အခန်း (၄၉-၅၀)

အခန်း ၄၉ - ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင် ချန်ချန်ရှန်း

ချန်ချန်ရှန်းသည် မည်သည့် အသံကိုမျှ မကြားရတော့ချေ။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကမ္ဘာလောကရှိ အရာအားလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူ့ရှေ့မှ ကျူးယွမ်နှင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ လေးနှင့် မြှား သာလျှင် ကျန်ရစ်တော့၏။

သူ၏ ယခင်ဘဝက မြင်ကွင်းများသည် သူ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ဆက်တိုက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ လေးနှင့် မြှားကို ပို၍ပင် တောက်ပလာစေခဲ့လေသည်။

ဤမြှားသည် သာမန် မြှားတစ်စင်း မဟုတ်သလို တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကဗျာထဲမှ မြှားတစ်စင်းလည်း မဟုတ်ချေ။

ထိုအစား ၎င်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ပါဝင်နေသော မြှားတစ်စင်း ဖြစ်ပေ၏။ ဤမြှားသည် ကျူးယွမ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာမက ကျူးယွမ်၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကိုပါ တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပတ်လည်ရှိ အစောင့်အရှောက်များက မြှား၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်လျှင်တောင်မှ ဤနတ်ဘုရားဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုကို သူတို့ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ချန်ချန်ရှန်း၏ စိတ်ထဲရှိ အမှတ်တရများသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အိုးယန်၏ ပုံရိပ်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး အိုးယန် တစ်ခါက ရွတ်ဆိုခဲ့ဖူးသော ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို သူ တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်လေ၏။

"အနောက်မြောက်ဘက်ကို ကြည့်ပြီး အောက်ချင်းကြယ် ကို ပစ်ချလိုက်..."

ရွှစ်...

မြှားသည် သူ၏ လက်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး နေရာလွတ် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို ဆွဲဖြဲကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသော ကျူးယွမ်ဆီသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြေးဝင်သွားလေတော့၏။

ကျူးယွမ်က သူ၏ ညာဘက် ရင်ဘတ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ နှလုံးက ညာဘက်တွင် ရှိနေကြောင်းကို သူ မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ဖူးချေ။

သူ့နှလုံးက ညာဘက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ချန်ချန်ရှန်းက ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ...

မြှားသည် ကျူးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ဝင်သွားပြီး ကျူးယွမ်၏ ညာဘက် ရင်ဘတ်တွင် တိကျစွာ စိုက်ဝင်သွားလေ၏။ ဤမြှားက ကျူးယွမ်၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် ဒဏ်ရာမျှ မရှိခဲ့ချေ။

ကျူးယွမ်၏ ဒန်တျန်ထဲရှိ အခြေတည်စဝိညာဉ် သည် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားပြီး ၎င်း သေဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကြာမည်း တစ်ပွင့် တိုက်ရိုက် လွင့်ပျံထွက်လာကာ နေရာလွတ်ကို ဆွဲဖြဲပြီး မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။

ကျူးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလာလေသည်။ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချိုများ ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် နတ်ဆိုး အမှတ်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ကျူးယွမ်သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်ပေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက ကျူးယွမ်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ ဖိစီးမှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ယခင်ဘဝက သူ့ကို အရိုးထဲထိ မုန်းတီးအောင် လုပ်ခဲ့သော နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် ကို သူ သတ်ပစ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ချန်ချန်ရှန်း သိလိုက်လေ၏။

ကျူးယွမ်ကို သူ တကယ်ပဲ လုံးလုံးလျားလျား သတ်ပစ်နိုင်ကြောင်း သေချာစေရန်အတွက်သာ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာ ကို သူ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကင်းခြေများတစ်ကောင်က သေသွားရင်တောင် ဘယ်တော့မှ လဲမကျဘူး...

