အခန်း (၂၆၄-၂၆၅)

အခန်း (၂၆၄) - သစ်ပင်အိမ်အတွင်း ဆွေးနွေးခြင်း

ရွှီရှင်းအနေဖြင့် ချီကျိရွှမ်ကို ဂရုမစိုက်မိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သူ့အကြောင်းကိုပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

"သွေးသားတော်စပ်တဲ့သူတွေကို အနီးအနားမှာပဲ ချပေးတယ်ဆိုတာက ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတော့ အတော်လေး ရှိပါတယ်"

ရွှီရှင်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်၏။

သာဓက နှစ်ခုတည်းနှင့်တော့ အရာအားလုံးကို အတည်ပြုရန် ခက်ခဲချေသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက ချီကျိရွှမ်သည်လည်း အနီးအနားတွင်သာ ရှိနေနိုင်ပေသည်။

ချီရွှယ်ဖေးသည် ပါးစပ်လေးဟလျက် မျက်ဝန်းများ တုန်ယင်နေမိ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမသည် မဝံ့မရဲ လေသံဖြင့် - "တကယ်လို့... နင်တို့ ကျိရွှမ်နဲ့ ဆုံခဲ့ရင်... သူ့ကို..."

"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်မရွှယ်ဖေး၊ သူ့ကိုတွေ့ရင် အစ်မဆီ ရောက်အောင် ကျွန်တော် ခေါ်လာပေးပါ့မယ်"

ချီကျိရွှမ်ကို ချီရွှယ်ဖေး၏ နယ်မြေအတွင်းမှာပဲ ထားရှိခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချီရွှယ်ဖေးသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ - "ငါ သူ့ကို ဆက်သွယ်ပြီးပြီ၊ ကျိရွှမ်က မလာချင်ဘူးတဲ့၊ သူဘာသာသူပဲ တိုးတက်အောင် လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအဆင့်က အန္တရာယ်များနိုင်တယ်ဆိုတော့ ငါက..."

ဪ... ဟုတ်သားပဲ။

အားလုံးအတွက် ဆေးကုသခြင်း အဖွဲ့နဲ့ ပြဿနာတက်တုန်းက သူတို့ရဲ့ အမာခံ အဖွဲ့ဝင်တွေကိုပါ စည်းရုံးခဲ့တာကြောင့် ထိုအဖွဲ့မှာ လုံးဝ အလုပ်မဖြစ်တော့တာပင်။

ဒါကြောင့်လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့နယ်မြေရှိ ရှင်ကျန်သူများအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားအရ တစ်ဖက်လူက မလာချင်ပါက သူတို့ ဇွတ်အတင်း ခေါ်ယူမည်မဟုတ်ချေ။

"မမရွှယ်ဖေးက သူ့ကို အခုထိ ဆက်သွယ်လို့ ရနေတုန်းပဲလား"

လီဝမ်ရှီးက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်၏။

ချီရွှယ်ဖေးက ခေတ္တ ငြိမ်သက်သွားပြီးမှ - "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့မောင်အရင်းပဲလေ၊ သူသေမှာကို ငါ ဘယ်လိုကြည့်နေနိုင်မှာလဲ။ အရင်က သူ့ကို အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်တာက စိတ်တိုတိုနဲ့ လုပ်လိုက်မိတာပါ" ဟု ဆိုသည်။

"မကြာသေးခင်က အားလုံးအတွက် ဆေးကုသခြင်း အဖွဲ့က တစ်ခုခု ထူးထူးခြားခြား လုပ်တာမျိုး ရှိလား"

ရွှီရှင်းသည် မကြာသေးခင် ရက်ပိုင်းအတွင်း နယ်မြေချန်နယ်ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်မိသဖြင့် ကျန်တဲ့သူတွေကို မေးလိုက်၏။

သူတို့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့လိုပဲ လူသစ်တွေ စုဆောင်းနေသလားဆိုတာ သိချင်တာပင်။

"မရှိပါဘူး"

လီဝမ်ရှီးက ခေါင်းခါပြသည်။

"မမရွှယ်ဖေး ရောက်လာပြီးကတည်းက သူတို့တွေ လုံးဝ ပျောက်သွားသလိုပဲ။ နယ်မြေချန်နယ်မှာလည်း ပေါ်မလာတော့သလို ကုန်သွယ်ရေးစနစ်မှာလည်း ဆေးမြစ်တွေ မရောင်းတော့ဘူး။ အခု ကုန်သွယ်ရေးစနစ်က ဆေးဝါးတွေအားလုံးကို အစ်မရွှယ်ဖေးပဲ ရောင်းနေတာလေ"

