အခန်း (၉၁၆-၉၁၈)

အခန်း (၉၁၆) ထူးဆန်းသည့်ယင်ထန်

"ဘယ်သူလဲ"

အင်အားကြီးရန်သူကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ကောင်းကင်မသေမျိုးကိုမော့ကြည့်ပြီး ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိ အော်မေးသည်။

ထိုလူ၏စွမ်းအင်ရောင်က သူမသေမျိုးဆင်းရဲမဖြတ်ကျော်မီကထက်ပင် ပိုပြင်းထန်သည်။

မသေမျိုးအစစ်ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလို။

ဝင့်ကြွားရိပ်သန်းသည့်လူရိပ်ကို လျိုနင်ရွှမ်းလည်း မော့ကြည့်သည်။ မနှစ်မြို့စရာမှတ်ဉာဏ်များ သူ့စိတ်အာရုံတွင်ပေါ်လာသည်။ အံတင်းတင်းကြိတ်၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ယင်ထန်မသေမျိုး..."

ခုနက သူကောင်းကောင်းကြားလိုက်သည်။ မသေမျိုးဓားများသွန်းလုပ်ဖို့ သူတို့ကို ယင်ထန်ကသုံးချင်သည်ဟု ပြောသည်။ မွေခံဓားကို သန့်စင်ခံရလျှင် သူလည်း အသက်ရှင်နိုင်တော့မည်မဟုတ်။

လျှာသရမ်းပြီး ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာမိခြင်းလားမသိ။ ယင်ထန်မသေမျိုး သေလောက်ပြီဟု ခုနကသူပြောခဲ့မိသည်။

ယခု ယင်ထန်တကယ်ပေါ်လာသည်။

"ဘာရယ်၊ သူက ဒဏ္ဍာရီမသေမျိုးလေးယောက်ထဲက ယင်ထန်မသေမျိုးဆိုတာလား"

လျိုနင်ရွှမ်းစကားက မကျယ်သော်လည်း ယင်ထန်ရောက်လာကတည်းက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး လုံးဝတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသဖြင့် သူ့စကားသံကို အားလုံးက ကြည်လင်ပြတ်သားစွာကြားသည်။ အကြီးအကျယ်အံ့အးသင့်ကုန်ကြသည်။

ယင်ထန်မသေမျိုးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် မကောင်းသည့်အငွေ့အသက်ကို သူတို့ခံစားမိသည်။

ကောင်းသောလာခြင်းမဖြစ်နိုင်။

ရှေးဟောင်းမသေမျိုးလေးယောက်သည် ရှေးအကျဆုံးမသေမျိုးများဖြစ်သည်။ ခေတ်ကာလချင်း များစွာကွာခြားနေသဖြင့် ဒဏ္ဍာရီအတော်များများက ပဟေဠိလိုဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ရှေးမသေမျိုးလေးယောက်ဟူသည့်နာမည်က ပို၍ကြောက်စရာကောင်းသလိုဖြစ်နေသည်။

"နတ်မယ်၊ အဲဒါ ယင်ထန်မသေမျိုလား"

လုယန် မျက်မှောင်ကျုံ့နေသည်။ ကောင်းကင်လျှပ်စီးကြားတွင် တွေ့ခဲ့ရသည့် ယင်ထန်မသေမျိုး၏ဟန်ပန်နှင့် များစွာကွာခြားနေသည်။

နတ်မယ် ဘာမှပြန်မဖြေ။ အတွေးနစ်နေဟန်တူသည်။

အခြေအနေ ထိန်းချုပ်မရတော့မှန်း လုယန်သိသည်။ ယွမ်ကျိကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် မအောင်မြင်။

ယင်ထန်ရောက်လာချိန်က ဓားမျှော်စင်ကို ခွက်စုတ်တစ်လုံးဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။ ထိုခွက်ကြောင့် အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားဟန်တူသည်။

"နတ်မယ်၊ အဲဒါ ဘာခွက်လဲ"

နတ်မယ်က မျက်မှောင်ကျုံ့လျက် ခွက်စုတ်၏ဇစ်မြစ်ကို ပြန်စဉ်းစားနေသည်။

"ယင်ထန်မသေမျိုး သွန်းလုပ်ခဲ့တဲ့ ချန်ခွန်ခွက်နဲ့တူတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီခွက်က ချန်ခွန်ခွက်ထက် အရည်အသွေးညံ့တယ်။ ပြန်ပုံသွန်းထားသလိုမျိုးပဲ။ ဒီကနေ ဘယ်သူမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။ ဘာသတင်းမှ ပို့လို့မရဘူး။

ဒီခွက်က မြေသွေးကြောကို အာရုံမခံနိုင်အောင် လှည့်စားထားတာ။ ဒီနေရာမှာ အရာအားလုံး ပုံမှန်ဘဲလို့ထင်အောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖန်တီးထားတယ်။ ကျန်းမျိုးရိုးနဲ့ မုန်မျိုးရိုးတို့နှစ်ယောက် သတိထားမိမှာကို သူစိုးရိမ်လို့ဖြစ်မယ်"

ယင်ထန်မသေမျိုး တစ်ခုခုမူမှန်ဟု နတ်မယ်လည်းခံစားနေရသည်။ ထို့ကြောင့် အလောတကြီးထွက်မတွေ့သေး။

ထို့နောက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ဟန်ဖြင့် သူစိတ်အားထက်သန်စွာပြောသည်။

"ရှောင်ယန်၊ စိတ်မပူနဲ့။ ငါရှိနေရင် နင်ဘာမှမဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

လျိုနင်ရွှမ်းက သူ့နာမည်ခေါ်သံကြားသဖြင့် ယင်ထန်မသေမျိုး နည်းနည်းစိတ်ဝင်စားဟန်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။

"ဪ...စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဓားဝိညာဉ်လေးတစ်ခုက ငါ့ကိုမှတ်မိမယ်လို့ ထင်မထားဘူး"

လုယန် တွေးရကြပ်သွားသည်။ ယင်ထန်မသေမျိုးက လျိုနင်ရွှမ်းကို မှတ်မိဟန်မတူ။

လုယန် ချက်ချင်းမေးသည်။

"နတ်မယ်၊ ယင်ထန်မသေမျိုးက လျိုနင်ရွှမ်းနဲ့ တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးဘူးလား"

နတ်မယ်လည်း စဉ်းစားမရ။ မသေမျိုးအာရုံဖြင့် ယင်ထန်ကို အနီးကပ်ကြည့်ချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော် ယင်ထန်ရိပ်မိသွားလျှင် လုယန်အား ဒုက္ခပေးမည်ကို သူစိုးရိမ်သည်။