မိုးကောင်းကင်တာအို ၏ သက်သေခံမှုအောက်တွင်သာ အနာဂတ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ကို သူ တကယ်ပဲ သတ်ပစ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာနိုင်မည် ဖြစ်၏။

သူ၏ တွက်ချက်မှုများ အားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဆုံး၌ အောင်မြင်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ချန်ချန်ရှန်းသည် ယခင်က မကြုံဖူးသော အားနည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲတွင် နောက်သို့ လဲကျသွားလေတော့၏။

မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် အပြင်ဘက်တွင်မူ ကြီးမားသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ကို မတွေ့ရသည်မှာ အနှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ပွဲတွင် သူတို့၏ ပုံရိပ်များ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။

နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ပဋိပက္ခက ပြန်စတော့မှာလား...

လွန်ခဲ့သော အနှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စစ်ပွဲကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည့် ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင် နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှု အမူအယာများ ဖြစ်ပေါ်လာကြလေ၏။

ပင်မခန်းမထဲတွင် ရှိနေသော တုန်းရွှီကျစ်က မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ကို အခေါင်းပေါက် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေပေသည်။ ချန်ချန်ရှန်းက ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာ ကို ပြုလုပ်ခဲ့ချိန်တွင် သူ ယခုလေးတင်မှ လက်ခံခဲ့သော ဤတပည့်အသစ်အပေါ် သူ သံသယဝင်ခဲ့မိလေ၏။

သို့သော် သူက ဤတပည့်တွင် ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များ ရှိနေသည်ဟုသာ အများဆုံး ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ တပည့်သည် တကယ်တော့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ တွေးမထားခဲ့ချေ။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးအနေဖြင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးဖြစ်သော ကိုယ်ပိုင်တပည့် တစ်ယောက်ကို သူ အမှန်တကယ်ပင် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့လေသည်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကိုးတွင် ရှိသော တုန်းရွှီကျစ်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေသော အဘိုးအို တစ်ဦးကဲ့သို့ ခဏတာမျှ ခါးကိုင်းသွား၏။

"ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအစ်ကို..."

တောင်ထိပ်သခင်များသည် အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲသွားသော တုန်းရွှီကျစ်ကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားကြလေသည်။

သို့သော် တုန်းရွှီကျစ်က ခဏမျှသာ ခါးကိုင်းသွားပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အရှိန်အဝါက သူ့ထံတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာပေ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များတစ်လျှောက် ရင့်ကျက်လာခဲ့သော တုန်းရွှီကျစ်သည် ဤကိစ္စကြောင့် သူ၏ တာအို နှလုံးသား ကို ထိခိုက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။ သူက လက်ကို မြှောက်ကာ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု မှ စေလွှတ်လိုက်သော အကြီးအကဲများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဏ်းကိုယ်စားလှယ်များကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီကနေ့ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ အနိုင်ရရှိသူက တောင်ထိပ်ငယ်လေး က ချန်ချန်ရှန်း ပဲ... ချန်ချန်ရှန်းက နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းတဲ့နေရာမှာ အကျိုးပြုတဲ့ လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် အခုကစပြီး သူဟာ ငါ့ရဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သူတော်စင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... သူ့ကို မြင်တာက ဂိုဏ်းချုပ်ကို မြင်တာနဲ့ အတူတူပဲ..."

"ဟင်..."

ထိုကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် သတင်းက ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့လေ၏။

သို့သော် တောင်ထိပ် အကြီးအကဲများသည် ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများ အားလုံး၏ အရှေ့တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးဖြစ်သော ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့် တစ်ယောက်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်းတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်... မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို ကမ္ဘာလောကက မည်သို့ ရှုမြင်ကြမည်နည်း။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ကူညီပေးနေတာလား...

ထိုကဲ့သို့သော စွပ်စွဲချက်မျိုးက ကျော်ကြားပြီး ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွက် အထူးသဖြင့် အင်အားစုများနှင့် ဂိုဏ်းများ အားလုံးနီးပါး၏ အရှေ့တွင် သေရေးရှင်ရေး ဖြစ်စေနိုင်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် တုန်းရွှီကျစ်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ချန်ချန်ရှန်းကို ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သူတော်စင် အဖြစ် ချက်ချင်း ကြေညာကာ သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ချက်ချင်း ဖော်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ဂိုဏ်းအတွင်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းက သူနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါ... အဲ့ဒါက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် က အရမ်း ကောက်ကျစ်လွန်းလို့ပဲ...

