အခန်း (၂၀၃၉-၂၀၄၁)

အခန်း (၂၀၃၉) ဇာတ်သိမ်းခန်း၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း

သို့သော်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး၊ သူနှင့် အပြန်အလှန် အငြင်းပွားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"မင်းကို ငါ ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့တာဟာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ် ရှိခဲ့တယ်၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက ပြဿနာမျိုးစုံ ပေါ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ငါ ကြိုတင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချမှတ်ခဲ့ပြီးပြီ ဆိုမှတော့ အဲဒီရဲ့အကျိုးဆက်တွေကိုလည်း ငါ သေချာပေါက် တာဝန်ယူရမှာပဲ။ မင်းရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားအရဆိုရင်တော့၊ မူလက ထီးနန်းဆက်ခံဖို့ အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ကတော့ မင်း ကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပါတယ်"

"ငါ့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး မကျန်တော့ဘူး၊ အကယ်၍ မင်းသာ ငါ့ရဲ့ ရာထူးကို ဆက်ခံပြီးတော့၊ တစ်ခါတစ်ရံမှာ စည်းကျော်တာမျိုး ရှိနေဦးတော့၊ ဒီအင်ပါယာ အပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု မရှိဘဲ၊ အင်ပါယာရဲ့အင်အားကြီးမားမှုကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မယ် ဆိုရင်တော့၊ ငါဟာ မင်းကို ဒီဧကရာဇ်ရာထူးမှာ ဆက်ပြီး နေခွင့်ပြုမှာပဲ၊ အဲဒီ နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ အကူအညီ မပါရင်တောင်မှ၊ မင်းဟာ ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုးနဲ့မှ ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"နှမြောစရာ ကောင်းတာကတော့၊ မင်းဟာ လီထန် တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ဖြစ်စေကာမူ၊ တော်ဝင်မိသားစု တစ်ယောက်မှာ ရှိသင့်တဲ့ တာဝန်ယူမှု တာဝန်ခံမှုမျိုးတော့ အနည်းငယ်မျှတောင် မရှိခဲ့တာပဲ"

"မင်း ထိုက်ဖျင်ကို တည်ဆောက်တာ၊ တစ်လောကလုံးက အလှမယ်တွေကို ရွေးချယ်တာတွေက ထားပါဦးတော့၊ အခုတော့ မင်းဟာ အပေါ်ယံ ဂုဏ်ပကာသန မက်မောတာကြောင့်၊ မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့အထိ ပြင်ဆင်နေပြီး၊ ကိုးပြည်ထောင် အသီးသီးက ပြည်သူ တစ်သန်း ရှစ်သိန်းကျော်ကို စုစည်းပြီး အခု မြို့တော်ထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ မြို့တော်သစ်ကြီး တစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့ ကြံစည်နေတယ်။ အဲဒီအတွက် အဆိုတင်သွင်းလွှာတွေတောင် မင်း ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ မဟုတ်လား"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်က လေးနက်လှသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ နန်းဆောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး၊ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရင်း အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့မယ် ဟုတ်လား။

ပြီးတော့ လက်ရှိ မြို့တော်ထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုပြီး ကြီးမားမယ် ဟုတ်လား။

ဤသတင်းစကားကို ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ယခင်က သိရှိထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဝမ်ချောင်သည် တတိယသားတော်ရွှမ်းအနေဖြင့် အပေါ်ယံ ဂုဏ်ပကာသန မက်မောသူ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့်။ ထို့ကြောင့်ပင် "တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်" ကို ကျင်းပခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း၊ သူသည် ဤမျှအထိ အပေါ်ယံ မက်မောလွန်းသဖြင့် မြို့တော်အသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်အထိ ပြင်ဆင်နေလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင်တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့မိပေ။

မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်း ဆိုသည်မှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စတစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိ မဟာထန်အင်ပါယာမှာ စစ်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် အာရပ်အင်ပါယာ၏ နှစ်ပေါင်း ရာချီစုဆောင်းထားသော ဓနဥစ္စာများကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ အလွန်ပင် ကြွယ်ဝ ချမ်းသာနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ မြို့တော်အသစ် တစ်ခု တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကုန်ကျစရိတ် ကြီးမားစေကာမူ အင်ပါယာ၏စုဆောင်းထားသော ဘဏ္ဍာရေး အင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် အနိုင်နိုင်တော့ တာဝန်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း၊ မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်းဆိုသည်မှာ ငွေရှိရုံနှင့် ဖြေရှင်းနိုင်သော ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ အလွန်ကြီးမားလှသော လူအင်အားနှင့် ပစ္စည်းအင်အားများစွာ လိုအပ်ပေသည်။

ကွန်ကရစ်လမ်းများ ဖောက်လုပ်ခြင်းနှင့် မတူညီဘဲ ဝမ်ချောင်သည် မိသားစုကြီးများ၏ အင်အားကို အသုံးပြု၍ ငွေပေးချေသည့် နည်းလမ်းဖြင့် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ အင်ပါယာအပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မြို့တော် ပြောင်းရွှေ့ခြင်းမှာမူ ခြားနားလှပေသည်။ ၎င်း၏ အတိုင်းအတာနှင့် ခက်ခဲမှုမှာ ဝမ်ချောင်တည်ဆောက်ခဲ့သော ကွန်ကရစ်လမ်းများထက် များစွာ ပိုမိုကျော်လွန်နေပေသည်။

မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ရန်အတွက် ကျယ်ပြန့်လှသော ဧရိယာများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သလို၊ မြေပြင်အနေအထားများကိုလည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲရမည် ဖြစ်ရာ၊ ဤအချက် တစ်ခုတည်းမှာပင် အခက်အခဲ များပြားလှသလို အချိန်လည်း အလွန် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မြို့တော်သစ် တည်ဆောက်ရေး၏ပထမဦးဆုံးသော ခြေလှမ်းသာ ရှိသေးသဖြင့်၊ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘာမှ မဟုတ်သေးပေ။

ထို့ထက် ပို၍ဆိုးရွားသည်မှာ တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် လက်ရှိထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမို ကြီးမားသော မြို့တော်ကို တည်ဆောက်လိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် အင်ပါယာအတွက် ကြီးမားလှသော ဓနဥစ္စာများကို စုဆောင်းပေးထားခဲ့စေကာမူ ထိုအချိန် ရောက်လျှင်မူ အရာအားလုံးမှာ ဖြုန်းတီးခံလိုက်ရမည်သာဖြစ်သလို ထိုမျှမကဘဲ တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် ဤကိစ္စအတွက် ကိုးပြည်ထောင် အရပ်ဒေသ အသီးသီးမှ လူအင်အားနှင့် ပစ္စည်းအင်အား အမြောက်အမြားကို ကြိုတင်သတ်မှတ်၍ အဓမ္မလုပ်အားပေးခိုင်းစေရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ဤကိစ္စ အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့မည် ဆိုပါက၊ မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ ပြည်သူများကို နှိပ်စက်ရာ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သလို ဘဏ္ဍာရေးများလည်း ပျက်စီးသွားကာ အင်ပါယာ၏ တိုးတက်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ယုတ်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ငိုကြွေးသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပေလိမ့်မည်။

