အခန်း (၄၁-၄၂)

အခန်း ၄၁ - ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသူတော်စင်

ရှောင်ဖုန်း ရောက်ရှိလာခြင်းက တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

လန်ချင်းဆုန့်က အိမ်ခေါင်မိုးကို ပြင်ဆင်နေလေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက သူ၏ အခန်းထဲတွင် တစ်ခုခုကို ကလိနေပေ၏။

ပိုင်ယွီက သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ဟန်ရေးပြနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ဟူထူက သူမ၏ စက္ကူကြိုးကြာငှက်ပေါ်တွင် ပျံသန်းနေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

သစ်သားလမ်းများပေါ်တွင် ကျောက်ပြားချပ်များကို သယ်ဆောင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးသာ ရှိနေပြီး သူကတော့ သစ်သားလမ်းများကို ပြင်ဆင်နေသော ရှောင်ဖုန်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အခြားသူများအားလုံးတွင် လုပ်စရာ တစ်ခုခု ရှိနေကြပြီး ထိုအရာက သူ့အတွက်မူ လုပ်စရာ ဘာမှမရှိဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အိုးယန်က စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလျက် မှေးငိုက်နေပေ၏။

ခြံဝင်းငယ်လေးထဲရှိ အရာအားလုံးသည် အလွန် အေးချမ်းနေပုံရလေသည်။

ချင်းယွင်တောင်ထိပ်မှ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသော အမြောက်သံများကသာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေပေ၏။

ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ...

ဖိတ်ကြားထားသော ဂိုဏ်းများသည်လည်း ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာတိုင်း အမြောက်သံများက ချင်းယွင်တောင်ထိပ်မှ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ့ ရှိပေ၏။

ရှင်းလင်းသော ကောင်းကင်ပြာကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသော အလင်းတန်းများသည် ပုံမှန်ထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုမို များပြားနေလေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသည် အထူးတလည် အလုပ်များနေကြပေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးသည် မေ့ပျောက်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသော ဗုဒ္ဓကျမ်းစာရွတ်ဆိုသံ တစ်ခု ချင်းယွင်တောင်ထိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

မူလက ရွှမ်ဂိုဏ်း တာအိုကျင့်ကြံသူ တောင်ထိပ်တစ်ခုဖြစ်သော ချင်းယွင်တောင်ထိပ်တွင် ဗုဒ္ဓတစ်ပါးက တာအိုကို ဟောပြောနေသကဲ့သို့ ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များက ကောင်းကင်ယံကို ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့လေသည်။

အိုးယန်က သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စာအုပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ဆီသို့ အံ့အားတသင့် ကြည့်ကာ အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... ဗုဒ္ဓ ဘုန်းတော်ကြီးက တောင်ပေါ်ကို လာတိုက်ခိုက်နေတာလား..."

သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော ပိုင်ယွီက ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါမ်းကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ချင်းယွင်တောင်ထိပ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က တာအိုကို ဟောပြောနေပုံရတယ်... ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက အံ့မခန်းဖွယ် ဗုဒ္ဓဝင်စားသူ တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်လိုက်ပုံရတယ်..."

"ဗုဒ္ဓဝင်စားသူလား... ဒဏ္ဍာရီလာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသူတော်စင် လား..."

အိုးယန် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားလေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသည် အံ့မခန်းဖွယ် သူတော်စင် တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ခဲ့ကြောင်း သူ ကြားသိခဲ့ရပေသည်။

ဒဏ္ဍာရီအရ ဤလူသည် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ဗုဒ္ဓ၏ ရွှေရောင် ကိုယ်ပွားတော်ကို စကားပြောစေခဲ့ပြီး နာမည်ပေးစေခဲ့သည်ဟု ဆိုကြလေ၏။

တစ်နှစ်အတွင်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သုံးနှစ်အတွင်း ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ငါးနှစ်အတွင်း အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်...