တော်လိုက်တာ... တကယ်ကို တော်လိုက်တာ...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အမှန်ကန်ဆုံးသော တုံ့ပြန်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် အနှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သော မြေခွေးအိုကြီး ဟူသော သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် တကယ်ကို ကိုက်ညီလှပေ၏။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု မှ အကြီးအကဲများလည်း တုံ့ပြန်လာကြပြီး အလွန်တရာ မြင့်မားသော ပါရမီရှိသည့် သူတော်စင် အသစ် တစ်ဦး တိုးလာခြင်းအတွက် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု သည် အချင်းချင်း မနှစ်မြို့ကြသော်လည်း သူတို့သည် ဘုံကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး အတူတကွ ကြီးပွားတိုးတက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းများ ရှိကြသဖြင့် ဤကိစ္စတွင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို သူတို့ တကယ်ပင် ထောက်ခံကြပေ၏။

ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်းကို စုံစမ်းမေးမြန်းရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းချုပ်များကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တောင်းဆိုကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခု အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ အောက်ဘက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဏ်းငယ်လေးများကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"တတိယအစ်ကိုက ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သူတော်စင် ဖြစ်သွားတာလား..."

ဟူထူက အိုးယန်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့တဲ့ အကြံပိုင်သူကြီးက တခြားသူတွေထက် အတောက်ပဆုံး မီးရောင်အောက်မှာ ရှင်းပြလို့မရအောင် ရပ်တည်နေရတယ်လား... တကယ်ပါပဲ... ဘဝဆိုတာ မသေချာမရေရာမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ..."

အိုးယန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒုက္ခပါပဲ... တကယ်လို့ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမယ်ဆိုရင် တတိယအစ်ကို့ကို ပြောင်းနေခိုင်းလိုက်ရအောင်လား... ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သူတော်စင် ဆိုတာက တောင်ထိပ်ငယ်လေး ရဲ့ တတိယမြောက် တပည့် ဆိုတာထက် ပိုကောင်းတယ် မဟုတ်လား..."

ပိုင်ယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

လန်ချင်းဆုန့်ကမူ သူ၏ အနာဂတ် ထမင်းစားသောက်ရေး ပြဿနာ ဖြစ်လာမည်လား ဆိုသည်ကိုသာ တွေးနေလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတော်စင် တစ်ဦးက နေ့တိုင်း သူ့အတွက် ဟင်းချက်ပေးနေရခြင်းက အနည်းငယ် အကျိုးအကြောင်း မဆီလျော်သလို ဖြစ်နေပေ၏။

မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲတွင် လှဲလျောင်းနေသော ချန်ချန်ရှန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့် သူက ရှင်းပြ၍မရဘဲ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့သနည်းကို သူ မသိရှိသော်လည်း သူ၏ ယခင်ဘဝက ဤ သူတော်စင် ရာထူးကို ကျူးယွမ်က ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အချိန်ဇယားက စတင် သွေဖည်လာပြီလား...

သူတော်စင် ဘွဲ့မှ မည်သို့ နှုတ်ထွက်ရမည်ကို ချန်ချန်ရှန်း စဉ်းစားနေသည့်ဆဲဆဲတွင်...

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လင်းဖုန်းသည် သူ၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာပေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း... ကျွန်တော်..."

ချန်ချန်ရှန်းက တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် လင်းဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူတော်စင်... ကျူးယွမ်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် သူက အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်... သူ့ကို မြှုပ်နှံပေးဖို့ မင်း ငါ့ကို ခွင့်ပြုပေးနိုင်မလား မသိဘူး..."

