အခန်း (၁၁၃-၁၁၄)

အခန်း (၁၁၃) -ဂူ အတတ်ပညာ

လျိုဥယျာဉ် တွင် ညဉ့်ယံ ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

နေ့ခင်းပိုင်းက ကူမော့နှင့်အတူ လျိုဥယျာဉ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ဖိန်ကူခရိုင် မှ ဒေသခံ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်သည့် တောင်ပိုင်းကို ငြိမ်းချမ်းစေတဲ့ ဓားတစ်လက်၊ ကောင်းကင်ကို ထိတဲ့ လက်တစ်ဖက်၊ တောရိုင်းလေ လက်သီး စသည့်သူများ အားလုံးမှာ ထွက်မသွားကြဘဲ လျိုဥယျာဉ် တွင်သာ နေခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် သူတို့ အားလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ ထပြီး ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုထဲတွင် စုဝေးလိုက်ကြ၏။ နေ့ခင်းပိုင်းက ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သော အမူအရာများနှင့် မတူဘဲ သူတို့ အားလုံး လေးနက်တည်ကြည်နေကြပြီး လေထုမှာ အလွန် တင်းကျပ်နေလေသည်။

လျိုကျန်းယွင် က အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား။ မင်းတို့ လုပ်မှာလား၊ မလုပ်ဘူးလား။"

"ဒီအချိန်ရောက်မှတော့ ငါတို့မှာ လုပ်ဖို့ကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဘာကို တွန့်ဆုတ်နေစရာ ရှိလို့လဲ။ ဒီညပဲ ရှိတော့တာ။ ဒီညသာ လွဲသွားရင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့... ဟူး... ကောင်းပြီလေ၊ လောင်းကစား တစ်ခု လုပ်ကြည့်ကြတာပေါ့။"

"ဒါဆိုရင် လုပ်ကြတာပေါ့။"

"ပစ္စည်းတွေ အကုန် ယူလာခဲ့လား။"

"အင်း၊ ယူလာခဲ့တယ်။"

သူတို့ ငါးယောက်စလုံး သွားကို ကျိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူတို့က ထပြီး ကူမော့ နေထိုင်ရာ ခြံဝင်းဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ထိုအဖွဲ့သည် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာ လှုပ်ရှားသွားကြပြီး စံအိမ်အတွင်းရှိ အစေခံ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။ ကင်းလှည့်နေသော အစောင့်များကိုပင် ရှောင်ကွင်းသွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ကူမော့ နေထိုင်ရာ ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို အသုံးပြုကာ နံရံကို ကျော်လွှား၍ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

သို့သော်...

သူတို့ နံရံကို ကျော်လွှားပြီး ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ မှင်သက်သွားကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူချူတုန်း က ခြံဝင်းအတွင်း ရပ်နေပြီး သူတို့ကို ပြုံးကာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

လန့်သွားသဖြင့် လျိုကျန်းယွင် က အလောတကြီး ခေါ်လိုက်၏။

"သခင်မလေး ကူ..."

လျိုကျန်းယွင် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကူချူတုန်း လှုပ်ရှားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ပုံရိပ်က လေပြင်းအလား လျင်မြန်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ကာ ချက်ချင်းပင် နီးကပ်လာလေသည်။ သူမ၏ လက်ဝါးနည်းစနစ်များက ပြောင်မြောက်လှပြီး တိုက်ကွက်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ထူးခြားသော စည်းချက်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ နေမင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားသော သက်တံ့တစ်ခုအလား ပြင်းထန်ပြီး အစွမ်းထက်ကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ မိုးမခပင်များကို လှုပ်ရမ်းသွားစေသော လေပြေလေးအလား နူးညံ့သော်လည်း ခွန်အားများကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။ လရောင်အောက်တွင် သူမ၏ လက်ဝါးများမှာ သွေးရောင် စစ်မှန်သောချီ များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန် ကြောက်မခန်းလိလိ ဖြစ်နေလေသည်။

သူမ၏ လက်များက လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော နဂါးတစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားနေပြီး လျိုကျန်းယွင် နှင့် အခြားသူများ ကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ယက်လုပ်နေလေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဟန်ပြ တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့၏ အပြည့်အဝ ကာကွယ်မှုကို ဆွဲဆောင်ကာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသွားစေသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ တကယ့် လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ခိုက်ရာ လေပြင်းများ ဟိန်းဟောက်နေပြီး ကြီးမားသော အင်အားကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။