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အမြန်နှုန်းမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေပေ၏။

အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်တွင် သူသည် ဗုဒ္ဓ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေဖြစ်သည့် မဟာစိတ်ဝိညာဉ်တောင် ဘုရားကျောင်း မှ ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီး ဆယ့်ရှစ်ပါးနှင့်အတူ တာအိုကို ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး နောက်ကျမကျန်ခဲ့ချေ။

ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက ကြီးမားသော ကြီးပွားတိုးတက်မှု၏ လက္ခဏာတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

အိုးယန်က ဆူညံသံများကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ အစပိုင်းတွင် အပြင်ဘက်ရှိ ထိုလူများသည် တကယ်ကို ချဲ့ကားပြောဆိုနေကြသည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူတို့ပြောသမျှ အများစုမှာ မှန်ကန်နေပုံရပြီး တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ရှိနေမည် ဖြစ်၏။

မည်သူ ခြေနင်းတုံးအဖြစ် အသုံးချခံနေရသနည်းကို ကြည့်ရှုရန် ပွဲသွားကြည့်ရမည်လောဟု အိုးယန် စဉ်းစားနေသည့်ဆဲဆဲတွင်...

ချင်းယွင်တောင်ထိပ် အထက်မှ ကြေးနီခေါင်းလောင်းသံ ခုနစ်ချက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ကြေးနီခေါင်းလောင်းသံသည် အဝေးမှ လာသော်လည်း ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိဘဲ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

ထိုအရာသည် ဂိုဏ်း၏ ဆင့်ခေါ်ခြင်းခေါင်းလောင်း ပင် ဖြစ်၏။

ခုနစ်ချက် မြည်ခြင်းက တောင်ထိပ်အားလုံးမှ တပည့်များ အားလုံး အစည်းအဝေးအတွက် ချင်းယွင်တောင်ထိပ်သို့ သွားရမည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။

ထိုအရာကို အိုးယန်က "ခေါ်ဆိုခြင်း ခေါင်းလောင်း" ဟုလည်း ခေါ်ဆို၏။

ဂိုဏ်းတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေပြီး တောင်ထိပ်အားလုံးမှ သူတို့၏ လူများကို အလျင်အမြန် စုစည်းရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။

အိုးယန်က သူ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"သွားကြည့်ကြရအောင်... ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ခေါ်ဆိုခြင်း ခေါင်းလောင်း မြည်တုန်းက ရှောင်ပိုင် ဘယ်တောင်ထိပ်ကို ဝင်မလဲဆိုတာကို ငြင်းခုံဖို့လေ... ဒီနေ့တော့ ကြည့်စရာ ပွဲတစ်ပွဲ ရှိလာပြီ..."

လန်ချင်းဆုန့်နှင့် ပိုင်ယွီတို့သည် ဓားဖြင့် ခရီးသွားကြလေသည်။

ဓားဖြင့် မပျံသန်းနိုင်သော ရှောင်ဖုန်းကို ခေါ်ဆောင်လာသည့် ချန်ချန်ရှန်းက အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာပေ၏။

ဟူထူနှင့် အိုးယန်တို့သည် စက္ကူကြိုးကြာငှက်ကို စီးနင်းကာ အနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါလာကြသည်။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ထွက်ခွာသွားကြပြီး အိမ်စောင့်ရန် တိဗက်မြေခွေး တစ်ကောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်း နှစ်များအတွင်း ဤကဲ့သို့သော ပွဲမျိုးကို ကြည့်ရှုရခြင်းမှာ ရှားပါးလှပေသည်။

လူတိုင်း ချင်းယွင်တောင်ထိပ်၏ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်၏။

အတွင်းစည်းဂိုဏ်း တပည့်များ အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် တစ်ထောင်ကျော် ရှိပြီး သီးသန့် ကျင့်ကြံနေသူများမှလွဲ၍ လာရောက်နိုင်သူ အားလုံး ရောက်ရှိနေကြပေသည်။

အိုးယန်က ချင်းယွင်တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရောက်ချင်း လင်းဖုန်း အရိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ကျစ်... တရားမျှတမှု ဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား...