မဟာထန်ကဲ့သို့သော အလွန်အစွမ်းထက်သည့် စစ်အင်အားနှင့် ဘဏ္ဍာရေး အင်အား ရှိနေသည့်တိုင်အောင် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်သည်ဆိုပါက၊ အခြားသော အင်ပါယာများအတွက်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် မင်းဆက် အသီးသီးတွင် မြို့တော် ပြောင်းရွှေ့မည့်ကိစ္စ ပေါ်ထွက်လာတိုင်း၊ အမတ်အိုကြီးများ အားလုံးက ကန့်ကွက်လေ့ ရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ခေါင်းမာလွန်းခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်၌ တစ်လောကလုံးရှိ ပြည်သူများအပေါ် ကျရောက်လာမည့် အလွန်ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကြည့်မည် ဆိုပါက၊ တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် ဤအရာအားလုံးကို မည်သည့် စစ်ဗျူဟာမြောက် စဉ်းစားချက်မျိုးမှ မရှိဘဲ အပေါ်ယံ ဂုဏ်ပကာသန မက်မောမှုကြောင့်သာ မိမိကိုယ်မိမိ ကြွားဝါရန်နှင့် ထင်ပေါ်စေရန်အတွက်သာ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ... ငါက မဟာထန်ရဲ့ဧကရာဇ်ပဲ၊ မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့တာက ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ။ လုပ်အားပေး ခိုင်းစေတာဆိုတာကလည်း သူတို့ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အလုပ်ပဲ၊ ဒါဟာ သဘာဝတရားရဲ့ အဆုံးအဖြတ်ပဲ။ ငါက ဧကရာဇ်အနေနဲ့၊ တစ်လောကလုံးရဲ့ အရှင်သခင် အနေနဲ့၊ ဒီ နိမ့်ကျလှတဲ့ လူသားတစ်သိုက်ကိုတောင် စေခိုင်းလို့ မရဘူးလား"

တတိယသားတော်ရွှမ်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟောက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ နန်းဆောင် အတွင်းရှိ တော်ဝင်နဂါးအစောင့်တပ်များနှင့် တော်ဝင် အကြံပေးများ အားလုံးမှာလည်း စိတ်ထဲ၌ များစွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင်ပင်။ တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ ဤစကားများမှာ သူ ဤအကြံအစည်များကို လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်း။

ဤကိစ္စမှာ တစ်ခုလုံးသော အင်ပါယာ၏တည်ဆောက်ပုံနှင့် နောင်အနာဂတ် နယ်နိမိတ်များကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်လှသလို၊ တစ်လောကလုံးရှိ ပြည်သူများ အားလုံးကိုလည်း ဤဘေးဒုက္ခအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါ ပြောခဲ့တာပေါ့၊ မင်းက ဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ မသင့်တော်သလို၊ ငါ မင်းကို ပေးခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးကိုလည်း မင်းက ဖြုန်းတီးခဲ့တာပဲ"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက်၊ ခြေလှမ်းများကို လှမ်း၍ အခြားတစ်ဖက်ရှိ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသော တတိယသားတော်ရွှမ်းဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး၊ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသကဲ့သို့၊ မျက်ဝန်းများကို ပြူးကြည့်ရင်း သူ၏မျက်အိမ်အတွင်း၌ နက်ရှိုင်းလှသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ထွက်သွားစမ်း ငါ့အနားကို မချဉ်းကပ်နဲ့"

တတိယသားတော်ရွှမ်း၏မျက်နှာမှာ အလွန်ပင်နီရဲနေပြီး၊ အကြောက်ရွံ့ဆုံးသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသဖြင့်၊ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်စေကာမူ၊ ဤအခြေအနေများကို ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်သလို၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသော ခြေလှမ်းများကိုလည်း တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ

"ဘုန်း"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ခြေတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ နှစ်ဦးစလုံးမှာ လက်တစ်ကမ်း အကွာအဝေး၌သာ ရှိတော့သည်။

ကြောက်ရွံ့မှု အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု…

တတိယသားတော်ရွှမ်း၏မျက်လုံးအိမ်များမှာ ပြူးထွက်နေပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း အပြင်သို့ ထွက်ကျလာတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ မိမိ၏ကံကြမ္မာကို နားလည်သွားပုံရသဖြင့်၊ တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီးနောက် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ထူးဆန်းလှသော ရယ်မောသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"ဟားဟား... ကောင်းပြီ လီထိုက်ယီ မင်း တကယ်ကို တော်ပါပေတယ်။ ငါ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ၊ မင်းဆီမှာ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြန်ပြီ။ မင်း ဘာပဲပြောပြော မင်းမှာ အမှန်တရား ရှိနေတာပဲ"

"အင်အားကြီးသူက အနိုင်ရပြီး အားနည်းသူက အရှုံးပေးရတာပဲ။ မင်းရဲ့လက်ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခံရတာဟာလည်း ငါ့ရဲ့ကံကြမ္မာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း အလွန်အကျွံ ဝမ်းမသာနေပါနဲ့ဦး၊ ငါ သေသွားရင်တောင်မှ၊ မင်းလည်း အကြာကြီး ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ အောက်ဘက်ကနေ မင်း ကို စောင့်နေပါ့မယ်"

"..."

သူသည် ခေါင်းကို ထပ်မံမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သည့် နာကျည်းမှုများနှင့် မုန်းတီးမှုများမှာ ပွင့်ထွက်လာတော့သည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုသာ အရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌လည်း သနားကရုဏာ ဖြစ်မှုများ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

အချို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ ကံကြမ္မာ၏အလှည့်အပြောင်းကြောင့် လွဲချော်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

တတိယသားတော်ရွှမ်းအနေဖြင့် နားမလည်ခဲ့သည်မှာ ဧကရာဇ်အာဏာဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း နက်ရှိုင်းလှသော တာဝန်ယူမှုနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ပင်။

သူသည် ထိုသူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့စေကာမူ၊ ၎င်းမှာ မိမိ၏ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားအတွက် လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ထို့ပြင်

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်တုန်းက၊ ငါက မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ငါက မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာပဲ"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ အလွန်ပင် တိုးညှင်းလှသဖြင့် လက်တစ်ကမ်း အကွာအဝေး၌ ရှိနေသော တတိယသားတော်ရွှမ်း မှလွဲ၍ နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ကြားသိခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

"ဝုန်း"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းများကို ပြူးကြည့်လျက် သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို အံ့သြစွာ စူးစိုက်ကြည့်နေကာ တစ်စုံတစ်ခုသော အခြေအနေကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားပုံရပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် သူနှင့် ထပ်မံ၍ အငြင်းပွားခြင်း မပြုတော့ဘဲ၊ တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ စူးစိုက်ကြည့်နေမှုများအောက်၌၊ ရုတ်တရက် ခြေတစ်လှမ်းကို ပြတ်သားစွာ လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် တိကျပြတ်သားသော နည်းလမ်းဖြင့် တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည့်ခဏ၌ ဝုန်း ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ကမ္ဘာနှင့် မြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ ရွှေဝါရောင် အနှစ်သာရ အငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ နန်းဆောင်၏အမိုးကို ထိုးဖောက်လျက်၊ ထိုက်ကျိနန်းဆောင် အတွင်းမှနေ၍ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ကြီးမားလှသော အလင်းတိုင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်နေပြီး၊ မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဝေးကွာသော နေရာမှပင် အသေအချာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ပို၍ထင်ရှားပေါ်လွင်သည်မှာမူ ထိုရွှေဝါရောင် အလင်းတိုင်အတွင်း၌ ရှိနေသော၊ ကြီးမားလှသည့် ရွှေဝါရောင် ကိုးလက်သည်းရှိ နဂါးစစ်စစ်ကြီး တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ထိုကြီးမားလှသော နဂါးကြီးသည် ကမ္ဘာပျက်မတတ် နဂါးဟိန်းသံကြီး တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ကာ မိုးတိမ်များကြား၌ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟူး..."

လေပြင်းများမှာ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော လေလှိုင်းတစ်ခုမှာ ထိုက်ကျိနန်းဆောင်ကို ဗဟိုပြုလျက်၊ ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများအလား အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

နန်းဆောင်အပြင်ဘက်၌မူ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင်းဝူအစောင့်တပ်၊ ယွီလင်းတပ်ဖွဲ့နှင့် ရွှမ်းဝူတပ်ဖွဲ့များမှာ ဤကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံချပ်ကာများမှာလည်း တချွင်ချွင် အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း လေလှိုင်းများအတွင်း၌ မသိစိတ်အရ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကြတော့သည်။

"ကိုးလက်သည်းရှိ နဂါးစစ်စစ် ပါလား"

"အရှင်မင်းကြီးပဲ"

...

