အခန်း (၄၅-၄၆)

အခန်း ၄၅ - ပြိုင်ပွဲ စတင်ခြင်း

သာမန်လူများအတွက် ဆယ်ရက်ဆိုသော အချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားပေ၏။

အချိန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျင့်ကြံကြသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ဤဆယ်ရက်တာ ကာလသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အလွန် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အိုးယန်ကို ရူးသွပ်သွားစေလုမတတ် ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

နံနက်တိုင်း အိပ်မက်မက်နေဆဲ အချိန်တွင် အမြောက်သံများ၊ ဟန်ဆောင် ရယ်မောသံများနှင့် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော မိန့်ခွန်းများ ထွက်ပေါ်လာလေ့ ရှိပေ၏။

ထိုအရာက အိပ်ရာထနောက်ကျလေ့ရှိသော အိုးယန်ကို နံနက်တိုင်း စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဘဲ နိုးထလာစေခဲ့လေသည်။

ဤဆယ်ရက်အတွင်း မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ အမျိုးမျိုးမှ ကိုယ်စားလှယ်များသည် ယနေ့ တစ်ဖွဲ့ရောက်လာပြီး မနက်ဖြန် တစ်ဖွဲ့ရောက်လာရန် သဘောတူထားကြသည့်အလား ဖြစ်နေပေ၏။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ ထိပ်တန်းဂိုဏ်း များအနေဖြင့် သူတို့သည် တစ်ရက်တည်း အတူတကွ ရောက်ရှိလာပြီး အချင်းချင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို လုယူမည့် အလုပ်မျိုးကို ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိပ်တန်းဂိုဏ်း တစ်ခု ရောက်ရှိလာတိုင်း ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကလည်း သူတို့ကို လုံလောက်သော မျက်နှာသာပေးမှုများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။

အမြောက်များ ပစ်ဖောက်ခြင်း၊ ကံမင်္ဂလာသားရဲများ က ကြိုဆိုခြင်းနှင့် အနည်းဆုံး တောင်ထိပ်သခင် တစ်ဦးက တောင်တံခါးဝတွင် ကြိုဆိုခြင်းများ ပြုလုပ်ကြလေ၏။

နှစ်ဖက်စလုံးက သူတို့၏ အသံများကို ပိုမို ကျယ်လောင်စေရန် သူတို့၏ စစ်မှန်သောချီများကို အသုံးပြုကာ ရင်းနှီးနေပုံရသော ကျယ်လောင်သည့် စကားဝိုင်းများတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲကြပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ လူတိုင်းနီးပါး ကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်လှပေသည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးရှေ့တွင် ဤပြကွက်ကို မည်သူ့အတွက် ပြသနေသနည်းဆိုတာ မသေချာလှချေ။

ဤမဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ကြ၏-

ဓားတစ်သောင်းတောင် - ဓားဂိုဏ်း

တောင်ပိုင်းပင်လယ် - ဖုန်းလိုင်တောင်

အနောက်အရပ် - မဟာစိတ်ဝိညာဉ်တောင် ဘုရားကျောင်း

နှင်းဖုံးဒေသ - မဟာကောင်းကင်လွင်ပြင်

အဆောင်လက်ဖွဲ့မန္တန်တောင် - ဝမ်ဖာဂိုဏ်း

တိုင်တောင် - သူတော်စင်တောင် စံအိမ်

သဲကန္တာရ - ချန်ရှားတောင်ကြား

စိတ်ဝိညာဥ်ကျင့်ကြံခြင်း ကောင်းချီးမြေ - ဖျောင်မြောင်ခန်းမဆောင်

ချင်းယွင်ကောင်းကင်ဘုံလှိုဏ်ဂူ - ချင်းယွင်ဂိုဏ်း

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု သည် ကမ္ဘာလောက အနှံ့အပြားတွင် ဖြန့်ကျက်တည်ရှိနေပြီး အချင်းချင်း အနှောင့်အယှက် မပေးသော်လည်း အပြန်အလှန် အကာအကွယ်များအဖြစ် ဆောင်ရွက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း လောက၏ အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းကို ဖွဲ့စည်းထားကြသည်။

ပြီးတော့ သူတို့သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲကို တက်ရောက်ရန် မိုင်ထောင်ချီ၍ ခရီးသွားလာနိုင်ခြင်းက လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန် သက်သက်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်နိုင်ချေ။

ယခင်နှစ်များကလည်း သူတို့ ရောက်လာခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ အားလုံး စုံစုံလင်လင် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ဤအကြိမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး အိုးယန်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

"ချန်ရှန်းရဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ ဘယ်လိုနေလဲ..."

အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်း၏ အခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သစ်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ပိုင်ယွီကို မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"သူ့ရဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေက အရမ်း ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ သူ ပြောတယ်... အနည်းဆုံးတော့ သူကိုယ်တိုင် ဘာချို့ယွင်းချက်မှ မရှာတွေ့ဘူးတဲ့..."

ပိုင်ယွီက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"အဲ့ဒီလိုလား..."

အိုးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ချန်ချန်ရှန်းက ထိုသို့ ပြောရဲသည်ဆိုမှတော့ နတ်ဆိုးသူတော်စင် ကျူးယွမ်၏ သေဆုံးမှုမှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်၏။

အနာဂတ်တွင် ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ကျူးယွမ်တို့အကြား မည်သို့သော နက်ရှိုင်းသည့် ရန်ငြိုးများ ရှိမည်နည်းဆိုတာကို သူ မသိရှိသော်လည်း ချန်ချန်ရှန်း၏ စရိုက်အရ သူ ဤကဲ့သို့ အကွက်ချ ကြံစည်ထားသူ မည်သူမဆို အသက်ရှင်လျက် ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ချေ။

ပထမဆုံး သေဆုံးမယ့် ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ သားတော် လား...

အိုးယန်သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် မျှော်လင့်လာမိ၏။

ချန်ချန်ရှန်း၏ တံခါး ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာပြီး ခရမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်ချန်ရှန်းသည် အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်ထွက်လာပေသည်။

အိုးယန် အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ မျက်နှာအစစ်ကို ပြသလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤချောမောလှပသော မျက်နှာကို မြင်ရခဲလှပေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အဖြူရောင် သင်္ကေတများ ထိုးယက်ထားသော ခရမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံ အောက်တွင် အလွန်တရာ ချောမောလှပသော မျက်နှာပေါ်၌ ဖျော့တော့ပြီး တည်ငြိမ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ၉ မှတ်အထိ ရှိသဖြင့် သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ တကယ်ပင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ချန်ချန်ရှန်း ပြုံးလိုက်ချိန်တွင် လူတစ်ဦး၏ ကြက်သီးမွေးညင်းများကို ထသွားစေနိုင်လောက်သည့် အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းလေ၏။

"ကဲပါ... ဆက်မပြုံးပါနဲ့တော့... မင်းရဲ့ အပြုံးက ကြက်သီးထစရာကြီး..."

အိုးယန်ကချန်ချန်ရှန်းကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ရွံရှာဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်းက အရမ်း ချောတာပဲ... ဒီလောက် ချောတဲ့ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်းကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး..."

ဟူထူက ချန်ချန်ရှန်းကို မျက်လုံးများ အရောင်လက်လျက် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟင်... ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ကိုး လား..."

ပိုင်ယွီကလည်း သစ်ပင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ချန်ချန်ရှန်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ တတိယအစ်ကိုရဲ့ အစစ်အမှန် ခွန်အားလား...

သူက တကယ်ကို သေချာ ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ... ငါတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး...

ချန်ချန်ရှန်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်လေ၏။ အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ထို နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် ကျူးယွမ်ကို သူ သေချာပေါက် သတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အနာဂတ် အချိန်ဇယားများ ပြောင်းလဲသွားမည်လားဆိုသည်မှာ ချန်ချန်ရှန်း၏ စဉ်းစားမှုထဲတွင် မရှိတော့ချေ။

သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရန်ငြိုးထားသူမှာ ကျူးယွမ် တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ငွေဖြူရောင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ချင်းယွင်တောင်ထိပ်မှ ဆင့်ခေါ်ခြင်းခေါင်းလောင်း ထပ်မံ မြည်ဟည်းလာပြီး ထိုအသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားပေ၏။

အိုးယန်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သွားကြစို့... ဒီဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ အဲ့ဒီကောင်ကို ချန်ရှန်း ဘယ်လို အသေသတ်မလဲဆိုတာ သွားကြည့်ကြရအောင်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်းယွင်တောင်ထိပ်သည် အင်မော်တယ် တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အင်မော်တယ် ဂီတသံများသည် ရှည်လျားကာ သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှပေ၏။