"သူတို့ တကယ်ပဲ ဘာမှ သိပ်မလုပ်ကြတော့ပါဘူး"

ချီရွှယ်ဖေးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ငါမရှိရင် သူတို့က သာမန်ရှင်ကျန်သူတွေ အုပ်စုသက်သက်ပါပဲ။ ငါ သူ့ကို ပေးထားတဲ့ဆေးကလည်း တစ်ယောက်စာပဲ လောက်တာပါ"

"တကယ်ဆို ညီမ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့"

ကျိချောင်းယန်က ဒဏ်ရာတွေကို မြန်မြန်ပျောက်စေတဲ့ ချီရွှယ်ဖေး လုပ်ပေးထားတဲ့ ဆေးလုံးလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်၏။

"ညီမ ဆေးအသစ်တွေ လုပ်တိုင်း သူ့ကိုလည်း အမြဲ ပေးနေတာပဲ မဟုတ်လား။ ညီမရဲ့ ဆေးတွေ ရှိနေသရွေ့တော့ သူ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ကြုံမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး"

ချီရွှယ်ဖေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"သူသေမှာကို ငါမကြောက်ပါဘူး၊ သူသာ ဇွတ်အတင်းတွေ လျှောက်မလုပ်ဘူးဆိုရင် ငါ့ဆေးတွေနဲ့တင် အဆင်ပြေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့..."

သူမသည် အပြင်ဘက်ရှိ အသစ်စိုက်ထားသော ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူသာ တခြားနယ်မြေက လူတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ခံရပြီး အဲဒီမှာ သစ်ပင်အိမ် စိုက်လိုက်ရမယ်ဆိုရင်၊ ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းရွှေ့လို့ မရတော့ဘူးလေ။ ပင်မအိမ် ပျက်စီးသွားရင် ကပ်ပါးအိမ်လည်း သေမှာဆိုတော့... အဲဒီကျရင် သူက ငါတို့နဲ့ လုံးဝ ရန်သူ ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဒါကို စိုးရိမ်နေတာကိုး။

ရွှီရှင်း နားလည်သွား၏။

ချီကျိရွှမ်က တခြားနယ်မြေကလူတွေရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားပြီး သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမှာကို သူမ ကြောက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအချက်ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပါပေ ဘာလို့လဲဆိုတော့...

"ဒါကို သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့"

ကျိချောင်းယန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ညီမအနေနဲ့ ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် အလွတ်တစ်ခု ချန်ထားပေးရုံပါပဲ၊ အခု ဒီအိမ်ကလည်း အဆင်ပြေတာပဲလေ"

သူက အခု သူတို့ ရောက်နေတဲ့ အိမ်ကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ချီရွှယ်ဖေးက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

"ဪ... ငါ နားလည်ပြီ"

လီဝမ်ရှီးက လက်ခုပ်တီးလိုက်ရင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ရှင်းပြသည်။

"မမရွှယ်ဖေး၊ သူတို့ ပြောတာက ချီကျိရွှမ် အသက်ရှင်နေသရွေ့ သစ်ပင်အိမ်ဆိုတာက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးဘူးလို့ ပြောတာလေ"

"သစ်ပင်အိမ်က မရေးကြီးဘူး ဟုတ်လား.။ သစ်ပင်အိမ် မရှိရင် သူ သေမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချီရွှယ်ဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် နားမလည်နိုင်သေးချေ။

စိုးရိမ်စိတ်တွေ များနေတာကြောင့် သူမ စဉ်းစားလို့ မရတာလည်း ဖြစ်နိုင်၏။

"အရင်က ကျွန်တော်ပြောဖူးသလိုပဲ၊ ရှင်ကျန်သူတွေမှာ နယ်မြေခွဲခြားမှု မရှိဘူး၊ သစ်ပင်အိမ်တွေမှာပဲ နယ်မြေခွဲခြားမှု ရှိတာပါ"

ရွှီရှင်းက ရှင်းပြလိုက်သည် - "နယ်မြေတစ်ခုမှာ သစ်ပင်အိမ် ပိုင်ဆိုင်ထားသရွေ့ အဲ့လူသူဟာ အဲ့နယ်မြေကလူပဲ "

လီဝမ်ရှီးက ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်ပြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ အမှန်ပဲ။ တကယ်လို့ သူက တခြားနယ်မြေမှာ ကပ်ပါးအိမ် စိုက်ခဲ့တယ်ဆိုဦးတော့၊ အဲဒီ နယ်မြေပိုင်ရှင်ကို ငါတို့ သတ်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ ကပ်ပါးအိမ်က သေသွားမှာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ၂၄ နာရီအတွင်းမှာ သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာပြီး ဒီသစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အရှင်သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်..."