"ဘယ်မတွေ့ဖူးဘဲ နေမလဲ။ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတောင် အကြိမ်ပေါင်းမနည်းဘူး"

လုယန် ပို၍တွေးရကြပ်လာသည်။

"ဒါဆို ယင်ထန်က မှတ်ဉာဏ်ပျောက်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူက ယင်ထန်မသေမျိုးမဟုတ်ဘဲ ယင်ထန်ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ခြားဝိညာဉ်တစ်ခု ပူးကပ်နေတာလား"

ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည့် ဤယင်ထန်မသေမျိုးက အတော်ထေူးဆန်းနေသည်။ ရက်စက်သည့်ဟန်ပန် အပြည့်ရှိသည်။

ထို့ပြင် နောက်ထပ်သံသယဖြစ်စရာတစ်ခုလည်းရှိသည်။

မဟာချန်ခေတ်မှစရေတွက်လျှင် နှစ်သုံးသိန်းကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယင်ထန် လုံးဝပေါမလာခဲ့။ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

တိုက်ဆိုင်လွန်းနေသည်။

အရင်က ယင်ထန်မသေမျိုးအကြောင်း ဘာကြောင့်သတင်းမကြားခဲ့ရသည်မသိ...

လုယန်နဖူးတွင် ချွေးစေးများထွက်လာသည်။ ယင်ထန်ယခုမှပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပါစေဟု သူဆုတောင်းသည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် အခြေအနေမကောင်း။

ယင်ထန်က လျိုနင်ရွှမ်းနှင့်ဓားအဓိပဓိတို့ သတိဖြင့်စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မသိကျိုးကျွံပြု၍ ပုံမှန်လေသံဖြင့်မေးသည်။

"အဲဒီ့ဓားနှစ်လက်ကို မင်းတို့ဘာသာအပ်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင်လာယူရမလား"

"စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့"

"လဲသေလိုက်လေ"

လျိုနင်ရွှမ်းရော ဓားအဓိပဓိပါ သူတို့ဓားများကိုလက်လွှဲပေးမည်မဟုတ်။ မွေခံဓားသည် လျိုနင်ရွှမ်း၏ စွမ်းအားအခြေခံဖြစ်သည်။ အလင်းဓားက မိန်ထိုက်၏အသက်သွေးကြောဖြစ်သည်။

သူတို့ငြင်းပယ်သည်ကို ယင်ထန်က အရေးမစိုက်ဘဲ ရယ်မောနေသည်။

သို့သော် ထိုရယ်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏အေးစိမ့်မှုက လျော့ပါးမသွား။

"အဲလိုမှပေါ့။ မပေးချင်တာကို ယူရမှ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာ"

ယင်ထန် အောက်ဘက်မှ ကျင့်ကြံသူများကိုကြည့်၍ ပို၍ပျော်ရွှင်လာသည်။

"ဒီနေ့ ငါအတော်ကံကောင်းတာပဲ။ မသေမျိုးဓားတစ်လက်သွန်းဖို့ သုံးလို့ရတဲ့ ဓားနှစ်လက်ကို အာရုံခံမိတယ်။ ပြီးတော့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေလည်း အများကြီးတွေ့ရတယ်။

မင်းတို့အားလုံးကို ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းဖြစ်အောင် သန့်စင်လိုက်ရင် ပြည့်စုံသွားပြီ။ ဒါဆို ငါ့မသေမျိုးဓားအတွက် ဓားဝိညာဉ်ဖန်တီးဖို့ လုံလောက်မှာပါ"

ယင်ထန်မသေမျိုးပြောသည့် မသေမျိုးဓားဆိုသည်က အလင်းဓားလို မသေမျိုးတစ်ဝက်ရတနာကို မဆိုလို။ ချင်ဖုန်းဓားလို စံချိန်မီမသေမျိုးဓားအဆင့်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသို့သာမဟုတ်လျှင် ဓားနှစ်လက်ကို ကုန်ကြမ်းလုပ်ဖို့ သုံးမည်မဟုတ်။

အောက်ဘက်မှလူများ စိတ်ဓာတ်အကြီးအကျယ် ကျသွားကြသည်။ ယင်ထန်က သူတို့အားလုံးကို သန့်စင်မည်ဟု ပြောနေသည်။ သူတို့ အသက်ရှင်ဖို့လမ်း မမြင်တော့။

အတ်ောများများက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော် အသုံးမဝင်။ ချန်ခွန်ခွက်ကို အဆင့်နိမ့်ကျင့်စဉ်စွမ်းအားလောက်ဖြင့် ချိုးဖျက်၍မရနိုင်။

လုယန် ရင်လေးလာသည်။ သူအကြောက်ဆုံးအခြေအနေ တကယ်ဖြစ်လာသည်။ ယင်ထန်က သူတို့အားလုံးကို နှုတ်ပိတ်သတ်ဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ယနေ့ခေတ်အထိ သူ့အကြောင်း သတင်းလုံးဝမကြားခဲ့ရခြင်းဖြစ်မည်။

သူပေါ်လာသည့်နေရာတိုင်း မရဏသင်္ချိုင်းအသွင် ပြောင်းသွားသောကြောင့်ဖြစ်မည်။

အထူးသဖြင့် မဟာချန်နှင့် မဟာယုခေတ်တို့တွင် မြို့တော်တစ်ခုလုံး အစုအပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်သည့်အဖြစ်မျိုး ရှိခဲ့သည်မှာ ဘာမှမဆန်းလှ။

ယင်ထန်လှုပ်ရှားသည့် လုပ်ရပ်များကိုလည်း ဘယ်သူမှသိနိုင်မည်မဟုတ်။

မဟာရှားခေတ်တွင် သူနည်းနည်းဆင်ခြင်နေဟန်ရှိသည်။ တစ်ဂိုဏ်းလုံးသုတ်သင်ခံရသည့် တစ်ချို့အဖြစ်အပျက်များသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းလက်ချက်မဟုတ်ဘဲ ယင်ထန်လက်ချက်ဖြစ်မည်ဟု လုယန်ယူဆသည်။

အရှေ့ပင်လယ်နှင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေလိုနေရာများသည် နှစ်သုံးသိန်းကြာအောင် တစ်ကွဲတစ်ပြားရပ်တည်ခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်အသတ်ခံရလျှင်ပင် ဘယ်သူမှ သေချာစုံစမ်းစစ်ဆေးနေမည်မဟုတ်။

"အဖျက်ဓားနယ်မြေ"

"ဝိညာဉ်ဓားနယ်မြေ"

"မိုးမြေဓား"

"လှိုင်းဖြန့်ဓား"