စည်ကားနေသော လူအုပ်ကြီးက မူလက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ကို အလွန် သက်ဝင်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့လေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းဂိုဏ်း တပည့်များသည် ကျောက်လှေကားထစ်များ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အတန်းလိုက် ရပ်နေကြပေ၏။

လူတိုင်းက ချင်းယွင်တောင်ထိပ်၏ အထွတ်အထိပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြလေသည်။

တောင်ထိပ် တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ပုံသေ နေရာတစ်ခုစီ ရှိပြီး တောင်ထိပ်ငယ်လေး အဖွဲ့ ကွင်းပြင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အခြားသော ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားလေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးက မွန်းစတားတွေကို မွေးထုတ်ပေးတယ် ဆိုတာက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှာ အမြဲတမ်း ကောလာဟလ ထွက်နေတာလေ...

ပြီးတော့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးက တပည့်တွေက အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သာမန်နေ့တွေမှာ မြင်ရခဲတယ်...

သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါ်လာမှုမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော တောင်ထိပ်ငယ်လေး တပည့်တစ်ဦး ဓားတောင်ထိပ် သို့ တက်လာချိန်က ဖြစ်ပေ၏။

ဓားတောင်ထိပ် တပည့် ရာပေါင်းများစွာသည် ဤတပည့်၏ ဓားပညာကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ကြလေသည်။

လူတစ်ယောက် ဓားတစ်လက်ဖြင့် ဓားတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးကို စိန်ခေါ်ပြီး မှောက်လှန်ပစ်ခဲ့ကာ ထိုအရာက တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့လေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှာ သူနဲ့တူတဲ့သူ နောက်ထပ် သုံးယောက်တောင် ရှိသေးတယ်လို့ ပြောကြတယ်...

တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ...

ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့် လင်းဖုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့သည် ပို၍ပင် အားကောင်းနေကြပေ၏။

ထို့ပြင် ပိုင်ယွီ၏ အသွင်အပြင်က ထိုနေရာရှိ အမျိုးသမီးများ အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။

သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော အမူအရာနှင့် အလွန်တရာ ချောမောလှပသော မျက်နှာက မည်သူ့ကိုမဆို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ့ကို စွဲလမ်းသွားစေရန် လုံလောက်နေ၏။

အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လန်ချင်းဆုန့်သည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လူများကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည့် ထက်မြက်သော ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု ဖြာထွက်နေလေသည်။

ခရမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ချန်ချန်ရှန်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြာထွက်နေပြီး အလားတူပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေ၏။

ရောင်စုံ ဂါဝန်လေးကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟူထူသည် အပြစ်ကင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုနေကာ သူမကို ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်စေလေသည်။

လူတစ်ယောက်စီတိုင်းက မျက်စိကျစရာ ဖြစ်နေပြီး မည်သူ့ကိုမဆို ကျပန်း ရွေးချယ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ကမ္ဘာကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိမည်မှာ သေချာပေ၏။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အစိမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အိုးယန်သည် သာမန် အသွင်အပြင်ရှိသည့် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် သာမန်ဆန်နေပုံရလေသည်။

သို့သော် တောက်ပနေသော ဤကြယ်များကြားတွင် အိုးယန်က ဂရုမစိုက်သော အမူအရာဖြင့် ခြေချိတ်ထိုင်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝင်ထိုင်လိုက်ချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲ၌ သူသည် အလွန်တရာ လိုက်ဖက်ညီနေပုံရပေ၏။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှာ တကယ်ကို ပါရမီရှင်တွေ ပေါများတာပဲ..."

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည်လည်း တောင်ထိပ်ငယ်လေးဆီသို့ ကြည့်ကာ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြလေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို မျက်နှာပန်းလှစေပြီး တုန်းရွှီကျစ်၏ မျက်နှာမှာ ပြုံးဖြီးနေလုမတတ် ဖြစ်နေပေ၏။

ထိုအချက်သည် တောင်ထိပ်ငယ်လေး အဖွဲ့ကို သူ အမြဲတမ်း မျက်နှာပြစေချင်သည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်လေသည်။ ဟူယွမ် လက်ခံထားသော တပည့်များသည် တကယ်ကို ဂုဏ်ယူစရာ အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

ကံကောင်းတဲ့ အချိန်အခါ ရောက်လာပြီ...