လီဝမ်ရှီးက သူတို့ရှိနေတဲ့ သစ်ပင်အိမ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဟာ"

ချီရွှယ်ဖေး မျက်လုံးများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"အဲဒီလို လုပ်လို့ရတာလား။ ဒါ သေချာလား။ နဂိုက သူ့အိမ် မဟုတ်ရင်တောင် ငါက သူ့ကို ဒီအိမ်ရဲ့ ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးလို့ ရတာလား"

"ရတာပေါ့"

ရွှီရှင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း လက်တွေ့ လုပ်ဖူးတယ်"

ပင်မသစ်ပင်အိမ် ပိုင်ရှင်ဟာ ကပ်ပါးအိမ်မှာ ဘယ်သူ့ကိုမဆို နေထိုင်ခွင့် ပေးနိုင်သလို အရှင်သခင်အဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ပေးနိုင်၏။

ထိုအိမ်က နဂိုက ဘယ်သူ့အိမ် ဖြစ်ခဲ့သည်ဆိုတာက အရေးမကြီးချေ။

ဒီအချက်ကိုတော့ လုဖေးအာကတစ်ဆင့် သူ အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အတူ ပင်မအိမ်ပိုင်ရှင်ဟာ ကပ်ပါးအိမ်မှာ နေတဲ့သူကို အိမ်ထုတ်ပစ်လို့လည်း ရ၏။

အိမ်ဆုံးရှုံးသွားတဲ့သူဟာ ၂၄ နာရီအတွင်းမှာ "ဒီလှပတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကနေ ထွက်ခွာသွားရမှာ" ဖြစ်ပေသည်။

ဒါဟာ ကပ်ပါးနေထိုင်သူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ကိုယ့်လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တာနဲ့ အတူတူပင်။

"ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့... တော်သေးတာပေါ့..."

ချီရွှယ်ဖေး သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်နိုင်တော့သည်။

သူမသည် သူမ၏ မောင်အရင်းနှင့် စစ်တလင်းမှာ ရင်ဆိုင်ရပြီး တစ်ယောက်ယောက် သေရမှာကိုသာ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဲဒါဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။

အသက်ရှင်နေသရွေ့တော့ မျှော်လင့်ချက် ရှိပါသေး၏။

သူမ ဖော်စပ်တဲ့ ဆေးတွေ ရှိနေသရွေ့တော့ ဇွတ်အတင်းတွေ မလုပ်ရင် ဘာမှ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပေ။

"ကဲ... ဒီမှာ ကြည့်စရာတွေ ပြီးပြီဆိုတော့ မမရွှယ်ဖေးရဲ့ အိမ်ကို သွားကြရအောင်"

လီဝမ်ရှီးက အကြံပြုလိုက်ရင်း၊ ရွှီရှင်းရဲ့ ပုခုံးပေါ်မှာ ဇဝေဇဝါနဲ့ နားထောင်နေတဲ့ ခဲခဲလေးကို ချီယူလိုက်၏။

"အိုကေ၊ ငါတို့တွေ သေသေချာချာ ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်တယ်"

ချီရွှယ်ဖေးသည် အဖွဲ့သားများကို ဦးဆောင်ကာ ကပ်ပါးအိမ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီး သူမ၏ ပင်မသစ်ပင်အိမ်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

သစ်ပင်အိမ်အောက်မှာတော့ ရွှီရှင်း၏ ငွေရောင်ဘုရင်က အနားယူနေပြီး၊ မြင်းဖြူ ကလည်း မြစ်ကမ်းနားမှာ ရေသောက်နေလေသည်။

"ဝူး.."