အမြင့်ဆုံးဓားကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်ပူးပေါင်း၍ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်သည်။ စတိုက်သည်နှင့် အသေသတ်တိုက်ကွက်များကို သုံးသည်။

သူတို့ရင်ဆိုင်နေရသည်က မသေမျိုးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ယခုလိုအချိန်မျိုးတွင် စွမ်းအားပြည့်ထုတ်မသုံးလျှင် မြေမြှုပ်စရာအလောင်းပင် ကျန်မည်မဟုတ်။

"တိမ်ဆင်းလက်ဝါး"

ယွမ်မုန်မုန်လည်း အရဲစွန့်၍ ဝင်တိုက်ခိုက်သည်။

သူ့အဘွားပြောသည့်စကား မှန်သည်။ အပြင်လောကသည် တကယ်အန္တရာယ်များသည်။ မသေမျိုးတစ်ယောက်ရှေ့တွင် သူ့စွမ်းအားသည် ဘာမှမထင်ရှားလှ။

သုံးယောက်ပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ယင်ထန်ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိ။ ထွက်လည်းမပြေး။ နေရာတွင်သာရပ်နေသည်။ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံး သူ့ကိုယ်ပေါ်ကျလာသည်။

ဖုန်မှုန့်နှင့်မီးခိုးများ လိမ့်တက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

စွမ်းအားကြီးသည့် သုံးယောက်ပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကိုကြည့်၍ အောက်ဘက်မှလူများ မျှော်လင့်ချက်ရေးရေးပေါ်လာသည်။

သို့သော် ဖုန်မှုန့်များရှင်းသွားချိန်တွင် ယင်ထန်မသေမျိုး အကောင်းပကတိအတိုင်းရှိနေသည်ကို မြင်ကြရသည်။

"မသေမျိုးရတနာဝိညာဉ်၊ မသေမျိုးတစ်ဝက်ရဲ့ လက်ကျန်ဝိညာဉ်။ ကူးဖြတ်ခြင်းအခြေခံအဆင့်။ ဒီလောက်နဲ့ ငါ့ကိုထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်မယ်ထင်လား"

ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိ အံတင်းတင်းကြိတ်သည်။ သူ့အရင်ကစွမ်းအားမျိုးဖြင့် အသေအကြေတိုက်ခိုက်လျှင် ယင်ထန်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခြေ နည်းနည်းရှိသေးသည်။ သို့သော်ယခု လက်ကျန်ဝိညာဉ်ဘဝသာဖြစ်၍ သူဘာမှတတ်နိုင်မည်မဟုတ်။

"ထပ်တိုက်"

သုံးယောက်လုံး နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်တိုက်ခိုက်သည်။

သို့သ်ော လျိုနင်ရွှမ်းက ယင်ထန်မသေမျိုးကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ချန်ခွန်ခွက်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း၊"

တည်ငြိမ်သည်ကန်ရေပြင်ထဲ ‌ကျောက်တုံးတစ်လုံး ကျသွားသကဲ့သို့ ချန်ခွန်ခွက်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းတွန့်များထလာသည်။ လျိုနင်ရွှမ်း၏ ဓားစွမ်းအားကို စုပ်ယူသည်။

"ထွက်ပြေးချင်သေးတယ်ပေါ့"

ယင်ထန်မသေမျိုး ခြေတစ်ချက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူ့ခြေထောက်အောက်မှလေဟာနယ် ကျုံ့သွားသည်။ လျိုနင်ရွှမ်းရှေ့သို့ ဖျတ်ခနဲရောက်လာပြီး မွေခံဓားကို ဆွဲယူသည်။

"ငါ့မှာ ရှေးဟောင်းခေတ်ကမှတ်ဉာဏ်တွေမရှိဘူး။ ဒီတော့ မင်းတို့မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပဲ စစ်ဆေးရတော့မှာပေါ့"

ယင်ထန်က လျိုနင်ရွှမ်းဦးခေါင်းပေါ် လက်တင်လိုက်သည်။ လျိုနင်ရွှမ်း စူးစူးရှရှတစ်ချက်အော်လိုက်ပြီးနောက် မျက်ဖြူလန်၍ သတိလစ်သွားသည်။ ယင်ထန်က သူ့ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်ကို ဆက်ရှာဖွေသည်။

လျိုနင်ရွှမ်း ပြန်သတိရလာလျှင် ရူးသွပ်ပြီး ဝိညာဉ်ပျောက်ပြီး ရူးသွပ်သလိုဖြစ်နေလိမ့်မည်။

လျိုနင်ရွှမ်းမှတ်ဉာဏ်ကိုရပြီးနောက် ယင်ထန် နားလည်လာသည်။

"ဪ လျိုနင်ရွှမ်းဆိုတာ ရှေးဟောင်းခေတ်က ထိပ်တန်းဓားကျင့်ကြံသူပဲ။ ငါနဲ့လည်း ကမ္ဘာ့ရန်ဖက်တွေပဲ။ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတုန်းက လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းပညာကိုသုံးပြီး ထွက်ပြေးခဲ့တာလား။

ဘယ်လိုလဲ။ အခုလည်း ငါ့လက်ထဲကို မင်းရောက်လာတာပဲမဟုတ်လား"

***************************

အခန်း (၉၁၇) အလောင်းခွဲပညာ

လျိုနင်ရွှမ်း၏ မှတ်ဉာဏ်ကိုရပြီးနောက် ယင်ထန်၏ဟန်ပန်က ပိုခံ့ညားထည်ဝါလာသည်။ ဓားမျှော်စင်ပတ်လည်မှ လေထုလည်း အေးစက်မှုလျော့ပါးသွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင်အကြောင်း နားလည်လိုသဖြင့် ရှေးဟောင်းခေတ်နှင့်ပတ်သက်သည် အချက်အလက်များကို သူစုစည်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် ရှေးဟောင်းခေတ်သမိုင်းက ရှုပ်ထွေးကျယ်ပြန့်လွန်းသည်။ ရယူဖို့ အလွန်တရာခက်ခဲသည်။

လျိုနင်ရွှမ်း၏ ရှေးဟောင်းသမိုင်းမှတ်ဉာဏ်ဖြင့် သူ့စိတ်နှလုံးထဲမှ ဟာကွက်တစ်ချို့ကို ဖြည့်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ် နောက်ကျောဘက်မှ ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုကို အာရုံခံမိသည်။

သူလှည့်ကြည့်ချိန်တွင် တိုက်ခိုက်မှုများက သူ့နဖူးနှင့် သုံးလက်မအကွာသို့ ရောက်လာသည်။

"မူလဝိညာဉ်ဓား"

"မိုးကြိုးလက်ဝါး"