တုန်းရွှီကျစ်က ချောင်းဟန့်ကာ စင်မြင့်၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲကို တရားဝင် စတင်ပါပြီ... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက သက်သေတည်ပြီး နေနဲ့လက တောက်ပစွာ လင်းလက်ပါစေ..."

မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှင်းလင်းနေသော နေ့ခင်းဘက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖျော့တော့သော လပြည့်ဝန်းတစ်ခု ရေးရေးလေး ပေါ်လာပေ၏။

ရှင်းလင်းသော နဂါးဟောက်သံတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နဂါးဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ စူးရှသော ငှက်အော်သံတစ်ခုကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှည်လျားသော မိုးပြာနဂါး တစ်ကောင်က အထက်သို့ ကွေ့ပတ်တက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များထဲသို့ တည့်မတ်စွာ ပျံတက်သွားကာ မီးတောက်များဖြင့် ရေချိုးထားသော ဗာမီလီယန်ငှက် တစ်ကောင်က အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားပေ၏။

ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် အသက်ရှိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားသားရဲ ဖိအားများသည် မိုးပြာနဂါး နှင့် ဗာမီလီယန်ငှက် တို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းထဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးနဲ့ ဗာမီလီယန်ငှက် တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား...

ဗာမီလီယန်ငှက်က နေမင်းကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ၎င်း၏ ခေါင်းကို မော့ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ ၎င်း၏ နတ်ဘုရားသားရဲ ဖိအားမှာ နုနယ်သေးသော်လည်း သားရဲများ အားလုံးကို ခေါင်းငုံ့သွားစေနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

မိုးပြာနဂါးက ဖျော့တော့စွာ ပေါ်လာသော လပြည့်ဝန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားပြီး ဧရာမ မိုးပြာနဂါး အရိပ်ကြီးတစ်ခုကို လမင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်စေခဲ့လေသည်။

မူလက ဖျော့တော့နေသော လမင်းကြီးမှာလည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လာရပေ၏။

"ဒီပြကွက်လေး လုပ်ဖို့အတွက် ရှောင်ဖုန်းကို တုန်းရွှီကျစ်က ငှားသွားတာလား... ဒါပေမဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တကယ်ကို ကောင်းပုံရတယ်..."

ခြေချိတ်ထိုင်နေသော အိုးယန်က ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်စဉ်ကို မော့ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် တွေးလိုက်လေသည်။

ကောင်းကင် တစ်ခုတည်းမှာ နေနဲ့လ... နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငှက်က အတူတကွ သီဆိုနေကြတယ်...

နတ်ဘုရားသားရဲများ ထွက်ပေါ်လာမှုနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်စဉ်... အစကတည်းက ဤခမ်းနားကြီးကျယ်သော ပြကွက်က အခြား မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ များမှ အကြီးအကဲများကိုပင် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားစ ပျောက်သွားစေခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသည် အစကတည်းကပင် အထွတ်အထိပ်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရလေတော့၏။

အခန်း ၄၆ - အဲ့ဒီနှစ်က ငါ့လက်တွေကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားခဲ့တယ်...

ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲကို အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲနှင့် အတွင်းစည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲဟူ၍ ခွဲခြားသွားမည် ဖြစ်သည်။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲသည် ပြကွက်တစ်ခုနှင့် ပို၍ တူပေ၏။

ကြိတ်ကြိတ်တိုး ယှဉ်ပြိုင်ရသော အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲမှ အောင်ပွဲခံလာသည့် အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့် ဆယ်ဦးသည် အချင်းချင်း စုံတွဲလိုက် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တောင်ထိပ် အသီးသီးမှ တောင်ထိပ်သခင်များက တပည့်တစ်ဦးကို သဘောကျပါက ထိုတပည့်ကို ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် လက်ခံမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သူတို့က အရွေးချယ်မခံရပါက အတွင်းစည်းဂိုဏ်း အတွင်းရှိ အမည်ခံတပည့် အဆင့်အတန်းကို ပေးအပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ရန် တောင်ထိပ် အသီးသီးသို့ စေလွှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် သီသီလေး ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သော အထူးချွန်ဆုံး အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့် ဆယ်ဦးသည် ကျင့်ကြံသူကြီးများအတွက် အကအခုန်တစ်ခု ဖျော်ဖြေရန် အတွင်းစည်းဂိုဏ်း သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မူလက သူတို့သည် အပြင်စည်းဂိုဏ်း ရှိ လူတိုင်းအတွက် အံ့မခန်းဖွယ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရွေးချယ်ခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဈေးထဲမှ ကြက်များကဲ့သို့ ချက်ချင်း ဖြစ်သွားကြလေသည်။

