ဝမ်ဟဲ စီးပွားရေးမြို့တော်

ခဏအကြာတွင် ကျယ်ပြောလှသော ရင်ပြင်တစ်ခု ထန်ထျန်း၏ ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

ရင်ပြင်၏ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး မြေပြင်မှာ ညီညာသန့်ရှင်းကာ ပန်းမန်များ၊ ငှက်များ၊ ငါးများနှင့် သစ်ပင်များ ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ရေပန်းများ၊ လူလုပ်တောင်နှင့် ရေမြေအလှအပ စသည့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ရှုခင်းများလည်း ရှိနေသည်။

ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင်မူ အလွန်ထူးခြားသော ဒီဇိုင်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် မြင့်မားသော အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိပြီး အပေါ်တွင် စာလုံးကြီးလေးလုံးကို ရေးထိုးထားသည်။

ဝမ်ဟဲ စီးပွားရေးမြို့တော်

ဤနေရာက မြောင်ယွမ် စီမံခန့်ခွဲနေသော ဝမ်ဟဲ ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ လက်အောက်ခံ လုပ်ငန်းတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဤနေရာ၏ ဗိသုကာလက်ရာမှာ ရိုးရာကုန်သွယ်ရေးအသင်းများနှင့် ကွဲပြားရုံသာမက စီးပွားရေးလုပ်ဆောင်ပုံ စနစ်မှာလည်း ထို့အတူပင် ထူးခြားနေသည်ကို ထန်ထျန်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤစီးပွားရေးမြို့တော်အတွင်း၌ ဝမ်ဟဲ ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဆိုင်များသာမကဘဲ အခြားကုန်သွယ်ရေးအသင်းများ၏ အမည်များကိုလည်း ပို၍ပင် မြင်တွေ့နေရသည်။

အထဲရှိ ကုန်ပစ္စည်းများမှာလည်း အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ စုံလင်လှသည်။

ဝမ်ဟဲ ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ပစ္စည်းများမှာမူ စီးပွားရေးမြို့တော်၏ အကောင်းဆုံးနေရာတွင် တည်ရှိပြီး အဆင့်အမြင့်ဆုံး အနေအထား၌ ရှိနေသည်။

၎င်းအပြင် ဖျော်ဖြေရေး၊ စားသောက်ကုန်နှင့် အခြားထူးခြားသော ဝန်ဆောင်မှု အများအပြားကိုလည်း သီးခြားကဏ္ဍများအလိုက် ခွဲခြား၍ နေရာချထားသည်။

ဤကဲ့သို့သော စီးပွားရေးစနစ်မျိုးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မြင်တွေ့ရခဲလှသည်။

သို့သော် နည်းပညာခေတ်မှ လာသော ထန်ထျန်းအဖို့ ဤကဲ့သို့သော ဘက်စုံသုံး စီးပွားရေးမြို့တော်ကြီးများက မည်မျှကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းနှင့် တိုးတက်မှု အလားအလာရှိသည်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။

အဓိကအချက်မှာ ၎င်းက အပြန်အလှန် အကျိုးရှိစေသော စနစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အကယ်၍ အောင်မြင်စွာ ဆက်လက်တိုးတက်သွားပါက ဝမ်ဟဲ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းအနေဖြင့် သာမန်စီးပွားရေးဘောင်ထဲမှ ရုန်းထွက်ပြီး ပို၍မြင့်မားကာ ပို၍ကောင်းမွန်သော လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိသည်။

၎င်းကို လုပ်ငန်းကဏ္ဍ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

အသေးစိတ် စီးပွားရေးစည်းမျဉ်း များကို ထန်ထျန်း အတိအကျမသိသော်လည်း ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် မြောင်ယွမ်တွင် စီးပွားရေးဦးနှောက် ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက အရည်အချင်း ထူးချွန်ပြီး အသစ်အဆန်းများကို စမ်းသပ်လိုစိတ်ရှိကာ ဘောင်ထဲမှာပဲ ပိတ်မနေသော လူမျိုးကို သဘောကျသည်။

စီးပွားရေးမြို့တော်ထဲတွင် တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက နောက်ဆုံးတွင် "ရှန်းလဲ့ခန်းမ" ဟု ခေါ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အထဲတွင် နတ်သံစဉ်များ ပျံ့လွင့်နေပြီး လှပချောမောသော နတ်မိမယ်လေးများစွာ ကခုန်နေကြသည်။ လေထုထဲတွင်လည်း စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေသော စန္ဒကူးနံ့သာနံ့များကို ရရှိနေသည်။

လူကို အလွန်ပင် စိတ်အပန်းပြေစေသည်။

ထန်ထျန်းက အပေါ် ထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူကာ အထဲတွင် ထိုင်၍ သီချင်းနားထောင်ရင်း၊ အကကြည့်ရင်း အေးအေးလူလူ အနားယူနေလိုက်သည်။

"ကဲ... မင်း သွားပြီး သူမနဲ့ စကားပြောလိုက်တော့"

ထန်ထျန်းက ရှောင်းရွှယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်းရွှယ်မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး "အာ"