တစ်ယောက်ယောက်က အပြစ်ကို ခံယူရမည့် အချိန်တိုင်း ထိုသူမှာ လင်းအိုကြီးသာ ဖြစ်လေ့ရှိ၏။ အကြောင်းမှာ လင်းအိုကြီးသည် ဒေါသကြီးသူ မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့်လည်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်ယောက်က တံခါးကို လာကန်တိုင်း လင်းအိုကြီးက အရင် အရိုက်ခံရလေ့ရှိပေ၏။

ဤသို့ ရိုးသားသူကို အနိုင်ကျင့်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နေရာကောင်းများ အားလုံးကို အခြားသူများက ယူထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ပွဲကြည့်ရန် နေရာကောင်း မရှိတော့ချေ။

အိုးယန်က လန်ချင်းဆုန့်ကို အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ရာ လန်ချင်းဆုန့်က နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် သူ၏ ဓားကို ပိုက်ကာ အကောင်းဆုံး နေရာဆီသို့ လျှောက်သွားလေ၏။

ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု၏ အမြင့်ပိုင်းတွင် ဓားတောင်ထိပ် မှ တပည့် ဆယ်ယောက်ကျော်က သူတို့၏ ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ ဓားတောင်ထိပ်တွင် လူအများအပြား ရှိသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော နေရာကောင်းမျိုးကို သူတို့က လုယူထားမည်သာ ဖြစ်၏။

လှုပ်ရှားရန် ရဲဝံ့ပါမည်လော။ ထိုဓားရှည် ဆယ်လက်ကျော်ကို မေးမြန်းပြီးပြီလောဟု သူတို့ တွေးနေကြပေမည်။

သူတို့ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေကြစဉ် သူတို့၏ ဓားရှည် ဆယ်လက်ကျော်ကို မေးမြန်းမည့်သူ ရောက်ရှိလာလေ၏။

အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လန်ချင်းဆုန့်သည် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာဖြင့် စကားလုံး နှစ်လုံးကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဆင်းသွားစမ်း..."

လန်ချင်းဆုန့်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော တပည့်များမှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားကြလေ၏။ ဤကောင်လေးက တကယ်ကို မျက်ကန်းဖြစ်ရမည်ဟု တွေးကာ သူတို့က ဓားများကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ နံဘေးရှိ လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို ဆွဲထားပြီး စကားလုံး အနည်းငယ် တီးတိုးပြောလိုက်၏။

ဓားဆွဲထုတ်ချင်သော တပည့်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို ကျုံ့လိုက်ပြီး လန်ချင်းဆုန့်ကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ကာ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုများ အနောက်မှ လိုက်၍ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်မှ ထျန်းယန်တောင်ထိပ် သိမ်းပိုက်ထားသော ကျောက်တုံးပေါ်သို့ ပြေးဆင်းသွားလေတော့၏။

ဆင်းသွားစမ်းဟု ပြောလာရာ ခုခံရန် ရဲဝံ့ပါမည်လော။ ထိုဓားရှည်ဆယ်လက်ကျော်ကို မေးမြန်းရဦးမည် မဟုတ်ပါလော။

ထျန်းယန်တောင်ထိပ် မှ တပည့်များသည် မာနကြီးသော ဓားတောင်ထိပ် မှ တပည့်များကို ကြည့်ကာ ဒေါသထွက်သော်လည်း စကားမပြောရဲကြချေ။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးက အကောင်းဆုံး ကြည့်ရှုနိုင်သည့် နေရာကို ရရှိသွားလေ၏။ အိုးယန်က ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး ဟူထူကို ပွေ့ချီကာ ကွင်းပြင်ထဲတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ပိုင်ယွီက ဘယ်ဘက်တွင် လန်ချင်းဆုန့်က ညာဘက်တွင် ရှိနေပြီး ရှောင်ဖုန်းက အနည်းငယ် အနောက်တွင် ရှိနေပေ၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ချန်ချန်ရှန်းမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပရိသတ် အားလုံး၏ အနောက်ဘက်ဆုံးသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။