လျိုနင်ရွှမ်း၏မှတ်ဉာဏ်ကို ထုတ်ယူချေိန်တွင် ယင်ထန်ကို ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိနှင့် ယွမ်မုန်မုန်တို့က နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ယင်ထန်မသေမျိုး တစ်ခြားသို့အာရုံရောက်နေသဖြင့် သူတို့တိုက်ခိုက်ခွင့်ရခြင်းဖြစ်သည်။

မျှော်စင်အဓိပဓိ ဆွဲယူလိုက်သည့် ဓားချီအလင်းများ နေရာစုံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်တခွင် ကြယ်မိုးရွာသလို တောက်ပထွန်းလင်းနေသည်။ အလင်းဓားနှင့်ပေါင်းစပ်၍ စွမ်းအားမြင့်လာသည်။

သူ့ခြေထောက်အောက်တွင် ဝိညာဉ်ဓားနယ်မြေပေါ်လာသည်။ ဓားချီနတ်ဆိုးရိပ်များ အလင်းဓားထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးတွင် ပြတ်သားသည့်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ အစက ထိုဓားချက်ကို လျိုနင်ရွှမ်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ယခု သူ့ထက်ပိုစွမ်းအားကြီးသည့် ယင်ထန်မသေမျိုးကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ထုတ်သုံးသည်။

ယွမ်မုန်မုန်လက်ဝါးမှ တောက်ပသည့်အလင်းတစ်ခု ထွက်လာသည်။ မိုးခြုန်းသံများ နားကွဲမတတ်ပေါ်လာသည်။ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ကြိုးစားထိန်းချုပ်၍ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်၍ ယင်ထန်မသေမျိုး ခေါင်းကိုနောက်သို့လှန်အားယူပြီး ရှေ့သို့နဖူးဖြင့်ဆောင့်ချလိုက်သည်။ ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိနှင့် ယွမ်မုန်မုန်တို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

"ဟားဟား၊ မဆိုးဘူး။ မင်းတို့က အစွမ်းအစနည်းနည်းတော့ ရှိသားပဲ။ ဒီခန္ဓာက မင်းတို့ကို တမင်တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးခဲ့တာ အချည်းအနှီးမဖြစ်တော့ဘူးပေါ့"

"သူ့မှာ လျှပ်စီးအရိယဖလမရှိဘူး"

နတ်မယ်က ရုတ်တရက်ပြောသည်။

"ဘာလို့လဲ"

လုယန် မေးသည်။

"လျှပ်စီးအရိယဖလရှိရင် မိုးကြိုးလက်ဝါးက သူ့နားကိုမကပ်ရဲဘူး။ ခုနကလက်ဝါးချက်ကို သူတိုက်ရိုက်ခုခံလိုက်တာ။ အရိယဖလမရှိဘူး။ ရှေးဟောင်းမှတ်ဉာဏ်လည်းမရှိဘူး။ သူ့ကိုယ်သူလည်း "ဒီခန္ဓာ"လို့ ပြောတယ်။

...ယင်ထန်မသေမျိုးက အလောင်းခွဲပညာ ဒါမှမဟုတ် အလောင်းခွာပညာသုံးခဲ့တာများလား"

"အလောင်းခွဲပညာနဲ့ အလောင်းခွာပညာ...ဟုတ်လား"

လုယန် ပထမဆုံးကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

"အလောင်းခွဲပညာကို ငါသုံးဖူးတယ်။ ဖျက်ဆီးခြင်းအရိယဖလသန္ဓေပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုယ်ပွားကို သတ်တုန်းကပေါ့။ အလောင်းခွာပညာဆိုတာက ရုပ်ခန္ဓာကို ချန်ထားပြီး မသေမျိုးဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်တာ။

ဒီနည်းလမ်းတွေသုံးလိုက်ရင် စွမ်းအားပိုတိုးလာတယ်။ ဒါပေမယ့် အန္တရာယ်လည်းများတယ်။ တကယ်လို့မအောင်မြင်ရင် ဖြစ်လာမယ့်အကျိုးဆက်ကတော့ အခုနင့်ရှေ့မှာ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ မသေမျိုးအလောင်းက ကျန်ခဲ့တယ်လေ။

မသေမျိုးအလောင်း ပြန်ရှင်သန်လာရင် သူ့အရင်ဘဝကိုမေ့သွားပြီး ဖြစ်တည်မှုအသစ်စလာတယ်။ ယင်ထန်က ဘယ်နည်းလမ်းသုံးပြီး ကျရှုံးခဲ့တာလဲတော့ သေချာမသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီမသေမျိုးအလောင်းမှာ လျှပ်စီးအရိယဖလမရှိဘူးဆိုတော့ ယင်ထန်က မသေသေးတဲ့သဘောပဲ။

ယင်ထန်သာသေရင် လျှပ်စီးအရိယဖလက ဒီမသေမျိုးအလောင်းဆီ ရောက်လာမှာ"

"မသေမျိုးအလောင်းက သိစိဝိညာဉ်ဖွံ့ဖြိုးလာတာမျိုးလား"

လက်ရှိယင်ထန်မသေမျိုး၏ အခြေအနေက ထိုဖြစ်ရပ်နှင့်သာ ကိုက်ညီသည်ဟု လုယန်ခံစားရသည်။

နတ်မယ်ပြောဖူးသည့် အချိန်မသေမျိုး၏မူလခန္ဓာ လောကသစ်ပင်အကြောင်း သူပြန်သတိရလာသည်။ တစ်ချိန်က သေဆုံးခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သစ်ပင်ဟောင်းမှ လောကသစ်ပင်အသစ် ပြန်ပေါက်လာသည်။ အသိဉာဏ်သစ်ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။ ထို့နောက် အချိန်မသေမျိုးဟု ဖြစ်လာသည်။

နတ်မယ် ခေါင်းခါသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မသေမျိုးအလောင်းတွေ ဝိညာဉ်သိစိတ်ဖွံ့ဖြိုးဖို့ဆို အချိန်အရမ်းကြာတယ်။ နှစ်သုံးသိန်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး"

ယင်ထန်မသေမျိုး၏ မူလဇစ်မြစ်ကို နားလည်ရုံဖြင့် လက်ရှိအခြေအနေကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်မဟုတ်။ လုယန်တို့အားလုံး အန္တရာယ်စက်ကွင်းမှ မလွတ်သေး။

ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိနှင့် ယွမ်မုန်မုန်တို့ ရှုံးသွားလျှင် တခြားဘယ်သူမှ ယင်ထန်ကို တားနိုင်စွမ်းမရှိ။ အားလုံး၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်လာမည်။

"ကမ္ဘာတုန်နတ်ဓား"