လင်းဖုန်း၏ အသံတွင် သူ၏ ပုံမှန် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆုံးအစမရှိသော ဂရုမစိုက်မှုနှင့် တောင့်တင်းမှုတို့သာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ချန်ချန်ရှန်းက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း... ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီလို ခေါ်စရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်က ကျူးယွမ်နဲ့ပဲ ရန်ငြိုးရှိတာပါ... ကျွန်တော်က ဘယ် သူတော်စင် မှ မဖြစ်ချင်ပါဘူး..."

သို့သော် လင်းဖုန်းက ချန်ချန်ရှန်းကို ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူက ကျူးယွမ်၏ အလောင်းကို ကောက်ယူကာ မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ် ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး တောင်အောက်သို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူသည် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးကို ဂရုစိုက်သော စီနီယာအစ်ကို တစ်ဦး ဖြစ်နေပေ၏။ သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးသည် သေဆုံးသွားသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ... သူသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ... စီနီယာအစ်ကို တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးကို မြှုပ်နှံပေးရန် သူက တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းဖုန်းသည် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲ၌ ကြေကွဲဖွယ် အရောင်အသွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

သူက လူတိုင်းအတွက် အထီးကျန်ဆန်သော ကျောပြင်တစ်ခုကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် လင်းဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုရူးသွပ်နေသော အသံက ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လင်းဖုန်းကို ဆက်တိုက် တိုက်တွန်းနေလေ၏။

"မြန်မြန်... မြန်မြန်... မြန်မြန် လျှောက်စမ်း... ဒါက ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲခြင်းရဲ့ အစပဲ..."

အခန်း ၅၀ - ကံကြမ္မာက အခုကစပြီး စတင်တော့မယ်

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းဂိုဏ်း ကြီးမားသော ပြိုင်ပွဲကြီးသည် ဤသို့ဖြင့် ကမန်းကတန်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းသည် ချင်းယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေ ၏ သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း အခမ်းအနား မရှိခဲ့ချေ။ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကမန်းကတန်း ကြေညာချက်သာ ရှိခဲ့ပြီးနောက် ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်လေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး မှ လူများ၏ မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသည်မှလွဲ၍ ချန်ချန်ရှန်းအတွက် မည်သည့် အသုံးမှ မဝင်ခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် မူလက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွက် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ပွဲတစ်ပွဲဖြစ်သည့် အရာသည် အစကောင်းပြီး အဆုံးမလှသော ရယ်စရာ ပြဇာတ်တစ်ခုကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေ၏။

ကျူးယွမ်၏ အလောင်းကို သယ်ဆောင်လာသော လင်းဖုန်းသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေရာ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ တိုက်တွန်းနေသော အသံက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပေ၏။

"နောက်ဆုံးမှာ ကျူးယွမ်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သူတော်စင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ချန်ချန်ရှန်းက ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ..."

လင်းဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

"ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာတော့ ဤလူက လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး... ငါ ပေါ်လာတာက ဤကမ္ဘာကြီးရဲ့ အချိန်ဇယားကို ပြောင်းလဲသွားစေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... တာအိုက ငါးဆယ် ရှိတယ်... မိုးကောင်းကင်တာအို က လေးဆယ့်ကိုး ရှိတယ်... အသေးစား ပြောင်းလဲမှုတွေက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာက နောက်ဆုံး ရလဒ်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အသံက ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

လင်းဖုန်းသည် ကျူးယွမ်၏ အလောင်းကို သယ်ဆောင်ကာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာပြီး လုံလောက်အောင် စိတ်ချနိုင်မည့် လူသားမျိုးနွယ် ရွာလေးတစ်ရွာဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ပေ၏။

သို့သော် ၎င်းက မလုံလောက်သေးချေ။ လုပ်ရပ်က ပြီးပြည့်စုံရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ ဆရာသည် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် မှ ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

လင်းဖုန်းက ကြည်လင်သော တောင်တန်းများနှင့် ရေများရှိသည့် သာယာလှပသော နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး သူ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှုနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်တွင် နှစ်မီတာ နက်သော သင်္ချိုင်းတွင်း တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

