လေဝိညာဉ်ပုလဲ

နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ထဲတွင် ကျုံးချင်သည် သေဆုံးနေပြီဖြစ်သော ရေနေအိပ်မက်ဆိုးကို ကြည့်လိုက်ကာ သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူ့ထံတွင် လှည့်ကွက်တချို့ မရှိခဲ့ပါက ယနေ့ ဤနေရာတွင် မြှုပ်နှံခံရမည့်သူမှာ သူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် စောစောက ပုံရိပ်ယောင်ထဲရှိ မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးမိချိန်၌ သူသည် လွမ်းဆွတ်မှုတစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အိမ်ရှိ သူ၏မိဘများနှင့် သူ့ကို ဂရုစိုက်သော သူငယ်ချင်းများနှင့် အတန်းဖော်များကို သူ တွေးမိသည်။

အပြာရောင်ကြယ်သို့ သူ အမှန်တကယ် ပြန်သွားလိုခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် သူ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ထိုအရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် အိပ်မက် တစ်ခုထက် မပိုခဲ့ချေ။

ကျုံးချင်သည် သူ၏ အတွေးများကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး နောက်သို့လှည့်ထွက်ရန် ဟန်ပြင်နေချိန်မှာပင်....

"အမ်..."

သူက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကို မပိတ်ရသေးသဖြင့် သူ၏အမြင်အာရုံ အတွင်း၌ အနီးအနားရှိ ရေအောက်ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုတွင် ကြည်လင်သော ကျောက်စိမ်းအရိုးတစ်ခုအား မြှုပ်နှံထားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုကျောက်စိမ်းအရိုးစုသည် တလက်လက် တောက်ပနေပြီး သာမန်ထက် သာလွန်ထူးကဲပုံ ရပေ၏။

ကျောက်စိမ်းအရိုးစု၏ ရင်ဘတ်တွင် ဓားရှည် တစ်လက် စိုက်ဝင်နေဆဲပင်။

အလောင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု၏ အကြွင်းအကျန်များကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။

အလွန်ကြာမြင့်သော အချိန်တစ်ခု ကုန်လွန်သွားခဲ့ခြင်း​ကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး...

ကျောက်စိမ်းအရိုးစုသည် ဖုန်မှုန့်များ သဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေရုံသာမက ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး၏အကြွင်းအကျန်များပင်လျှင် ပင်လယ်ရေ၏တိုက်စားမှုကြောင့် မှတ်မိ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေလေပြီ။

အကယ်၍ ကျုံးချင်သာ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကို မပိုင်ဆိုင်ထားပါက သူ အမှန်တကယ်ပင် ထိုအရာကို ရှာတွေ့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုကျောက်စိမ်းအရိုးစုမှ ထွက်ပေါ်နေသော တာအို စည်းချက်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက်...

ဤအလောင်း၏ သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်မှာ သာမန်ထက် သာလွန်ထူးကဲပြီး ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ်၏ အထက်တွင် သေချာပေါက် ရှိနေပေမည်။

ကျုံးချင်၏ပုံရိပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အလောင်း၏ အထက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပေ၏။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရား အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်စိမ်းအရိုးစုကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဖုန်မှုန့်များနှင့်ရွှံ့များကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

"ဒီဓားက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ..."

ကျုံးချင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းအရိုးစုပေါ်ရှိ ဓားရှည်က သူ၏လက်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုဓားသည် သုံးပေ ရှည်လျားပြီး နှစ်လက်မခန့် ထူကာ ကိုယ်ထည်တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေနက်ရောင် ရှိသည်။ ဓားပေါ်တွင် မှော်စာလုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ဓား၏ထက်ရှမှုကို ထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။