ရုတ်တရက် ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိ စူးရှစွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဘယ်လိုပညာသုံးလိုက်သည်တော့မသိ။ ပထမဓားချက်ထက်ပင် အဆများစွာပိုစွမ်းအားကြီးသည်။

"မလုပ်နဲ့"

မိန်ထိုက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုဓားပညာအကြောင်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။ ဝိညာဉ်ကိုစတေးသည့် အဆုံးသတ်ဓားပညာဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်သုံးလိုက်သည်နှင့် သူ့ဆရာ၏လက်ကျန်ဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်။

မိန်ထိုက်အော်သံကြောင့် ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိ မျက်ရည်ကျလာသည်။ သို့သော် ပြတ်သားစွာဆုံးဖြတ်၍ သူ့ဓားကို ယင်ထန်မသေမျိုးဆီ ထိုးသွင်းသည်။

ယင်ထန်မသေမျိုးက သိပ်အရေးမစိုက်။ ထိုဓားဘယ်လောက်စွမ်းအားကြီးသည်ကို သူမြင်လိုသည်။

ခမ်းနားသည့်ဓားရောင်အလင်းကြားတွင် ယင်ထန်၏နဖူးမှ မသေမျိုးသွေးစက် အတော်များများကျလာသည်။

ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိ၏ အသက်စွန့်တိုက်ကွက်ကြောင့် ယင်ထန်မသေမျိုး ဒဏ်ရာရသွားသည်။

မျှော်စင်အဓီပဓိ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာလည်း ထိုးဖောက်မြင်ရမတတ် အရောင်မှိန်သွားသည်။ အလင်းဓားက မြေပြင်ပေါ်ပြုတ်ကျလာသည်။ ဓားကိုပင် ကိုင်မထားနိုင်တော့။

ယင်ထန်မသေမျိုးက သူ့နဖူးပြင်သို့ လက်ဖြင့်စမ်းကြည့်ရင်း ဒေါသအကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

"အစက မင်းတို့ကို နည်းနည်းအချိန်ဆွဲကစားပြီးမှ သတ်မလိုပဲ။ ဒါပေမယ့် စေတနာကို မင်းတို့တန်ဖိုးမထားဘူး"

တိုက်ခိုက်မှုများကို သူတမင်တကာ မခုခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသာတကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်လိုလျှင် ချက်ချင်းအနိုင်ပိုင်းနိုင်သည်။

"မင်းတို့က သေချင်နေကြတာပဲ"

ယင်ထန်မသေမျိုးထံမှ ဒေါသရိပ်ပြည့်နေသည့် လက်ဝါးရိပ်တစ်ခု လွင့်ပျံလာသည်။ လေပြင်းများ ပေါ်လာသည်။ မိုးမြေအရောင်ပြောင်းသွားသည်။ ထိုဖိအားကြောင့် အားလုံးအသက်ရှူကြပ်လာသည်။

ယွမ်မုန်မုန် ဖျတ်ခနဲပေါ်လာသည်။ ဓားမျှော်စင်အဓိပဓိရှေ့မှ ကာကွယ်သည်။

"ဘုန်း"

ယွမ်မုန်မုန်လွင့်ထွက်သွားသည်။ သို့‌သော် မသေမျိုးအရိယဖသန္ဓေပိုင်ရှင်ဖြစ်၍ ဒဏ်ရာများ ချက်ချင်းပြန်ကောင်းသွားသည်။

ယင်ထန် အေးစက်စက်ပြုံးလိုက်သည်။ ယွမ်မုန်မုန်သည် သာမန်ကူးဖြတ်ခြင်းအခြေခံအဆင့်မဟုတ်ဘဲ ဒဏ်ရာကုစားနိုင်သည့် အရိယဖလသန္ဓေတစ်မျိုး ပိုင်ထားသည့် မသေမျိုးတစ်ဝက်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လာသည်။

သို့သော် သူအရေးမစိုက်။

"မင်းက သူနဲ့အတူသေချင်တာလား။ ဒါဆိုလည်း မင်းဆန္ဒကို ငါဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့"

ယင်ထန် သူ့စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်အသက်သွင်းသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူဘယ်သူ့ကိုမှ အရှင်ထားမည်မဟုတ်။

"နေဦး၊ ခင်ဗျားသူတို့ကို သတ်လို့မရဘူး"

တင်းမာပြတ်သားသည့် စကားသံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲကွ"

ချန်ခွန်ခွက်အား တစ်ယောက်ယောက်လာထိုးဖောက်ဖို့ ကြိုးစားသည်ကို သူမခံစားခဲ့ရ။ ခွက်အတွင်းထဲမှ လူတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

သူ့အကြည့်က လုယန်ဆီချက်ချင်းရောက်လာသည်။

လျိုနင်ရွမ်းမှတ်ဉာဏ်ကြောင့် လုယန်အကြောင်း ယင်ထန်သိနေသည်။

ဤခန္ဓာပိုင်ရှင်၏ ပညာအမွေခံ။

လုယန် ရှေ့သို့လျှောက်သွားသည်။ လုယန်သည် ယင်ထန်မသေမျိုး၏ ပညာအမွေခံဖြစ်ကြောင်း ယခုမှ အားလုံးပြန်သတိရလာသည်။

ထိုမျက်နှာကိုထောက်၍ ယင်ထန်မသေမျိုးက သူတို့အားလုံးကို ချမ်းသာပေးကောင်းပေးနိုင်သည်။

"ယင်ထန်မသေမျိုးရဲ့ ပညာအမွေကို ကျုပ်ရထားတယ်။ ယင်ထန်ကို ကျုပ်ဘယ်နေရာမှာတွေ့ပြီး သူ့အမွေကိုဘယ်လိုရခဲ့တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားမသိချင်ဘူးလား။

သူတို့နှစ်ယောက်ကိုသတ်ရင် အဲဒီ့နေရာအကြောင်း ကျုပ်ခင်ဗျားကို လုံးဝမပြောပြဘူး"

ယင်ထန်နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အေးစက်စက်အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။ လုယန်ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်လာပြီး ဦးခေါင်းပေါ်လက်ဖြင့်ဖိလိုက်သည်။

"မင်းပြောနေဖို့လိုသေးလို့လား။ ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်ထဲရှာလိုက်ရင် ရတာပဲလေ"

လုယန်က ထိတ်လန့်ဟန်မရှိ။ ယင်ထန်မသေမျိုး၏ မျက်လုံးကိုစိုက်ကြည့်၍

"အမွေခံတဲ့အချိန်မှာ ယင်ထန်မသေမျိုးက ကျုပ်မှတ်ဉာဏ်ထဲကိုလည်း အတားအဆီးတစ်ခု ထည့်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားမှတ်ဉာဏ်ရာဖွေဖို့ ကြိုးစားရင် ဒီအတားအဆီးက အလိုလိုအသက်ဝင်လာမယ်။

