အခန်း (၈၅-၈၆)
Vol. 9 Ch. 85-86
အခန်း ၈၅ - ထွက်ပေါ်လာသော ရည်ရွယ်ချက်များ (၁)
တပ်မှူးရုံးမှာ… ဟဲနန်က မေးလိုက်သည်။
“ပညာရှိကျန်း… ခင်ဗျား သေရည်သောက်ချင်လား”
ကျန်းယွဲ့လုက ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲ… ရှင်က ကျွန်မကို အရက်နဲ့ ဧည့်ခံမလို့လား”
“ဟုတ်တယ်… ဒါက နှစ်သုံးဆယ်သက်တမ်းရှိတဲ့ သေရည်လေ… ပညာရှိကျန်း ခင်ဗျား မြည်းကြည့်ပါလား”
ဟဲနန်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယွဲ့လုက ပြောလိုက်၏။
“ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ… ဒုစစ်ကဲတောင်းထားတဲ့သေရည်ကို ကျွန်မဘယ်လိုသောက်နိုင်မှာလဲ”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး…ဒုစစ်ကဲအတွက် နောက်ထပ်တစ်အိုးရှာပေးလိုက်ရုံပေါ့”
ဟဲနန်က သေရည်ကို ကျန်းယွဲ့လုထံ ရုတ်တရက်ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
ဟဲနန်က သေရည်အိုးထဲသို့ သူ၏ ချီကို ထည့်သွင်းထားပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းက လေထဲမှာတင်ပေါက်ကွဲထွက်ကာ သေရည်များက ဖိတ်စင်ပြန့်ကျဲသွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းယွဲ့လုက ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့စက္ကူကို လည်ပတ်နေသော စက္ကူထီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ရေစက်များကို ခါထုတ်ကာ အဘက်ဘက်ကို ဖိတ်စင်ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။
သေရည်စက်တချို့က လက်ရန်းတန်းများ၊ တံစက်မြိတ်နှင့် နံရံများပေါ်ဆင်းသက်သွား၏။ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာများက တရှဲရှဲအသံနှင့် တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။
ဤသည်က နှစ်ချို့သေရည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းကနေ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွန့်ပစ်အရည် ဒုတ္ထာစိမ်းဆီဖြစ်သည်။ ဟဲနန်က ဒုတ္ထာစိမ်းဆီထဲ နောက်ထပ် ဓာတ်ပစ္စည်းတစ်မျိုးကို ပေါင်းထည့်ပြီး တစ်စက်ကျသည်နှင့်အရိုးထိတိုင် အသားများကို တိုက်စားနိုင်သော အရည်တစ်မျိုးဖြစ်သွားစေသည်။
သို့သော်လည်း ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့စက္ကူက အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး နည်းနည်းလေးမျှ ပျက်စီးထိခိုက်မသွားပေ။
ဟဲနန်က မည်သည့်စကားမှမဆိုတော့ဘဲ သူ့ခါးကဓားကို ရွှမ်းခနဲဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူက ဓားရိုးကို ညာဘက်လက်ဖြင့်ကိုင်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ညှိုး၊ လက်ခလယ်တို့ဖြင့် ဓားသွားကို ညင်သာစွာ သပ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ဓားသွားက အဖြူရောင်အလင်းတစ်လွှာဖြင့် တောက်ပပြီး ရေမျက်နှာပြင်မှာ ဝဲဂယက်များထနေသကဲ့သို့ တလက်လက်ထလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျားနှင့်နဂါးဟိန်းသံ ခပ်ဖျော့ဖျော့ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းယွဲ့လုသည် ဓားထံမှဖြာထွက်လာသည့် ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားကို ချက်ချင်းပင်ခံစားမိသွားသည်။ သူမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”
ဟဲနန်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်၏။
“ပညာရှိကျန်း… ခင်ဗျားကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကျုပ်က ထူးခြားတဲ့နည်းလမ်းတချို့ကို သုံးပေးရမှာပေါ့”
ကျန်းယွဲ့လုက စက္ကူထီးကိုပိတ်ပြီး ဟဲနန်ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးလိုက်သည်။
ဟဲနန်က ရှေ့ကို ပြေးတက်လာပြီး သူ့ဓားနှင့် ထောင့်ဖြတ်ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။
ကျန်းယွဲ့လုက မတ်တတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်၏။ ဟဲနန်၏ ဓားသွားက သူမကို ထိတော့မည့်ဆဲဆဲမှာ သူမ၏ ဘေးပတ်လည်မှာ ဖြာထွက်လာသည့် ချီများကြောင့် သူမ၏ ဝတ်ရုံက လှုပ်ခါသွားသည်။ သူမက စက္ကူထီးကိုသုံးပြီး ဟဲနန်၏ ဓားသွားမှ အားနည်းသောနေရာတစ်ခုကို ညင်သာစွာတောက်လိုက်၏။
အဲဒါက ညင်သာသောတောက်ချက်ဖြစ်သော်လည်း ဟဲနန်က သူ့ဓားကို လွတ်ချလုမတတ်ဖြစ်သွားရသည်။
သည်းထန်သော ဆီးနှင်းများက နောက်ဆုံးမှာကျဆင်းလာပြီဖြစ်သည်။
ဟဲနန်၏ အမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ဓားကို နောက်တစ်ဖန်ကိုင်မြှောက်ကာ ကျဆင်းလာသော ဆီးနှင်းပွင့်များကို နှစ်ပိုင်းခွဲထုတ်လိုက်၏။
ကျန်းယွဲ့လုက သူမ၏ စက္ကူထီးကို မြှောက်ပြီး သူမရှေ့မှာ ကန့်လန့်ဖြတ်ထားကာ ဓားတစ်လက်လို ကိုင်ထားသည်။
ဟဲနန်၏ဓားနှင့် စက္ကူထီးက ထိတွေ့ရိုက်ခတ်သောအခါ ပြန်ကန်ထွက်သွားကြသည်။ ဟဲနန်၏ လက်ထဲရှိဓားက အနည်းငယ်တုန်ခါ၍ ဓားသွား၏ သုံးစင်တီမီတာပတ်လည်အတွင်းမှာ ကြီးမားသော ဆီးနှင်းပွင့်များက သကြားပွင့်များကဲ့သို့ သေးငယ်သောအမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုဆီးနှင်းအမှုန်များက ကျန်းယွဲ့လု၏ ဘေးပတ်လည်မှာ ကခုန်၍ သူမကို လုံးဝမထိပေ။
ဟဲနန်နှင့် ကျန်းယွဲ့လုက အလျှော့မပေးဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။