အလယ်ဗဟိုတွင် ပြောင်လက်နေသော ခေါင်းရှိသည့် ထိပ်ပြောင် အမျိုးသားတစ်ဦးက ခြေချိတ်ထိုင်နေပြီး ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များ ဖြာထွက်ကာ ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းအောင် စကားပြောနေလေ၏။

သူ၏ အောက်ရှိ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးမှ မြက်နုလေးများ ပေါက်ရောက်လာပြီး သူ၏ တရားထိုင်ဖျာ အောက်တွင် ပန်းပွင့်လေးများ ပွင့်လန်းလာပေသည်။

သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် လင်းဖုန်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများကို တင်းကျပ်စွာ တွန့်ကွေးထားကာ စကားပြောချင်သော်လည်း မည်သို့ ပြန်လည်ချေပရမည်ကို မသိရှိချေ။ ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စစ်မှန်သောချီများပင်လျှင် သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်း ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

"စီနီယာအစ်ကို့ကို ကျွန်တော် မေးလို့ ရမလား... တာအိုက မူလကတည်းက ဗုဒ္ဓပဲ... အစ်ကို့မှာ သံသယတွေ ရှိနေသေးလား..."

အဝါရောင် သင်္ကန်း ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ထိပ်ပြောင် လူငယ်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

တာအို နှလုံးသား ပျက်စီးသွားသော လင်းဖုန်းက သွေးတစ်ပွက်ကို ပန်းထုတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ ထိပ်ပြောင် လူငယ်ကို အားနည်းသော အမူအယာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ မူလက ချောမောသော အသွင်အပြင်နှင့် ပျက်စီးသွားသော တာအို နှလုံးသားတို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖျားနာနေသည့် အသွင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုအရာက ပတ်ဝန်းကျင် အနှံ့အပြားမှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

"စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း... တကယ်လို့ အစ်ကို မလုပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အရှုံးပေးလိုက်ပါ..."

"စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း... အစ်ကို ရှုံးသွားရင်တောင်မှ အစ်ကို့ကို ငါတို့ အမြဲတမ်း ချစ်နေမှာပါ..."

"စီနီယာအစ်ကို... ဒီည ကျွန်မ အခန်းကို လာခဲ့ပါ... ကျွန်မ ကုပေးပါ့မယ်..."

...

လင်းဖုန်းက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော အမူအယာဖြင့် ထိပ်ပြောင် လူငယ်ကို အနည်းငယ် ဦးညွတ်လိုက်ပြီး အားနည်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး ဟွေကျစ်ရဲ့ အမြင်က နက်နဲပါတယ်... လင်းဖုန်းက ထုံထိုင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဆက်လက် တောင်းဆိုချင်တာက ဗုဒ္ဓက ဗုဒ္ဓပဲ... တာအိုက တာအိုပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုက အထီးကျန်မနေပါဘူး..."

စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ ထပ်မံ စီးကျလာသော်လည်း သူ၏ ပြတ်သားသော မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်ခြင်း အရိပ်အယောင် မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအရာက တာအို နှလုံးသား ယာယီ လမ်းလွဲသွားသော တပည့်များကို အရှက်ရစွာဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ငုံ့သွားစေခဲ့လေ၏။

ဟွေကျစ်က လင်းဖုန်း၏ ပြတ်သားသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဦးညွတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအို ညီအစ်ကိုရဲ့ ဆန္ဒက ခိုင်မာလှပါတယ်... ဟွေကျစ်ရဲ့ တစ်သက်တာမှာ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး... ဟွေကျစ်လည်း ထပ်တူ လေးစားပါတယ်..."

