အခန်း (၁၂၂၈-၁၂၃၀)

အခန်း (၁၂၂၈) - အောင်မြင်ပြီးမှ သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ ယန်မိသားစု၏ အကျပ်အတည်း

သို့သော် ကွမ်ကျိဝမ့်၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်ရိပ် အနည်းငယ် ကိန်းအောင်းနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီဟန်အရှင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူချန်ထားရစ်ခဲ့သော ကာကွယ်ရေးအစီအရင်မှာ သာမန်လူများ ဖောက်ထွင်းနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယန်ယန် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်သည့်အလား ကွမ်ကျိဝမ့်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုကွမ်... ဒါက လီဟန်နန်းတော်လား"

ကွမ်ကျိဝမ့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အတိအကျပဲ၊ ဒီအတားအဆီးကို ငါတို့သာ ချိုးဖျက်နိုင်ရင်... အတွင်းထဲမှာရှိတဲ့ အဆုံးအစမရှိတဲ့ ရတနာတွေက ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာမှာပဲ"

ယန်ယန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ၊ ဒါက ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးတစ်ခုပဲဥစ္စာ၊ ဘာခက်ခဲမှာလဲ၊ ကဲ... ယန်မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး စုကြစမ်း"

ယခုအချိန်တွင် ယန်ယန်သည် စိတ်ဓာတ်များ အလွန်အမင်း တက်ကြွနေသည်။ သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် ယန်မိသားစုမှ ထူးချွန်သော စစ်သည်တော်များ တန်းစီနေရာယူလိုက်ကြသည်။ ယန်ယန်က ရှေ့သို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။

"ငါ့တပည့်တို့... မြင်ကြလား၊ အဲဒါ နာမည်ကျော် လီဟန်နန်းတော်ပဲ၊ အဲဒီနေရာကို ငါတို့ သိမ်းပိုက်နိုင်တာနဲ့ ယန်မိသားစုဟာ ဒီနယ်မြေကို အုပ်ချုပ်မယ့် ထူးခြားတဲ့ မိသားစုကြီး ဖြစ်လာတော့မယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့အားလုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း၊ နားလည်လား"

"နားလည်ပါပြီ"

လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ထိုခဏ၌ ကွမ်ကျိဝမ့်ကလည်း လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"နန်းတော်ရဲ့ အတားအဆီးကို ပထမဆုံး ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့သူကို ငါ့ရဲ့ သွေးကျားမျှော်စင် စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးမယ်"

ဝုန်း!

ဤစကားမှာ ယန်ယန်၏ စကားထက် ပို၍ပင် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ သွေးကျားမျှော်စင် စည်းစိမ်၏ တစ်ဝက်ဆိုသည်မှာ မည်မျှ များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း။ ထိုကြီးမားလှသော ရတနာပုံကြီးကို တွေးမိသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာတော့သည်။

ယန်ယန်သည် လီဟန်ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူခေါ်ဆောင်လာသူများမှာ အတော်ဆုံးထဲမှ အတော်ဆုံးများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ရတနာများ ရရှိမည်ဟူသော လောဘကလည်း သူတို့၏ တိုက်စစ်ကို ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းစေခဲ့သည်။

သွေးကျားမျှော်စင်မှ တပည့်ပေါင်း သုံးထောင်မှာလည်း သူတို့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြသည်။ သို့သော် သွေးကျားမျှော်စင်မှ လူများသည် တိုက်စစ်ဆင်နေသော်လည်း သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ယန်မိသားစုထက် အနည်းငယ် နှေးနေသည်ကို ယန်ယန် သတိမမူမိခဲ့ပေ။

ဘုန်း!

ယန်မိသားစု၏ ပထမဆုံး တိုက်စစ်လှိုင်းမှာ လီဟန်နန်းတော် အနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ရုတ်တရက် အလင်းကာရံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိတွေ့မိသည့် ခဏတွင် တိုက်ခိုက်လာသူများကို ပြန်လည် တွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ၎င်းက ယန်မိသားစု၏ ချီတက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ချေ။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တိုက်စစ်လှိုင်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး အလင်းကာရံမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

ကွမ်ကျိဝမ့်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြောလာသည်။

"နောက်ထပ် နည်းနည်းလေးပဲ ကြိုးစားကြစမ်း... ပွင့်တော့မယ်"

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းကာရံမှာ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ကွမ်ကျိဝမ့်က အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"မှန်တာပေါ့၊ တပည့်ပေါင်း သုံးထောင်!တို့၊ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြစမ်း... နန်းတော်ထဲကို ဝင်ကြ"