သူမ၏ လက်ဝါးနည်းစနစ်များမှာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေ၏။

ကူချူတုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ဘဲ ကောက်ကျစ်သော ထောင့်များမှ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ကြိုတင် ခန့်မှန်းရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေကာ၊ ပြိုင်ဘက်များ၏ တွေးခေါ်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သူမက ကြိုတင် သိမြင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

လျိုကျန်းယွင် နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် သူတို့၏ စွမ်းရည်များကြောင့် နာမည်ကြီးသော်လည်း၊ ယခုအခါ သူတို့သည် လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေသော ဖယောင်းတိုင်မီးများအလား ဖြစ်နေပြီး ကူချူတုန်း၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်များ ရှေ့တွင် လုံးဝ အစွမ်းမဲ့နေကြလေသည်။ သူတို့က အသည်းအသန် ကာကွယ်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး သူမကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ကူချူတုန်းသည် တိကျသော လက်ဝါးရိုက်ချက် အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ လျိုကျန်းယွင် နှင့် အခြားသူများမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်များအလား လွင့်ပျံသွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှက်တကွဲ ပြုတ်ကျသွားကြလေတော့သည်။

သို့သော် ကူချူတုန်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ထိုလူများက ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်များကို ခံရသော်လည်း အသံတစ်သံမျှ မထွက်ဘဲ၊ သွေးများ အန်ထုတ်နေစဉ်မှာပင် ညည်းညူခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ တကယ်ကို သံမဏိစိတ်ဓာတ် ရှိသူများ ဖြစ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကူချူတုန်းသည် ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ထိုလူများ မည်မျှကြာအောင် ခံနိုင်ရည် ရှိမလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း စဉ်းစားနေမိသည်။

လျိုကျန်းယွင် နှင့် အခြားသူများက အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်သွားကြပြီး နံရံအထိ ရောက်သွားသောအခါ "ဘန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"သူရဲကောင်းမလေး ကူ... အဖွား... ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်လိုက်ပါ... ဒါက နားလည်မှု လွဲနေတာပါ၊ နားလည်မှု လွဲနေတာပါ။ ကျွန်တော်တို့က ဘာမကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘဲ ဒီကို လာခဲ့တာပါ။"

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံများက လေထဲတွင် အနည်းငယ် လွင့်ခတ်နေဆဲဖြစ်ကာ၊ မမြင်ရသော နှင်းခဲတစ်ခုက သူမကို ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ သူမ၏ လက်ဝါးများမှာ အစပျိုး အနေအထားတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သွေးရောင် စစ်မှန်သောချီ များက လောင်ကျွမ်းနေသော အေးစက်သည့် မီးတောက်များအလား သူမ၏ ပတ်လည်တွင် လူးလှိမ့်နေကာ သွေးရောင် လမင်းအောက်တွင် သူမ၏ ကြောက်မခန်းလိလိ အသွင်နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ပိုမို တိုးပွားစေလေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်ပြီး ကြည်လင်နေကာ ညဉ့်ယံတွင် မြင့်မားစွာ တွဲလောင်းကျနေသော အေးစက်သည့် လမင်းအလား နွေးထွေးမှု ကင်းမဲ့နေလေသည်။ သူမက သူမရှေ့တွင် လဲကျနေသော လူအုပ်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ အကြည့်က လေထုကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်မည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။ သူမက မေးလိုက်၏။

"နင်တို့က ညကြီးမိုးချုပ် ဒီကို ခိုးဝင်လာပြီးတော့၊ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးလို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့။"

ကူချူတုန်း၏ အသံတွင် မိန်းမငယ်လေးများ၏ သဘာဝဖြစ်သော နူးညံ့မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းသည် မှော်ပညာ တစ်မျိုး ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ခုခံ၍မရနိုင်သော ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး လျိုကျန်းယွင် နှင့် အခြားသူများကို သူမ၏ မျက်လုံးထဲသို့ တည့်တည့် မကြည့်ရဲအောင် ပြုလုပ်ထားလေသည်။ ကူချူတုန်းသည် ချဉ်းကပ်၍ မရနိုင်သော သူတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေလေသည်။

"အဖွား။"

ကောင်းကင်ကိုထိသော လက်တစ်ဖက် ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါ်ဆိုသော ဝမ်ဝေ့ယန် က ရှိုက်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ တကယ်ကို မတရား ခံရတာပါ။ သန်းခေါင်ယံ အချိန်ကြီး သခင်ကြီး ကူ ကို လာတွေ့ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ခိုးဝင်လာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့သာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လာခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ အသက်တွေ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။"

