အခန်း (၅၅-၅၆)

အခန်း (၅၅) - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး +၂၀၀

အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား ၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျောက်မန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွား၏။

အဆိပ်တောင်ထွတ် သို့ သူမ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဆိပ်ပုလဲကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အဆိပ်ပုလဲ သည် မဖြစ်တည်သေးရုံသာမက အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းရှိ အဆိပ် ပြင်းအားသည် ပုံမှန်ထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုမို မြင့်မားနေသည်။

သူမ အနေဖြင့် မည်သို့လုပ်သင့်သနည်း။

"ဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်... ငါတို့ အခု ထွက်သွားသင့်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်..."

ချန်လော့သည် ယခုလေးတင် သေဆုံးသွားသော အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား ထံမှ ရွေးထုတ်ထားသော သိုလှောင်အိတ်ထဲကို ကြည့်ရှုရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်မန် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး... အဆိပ်ပုလဲ က အပြည့်အဝ မဖြစ်တည်သေးဘူး ဆိုရင်တောင် ကျွန်မ အဲဒါကို ရအောင် ယူရမယ်..."

ဤသည်မှာ မထွက်ခွာမီက အဆိပ်တောင်ထွတ် အကြီးအကဲ မှ ကျောက်မန်ကို အထူးတလည် ညွှန်ကြားခဲ့သော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အဆိပ်ပုလဲ သည် အပြည့်အဝ ဖြစ်တည်မှု မရှိဘဲ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေနိုင်ကြောင်း အကြီးအကဲ မှ အစကတည်းက ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပြီး ၊ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ကျောက်မန်သည် အဆိပ်ပုလဲကို ရရှိသွားသည်နှင့် ၊ အကြီးအကဲတွင် ထိုအဆိပ်ပုလဲကို အစွမ်းကုန် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာအောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည့် နည်းလမ်းပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသောကြောင့်ပင် ။

ထို့ကြောင့် ကျောက်မန်သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆိပ်ပုလဲ ကို ရအောင် ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်မန်၏ ခိုင်မာသော သဘောထားကို မြင်ပြီး ၊ ချန်လော့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်မိလေသည်။

အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ မှ ထိုလူများ၏ အလောင်းများသည် သူ့တို့ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပြီး ၊ သူသည် ၎င်းတို့၏ သိုလှောင်အိတ် များကို ယခုလေးတင်မှ နိုက်ယူခဲ့သည် မဟုတ်လော။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို အခြား တစ်ယောက်ယောက်က ကောက်ယူသွားမည်ကို သူ မလိုလားပေ။

"လူတွေ သေနိုင်တယ်နော်..." ချန်လော့က သတိပေးလိုက်၏။

သို့သော် ကျောက်မန်က ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မကြောက်ဘူး..."

ချန်လော့ က တောက်ခေါက်လိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ငါက ကြောက်တယ်လေအေ”

ပုံမှန်အားဖြင့် ချန်လော့သည် အတိုးအလျှော့မရှိဘဲ ခေါင်းမာတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများကို ကူညီရမည့် ကိစ္စတွင်မူ မည်သည့်အခါမျှ ဝန်လေးတွန့်တိုတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ကျောက်မန်နှင့်အတူ ဤခရီးကို လိုက်ပါလာခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤ အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ၏ အန္တရာယ် အဆင့်သည် ချန်လော့၏ ခံနိုင်ရည် ကန့်သတ်ချက်ထက် သိသိသာသာ ကျော်လွန်နေသည်။

အဆိပ်မြူစိမ့်မြေထဲမှ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူများ ဖြစ်သည်။ အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများ ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ၊ အဆိပ်အတတ်၌ အထူးနှံ့စပ်ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ပင် မည်သည့်အဆိပ်ကိုမဆို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော အဆိပ်ဖြေဆေးများကို ဖော်စပ်နိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်နေသည့်တိုင် ၊ ၎င်းတို့သည် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသေးသည်။ အဆိပ်အတတ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမသိနားမလည်သော သူသာဆိုလျှင်ဖြင့် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်လော့ စိုးရိမ်နေကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း၊ သို့သော် သူမ တစ်ယောက်တည်း ဝ‌င်ရောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော သားရဲ တစ်ကောင်ကောင် ရှိနေမည်လား ဆိုသည်ကို သူမ အတပ်မပြောနိုင်ပေ။

မရှိဘူး ဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ရှိနေရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... သူမရဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့် စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်…

အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို ကြည့်ကာ အံကြိတ်ပြောလိုက်သည်။

"၅၀၀..."