ထိုဓားတွင် နာမည်တစ်ခု ရှိနေပေ၏။ ဤသည်မှာ ထုံယိုးဓားပင်။

ထုံယိုးဓားတွင် အထူးလက္ခဏာများစွာ ရှိပုံမရသော်လည်း ယခုအချိန်၌ ကျုံးချင်သည် ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးကို အသက်သွင်းထားသဖြင့် ဤဓားတွင် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေကြောင်း သူ ခံစားနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဓား၏စွမ်းအားသာ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါက ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အားစိုက်ထုတ်စရာပင် လိုမည်မဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ကို ရတနာတစ်ခုပင်။

ကျုံးချင်က အပြုံးဖြင့် အားမနာတမ်း လက်ခံလိုက်ပြီး ထုံယိုးဓားရှည်ကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ ချက်ချင်းသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ရေနေအိပ်မက်ဆိုးကို လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းက ဤကဲ့သို့ ဆုလာဘ်မျိုး ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် ထုံယိုးဓားသည် ဤခရီးစဉ်တွင် သူ၏ အမြတ်အစွန်းအားလုံး မဟုတ်သေးချေ။

ကျုံးချင်က အလောင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်လက်၍ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သာမန်ထက် သာလွန်ထူးကဲသော ရတနာတစ်ခုကို သူ အမှန်တကယ် ရှာတွေ့သွားပေ၏။

ထိုအရာမှာ ပုလဲတစ်လုံးပင်။

ထိုပုလဲသည် ဖြူဖွေးပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့ကာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစား ရှိနေသည်။

ထိုပုလဲထဲတွင် ကြွယ်ဝသော ဥပဒေသ မူလအစ တစ်ခု ပါဝင်နေပေ၏။

"ဒါက..."

ကျုံးချင်က တီးတိုးရေရွတ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"လေဝိညာဉ်ပုလဲ..."

ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ်တွင် အမြင့်ဆုံးအထိ ကျင့်ကြံခြင်းက သောင်းချီသော ဥပဒေသများ၏စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စေသည်ဟု ဆိုကြ၏။

သေချာသည်မှာ ဥပဒေသများမှာ ကျယ်ပြန့်ပြီး နက်ရှိုင်းကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။

သောင်းချီသော ဥပဒေသများ အားလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်ရန်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင် အရူး တစ်ယောက်၏ အိပ်မက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူသားများ၏စွမ်းအားတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။

ဥပဒေသတစ်ခုကိုပင် ရှေးဟောင်းနှင့် ခေတ်သစ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ပါရမီနှင့် အရည်အချင်း ရှိသူများအတွက် အပြည့်အဝ နားလည်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရမည်ဖြစ်ရာ ဥပဒေသအားလုံးအတွက်မူ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ပထမအချက်မှာ စွမ်းအားက မလိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ သက်တမ်းက ခွင့်မပြုခြင်းပင်။

ကျင့်ကြံသူများသည် အသက်ရှည်ရှည် နေနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့သည် မသေနိုင်သောသူများ မဟုတ်ကြချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သက်တမ်းသည် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုပင်။

ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် ထိုအဆင့်ကို ကွေ့ယီနယ်ပယ်ဟု ခေါ်ဆိုပေ၏။

ထိုနယ်ပယ်သည် သောင်းချီသောဥပဒေသများ တစ်ခုတည်း အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သောင်းချီသော ဥပဒေသများ အားလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းခြင်းအား ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ချေ

ထိုအစား ထိုအဓိပ္ပာယ်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ပိုင်အားထားရာအဖြစ် သောင်းချီသော ဥပဒေသများထဲမှ ဥပဒေသတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခြင်းအား ဆိုလိုခြင်းပင်။

ဤသို့ဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အနာဂတ် တာအိုအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သေချာစွာ ချမှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဥပမာအနေဖြင့် လေဥပဒေသကို သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ရွေးချယ်သူတစ်ဦးသည် အနာဂတ်တွင် လေဥပဒေသ၌ အထူးပြုပေမည်။