ကူချူတုန်းက အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ဒါက ဖိန်ကူခရိုင်၊ နင်တို့ရဲ့ နယ်မြေလေ။ ကိုယ့်အိမ်မှာ ကိုယ် ဘယ်လိုလုပ် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်မှာလဲ။ ကိုယ့်အိမ်နဲ့ ကိုယ်တောင် ဒီလောက် သံသယ ဖြစ်စရာ ကောင်းအောင် ပြုမူနေပြီးတော့ ငါ့ကို လှည့်စားချင်နေသေးတယ်ပေါ့။"

"တကယ်ပါ။ သခင်မလေး။" "

တောင်ပိုင်းကို ငြိမ်းချမ်းစေသော ဓားတစ်လက်" ဟု နာမည်ပြောင်ရှိသော ကျန်ကွမ်ကျုံး မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အသက် လေးဆယ်အရွယ် လူကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်မလေး... သခင်မလေးရဲ့ အစ်ကိုက သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သခင်မလေး ကလည်း သိုင်းပညာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သူလေ။ ကျွန်တော်တို့လို သာမန် လူငယ်လေးတွေရဲ့ ဒုက္ခကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။ ဒီ လျိုဥယျာဉ် က လျိုကျန်းယွင် ရဲ့ အိမ်လို့ ထင်ရပေမယ့်၊ တကယ်တော့ လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး ရဲ့ သူလျှိုတွေ အများကြီး ရှိနေပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြတာပါ။

"သခင်ကြီး ကူ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေတဲ့ လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး ထဲက နံပါတ်ခြောက် နဲ့ နံပါတ်ခုနစ် တို့ပဲ။ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က ဂူ အဆိပ်တွေ အကြောင်း သိထားပြီး ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို အဆိပ်ခတ်ထားတာ။ အကယ်၍ သူတို့က သစ္စာဖောက်မှု တစ်ခုခုကို တွေ့သွားရင် အချိန်မရွေး ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ယူသွားနိုင်တယ်။"

ကူချူတုန်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့၏ အသံလွှင့်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အစ်ကိုက နင်တို့ကို အထဲခေါ်လာခဲ့ဖို့ ပြောတယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး ကူ။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ထိုလူအုပ်စု၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး အလောတကြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား အကြိမ်ကြိမ် ဆိုလိုက်ကြလေသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ကူချူတုန်း၏ အနောက်မှ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ဧည့်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

အထဲရောက်သည်နှင့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကူမော့ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အဖွဲ့က ချက်ချင်း ဒူးထောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကူမော့က လက်ကို မြှောက်ကာ သူတို့ကို ထောက်ပံ့ရန် အတွင်းအား တစ်စက်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကူမော့က လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အဝေးမှနေ၍ လက်ညှိုးဖြင့် သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ထိုးလိုက်ရာ သူတို့ အားလုံး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရလေသည်။ သို့သော် သူတို့က အလောတကြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြသည် ။ ကူမော့၏ လက်ညှိးက တိုက်ခိုက်မှု မဟုတ်ဘဲ ကုသပေးသည့် အမူအရာဖြစ်ပြီး၊ သွေးများမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အနည်ထိုင်နေသော သွေးများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြကြလေသည်။

ကူမော့က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်၏။

"လူကြီးမင်းတို့... တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် ညီမလေးက ငယ်သေးပြီး နောက်ပြောင်တတ်တော့၊ သူမရဲ့ ခွန်အားကို သူမ မသိဘဲ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဒုက္ခပေးမိသွားတယ်။"

"ရပါတယ်၊ ရပါတယ်။"

"ကျွန်တော်တို့က အဆင်မခြင်ဘဲ ဒီကို လာခဲ့မိလို့ သခင်မလေး ကူ ဝင်ပါလာတာက ပုံမှန်ပါပဲ။"

"သခင်မလေး ကူ က ရိုးသားပြီး အပြစ်ကင်းတယ်၊ ပြီးတော့ သိုင်းပညာလည်း ပြောင်မြောက်တယ်။ သူမက သခင်ကြီး ကူ လိုပဲ လူတွေကြားက နဂါးတစ်ကောင်ပါပဲ။"