သူ့အမွေအနှစ်တွေရှိတဲ့နေရာ လုံခြုံဘေးကင်းအောင် သိစိတ်နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မယ်။ ကျုပ်ပြောတာမယုံရင်လည်း ခင်ဗျားစမ်းကြည့်လို့ရတယ်"

ယင်ထန် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ထိုစကားမှန်မမှန် သူသေချာမပြောနိုင်။

ယင်ထန်မသေမျိုး၏ တည်နေရာကို သူတကယ်သိချင်သည်။

"မင်းငါ့ကို အမွေအနှစ်တွေရှိတဲ့နေရာ ပြောပြတယ်ဆိုရင် အဲဒီ့အတားအဆီးက အသက်မဝင်တော့ဘူးပေါ့"

လုယန်ခေါင်းခါသည်။

"အသက်ဝင်မှာပါ"

ယင်ထန်ဒေါသထွက်သွားသည်။

"မင်းငါ့ကို လာကစားနေတာပဲ"

လုယန် ဆက်ခေါင်းခါသည်။

"ကျုပ်တိုက်ရိုက်ထုတ်ပြောလို့မရပေမယ့် ပုံပြင်ထဲကနေတစ်ဆင့် အရိပ်အမြွက်ပြလို့ရပါတယ်။ အဲဒါဆို အတားအဆီးအသက်မဝင်အောင် ရှောင်နိုင်တယ်"

ယင်ထန်မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ ထိုစကား ယုတ္တိကျသည်။

"ကောင်းပြီလေ။ ငါသူတို့နှစ်ယောက်ကို မသတ်ဘူး။ ကျန်တဲ့လူတွေကိုလည်းမသတ်ဘူး။ ငါ့ကို ပုံပြင်ပြောပြပါ"

"ခင်ဗျားကတိတည်မတည် ကျုပ်ဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ"

ယင်ထန် နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့သည်။

"ကောင်လေး။ မင်းမှာတစ်ခြားရွေးစရာရှိလို့လား"

လုယန် အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ သူ့ဘက်တွင် ယင်ထန်ကိုယုံကြည်ရုံမှလွဲ၍ တစ်ခြားရွေးချယ်စရာမရှိ။

"မှော်စက်ဝန်းတစ်ခုကာပေးပါ။ ဒါမှ ကျုပ်ပြောတဲ့စကားတွေ သူတို့မကြားမှာ"

ပုံပြင်ဆုံးသွားလျှင် ထိုအကြောင်းသိသူအားလုံး အသတ်ခံရမည်ကို လုယန်စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယင်ထန်ရိပ်မိသည်။ သူ့ကတိကို လုယန်ယုံကြည်စေရန် မှော်စက်ဝန်းတစ်ခု ဖန်တီးပေးသည်။

"အခုမင်းကျေနပ်ပြီလား"

လုယန် ခေါင်းငြိမ့်၍ ဖြေးဖြေးချင်းစပြောသည်။

"ဒီပုံပြင်က မီးနိုင်ငံလို့ ခေါ်တဲ့နေရာမှာ စခဲ့တာ"

*********************************

အခန်း (၉၁၈) ဝံပုလွေကိုမျိုဖို့ ကျားကိုဆွယ်

"မီးနိုင်ငံ..ဟုတ်လား"

ယင်ထန် မျက်မှောင်ကျုံ့သွားသည်။ ထိုနိုင်ငံအကြောင်း သူတစ်ခါမှမကြားဖူး။

လုယန်က ဖြေးဖြေးချင်းပြောသည်။

"ရှေးဟောင်းခေတ်မှာ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးလေးယောက်က ကြယ်ကမ္ဘာတွေကို တိုက်နယ်အဖြစ်ဖန်တီးတယ်။ ပြီးတော့ အဓိပဓိူမသေမျိုးစွမ်းအားနဲ့ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကိုစုစည်းပြီး မီးနိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။

ဒီမသေမျိုးနိုင်ငံရဲ့စွမ်းအားက နောက်ပိုင်းပေါ်လာတဲ့ မဟာချန်၊ မဟာယု၊ မဟာရှားနိုင်ငံတွေထက် အများကြီးသာတယ်။ မီးနိုင်ငံမှာ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုရှိတယ်။ ကောင်းကင်ရုံးတော်နဲ့ ကိုးငရဲတဲ့။

ကောင်းကင်ရုံးတော်က သက်ရှိလောကကိစ္စတွေကို စီမံတယ်။ ကိုးငရဲက မြေအောက်လောကကို အုပ်ချုပ်တယ်။

ကောင်းကင်ရုံးတော်က အမြင့်ဆုံးအဖွဲ့အစည်းပဲ။ သက်ရှိလောကရဲ့ နယ်ပယ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်တယ်။ မသေမျိုးဖြစ်ဖြစ် သေမျိုးဖြစ်ဖြစ် ဘယ်လိုကျင့်စဉ်အဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ဥပဒေစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရတယ်။

ကောင်းကင်ရုံးတော်သခင်က ရှေးဟောင်းခေတ်မသေမျိုးလေးယောက်ထဲကမဟုတ်ဘူး။ ရှေးဟောင်းခေတ်မှာ သေဆုံးခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်မိန်းကလေးမသေမျိုးတစ်ယောက်ပါ။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသဘာဝကို သူဖြတ်ကျော်တယ်။

သေခြင်းရှင်ခြင်း မဟာနိယာမစည်းမျဉ်းတွေကို ဆန့်ကျင်တယ်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားနဲ့ အဓိပဓိမသေမျိုးခန္ဓာကို တည်ဆောက်ပြီး ကောင်းကင်ရုံးတော်သခင်အဖြစ် ပြန်ရှင်သန်လာတဲ့သူပါ"

"ကောင်းကင်ရုံးတော်သခင်က ပြန်ရှင်သန်တယ်တဲ့လား။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ယင်ထန်မသေမျိုး တဟက်ဟက်ရယ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုယန်၏ပုံပြင်ထဲမှ ကွယ်ဝှက်ထားသည့် သဲလွန်စများကို စဉ်းစားသည်။

ယင်ထန်မသေမျိုး၏အမွေအနှစ်ရှိမည့်နေရာကို မှန်းဆကြည့်သည်။

ထိုနေရာသည် ယင်ယန်ဆုံမှတ်နေရာတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုသလော...

ယနေ့ခေတ် ယင်ယန်နှစ်မျိုးနှင့် ပတ်သက်သည့်နေရာများတွင် ရှိနေခြင်းလော...