မီးဥပဒေသကို သူတို့၏အခြေခံအုတ်မြစ် အဖြစ် ရွေးချယ်သူတစ်ဦးသည် အနာဂတ်တွင် မီး ဥပဒေသတွင် အထူးပြုပေမည်။

ဤလေဝိညာဉ်ပုလဲသည် လေဥပဒေသတွင် အထူးပြုသူများအတွက် အမြင့်ဆုံးရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

ထိုပုလဲသည် လေဥပဒေသကို လေ့လာဆင်ခြင်ရာတွင် နတ်ဘုရားများ၏အကူအညီ ရရှိသကဲ့သို့ ကူညီပေးနိုင်သည်။ ထိုမျှသာမက လေဝိညာဉ်ပုလဲသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏လက်ထဲတွင် ရှိနေပါက တူညီသောနည်းစနစ်များကိုပင် လေဝိညာဉ်ပုလဲ၏ကောင်းချီးဖြင့် တခြားလူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍များပြားသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

သေချာသည်မှာ အကယ်၍ ထိုအရာသည် ရန်သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေပါက ဤလေဝိညာဉ်ပုလဲသည် လေဥပဒေသကို ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဘေးဒုက္ခတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

လေဝိညာဉ်ပုလဲသည် လေဥပဒေသကို ပျက်ပြယ်စေနိုင်သည်ဟူသော စွမ်းရည်တစ်ခုတည်းဖြင့် လေဥပဒေသကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ပုလဲ၏ရှေ့တွင် သူတို့ထုတ်လွှတ်နိုင်သော အပြည့်အဝ စွမ်းအား၏တစ်ဝက်အောက်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး လက်တွေ့တွင် သူတို့ကို အသုံးမကျ ဖြစ်သွားစေကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။

လေဝိညာဉ်ပုလဲ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းကို မသိရဘဲ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များတွင်လည်း မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိချေ။

သို့ရာတွင် ထိုပုလဲ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို ပုလဲအတွက် တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်စေပြီး ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလေ့ရှိပေ၏။

ထိုရတနာကို ရတနာများအနက်မှ ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ အလောင်းမှာ လေဝိညာဉ်ပုလဲ၏ ယခင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

ကျုံးချင်သည် ဤခရီးစဉ်တွင် ဤကဲ့သို့ ရိတ်သိမ်းမှုမျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ရတနာ နှစ်ခုရရှိခြင်းက သူ့ကို များစွာပို၍ စိတ်အ​ခြေအနေ ကောင်းမွန်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် ဤရေနေအိပ်မက်ဆိုးကို ကျေးဇူးတင်သင့်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အမှန်တကယ် လက်လွတ်သွားနိုင်သည်။

အကယ်၍ ရေနေအိပ်မက်ဆိုး၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် သေဆုံးပြီးနောက် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပါက ကျုံးချင်ထံမှ ဤကဲ့သို့ ကျေးဇူးတင်စကားကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူမ မည်သည့်အရာအား တွေးတောနေမည်နည်း။

...

ကျုံးချင် ပင်လယ်ထဲမှ ပြန်ရောက်လာချိန်၌ လှေငယ်လေးသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လှိုင်းများနှင့်အတူ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

သူ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ညှို့ငင်ခြင်းသားရဲကို ထိုင်ခုံတွင် အိပ်ပျော်နေသည်အား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသားရဲသည် အိပ်မက်ယောင်၍ ရံဖန်ရံခါ ရေရွတ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေကာ လှပသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုထဲတွင် နစ်မြောနေကြောင်း သိသာထင်ရှားပေ၏။

ဤသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ်၏ ရလဒ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

ကျုံးချင်ပင်လျှင် ရေနေအိပ်မက်ဆိုး၏ ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့ရာ ညှို့ငင်ခြင်းသားရဲ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။

သို့ရာတွင် ရေနေအိပ်မက်ဆိုး မရှိတော့သော်လည်း ညှို့ငင်ခြင်းသားရဲသည် ပုံရိပ်ယောင် ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြောနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်သေးချေ။