စက္ကူနှင့်ဓားက လေထဲမှာ စက်ဝန်းတစ်ခုစီရေးဆွဲပြီး ပြန်လည်ထိတွေ့ရိုက်ခတ်သွားကြသည်။ ပြင်းထန်သောစွမ်းအင်က နှင်းများကို အဖြူရောင်မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
ဟဲနန်၏ လှုပ်ရှားကွက်များက ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်း၍ သေစေနိုင်စွမ်းမြင့်မားသည်။ သူက တိုက်ခိုက်နေခြင်းသာဖြစ်ပြီး ခုခံမှု သိပ်မရှိပေ။ သူက နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ဆက်တက်ပြီး အစွမ်းကုန်ရှိသမျှနှင့် တိုက်ခိုက်နေ၏။
ကျန်းယွဲ့လု၏ ထီးက နှင်းနှင့်အတူ ကွေးညွှတ်ပြီး ပေါ့ပါးဖျတ်လတ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုက မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် သူမသည် နှင်းမြူခိုးများကြားမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအလား ဝေဝါးသွားသည်။
ဟဲနန်က သူမကို ထိချင်သည့်နေရာထိဖို့ မျှော်လင့်ပြီး ဓားကိုရူးသွပ်စွာ လွှဲယမ်းနေ၏။
ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသောတိုက်ပွဲအတွင်း ကျန်းယွဲ့လုက စကားပြောဖို့ ခွန်အားကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
“လက်စသတ်တော့… နင်က လက်ခြောက်ဘက်ရုပ်တုရှေ့က မတ်တတ်ရပ်နေတဲ့ နန်းတွင်းအရာရှိပဲ… နင့်ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေ ဘယ်မှာလဲ”
ဟဲနန်၏ အမူအရာက ရုပ်ချည်းပြောင်းလဲသွား၏။
“နင်ဘယ်လိုသိတာလဲ”
ကျန်းယွဲ့လုက မဖြေဘဲ သူမ၏ ထီးနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ရိုးရှင်းစွာခုန်တက်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ခြံဝန်းထဲရှိ ဆီးနှင်းပွင့်များအားလုံးက အမှုန်ငယ်လေးများအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ ဟဲနန်၏ အမြင်အာရုံကို လွှမ်းခြုံသွား၏။
ဟဲနန်က နောက်သို့မျှောချပြီး ပေတစ်ရာကျော်ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူ့ချီက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ဘေးပတ်လည်မှာရှိသော နှင်းမှုန်များကို နောက်ထပ်မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
ဟဲနန်က သူ့ကိုယ်သူ ဟန်ချက်ထိန်းပြီးနောက် သူ့ချီကိုလှည့်ပတ်ကာ ဓားထဲသို့ထိုးသွင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် အဖြူရောင်မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော်လာ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ဘေးပတ်လည်မှာရှိသော စွမ်းအင်ကို ဓားချက်ဖြင့် ချေဖျက်လိုက်သည်။
ဓားချက်က ပဲ့တင်ထပ်တုန်ခါ၍ နှင်းများက ပြန့်ကျဲကာ သူတို့ပတ်လည်တွင် မြူခိုးများလွှမ်းခြုံနေ၏။
ဟဲနန်၏ လက်ထဲမှ ဓားချီက ဒီရေတက်လာသလို ဓားသွားပေါ်စုစည်းပြီး နောက်ဆုံး ထက်ရှသော အဖြူရောင်စွမ်းအင်က ဓားကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထို့နောက် ဓားကို ကျန်းယွဲ့လုထံ ပစ်ထိုးလိုက်၏။
သို့သော်လည်း ကျန်းယွဲ့လု၏ ဘေးပတ်လည်မှာ မထိုးဖောက်နိုင်သည့် စွမ်းအင်အလွှာများ အထပ်ထပ်ရှိနေ၏။ သူ့ဓားက သဲဗွက်ထဲ နစ်သွားသည့်အလား ဟဲနန်ခံစားလိုက်ရပြီး သူက မည်သို့ပင်ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ ရှေ့မတိုးနိုင်နောက်မဆုတ်နိုင်ဖြစ်သွားရသည်။
ဟဲနန်က တွေဝေတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူ့ဓားကိုလွှတ်ပေးပြီး နောက်သို့ခုန်ဆုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဓားရိုးကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးညွှန်ကာ ဓားချီကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဓားက အော်မြည်ပြီး လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ်လက်ကာ ကျန်းယွဲ့လု၏ ချီဒိုင်းကာကနေ ရုန်းထွက်၍ သူမ၏ မျက်နှာဆီသို့ တန်းဝင်လာ၏။
ဟဲနန်က ချီသန့်စင်သူ၏ ဓားပဲထိန်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်၏။
ကျန်းယွဲ့လု၏ တုံ့ပြန်မှုကလည်း အလွန်တရာမြန်ဆန်၏။ သူမက ခြေထောက်ပေါ်အားပြုပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို မြေပြင်နှင့် မျဉ်းပြိုင်ဖြစ်လုနီးပါး လှန်ချလိုက်သည်။
ဓားက ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် သူမက ကိုယ်ကိုပြန်မတ်လိုက်၏။ ဟဲနန်က သူ၏ညာဘက်လက်ညှိုး၊ လက်ခလယ်တို့ဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်နေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။ ဟဲနန်က ဆွဲယူလိုက်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဓားကို အတင်းအကျပ်ပြန်လှည့်စေကာ ကျန်းယွဲ့လု၏ နောက်ကျောကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ကျန်းယွဲ့လုက ဆတ်ခနဲလှည့်ပြီး သူမ၏ စက္ကူထီးကို ဖွင့်ကာ ဓားပျံကို တားဆီးလိုက်သည်။
ထိုထိတွေ့ရိုက်ခတ်မှုမှာ စူးရှ၍ ကြမ်းတမ်းသောအသံက ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဟဲနန်က ဓားကိုင်သည့် လက်ဟန်အမူအရာပြုလုပ်လိုက်စဉ် ဓားက ပြန်လှည့်လာပြီး သူ့ရှေ့မှာ ရစ်ဝဲနေ၏။ သူက ဓားကိုတစ်ဖန်ကိုင်ပြီး လျှုပ်စီးလိုအမြန်နှုန်းဖြင့် ကျန်းယွဲ့လုထံ ခုန်ဝင်လာပြန်၏။