သွေးကျားမျှော်စင်မှ တပည့် သုံးထောင်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှေ့သို့ ချီတက်သွားကြရာ ယန်မိသားစုဝင်များမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်မိမှုများ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ယန်ယန်ကမူ ဘာကိုမျှ သတိမမူမိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နန်းတော်အတွင်းသို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။ နန်းတော်အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်ပင် ခံ့ညားထည်ဝါလှသည်။ ယန်ယန်၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘရိပ်များဖြင့် ဝင်းလက်လာသည်။

"ညီအစ်ကိုကွမ်... ဒီဝိညာဉ်ပုလဲတွေကို ကျွန်တော် တကယ် သဘောကျတာ၊ ရတနာတွေကို ခွဲဝေတဲ့အခါကျရင် ဒါတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ"

"ရတနာ ခွဲဝေဖို့ ဟုတ်လား၊ ဘယ်ရတနာကို ပြောတာလဲ"

ကွမ်ကျိဝမ့်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ ယန်ယန်မှာ ကြောင်သွားသည်။

"ညီအစ်ကိုကွမ်... ခင်ဗျား မေ့သွားပြီလား၊ နန်းတော်ကို ဖွင့်နိုင်တာနဲ့ ရတနာတွေကို ငါတို့ တန်းတူ ခွဲဝေကြမယ်လို့ သဘောတူထားကြတယ်လေ"

ကွမ်ကျိဝမ့်၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းပါဘူး... ငါက ဒီအတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တာ၊ အဲဒီစကားတွေကို တည်ဖို့ ငါ တစ်ခါမှ စိတ်မကူးခဲ့ဖူးဘူး"

ယန်ယန်မှာ သူ နားကြားမှားသည်ဟု ထင်သွားသည်။

"ညီအစ်ကိုကွမ်... ခင်ဗျား..."

"ညီအစ်ကိုကွမ် ဟုတ်လား၊ ဘယ်သူက ခင်ဗျားရဲ့ ညီအစ်ကိုလဲ၊ ငါက သွေးကျားမျှော်စင်ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အရှင်သခင်ပဲ၊ ခင်ဗျားက ငါ့ကို ညီအစ်ကိုလို့ ခေါ်ဖို့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ"

ယန်ယန်သည် ရေခဲတွင်းထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာတော့သည်။

"မျှော်စင်သခင်ကွမ်... ခင်ဗျားပဲ အသက်ပေးမဟာမိတ် ဖွဲ့ပြီး ဒီနယ်မြေကို အတူတူ အုပ်ချုပ်ကြမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား"

ကွမ်ကျိဝမ့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါ ပြောခဲ့တာပ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက အဲဒီအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်မှု လွဲနေတာပဲ၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း မဟာမိတ်ဆိုတာက... ငါတို့ သွေးကျားမျှော်စင်က လူတွေက အသက်ရှင်နေပြီး၊ ခင်ဗျားတို့ ယန်မိသားစုကတော့ သေရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ"

ဝုန်း!

ယန်ယန်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားသွားရပြီး ကွမ်ကျိဝမ့်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယန်မုန့်ထောင်မှာ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကွမ်ကျိဝမ့်... နင် အရမ်း လွန်မနေဘူးလား၊ ငါတို့ ယန်မိသားစုကို အသုံးချပြီးတာနဲ့ နင်က ဒီအတိုင်း စွန့်ပစ်တော့မှာလား"

ကွမ်ကျိဝမ့်က ယန်မုန့်ထောင်ကို ယုတ်မာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ငါ့ကို ဦးဦးကွမ်လို့ မခေါ်တော့တာလဲ၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါ နင်တို့ ယန်မိသားစုကို အသုံးချခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်နဲ့၊ မင်းတို့ကို ငါ ဒီအတိုင်း စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် မင်းပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါ မင်းကို အဝအပြဲ

ဇိမ်မခံရသေးဘူးလေ၊ ဟားဟားဟားဟား”

အခန်း (၁၂၂၉) - အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးနှင့် မြို့တော်ကို တုန်လှုပ်စေသော လက်သီးတစ်ချက်

အတားအဆီးမဲ့သော ရယ်မောသံများကြားတွင် ယန်မုန့်ထောင်၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အလွန်တရာ ဖြူရော်သွားခဲ့ပြီး အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်နဲ့ဆုတ်ခွာသွားကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် အိမ်တော်သခင် ယန်ယန်သည် တုန်လှုပ်မှုကြောင့် သတိမဝင်လာသေးဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်ကာ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟဝံ့ချေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကွမ်ကျိဝမ့်မှာ ပို၍ပင် မာနတက်သွားလေသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် လူအုပ်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရှိနေခဲ့သော ယန်မေရှူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြေ။လိုက်လေသည်။