သူတို့ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ငွေရောင်ဘုရင်က တစ်ချက် ဟိန်းလိုက်၏။

"အားလုံး အတူတူ တက်ကြစို့"

ချီရွှယ်ဖေးက ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မြင်းဖြူ အပါအဝင် အားလုံးကို သစ်ပင်အိမ် ဒုတိယထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဤအထပ်၏ ပုံစံမှာ လီဝမ်ရှီး၏ အခန်းနှင့် ဆင်တူလှ၏။

အိပ်ခန်းတစ်ခန်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်နှင့် ရေချိုးခန်း ပါဝင်သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

"ပထမထပ်မှာတော့ အလုပ်စားပွဲတွေ ရှိတယ်၊ တတိယထပ်ကတော့ ငါ့ရဲ့ ဆေးကုခန်းပဲ။ ကဲ... ထိုင်ကြပါဦး"

ချီရွှယ်ဖေးက ဆိုဖာပေါ်မှာ အသာအယာ ထိုင်ချလိုက်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ"

"အီး..."

ခဲခဲလေးက လီဝမ်ရှီးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကနေ ဆိုဖာပေါ်ကို ခုန်ဆင်းသွားပြီး နူးညံ့တဲ့ ဆိုဖာပေါ်မှာ လူးလှိမ့်နေ၏။

သူမက ဒါမျိုးကို အမြဲ သဘောကျတာပင်။

"အစ်မရွှယ်ဖေးဆီမှာလည်း ဆိုဖာ ရှိတာပဲ"

လီဝမ်ရှီးက ချီရွှယ်ဖေးဘေးမှာ ကပ်ထိုင်လိုက်သည်။

ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့လည်း ထိုင်လိုက်ကြရာ အားလုံး ဝိုင်းဖွဲ့မိသွားကြသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မြင်းဖြူ တို့မှာမူ နံရံဘေးတွင် လဲလျောင်းကာ အနားယူနေကြသည်။

"ကဲ... အားလုံးလည်း စုံပြီဆိုတော့ ငါတို့တွေ သေသေချာချာ စကားပြောလို့ ရပြီ"

ကျိချောင်းယန်က ထိုင်လိုက်သည်နှင့် စတင်ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့တွေ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီးပြီဆိုမှတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စွမ်းရည်တွေကို ဖုံးကွယ်မထားသင့်တော့ဘူး"

ရွှီရှင်းကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူတို့ ဒီနေ့ ဆုံကြတာဟာ လူချင်းသိအောင် လုပ်ဖို့တင် မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သိရှိနိုင်ဖို့က အဓိက ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကိုတော့ နင်တို့တွေ အတော်လေး သိထားကြပြီးသားပါ"

ချီရွှယ်ဖေးက ဆိုဖာကို မှီလိုက်ရင်း ပျင်းရိပျင်းတွဲ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူမက အိမ်မှာဆိုရင် အမြဲတမ်း ဒီလိုနေ ပြီး စောစောက အကြာကြီး ကစားခံထားရတာကြောင့် ပင်ပန်းနေပုံရသည်။

"ငါတို့ သိထားတာက အစ်မက ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ စိုက်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဆေးဝါးတွေ ဖော်စပ်နိုင်တယ် ဆိုတာပဲလေ"

ရွှီရှင်းနှင့် အခြားသူများမှာ သွေးတိတ်မြက် သို့မဟုတ် အခြားဆေးပင်များကို တူးယူသည့်အခါ မျိုးစေ့မရရှိနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို စိုက်ပျိုးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤစွမ်းရည် နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ချီရွှယ်ဖေး တစ်ယောက်တည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သည့် ထူးခြားချက်များ ဖြစ်ပေသည်။

"နင်တို့ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ"

ချီရွှယ်ဖေးက ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ စွမ်းရည်များကို ရှင်းပြတော့၏။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ဆေးဘုရင်မ လို့ ခေါ်တယ်၊ အပင်တွေ စိုက်ပျိုးနိုင်စွမ်းနဲ့ ဆေးဝါးတွေ သုတေသနလုပ်ပြီး ဖော်စပ်နိုင်စွမ်းတွေ ပါဝင်တာပေါ့။ ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ပတ်ပတ်လည် မီတာ ငါးရာအတွင်းမှာ ရှိတဲ့ ဘယ်ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းကိုမဆို ငါ မြင်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီစွမ်းရည်က ငါ့ကို ဘယ်ရောဂါကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိစေတယ်"

"ရောဂါအားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ် ဟုတ်လား"

လီဝမ်ရှီးက အံ့သြတကြီး အော်လိုက်သည်။

"ဒါက တကယ် ကောင်းတာပဲ"

"မီတာ ငါးရာ ပတ်လည်..."