"ဘယ်လို..."

ဂဏန်းကို ကြားသည်နှင့်၊ ချန်လော့ တစ်ယောက် မှင်တက်သွားပြီး ကျောက်မန်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ခဲ့ပေ။

ကျောက်မန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ ပြီးသွားရင် နင့်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ပေးမယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချန်လော့သည် ချက်ချင်း တက်ကြွသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ သို့သော် သူသည် ထိုလှည့်ကွက်ထဲသို့ ကျရောက်မသွားဘဲ လက်ကို အရင် ဖြန့်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို အရင်ပေး..."

"ငါ မယူလာဘူး..." ကျောက်မန်က သာမန်ကာလျှံကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ချန်လော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒါဆို နင်က ငါ့ကို ပိုက်ဆံလက်မှတ် အလွတ် ပေးနေတာပေါ့..."

"ကျွန်မသာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို ကိုယ်နဲ့ တစ်ပါတည်း သယ်လာခဲ့ရင်... ရှင်က အဲ့တာတွေကို ကြိုးစားစရာတောင် မလိုဘဲ လုယူသွားလိမ့်မယ်... ကျွန်မ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့..."

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ၊ ချန်လော့သည် အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ မိမိ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို တစ်ဖက်လူက ထွင်းဖောက်မြင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။

သူသည် ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်ပြီးနောက် ။

"အဟမ်း... အဲဒီအကြောင်းကို မပြောနဲ့တော့.. ငါ သိချင်တာက အဲ့ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကို နင် ဘယ်လို အာမခံနိုင်မလဲ ဆိုတာပဲ..."

ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အကူအညီ လိုအပ်ရင် ရှင့်ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းလို့ ရတယ်လို့ ကျွန်မဆရာ က ပြောထားတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်မဆရာ ကပဲ အတူတူ ပေးချေပေးလိမ့်မယ်..."

"ရှင့်နောက်မှာ အကြီးအကဲ လော ရှိနေတာပဲ... ကျွန်မဆရာ က ရှင့်ကို မ‌ပေးမှာကို စိုးရိမ်မနေနဲ့... အဲ့တာဆို လုံလောက်ပြီလား..."

ချန်လော့သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ကျောက်မန်၏ စကားများသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ဆရာကို မည်သူကမျှ ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ရဲသည်ဖြစ်ရာ၊ သူသည်လည်း ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ငါ မင်းကို စိတ်မပါလည်း ကူညီပေးရတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ ငါ ကြိုတင်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်... ငါ မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ငါက အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးမှာပဲ..."

"ငါ့အသက်က အရမ်း တန်ဖိုးရှိတယ်..."

ကျောက်မန်သည် နောက်ထပ် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးသည် စိမ့်မြေထဲသို့ တစ်ယောက်နောက် တစ်ယောက် လျှောက်ဝင်သွားကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

"ချန်လော့ က အဲဒီထဲကို ဝင်သွားပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ... သူ သေချင်နေတာလား..."

"ဒီကောင် လုံးဝ ရူးသွားပြီပဲ... သူ့ရဲ့ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်က အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ရဲ့ အဆိပ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

"အဆင်အခြင်မရှိဘူးပဲ... ဒါပေမဲ့လည်း ငါတို့ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် ကို စစ်ကြည့်လို့ ရတာပေါ့... တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ယောက်ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှိနိုင်တယ်လေ..."

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် ချန်လော့ကို လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

ချန်လော့သည် သူတို့ထက် အားနည်းပြီး မည်သည့် အဆိပ်နည်းစနစ်ကိုမှ မကျင့်ကြံထားပေ။ ဤအခြေအနေတွင် သူသည် အထဲတွင် သုံးမိနစ်ထက် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အဆိပ်ပုလဲ က ဒီနေရာမှာပဲ ကျန်ခဲ့ရတော့မယ့်ပုံပဲ..."

"အစ်မကြီး ကျောက် က အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရင်တောင်မှ သူမက အထဲမှာ အလွန်ဆုံး ဆယ်မိနစ်လောက်ပဲ နေနိုင်မှာ... အဆိပ်ပုလဲ တွေ စုစည်းနေတဲ့ နေရာကို ရောက်ဖို့က အနည်းဆုံး မိနစ်သုံးဆယ်လောက် အချိန်ယူရတယ်လေ..."

"ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို လည်ပတ်စေလိုက်ရင် အဆိပ်တွေက ပိုပြီး မြန်မြန် စိမ့်ဝင်လာမှာ... ပြီးတော့ ဆယ်မိနစ် မပြည့်ခင်မှာပဲ အဲ့တာကြောင့် သေသွားလိမ့်မယ်... ကြည့်ရတာ ငါတို့ ဒီအဆိပ်ပုလဲ ကို မရနိုင်တာကလည်း ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ ထင်တယ်..."

မလှမ်းမကမ်းရှိ အဆိပ်မြူစိမ့်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး (၅) မိနစ်ခန့်အကြာတွင်မူ၊ ချန်လော့သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အားအင်ကုန်ခမ်းနွမ်းလျလာသည်ကို စတင်ခံစားလိုက်ရပြီး နဖူးပြင်ပေါ်၌လည်း ချွေးစေးများ စီးကျလာလေ၏။

"ဆက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူးလား..."

ချန်လော့၏ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ကျောက်မန်က မေးလိုက်သည်။

ချန်လော့သည် ဤမျှလောက် မြန်မြန် ခံနိုင်ရည်မရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ကို ဆွံ့အနေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အဆိပ်များနှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့် ကျင့်စဉ် ကိုမှ မကျင့်ကြံဖူးသလို၊ ကျောက်မန်ကဲ့သို့ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ ကိုလည်း မပိုင်ဆိုင်ထားချေ။

သူသည် ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်းမှာ အားကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

အခြား တစ်ယောက်ယောက်သာ ဆိုလျှင် အစောကြီးကတည်းက လဲကျသွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေမည်။

သူ့ရှေ့က ချန်လော့ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်မန်သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ၊ သူမ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ချန်လော့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ဒါက တတိယအဆင့် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ပဲ... ဒါကို သောက်ပြီးသွားရင် ရှင် ဆယ်မိနစ်လောက် အဆိပ်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိသွားလိမ့်မယ်..."

"ရှင် ဆက်မခံနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရရင် အဲဒါကို စားလိုက်... ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားနော်... ရှင် တကယ် ဆက်မခံနိုင်တော့တဲ့ အချိန်ကျမှပဲ စားသင့်တယ်..."

ချန်လော့သည် သူ့ လက်ထဲက ဆေးလုံး ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အတန်ကြာ စဉ်းစားကာ ကျောက်မန်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းဆီမှာ ဘယ်နှလုံး ကျန်သေးလဲ..."

"တစ်လုံးပဲ ကျန်တော့တယ်..."

"အဲဒီကို ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး မိနစ် ၃၀ လောက် ကြာမယ်လို့ သူတို့ ပြောတယ်လေ... ဒါဆို အသွားအပြန်ဆိုရင် တစ်နာရီလောက် ကြာမှာပေါ့..."

ချန်လော့၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် ထိုအရာကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

အဆိပ်စွမ်းအားများမှာ ဆယ်ဆကျော်မျှ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာမည်ဟူသော အဆိပ်တောင်ထွတ် ဂိုဏ်းသားများ၏ သတိပေးချက်ကို သူမ လျစ်လျူရှုမိခဲ့သည်။

သူမ၏ "အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ" ဖြင့် ပြဿနာကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး ၊ ချန်လော့သည် သူ၏ သန်မာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုး၍ တောင့်ခံနိုင်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့၏။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ သူမ မှားယွင်းသွားပုံရသည်။

သူတို့သည် ထိုနေရာသို့ သွားရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။

"ဒါဆို... ငါတို့ ပြန်သွားကြတာပေါ့..."

ကျောက်မန်သည် ခေါင်းလေးငုံ့လျက် ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

သို့သော် ချန်လော့သည် သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ တိုးပေး... အို မဟုတ်ဘူး... ၂၀၀ တိုးပေး..."