ဤဗုဒ္ဓတာအို ဘုန်းကြီးသည် သူကိုယ်တိုင် မည်သို့ ပြုမူနေထိုင်ရမည်ကို တကယ်ပင် သိရှိပေ၏။ သူက ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေးခဲ့သေးသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းထံမှ အကြိုက်တွေ့မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားလေသည်။

လင်းဖုန်း၏ တာအို နှလုံးသားကို ပျက်စီးစေခဲ့သော အချေအတင် ဆွေးနွေးမှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့ အားလုံးက လင်းဖုန်းကိုယ်စား သူတို့ရှေ့ရှိ လူငယ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ကြလေ၏။

ပန်းသီးတစ်လုံးကို ကိုက်စားနေသော အိုးယန်က ထိပ်ပြောင် လူငယ်၏ အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို အံ့အားတသင့် ကြည့်လိုက်၏။

အမည် - ဟွေကျစ် (ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသူတော်စင် အတုအယောင်) ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကိုး အရိုးအမြစ် - ၉ ဆွဲဆောင်မှု - ၉ ကံကြမ္မာ - ၉ ဗုဒ္ဓတာအို ပါရမီ - ၁၁ သီးသန့်စွမ်းရည် - ဗုဒ္ဓက ငါပဲ

ကွင်းစကွင်းပိတ်များအတွင်း 'ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသူတော်စင်' ၏ နောက်ကွယ်ရှိ 'အတုအယောင်' ဆိုသည်မှာ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှ၏။

အခန်း ၄၂ - မင်းဘာသာ မင်းရိုက်...

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပရိသတ်၏ အားပေးသံများကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြန်အလှန် လေးစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပေ၏။

ဟွေကျစ်က လှမ်း၍ လင်းဖုန်းကို ဆွဲထူလိုက်ပြီးနောက် လင်းဖုန်း၏ နားထဲသို့ တီးတိုးပြောလိုက်လေသည်။

"တာအို ညီအစ်ကို... ခင်ဗျားက ဘာတွေ ဟန်ဆောင်နေတာလဲ... ခင်ဗျားရဲ့ တာအို နှလုံးသားက ပျက်စီးသွားပြီလေ... ဒါတောင် ခင်ဗျားက တာအိုကို ဆွဲကိုင်ထားတုန်းပဲလား..."

ဟွေကျစ်၏ ဆွဲထူခြင်းကို ခံလိုက်ရသော လင်းဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှုန်ကုပ်ကုပ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ခဏမျှ ပေါ်လာပြီးနောက် ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဂျူနီယာညီလေးရဲ့ ဗုဒ္ဓတရားက နက်နဲပါတယ်... လင်းဖုန်းက အဲ့ဒီရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုနဲ့တောင် ယှဉ်လို့မရပါဘူး..."

ဟွေကျစ်က ရိုးသားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လင်းဖုန်းကို အံ့အားတသင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဤချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူသည် ကျင့်ကြံလွန်းသဖြင့် ဦးနှောက် ပျက်စီးသွားလေသလော။ သူက ဤမျှလောက်အထိ ရန်စနေသည်ကိုပင် တုံ့ပြန်မှု မရှိချေလောဟု ဟွေကျစ် တွေးလိုက်မိ၏။

စွန့်ပစ်လိုက်သော သစ်သီးအူတိုင် တစ်ခုသည် ဟွေကျစ်၏ ပြောင်လက်နေသော ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး အံ့အားသင့်နေသော ဟွေကျစ်ကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်လေ၏။

ထိုအရာက ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှုံးနိမ့်သည်မှာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ထိပ်တန်းဂိုဏ်း ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက မည်သို့လျှင် ဤမျှ သဘောထားသေးသိမ်ရသနည်း။ သူတို့က အနိုင်ရသွားသူကို သစ်သီးအူတိုင်ဖြင့် တကယ်ပင် ပစ်ပေါက်လိုက်ခြင်းလော။

လူတိုင်းက ဤဂိုဏ်း၏ အရှက်ရစေသော သူကို ရှာဖွေလိုသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ကြလေ၏။

"အို... ငါ့လက် ချော်သွားလို့ပါ..."