အတွင်းစည်းဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူတိုင်းက ပါရမီရှင် မဟုတ်ဘူးလား... မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကမ္ဘာလောကတွင် ပါရမီရှင်များ အလွန် များပြားလွန်းလှပေ၏။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲမှာ အလွန် ပျင်းစရာကောင်းပြီး ပင်မခန်းမရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ထဲတွင် ကြက်များကဲ့သို့ အချင်းချင်း ဆိတ်နေကြသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လူငယ်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ စွမ်းရည်များ အားလုံးကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ အကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားမှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကြသော်လည်း စင်မြင့်အောက်ရှိ ပရိသတ်များသည် မီးကွင်းများကို ဖြတ်ခုန်နေသည့် ဆပ်ကပ်မျောက်များကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ကြည့်ရှုနေကြလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အတွင်းစည်းဂိုဏ်း တွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဟူသည် ပေါများလွန်းလှပေသည်။

လူဆယ်ဦး သူတို့၏ ဖျော်ဖြေမှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ငါးဦးမှာ တောင်ထိပ် အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး အတွင်းစည်းဂိုဏ်း တပည့်များအဖြစ် လက်ခံခြင်း ခံခဲ့ရလေ၏။

ထိုအထဲတွင် မတရားသော နည်းလမ်းများဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သည့် စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့ လည်း ပါဝင်ပြီး သူ့ကို မန္တန်တာအို တွင် ကျွမ်းကျင်သော ဒြပ်စင်ငါးပါးတောင်ထိပ် က ရွေးချယ်ခဲ့ပေသည်။

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့ ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်သွားလေ၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရမှုများနှင့် ဂိုဏ်း၏ မျှော်လင့်ချက်များ အားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် တန်ဖိုးရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်သွားသော သာမန်လူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ပျော်ရွှင်မှုက စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တုန်ယင်သွားစေခဲ့လေ၏။

နွေဦးလေပြေသည် မြင်းခွာများပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခတ်ပြီး ချန်အန်းမြို့၏ ပန်းများ အားလုံးကို နေ့ချင်းညချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်...

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပါရမီရှင် ဟူသော သူ၏ နာမည်နှင့်အညီ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

သူသည် ရှောင်ဖုန်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။ အကယ်၍ ရှောင်ဖုန်းသာ သူ့ကို အနိုင်ယူခဲ့ပါက သူသည် ဤနေရာတွင် ရပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တောင်းပန်ပါတယ် ဂျူနီယာညီလေး ရှောင်... ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ အဲ့ဒီလို ရက်စက်ပါတယ်... တကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ပြန်ဆုံဖြစ်ရင် မင်းကို ငါ လျော်ကြေးပေးပါ့မယ်...

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့က သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တောင်းပန်လိုက်သော်လည်း ထို့နောက်တွင် သူ၏ နံဘေးရှိ သူ၏ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ အောင်ပွဲခံလိုက်လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမ အထက်တွင် ထိုင်နေသော ရှောင်ဖုန်းသည် ပင်မခန်းမရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ကို ထူးဆန်းသော အမူအယာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုက သူ့ကို ငှားသွားသောကြောင့် ဤပင်မခန်းမ အထက်ရှိ မဏ္ဍပ်ထဲတွင် မိုးပြာနဂါး နှင့် ဗာမီလီယန်ငှက် တို့၏ ပုံရိပ်ယောင်များကို သူ ဆင့်ခေါ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရရုံသာမက ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း သူ့အပေါ် အလွန် ကြင်နာကာ တောင်ထိပ် ပြောင်းပြီး ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့် တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်လားဟု သူ့ကို တစ်ကြိမ်မက မေးမြန်းခဲ့သေးသည်။

သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုထဲတွင်သာ ရှိနေသော ဇာတ်ကောင် တစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှောင်ဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ခေါ်ယူနေသည်ကို ကြားချိန်တွင် သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ငြင်းဆန်ခဲ့ဆဲ ဖြစ်လေ၏။

သူ ယခု ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးနီးပါးကို သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုက ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှ တကယ် ထွက်သွားပါက သူ ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် မည်သို့ မျက်နှာပြရဲမည်နည်း။