ကျောက်မန် သည် တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူမ မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် ၊ ချန်လော့သည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အစကတည်းက ချန်လော့သည် သူ၏ အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း ကို စတင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အခန်း( ၅၆) - အထဲဝင်ဖို့ နည်းလမ်း

အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ၏ အပြင်ဘက်တွင် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား အချို့သည် ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့ ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။

ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့ ထွက်သွားသည်မှာ ငါးမိနစ်၊ ခြောက်မိနစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များအတွက်မူ ထိုအချိန်က ထာဝရလောက် ကြာရှည်နေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းရှိ အဆိပ် ပြင်းအားသည် ဆယ်ဆ တိုးလာခဲ့သည်။ အဆိပ်အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်လှသော အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများပင်လျှင်၊ ၎င်းတို့၏ အထူးအဆိပ်ရှောင်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုထားသည့်တိုင်အောင် ဤနေရာ၌ ငါးမိနစ်ထက်ပို၍ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

အချို့သော အဆင့်နိမ့် အတွင်းဂိုဏ်းသားများသာ ဆိုလျှင်ဖြင့်၊ သုံးမိနစ်ပင် မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ အဆိပ်ချီ ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

သူတို့နှင့် အလွန် နီးကပ်စွာ ရှိနေသော အလောင်း အနည်းငယ်က အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့ ထွက်သွားသည်မှာ ငါးမိနစ်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ပြန်လာမည့် အရိပ်အယောင် မတွေ့ရသေးသဖြင့် ၊ ယင်းက သူတို့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေ၏။

"အချိန်အတော်ကြာနေပြီကို ဘာလို့ သူတို့ ပြန်မလာသေးတာလဲ..."

"အစ်မကြီး ကျောက် ကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမဆီမှာ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ ရှိတယ်လေ... ဒါပေမဲ့ ချန်လော့ကရော... သူ ဒီလောက် အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်ပါ့မလား..."

"သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့် မှာပဲ ရှိသေးတယ်မလား... ပြီးတော့ သူက ငါတို့ အဆိပ်တောင်ထွတ် ရဲ့ အဆိပ်ရှောင်ရှားရေး နည်းစနစ်ကိုတောင် မကျင့်ကြံရသေးဘူးလေ... သူ တကယ်ပဲ ဒီလောက် အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်မှာလား...”

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"သူ သေသွားပြီလား မသိဘူး..."

ထိုအချိန်တွင် အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားပြီး လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြ၏။

သို့သော် အခြား အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူတို့က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိုက်ရိုက်တပည့် တွေလေ... သူတို့ဆီမှာ အထူး နည်းလမ်းတချို့ ရှိမှာ သေချာတယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ဒီစမ်းသပ်မှုအတွက် အကြီးအကဲ က ကျောက်မန်ကို မှော်လက်နက် တွေ အများကြီး ပေးလိုက်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်..." အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက သဘောတူသည့် အနေဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက အေးစက်စွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ... သူ သေသွားရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်..."

လူတိုင်းက ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၊ ထိုသူသည် ရုတ်တရက် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောသည်ကို အံ့အားသင့်နေပုံရ၏။

သို့သော်လည်း ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား က ဆက်လက်ပြောလာခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ကို အချိန်မတိုင်မီ ဖွင့်လှစ်လိုက်တာက ချန်လော့ရဲ့ ဆရာ လောချင်းယွီ ရဲ့ အကြံပြုချက်ကြောင့်လို့ ငါ ကြားတယ်..."

"အကယ်၍ သူမသာ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ကို အချိန်မတိုင်မီ မဖွင့်ချင်ခဲ့ရင် ငါတို့ အထဲမဝင်ခင် နောက်ထပ် တစ်နှစ်ခွဲလောက် စောင့်ရဦးမှာလေ..."

"အဲ့အချိန်ကျရင် အဆိပ်ပုလဲ က ဖြစ်တည်နေပြီ... အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ရဲ့ အဆိပ်တွေကလည်း ဒီလောက် ပြင်းထန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ အထဲကို အလွယ်တကူ ဝင်သွားလို့ ရပြီပေါ့..."

"ဒါဆိုရင် ငါတို့က အဆိပ်ပုလဲ ကို ရနိုင်ရုံသာမက အထဲက အဆိပ်တွေကိုပါ စုဆောင်းနိုင်ဦးမှာလေ..."

ထိုသို့ပြောရင်း ၊ ထို အတွင်းဂိုဏ်းသား မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

"အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲက အဆိပ်တွေ အားလုံးက အရည်အသွေး အမြင့်မားဆုံးတွေချည်းပဲ... တစ်ခုချင်းစီက အပြင်ဘက်မှာ ရှိတဲ့ အဆိပ်တွေထက် အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး ပိုမို အားကောင်းတယ်..."

"အကယ်၍ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ကို အချိန်မတိုင်မီ မဖွင့်ခဲ့ရင်... ငါတို့က တစ်နှစ်ခွဲလောက် နေမှ ပြန်လာရင်တောင် ဒီအဆိပ်တွေ အားလုံးကို ရနိုင်သေးတယ်လေ..."