ကျန်းယွဲ့လုက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိချေ။ ထိုအစား သူမက စက္ကူထီးကို စက္ကူလှံတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
စက္ကူလှံဖျားနှင့် ဓား ထိခတ်မိသောအခါ ဟဲနန်၏ ခန္ဓာကိုဘ်က ဆတ်ခနဲတုန်ယင်၍ သူ့မျက်နှာက နီမြန်းသွားသည်။
ကျန်းယွဲ့လုက နောက်သို့ မျှောချလိုက်သည်။ မြေပြင်ကို သူမ၏ ခြေဖဝါးနှစ်ဖက် ထိသည်နှင့် သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှာ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ၎င်းက ဖြည်းဖြည်းချင်းဖူးပွင့်လာသော အဖြူရောင်ကြာပန်းတစ်ခုလို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကျန်းယွဲ့လုက ပြန်လည်ခြေချလိုက်သည်နှင့် ဟဲနန်က ရှေ့ကိုဆက်လက်၍ ပြေးဝင်လာသည်။ ဓားချီက တလိပ်လိပ်ထိုးတက်ပြီး အစက သုံးပေသာသာရှိသော ဓားသွားက နောက်ထပ် တစ်လက်မကျော် ထပ်ရှည်လာသည်။
ကျန်းယွဲ့လုက စက္ကူလှံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ပြီး လှံက ကွေးညွှတ်သွားသည်ဟု ထင်ရစေသော အင်အားဖြင့် ဟဲနန်ကို ပစ်ရိုက်ချလိုက်၏။ သို့သော်လည်း ဟဲနန်က လက်ပြန်ဓားချက်ဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်သည်။
လက်နက်နှစ်ခု ထိတွေ့ရိုက်ခတ်မိသည်နှင့် ကျယ်လောင်သောမြည်ဟည်းသံက လေထဲမှာထွက်ပေါ်လာ၏။
ချောက်ချားစရာကောင်းသော စွမ်းအင်ဝဲဂယက်များကလည်း အဘက်ဘက်ကို ဖြာထွက်သွားသည်။
ကျန်းယွဲ့လုက သူမ၏ လှံနှင့်အတူ ကခုန်ပြီး လှံကို အမိုးခုံးပုံစံလွှဲယမ်းနေ၏။ သူမသည် လေထဲမှာ အရွယ်အစားအမျိုးမျိုး စက်ဝိုင်းများနှင့် လ၏ ပုံသဏ္ဍာန်အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲပုံကို ရေးဆွဲနေ၏။
ဤနည်းစနစ်သည် ယခင်ချင်မင်းဆက်၏ ဘုရင်ခံ… တိုက်ပွဲထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ချင်းယင်ထံမှလာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် စစ်တပ်တစ်တပ်ကိုဦးဆောင်ကာ ရွှေပြည်သစ်နှင့် ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ပြီး သူ၏ လှံသိုင်းပညာရပ်ကြောင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။
သူက လှံကို လွှဲရိုက်ချက်များအဖြစ် အဓိကသုံးပြီး အဆက်မပြတ် ရိုက်ချက် ၈၁ ချက်နှင့်အတူ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသောမြစ်ရေကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
ခဏနေပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူမရေးဆွဲလိုက်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် လရိပ်များကြားမှာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ လှံက အလွန်တရာမြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားနေသော်လည်း တရွှီးရွှီးအသံထွက်ပေါ်မလာပေ။ သူမက အရိုင်းဆန်သောခွန်အားကို အသုံးပြုခြင်းမဟုတ်သည်မှာ သိသာနေသည်။
ဤအချိန်မှာ ဟဲနန်သည် ကျန်းယွဲ့လု၏ လရိပ်ဒိုင်းကာများကြားမှာ မည်သည့်အကြားအလပ်ကိုမှ ရှာမတွေ့ပေ။ သူတို့သည် စစ်တပ်ဝင်္ကပါဒိုင်းကာများကဲ့သို့ တစ်ခုပေါ်တစ်ခု အထပ်ထပ်ဆင့်နေကြသည်။ ဒိုင်းကာများက တစ်ခုချင်းလိုက်မဟုတ်ဘဲ အစုလိုက်ရွေ့လျားပြီး ခုခံမှုနှင့် တိုက်ခိုက်မှု နှစ်မျိုးစလုံးအသုံးပြုနိုင်သည်။ ကြီးမားသော ဒိုင်းကာတစ်ခုက သူ့ပေါ်သို့ ပိကျလာသည့်အလား ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက ဤဖိအားဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိလျှင် နောက်သို့ဆုတ်ခွာ၍ ရှောင်တိမ်းရပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူနောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းယွဲ့လုက ရှေ့သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါလာ၏။ ဤတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင် သိပ်မကြာခင် သူက ရှုံးနိမ့်ရပေတော့မည်။
ထို့ကြောင့် ဟဲနန်က နောက်မဆုတ်တော့ပေ။ သူက ကျန်းယွဲ့လုနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းခေတ်များကတည်းက တိုက်ပွဲတစ်ပွဲမှာ ရှည်လျားသော လက်နက်များက အမြဲတမ်း အသာစီးရရှိတတ်သည်။
ယခင်က ဟဲနန်သည် အန္တရာယ်ကို စွန့်စား၍ ကျန်းယွဲ့လုနှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက ပေါ့ဆမိလျှင် သူ့သွေးများက ဖိတ်စင်ပြန့်ကျဲသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤတစ်ခေါက်မှာတော့ ကျန်းယွဲလုသည် သူမ၏ လှံကို အသုံးပြုနေ၏။ လှံအရှည်၏ အားသာချက်နှင့်အတူ သူမက ဟဲနန်ကို အလွယ်တကူဖိနှိမ်ပြီး အသာစီးရရှိလာသည်။
ရုတ်တရက် ကျန်းယွဲ့လု၏ လှံက နှေးကွေးသွား၏။ ထို့နောက် သူမက သုံးပေကျော်ရှည်သော စက်ဝန်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲကာ ဟဲနန်၏ မျက်နှာဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားစေ၏။
ဟဲနန်က သူ့မျက်နှာကိုလာရိုက်သည့် အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက အဲဒါကို မရှောင်နိုင်ဘဲ ချီကိုကာဆီးဖို့အတွက် သူ့ဓားကို အသုံးပြုလိုက်၏။ သို့သော်လည်း ထိုရိုက်ချက်က အတုအယောင်လှုပ်ရှားကွက်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် ကျန်းယွဲ့လုက သူမ၏ လှံကို ဘယ်ဘက်လက်ကနေ ညာဘက်လက်သို့ ပြောင်းကိုင်ပြီး ဟဲနန်၏ လည်ပင်းဆီ ချိန်ရွယ်လိုက်၏။
သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုက မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် ဟဲနန်သည် ခုခံကာကွယ်ဖို့ အချိန်မရပေ။ သူက မတတ်သာဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်ကြား အကွာအဝေးကို ဖြတ်တောက်ရန် ရှေ့သို့သာ ပြေးဝင်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ဓားဖြင့် သူမ၏ ဘေးဘက်ကို ချိန်ရွယ်ပြီး သူမ၏ အားအနည်းဆုံးနေရာကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
ကျန်းယွဲ့လုက ဤသို့ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် နီးကပ်လာစဉ် သူမက လှံကို ခါးလယ်ကနေပြောင်းကိုင်ပြီး လှံအရင်းနှင့် ဟဲနန်၏ လက်ထဲကဓားကို ရိုက်ချလိုက်၏။ ထို့နောက် လှံအဖျားကို သူ့လည်ပင်းဆီသို့ လွှဲရိုက်ချလိုက်၏။ ထိုရိုက်ချက် ထိမိသွားပြီး ဟဲနန်က ဘေးဘက်သို့စင်ထွက်ကာ (အမိုးပါ)အဆောင်ကူးစင်္ကြံလမ်းမှာရှိသော ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ကို ပစ်တိုက်ချိုးမိသွား၏။
အဆောင်ကူးစင်္ကြံလမ်း၏ ထိုနေရာက ပြိုကျပြီး ဟဲနန်က အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များအောက် မြှုပ်နှံခံလိုက်ရသည်။
ဤအချိန်မှာ လူတစ်ယောက်က လှမ်းအော်လိုက်၏။
“ရပ်လိုက်ကြ...”
ကျန်းယွဲ့လု လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် ဤနေရာသို့ ပြေးလာကာ သူမကို ဝိုင်းပတ်လိုက်သည့် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့တစ်အုပ်စုကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုနောက် အမျိုးသားနှစ်ဦးက သူမရှိရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်လှမ်းလာ၏။
သူတို့ထဲမှတစ်ဦးက တပ်မှူးလောရှောင်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးကတော့ မျက်နှာစိမ်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူက အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ်ဖြစ်ပြီး မုတ်ဆိတ်တိုတိုရှိသည်။ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံအရ သူသည် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့၏ ဒုစစ်ကဲတစ်ဦးဖြစ်မည်ဟု ကျန်းယွဲ့လုက ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။
လောရှောင်၏ မျက်နှာက တည်တံ့နေပြီး တောင်းဆိုလိုက်သည်။
“ပညာရှိကျန်း… ဒီအခြေအနေအတွက် ခင်ဗျား ဖြေရှင်းချက်ပေးနိုင်ဖို့ ကျုပ်မျှော်လင့်တယ်”
ကျန်းယွဲ့လုက လှံကိုသိမ်းဆည်းပြီး သူမမှာ ရန်လိုစိတ်မရှိကြောင်း ပြသလိုက်သည်။
“ဒီလူက ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ယုံကြည်သူတစ်ဦးပဲ… သူက အရင်ဆုံး ဒုတ္ထာစိမ်းဆီနဲ့ ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်.. အဲဒါကြောင့် ကျွန်မက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်ခဲ့ရတာပဲ… ရှင်တို့နှစ်ယောက်မယုံဘူးဆိုရင် သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာရှာကြည့်လိုက်… သူ့မှာ ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ဆက်စပ်နေတဲ့ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုခုရှိလိမ့်မယ်”
လောရှောင်၏ အမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ဘေးမှာရှိသော ဒုစစ်ကဲကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဒုစစ်ကဲ၏ အမူအရာက လက်ရှိကောင်းကင်ကဲ့သို့ သုန်မှုန်ထိုင်းမှိုင်းနေလေသည်။
အခန်း ၈၆ - ထွက်ပေါ်လာသော ရည်ရွယ်ချက်များ (၂)
ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းတွင်။
ချီရွှမ်းစုက လေးထောင့်စားပွဲရှေ့မှာ မတ်မတ်ထိုင်ပြီး သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ်အသက်မပါသလိုဖြစ်နေသည်။
ပိုင်ယုံကွမ်းက ချီရွှမ်းစု၏ ရှေ့မှာထိုင်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အောက်ခံမီးဖိုပါသည့် ကြေးအိုးတစ်လုံးရှိနေသည်။ ဟင်းအိုးပူကနေ ထွက်လာနေသော အငွေ့များက သူတို့၏ မျက်နှာများကို ရိုက်ခတ်ပြီး သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ကာဆီးထားသည်။
အစပ်ပါသော အနီရဲရဲဟင်းရည်ထဲမှာ ပါးလွှာသော အသားပြားများက လွင့်မျောနေ၏။
ပိုင်ယုံကွမ်းက အစားအသောက်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လို သူ့ရှေ့မှ မီးဖိုဟင်းအိုးကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ သူ့အသံက တထောင်းထောင်းထနေသော အငွေ့များနောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ဆောင်းရာသီမှာ ဟွော်ကောလုပ်စားတဲ့အခါ သိုးသားက အကောင်းဆုံးပဲ… ဒီဘုရားကျောင်းမှာ သိုးမွေးမထားတာ ဆိုးတာပဲ… အဲဒါကြောင့် ငါမင်းကို ဝက်သားနဲ့ပဲ ဧည့်ခံနိုင်တယ်… အမှုဆောင်ချီ… မင်း စိတ်မရှိဘူးမလား”
(ဟွော်ကောဆိုတာ ဟော့ပေါ့(Hot Pot)နဲ့ အတူတူပါပဲ။ စားပွဲတင်မီးဖိုပေါ်မှာ ကြေးအိုးတင်ပြီး အသားနဲ့ အသီးအရွက်တွေကို ပြုတ်စားကြတဲ့ပုံစံပါ။)
“ကိစ္စမရှိပါဘူး”