"ယန်အိမ်တော်က သိုင်းပညာရှင်တွေ... ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ၊ အခုချက်ချင်း ပြန်တိုက်ခိုက်ကြစမ်း"

ဤအမိန့်သံကြောင့် ယန်အိမ်တော်သားများအားလုံး သတိပြန်ဝင်လာကြလေသည်။ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လာသူများမှာ ယန်အိမ်တော်၏ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သွေးကျားမျှော်စင်မှ လူများဆီသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျင်းမရှိဘဲ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြလေတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သွေးရောင်အလင်းတန်းများ နေရာအနှံ့ လက်လာပြီး သတ်ဖြတ်သံများသည် ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

သွေးကျားမျှော်စင်မှ သိုင်းပညာရှင်များသည် အငိုက်မိသွားသဖြင့် ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာပင် အထိနာသွားကြသည်။ ကွမ်ကျိဝမ့်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ အမုန်းတရားများကို ယန်မေရှူဆီသို့ ပုံချလိုက်လေတော့သည်။

"ကျိန်စာတိုက်ခံရမယ့် မိန်းမယုတ်မ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ သွေးကျားမျှော်စင်ကိုတောင် လုပ်ကြံရဲတယ်ပေါ့လေ၊ မင်းကို အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ပြီး လူတိုင်းမြင်အောင် နတ်ဘုရားဗိမာန်ရှေ့မှာ ကြိုးချပစ်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ကွမ်ကျိဝမ့်သည် ယန်မေရှူဆီသို့ သတ်ဖြတ်လိုသော အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလေသည်။ ယန်မုန့်ထောင်မှာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သဖြင့် ကွမ်ကျိဝမ့်၏ ပြေးဝင်လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ယန်မေရှူ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်နေခဲ့လေသည်။

ထို့တိုင်အောင် ယန်မေရှူးသည် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အားလုံး စုစည်းပြီး မြန်မြန် ဖောက်ထွက်ကြ၊ ဘာမှ မျှော်လင့်ချက်ထားမနေနဲ့တော့... သွေးကျားမျှော်စင်က ငါတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ"

"မိန်းမယုတုံ... မင်းက ငါ့အစီအစဉ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့လေ၊ မင်းရဲ့အသက်ကို အရင်ဆုံး နှုတ်ယူပစ်မယ်"

ကွမ်ကျိဝမ့်သည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ယန်မေရှူသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အနောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး အသံတိတ် လဲကျသွားလေသည်။ သူမ သေသည်၊ ရှင်သည်ကိုပင် မသေချာတော့ချေ။

"သခင်မလေး"

"သခင်မလေး မေရှူ"

ယန်အိမ်တော်မှ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်များ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ကွမ်ကျိဝမ့်သည် ယုတ်မာစွာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံးလည်း သေရမယ်၊ တိုက်ကြစမ်း"

သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် အမှောင်ထုထဲမှ အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက်ပေါင်းများစွာကို တစ်စစီ နုတ်ယူသွားလေသည်။ ယန်အိမ်တော်သားများမှာ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး အသေအလဲ ခုခံနေကြသော်လည်း အခြေအနေမှာ လုံးဝ အားမသာတော့ပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် နတ်ဘုရားဗိမာန်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ လေဟာနယ်တွင် လှိုင်းဂယက်များ စတင်ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။ အစပိုင်းတွင် သေးငယ်သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒီရေလှိုင်းကြီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ သွေးကျားမျှော်စင် တပည့်များမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရလေသည်။

လေဟာနယ်သည် ဝဲကတော့တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝဲကတော့တွင်းနက်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုမှနေ၍ ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့သော လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဤလက် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကြီးတစ်ခုလည်း အတူတကွ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

အဆုံးတွင်တော့ ဓားကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်ခုံးများနှင့် တောက်ပသော မျက်လုံးများရှိသည့် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေး တစ်ဦးသည် ပြင်ပရေးရာများကို ကင်းကွာနေသည့် အမူအရာဖြင့် လူတိုင်းရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။ လူငယ်လေးသည် လူအုပ်ကြီးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာလဲ... ငါပြန်လာတာကိုတောင် မစောင့်နိုင်ဘဲ စစ်ပွဲရဲ့ အောင်ပွဲခံပစ္စည်းတွေကို သိမ်းယူဖို့ စီစဉ်နေကြပြီလား"

သွေးကျားမျှော်စင်၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို အချက်ပြလိုက်ပြီး သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြလေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုသို့သော ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့က အရင်စတိုက်မှတော့ ငါ့ကို ရိုင်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

လူငယ်လေးသည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်လေသည်။

ဘုန်း!