သူ၏ ငြင်းဆန်မှုကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ် ဒေါသထွက်မည်ကို ရှောင်ဖုန်း စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းချကာ နားမလည်နိုင်သော စကားလုံးများကိုသာ ရေရွတ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

လေသံအရ ကျိန်ဆဲမှုက အတော်လေး ရိုင်းစိုင်းသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ ဆက်ဆံမှုနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝ ဝေခွဲမရ မဖြစ်ခဲ့ချေ။

သူ ကျင့်ကြံရာတွင် ကူညီရန် ဤနေရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးရုံသာမက သူ စားသုံးရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ သစ်သီးများနှင့် အင်မော်တယ် ဆေးဝါးများလည်း ရှိနေပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုးက အောက်ဘက်ရှိ ပင်မခန်းမရှေ့မှ စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့နှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားနေလေ၏။

ရှောင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ တောင်ထိပ်ငယ်လေးသို့ သူ ရောက်လာကတည်းက သူသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ရွှင်လန်းလာခဲ့ပေ၏။

အကြွင်းမဲ့ အာဏာရှိသော စီနီယာအစ်ကို အပြင် ဓားတာအို၏ သခင်တစ်ဦးဖြစ်သော ဒုတိယစီနီယာအစ်ကို၊ နည်းလမ်း အားလုံးကို နားလည်သော စတုတ္ထစီနီယာအစ်ကို၊ ပန်းချီဆွဲရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော တတိယအစ်ကိုနှင့်...

ရှောင်ဖုန်းက သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ညှိုးနွမ်းနေသော ပန်းလေးတစ်ပွင့်ကို ထိလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ဖျော်ဖြေမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အစစ်အမှန် အဓိက ပွဲစဉ်ကလည်း စတင်လာလေပြီ။

ပင်မခန်းမ အထက်တွင် တုန်းရွှီကျစ်၏ အနောက်ရှိ မဟာယာနနယ်ပယ် ဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ် ဆယ့်ရှစ်ဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေ၏။

ချင်းယွင်တောင်ထိပ် အထက်တွင် ဧရာမ မတူညီသော နေရာလွတ် တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်ရှိလာပေသည်။

"ဒါက မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ပဲ... အတွင်းစည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲကို ဒီမှာ ကျင်းပလိမ့်မယ်... ကျင့်ကြံမှုက ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ထက် မနိမ့်ရဘူး... မှတ်ပုံတင်ချင်တဲ့ သူတွေက အခုပဲ မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲကို ဝင်ပြီး စောင့်လို့ရပြီ..."

တုန်းရွှီကျစ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤပြိုင်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများကို ကြေညာလိုက်လေသည်။

ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် အောက်ရှိသူများ ပါဝင်ခွင့် မရှိခြင်း... ဤတင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းက ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့် အများစုကို လက်လျှော့ကာ သက်ပြင်းချသွားစေခဲ့လေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာ နယ်ပယ်တစ်ခုစီကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခုနှင့် တူပေသည်။

ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် အောက်ရှိသူများကို ပါဝင်ခွင့် တားမြစ်ခြင်းက အများအားဖြင့် ထိုမသိနားမလည်သော အမှိုက်များကို ကျင့်ကြံသူကြီးများ၏ မတော်တဆ ရိုက်သတ်ခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ဆီသို့ ပျံသန်းရန် အလုအယက် ကြိုးစားနေကြပေ၏။

လူတိုင်းက ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးခံရသော ကလေးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့က နောက်ကကျန်ရစ်ခဲ့ရန် ဆန္ဒမရှိကြသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

သူတို့ထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံးမှာ ဗုဒ္ဓတာအို၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော ဟွေကျစ်ပင် ဖြစ်၏။

မတ်မတ်ထိုင်နေသော ဟွေကျစ်သည် ရွှေရောင် ကိုယ်ပွားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရပြီး မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ၏ ဖိအားက လူတိုင်းကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေခဲ့ပေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက ပင်မခန်းမကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ အနက်ရောင် ကိုယ်ကျပ် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျူးယွမ်က မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။

သူ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပျံသန်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အိုးယန်က သူ၏ ပခုံးကို ဖိထားလိုက်လေ၏။ ချန်ချန်ရှန်းက အိုးယန်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အိုးယန်က ရယ်မောပြီး ချန်ချန်ရှန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်း ဖိနှိပ်ခံထားရတာ ကြာပြီလေ... ကောင်းကောင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ပါ... နိုင်တာ ရှုံးတာက အရေးမကြီးဘူး... ဂရုစိုက်ဖို့ပဲ လိုတယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို..."