"မင်းတို့က အပြင်ဘက်မှာ အဆင့်နိမ့် အဆိပ်ပင် အနည်းငယ်လောက် ခူးပြီး ပြန်သွားရတာကို တကယ်ပဲ ကျေနပ်နေကြတာလား..."

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး စကားမပြောကြတော့ချေ။

သေချာတာပေါ့ သူတို့လည်း လက်မလျှော့ချင်ကြဘူးလေ... အရည်အသွေးမြင့် အဆိပ်တွေ ရှိနေလျက်နဲ့ သူတို့မှ မယူနိုင်တာ..

ဤအဆိပ်များက သာမန်လူများအတွက် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဆိပ်ခတ်ခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုမှ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူတို့သည် အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များ ဖြစ်ကြ၏။ အဆိပ်တောင်ထွတ် သို့ ဝင်ရောက်လာသော အတွင်းဂိုဏ်းသား တိုင်းနီးပါးက အဆိပ်ဆရာ များ ဖြစ်ကြပြီး အမျိုးမျိုးသော အဆိပ်များကို ဖော်စပ်နိုင်ကာ အဆိပ်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။

အရည်အသွေးမြင့် အဆိပ်များသည် သူတို့အတွက် ရှားပါးသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ရုံသာမက အလွန် ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံခြင်း ပစ္စည်းများလည်း ဖြစ်သည်။

အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းရှိ အဆိပ်များက အရည်အသွေး အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် အဆိပ်ပုလဲ ၏ ဘေးတွင် ပေါက်ရောက်ပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး အပြင်းထန်ဆုံးသော အဆိပ်များကို စုဆောင်းထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဈေးကွက် အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မဆို ရာနှင့်ချီ၍ အလွယ်တကူ ရောင်းချနိုင်ပြီး ၊ အကယ်၍ သင် ကံကောင်း၍ "ဆေးဘုရင်" နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ထောင်နှင့်ချီ၍ ရောင်းချရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆိပ်တောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်သည်မှာ အဆိပ် ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။

အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆိပ်အချို့ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အရည်အသွေးမှာ သာမန်သာ ဖြစ်ပြီး ပြင်ပလောကတွင်ပင် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သဖြင့် တန်ဖိုး သိပ်မရှိလှပေ။

"ချန်လော့ က အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ ထဲမှာ သေသွားပြီး မြေဩဇာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရင် အကောင်းဆုံးပဲ...”

"သူ့ဆရာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့အဲ့ဒီအရည်အသွေးမြင့် အဆိပ်တွေကို ရနိုင်ပြီး ဒုတိယအဆင့် အဆိပ်ဆရာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ..."

"ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ အစ်ကိုတွေလည်း ဒီနေရာမှာ သေရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

…

အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ အတွင်းတွင်

ချန်လော့သည် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို မျိုချလိုက်သည်ကို ကျောက်မန်သည် မှင်တက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ၊ သူမသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။

"ထားလိုက်ပါတော့... အခု ပြန်သွားရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်..."

"ငါတို့ အဲဒီကို ရောက်ရင်တောင် ပြန်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

"တိုက်ရိုက်တပည့် နှစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာတင် သေသွားရင် ငါတို့တွေ လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

ချန်လော့သည် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ မှ ထွက်ခွာရန်အတွက် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး ကို မျိုချလိုက်သည်ဟု ကျောက်မန်သည် အထင်အမြင်မှားသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် ချန်လော့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူမနှင့် အဆိပ်ပုလဲ တို့က ရေစက်မပါကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်လော့သည် ကျောက်မန်၏စကားကို နားမထောင်ခဲ့ချေ။ ထိုအခိုက်တွင် စနစ်၏ အသံက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

"သင်သည် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး တစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ပါသည်... အဆတစ်ရာ တိုးပွားပြီးနောက် သင်သည် အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး အလုံးတစ်ရာ မျိုချခြင်းနှင့် ညီမျှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိပါသည်..."

"သင်သည် သောက်သုံးနိုင်သော ဆေးလုံး အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားပါသည်... သင်သည် ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်၏ အာနိသင်ကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ပါသည်..."

"သင်သည် အဆိပ်ပြေစေသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မိနစ် ၂၀၀ ကို ရရှိပါသည်..."