ထိုလက်သီးချက်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သွေးကျားမျှော်စင်၏ တပည့်သုံးထောင်လုံးသည် ဤလက်သီးတစ်ချက်တည်းအောက်တွင် ပြာကျပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးသည် ကျန်ရှိနေသော ယန်အိမ်တော်သားများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"တချို့ ကျန်နေသေးတဲ့ပုံပဲ၊ ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် မင်းတို့လည်း အတူတူ သွားသေလိုက်ကြတော့"

သူ၏ပုံရိပ်သည် ယန်ယန်၏ အနီးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံ ထိုးချလိုက်လေသည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသော ယန်ယန်သည် လူငယ်လေး၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အရှင်ရွှယ်၊ ခင်ဗျားက... အရှင်ရွှယ်၊ ရွှယ်အန်းလား"

သူ၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် လူငယ်လေး၏ လက်သီးမှာ ယန်ယန်၏ နှာခေါင်းရှေ့တည့်တည့်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်သီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေကြမ်းများသည် ယန်အိမ်တော်သားများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အနောက်ဘက်ရှိ ဗိမာန်တော်နံရံကြီးများနှင့် လီဟန်မြို့တော်၏ အဆောက်အအုံများကို စက္ကူများကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကျပျက်စီးသွားစေတော့သည်။

လီဟန်မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားသော ဖြောင့်တန်းသည့် စင်္ကြံလမ်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလေတော့သည်။ ဤကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်သော မြင်ကွင်းကြီးက လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးက သူ၏ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်လေသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ငါ့နာမည်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ”

အခန်း (၁၂၃၀) - ငါနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆွေးနွေးရလောက်အောင် မင်းမှာ စွမ်းအားရှိလို့လား

ဟုတ်ပေသည်၊ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသူမှာ ရွှယ်အန်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ယန်ယန်မှာ လျှာပင်ခေါက်သွားမတတ် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး တုန်ယင်စွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ကျွန်... ကျွန်တော်က ယန်အိမ်တော်ကပါ"

"ယန်အိမ်တော်... ဘယ်က ယန်အိမ်တော်လဲ"

"ယန်... ယန်မေရှူက ကျွန်တော့်သမီးပါ"

ရွှယ်အန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် ယန်ယန်ကို နောက်ပြောင်လိုသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အို... ယန်မေရှူက ခင်ဗျားသမီးဆိုတော့ သခင်မလေးယန်က အခု ဘယ်မှာလဲ"

ရွှယ်အန်းထံမှ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်ယန်၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားလေသည်။ အရှင်ရွှယ်က သူ၏သမီးကို မှတ်မိနေသရွေ့ အားလုံး အဆင်ပြေနိုင်ပေသည်။ သူသည် တုန်ယင်နေသော လက်ကိုမြှောက်ကာ အဝေးတစ်နေရာရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေသည်၊ ရှင်သည်ပင် မသေချာဘဲ လဲကျနေသော ယန်မေရှူဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။

"ဟို... ဟိုဘက်မှာပါ"

ရွှယ်အန်းသည် သူ၏အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အေးစက်မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီမှာ... ဘာဖြစ်ထားတာလဲ"

သူ၏ စကားလုံးများထဲတွင် ပါဝင်သော ကြီးမားလှသည့် အာဏာစက်ကြောင့် အနီးနားရှိ ယန်အိမ်တော်သားများအားလုံး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အနောက်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။ ထိုစဉ် ယန်ယန်၏ အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့သော ယန်မုန့်ထောင်သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ကွမ်ကျိဝမ့်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ငိုယိုအော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အရှင်... အစ်မမေရှူကို ဒီလူက ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာပါ"

"အို..."