လုယန် ဆက်ပြောသည်။

"ကောင်းကင်ရုံးတော်သခင်က မိုးမြေကိုဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့စွမ်းအားရှိတယ်။ ဖြစ်တည်မှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး အသစ်ကပြန်စနိုင်တယ်။ ယင်ထန်မသေမျိုးတို့ကတောင် ဦးညွှတ်ရိုသေရတယ်။

တစ်နေ့ကျတော့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ကောင်းကင်ရုံးတော်သခင်က ကောင်းကင်ရုံးတော်၊ ကိုးငရဲနဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့မီးနိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးဖို့ ရုတ်တရက်ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။

ရှေးဟောင်းမသေမျိုးလေးယောက်က မီးနိုင်ငံခေတ်မှာ အဆင့်တက်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းမသေမျိုးနဲ့အတူ သူ့ကိုတားဆီးဖို့ကြိုးစားတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ့အချိန်မှာပဲ အချိန်မသေမျိုး ရုတ်တရက်သေသွားတယ်။ ဘယ်သူ့ချလက်ချက်မှန်း မသိရဘူး။

ကျန်တဲ့မသေမျိုးလေးယောက်က အချင်းချင်းမပူးပေါင်းတော့ဘဲ တစ်ယောက်ချင်းစီပဲ တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းကင်ရုံးတော်သခင်ကို သူတို့အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ဘူး။

ချီလင်မသေမျိုးတောင် နဂါးဘိုးဘေးကိုကာကွယ်ဖို့ ရုံးတော်သခင်နဲ့တိုက်ခိုက်လို့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့တယ်။ ယင်ထန်မသေမျိုးလည်း ကောင်းကင်ရုံးတော်သခင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်..."

ထိုနေရာတွင် လုယန်ခဏစကားရပ်သည်။

"တိုက်ပွဲက ဘယ်လိုအဆုံးသတ်သွားလဲ"

ယင်ထန် အလောတကြီးမေးလိုက်သည်။ ထိုဇာတ်လမ်းပိုင်းသည် အမွေအနှစ်ရှိသည့်နေရာ၏ သော့ချက်ဖြစ်မည်ဟု သူယူဆသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ တိုက်ပွဲက ဘယ်လိုအဆုံးသတ်သွားလဲ"

လုယန်က မပွင့်တပွင့်ပြုံး၍ တမင်တကာ တန်ပြန်မေးခွန်းထုတ်သည်။

နတ်မယ်အော်ပြောသံကို သူတစ်ယောက်သာ ကြားနိုင်သည်။

"ရှောင်ယန်၊ လူတစ်ယောက်လာနေပြီ"

လုယန်က အချက်အလက်ကို တမင်လျှိုထားသဖြင့် ယင်ထန်ဒေါသထွက်သွားပြီး တိုက်ခိုက်ရန်ပြင်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သည့်အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ကောင်းကင်သို့ ဖျတ်ခနဲမော့ကြည့်သည်။ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထိုးဆင်းလာသည်။ ကမ္ဘာဖျက်စွမ်းအားမျိုးကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ချန်ခွန်အကာအကွယ်ကို ချက်ချင်းထိုးဖောက်သည်။

ထို့နောက် အလင်းတန်းက ရပ်မသွားသေးဘဲ ဆက်၍ထိုးဆင်းလာသည်။

ယင်ထန်နှင့်လုယန်ရှိရာဆီ တည့်တည့်ထိုးဆင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။

လုယန်မျက်နှာတွင် အပြုံးရိပ်ပေါ်လာသည်။ ယင်ထန်ကို ခပ်လှောင်လှောင်ကြည့်၍ တီးတိုးပြောသည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် ငတုံးရေ"

ယင်ထန်ဒေါသထွက်သွားပြီး လုယန်ကို ချက်ချင်းသတ်ရန်တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် အဖျက်စွမ်းအားက မထင်မှတ်ဘဲကျလာသဖြင့် ထိုအတွေးကို အကောင်အထည်မဖော်အားသေးဘဲ စွမ်းအားကုန်သုံး၍ ခုခံကာကွယ်ရသည်။

"ဝင်ခဲ့တော့ ရှောင်ယန်"

နတ်မယ်က လုယန်ကို ချင်ဖုန်းဓားထဲသို့ အမြန်ဆွဲခေါ်သည်။

"ဘုန်း"

အနက်ရောင်အလင်းတန်းက မိုးနှင့်မြေကို ဖျက်ဆီးသည်။ ဖြတ်သွားရာလမ်းတလျှောက် အရာအားလုံး ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယင်ထန်ကို တည့်တည့်ထိသည်။ မြေကြီးထဲထိ ကျွံဝင်သွားသည်။ မြေအောက်သို့ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ထိုးဖောက်သွားသည်။ အောက်ခြေကိုမမြင်ရသည့် တွင်းနက်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ယင်ထန်မသေမျိုး၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင်တစ်လုံးပေါ်လာသည်။ ထိုခမောက်လည်း အနက်ရောင်အလင်းတန်းထိသည်။ ခမောက်အနားသပ်များ မည်းနက်သွားသည်။ ကြောက်စရာအဖျက်စွမ်းအားက ဆက်၍ပျံ့နှံ့လာပြီး ရွှေခမောက်တစ်ခုလုံး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဘယ်သူမှမကြုံဖူးသည့် တိုက်ခိုက်စွမ်းအားမျိုးဖြစ်သည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှု ဘယ်ကလာသည်၊ ဘာကြောင့်ယင်ထန်ကို ပစ်မှတ်ထားသည်မသိ။

"လုယန်က ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား"

ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် တီးတိုးရေရွတ်နေသည်။

အားလုံး အသံတိတ်သွားသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်စွမ်းအားသည် ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်ကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ လုယန်လို ဝိညာဉ်ပြောင်းအဆင့်ဆိုလျှင် ပြောစရာပင်မလိုတော့။

ယင်ထန် အသက်ကိုဝအောင်ရှူရိုက်၍ တွင်းနက်ထဲမှ ပျံထွက်လာသည်။ စူးရဲသည့်မျက်လုံးအစုံဖြင့် ကောင်းာကင်ကိုမေ့ာကြည့်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းဘယ်သူလဲကွ"

ချန်ခွန်ခွက်၏ အထက်တွင် မြူဆိုင်းနေသည့် သဏ္ဌာန်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာကို သဲသဲကွဲကွဲမမြင်ရ။ သက်ရှိအားလုံး၏ကံကြမ္မာကို သူ့စိတ်ကြိုက် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည့်ဟန်ပန်မျိုးရှိသည်။ သူ့အသံက အေးစက်တင်းမာသည်။

"ငါ့အကြောင်းသိတဲ့လူမှန်သမျှ သေရမယ်"

ဒေါသထွက်နေခဲ့သည့် ယင်ထန် ကြောင်တက်တက်ဖြစ်သွားသည်။

...မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ငါဘယ်တုန်းက မင်းအကြောင်းစုံစမ်းခဲ့လို့လဲ...မင်းဘယ်သူမှန်းသိရင် ငါဒီလိုမေးနေပါ့မလား...

