အရှိန်အဝါကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် ဆံဖြူဘိုးဘေး ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤအချက်က နားထောင်သူ အများစုကို အလိုအလျောက် မတ်မတ် ထိုင်သွားစေ၏။

အဖြူရောင် အလင်းတန်း မှေးမှိန်သွားသောအခါ ဆံဖြူဘိုးဘေး ၏ ရုပ်သွင် ပေါ်လွင်လာသည်။

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို မီးခိုးရောင် နိယာမ အရှိန်အဝါများဖြင့် ဝန်းရံထားသော်လည်း သူမ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမက အမျိုးသမီး အမတ တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။ သူမက လက်ထဲတွင် မြင်းမြှီးနှင်တံ ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဝတ်ရုံများက သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်နေသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းတို့ အားလုံးအတွက် စွမ်းအား လမ်းစဉ် အကြောင်းကို ငါ ဟောကြားပေးမယ်..."

ဆံဖြူဘိုးဘေး ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တကယ်ကို သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး ကြီးမားလှသော တာအိုဆန္ဒများ စိမ့်ဝင်နေသည့် အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ ဖြစ်ကာ တာအိုတောင် ပေါ်ရှိ တာအိုနိယာမများကိုပင် ရပ်တန့်သွားစေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေး..."

နားထောင်သူ အားလုံးက အရိုအသေပေး၍ ပြောလိုက်ကြပြီး ကုအန်ကလည်း သူတို့နည်းတူ အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။

စွမ်းအား လမ်းစဉ် တဲ့လား...

သူကိုယ်တိုင်လည်း စွမ်းအား လမ်းစဉ် ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားပြီး အလွန် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိနေသောကြောင့် ဤ ဆံဖြူဘိုးဘေး တွင် ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သို့သော ထူးခြားသည့် အမြင်များ ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို သူ တကယ်ကို သိမြင်ချင်နေ၏။

ဆံဖြူဘိုးဘေး က ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ အောက်တွင် အစိမ်းရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်လာကာ အလားတူပင် ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။ ထိုကြာပန်းတွင် ဆံဖြူဘိုးဘေး ထက် မနိမ့်ကျသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်ဟုပင် ကုအန် ခံစားလိုက်ရ၏။

ဆံဖြူဘိုးဘေး က သူမ၏ တရားဟောကြားမှုများကို စတင်လိုက်သည်နှင့်အမျှ အချိန်တွေ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားတော့သည်။

ကုအန်၏ စိတ်အာရုံကလည်း နားထောင်ခြင်း အတွင်း၌ နစ်မြောသွားပြီး ဆံဖြူဘိုးဘေး ၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါကာ စွမ်းအား လမ်းစဉ် ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့၏။

...

ကိုယ်ပွားက အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် တွင် တရားဟောကြားမှုများကို နားထောင်နေစဉ် ကုအန်က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ တွင် ဆက်လက် နေထိုင်နေခဲ့သည်။

ဆေးပင်များ ခူးဆွတ်ခြင်းက သူ့အတွက် ပုံမှန် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ယင်းကို သူ ဖြတ်တောက်မည် မဟုတ်ပေ။

လူသားကမ္ဘာ ရှိ ပဋိပက္ခများက ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီးနှင့် အင်ပါယာ မင်းဆက်များ အတွင်း၌ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အုပ်စိုးသူများ ပေါ်ထွက်လာကာ တာအိုခုံရုံး အပါအဝင် ၎င်းတို့၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော အာဏာလုပွဲများကို ပိုမို လှုံ့ဆော်လာကြ၏။

တာအိုခုံရုံး မှာ ပြည်တွင်းရေး ပဋိပက္ခများထဲတွင် နစ်မွန်းသွားသောအခါ လောကီရေးရာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုများကို အပြည့်အဝ မကယ်တင်နိုင်တော့ဘဲ စကြဝဠာ တစ်လျှောက် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုများက ပိုမို ဆိုးရွားလာတော့သည်။

ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် က သက်တမ်းဓား ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မူလဘူတအနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတအဆင့် ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ဖိအားများက ဆက်လက် ကြီးထွားလာဆဲ ဖြစ်၏။

ဆရာသခင်ဓားအရှင် က စီစဉ်ပေးခဲ့သော ကယ်တင်ခြင်း တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို သူ အထင်သေးခဲ့မိသည်။ သူတာအိုခုံရုံး နှင့် ပူးပေါင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့၏။ ရလဒ်အနေဖြင့် တာအိုခုံရုံး မှာ မကြာမီမှာပင် ဖရိုဖရဲ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ အချို့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် တပ်မက်လာကြပြီး သူ့ကို ဝင်ပူးရန် ကြိုးစားလာကြသည်။ တိုက်ပွဲများစွာ ဆင်နွှဲပြီးနောက် သူက တာအိုခုံရုံး နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ကျောက်ရူရှန် ၏ အကြံအစည်များအောက်တွင် တာအိုခုံရုံး ၏ အလိုအရှိဆုံး ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့သည်။

သူ့အနေဖြင့် လောကကြီးတွင် အခက်အခဲများကို ဖြတ်သန်းနေရဆဲ ဖြစ်သော အခြား ဝူရှီ တပည့်များကို ရှာဖွေရန် တာအိုရတနာ ကို အသုံးပြုရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ကုအန်က နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်များ မပေးတော့ဘဲ ဤမြင်ကွင်းများ အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

တစ်နေ့တွင်မူ

ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း ၏ တောင်တံခါးရှေ့တွင် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ သူက အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝါးခမောက် တစ်လုံးကို ဆောင်းထားကာ ဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး ခရီးပန်းနေပုံ ရ၏။

သူက တောင်တံခါးအထက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်စက် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လွင်လာသည်။

သူကတော့ လီယ ပင် ဖြစ်၏။

ဆန်းကြယ်အမတနတ်ဘုရားဝိညာဉ် တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ ယင်းက ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း ကို ကြည့်၍ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"အဓိပတိ ဂိုဏ်း နဲ့ ယှဉ်လို့မရနိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝတဲ့ ကံကြမ္မာတွေပဲ... သခင် ကြီး ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်နေတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး..."

လီယ ၏ အကြည့်များက ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း... သင်က ဘယ်ကလာတာလဲ ဆိုတာနဲ့ ဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ ဖိတ်စာ ပါလား ဆိုတာ သိခွင့်ရမလား..." ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း မှ တပည့်တစ်ဦးက ဓားအိမ်ကို မြှောက်၍ လီယ ကို တားဆီးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ့ကို အကဲခတ်နေ၏။

လီယ က သူ၏ လက်ထဲမှ အဆောင်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ဆီမှာ အကြီးအကဲ လီရွှမ်ယု ရဲ့ အဆောင်ပြား ရှိပါတယ်... ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးပါ..."

ချန်းခွန်းဂိုဏ်း တပည့်က အဆောင်ပြားကို ယူ၍ သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သောအခါ လီယ ကို ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်၏။

ဆန်းကြယ်အမတနတ်ဘုရားဝိညာဉ် က လီယ ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းက အံ့ဖွယ်ဓမ္မအမတ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ ဆိုပေမဲ့ ဒီတပည့်များက မင်းကို အလေးအနက် မထားသေးဘူး... ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မလုံလောက်သေးဘူး ထင်တယ်..."

လီယ က နှာမှုတ်လိုက်၏။ "ဒီနေ့ ခေတ်တွင် ပါရမီရှင်တွေ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်နေတာ... ငါ့ရဲ့ ပါရမီက ဘာများ အဖိုးတန်လို့လဲ... ငါ့ကို လာမဆွနဲ့... ငါက အရင်တုန်းက သွေးဆူလွယ်တဲ့ လီယ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ဆန်းကြယ်အမတနတ်ဘုရားဝိညာဉ် က ပါးစပ်ကို အုပ်၍ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ့ကို ဆက်၍ မစနောက်တော့ချေ။