ချီရွှမ်းစုက စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
“ကျုပ် အစားအသောက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ချေးမများတတ်ဘူး… အနောက်ဘက်ဒေသမှာ ခရီးသွားတုန်းက ကျုပ်က စစ်တပ်သုံးအားဆေးလုံးတွေ၊ အေးစက်နေတဲ့ ရိက္ခာခြောက်တွေနဲ့ပဲ အသက်ဆက်ခဲ့ရတယ်… ဂိုဘီသဲကန္တာရမှာ အဲဒါတွေက အစာအာဟာရပဲ… အဲဒါကြောင့် ကျုပ်အတွက်တော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိပ်ပြီး ကိစ္စမရှိဘူး”
ပိုင်ယုံကွမ်းက ရယ်မော၍ မီးဖိုဟင်းအိုးထဲမှ အလွန်ပါးလွှာသော အသားတစ်ပြားကို တူဖြင့်ညှပ်ယူလိုက်သည်။ သူက ၎င်းကို သူ့ပါးစပ်ထဲထည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်းဝါးကာ အရသာခံနေ၏။
လီကျန်းအာက ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ဘယ်ဘက်မှာထိုင်နေပြီး သူ့တပည့်မ ပိုင်ယွဲ့က ညာဘက်မှာ ထိုင်နေသည်။
ဤအချိန်မှာ လီကျန်းအာ၏ မျက်နှာက ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်၍ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အနည်းငယ်တုန်ယင်နေ၏။
ပိုင်ယွဲ့က မှင်သေသေဖြင့် ရှိနေ၏။ သူမကလည်း အသားတစ်ပြားကို တူဖြင့်ညှပ်ယူပြီး သူမရှေ့မှာရှိသော ပန်းကန်လုံးထဲ ထည့်လိုက်သည်။
ချီရွှမ်းစုက စားသောက်ဖို့အတွက် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိသေးပေ။
ပိုင်ယုံကွမ်းက အသားကိုမျိုချပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
“အမှုဆောင်ချီ… မင်း ဘာလို့မစားသေးတာလဲ”
ချီရွှမ်းစုက မျက်လွှာချကာ ပြောလိုက်သည်။
“ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ဒီကိုမလာခင် မြို့ထဲမှာ ကျုပ်စားခဲ့ပြီးပြီ… အဲဒါကြောင့် ဗိုက်မဆာတာ”
“ဪ… ငါသိပြီ”
ပိုင်ယုံကွမ်းက သူ၏ မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလိုက်၏။
“ဒါဆိုလည်း … နည်းနည်းတော့စားပေါ့ကွာ… အနည်းဆုံးတော့ မြည်းကြည့်စမ်းပါဦး”
ချီရွှမ်းစုက ဆက်လက်၍ မငြင်းဆန်နိုင်တော့ဘဲ တူကိုကောက်ယူကာ ဟင်းအိုးဆီလှမ်းလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဟင်းရည်ထဲမှာမျောနေသည့် အသားပိုင်းဖြူဖြူများကိုတွေ့မြင်သည့်အခါ သူက ရုတ်တရက် အော်ဂလီဆန်လာ၏။ သူ့ခေါင်းထဲ စဉ်းစားမိနေသည်မှာ ဤနေရာကနေ ဘယ်လိုထွက်ပြေးရမလဲဆိုတာပင်။
ပိုင်ယုံကွမ်းက အဆင့် ၄ ကျိကျိုးတာအိုဆရာတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အနည်းဆုံး ကွေ့ကျန်းအဆင့်မှာ ရှိနေပေမည်။ သို့သော် ပိုင်ယုံကွမ်းက ဘယ်လမ်းစဉ်ကိုလိုက်စားသလဲ ချီရွှမ်းစုသေချာမသိပေ။
ပိုင်ယုံကွမ်းက ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ဤမျှနီးကပ်သောအကွာအဝေးမှာ ချီရွှမ်းစုအတွက် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးလုံးဝရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ကျူးကောယုံမင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတုန်းက ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားများက ဘယ်လောက်သန်မာသလဲ သူ သင်ခန်းစားရခဲ့သည်။
သို့သော် လမ်းစဉ်တစ်ခုချင်းစီသည် လူတစ်ယောက်၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ပြောင်းလဲပေးတတ်သောကြောင့် ပိုင်ယုံကွမ်းက ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားတစ်ဦးမဟုတ်လောက်ပေ။ ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားများ၏ အထင်ရှားဆုံးသွင်ပြင်မှာ သူတို့တွင် သန်မာသောသွေးချီရှိသောကြောင့် သူတို့ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားများထံမှ ဖြာထွက်လာသည့် အပူလှိုင်းကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။
ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မြင့်မားလေ ထွက်ပေါ်လာမည့် အပူလှိုင်းက ပို၍အားကောင်းလေပေ။ ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားများသည် ကောင်းကင်ဘုံသက်ရှိအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီးမှသာ သူတို့၏ သွေးချီကို ပို၍ ထိန်းချုပ်လာနိုင်သည်။
ချီရွှမ်းစုသည် ပိုင်ယုံကွမ်းထံမှ ဤကဲ့သို့သော အပူလှိုင်းကို မခံစားမိသောကြောင့် ထိုသူက ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားတစ်ဦးမဟုတ်ဟု သူက ယူဆလိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသောလမ်းစဉ်ထဲမှာ ပိုင်ယုံကွမ်းသည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၊ နတ်သက်ကြွေအင်မော်တယ်တစ်ဦး သို့မဟုတ် ချီသန့်စင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း ချီရွှမ်းစုက ပယ်ချလိုက်သည်။ ပိုင်ယုံကွမ်းသည် သူ့တပည့်လုယွီကို ဝက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သောကြောင့် ပိုင်ယုံကွမ်းက ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာတစ်ဦး သို့မဟုတ် နတ်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ရပေမည်။ ထိုလမ်းစဉ်နှစ်ခုလုံးက အစီအရင်နှင့် မန္တန်များကို အသုံးပြုရာမှာ ကျွမ်းကျင်ကြသည်။
ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာများနှင့် နတ်ဆရာများမှာ တူညီသော အချက်တစ်ချက်ရှိသည်။ အပိုထပ်ဆောင်း ခံစစ်အလွှာတစ်ခု ရှိမနေလျှင် သူတို့၏ သဘာဝခန္ဓာကိုယ်များက ကြံ့ခိုင်မှုအားနည်းတတ်ပြီး သူတို့က အလွယ်တကူဒဏ်ရာရရှိနိုင်ကြသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ချီရွှမ်းစုက ချက်ချင်းထွက်မပြေးသေးခြင်းဖြစ်သည်။ သူက ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းကနေ အလျင်စလိုထွက်ပြေးပြီး ပိုင်ယုံကွမ်း၏ သံသယကို နှိုးဆွမိမည်ဆိုလျှင် သူက ပိုင်ယုံကွမ်းကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နိုင်မည့်အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားရပေလိမ့်မည်။ ဒါ့အပြင် ကြမ်းတမ်းသော တောင်ကြောလမ်းမှာ ပိုင်ယုံကွမ်းက သူ့ကို အလွယ်တကူလိုက်မီသွားနိုင်သည်။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် ပိုင်ယုံကွမ်းက ဘယ်လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသည်ဖြစ်စေ ချီရွှမ်းစုက သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်ရပေလိမ့်မည်။ ထို့သို့ဆိုပါက ချီရွှမ်းစုအတွက် သေလမ်းသာရှိပေမည်။
ယခုအချိန်မှာ ပိုင်ယုံကွမ်းက သူ့ကို အကဲစမ်းနေရုံမျှသာဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချီရွှမ်းစုသည် ထျန်ကန်းခန်းမမှ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပါက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခု သေချာပေါက်ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။ ဩဇာအာဏာကို ဆုံးရှုံးထားရသည့် အဆင့် ၄ တာအိုအကြီးအကဲ ပိုင်ယုံကွမ်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ တာအိုဂိုဏ်းတော်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ထျန်ကန်းခန်းမနှင့် ပေချန်ခန်းမ၏ အမဲလိုက်ခြင်းကနေ တစ်ချိန်လုံး တိမ်းရှောင်နေဖို့ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာမည်ဆိုလျှင် သူက တစ်ဘဝလုံး စိုးတထိတ်ထိတ်ဖြင့် ရှင်သန်ရပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ချီရွှမ်းစုက သူတို့၏အတွင်းရေးကို သိရှိထားမည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့က အပေးအယူလုပ်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပိုင်ယုံကွမ်းသည် လုံးဝမလိုအပ်သရွေ့ သူ့ကို မသတ်ဖြတ်သေးခြင်းဖြစ်သည်။
ချီရွှမ်းစုအတွက်တော့ ဤလောကတွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ သူ့အသက်သူ ကြံဖန်မွေးဖို့ဖြစ်သည်။ သူက ခြိမ်းခြောက်ခံရမည်ဆိုလျှင် အရင်ဆုံး သူ့ကိုယ်သူကယ်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အဆိုးဆုံးရလဒ်အနေဖြင့် သူက တာအိုဂိုဏ်းတော်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ချင်းဖျင်အသင်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက်ရှင်သန်ရပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ချီရွှမ်းစုက အရင်စတင်တိုက်ခိုက်ဖို့ကို ဝန်လေးမနေပေ။
ချီရွှမ်းစုက အသားပြားများကို သူ့ပန်းကန်လုံးထဲသို့ ယူထည့်ပြီး တူဖြင့် ညင်သာစွာလှန်လောနေသည်။
မီးဖိုဟင်းအိုးက ထွက်နေသော အငွေ့များကနေတစ်ဆင့် ပိုင်ယုံကွမ်း၏ အကြည့်က ချီရွှမ်းစုပေါ် ကျရောက်နေ၏။
ဤအချိန်မှာ လီကျန်းအာက နောက်ဆုံးဆက်လက်၍ မချုပ်တည်းနိုင်တော့ဘဲ စတင်၍ ငိုရှိုက်လာ၏။
ပိုင်ယုံကွမ်းက လီကျန်းအာကို ချက်ချင်းပင်လှည့်ကြည့်ပြိး အော်ငေါက်လိုက်သည်။
“နင်ဘာလို့ငိုနေတာလဲ… နင်နေမကောင်းဘူးဆိုရင် သွားနားလို့ ငါပြောထားတယ်လေ… ဧည့်သည်ရှေ့မှာ ငါ့ကို အရှက်မခွဲစမ်းနဲ့”
လီကျန်းအာက အသံတစ်ချက်ထွက်ခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ ခေါင်းကိုသာ သွင်သွင်ခါယမ်းနေသည်။
ချီရွှမ်းစုက စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး ပြောလိုက်သည်။
“သခင်မလီ… ခင်ဗျားက အဆင့် ၆ တာအိုဆရာတစ်ဦးပဲ… အဲဒါကြောင့် သာမန် ဖျားတာနာတာ မဝင်ရောက်တဲ့ ရှန်းထျန်သက်ရှိတစ်ဦးဖြစ်ရမှာပေါ့… ခင်ဗျား.. ဘာလို့ဖျားနာရတာလဲ… ဒဏ်ရာရထားလို့လား.. အခုနောက်ပိုင်း လူဆိုးဓားပြတွေက သောင်းကျန်းလာကြတယ်… ခင်ဗျားဂရုစိုက်သင့်တယ်”
လီကျန်းအာက အသံနှိမ့်ကာပြောလိုက်သည်။
“အမှုဆောင်ချီ… အခုလိုစိုးရိမ်ပူပန်ပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ဒါက နာတာရှည်ပြဿနာတစ်ခုပါ… ပြင်းပြင်းထန်ထန်မဟုတ်ဘူး.. ခဏလောက်နားလိုက်ရင် ကျွန်မကောင်းသွားမှာပါ”
ချီရွှမ်းစုက ညင်သာစွာခေါင်းညိတ်၍ သူ့ခါးက သေနတ်အိမ်ကို တိတ်တဆိတ်စမ်းလိုက်သည်။
သူ ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်မလာခင်ကတည်းက ချီရွှမ်းစုသည် အရေးပေါ်အသုံးပြုရန် သူ၏ ပစ္စတိုထဲမှာ နဂါးမျက်လုံးကျည်ဆန်ကို ထည့်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ အဲဒါကို ဤမျှအထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်အသုံးပြုလာရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားပေ။