ချန်ချန်ရှန်းက အိုးယန်ကို လေးနက်စွာ သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံရှိ မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ဆီသို့ သူ၏ ဓားဖြင့် ပျံသန်းသွားလေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... တကယ်ရော အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ဟူထူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ငါလည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ချန်ရှန်းရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် သူက အဆုံးထိ သေချာပေါက် တောင့်ခံထားမှာပါ... စိတ်မပူပါနဲ့..."

အိုးယန်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲတွင် လူအရေအတွက် လေးရာ ပြည့်သွားချိန်တွင် မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ၏ အဝင်ပေါက်က ပိတ်သွားလေ၏။

ဝင်ပေါက်သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသော တုံ့ဆိုင်းနေသည့် ကျင့်ကြံသူများသည် အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပေသည်။

"သံသယဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ မင်းရဲ့ တာအို နှလုံးသားက မတည်ငြိမ်သေးဘူးဆိုရင် နောက်ဆုတ်လိုက်ပါ..."

ပြစ်ဒဏ်တောင်ထိပ်သခင်က ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

တောင်ထိပ်သခင်ကို အထူး မျက်နှာသာပေးမှု တောင်းဆိုချင်သေးသော ထိုတပည့်များသည် ချက်ချင်းပင် အရှက်ရစွာဖြင့် သူတို့ လာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားကြလေတော့၏။

မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲရှိ လူများသည်လည်း သူတို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် လူများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ကြပေသည်။

ဤနေရာတွင် ရန်သူများသာ ရှိပြီး ကူညီမည့်သူ မရှိချေ။ သူတို့ ယုံကြည်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော သူမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့သာ ဖြစ်လေသည်။

"ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းကတော့ စည်းမျဉ်း မရှိတာပဲ... နောက်ဆုံး ရပ်တည်နိုင်တဲ့သူက အနိုင်ရရှိသူပဲ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် တိုက်ခိုက်ကြပါ... ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး မင်းတို့ကို ငါတို့ လာကယ်မယ်..."

ပြစ်ဒဏ်တောင်ထိပ်သခင်က တည်ငြိမ်သော အမူအယာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ပြစ်ဒဏ်တောင်ထိပ်သခင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မူလက ကျယ်ဝန်းသော မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် သည် ချက်ချင်း အမှောင်ကျသွားလေသည်။

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် နီးပါးရှိသော အနက်ရောင် ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာသည် မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြ၏။

ထိုအရာက မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ပြစ်ဒဏ်တောင်ထိပ်သခင်သည်လည်း ဤအရာအားလုံးကို လှုံ့ဆော်သူကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ခရမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်ချန်ရှန်းသည် အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်ကာ သူ၏ ပတ်လည်ရှိ ပြိုင်ဘက်များကို ကြည့်နေသည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝက ဤပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရရှိခဲ့ဘဲ ဤပါရမီရှင်များ ကမ္ဘာကြီး၏ အရှေ့တွင် တောက်ပနေသည်ကို အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့လေ၏။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူလည်း ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်ကလည်း နောက်ဆုတ်နေစရာ မလိုဘူးလို့ ပြောထားတယ်...

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်မဝင်စားချေ။ သူ၏ ပန်းတိုင်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘာကြောင့် မဖယ်ရှားပစ်နိုင်ရမည်နည်း။

ချန်ချန်ရှန်း၏ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် တစ်ချက် လင်းလက်သွားလေ၏။ သူ၏ လက်များကို အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားကာ ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်နေပေသည်။

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ် ရာပေါင်းများစွာက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားပြီး ကွင်းပြင်ထဲရှိ လူတိုင်းကို ခြိမ်းခြောက်နေလေတော့၏။

လူတစ်ယောက်က လူ ၃၉၉ ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် သူက ဖိနှိပ်တဲ့ အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်နိုင်တယ်...

အဲ့ဒီနှစ်က သူ့ရဲ့လက်တွေကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ပြိုင်ဘက်ဆိုတာ ဘာမှန်းကို သူ မသိခဲ့ဘူးလေ...