နန်းဆောင်အပြင်ဘက်၌မူ လူတိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ထိုးတက်သွားသော ထိုကိုးလက်သည်းရှိ နဂါးကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသဖြင့်၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဖူးမြော်ပါတယ်"

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင်၊ ထိုက်ကျိနန်းဆောင်၏အပြင်ဘက်၌၊ အနီးမှ အဝေးသို့၊ အလွှာတစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ အဝိုင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုသော မရေမတွက်နိုင်သော ကျင်းဝူအစောင့်တပ်များ၊ ယွီလင်းတပ်ဖွဲ့များနှင့် ရွှမ်းဝူတပ်ဖွဲ့များသည် မိမိတို့၏ လက်နက်များကို ချထားလိုက်ကြပြီး၊ အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားမှုများနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက် ဝပ်စင်းလိုက်ကြရာ၊ ကျောက်ဖုန်းချန်းပင်လျှင် ထိုနည်းတူစွာပင် ဒူးထောက်လိုက်ရတော့သည်။

မည်သူမျှ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို မသိရှိကြစေကာမူ၊ ထို ကိုးလက်သည်းရှိ နဂါးစစ်စစ် ကြီးမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင် သိရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟူး..."

လေပြင်းများမှာ ဟိန်းဟောက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင်၊ ထို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် မုန်တိုင်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး၊ တစ်ခုလုံးသော ထိုက်ကျိနန်းဆောင်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ လူအမြောက်အမြားမှာ ပုန်းအောင်းနေကြသကဲ့သို့ပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ထိုက်ကျိနန်းဆောင် အတွင်း၌မူ လေလှိုင်းများ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး ယခင်အတိုင်းပင် အေးချမ်းသာယာမှုများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နန်းဆောင်ထက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ဤဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးကို အစမှ အဆုံးအထိ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုရွှေဝါရောင် ပုံရိပ်မှာ နဂါးခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်ပင်ရင်းနှီးလှသော အရှိန်အဝါ ကြီးမားထည်ဝါလှသော အငွေ့အသက်တစ်ခု နန်းဆောင်အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ဝမ်ချောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်ရင်း စိတ်အေးသွားတော့သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး အမတ်မင်း၊ အရှင်မင်းကြီးကို ဖူးမြော်ပါတယ်"

နန်းဆောင်အတွင်း၌ ဝမ်ချောင်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လျက် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကို ဖူးမြော်ပါတယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ နန်းဆောင်အတွင်းရှိ တော်ဝင်အကြံပေးများနှင့် တော်ဝင်နဂါးအစောင့်တပ်များ အားလုံးမှာလည်း စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများစွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

ယခုအချိန်အထိ သူတို့ အာလုံးမှာ ခုနက ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေကြတော့သည်။

"ဝုန်း"

လူတိုင်း၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ အကြည့်များမှာ အသာအယာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။

"ထကြတော့"

ယခု အခိုက်အတန့်တွင် စစ်မှန်သော သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

ခေတ္တမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဝမ်ချောင်သည် နောက်ဆုံး၌ ထိုက်ကျိနန်းဆောင် အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ နန်းတော်တံခါး၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ ကိစ္စရပ်များကို ပြန်လည် တွေးတောမိသည့်အခါ ယခုအချိန်အထိ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ဝေဝါးနေဆဲ ဖြစ်သလို၊ အိပ်မက်တစ်ခုအတွင်း၌ ရှင်သန်နေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။

စစ်မှန်သော သူတော်စင်ဧကရာဇ်နှင့် အတုကိစ္စမှာ နောက်ဆုံး၌ ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သလို ဝမ်ချောင်သည်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ် ထံမှနေ၍ "ကတိ" တစ်ခုကို ရရှိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ တတိယသားတော်ရွှမ်းမှာ နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

တော်ဝင်အကြံပေးများနှင့် တော်ဝင်နဂါးအစောင့်တပ်များအားလုံးမှာမူ၊ ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် ထိုက်ကျိနန်းဆောင်အတွင်းရှိ ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို လုံးဝအဖျက်ခံလိုက်ရသော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းကိုသာ၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်က ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားခွင့် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးက အမှန်တကယ်ပဲ..."

မထင်မရှားသော နေရာများ၌မူ၊ ဝမ်ချောင်သည် နန်းဆောင်အတွင်းမှ ထို စကားဝိုင်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိနေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူသည် သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းမှ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော သံသယကို မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ထိုပျက်စီးနေသော မှတ်တမ်းများအတွင်းမှနေ၍ တစ်စုံတစ်ရာကို သိမြင်နိုင်ခဲ့စေကာမူ တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ စကားများအတွင်း၌လည်း အချက်အလက်များစွာ ပေါက်ကြားခဲ့စေကာမူ၊ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့်မူ ယခုအချိန်အထိ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... လူနှစ်ယောက် ရှိနေနိုင်ပါ့မလဲ။

ထို့ထက် ပိုမို၍၊ စကြာဝဠာအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ပြိုင်တူကမ္ဘာလောကများရှိနေပေရာ၊ မိမိ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ မိမိနှင့် ကမ္ဘာလောက တစ်ခုတည်းမှ လာသူ ဖြစ်ပါ့မည်လော။

အကယ်၍ ကမ္ဘာလောက တစ်ခုတည်းမှ ဆိုလျှင်ပင်၊ ခေတ်ကာလ တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ရန် ဖြစ်နိုင်ပါ့မည်လော။

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲ၌မူ၊ အမှန်တကယ်ပင် သံသယပေါင်း များစွာ ရှိနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ သံသယများအပေါ်တွင်မူ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် အသာအယာသာ ပြုံးလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ဖြေကြားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"ဟုတ်တာ မဟုတ်တာက အခုထိ အရေးကြီးနေသေးလို့လား"

"အရေးအကြီးဆုံး အရာကတော့ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မင်း ဘာလုပ်ချင်သလဲ ဆိုတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား”

ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် လျင်မြန်စွာပင် "ဧည့်သည်နှင်ခြင်း အမိန့်"ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ဤသို့ဖြင့် ဝေဝါးလှသော ခံစားချက်များဖြင့်သာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လူအုပ်ကြီးကြားမှ ကျောက်ဖုန်းချန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့သလို ဝေဝါးနေသော အသိစိတ်ဖြင့်ပင် သူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ယခုနေရာအထိ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လေပြည်လေးတစ်ခုမှာ အသာအယာ တိုက်ခတ်လာသည့်ခဏ၌၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် အတွေးများထဲမှ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စကတော့ အခု အမြစ်ပြတ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီပဲ"

ဝမ်ချောင်သည် အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် နန်းတော်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်၍ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

******

အခန်း (၂၀၄၀) ရှန်ကျိုး၏ အခင်းအကျင်း အပြောင်းအလဲ

ဝမ်ချောင်သည် မိမိ၏စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ အလိုရှိနေသော အဖြေကို ရရှိခြင်း မရှိသေးစေကာမူ၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် တစ်ခုလုံးသော အင်ပါယာမှာ ကြီးမားလှသော မြို့တော် ပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် ပိုမိုကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သလို၊ ကျယ်ပြောလှသော အင်ပါယာကြီးမှာလည်း စနစ်တကျ ပြန်လည်လည်ပတ်နိုင်တော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာသာလျှင် အရေးအကြီးဆုံးသော အချက် ဖြစ်ပေသည်။

"သွားစို့ အိမ်တော်ကို ပြန်မယ်"

ဝမ်ချောင်သည် ရထားလုံး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ အရေးကြီးလှတဲ့ ဘေးထွက် တာဝန်ဖြစ်တဲ့ 'စစ်မှန်သော သူတော်စင်ဧကရာဇ်နှင့် အတု' ကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ၊ ပိုင်ရှင်အနေနဲ့ အကျပ်အတည်းကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သလို၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အသိစိတ်ကိုလည်း နိုးထစေခဲ့ကာ နောက်ဆက်တွဲ ဘေးဒုက္ခတွေကိုလည်း ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက်၊ ကံကြမ္မာ စွမ်းအား အမှတ် ရှစ်သိန်းကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်ပါတယ်"