ရွှီရှင်းကတော့ ဆေးဝါးရှာဖွေနိုင်တဲ့ အကွာအဝေးကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်နေမိသည်။

မီတာ ငါးရာဆိုတာ သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်း ရှာဖွေနိုင်တဲ့ အကွာအဝေးနဲ့ ဆင်တူပြီး၊ သူ၏ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်း ရဲ့ တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးထက်တော့ နည်းနည်း တိုသည်။

သို့သော် သူ၏ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိ၏။

အရင်းအမြစ်တွေရဲ့ အဆင့်ကို သိဖို့ အကဲဖြတ်စင် မလိုဘူးဆိုပေမဲ့၊ သူ့မျက်စိနဲ့ မြင်ရတဲ့ အရာတွေကိုပဲ အကဲဖြတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဥပမာ - အပြာရောင်အဆင့် ကျောက်တုံးတစ်ခုက သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ နောက်မှာ ကွယ်နေပြီး အပြာရောင်အလင်းတန်းကို မမြင်ရဘူးဆိုရင် သူ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ချေ။

ဒါပေမဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်း ရှာဖွေနိုင်စွမ်းကတော့ မတူပေ။

မြေအောက်မှာ မြှုပ်နေရင်တောင် အဝါရောင် အလင်းတန်းက သူ၏ မြင်ကွင်းထဲမှာ တိုက်ရိုက် ပေါ်လာတာပင်။

"မီတာ ငါးရာအတွင်းက ဆေးပင်တွေ ကွယ်နေရင်တောင် အစ်မ မြင်နိုင်တာလား" ရွှီရှင်းက မေးလိုက်၏။

"မြင်နိုင်တာပေါ့၊ ငါ သိချင်စိတ်ရှိရင်ပေါ့"

ချီရွှယ်ဖေးက ခေါင်းလေးကို အနည်းငယ် မော့ပြရင်း အပေါ်ထပ်ကို ညွှန်ပြသည်။

"အခုဆိုရင် ငါ့ရဲ့ သစ်ပင်အိမ် တတိယထပ်မှာ စိုက်ထားတဲ့ ဆေးပင်တွေကို ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရတယ်"

"မမရွှယ်ဖေး၊ အစ်မရဲ့ အပင်တွေ စိုက်ဖို့အတွက် စိုက်ပျိုးခန်း ရှိလား"

လီဝမ်ရှီးက ခဲခဲလေးနဲ့ ကစားရင်း စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်၏။

"ကျောက်ရှောင်ချွမ်းဆီမှာက စိုက်ပျိုးရေး သီးသန့်ရှိတယ် မဟုတ်လား။သူ့ကို ကူပြီး စိုက်ခိုင်းလို့ ရမလား"

"မရဘူး၊ သူ ငါ့ကို ကူညီလို့ မရဘူး။ သာမန် စိုက်ပျိုးခန်းတွေက ဆေးပင်တွေရဲ့ ကြီးထွားမှုကို မမြန်စေနိုင်ဘူးလေ"

ချီရွှယ်ဖေးက ခေါင်းခါပြသည်။

"ဆေးပင်စိုက်တာက သာမန်အပင်တွေနဲ့ မတူဘူး၊ သူက ဆေးဘက်ဝင်အပင် စိုက်ပျိုးခန်း ဆိုတဲ့ သီးသန့်နေရာ လိုအပ်တယ်။ အဲဒီနေရာကပဲ ဆေးပင်တွေကို မြန်မြန် ကြီးထွားစေနိုင်တာ၊ ပြီးတော့ အဲဒီနေရာကို ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်တယ်"

ဒါဆို ဆေးပင်စိုက်ပျိုးဖို့က သီးသန့် လုပ်ဆောင်ချက် နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေတာပေါ့။

"အာ... ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့တွေ သိပ်ပြီး ကူညီလို့ မရဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ လာနေတဲ့သူတွေကိုတော့ ဆေးပင်တွေ စိုက်ခိုင်းလို့ ရတာပဲလေ"

လီဝမ်ရှီးက အကြံပြုလိုက်၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်တွေဟာ ပင်မအိမ်ရဲ့ စွမ်းရည်အားလုံးကို အသုံးချနိုင်၏။

