ထန်ထျန်းနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

ဝမ်ဟဲကုန်သွယ်ရေးအသင်းက လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက မြောင်မိသားစု ဘိုးဘေး မြောင်အန်းနင် ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဟဲကုန်သွယ်ရေးအသင်းက အမှန်တကယ်တွင် မြောင်မိသားစု၏ မိသားစုပိုင်လုပ်ငန်း ဖြစ်ကြောင်း ဟေးယာမြို့ တစ်မြို့လုံးက သိကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ မြောင်ဟွေ့ဝမ်က ဝမ်ဟဲကုန်သွယ်ရေးအသင်းသည် မြောင်မိသားစုနှင့် မပတ်သက်တော့ဟု ပြောနေသည် တဲ့လား။

မြောင်ယွမ် တစ်ယောက် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရသည်။

ဤကိစ္စက သူမ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီး မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ ကြိုတင်မရှိခဲ့ပေ။

မှင်သက်နေသော မြောင်ယွမ်ကို ကြည့်ပြီး မြောင်ဟွေ့ဝမ်က သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီသတင်းကို စရခါနီးတုန်းက အဖေ တို့လည်း သမီးလိုပဲ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရတာ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီသတင်းက ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် အဖေ တို့ကို ပြောပြခဲ့တာ"

"ဘိုးဘေး ပြောတာတော့... ကျိကျွင်း တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ဝမ်ဟဲကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို ဝယ်ယူမယ်လို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ် တဲ့"

"အဲဒီ ကျိကျွင်း ရှေ့မှာ အဖေ တို့ဘက်က ရုန်းကန်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိခဲ့ဘူး၊ မိသားစုကို ကာကွယ်ချင်ရင် သူပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ဖို့ပဲ ရှိတယ်"

"ပြီးတော့ သမီး က သူကိုယ်တိုင် အမည်တပ်ပြီး ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ နောက်တက်မယ့် အသင်းခေါင်းဆောင်ပဲ"

မြောင်ယွမ် လုံးဝ မှင်သက်သွားတော့သည်။

သူမ ချက်ချင်းပင် ကုရှောင်းရွှယ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြေးမြင်မိသွားသည်။

ဒါက တကယ်ပဲ သူများလား။

မြောင်ယွမ်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြောင်ဟွေ့ဝမ်က အကဲခတ်မိသွားသည်။

သူက ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချရင်း "သမီး အချို့အကြောင်းအရာတွေကို သိထားပုံရတယ်"

"ဒီကိစ္စက ကောင်းမလား ဆိုးမလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကြိုမသိနိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အဖေ တို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး၊ တစ်ဖက်လူက အင်အားရော ငွေကြေးပါ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းတယ်"

"ဒါကြောင့် အဖေ သမီး ကို မှာချင်တာက... နောက်ပိုင်း ဘာပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ သမီး အထူးသတိထားပါ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ဂရုစိုကိ ပါ"

မြောင်ယွမ် ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ရုတ်တရက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မြောင်ဟွေ့ဝမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်..."

"သမီး က အဖေ ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို မရနိုင်တဲ့ အူကြောင်ကြောင် ကလေးလေး ဖြစ်နေတုန်းပဲပေါ့ ဟုတ်လား"

မြောင်ဟွေ့ဝမ် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ သက်ပြင်းကိုသာ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ကျောခိုင်းလှည့်သွားသည်။

"အဖေ သမီး ကို တောင်းပန်ပါတယ်"

"ဒီနှစ်တွေမှာ အဖေ က ဖခင်တစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို တစ်ခါမှ မကျေပွန်ခဲ့ဘူး"

"ရာထူးက နုတ်ထွက်ပြီးမှ သမီး ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို ကူညီပြီး အကောင်အထည်ဖော်ပေးမယ်လို့ ကြံရွယ်ထားပေမဲ့... အချိန်မမီတော့ဘူး"

"သမီး အစစအရာရာ သတိထားပါ၊ ရှေ့ဆက်မယ့် ကိစ္စတွေက သမီး ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

မြောင်ယွမ်က သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်သလို ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနှစ်တွေမှာ သမီး ကျင့်သားရနေပါပြီ"

"စိတ်ချပါ၊ သမီး သတိထားပါ့မယ်"

"သမီး ကို ကူညီချင်တဲ့ စိတ်ကလေး ရှိနေသေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် မြောင်ယွမ်က တိုက်ရိုက် လှည့်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

မအိုမင်းသေးသော ခန္ဓာကိုယ်က ပို၍ပင် ကိုင်းညွတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော မြောင်ဟွေ့ဝမ် တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

.....