နဂါးမျက်လုံးကျည်ဆန်က စွမ်းအားကြီးမားသည်။ စီမုခံတပ်မှာတုန်းက အပြစ်သားများကို နောက်လှန်ကျသွားစေသည်က သက်သေဖြစ်သည်။ ထိုအပြစ်သားများက ရှန်းထျန်သက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားများလောက် သန်မာကြသည်။ ထိုအချိန်တုန်းက ချီရွှမ်းစုသည် သူတို့၏ရင်ဘတ်ကို တစ်ချက်စီပစ်ကာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ပိုင်ယုံကွမ်းက အကာအကွယ်စွမ်းအားတစ်ခုခု သို့မဟုတ် ရတနာတစ်ခုခုကို သုံးမထားလျှင် ချီရွှမ်းစုက ပစ်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် သူ့ကိုဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိစေနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် သူ့ကို သတ်ပင်သတ်နိုင်လောက်သည်။
သို့သော်လည်း အခြားသောအလှည့်အပြောင်း ပိုင်ယုံကွမ်း၏ တပည့်မ ပိုင်ယွဲ့ရှိနေသည်။ ပိုင်ယွဲ့က ကြံရာပါတစ်ဦးလား… သို့မဟုတ် ဘာမှမသိသည့် အပြစ်ကင်းစင်ရိုးသားသောလူတစ်ယောက်လား ချီရွှမ်းစု သေချာမသိပေ။
ပိုင်ယွဲ့ကို ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ကြံရာပါတစ်ဦးအဖြစ် ယူဆမည်ဆိုလျှင် သူမက အဆင့် ၈ တာအိုဆရာတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်ပင် လျှော့မတွက်သင့်ပေ။ ဖြစ်ရပ်များစွာမှာ ချီရွှမ်းစုသည် သူ့ထက် အဆင့်နှင့် ကျင့်ကြံမှု ပိုမိုမြင့်မားသောပြိုင်ဘက်များကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် တခြားသူများကလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု သူယူဆသည်။
ပိုင်ယုံကွမ်းက လီကျန်းအာကြောင့် အာရုံပျက်သွား၏။ သူက သူ့တပည့်မကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။
“ယွဲ့အာ… သူ့ကို အခန်းဆီခေါ်သွားလိုက်”
“ကောင်းပါပြီဆရာ”
ပိုင်ယွဲ့က မတ်တတ်ထရပ်ပြီး လီကျန်းအာ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာ၏။
“ဆရာကတော်… သွားကြရအောင်”
လီကျန်းအာက ပိုင်ယုံကွမ်းကိုကြည့်၍ ဖြည်းဖြည်းချင်းထရပ်ကာ ပိုင်ယွဲ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အခန်းထဲတွင် ချီရွှမ်းစုနှင့် ပိုင်ယုံကွမ်း နှစ်ဦးတည်းသာကျန်ခဲ့သည်။
ချီရွှမ်းစုက အမူအရာများစွာပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက တင်းကျပ်လေးလံနေ၏။ ခါးမှာရှိသော နတ်နဂါးပစ္စတိုကို ဆွဲထုတ်ဖို့အသင့်ဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ဓားထုတ်နည်းစနစ်ကနေ ဆင်းသက်လာသည့် သေနတ်ထုတ်နည်းစနစ်ဖြစ်သည်။
၎င်းက ရှုပ်ထွေးသောနည်းစနစ်တစ်ခုမဟုတ်သော်လည်း လက်တွေ့မှာ အတော်လေးအသုံးတည့်သည်။
ပိုင်ယုံကွမ်းက စကားပြောဖို့အလောတကြီးရှိမနေဘဲ အခြားသော အရံဟင်းလျာများကို မီးဖိုဟင်းအိုးထဲသို့ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်၏။
ချီရွှမ်းစုကလည်း မဆင်မခြင်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။
ပိုင်ယုံကွမ်းက အရံဟင်းလျာများကို ထည့်ပြုတ်ပြီးသွားနောက် သူက ဟက်ခနဲရယ်ကာ စကားပြောချင်သည်။ သို့သော်လည်း ဘုရားကျောင်းဝင်းတံခါးဆီကနေ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုင်ယုံကွမ်းကို မှင်တက်သွားစေ၏။
ချီရွှမ်းစုက အချိန်ကိုက်ထွက်ပေါ်လာသော ဤအခွင့်အရေးကို ချက်ချင်းပင်အသုံးချပြီး သူတို့ကြားမှာရှိသော စားပွဲကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ကြေးအိုး၊ ဟင်းရည်၊ ဟင်းပွဲများနှင့် အိုးထဲက အဖြူရောင်အသားများက သူတို့ကြားမှာလွင့်ပျံပြီး သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်သည်။
ချီရွှမ်းစုက နတ်နဂါးပစ္စတိုကို ခါးကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အချိန်မှာ သူ့လက်မက မောင်းတံကို ဖိထားပြီးသားဖြစ်နေလေပြီ။ သူက ပစ်မှတ်ကိုရှာဖွေမနေဘဲ သူ့မှတ်ဉာဏ်များအတိုင်း လှုပ်ရှားကာ ခလုတ်ကို ကုပ်ဆွဲလိုက်သည်။
ပစ္စတိုကနေ မီးနှင့် မီးခိုးလုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး နဂါးမျက်လုံးကျည်ဆန်က လျင်မြန်စွာလည်ပတ်၍ ပြောင်းကနေ ထွက်ခွာသွားသည်။
ချီရွှမ်းစုက သူ့ပစ်မှတ်ကို ထိ၊ မထိ စောင့်ကြည့်မနေဘဲ ပစ္စတိုထဲ ဒုတိယမြောက်ကျည်ဆန်ထပ်ထည့်နိုင်ရန် အကာအကွယ်ယူဖို့ ဘေးဘက်သို့ ချက်ချင်းပင်လှိမ့်ထွက်သွားသည်။
ကြေးအိုးက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ရင်ဘတ်ကနေ ပြန့်ကားလာသော သွေးကွက်တစ်ကွက်ရှိသော်လည်း အသက်ဘေးနှင့် ဝေးကွာသေးလေသည်။ သူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ပင် ရရှိမသွားပေ။
ပိုင်ယုံကွမ်း၏ မျက်နှာပေါ်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် အပြုံးတစ်ခုရှိနေပြီး အပစ်ခံလိုက်ရသော သူ့ရင်ဘတ်ကဒဏ်ရာကို လက်ဖြင့်အုပ်လိုက်သည်။
“ထျန်ကန်းခန်းမက လက်ရွေးစင်တစ်ဦးဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းက တကယ့်ကို သာမန်တာအိုဆရာတွေနဲ့ ကွဲပြားနေတာပဲ။”
ချီရွှမ်းစုက တံခါးအပြင်ဘက် တိုင်လုံးတစ်လုံးမှာကွယ်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ်စောင်းကာ ပိုင်ယုံကွမ်းကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။
ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုရှိနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ချီရွှမ်းစုသည် မကြာသေးခင်ကမှ ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းကတိုက်ပွဲမှာ ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ ကျန်းယွဲ့လု ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိစေခဲ့သည့် နတ်ဆရာမသည်လည်း ဤကဲ့သို့သော မှော်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမသည် နတ်ဆရာ၏ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်မှာ ရှိလေသည်။
ပိုင်ယုံကွမ်းက နတ်ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။
နတ်ဆရာတစ်ဦး၏ ခွန်အားသည် သူတို့လက်ခံရရှိသော ပူဇော်ပသစွမ်းအားပမာဏနှင့် ပတ်သက်ဆက်စပ်နေသည်။ တာအိုဘုရားကျောင်းများက ပူဇော်ပသစွမ်းအားကို အရံအဖြစ် အမြဲတမ်းသိမ်းဆည်းထားတတ်ကြသည်။ တာအိုဘုရားကျောင်းက လက်ခံရရှိသည့် ပူဇော်ပသမှု ပိုမိုများပြားလေ အရံသိမ်းဆည်းထားသည့် ပူဇော်ပသစွမ်းအားက ပိုမိုများပြားလေပင်။
တာအိုဂိုဏ်းတော်အတွက်တော့ ပူဇော်ပသစွမ်းအားသည် အင်ပါယာနန်းတော်၏ အခွန်အကောက်ငွေကြေးနှင့်ဆင်တူသည်။ ဒေသဆိုင်ရာ တာအိုဘုရားကျောင်းများသည် သူတို့၏ ပူဇော်ပသစွမ်းအားကို နှစ်ကုန်မှာ ဒေသဆိုင်ရာ တာအိုစံအိမ်များထံ လွှဲပြောင်းပေးရသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်တပ်သားများအတွက် ပူဇော်ပသစွမ်းအား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အရံအဖြစ်သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဒေသဆိုင်ရာတာအိုစံအိမ်များသည် ကျန်ရှိနေသောအရာကို ဘိုးဘေးကျောင်းတော်ထံ လွှဲပြောင်းပေးရသည်။ ထို့နောက် ပူဇော်ပသစွမ်းအားကို နတ်ဆရာများကျင့်ကြံဖို့အတွက် သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်တပ်သားသစ်များ လေ့ကျင့်ပေးဖို့အတွက် စသည်ဖြင့် အညီအမျှခွဲဝေပေလိမ့်မည်။
ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းက လက်ခံရရှိသည့် ပူဇော်ပသမှုက နည်းပါးသော်လည်း အရံသိမ်းဆည်းထားမှု ရှိနေနိုင်သည်။ ပိုင်ယုံကွမ်းက ပူဇော်ပသစွမ်းအားကို အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် သူ၏တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားသည် နတ်သက်ကြွေအင်မော်တယ်များနှင့် ယှဉ်နိုင်လာပေလိမ့်မည်။
ပိုင်ယုံကွမ်းက အေးစက်စွာ နှာတစ်ချက်မှုတ်လိုက်သည်။ သူက ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ်ဆင်၍ ကျာပွတ်နှစ်လက်ကိုင်ဆွဲထားသည့် ဆယ့်ငါးပေခန့်မြင့်မားသော စိတ်ဝိညာဉ်ရုပ်တုတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ ရုပ်တုက လျှပ်စီးလျှပ်ပန်းများဖြင့် တဖျတ်ဖျတ်လက်နေပြီး ချီရွှမ်းစုသည် မိုးကြိုးသံဖျော့ဖျော့ကိုပင် ကြားနေရသည်။
စိတ်ဝိညာဉ်ရုပ်တုက ကျာပွတ်နှစ်ခုကို လွှဲယမ်းပြီး ချီရွှမ်းစုပုန်းကွယ်နေသည့် ကျောက်တိုင်ကို ပစ်ရိုက်ကာ ခါးလယ်ကနေ ပြတ်ကျသွားစေသည်။
သေရေးရှင်ရေးအခိုက်အတန့်မှာ ချီရွှမ်းစုက ဘေးဘက်သို့လှိမ့်ထွက်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
ပိုင်ယုံကွမ်းက ရယ်မောလိုက်၏။
“အမှုဆောင်ချီ… မင်းက ငါကျွေးတဲ့ဝက်သားကို မစားချင်ဘူးဆိုမှတော့ မင်းက သိုးသားကို ပိုပြီးကြိုက်တယ်လို့င ငါမှတ်ယူလိုက်မယ်… ဒါဆိုလည်း ငါမင်းကို သိုးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်ကော”
သူ့စကားမဆုံးသေးခင် သူက ချီရွှမ်းစုကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးညွှန်လိုက်၏။
ဤသည်မှာ နတ်ဆရာများ၏ ဂမ္ဘီရစွမ်းရည် ကောင်းကင်စစ်သူကြီး ၃၆ ဦး အသွင်းပြောင်းလဲခြင်းနည်းစနစ်ငယ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အတုအယောင်ဖြစ်သောတစ်စုံတစ်ရာကို အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။ ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ဘုံသက်ရှိအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီးမှသာ ဤနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း နတ်ဆရာများကတော့ လုံလောက်သည့် ပူဇော်ပသစွမ်းအားကို ရရှိသည်နှင့် ရှန်းထျန်သက်ရှိအဆင့်မှာပင် ဤနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။
ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခုက ချီရွှမ်းစုထံကျရောက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲပစ်လိုသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီရွှမ်းစု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ နောက်ထပ်အင်အားတစ်ခုက တိုးထွက်လာပြီး ဤပြောင်းလဲမှုကို ခုခံထား၏။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အင်အားနှစ်ခုက တစ်ခုကိုတစ်ခုချေဖျက်လိုက်ကြ၏။ ပိုင်ယုံကွမ်းသည် ချီရွှမ်းစုကို သိုးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရာမှာ မအောင်မြင်လိုက်ပေ။
ပိုင်ယုံကွမ်းက စစချင်း တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ထို့နောက် ရွှင်မြူးအားရလာ၏။
“လက်စသတ်တော့ မင်းကထူးခြားတဲ့ကိုယ်ကာယနဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာပဲ… အဲလိုဆိုမှတော့ မင်းက ငွေလင်ဗန်းပေါ်မှာ အသုံးတော်ခံဖို့ ကံပါလာခဲ့တာပေါ့။”