ချီရွှယ်ဖေးက သဘောတူသည်။

"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးထားတာ။ နင်တို့ သိချင်ရင်တော့ ခဏနေရင် အပေါ်ထပ်က ဆေးကုခန်းနဲ့ ဆေးပင်စိုက်ပျိုးခန်းကို သွားကြည့်လို့ ရပါတယ်"

သူမက အပေါ်ထပ်ကို လက်ညှိုးညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

---

အခန်း ၂၆၄ ပြီး။

အခန်း (၂၆၅) - လီဝမ်ရှီး၏ အံ့မခန်းစွမ်းရည်

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့အလှည့်ပေါ့"

လီဝမ်ရှီးက ခဲခဲလေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်လိုက်ရာ ကောင်မလေးမှာ အသက်ရှူကျပ်သလို "အီး..." ဟု အသံထွက်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကိုတော့ သတ္တုရှာဖွေသူ လို့ ခေါ်တယ်၊ နင်တို့လည်း အနည်းအကျဉ်းတော့ ခန့်မှန်းမိကြမှာပါ"

သတ္တုရှာဖွေသူ...

ရွှီရှင်းသည် ဤဝေါဟာရကို အရင်က မီးဖိုကြီး၏ ဖော်ပြချက်တွင် မြင်ဖူးခဲ့၏။

"ငါ့ရဲ့ ပတ်ပတ်လည် မီတာ ၅၀၀ အတွင်းမှာရှိတဲ့ သတ္တု တွေ အားလုံးကို ငါ စူးစမ်းနိုင်တယ်။ တောင်ထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မြေအောက်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ စူးစမ်းမှုနယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်လိုသတ္တုတွေ ရှိနေလဲဆိုတာ ငါ ချက်ချင်း မြင်နိုင်တယ်"

လီဝမ်ရှီးက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဆိုဖာပေါ်မှ ထရပ်ကာ ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်ကုန်းလေးတစ်ခုကို လက်ညှိုးညွှန်ပြ၏။

"အဲဒီ တောင်ကုန်းလေးထဲမှာ သတ္တု တွေ ရှိနေတယ်။ အပြင်ကကြည့်ရင်တော့ မမြင်ရဘူးပေါ့၊ မီတာအနည်းငယ်လောက် နက်အောင်တူးမှ တွေ့လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဟိုဘက်မှာလည်း ရှိသေးတယ်"

သူမက ချီရွှယ်ဖေး၏ သစ်ပင်အိမ်ဘေးက မြစ်ကလေး၏ အထက်ပိုင်းဆီသို့ ထပ်မံ ညွှန်ပြလိုက်ပြန်၏။

"မြစ်ကြမ်းပြင်အောက်မှာလည်း သတ္တုရိုင်းတွေ ရှိနေတယ်"

"အဲဒါတွေက ဘယ်လို သတ္တုမျိုးလဲဆိုတာ နင် ခွဲခြားနိုင်လား"

ကျိချောင်းယန်က မေးလိုက်၏။

"အဲဒါကတော့... မရဘူး"

လီဝမ်ရှီးက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ပြန်ဖြေ၏။

"တစ်ခုခုရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အဖြူရောင် အလင်းတန်းကိုပဲ ငါ မြင်ရတာလေ၊ တူးထုတ်ကြည့်မှပဲ ဘာအမျိုးအစားလဲဆိုတာ သိရမှာ"

ရွှီရှင်းသည်လည်း လီဝမ်ရှီးဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမ ညွှန်ပြသည့် နေရာများကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ပထမဆုံး ညွှန်ပြသည့် တောင်ကုန်းလေးတွင်တော့ သူ ဘာထူးခြားမှုကိုမျှ မမြင်ရချေ။

သို့သော် မြစ်ကြမ်းပြင်အောက်တွင်မူ သူ၏ အဂ္ဂိရတ်စွမ်းရည်က တုံ့ပြန်လာသည်။

ထိုနေရာမှ အဝါရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာ၏။

အဲဒါက အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးလို့ရတဲ့ သတ္တုပဲ။

လက်ရှိအချိန်မှာ အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးလို့ရတဲ့ သတ္တု လေးမျိုးပဲ ရှိသည်။