ပန်းခြံထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် မြောင်ယွမ်က သူမ၏ ခြံ ဝင်းငယ်လေးအတွင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။

တကယ်တော့ အသင်းခေါင်းဆောင်နှင့် အိမ်တော်သခင် ရာထူးဆိုသည်မှာ သူမ စိတ်တိုင်းကျ လုပ်၍မရသော နေရာမှန်း သူမ သိပါသည်။ မြောင်ဟွေ့ဝမ် လုပ်ချင်သည့်တိုင်အောင် မလုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စများစွာ ရှိခဲ့ပေလိမ့်မည်။

စိတ်မပါဘဲ လုပ်ခဲ့ရသည့် ကိစ္စများမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိမည်ပင်။

မြောင်ယွမ်က သူ၏ အခက်အခဲကို နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။

အကယ်၍ သူမက မိသားစု စီမံသူ တစ်ယောက်အနေနှင့် အိမ်တော်သခင်ကို ရင်ဆိုင်ရသည်ဆိုပါက မည်သည့် ဆန့်ကျင် မှုမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မည်သည့် သမီးကများ သူတို့၏ အဖေက သူတို့အတွက် လေဒဏ်မိုးဒဏ် ကာကွယ်ပေးပါစေဟု စိတ်ကူးမယဉ်ဘဲ နေမည်နည်း။

သမီးနဲ့ အဖ ဆက်ဆံရေးအဖြစ် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်တော့ မြောင်ယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ မကျေနပ်မှုအချို့ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

ဒါပေမဲ့လည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။

ဒီလို မိသားစုကြီးထဲမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ရင် ဤသို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမ အိမ်တော်သခင် ဖြစ်လာပြီးနောက် အာဏာအလုံအလောက် ရရှိမှသာ အခြေအနေကို အခြေခံကျကျ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ကုရှောင်းရွှယ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်က သူမကို တကယ်ပဲ အာဏာလွှဲပေးမှာလား။

မြောင်ယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်က ဝမ်ဟဲကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို ဝယ်ယူပြီးပြီဖြစ်ရာ သူ၏ လူယုံများကိုသာ ခန့်အပ်ထားပေလိမ့်မည်။ မြောင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ကို အာဏာအပြည့်အဝ ပေးထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဒါက အခြေခံ အကျဆုံး ပင်။

မြောင်ယွမ်က နောင်အနာဂတ် ဝမ်ဟဲကုန်သွယ်ရေးအသင်းနှင့် မြောင်မိသားစု၏ အခြေအနေမှာ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သူမ တစ်ခုတည်း စဉ်းစားမရသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ဘာကြောင့် သူမကိုမှ ရွေးချယ်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ပင်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက ဤသို့ လုပ်ပြီးပြီဖြစ်ရာ တစ်နေ့တွင် သူမထံ ရောက်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ ရှိပြီး ထိုအချိန်ကျမှ အခြေအနေကြည့်၍ ဆောင်ရွက်ရပေလိမ့်မည်။

အရာအားလုံးကို တွေးတောပြီးနောက် မြောင်ယွမ်က သက်ပြင်းကို ရှည်လျားစွာ ချလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အိမ်တော်ထိန်းက သူမထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။

"သတင်းပို့ပါတယ် သခင်မလေး မြောင်ယွမ်... အိမ်တော်သခင်မ"

"အိမ်တော်သခင်မ ရဲ့ သူငယ်ချင်းလို့ ပြောတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ရောက်လာပါတယ်၊ အိမ်တော်သခင်မ ကို ထျန်းချွဲ စားသောက်ဆိုင်ကို ဖိတ်ချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်"

"သူ့နာမည်က ကုရှောင်းရွှယ် လို့ ပြောပါတယ်"

အိမ်တော်ထိန်းက ပြောလိုက်သည်။

ရွေးချယ်ပွဲ ရလဒ်က အောက်ခြေအထိ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီဖြစ်ရာ မြောင်ယွမ်အပေါ် သူ၏ ဆက်ဆံပုံမှာလည်း အရင်ကနှင့် မတူတော့ပေ။

မြောင်ယွမ်ကတော့ ခေတ္တ မှင်သက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့။

မှန်းထားတာ မမှားဘူးဆိုရင် ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကုရှောင်းရွှယ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ၊ ဆိုလိုတာက ဝမ်ဟဲကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို ဝယ်ယူခဲ့တဲ့ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကို တရားဝင် တွေ့ဆုံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူမက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်, "သူ ဘယ်မှာလဲ"