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ အစပိုင်းတွင် မှင်သက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ များမကြာမီမှာပင် ခေါင်းကို ခါယမ်း၍ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လှည်းဘီးများ လည်ပတ်သံနှင့်အတူ အနောက်တောင်ဘက်ဆီသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အချိန်များမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မဟာထန်၏အရှေ့မြောက်ဘက်၊ ယိုကျိုးဒေသ၌

"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ"

ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ စန္ဒကူးနံ့သာနံ့များမှာ လိပ်တက်နေပေသည်၊ ကောင်းရှန်းသည် ကျောက်စိမ်း ခုတင်တစ်ခုပေါ်၌ ဝတ်ရုံပွကြီးများကို ဆင်ယင်လျက် ဒူးနှိမ်ထိုင်ကာ ကောင်းကင် မြင်ကွင်းများကို တွက်ချက်နေစဉ် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏လက်ညှိုးမှာ အပ်ဖြင့် ထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းရှန်းသည် ထိတ်လန့်သွားကာ မျက်ဝန်းများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်တော့သည်။

"ဇီဝေက နေရာမှန်ကို ပြန်ရောက်သွားပြီး ကျားဖြူကလည်း ရာထူး အာဏာတွေ တက်လာတယ်၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ကိစ္စမျိုး ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ”

ကောင်းရှန်းသည် မျက်ဝန်းများကို ပြူးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း မျက်နှာပျက်သွားတော့သည်။

"ကောင်းလူကြီးမင်း ဘာတွေ ဖြစ်လို့လဲ"

မဝေးလှသော နေရာမှနေ၍ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ မဝေးလှသော နေရာ၌၊ အန်းယာလုရှန်း၊ ချွေချန်းယုံ၊ ထျန်းချန်းစီ၊ ထျန်းချန်ကျန်း၊ ပိုင်ကျန်ထော်လော့နှင့် ကျောက်ကန်းတို့မှာ သဲမြေပုံစားပွဲတစ်ခု၏ ရှေ့၌ စုဝေးနေကြပြီး၊ ကိုးပြည်ထောင်၏ အခြေအနေများနှင့် နောင်အနာဂတ် စစ်ဆင်ရေးများကို တွက်ချက်နေကြခြင်းဖြစ်ကာ ကောင်းရှန်း အော်ဟစ်သံကို ကြားရသည့်အခါတွင်မူ အားလုံး၏ အမူအရာများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းရှန်းသည် ရှေးဦး ကံကြမ္မာ တွက်ချက်ခြင်း အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သဖြင့်၊ နိမိတ်ဖတ်ခြင်း၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ နဂါးအငွေ့အသက်များနှင့် နောင်အနာဂတ် အခင်းအကျင်းများကို တွက်ချက်ခြင်းမှာ လူတိုင်းအတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှပေသည်။

အချိန်အတော်ကြာကတည်းကပင် လူတိုင်းမှာ အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းရှန်းသည် ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ အခြေစိုက်နေပြီး၊ အန်းယာလုရှန်းက သူ၏ရှေးဦး ကံကြမ္မာ တွက်ချက်ခြင်း အတတ်များကို အသုံးချနိုင်ရန်အတွက် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ခုတင်တစ်ခုကို သီးသန့် ရှာဖွေပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ချွေချန်းယုံနှင့် ထျန်းချန်းစီတို့မှာမူ သူတို့၏ မြေပုံစားပွဲမှတစ်ဆင့် စစ်ဗျူဟာများကို တွက်ချက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အဟန့်အတား မရှိဘဲ လည်ပတ်နေကြခြင်းဖြစ်သလို ကောင်းရှန်း မှာလည်း သူ၏ ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားမှုကြောင့် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်ရာ သူ တွက်ချက်နေစဉ်အတွင်း ယခုကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို လူတိုင်း ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းရှန်း ရှန်ကျိုးရဲ့ အခင်းအကျင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲသွားလို့လား"

အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသော အသံတစ်ခုမှာ နန်းဆောင်အတွင်း၌ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အန်းယာလုရှန်းသည် မြေပုံစားပွဲမှ ထွက်လာကာ လေးနက်လှသော မျက်နှာထားဖြင့် လူအုပ်ကို ဦးဆောင်၍ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ကောင်းရှန်းဘက်၌မူ လွယ်လွယ်နှင့် ပြဿနာ ဖြစ်လေ့မရှိဘဲ၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့မည် ဆိုပါက ၎င်းမှာ သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်သော ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

"ပြဿနာ တက်ပြီ။ အစောပိုင်းက ငါ ကောင်းကင် မြင်ကွင်းတွေကို တွက်ချက်ကြည့်တဲ့ အခါမှာ ဇီဝေကြယ်တာရာဟာ အင်အားနည်းနေသလို မည်းမှောင်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေလည်း ပူးကပ်နေတာကြောင့် ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးမယ့် နိမိတ်တွေ ပြနေခဲ့တယ်၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်ကျိုးဟာလည်း ပြိုကွဲမယ့် နိမိတ်တွေ ရှိနေခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုလေးတင်မှာပဲ၊ ဇီဝေ ကြယ်တာရာဟာ အလွန်အမင်း တောက်ပလာပြီးတော့ တခြားသော ကြယ်တာရာတွေကိုပါ လွှမ်းမိုးသွားသလို၊ မည်းမှောင်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေလည်း အကုန်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ၊ မဟာထန်ဟာ မထင်မှတ်ဘဲ ပြန်လည် ဦးမော့လာမယ့် အခြေအနေတွေ ပြနေပြီ"

"ဒါ့အပြင် ဇီဝေကြယ်တာရာရဲ့ ဘေးနားက ကျားဖြူ ကံကြမ္မာ ကြယ်တာရာဟာလည်း၊ ထိုနည်းတူစွာပဲ အလင်းတန်းတွေ အကြီးအကျယ် တောက်ပလာပြီးတော့ ရာထူးအာဏာတွေ တိုးတက်မယ့် အခြေအနေတွေ ပြနေတယ်။ ဇီဝေ ကြယ်တာရာနဲ့လည်း ပိုပြီးနီးကပ်သွားခဲ့ပြီ။ ဒါဟာ အလေးပေး ယုံကြည်ခံရပြီးတော့ အလွန်စည်းစိမ်ကြီးမားမယ့်အပြင်၊ ထူးထူးခြားခြား ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရမယ့် အခင်းအကျင်းမျိုးပဲ"

ကောင်းရှန်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘာပြောတယ်"

ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ကောင်းရှန်း၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ မှင်သက်သွားကြရသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ချွေချန်းယုံနှင့် ထျန်းချန်းစီတို့လည်း မှင်သက်သွားကြသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင် မြင်ကွင်းများနှင့် ရှေးဦး ကံကြမ္မာ တွက်ချက်ခြင်း အတတ်များကို နားမလည်ကြစေကာမူ၊ လူတိုင်း ယိုကျိုးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ရှိသေးရာ၊ မြို့တော်နှင့် တစ်ခုလုံးသော အင်ပါယာကြီးမှာ အချိန်တိုအတွင်း၌ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါ့မည်နည်း။

လွန်ခဲ့သော ခဏ၌ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးမည့် နိမိတ်များ ပြနေခဲ့ရာမှ၊ နောက်တစ်ခဏ၌ ပြန်လည်ဦးမော့လာမည့် လက္ခဏာများအဖြစ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါသနည်း။

"ဒီလူယုတ်မာ… အဲဒါ သူပဲ"

ယခု အခိုက်အတန့်တွင် အန်းယာလုရှန်း၏မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားခဲ့ပြီး၊ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ နာကျည်းလှသော အသံဖြင့် ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူ ဟုတ်လား"

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ အစပိုင်းတွင် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားခဲ့ကြသော်လည်း၊ များမကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားကြသည်။ တစ်ခုလုံးသော အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်ကျိုးအတွင်း၌၊ မိမိတို့၏ အရှင်သခင်ကို ဤမျှအထိ မုန်းတီးစေနိုင်သူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေသည်။