အိုးယန်၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လူတိုင်း ကြည့်လိုက်ရာ အိုးယန်သည် ဟူထူကို ပွေ့ချီကာ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ လူများစွာက သူမကို ကြည့်နေသဖြင့် ရှက်ရွံ့သွားသော ဟူထူက သူမ၏ မျက်လုံးများကို အုပ်ထားလိုက်လေသည်။

ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်ရှိ အစိမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်၍မရသော အရိုင်းဆန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။ သူ၏ အသွင်အပြင်သည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ၏ နံဘေးတွင် ရပ်နေသော လူငယ်ကဲ့သို့ အံ့မခန်းဖွယ် မကောင်းသော်လည်း သူ၏ ထိန်းချုပ်၍မရသော စရိုက်က လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်က ပြုံးနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ကွင်းပြင်ထဲရှိ ဟွေကျစ်ကို ကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဘာကြည့်နေတာလဲ... လက်ချော်သွားတာကို အရင်က မမြင်ဖူးဘူးလား..."

ဟွေကျစ်က အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ထိပ်ပြောင်နေသော ခေါင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပွတ်သပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအို ညီအစ်ကိုကရော ဒီရဟန်းယုတ်နဲ့ ဗုဒ္ဓတရားအကြောင်း ဆွေးနွေးချင်လို့လား..."

အိုးယန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်းအမေကိုပဲ သွားဆွေးနွေးလိုက်..."

ရိုင်းစိုင်းသော စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်း အေးစက်သွားလေတော့၏။

ဟွေကျစ်က သူ၏ ခေါင်းကို စောင်းကာ အိုးယန်ကို ကြည့်ပြီး လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တာအို ညီအစ်ကိုက ဒီရဟန်းယုတ်နဲ့ လက်ရည်ယှဉ်ချင်လို့လား..."

"မင်းအမေနဲ့ပဲ သွားယှဉ်လိုက်..."

"တာအို ညီအစ်ကို... စကားလုံးတွေက ဘေးဒုက္ခကို ယူဆောင်လာနိုင်တယ်ဆိုတာ ကျေးဇူးပြုပြီး မှတ်ထားပါ..."

ဟွေကျစ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏。

"မင်းအမေပဲ ဘေးဒုက္ခ ရောက်မှာ..."

.....

ဟွေကျစ်သည် အိုးယန်ကို ဘာပြောရမှန်း ခဏမျှ မသိဖြစ်သွားလေ၏။ အိုးယန်က သူ၏ မိခင်ကို စော်ကားသော စကားများကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေပြီး ဘာသာစကားဆိုင်ရာ ဟာကွက်များကို ရှာဖွေရန် သူ့အား အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးခဲ့ချေ။

"ဒါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ လာတဲ့သူတွေကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ ပုံစံလား... အဝေးကနေ ဟောင်ရုံပဲ ဟောင်ရဲပြီး ငါနဲ့တော့ မယှဉ်ရဲဘူးလား..."

ဟွေကျစ်က သူ၏ ပတ်လည်ရှိ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်းကို ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤအော်ဟစ်သံက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို အိုးယန်အပေါ် ရွံရှာသွားစေခဲ့ပေ၏။

သူတို့သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ အခမ်းအနား လာကြည့်ရန် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ ဧည့်သည်များကို စော်ကားခြင်းက သူတို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တကယ်ပင် ထိခိုက်စေလေသည်။ အထူးသဖြင့် အခြားဂိုဏ်းများမှ လူများစွာ အနီးအနားတွင် ကြည့်ရှုနေကြသည့် အချိန်မျိုး၌ ဖြစ်ပေ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်များကြားတွင် အိုးယန်က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဟွေကျစ်ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်းအမေကို ငါ ယိုးလိုက်မယ်..."

ဘုန်း...

ဟွေကျစ်၏ အနောက်တွင် ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော် တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ သူ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုက ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ ထိပ်ပြောင်သည် အများဆုံး အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အခြားသူများ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်ပင် မရောက်ရှိနိုင်သည့် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်သို့ သူ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ဤထိပ်ပြောင်သည် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသည် တကယ်ပင် ကြီးမားသော ကြီးပွားတိုးတက်မှုအတွက် ကံကြမ္မာ ပါလာခြင်းများလား...