လင်းဖုန်းက ကျူးယွမ်ကို သင်္ချိုင်းတွင်းထဲတွင် ထည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရုန်းကန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသော်လည်း သူက စိတ်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ လက်စွပ်ကို ချွတ်လိုက်လေ၏။

"မင်းရဲ့ ပါရမီ ညံ့ဖျင်းတာကို မင်း ညည်းညူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဤခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပါရမီက လုံလောက်အောင် အားကောင်းပါတယ်... မင်း ဆန္ဒရှိသရွေ့ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အသံက လင်းဖုန်းကို ဆက်တိုက် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းနေလေ၏။

မျက်နှာပေါ်တွင် ရုန်းကန်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သော လင်းဖုန်းသည် အတိတ်က မြင်ကွင်းများ သူ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ဆက်တိုက် ပေါ်လာသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရုန်းကန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပေ၏။

သူ ချစ်မြတ်နိုးရသော မိန်းမက အခြားသူ တစ်ဦးအပေါ် ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်း၊ သူ၏ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများ၏ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ တန့်နေခဲ့သော သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း...

ဒါတွေ အားလုံးက သူက သာမန်လူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပဲ...

ကျူးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ ပူးကပ်လိုက်သရွေ့ သူသည် အမြင့်ဆုံးသော ပါရမီကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၊ လူသားမျိုးနွယ်... အဲ့ဒါက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ...

သူ့ရဲ့ ပါရမီက ကောင်းကင်ကို အန်တုနိုင်ပြီး ဤလောကရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်တည်နေနိုင်သရွေ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ပဲဖြစ်ဖြစ် လူသားမျိုးနွယ် ပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရှေ့မှာ ဘယ်သူကများ ထပ်ပြီး စကားပြောရဲမှာလဲ...

လင်းဖုန်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး သူ၏ ခါးမှ ရွှေအပ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်း ဘာကြံစည်နေလဲဆိုတာကို ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မကောင်းတာ တစ်ခုခု လုပ်ရဲတယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ထဲ ဝင်သွားရရင်တောင် မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်..."

ဤခြိမ်းခြောက်မှု မပါသော စကားများကို ပြောပြီးနောက် လင်းဖုန်းက ရွှေအပ်ကို ကိုင်ကာ သူ၏ ဒန်တျန်ဆီသို့ ထိုးချလိုက်ပြီး သူ၏ ဒန်တျန်၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် ၏ နဖူးဗဟိုသို့ တိကျစွာ ထည့်သွင်းလိုက်လေ၏။

သူ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် လင်းဖုန်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားသော်လည်း သူက သည်းခံကာ ရွှေအပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျူးယွမ်၏ အလောင်းရှိ ဒန်တျန်ထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပေသည်။

ရွှေအပ် ထိုးစိုက်ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေဆုံးနေပြီဖြစ်သော ကျူးယွမ်၏ ဒန်တျန်သည် မီးပွားတစ်ခု ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မီးပွားသည် ဒန်တျန်ထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ အခြေချသွားလေ၏။

ပြီးတော့ လင်းဖုန်းသည် သူ၏ ခွန်အား အားလုံး ကုန်ခန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သေလူလို ဖြူရော်သွားသော်လည်း သူက အတင်းအကျပ် ခြေချိတ်ထိုင်ကာ သူ၏ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားလေတော့၏。

လင်းဖုန်း၏ နှလုံးခုန်ရပ်သွားသည့် ဒုတိယစက္ကန့်တွင် သူ၏ နှလုံးက ပြန်လည် ခုန်ပေါက်လာပေသည်။

လင်းဖုန်း၏ ဖြူရော်နေသော မျက်နှာသည် အရောင်များ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ရရှိလာပြီး သူ၏ မူလက ရိုးသားသော မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ရက်စက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာလေ၏။

"ဟားဟားဟား... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ဆီ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ပြန်ရောက်လာပြီ..."