ဝမ်ချောင်

လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ တူညီသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အငွေ့အသက်များမှာလည်း ရုတ်တရက် များစွာလေးနက်သွားတော့သည်။

ဇီဝေဆိုသည်မှာ ဧကရာဇ် ကြယ်တာရာဖြစ်ပြီး၊ အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော အချက်ကိုမူ၊ ကောင်းကင် မြင်ကွင်းများကို နားမလည်သော သာမန်လူများပင်လျှင် သိရှိထားကြပေသည်။

ကျားဖြူ ကံကြမ္မာ ကြယ်တာရာမှာမူ၊ ဝမ်ချောင်ဆိုသည့် ထိုလူယုတ်မာကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အန်းယာလုရှန်းအနေဖြင့် ကြိုတင် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဇီဝေကြယ်တာရာက နေရာမှန် ပြန်ရောက်လာသလို ကျားဖြူကလည်း ရာထူးတိုးလာပြီး၊ အလယ်ပိုင်းဒေသကြီးက ပြန်လည် ဦးမော့လာတယ် ဟုတ်လား။

ဤမျှလောက်သော အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းမှာ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်နှင့် မသက်ဆိုင်ဟု ဆိုပါက၊ အန်းယာလုရှန်းအနေဖြင့် အသေခံလျှင်ပင် ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အကယ်၍ အရှင်သခင်နဲ့ စစ်ဗျူဟာမှူး လူကြီးမင်းတို့ ပြောသလိုသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေမယ် ဆိုရင်တော့ အခြေအနေတွေက ငါတို့အတွက် အလွန်ပဲ ဆိုးရွားသွားနိုင်တယ်"

ထိုအချိန်မှာပင် အခြားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ပိုင်ကျန်ထော်လော့သည် ကျောက်စိမ်း ခုတင်ပေါ်ရှိ ကောင်းရှန်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်ဝန်းအတွင်း၌ စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် အကြည့်များကို ပြန်လည် လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

"အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ရှိနေမှသာ ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး ရနိုင်မှာဖြစ်ပေမဲ့၊ အခု ဇီဝေက နေရာမှန် ပြန်ရောက်သွားပြီး အရင်လိုမျိုး အသိတရား ကင်းမဲ့တဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး ဆိုရင်တော့၊ ၎င်းဟာ ငါတို့ ယိုကျိုးအတွက် အလွန် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ"

"အထူးသဖြင့် အဲဒီ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဟာ အရှင်သခင်ကို အမြဲတမ်း မျက်စိထဲက ဆူး တစ်ချောင်းအလား သတ်မှတ်ထားသလို၊ လုပ်ကြံဖို့အတွက်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သူပဲ၊ ပြီးတော့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ အာဏာကလည်း မြို့တော်မှာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေတာ ဖြစ်လို့ အကယ်၍ သူတို့တွေက အရင်လို အခြေအနေမျိုးကို ပြန်ရောက်သွားမယ် ဆိုရင်တော့ သူက အရှင်သခင်နဲ့ ငါတို့ ယိုကျိုး အပေါ်မှာ အစွမ်းကုန် ရန်မူလာမှာ သေချာတယ်"

အလယ်ပိုင်းဒေသ ပြန်လည်ဦးမော့လာခြင်းမှာ မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားသော ကိစ္စ ဖြစ်ရာ ဤသို့ဖြင့် လူတိုင်း၏ အစောပိုင်းက ရရှိထားသော အားသာချက်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်သာ ထီးနန်းပေါ်မှာ ရှိနေပြီး ယခင်အတိုင်းပင် ထူးချွန်ထက်မြက်နေဦးမည် ဆိုပါကမူ ယိုကျိုးရှိ လူတိုင်းအတွက်မူ ဘယ်တော့မှ အခွင့်အရေး ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အန်းယာလုရှန်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို တစ်ဦးတည်း မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်နည်း ဆိုသည်ကို စဉ်းစားရန်ပင် မဝံ့ရဲဘဲ ရှိနေပေသည်။

"ဒါကို ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။ ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်တွေကလည်း လေ့ကျင့်လို့ မပြီးသေးသလို၊ ရိက္ခာတွေ စုဆောင်းတာကလည်း မလုံလောက်သေးဘူး၊ အကယ်၍ မဟာထန်ရဲ့ ဧကရာဇ်နဲ့ အမတ်တွေသာ စိတ်တူကိုယ်တူ ဖြစ်သွားကြမယ် ဆိုရင်တော့၊ ငါတို့အတွက် လုံးဝအခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဘေးနားရှိ ကျောက်ကန်းမှာလည်း အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေတော့သည်။

"ဟူး ဇီဝေက နေရာမှန် ပြန်ရောက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျားဖြူက ရာထူးတိုးတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါက သေခါနီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ဆုံး ရုန်းကန်မှုသာ ရှိပါသေးတယ်၊ အဲဒါကို ဘာများ ကြောက်နေစရာ လိုလို့လဲ"

ထိုအချိန်မှာပင် လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်မှနေ၍ အေးစက်လှသော နှာခေါင်းရှုံ့သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အေးစက်စက်နှင့် ရင်းနှီးနေသောအသံတစ်ခုမှာ မိုးကြိုးသံအလား ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်လာသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ လူတိုင်း၏ စူးစိုက်ကြည့်နေမှုများအောက်၌၊ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်တစ်ခုအလား လူအုပ်ကြီး၏ အလယ်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်ယင်ထားလျက် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ ပို့ကာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အေးစက်လှသော အဖြူရောင် မျက်နှာဖုံးမှာလည်း အလွန်ပင် ထင်ရှားနေပေသည်။

"ထိုက်ရှီ လူကြီးမင်း"

ထိုပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြပြီး၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခါးကို ညွှတ်၍ ခေါင်းငုံ့ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

"ထိုက်ရှီ လူကြီးမင်း ခုနက မင်း ပြောလိုက်တဲ့ စကားက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

အန်းယာလုရှန်းသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးသွားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ ထိုက်ရှီ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှစေကာမူ အန်းယာလုရှန်း အလေးအထားဆုံးသော ကိစ္စမှာမူ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ အကြောင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

"သာမန်လူသား တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့သေးငယ်လှတဲ့ ရှေးဦးကံကြမ္မာ တွက်ချက်ခြင်း အတတ်လေးနဲ့တော့၊ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ကောင်းကင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ခန့်မှန်းဖို့ မကြိုးစားစမ်းပါနဲ့ဦး"

ထိုက်ရှီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ ပို့ထားလျက်၊ ရှေးဦးစွာ မဝေးလှသော နေရာရှိ ကောင်းရှန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးနားရှိ အန်းယာလုရှန်း ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ အခု ဒီကို ရောက်လာတာက ထျန်းရဲ့ အမိန့်တော်ကို လာပြီး ကြေညာတာပဲ၊ အစီအစဉ်တွေမှာတော့ အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ် ရှိသွားခဲ့ပြီ၊ လီထိုက်ယီက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ပြန်ပြီး ရရှိသွားတာကတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူလည်း အကြာကြီး ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူဟာ အခု အချိန်မှာ သေခါနီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ဆုံး အားအင်တွေကိုပဲ သုံးနေရတာ ဖြစ်လို့၊ မကြာခင်အချိန်အတွင်းမှာပဲ၊ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်ဟာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီးတော့ ကမ္ဘာနဲ့ မြေကြီးအကြားမှာ အစအနတောင် ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဘာပြောတယ်"

"ဒါ တကယ်ပဲလား"

ထိုက်ရှီ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဝမ်းမြောက်သွားကြတော့သည်။

"ဟူး… အသိတရား ကင်းမဲ့လှတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် တစ်သိုက်၊ မင်းတို့တွေက ထျန်းရဲ့ အမိန့်တော်ကို သံသယ ဖြစ်နေကြတာလား"

ထိုက်ရှီက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် လူတိုင်းကို လျင်မြန်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ကြတော့သည်။