သံ၊ ငွေ၊ ရွှေနဲ့ ရွှေနက် တို့ ဖြစ်ပေသည်။

မြစ်အောက်က သတ္တုဟာ ဒီလေးမျိုးထဲက တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်ရပေမည်။

တကယ်လို့ ငွေသာ ဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ အတော်လေး ကောင်းမှာပင်။

ငွေရှိရင် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေတောင် လုပ်နိုင်ကောင်း လုပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

ဒါမှမဟုတ် ကြေးနီများလား။

"နင့်ရဲ့ စွမ်းရည်က ဒါတင်ပဲတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ရွှီရှင်းက လီဝမ်ရှီးဘက် လှည့်မေးလိုက်သည်။

အထူးစူးစမ်းရေး စွမ်းရည်ဆိုတာ သူရော၊ ချီရွှယ်ဖေးမှာရော ရှိကြ၏။

ဒါပေမဲ့ ဒါက သူတို့ရဲ့ ပင်မစွမ်းရည်တော့ မဟုတ်ချေ။

"ဟိဟိ... ဒါပေါ့"

လီဝမ်ရှီးက ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ် ခုန်တက်ထိုင်လိုက်ပြီး ခြေထောက်လေးတွေကို ယမ်းခါကာ..

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်က သတ္တုရှာဖွေတာအပြင် သတ္တုတူးဖော်ရေးမှာလည်း အသုံးဝင်သေးတယ်"

"သတ္တုတူးဖော်ရေး ဟုတ်လား"

ချီရွှယ်ဖေးက ကြားဖြတ်မေးလိုက်၏။

"နင့်ရဲ့ တူးဖော်နိုင်စွမ်းက ငါတို့ထက် ပိုမြန်တာလား"

လီဝမ်ရှီးက ချက်ချင်း ရှင်းမပြဘဲ သူမ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ သံမဏိ ပေါက်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရွှီရှင်းအား ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ဒါကို ကြည့်ကြည့်"

ရွှီရှင်းက သံမဏိ ပေါက်ပြားကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

[သတ္တုရှာဖွေသူ၏ သံမဏိ ပေါက်ပြား (အပြာရောင်အဆင့်) - သတ္တုရှာဖွေသူ တစ်ဦးတည်းသာ ပြုလုပ်နိုင်သော အထူးသံမဏိ ပေါက်ပြားဖြစ်သည်။ သတ္တုတူးဖော်နိုင်စွမ်း အလွန်အမင်း မြင့်မားပြီး၊ ခရမ်းရောင်အဆင့်အောက်ရှိ သတ္တုရိုင်း အမျိုးအစားအားလုံးကို တူးဖော်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် အရင်းအမြစ်များကို ၃ဆ ရရှိရန် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အရေး ရှိသည်။ ခံနိုင်ရည် - ၅၀၀၀]

"ဒါက... သီးသန့်ထုတ်ထားတဲ့ သံမဏိ ပေါက်ပြားလား"

ရွှီရှင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဒီဖော်ပြချက်က တကယ်ကို မျက်စိကျစရာပင်။

တူးဖော်နိုင်စွမ်း အလွန် မြင့်မား တယ်တဲ့ အလွန် ဆိုတဲ့ နာမဝိသေသနကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒါ့အပြင် အထူးလုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခုလည်း ပါသေးသည်။

အရင်းအမြစ်များကို ၃ ဆ ရရှိရန် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အရေး ရှိခြင်းပင်။

ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီအချက်က တကယ်ကို ကောင်းလွန်းလှ၏။

ဒါဟာ မိုင်းတွင်းတစ်ခုကနေ ထွက်လာမယ့် စုစုပေါင်း တူးနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာ မဟုတ်လား။

ဒါ့အပြင် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုတာ နည်းတဲ့ အခွင့်အရေး မဟုတ်ချေ။

ငါးချက်ခုတ်ရင် တစ်ချက်က ၃ ဆ ရနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပင်။

တကယ်လို့ အဆင့်မြင့် အရင်းအမြစ်တွေကို တူးနေတာဆိုရင်တော့ ဒါဟာ တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကတော့ ဒါဟာ လီဝမ်ရှီး တစ်ယောက်တည်းရဲ့ စွမ်းရည်မဟုတ်ဘဲ ပေါက်ပြားရဲ့ စွမ်းရည်ဖြစ်နေတာပါပဲ။