လင်းဖုန်းက မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူ၏ ပုံမှန် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုများ လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားပြီး ထက်မြက်ကာ ကြမ်းတမ်းသော အသံတစ်ခု ရှိနေပေ၏။

လင်းဖုန်းက သင်္ချိုင်းတွင်းထဲရှိ ကျူးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားလေ၏။

"ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝတုန်းက ကျူးယွမ်ရဲ့ ကျောအထိုးခံရပြီး သေသွားတာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူးလေ... ဆုံးဖြတ်ချက် မပြတ်သားဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သနားနေတဲ့ ငါက တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့သူပဲ..."

သူ၏ရှေ့ရှိ လင်းဖုန်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ... သို့မဟုတ် သူ၏ အခြား ပုံစံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အနောက်ခန်းမတွင် လင်းဖုန်း၏ သက်စောင့်မီးအိမ် သည် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန်လည် လင်းလက်လာလေ၏။

အကြောင်းမှာ သူ့ရှေ့ရှိ လင်းဖုန်းသည် မူလ လင်းဖုန်း မဟုတ်တော့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအစား သူသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ကျူးယွမ်၏ ကျောအထိုးခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သော မတရားခံရသည့် ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အဆုံးအစမရှိသော လေဟာနယ်နယ်မြေ ထဲတွင် အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်စွာ လွင့်မျောနေခဲ့ရသနည်း ဆိုတာကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

သူ ထပ်မံ နိုးထလာချိန်တွင် သူသည် လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း တွေ့ရှိရပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရှိ သူ၏ နေ့ရက်များဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။

လက်ရှိ အချိန်ကို သူ သိလိုက်ရချိန်တွင် အဆုံးအစမရှိသော လေဟာနယ်နယ်မြေ ထဲ၌ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လွင့်မျောနေခဲ့ရသော လင်းဖုန်းသည် လုံးလုံးလျားလျား ရူးသွပ်သွားခဲ့ပေ၏။

အလကား သေဆုံးသွားခဲ့ရသော သူသည် ထပ်မံ ကြိုးစားရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု တကယ်ပင် ရရှိခဲ့လေပြီ။

လက်စွပ်တွင် ပူးကပ်နေသော မတရားခံရသည့် ဝိညာဉ်သည် ဤဘဝတွင် သူ့ကိုယ်သူ ထပ်မံ တွေ့ရှိလာချိန်၊ သူ၏ ယခင်ဘဝကကဲ့သို့ပင် သူ၏ သတ္တိကြောင်သော ကိုယ်ပိုင် အသွင်အပြင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် မတရားခံရသည့် ဝိညာဉ်မှာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့၏။

သူ၏ သတ္တိကြောင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သနားနေတတ်သည့် စရိုက်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် နှစ်ချက်လောက် ထိုးချင်မိပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အကြိမ်ကြိမ် ဖျောင်းဖျပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ သေဆုံးနေသော ကျူးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူးကပ်ခြင်း ပြုစေရန် သူ အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ပြီးတော့ အဆုံးအစမရှိသော လေဟာနယ်နယ်မြေ ထဲတွင် လွင့်မျောနေခဲ့သော မတရားခံရသည့် ဝိညာဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့် ရရှိသွားခဲ့လေပြီ။

နေရာတွင် ရပ်နေသော လင်းဖုန်း၏ နယ်ပယ်သည် ဆက်တိုက် တက်လှမ်းနေပြီး အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သုံးမှ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကိုးသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားလေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားပြီး ထိုအခါမှသာ လင်းဖုန်းသည် သူ၏ နယ်ပယ် တက်လှမ်းမှုကို ရပ်တန့်လိုက်လေတော့၏။

သူ၏ မူလ ပါရမီမှာ ကောင်းမွန်ပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်အခြေအနေကသာ အလွန် ညံ့ဖျင်းလွန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ နေ့စဉ်ဘဝမှ စုဆောင်းမှုများနှင့် အဆုံးအစမရှိသော လေဟာနယ်နယ်မြေ ထဲတွင် ဆက်တိုက် ကြီးထွားလာခဲ့သော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တို့က လင်းဖုန်းကို သူ၏ နယ်ပယ်အား မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တက်လှမ်းနိုင်စေရန် ခွင့်ပြုပေးခဲ့လေ၏။