"အန်းယာလုရှန်း ထျန်းက ပြောထားပြီးသားပဲ၊ မင်းဟာ နောင်အနာဂတ်ရဲ့ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားရဲ့ သားတော်ပဲ၊ ဒါကြောင့် အရာရာဟာ သေချာပေါက် ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်လို့၊ ဘယ်တော့မှ သံသယ မဖြစ်စမ်းနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အန်းယာလုရှန်းအနေနဲ့ ထျန်းနဲ့ ထိုက်ရှီ လူကြီးမင်း အပေါ်မှာ အမြဲတမ်း အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှု ရှိနေခဲ့သလို၊ ထျန်းရဲ့အမိန့်တော်ကိုလည်း တစ်ခါမှ သံသယ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပါဘူး။"

အန်းယာလုရှန်းသည် လေးစားစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။ ထိုက်ရှီသည် ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါတွင်မှ အမူအရာ ပြေလျော့သွားပြီး၊ လီထိုက်ယီမှာ မီးကုန်ယမ်းကုန် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့၏ အစီအစဉ်များအတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် မိန့်ကြားလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်တစ်ခုအလား ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုက်ရှီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထျန်းချန်းစ က ထိုသူများအပေါ် ယုံကြည်နိုင်စွမ်းကို မေးမြန်းလိုက်သည့်အခါ၊ အန်းယာလုရှန်းကမူ "အခု အချိန်မှာတော့ ငါတို့မှာ တူညီတဲ့ ရန်သူ တစ်ယောက် ရှိနေကြတာဖြစ်လို့၊ ဒီလူတွေထက်စာရင် ငါက နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကိုပဲ ပိုပြီး စိုးရိမ်မိတယ်" ဟု ပြောဆိုလိုက်ရင်း သူ၏ ညာဘက်နားရွက် ရှိခဲ့ဖူးသော နေရာမှ ဒဏ်ရာ အမာရွတ်ကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ ထိုဒဏ်ရာကို ထိတွေ့လိုက်သည့်ခဏ၌၊ အန်းယာလုရှန်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ချောင်ဟာ သေသင့်တဲ့သူပဲ၊ ဒီ အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်လူတွေကိုလည်း လုံးဝယုံကြည်လို့ မရဘူး။ ငါ အန်းယာလုရှန်းဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံကြည်သလို၊ ဘယ်သူ့ရဲ့အောက်မှာမှလည်း ငုံ့မခံဘူး၊ ဘယ်သူ့ရဲ့ နယ်ရုပ်မှလည်း ငါ မခံနိုင်ဘူး။

******

အခန်း ၂၀၄၁ အပြောင်းအလဲနှင့် ဝမ်ချောင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု

ခမ်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌မူ လူတိုင်းက ဤအခြင်းအရာများကို မသိရှိကြချေ။ အန်းယာလုရှန်း၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းကလည်း မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ကြသည်။

နိုင်ငံပေါင်းစုံ စားသောက်ပွဲနှင့် မြို့တော်ခရီးစဉ်တွင် လူတိုင်းသည် ယိုကျိုးသို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသော်လည်း ယန်ကျွမ်းမှာမူ ထိုနေရာ၌ပင် ထာဝရ ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။

အန်းယာလုရှန်းသည်လည်း ဝမ်ချောင်၏ ဖြတ်တောက်မှုကြောင့် ညာဘက်နားရွက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဒါသည် အန်းယာလုရှန်း၏ရင်ထဲ၌ ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်နိုင်မည်မဟုတ်သော နာကျင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ရှန်ကျိုး ပျက်စီးသွားတဲ့နေ့ကျရင် ငါ မင်း ကို အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ပြတ်ဖြစ်အောင် ပထမဆုံး လုပ်ပစ်မယ်၊ ဒါမှ ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသတွေ ပြေပျောက်သွားမှာ" အန်းယာလုရှန်းက အံကြိတ်၍ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးမည့် မုန်းတီးမှုများ အလျှံပယ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေ့က ထိုက်ကျိနန်းဆောင်ထဲတွင် အတိအကျ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။

ထိုနေ့နောက်ပိုင်းတွင် တစ်ခုလုံးသော မဟာထန်အင်ပါယာသည် နောက်ဆုံး၌ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။ ထိုဉာဏ်အလင်းပွင့်ပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိရှိလှသော လူတိုင်း ရင်းနှီးသည့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် နန်းတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် ယခင်က ထုတ်ပြန်ခဲ့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် အမိန့်များအားလုံးကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ထိုက်ဖျင်မျှော်စင်ကို ဖြိုချလိုက်ပြီဖြစ်သလို အရပ်ရပ်မှ မိန်းမလှလေးများ ရွေးချယ်ခိုင်းသည့် အမိန့်များကိုလည်း ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က တတိယမင်းသားရွှမ်းကို ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ပြီး "မသေဆေး" များကို ဖော်စပ်ပေးခဲ့သော ရွှမ်မင်ဇီသည်လည်း အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်သောအခါ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် ကြိုတင်၍ ခြုံခိုပုန်းအောင်းနေသော နန်းစောင့်တပ်ဖွဲ့နှင့် တော်ဝင်မိသားစု၏ အထူးပုဂ္ဂိုလ်များက သူ့ကို ထိုနေရာ၌ပင် ဖမ်းဆီးလိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် အမိန့်တော်စာ ထုတ်ပြန်၍ အိမ်ရှေ့စံကို ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်ခဲ့ပြီး မင်းသား၏အကျင့်စာရိတ္တနှင့် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်မှုများကို ချီးမွမ်းပြောဆိုခဲ့သည်။

အရပ်ရပ်သို့ နယ်နှင်ဒဏ် ပေးခံထားရသော အရာရှိချုပ်များနှင့် နန်းတွင်း အမတ်ကြီးများကိုလည်း အမိန့်တော် ပြန်လည်ပေးပို့၍ တစ်ဦးချင်းစီအား ရာထူးများ ပြန်လည်ပေးအပ်ကာ နန်းတွင်းသို့ ပြန်လည် ခေါ်ယူခဲ့သည်။

နန်းတွင်းရှိ စစ်ဘက်နှင့် နယ်ဘက် အမတ်ကြီးများအတွက်မူ ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း အားအရှိဆုံးသော သတင်းစကား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်လျှင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ အပြုအမူမျိုးစုံမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခု ရလဒ်မှာ လူတိုင်း အလိုချင်ဆုံးသော အရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နန်းတွင်း အပြင်အပ အားလုံးတွင် ဝမ်းမြောက်အားတက်နေကြပြီး တစ်ခုလုံးသော နန်းတွင်းသည်လည်း ယခင်က ဆုတ်ယုတ်နေသော အခြေအနေမှ ကင်းစင်သွားကာ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော အစီအစဉ်များ ပြန်လည် တည်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နန်းတွင်း အပြင်အပ အားလုံးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင်မူ အမြဲတမ်း နက်ရှိုင်းသော မတင်မကျဖြစ်မှုတစ်ခု တည်ရှိနေခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ" မျိုးနွဘ်ခြားဘုရင်စံအိမ်အတွင်း၌ ဝမ်ချောင်သည် ဝတ်ရုံတော်ကို ဆင်မြန်းကာ မတ်တတ်ရပ်နေရင်း တံခါးဝရှိ ကျန်းချွယ်ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။ သူ၏မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးနေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်မှုများ အရိပ်ထင်နေသည်။

"အစီရင်ခံပါတယ် အရှင် မိန်းမစိုးပြန့်က သတင်းပေးပို့ထားပါတယ်၊ သူက လူလွှတ်ပြီး လျှို့ဝှက် စုံစမ်းကြည့်တော့ အရှေ့တော်မင်းမြတ်ဆီမှာ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နေ့တိုင်း နန်းတွင်းအပျိုတော်တွေ ပို့ပေးတဲ့ ဟင်းလျာတွေကို စားသုံးတာကတော့ ပိုပြီး နည်းလာတယ်၊ အရင်ကနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး ကွာခြားသွားပါတယ်" ကျန်းချွယ်က ဆိုသည်။

"အဝတ်လျှော်ဆောင် ဘက်ကရော ဘာပြောလဲ” ဝမ်ချောင်က တစ်ဖန်ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ" ကျန်းချွယ်က ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်၍ တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