"ရှင် မလိုက်တော့ဘူးလား"

ထန်ထျန်းက ရယ်မောကာ "မလိုတော့ဘူး"

"ငါက မြောင်အန်းနင်ကတစ်ဆင့် ဝမ်ဟဲ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို ဝယ်ပြီးသွားပြီပဲ၊ သူမနဲ့ ဘာပြောစရာ ကျန်ဦးမှာလဲ"

"ဒါမှမဟုတ် သူမမှာ ငါနဲ့ စကားပြောနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

ရှောင်းရွှယ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒါဆိုရင် ရှင်က ဒီနေ့ ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "လမ်းလျှောက်ထွက်တာပေါ့၊ ဒီရက်ပိုင်း စားသောက်ဆိုင်ထဲမှာပဲ နေရတာ ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်"

"ပြီးတော့ မြောင်ယွမ် လုပ်ထားတဲ့ အရာတွေကို တစ်ချက် ကြည့်ချင်လို့လေ"

"မဆိုးဘူး၊ ငါ တော်တော်လေး ကျေနပ်တယ်၊ ဒါဆိုရင် ရပြီ"

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးတွင် ထျန်းရှထုန်အသင်းကို ပထမဆုံး စတင်ပုံဖော်မည့် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် မည်သူဖြစ်မည်ဆိုသည်ကို သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။

အရည်အချင်း ပြည့်မီလျှင် ရပြီဖြစ်သည်။

ဒီနေ့ မြောင်ယွမ် စီမံနေသော လုပ်ငန်းများကို ကိုယ်တိုင်လာကြည့်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ အခြေခံအားဖြင့် လုံလောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ဖို့ တကယ် မလိုအပ်တော့ပေ။

သူမ မြောင်ယွမ်က သူနှင့် စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် ထိုင်၍ ညှိနှိုင်းနိုင်သည့် အရည်အချင်းမျိုး မရှိသေးပေ။

သို့သော် ရှောင်းရွှယ်က နားမလည်နိုင်သေးဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်မက သူမနဲ့ ဘာပြောရမှာလဲ"

"ဒီနေ့ရဲ့ အဓိက အစီအစဉ်က ရှင်နဲ့ တွေ့ဖို့ မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းယမ်းလျက် "မင်းက အရင်က အတွေးအခေါ်တွေထဲမှာပဲ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ"

"ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အား နဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု အရဆိုရင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေအတိုင်း လိုက်နာနေဖို့ မလိုသလို ချုံပုတ်ရိုက် ပတ် နေဖို့လည်း မလိုတော့ဘူး"

"သူမကိုသာ မေးလိုက်၊ ဝမ်ဟဲ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းရဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်ချင်လား၊ မြောင်မိသားစုရဲ့ အိမ်တော်သခင် ဖြစ်ချင်လား ဆိုတာပဲ"

"အကယ်၍ ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့က သူမကို ကူညီပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပဲ ပြောလိုက်ရင် ရပြီ"

ရှောင်းရွှယ်က မျက်တောင်ခတ်ရင်း ထန်ထျန်း၏ တကယ့်အဓိပ္ပာယ်ကို မပေါက်သေးသလိုပင်။

သို့သော် ကောင်းကွက်တစ်ခုမှာ သူမက အလွန် နားထောင်တတ်ခြင်းဖြစ်သည်။

နားမလည်သော်လည်း ဘာမှ ထပ်မမေးတော့ဘဲ ထန်ထျန်း၏ အမိန့်အတိုင်း မြောင်ယွမ်ကို သွားရှာတော့သည်။

ထန်ထျန်းမှာမူ အပေါ် ထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းအတွင်း အေးအေးလူလူ လဲလျောင်းရင်း ဝိုင်ကောင်းကောင်းသောက်ကာ နတ်သစ်သီးများကို စားရင်း နတ်မိမယ်လေးများ၏ လှပသော အကအလှများကို ကြည့်နေသည်။

အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

ယခုအခါ ခွန်အားနှင့် ငွေကြေး နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ ကိစ္စအတော်များများကို ဒုက္ခခံပြီး လုပ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

အကယ်၍ မြောင်ယွမ်တွင် တကယ် ရည်မှန်းချက် ရှိနေလျှင် သူက သူမကို နေရာပေးပြီး ထိုရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးမည်။

မရှိဘူးဆိုရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်၊ တခြားလူတစ်ယောက်ကို ထပ်ရှာလိုက်ရုံသာ။

ဘာမှ ကိစ္စမရှိပေ။

နတ်သံစဉ်များက စိတ်ကို ကြည်လင်စေသဖြင့် မကြာမီမှာပင် ထန်ထျန်းက သီးသန့်ခန်းအတွင်း၌ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

သူ ပြန်နိုးလာသည့်အချိန်တွင် ရှောင်းရွှယ်မှာ ညှိနှိုင်းမှု ပြီးဆုံး၍ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရသည်မှာ သိပ်ပြီး ချောမွေ့ပုံမရပေ။

"ဘယ်လိုလဲ"