အိမ်တော်ထိန်းက ပြန်ဖြေသည်။ "ပြောပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားပါပြီ"

မြောင်ယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အေး... သိပြီ၊ သွားတော့"

အိမ်တော်ထိန်း ထွက်သွားပြီးနောက် မြောင်ယွမ်က မှန်ရှေ့တွင် တစ်ယောက်တည်း ခေတ္တရပ်နေမိသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှ မလုပ်တော့ဘဲ မြောင်မိသားစုအိမ်တော်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

....

ထျန်းချွဲ စားသောက်ဆိုင်က ဟေးယာမြို့၏ အခမ်းနားဆုံး စားသောက်ဆိုင်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ လာနိုင်သူများမှာ ဂုဏ်သရေရှိ လူကုံထံများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အရပ်မမြင့်သော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက စားသောက်ဆိုင်ရှေ့ရှိ ကျောက်ခြင်္သေ့အောက်၌ ပျင်းရိငြီးငွေ့နေသည့် ပုံစံဖြင့် မှီရပ်နေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် နက်ပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျှောက်လှမ်းလာသည်။

သူမကို မြင်သည်နှင့် မိန်းကလေးက ချက်ချင်း ထကာ ဆီးကြိုလိုက်သည်။

"စီမံသူ မြောင်ယွမ်၊ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီနော်"

"မဟုတ်ဘူး... အခုဆိုရင် အိမ်တော်သခင်မ မြောင်ယွမ် လို့ ခေါ်ရတော့မယ် ထင်တယ်"

ကုရှောင်းရွှယ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မြောင်ယွမ်၏ အကြည့်များက ရှုပ်ထွေးနေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်ပဲ မင်း တို့ ဖြစ်နေတာကိုး"

ကုရှောင်းရွှယ်က တဟီးဟီး ရယ်ကာ "ဘယ်လိုလဲ"

"ဒီလက်ဆောင်ကို သဘောကျရဲ့လား"

"ကျွန်မ ပြောသားပဲ၊ ကျွန်မ တို့က မင်း ကို အသင်းခေါင်းဆောင်ရော အိမ်တော်သခင်မ ရော ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်လို့"

မြောင်ယွမ်၏ မျက်နှာက ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

မနေ့က ကုရှောင်းရွှယ် ဤအကြောင်းကို ပြောတုန်းက သူမကို တမင် စနောက်နေသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်တော့ တကယ်ပဲ...

"မင်း တို့ ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်လို့လဲ"

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အလကားရသည့် နေ့လယ်စာ မရှိကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိသည်။

တစ်ဖက်လူက သူမကိုမှ အမည်တပ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဆိုပါက ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ကုရှောင်းရွှယ်က ပြုံးလျက် မြောင်ယွမ်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ မကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး"

"ကျွန်မ တို့ သခင်လေး ရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရတာက ကျွန်မ ဘဝအတွက် အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းခြင်းပဲ"

"လာ... သွားရအောင်၊ သူက အပေါ်မှာ စောင့်နေတယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက မြောင်ယွမ်ကို ထျန်းချွဲ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

မြောင်ယွမ်မှာမူ "ကျွန်မ တို့ သခင်လေး" ဆိုသည့် စကားလုံး လေးလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် လေးလံသွားရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံ ဝင်လာတော့သည်။

အာဏာရှိ၊ ငွေရှိသည့် ချမ်းသာသော သခင်လေးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပုံရိပ်များက မြောင်ယွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အကောင်းမြင်စရာ တစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ဒါပေမဲ့လည်း သူမ အခု ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။

မတတ်သာဘဲ ရှေ့ဆက်တိုးရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ လွန်လွန်ကျူးကျူး လုပ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ သူမ ဘယ်လိုမှ အလျော့ပေးမှာ မဟုတ်ပေ။

သေရမှာတောင် မကြောက်ပေ။

ကုရှောင်းရွှယ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် မြောင်ယွမ်က ထျန်းချွဲ စားသောက်ဆိုင်၏ အမြင့်ဆုံးအထပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်းရွှယ်က အခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

အခန်းထဲမှ လူငယ်တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လာ... သွားမယ်"

ရှောင်းရွှယ်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး မြောင်ယွမ်ကို ဝင်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

မြောင်ယွမ်က အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားတော့သည်။