ရွှယ်အန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဖြူရော်နေသော ကွမ်ကျိဝမ့်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"သခင်မလေးယန်ကို သူက ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်ရှင်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ ယန်အိမ်တော်က ဒီလူ့ရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရလို့ ဒီဗိမာန်တော်ထဲကို ဝင်လာခဲ့မိတာပါ၊ အရှင့်ရဲ့ တရားမျှတတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မျှော်လင့်ပါတယ်"

ယန်မုန့်ထောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံနေပြီး အလွန်တရာ သနားစရာကောင်းသော ပုံစံဖမ်းနေလေသည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့်ပင် သူမ၏ ဟန်ဆောင်မှုများမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆို ရွှယ်အန်းသည် သူမကို တစ်ချက်ကလေးပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ကွမ်ကျိဝမ့်ကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို... မင်းက ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာလား"

ရွှယ်အန်း၏ စူးရှအေးစက်လှသော အကြည့်အောက်တွင် ကွမ်ကျိဝမ့်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး အတင်းအဓမ္မ ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဒီသခင်မလေးက အရှင်မိတ်ဆွေမှန်း တကယ် မသိခဲ့ပါဘူး၊ ကျွန်တော် သေသင့်ပါတယ် ကျွန်တော် သေချင်သေပါ့မယ်"

ကွမ်ကျိဝမ့်သည် ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားသူပီပီ ရွှယ်အန်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ လီဟန်အရှင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်ကထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ ဤအဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးသည် လီဟန်အရှင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် အလွန်အမင်း နိမ့်ကျသော အနေအထားကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှယ်အန်းက ဤကိစ္စများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားကာ သဲ့သဲ့လေး ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း သေသင့်တယ်ဆိုတာကို သိနေမှတော့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်တော့လေ"

သူ၏ အေးစက်သော အသံသည် ဗိမာန်တော်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကွမ်ကျိဝမ့်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် မှင်တက်သွားလေတော့သည်။ သူပြောခဲ့သော သေသင့်သည် ဆိုသည်မှာ ဟန်ပြစကားသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤလူငယ်လေးက အတည်ယူသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားမည်နည်း။

"ဟင်... မင်း သေသင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အဲဒါကြောင့် မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာလေ၊ ဘယ်လိုလဲ... မင်းက ငါ့ကို လိမ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို အဆုံးသတ်ပေးစေချင်တာလား"

ကွမ်ကျိဝမ့်မှာ စကားထစ်သွားပြီး မျက်နှာမှာ နီရဲသွားလေသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် သွေးကျားမျှော်စင်၏ စီမံခန့်ခွဲသူချုပ်သည် အမှောင်ရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"မျှော်စင်သခင်... ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဖမ်းလိုက်ပါ"

သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သွေးရောင်အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ကွမ်ကျိဝမ့်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကွမ်ကျိဝမ့်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ထူထပ်သော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ထပ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ဦးထုပ်မှာ ဧရာမ ကျားခေါင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်သော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် လက်နေလေသည်။ ကွမ်ကျိဝမ့်၏ စွမ်းအားလှိုင်းများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာလေသည်။

ယန်ယန်က တုန်ယင်စွာဖြင့် တီးတိုးပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက သွေးကျားမျှော်စင်ရဲ့ အဖိုးတန်ရတနာ သွေးကျား ချပ်ဝတ်တန်ဆာပဲ"

ကွမ်ကျိဝမ့်သည် ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရှင်ရွှယ် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ရုတ်တရက် သေချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး၊ မသေချင်ရုံတင်မကဘူး ကျွန်တော်တို့ သေချာလေး ဆွေးနွေးသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

သူ၏ လေသံမှာ ယခင်က ရှုံးနိမ့်နေသည့် အနေအထားမှ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခိုင်မာသော ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ရွှယ်အန်းသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ကွမ်ကျိဝမ့်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဆွေးနွေးမယ် ဟုတ်လား၊ ဘာအကြောင်းလဲ"

"မင်းက ငါ့ရဲ့ တပည့်သုံးထောင်ကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်တဲ့သူက အသေးအမွှားလေးတွေကို ဂရုမစိုက်တတ်လို့ ဒီကိစ္စကို ငါ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး၊ ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားတွေနဲ့သာ ပူးပေါင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်... လီဟန်ကောင်းကင်ဘုံမှာ ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်နိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး၊ နယ်ပယ်ကို အတူတူ ခွဲဝေအုပ်ချုပ်ရတာ ပျော်စရာမကောင်းဘူးလား"

ခွန်အားရှိမှသာ အခြားသူများက သူပြောသော စကားကို နားထောင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကွမ်ကျိဝမ့်သည် ပို၍ ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ရွှယ်အန်းက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဆောရီးပဲ... နယ်ပယ်ကို ခွဲဝေအုပ်ချုပ်ဖို့ဆိုတာ ငါ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ပြီးတော့..."

ရွှယ်အန်းသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ပူးပေါင်းဖို့ ဆွေးနွေးရအောင်... မင်းမှာ အဲဒီလောက် စွမ်းအားရှိလို့လား”