ရေနေအိပ်မက်ဆိုး၏ ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ်သည် အမှန်တကယ်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေမည်။

ကျုံးချင်က ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ညှို့ငင်ခြင်းသားရဲကို နှိုးလိုက်သည်။

ထိုသားရဲသည် အချိန်တခဏကြာမျှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ကျုံးချင်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ သူ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူက မြေကြီးပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်၏။

"သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ဒီညှို့ငင်ခြင်းသားရဲက တမင်တကာ ပေါ့ဆခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ မသိဘူး... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အိပ်ပျော်သွားတယ်..."

အစမှအဆုံးတိုင်အောင် သူသည် ရေနေအိပ်မက်ဆိုး၏ လှည့်ကွက်ကို ခံလိုက်ရကြောင်းအား သူ မသိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"သွားကြစို့..."

ကျုံးချင်က ဆက်မပြောတော့ချေ။

စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် သူသည် အခန်းထဲမှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကျုံးချင်က သူ့ကို အပြစ်မတင်ကြောင်း ညှို့ငင်ခြင်းသားရဲက မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း သူ၏ကျောပြင်တွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာခဲ့ပေ၏။

သူက သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်သည်။ အနာဂတ်တွင် လှေငယ်လေးကို မောင်းနှင်နေစဉ် အိပ်ပျော်သွားသည်အထိ သူ ပေါ့ဆ၍ မရတော့ချေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သခင်က သူ့ကို အပြစ်မတင်ခဲ့ချေ။

နောက်တစ်ကြိမ် အကယ်၍ သူသာ ဆရာ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိပါက သူ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် ပြန်နိုးလာနိုင်ခြင်းရှိမရှိ ဆိုသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံကသာ သိပေလိမ့်မည်။

သူ၏အမှားကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် ညှို့ငင်ခြင်းသားရဲသည် သူ၏စွမ်းအားနှင့် အာရုံစူးစိုက်မှု နှစ်ရာရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လှေငယ်လေးက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ လှေသည် ချောက်နက်သို့ အလွန်မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွက်လွှင့်သွားခဲ့၏။

အချိန်များ မသိမသာဖြင့် နောက်ထပ်သုံးရက် တိတ်တဆိတ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်...

ကျုံးချင်သည် လှေဦးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ကာ ပြင်းရှသော ဝိုင်အရက်ကို ရံဖန်ရံခါ တစ်ငုံ သောက်နေခဲ့သည်။

နေဝင်ဆည်းဆာချိန်၏ နေလုံးကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် စောင်းငဲ့စွာ ချိတ်ဆွဲနေပေ၏။

နေရောင်က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို သွေးနီရောင် သန်းသွားစေရုံသာမက ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ကိုပင် လုံးလုံးလျားလျား နီမြန်းသွားစေခဲ့သည်။

"အမ်..."

ကျုံးချင်က ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ပင်လယ်လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး သွေးနံ့ သဲ့သဲ့ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

လှိုင်းထန်နေသော လှိုင်းလုံးများကြားတွင် မူလက ကြည်လင်သော အပြာရောင် ပင်လယ်ရေသည် ကြက်သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

စိတ်ဝိညာဉ်လင်းပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အလောင်း အနည်းငယ်လည်း ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ လှိုင်းများနှင့်အတူ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

ကျုံးချင်၏မျက်နှာအမူအယာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်လင်းပိုင် မျိုးနွယ်စုအပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် ရှိခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ယခုအချိန်၌ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်လင်းပိုင် မျိုးနွယ်စု၏အလောင်း အနည်းငယ် လွင့်မျောနေပြီး သူတို့၏ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ကြည့်ရသလောက် အလွန် ဆိုးရွားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်လင်းပိုင် မျိုးနွယ်စုမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာများလား..."

ကျုံးချင်က ရေရွတ်လိုက်၏။