စနစ်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ချန်လော့ က ပြုံးလိုက်၏။

"မိနစ် ၂၀၀... ၃ နာရီကျော်ဆိုတော့ လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုသေးတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်က လုံလောက်တယ်... ဒါပေမဲ့..."

ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ကို တချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်မန်တွင် စနစ် မရှိပေ။ သူမ၏ လက်ရှိ ပုံစံအရ ၊ သူမသည် အတော်လေး မသက်မသာ ဖြစ်နေပုံရသည်။ အဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဆေးလုံး နောက်တစ်လုံး ရှိနေလျှင်တောင် သူမသည် အလွန်ဆုံး ၁၅ မိနစ် သို့မဟုတ် မိနစ် ၂၀ ခန့်သာ တောင့်ခံထားနိုင်မည် ဖြစ်၏။

အဆိပ်ပုလဲ ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အတော်လေး ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း ပြန်လာရန် အတွက် အချိန် မလုံလောက်ပေ။

သို့သော် ချန်လော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပုံရ၏။

"နင့်ရဲ့ ဘူးသီးမှုတ် ရော... ဒီနေရာမှာ အဲဒါကို သုံးလို့ မရဘူးလား..."

ကျောက်မန်က ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာပျံသန်းမှု ဆန့်ကျင်ရေး ဝင်္ကပါ တစ်ခု ရှိတယ်... ငါတို့ အဲ့တာကို သုံးလို့ မရဘူး..."

"ဒါ့အပြင် အဲ့တာကို သုံးလို့ ရရင်တောင်မှ မှော်လက်နက် ကို အသက်သွင်းဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လိုအပ်တယ်လေ... အဲဒါက အဆိပ်တွေ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စိမ့်ဝင်တဲ့ အရှိန်ကို ပိုမြန်စေလိမ့်မယ်..."

ကျောက်မန်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ချန်လော့သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

"အကယ်၍ ငါ အထဲဝင်ပြီး အဆိပ်ပုလဲ ကို ယူလာခဲ့မယ် ဆိုရင် ဘာကွာခြားမှု ရှိမလဲ..."

ကျောက်မန် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ချန်လော့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"နင် အထဲကို ဝင်နိုင်လို့လား..."

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောပြီး အချိန်မဖြုန်းနဲ့... ငါ့မေးခွန်းကိုပဲ ဖြေစမ်းပါ..."

ချန်လော့၏ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ၊ တဖက်လူသည် သူမကို လိမ်နေခြင်း မဟုတ်မှန်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ပြဿနာကြီးကြီးမားမားတော့ မဖြစ်လောက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အဆိပ်ပုလဲ က မဖြစ်တည်သေးဘူးဆိုတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အဆိပ်တွေက ပိုပြီးတောင် ပြင်းထန်နေလိမ့်မယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... နင့်မှာ တကယ်ပဲ အထဲဝင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလို့လား..."

ချန်လော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ့မှာ အခြေအနေ တစ်ခု ရှိတယ်..."

"ဘာလဲ..."

ကျောက်မန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

ချန်လော့သည် သူမအား လိမ်ညာပြောဆိုမည်မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့အနေဖြင့် ထိုသို့လိမ်ညာရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သူမသာ အဆိပ်ပုလဲ ကို ရရှိနိုင်မည် ဆိုပါက၊ ၎င်းက သူမအတွက် သေချာပေါက် ကောင်းကျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့သည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး... ဒါကြောင့် ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ပဲ ပေး..."

ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရချိန်တွင်၊ ကျောက်မန်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သွေးတစ်ပွက် အန်လုမတတ် ဖြစ်သွားတော့၏။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ဆိုသည်မှာ နည်းသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ အဆိပ်တောင်ထွတ် အကြီးအကဲ သည် သူမ ကိုယ်စား ပေးချေလောက်သော်လည်း ၊ ကျောက်မန်သည် ဆရာဖြစ်သူ အနေဖြင့် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုမျိုး ဖြစ်မည်ကို မလိုလားပေ။

အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ချန်လော့နှင့် ဈေးဆစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

"အရင် ၅၀၀ ကို မပါဘဲ စုစုပေါင်း ၁၀၀၀ နော်..."

ချန်လော့သည် ကျောက်မန်၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၂၀၀ ပေါ့... ထပ်ပြီး ဈေးမဆစ်နဲ့တော့..."

အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အံကြိတ်၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အဆိုးဆုံး အနေအထားတွင် အပို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို သူမ ကိုယ်တိုင် ပေးချေနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀လောတော့ တတ်နိုင်သည် မဟုတ်လော။