သူ့စိတ်ထဲ မေးခွန်းများစွာဝင်လာသည်။ သို့သော် အဖြေတစ်ခုမှ ထွက်မလာ။

"ကောင်းပြီလေ။ သိပ်ကောင်းတာပေါ့။ ငါ့ကိုတစ်ခါအလစ်တိုက်ခိုက်နိုင်ရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအဟုတ်ကြီးထင်နေတာလား။ မင်းသေချင်နေပြီနဲ့တူတယ်"

သူအံ့ဩမိသလို ဒေါသလည်းထွက်လာသည်။ ခုနက ရွှေခမောက်ကိုသာ အချိန်မီထုတ်၍ မကာကွယ်ခဲ့လျှင် သူသေသွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူအံ့ဩသည်။

တစ်ဘက်လူက လုံးဝဆင်ခြင်ဉာဏ်မရှိ။ ဘာအကြောင်းမှလည်းမရှိဘဲ သူ့ကိုတိုက်ခိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူဒေါသထွက်သည်။

"သန့်စင်ခြင်းတစ်ရာ တင်းပုတ်"

"ကောင်းကင်ဆက်သံချပ်ကာ"

"ဝိညာဉ်ဖျက်လှံရှည်"

မသေမျိုးရတနာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူဆင့်ခေါ်သည်။ အရိယဖလမရှိသဖြင့် သူ့ချိုယွင်းချက်များကို အဆင့်မြင့်ရတနာများဖြင့် အစားထိုးဖြည့်ဆည်းသည်။

အစက ထိုရတနာများကို ယင်ထန်မသေမျိုးအစစ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ယခု မြူခိုးကြားမှ မောက်မာနေသည့် ဤမသေမျိုးကို တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးဝင်လာသည်။

ယင်ထန်က အကာအကွယ်အပြည့်အစုံ ထုတ်သုံးနေသဖြင့် ပဲပြာအရှင် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"အတော်ရယ်ရတဲ့ အရူးပဲ"

ဤယင်ထန်မသေမျိုးနှင့် ယင်ထန်အစစ်ကြားတွင် ဘယ်လိုပတ်သက်နေသည်ကို သူမသိ။ သို့သော် ကိစ္စမရှိ။ သူ့အကြောင်းသိသူမှန်သမျှ သေရမည်။

သူ့အကြောင်း ဖော်ကောင်လုပ်ခဲ့သည့်ကောင်လေးလည်း ယခုဘယ်ကိုပျောက်သွာသည်မသိ။ လုံးဝအာရုံခံ၍မရ။ ထူးဆန်းသည်။

"လုယန်"

ယွမ်မုန်မုန်နှင့် ဓားကျင့်ကြံသူများ လုယန်ကို ချက်ချင်းရှာဖွေကြသည်။

ချင်းဖုန်းဓားကမ္ဘာငယ်ထဲရောက်နေသည့်လုယန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ မြေပေါ်တွင်ထိုင်၍ အသက်ကိုဝအောင်ရှူနေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ယင်ထန်မသေမျိုးကို ပဲပြာအရှင်က နှိပ်ကွပ်နိုင်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူအတော်စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"သူရောက်လာလို့ တော်သေးတယ်။ အင်း...ဟုတ်တာပေါ့။ သူဒီနေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်လောက်ဘူး"

ပဲပြာအရှင် သူ့ကိုသတ်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည့်အဖြစ်ကို သူပြန်စဉ်းစားသည်။ ပဲပြာအရှင် လှုပ်ရှားသည့်ပုံစံကို သူအကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းမိသည်။

သူနှင့်အောင်းလင်း နဂါးပုလဲထဲတွင် ရက်အတော်ကြာ နေခဲ့သည်။ ပဲပြာအရှင် လုံးဝမလှုပ်ရှားခဲ့။ နဂါးပုလဲထဲမှထွက်ပြီး သိပ်မကြာမီ ပဲပြာအရှင်ရောက်လာသည်။

ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုခုတွင် ပုန်းနေသူကို ပဲဝါအရှင် အာရုံမခံနိုင်သည့်သဘောဖြစ်သည်။

သူ့ချင်ဖုန်းဓားတွင် ထိုကမ္ဘာငယ်မျိုးရှိနေသည်။

"ချင်ဖုန်းဓားကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ"

ချင်ဖုန်းဓားသာမရှိလျှင် ကြောက်စရာကောင်းသည့် အနက်ရောင်အလင်းတန်းကို သူလုံးဝခုခံနိုင်မည်မဟုတ်။ ယခုအချိန် အပြင်ဘက်တွင် သူရှိနေလျှင် ပဲပြာအရှင်က တိုက်ခိုက်နေရင်းတန်းလန်းမှာပင် လက်တစ်ချောင်းလှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့ကိုသတ်ပစ်နိုင်လောက်သည်။

အမှန်တော့ ယင်ထန်၏အမွေအနှစ်ရှိသည့်နေရာကို သူလုံးဝမသိ။ သူသာသိလျှင် အစောကြီးကတည်းကသွားပြီးဖြစ်မည်။

ဆင်ခြေတစ်ခုပြ၍ ယင်ထန်ကို စိတ်ငြိမ်‌အောင်ထိန်းပြီး ပဲပြာအရှင်ဇာတ်လမ်းကို အချိန်ဆွဲ၍ သူပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သို့ဆိုစေ ပဲပြာအရှင်ရောက်လာဖို့ အချိန်နည်းနည်းတော့ကြာမည်။ ယင်ထန်ကို ပဲပြာအရှင်အကြောင်း အသိပေးဖို့လိုသလို အချိန်ဆွဲထားဖို့လည်းလိုသည်။

ပဲပြာအရှင်က သူ့အကြောင်းသိသူမှန်သမျှ သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်၍ တစ်ခြားကျင့်ကြံသူများ ထိုဇာတ်လမ်းကိုကြားသွား၍မဖြစ်။

"ကဲ ယင်ထန်အရှင်။ ခင်ဗျားတတ်နိုင်သမျှ အချိန်ကြာကြာတောင့်ခံထားနိုင်ပါစေ"

လုယန် အသံတိတ်ဆုတောင်းလိုက်သည်။

***********************************