ဆိုလိုတာက ဒီပေါက်ပြားကို ကိုင်ထားတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ၃ ဆ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိနေတာ မဟုတ်ပါလား။

ဒါဆိုရင် ဒီလို ပေါက်ပြားတွေကို သုံးပြီး စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားတဲ့ သတ္တုတူးဖော်ရေး အဖွဲ့တစ်ခုကိုတောင် ဖွဲ့စည်းနိုင်တာပေါ့။

ရွှီရှင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လီဝမ်ရှီးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာဖြင့် - "ဘယ်လိုလဲ... ကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

ရွှီရှင်းက နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"တကယ် ကောင်းတာပဲ၊ ဒါက သတ္တုတူးသမား ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အတွက် မရှိမဖြစ် ပစ္စည်းပဲ"

"သတ္တုတူးသမား ခေါင်းဆောင် ဟုတ်လား။ နာမည်ကလည်း ဆိုးလိုက်တာ။ ငါ့ကို သတ္တုရှာဖွေသူ လို့ပဲ ခေါ်စမ်းပါ"

လီဝမ်ရှီးက ရွှီရှင်း ပေးတဲ့ နာမည်ကို မကြိုက်သဖြင့် သူ့ကို လက်သီးလေးနဲ့ အသာအယာ ထိုးလိုက်၏။

"နင်တို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ"

ချီရွှယ်ဖေးက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်ပြီး လီဝမ်ရှီးကို စနောက်လိုက်၏။

"ဒါနဲ့... နင်က နင့်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို နင့်ရဲ့ ရည်းစားလေးကိုပဲ ပြပြီး ငါတို့ကိုတော့ မပြတော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

လီဝမ်ရှီး မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားပြီး ရွှီရှင်းဘက် လှည့်ကာ - "ရှင် ကြည့်ပြီးပြီ မဟုတ်လား။ ကြည့်ပြီးရင် သူတို့ကိုလည်း ပြလိုက်ဦးလေ"

ကျိချောင်းယန်ကတော့ မလောဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ရှင်းပြမှာကို စောင့်နေသည်။

"ငါ ရှင်းပြမယ်"

ရွှီရှင်းက သံမဏိ ပေါက်ပြားကို လီဝမ်ရှီးဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး - "ဒီပေါက်ပြားက တူးဖော်နိုင်စွမ်း အရမ်းမြင့်သလို၊ ၃ ဆ ရဖို့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အရေး ရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူမက ထူးခြားတဲ့ မီးဖိုတွေကိုလည်း လုပ်နိုင်သေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။

သူက လီဝမ်ရှီးကို ဆက်ပြီး ရှင်းပြဖို့ အချက်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒါက... အဲဒီ မီးဖိုက ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အရည်ကျိုပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်လေ"

လီဝမ်ရှီးက ဆက်ပြော၏။

ထို့နောက် ရွှီရှင်းကို လှမ်းကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် - "ဪ... အခွင့်အရေးက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုး"

သူမဆီမှာ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိတာကြောင့် အသေးစိတ် ဖော်ပြချက်တွေကို မမြင်ရချေ။

တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်ဆိုတာပဲ သိပြီး ဘယ်လောက် ရာခိုင်နှုန်းလဲဆိုတာကိုတော့ ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်မှ သိရတာပင်။

"ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ဟုတ်လား"

ကျိချောင်းယန်နှင့် ချီရွှယ်ဖေးတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ကြပြီး အံ့သြသွားကြ၏။

"... ခရမ်းရောင်အဆင့်တွေကိုရော ကျိုချက်နိုင်တာလား"

ကျိချောင်းယန်က မေးလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့၊ အရင်ကတည်းက ကျိုချက်ပြီးသားပဲလေ ခရမ်းရောင်အဆင့် သံမဏိတုံးတွေပေါ့"

လီဝမ်ရှီးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အပြုံးလေး ပြုံးလိုက်၏။

"တကယ်တော့ ငါ့မှာ နောက်ထပ် ထူးခြားချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ဒီပေါက်ပြား မပါရင်တောင် ငါ သတ္တုတူးတဲ့အခါ အဆပေါင်းများစွာ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။ ငါ အများဆုံး ဘယ်နှစ်ဆအထိ ရနိုင်လဲဆိုတာ နင်တို့ ခန့်မှန်းကြည့်ချင်လား"

---

အခန်း ၂၆၅ ပြီး။