ထန်ထျန်းက သစ်သီးပန်းကန်ကို သူမရှေ့ တိုးပေးလိုက်သည်။ အထဲတွင် ရှောင်းရွှယ် အကြိုက်ဆုံး သစ်သီးများ ပါဝင်သည်။

သို့သော် ရှောင်းရွှယ်တွင် အရသာခံစားချင်သည့် စိတ်မရှိဘဲ တစ်လုံးကို ယူ၍ ဝါးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ပုံမှန်ပါပဲ"

"ကျွန်မ စကားတွေ အများကြီး ပြောခဲ့ပေမဲ့ သူမက မယုံဘူး"

"သဘောထားလည်း ပြောင်းသွားတယ်၊ ကျွန်မတို့က ဝမ်ဟဲ အသင်းကို တမင် လာဖျက်ဆီးတယ်လို့ သူမ ထင်နေတာ"

"ကျွန်မဖြင့် သူမကို ပြောလိုက်ချင်တယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးတောင် ငါတို့ လက်ထဲမှာ ပါသွားပြီ၊ ငါတို့ မလုပ်နိုင်တာ ဘာရှိလဲ လို့"

"ဟူး..."

သူမက စားပွဲပေါ် မှောက်ချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းကမူ ပြုံးလျက် "မင်း တကယ် ပြောလိုက်ရင်တောင် သူမက အခြေခံအားဖြင့် ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်လို့သာ အဲဒီလိုနဲ့ ယုံသွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့က တခြားလူကိုပဲ ပြောင်းရှာရလိမ့်မယ်"

ရှောင်းရွှယ်မှာ ကြောင်သွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ၊ ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို အလွယ်တကူ ယုံလိုက်တယ်ဆိုရင် ဒီလူက လူအ ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ရူးနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခု သူမက ဘာမှ မယုံတော့ဘူး၊ ကျွန်မအပေါ်မှာလည်း သံသယတွေ များနေပြီ၊ နောက် ဘယ်လို ဆက်လုပ်မလဲ"

ထန်ထျန်းက လက်ကာပြကာ "ကိစ္စမရှိပါဘူး"

"မင်းကို သူမက တိုက်ရိုက် မောင်းမထုတ်လိုက်ဘူးဆိုကတည်းက သူမရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဒီလို ရည်မှန်းချက်မျိုး ရှိနေတုန်းပဲ ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ"

"အခုတော့ ငါတို့ လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သူမ မယုံတာပဲ ရှိတာ"

ရှောင်းရွှယ်က မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

"သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရင်ထဲက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နှံထားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို ကျွန်မ မြင်ရတယ်"

"တကယ်တော့ သူမက ဒီကိစ္စကို လုံးဝ ငြင်းလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကိုပဲ တောင်းဆိုလိုက်တာပဲ"

"သူမက ပြောတယ်၊ အကယ်၍ မနက်ဖြန်မှာ သူမကို အိမ်တော်သခင် နဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် လုပ်ပေး၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီကိစ္စကို နောက်ထပ် မပြောပါနဲ့တော့ တဲ့"

ထန်ထျန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင် အကွက်ထဲ ရောက် လာပြီပေါ့"

"သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒီလို မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ပေးနိုင်တဲ့သူကိုမှ သူမက လုံးဝ ယုံကြည်မှာ ဖြစ်မယ်"

"ဆိုလိုတာက အကယ်၍ ငါတို့က သူမကို မနက်ဖြန်မှာ တကယ် အိမ်တော်သခင် နဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်နိုင်ရင် သူမရဲ့ ရင်ထဲမှာ ချည်နှောင်ထားတဲ့ မြင်းရိုင်းက လုံးဝ ရုန်းထွက်လာလိမ့်မယ်"

ရှောင်းရွှယ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အဲဒီအတိုင်း လုပ်မလား"

ထန်ထျန်းက စဉ်းစားပြီး "လုပ်လို့တော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရင်ခုန်စရာ သိပ်မကောင်းဘူး"

"ငါ သူမကို ထျန်းရှထုန် ဆီကနေ လာတဲ့ အံ့အားသင့်မှုလေး တစ်ခုလောက် ပေးချင်တယ်"

ပြောပြီးနောက် သူက ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို အမြန်ပြင်ဆင်ပြီး ရှောင်းရွှယ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီအထဲမှာ ဝမ်ဟဲ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းရဲ့ အနာဂတ် တိုးတက်မှု စီမံချက်တစ်ခု ပါတယ်"

"ဒါကို မြောင်ယွမ်ကို ပေးလိုက်၊ ပြီးရင် သူမကို ပြောလိုက်ပါ၊ သင့်တော်တဲ့ အချိန်ကျရင် ဒါကို သုံးလိုက်ပါ၊ အဲဒီကျရင် အားလုံးကို နားလည်သွားလိမ့်မယ် လို့"

ရှောင်းရွှယ်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို သင့်တော်တဲ့ အချိန်ဆိုတာ ဘယ်အချိန်လဲ"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"သူမ ဘာသာ သူမ သိလာလိမ့်မယ်"