ဟွေကျစ်က အိုးယန်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါက မဟာစိတ်ဝိညာဉ်တောင် ဘုရားကျောင်း က ဟွေကျစ်ပဲ... တာအို ညီအစ်ကိုဆီကနေ လမ်းညွှန်မှုကို ငါ ရှာဖွေချင်တယ်..."

ဟွေကျစ်က သူ၏ ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော် ကို ဒေါသတကြီး ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်ကို အိုးယန် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူ့ကို မသိဟန်ဆောင်နေသော ပိုင်ယွီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဟေး... ဂျူနီယာညီလေး ပိုင်... ကြည့်စမ်း... သူ စိတ်ပူလာပြီ..."

ပိုင်ယွီက အိုးယန်ကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားလေသည်။ အိုးယန်၏ စကားများက ရိုင်းစိုင်းလွန်းသည်ဟု သူ ခံစားရပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရခြင်းကိုပင် အရှက်ရမိလေ၏။

"အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်က အဲ့ဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလို့လား..."

အိုးယန်က ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော် အောက်တွင် ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသော ဟွေကျစ်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

လန်ချင်းဆုန့်က သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ပြီးဖြစ်ကာ ပြေးထွက်သွားလေ၏။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဟွေကျစ်၏ ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော် နှင့် ဝင်တိုက်မိသွားလောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံတစ်ခုက ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော်ထံ မှ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

ဟွေကျစ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်သည် ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကိုးတွင်ရှိသော သူ၏ ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော် ကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်လော။

"ဒါပေမဲ့ ရွှေအမြုတေက ရွှေအမြုတေ ပါပဲ... အဲ့ဒါက အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဘယ်တော့မှ မတုန်လှုပ်စေနိုင်ဘူး..."

သူ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဟွေကျစ်သည် ထိုကိစ္စကို စိတ်ထဲ မထားခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေသော အိုးယန်က လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးက ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသဖြင့် အိုးယန်သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြထားသကဲ့သို့ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် သက်သက်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်နိုင်ချေ။

သူက အိုးယန်၏ ကျင့်ကြံမှုကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ဘဲ အိုးယန်သည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် အငယ်စားလေးသာ ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ဟွေကျစ်က သတိကြီးစွာဖြင့် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လန်ချင်းဆုန့်ကို ရိုက်ထုတ်ရန် ပြင်လိုက်၏။ ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော် ပေါ်ရှိ ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များ လင်းလက်သွားပြီး လန်ချင်းဆုန့်ကို တိုက်ရိုက် လွင့်ပျံသွားစေခဲ့သည်။

လွင့်ပျံသွားသော လန်ချင်းဆုန့်သည် လေထဲတွင် ခဏရပ်သွားလေ၏။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်ထဲရှိ ထက်မြက်သော ဓားပေါ်တွင် စစ်မှန်သောချီများ လင်းလက်လာပြီး စစ်မှန်သောချီများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော ဖျော့တော့သည့် ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုက ဟွေကျစ်ဆီသို့ ထပ်မံ ပျံသန်းသွားပေသည်။

ဟွေကျစ်ပင်လျှင် ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ ပါဝင်သော ဤဓားချက်ထံမှ အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သာမန်ဟု ထင်ရသော ဓားချက်၏ အောက်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"ဒီရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ပြဿနာပဲ..."

ဟွေကျစ်သည် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ အမူအယာမှာ ဝမ်းသာခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း ကင်းမဲ့သွားကာ သူ၏ အနောက်ရှိ ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော် သည် မှုန်ဝါးသော မျက်နှာရှိသည့် ဗုဒ္ဓတစ်ပါးအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစည်းသွားလေ၏။

ဗုဒ္ဓက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ စကြာတံဆိပ် တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါင်းစည်းသွားပြီး လန်ချင်းဆုန့်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပေသည်။

ထက်မြက်သော ဓားနှင့် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးတို့ ဝင်တိုက်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းသည် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကို ထိုးဖောက်သွားသော်လည်း ၎င်းသည် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ဆယ့်ရှစ်ပေ အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ လက်မဝက်ခန့်သာ ထိုးဖောက်နိုင်ပြီးနောက် လန်ချင်းဆုန့်သည် လက်ဖဝါး၏ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ဗုဒ္ဓလက်ဝါး ရာပေါင်းများစွာသည် လန်ချင်းဆုန့်၏ ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာပြီး ထိန်းချုပ်ခံထားရသော လန်ချင်းဆုန့်အား မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရိုက်နှက်လိုက်ကြ၏။

"စီနီယာအစ်ကို ပိုင်... ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလား..."