အပိုင်း ၁၉

"ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အဝတ်လျှော်ဆောင်ကို ပို့လိုက်တဲ့ နဂါးဝတ်ရုတွေကို ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးကြည့်တော့ နဂါးဝတ်ရုံ တစ်ထည်ရဲ့ လက်စွပ်မှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ သွေးစအငွေ့အသက် ရှိနေတာကို တွေ့ရတယ်၊ ဒါက ချီနဲ့ အငွေ့ပျံသွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အရောင်က မှိန်လွန်းနေသလို ရေထဲမှာလည်း စိမ်ထားတာကြောင့် ခဏချင်းတော့ ကျွန်တော်တို့ အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး"

သွေးစဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများ တုန်ခါသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မျက်နှာပျက်သွားခဲ့သည်။

နန်းတွင်းရှိ ဧကရာဇ်၏ ကိစ္စများကို စုဆောင်းစုံစမ်းခြင်းမှာ အမတ်တစ်ဦးအတွက် အလွန်တားမြစ်ထားသော အချက်ဖြစ်သည်။ အမှားအယွင်း ရှိသွားလျှင် မကောင်းသော ကြံစည်မှုဟူသော နာမည်ဆိုးကို ရရှိနိုင်သော်လည်း ဝမ်ချောင်မှာမူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ "ဘယ်လိုလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ" ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေခဲ့သည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် လောကသားအားလုံး အားကိုးရာဖြစ်သလို ဤအင်ပါယာ၏ စိတ်ဓာတ်မဏ္ဍိုင်လည်း ဖြစ်သည်။ သူနှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို သေသေချာချာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချွယ်အနေဖြင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးစများကို ရှာတွေ့ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းချွယ်တို့ ရှာတွေ့သည့်အရာမှာ သာမန်အစွန်းအထွင်း မဟုတ်နိုင်သည်ကို ဝမ်ချောင် သိသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကဲ့သို့သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် အညစ်အကြေးမှ ကျန်ရစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ငါ ရှာပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီ အရောင်ငါးမျိုး သလင်း နတ်ဆေးပင် က အသုံးမဝင်ခဲ့တာလား” ဝမ်ချောင်က ခေါင်းကို မော့၍ စိတ်ထဲမှ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ယခင်က ရှာတွေ့ခဲ့သော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများတွင် ဤမြက်သည် နတ်စစ်သည်တော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော ဒဏ်ရာများကို ကုသရာ၌ ထိရောက်သည်ဟု ဖော်ပြထားသော်လည်း အသေးစိတ် ကုသနည်းကိုမူ မသိရပေ။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုက်ကျိနန်းဆောင်ထဲ၌ ထိုမြက်ပင်ကို အမှုန့်ပြုလုပ်၍ လေထဲသို့ ဖြန့်ကြဲကာ တတိယသားတော်ရွှမ်းကို စုပ်ယူစေခဲ့ခြင်းမှာ ခဏတာ အဆင်ပြေစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ၎င်းသည် အမှန်တကယ် အာနိသင် ရှိမရှိဆိုသည်ကို ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် မသိရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကျန်းချွယ်က နန်းတွင်းမှ စုဆောင်းရရှိလာသော သတင်းများကို ကြည့်လျှင် မည်သို့ပင် ကြည့်ပါစေ ကောင်းသော သတင်းစကားမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ဝမ်ချောင်ကို စိုးရိမ်စေသည်မှာ ဤအချက်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

သူတော်စင်ဧကရာဇ် သည် နတ်စစ်သည်တော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်များ ဆုတ်ယုတ်လာကာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ အားနည်းလာသည်မှာ သူ ပြန်လည် မွေးဖွားမလာခင်ကတည်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်များအရ ယခင်ဘဝ၌ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ဤအချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် နတ်ရွာစံသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ပြီးခဲ့သော အကြိမ်က မြို့တော်မှ ပြန်လာပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော မတင်မကျဖြစ်မှုတစ်ခု တည်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ကျန်းချွယ်တို့၏ ရှေ့တွင် တစ်ခါမှ ထုတ်မပြောခဲ့ဖူးပေ။

ထို့အတူ ယခင်က သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ကြိုးစားမှုများ၊ ထိုနတ်မြက်ပင် အပါအဝင် အရာအားလုံးမှာ အာနိသင် ရှိခဲ့သလား၊ ဘယ်လောက်အထိ ထိရောက်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း သူ မသိရှိဘဲ အရာအားလုံးမှာ မသိကိန်းများသာ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်လုပ်နိုင်သည်မှာ အဘက်ဘက်မှ အာရုံစိုက်နေရန်နှင့် ဤကိစ္စ၏ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုများကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဖလက် ဖလက်" ဝမ်ချောင်စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် တောင်ပံခတ်သံတစ်ခုသည် သူ၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်က မသိစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ အနားသတ် အမွှေးများက ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ တောက်နေပြီး လှပစွာ ပျံသန်းလာသော ခိုတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ညာဘက်ခြေထောက်ရှိ ရွှေကွင်းမှာလည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။

"အရှင် စုန့်ဘုရင်ဆီက စာပါ" ကျန်းချွယ်က လက်ကို ဆန့်၍ ခိုကို ဖမ်းလိုက်ပြီး စာစောင်ကို ဖြုတ်ကာ ဝမ်ချောင်ထံသို့ အမြန်ပေးလိုက်သည်။ ကျန်းချွယ်သည် လက်အောက်ရှိ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို တာဝန်ယူရသူ ဖြစ်သောကြောင့် စုန့်ဘုရင်စံအိမ်မှ ခိုများကို အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သည်။

"သိပြီ မင်း သွားတော့"ဝမ်ချောင်က စာစောင်ကို ယူ၍ ခေါင်းညိတ်ပြကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်တွင် နိုင်ငံရေး ကိစ္စများ၌ ပါဝင်နိုင်သော အာဏာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ နန်းတွင်းမှ အတော်ကြာအောင် ထွက်ခွာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် လောကကြီးမှာ ငြိမ်းချမ်းနေပြီး စစ်မက်ဖြစ်ပွားမည့် ဘေးအန္တရာယ် မရှိတော့သဖြင့် သူ နန်းတွင်းသို့ သွား၍ ဆွေးနွေးနေရန် မလိုတော့ပေ။ ကျန်ရှိသော အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် အရပ်ရပ်မှ နိုင်ငံရေး ကိစ္စများမှာ နန်းတွင်းရှိ အမတ်ကြီးများက သူ့ထက်ပင် ပို၍ ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ သူတို့ ရှိနေလျှင် သူ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ဘာမှ ထူးခြားမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် နန်းတွင်းရေးရာများ၌ သိပ်ပြီး ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း စုန့်ဘုရင်အပါအဝင် နန်းတွင်းရှိ စစ်ဘက်နှင့် နယ်ဘက် အမတ်ကြီးများစွာမှာမူ ကိစ္စရပ်များစွာအတွက် ဝမ်ချောင်နှင့် ဆွေးနွေးရန် ရှာဖွေနေကြဆဲဖြစ်သည်။ ကျန်းချွယ်က မကြာမီ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ခမ်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်က စာစောင်ကို ဖွင့်၍ အမြန် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ စုန့်ဘုရင်၏ စာထဲတွင်မူ သာမန် ကိစ္စရပ်များသာ ပါရှိသည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းပြန်တက်လာခြင်း၊ အမတ်ကြီးများ၏ ဝမ်းမြောက်မှု၊ မိန်းမလှလေးများ ရွေးချယ်မှု ရုပ်သိမ်းခြင်းကြောင့် အရပ်ရပ်မှ လူများ စိတ်သက်သာရာ ရရှိခြင်း စသည်တို့အပြင် မဟာထန်သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးတက်လာပြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည့် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာ သတင်းများကိုလည်း ဝမ်ချောင်နှင့် မျှဝေထားသည်။

သူနှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့ ပူးပေါင်း၍ အမတ်ချုပ် လီလင်ဖူကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည့် ကိစ္စများကိုလည်း စာထဲတွင် ရေးသားထားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဤနေရာကို မြင်သောအခါ မရည်ရွယ်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။ လီလင်ဖူဟူသော လူမှာ အကွက်မြင်လွန်းပြီး လျှို့ဝှက်ချက်လည်း များလွန်းသည်၊ သူ၏ အာဏာမက်မောစိတ်မှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ အမှားအမှန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အန်းယာလုရှန်းမှာ ဟူလူမျိုးဖြစ်ပြီး မကောင်းသော စိတ်ဓာတ်ရှိသူ ဖြစ်သည်၊ ကျောင်းရှန်းကွေ့ကို လုပ်ကြံခဲ့သည်သာမက ဂိုဂူလျောစသည့် နိုင်ငံများနှင့်လည်း ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ လီလင်ဖူမှာမူ ဝမ်ချောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန်နှင့် စုန့်ဘုရင်တို့၏ အင်အားကို လျှော့ချရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်ပြီး အန်းယာလုရှန်းနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ဒါသည် သူ၏ အစောပိုင်း ကြိုးစားမှုများကို အလဟဿ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထား မရှိသော်လည်း နန်းတွင်း အပြင်အပ အားလုံးမှာမူ နှစ်ပေါင်းများစွာ "ပညာရှိ အမတ်ချုပ်"ဟု အမည်တပ်ထားသော ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို ယခင်ကကဲ့သို့ အကန်းယုံ မယုံကြတော့ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး တို့မှာမူ ဤ "ပညာရှိ အမတ်ချုပ်"၏ မျက်နှာဖုံးအစစ်ကို သိမြင်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ စာတစ်စောင်လုံးကို ဖတ်ကြည့်လျှင် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာများ သိပ်မပါဝင်ဘဲ ယခင်က စာများနှင့် ဆင်တူနေသည်။

သို့သော်လည်း စာ၏နောက်ဆုံးတွင် စုန့်ဘုရင်ဖော်ပြထားသော အကြောင်းအရာတစ်ခုကမူ ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများကို ကျဉ်းမြောင်းသွားစေပြီး မျက်နှာကို အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားစေခဲ့သည်။ စုန့်ဘုရင်က အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် နေ့တိုင်း နန်းတက်၍ အမတ်များ၏ အကြံပြုချက်များကို နားထောင်ခဲ့ပြီး နန်းတွင်းမှာလည်း ယခင်က ပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ဟု ရေးသားထားသည်။ သို့သော်လည်း စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး တို့မှာမူ အချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိကြသည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် နေ့တိုင်း နန်းတက်နေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အားအင်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အစည်းအဝေးမှာ တစ်ဝက်ခန့် ရောက်လျှင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည်။ ထိုမျှသာမက၊ အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ် ပြန်လည် နန်းတက်လာပြီးနောက် စုန့်ဘုရင်အနေဖြင့် ဧကရာဇ်မှာ အတော်လေး အိုမင်းသွားသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ဤကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးရှိသည်မှာ စုန့်ဘုရင်တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ နန်းတွင်းရှိ အမတ်ကြီးများစွာလည်း ပါဝင်သည်။

အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့မှာမူ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆံပင်ဖြူအနည်းငယ် ပိုထွက်လာသည်ကိုပင် ရေးရေးလေး ခံစားမိကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကမူ လောလောဆယ်တွင် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ နေ့စဉ် အစည်းအဝေးများကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြုလုပ်နေသဖြင့် စုန့်ဘုရင်တို့မှာလည်း ဘာမှ ပြောရန် မသင့်တော်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့ဘက်မှ ပို၍အတွေ့အကြုံရှိသော အဖွဲ့သစ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်း၍ နန်းတွင်းရေးရာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်နှင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ဖိအားများကို လျှော့ချပေးကာ အနားယူစေရန် ဆွေးနွေးထားကြသည်။ စုန့်ဘုရင်တို့က အမတ်များစွာကို စည်းရုံးထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် ဝမ်ချောင်၏ လက်မှတ်လည်း လိုအပ်နေသည်။

ဝမ်ချောင် ဂရုစိုက်မိသည်မှာ အဖွဲ့သစ်ဖွဲ့စည်းမည့် ကိစ္စ မဟုတ်သလို သူ၏လက်မှတ် လိုအပ်နေခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ စုန့်ဘုရင်၏စာထဲတွင် ဖော်ပြထားသော သူတော်စင်ဧကရာဇ် နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများသာ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကိုယ်ထဲသို့ ဝိညာဉ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်မှ ယခုအချိန်အထိမှာ တစ်ဆယ်ရက်ကျော်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။

အစပိုင်းတွင် ဝမ်ချောင်သည်လည်း နန်းတက်၍ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် စုန့်ဘုရင်က သူတော်စင်ဧကရာဇ် မှာ ပင်ပန်းပြီး အိုမင်းနေသည့် ပုံစံ ပေါက်နေသည်ဟု ပြောလာခြင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ခဏချင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် လေးလံသွားခဲ့သည်။

စားသုံးမှု လျော့နည်းလာခြင်း၊ ဝတ်ရုံလက်စွပ်ပေါ်မှ သွေးစများ၊ နန်းတွင်းရှိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် အိုမင်းနေသော ပုံစံ…… ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ "ဒါက……" ဟု လျှပ်တပြက်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်၊ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်ခါသွားပြီး ဆက်၍ မတွေးရဲတော့ပေ။

"အရာအားလုံးက ငါ ထင်ထားသလို မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းမြတ်……" တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ လေပြေလေညင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး တံခါးကြီးမှာ ပွင့်ဟနေသည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် သည် အမြင့်တွင် ထိုင်နေရင်း ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။ သူ၏အကြည့်များမှာ နေရာလပ်များစွာကို ဖြတ်သန်း၍ ထိုက်ကျိနန်းဆောင်၏ တံခါးဝမှနေ၍ ရှေ့ဘက်ရှိ ကြီးမားလှသော မြို့တော်နှင့် ပို၍ဝေးကွာသော တောင်တန်း မြစ်ချောင်းများကို ကြည့်ရှုနေသည်။

လေလှိုင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး ဤပညာရှိ ဧကရာဇ်၏ နားစည်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်၊ ထိုရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်လှသော မျက်နှာပေါ်တွင် ယခုအခါတွင်မူ သေးငယ်သော အရေးအကြောင်းများစွာ ရှိနေပြီး အိုမင်းနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရေးရေးလေး ပေါ်ပေါက်နေသည်။ အကယ်၍ စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့သာ ဤနေရာမှာ ရှိနေလျှင် သေချာပေါက် အံ့သြသွားကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ပုံစံမှာ သူတို့ နန်းတွင်း၌ တွေ့ခဲ့ရသည့် ပုံစံထက် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပို၍အိုမင်းသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ဦးမှာမူ တစ်နှစ်ခန့်ကြာမှ အိုမင်းသည့်ပုံစံ ပေါ်တတ်သော်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ဤအပြောင်းအလဲမှာ နေ့အလိုက် တွက်ချက်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အရပ်ရပ်ကို တုန်လှုပ်စေပြီး ခေတ်တစ်ခေတ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကာ များစွာသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် နိုင်ငံတော်အရှင်များကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည့် ထိုမျက်ဝန်းများမှာမူ ယခင်အတိုင်းပင် စူးရှနေဆဲဖြစ်ပြီး ခိုင်မာမှု၊ တည်ငြိမ်မှု၊ ဇွဲနပဲရှိမှုနှင့် အတုမရှိသော ယုံကြည်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒါသည် အချိန်နှင့် သေခြင်းတရားကပင်လျှင် လက်လျှော့အရှုံးပေးရမည့် အင်အားမျိုး ဖြစ်သည်

"အရှင်မင်းမြတ်၊ အနားယူသင့်ပါပြီ" အနောက်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်၊ ကောင်းလီရှီသည် ဘေးနားတွင် ခစားနေရင်း မှောင်လာပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်၍ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

******