လင်းဖုန်းက သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ထွက်ပေါ်လာရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းတံပိုးကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ကောင်းကင်က ငါ့ကို အစကနေ ပြန်စဖို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့မှတော့ ဤတစ်ကြိမ်မှာ ပါရမီရှင်တွေလို့ ခေါ်တဲ့ သူတွေ အားလုံးကို ငါ သေချာပေါက် နင်းခြေပစ်မယ်...

လင်းဖုန်း၏ အကြည့်က အေးစက်သွားပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှုနှင့်အတူ သင်္ချိုင်းတွင်းသည် မြေကြီးများဖြင့် ပြည့်သွားလေ၏။

သူက သူ၏ ခါးရှိ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ သစ်သားပြား တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ သစ်သားပြားပေါ်တွင် ထွင်းထုလိုက်လေသည်။

"လင်းဖုန်း၏ မွေးဖွားရာ နေရာသစ်"

သူ၏ လက်ရှိ ကိုယ်ပွားကို ကျူးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ပူးကပ်ရန် ရွေးချယ်စေဖို့အတွက် သူ စကားလုံး ရေတွက်မရအောင် အကုန်ခံခဲ့ရပေ၏။

ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် နေရောင်အောက်တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း နေထိုင်နိုင်ရုံသာမက အမှောင်မိုက်ဆုံး နေရာများတွင်ပင် တည်ရှိနေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဤကမ္ဘာလောကတွင် လင်းဖုန်း နှစ်ဦး ရှိလာမည် ဖြစ်၏။

တစ်ဦးမှာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့် လင်းဖုန်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် အကြွင်းအကျန် လင်းဖုန်းပင် ဖြစ်လေသည်။

လင်းဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဓားရှည်သည် တုန်ခါသွားပြီး ဓားအိမ်ထဲမှ တိုက်ရိုက် လွင့်ပျံထွက်လာပေ၏。 လင်းဖုန်းက ဂျွမ်းပစ်လိုက်ပြီး ဓားပျံ ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ညချမ်းအချိန်သို့ ရောက်ရှိပြီး မည်သူမျှ မရှိတော့ချိန်တွင် လင်းဖုန်း တူးထားခဲ့သော သင်္ချိုင်းထဲမှ လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထွက်လာလေ၏။

မူလက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ကျူးယွမ်သည် သင်္ချိုင်းထဲမှ တွားသွားထွက်လာပေသည်။ သင်္ချိုင်းဂူပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော စကားလုံးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် နတ်ဆိုး အမှတ်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျူးယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးဆာနေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏。

"လင်းဖုန်းလား... တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ နာမည်ပဲ..."

သူ၏ ဒန်တျန်ထဲတွင် မူလက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော နတ်ဆိုး အခြေတည်စဝိညာဉ် သည် သူ၏ ဒန်တျန်ထဲတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာလေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆုံးအစမရှိသော အလားအလာများကို ခံစားရင်း လင်းဖုန်း၏ မျက်နှာသည် မူးယစ်နေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဒါက ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လား... အဲ့ဒီ ကျူးယွမ်က တကယ်ကို အရူးပဲ...

အခု အရာအားလုံးက ငါ လင်းဖုန်းရဲ့ အပိုင်ပဲ...

ချင်းယွင်တောင်ထိပ်၏ တောင်ခြေတွင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသူတော်စင် ဟွေကျစ်သည် ဝမ်းနည်းသော အမူအယာဖြင့် သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တရားထိုင်နေလေ၏။

ရုတ်တရက် မျိုးစေ့တစ်စေ့က သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာပေသည်။

ဟွေကျစ်က သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ ဘယ်ကမှန်းမသိ လွင့်ပျံလာသော ကြာမည်းစေ့ တစ်စေ့က သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းလာလေတော့သည်။

Book 5 end.