ရှောင်ဖုန်းက အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ ကွင်းပြင်ထဲရှိ ဟွေကျစ်သည် လန်ချင်းဆုန့်ထက် သိသိသာသာ ပိုမို အားကောင်းနေပေ၏။ အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက လန်ချင်းဆုန့်သည် သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွီကမူ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်... ငါ လှုပ်ရှားလိုက်မယ်..."

ဤရိုးရှင်းသော စကားကြောင်းကို အလွန်အမင်း မာနကြီးသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း သခင်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကိုသာ ရှောင်ဖုန်းအား ချန်ရစ်ပေးခဲ့လေ၏။

ရှောင်ဖုန်းသည် ဤစကားကြောင်းကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အနာဂတ်တွင် သူ ဟန်ရေးပြရန်အတွက် ကောင်းမွန်သော စကားတစ်ခွန်းပင် ဖြစ်၏။

ကွင်းပြင်ထဲတွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော ဗုဒ္ဓလက်ဝါးများ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော လန်ချင်းဆုန့်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

စူးရှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြည့်ရှုသူများကို နေရာအကျယ်ကြီး ဖယ်ပေးရန် အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်သွားစေခဲ့၏။

ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ၏ လည်ပတ်မှုအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဗုဒ္ဓလက်ဝါးများ အားလုံးသည် ဓားရှည်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

လန်ချင်းဆုန့်သည် အိုးယန်၏ နံဘေးသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားချိန်တွင်...

ဟွေကျစ်၏ ညာဘက်လက်မှ အင်္ကျီလက်ရှည်သည် မမြင်ရသော ဓားချီတစ်ခုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ စုတ်ပြတ်သွားခဲ့လေပြီ။

ဟွေကျစ်၏ အမူအယာမှာ ပို၍ပင် ဝမ်းသာခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း ကင်းမဲ့သွားပြီး သူက တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

"အော်မီတောဖော ..."

သူက သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားပြီး မရှောင်တိမ်းခဲ့ချေ။

တာအိုစိတ်ဆန္ဒ များ ပါဝင်နေသော လန်ချင်းဆုန့်၏ ထက်မြက်သည့် ဓားချီကို သူ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေ၏။

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် နားမလည်နိုင်သော တာအိုစိတ်ဆန္ဒ ကို ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေး တစ်ဦးက နားလည်သဘောပေါက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ တွေးမထားခဲ့ကြချေ။

သူ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားကို မပြသခဲ့သော်လည်း သူသည် ဤအချီတွင် တကယ်ပဲ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ လန်ချင်းဆုန့်သာ နောက်ဆုတ်မပေးခဲ့ပါက သူ၏ အင်္ကျီလက်လေး စုတ်ပြတ်သွားရုံမျှသာ ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။

"တာအို ညီအစ်ကို... ခင်ဗျားရဲ့ ဓားပညာက ထူးခြားပြောင်မြောက်လှပါတယ်... ဒီရဟန်းယုတ်က သူ့ရဲ့ ညံ့ဖျင်းမှုအတွက် အရှက်ရမိပါတယ်..."

ရှုံးနိမ့်သည်မှာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းပင် ဖြစ်လေရာ ဟွေကျစ်က လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

အိုးယန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူက ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ရှုံးနိုင်တယ်လား... မင်းက သောက်ကျိုးနည်း ဘာလိုတိုက်ခိုက်နေတာလဲ..."