အခြားသူများက ကူမော့၏ ယဉ်ကျေးသော စကားများကို မတုံ့ပြန်ရဲဘဲ သူ့ကို အဆက်မပြတ် မြှောက်ပင့်နေကြလေသည်။

ကူမော့က လက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းကာ မေးလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့က ဂူမှော်ပညာ အကြောင်း ပြောနေတာ ကျွန်တော် ကြားလိုက်တယ်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။"

တခြားသူများက ခွေးခြေခုံများပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကြပြီး အားလုံးမှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ရလေသည်။

လျိုကျန်းယွင်က လက်ပူးဆုပ်ကာ ရှင်းပြလေသည်။

"သခင်ကြီး ကူ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီနေ့ မြို့ပြင်မှာ ခင်ဗျားကို သွားကြိုခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက၊ ခင်ဗျားကို လေးစားမှု ပြသချင်တာအပြင်၊ ခင်ဗျားကို တားပြီး အချိန်ဆွဲဖို့ ကျွန်တော်တို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရလို့ပါ။

"ကျွန်တော်တို့ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တဲ့ သူတွေက ခင်ဗျား လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေတဲ့ အဲ့ဒီ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ နဲ့ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ တို့ပါပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က သူတို့က ဖိန်ကူခရိုင် မှာ ပေါ်လာပြီး အမျိုးသမီးတွေကို နေရာအနှံ့ ပြန်ပေးဆွဲနေခဲ့တာ။ အိမ်ထောင်မကျသေးတဲ့ မိန်းကလေး အများအပြား ပြန်ပေးဆွဲခံရပြီး သူတို့ ဘယ်ရောက်သွားလဲ ဆိုတာ မသိရဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သိုင်းပညာက နိမ့်ကျပေမယ့်၊ ကျွန်တော်တို့မှာ တရားမျှတတဲ့ နှလုံးသား ရှိတော့ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို သဘာဝကျကျပဲ သည်းမခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် အဆိုးကို ဖယ်ရှားပြီး တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သူတို့ကို ရှာဖွေဖို့ ကျွန်တော်တို့ စုစည်းခဲ့ကြတယ်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်လောက်က၊ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို သိသွားလို့လားတော့ မသိဘူး၊ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နဲ့ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့က စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး သူတို့ရဲ့ ပြန်ပေးဆွဲမှုတွေက ပိုဆိုးလာကာ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာစစ်ကို ဖော်ပြလာကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့က သဲလွန်စတွေကို လိုက်ရှာရင်း သူတို့ ပုန်းနေတဲ့ နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။

"ဒါပေမဲ့ ရှက်စရာကောင်းတာက၊ မူလက ကျွန်တော်တို့ ငါးယောက်က မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ဖို့ သွားခဲ့ပေမယ့် အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ခံလိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က ဂူ အဆိပ်တွေ ထည့်တဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို ဂူ အကောင်တွေ ထည့်ထားခဲ့တာ။ ကျွန်တော်တို့က နှစ်ရက်တစ်ခါ အဆိပ်ဖြေဆေး သွားယူရတယ်၊ မဟုတ်ရင် နာကျင်မှုက ခံနိုင်ရည် မရှိလောက်အောင်ပဲ၊ အူတွေ ဆွဲဖြဲခံရသလိုမျိုး၊ ဒါပေမဲ့ သေတော့ မသေဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အခု သူတို့ရဲ့ လက်အောက်မှာ လုံးဝ ရောက်နေပြီ။"

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

"အပြစ်ကင်းတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ပြန်ပေးဆွဲတဲ့ နေရာမှာ ကူညီပေးဖို့ ရှင်တို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတာလား။"

လျိုကျန်းယွင် က ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့က တစ်ခုပဲ တောင်းဆိုတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖိန်ကူခရိုင် က ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ ပုန်းနေတဲ့ နေရာကို ဖုံးကွယ်ပေးဖို့ပါ။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီအကြောင်း အများကြီး တွေးကြည့်ပြီးပါပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လိပ်ပြာ မသန့်ဘူးလေ။ ဖိန်ကူခရိုင် မှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိတော့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ရဲဘူး။ အကယ်၍ သူတို့က တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားရရင်၊ ဂူ ကောင်တွေကို အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ယူသွားနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုကို စဉ်းစားနေခဲ့တာ။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ က ကျွန်တော်တို့ကို ရုတ်တရက် လာရှာပြီး ပြောတယ်၊ 'သခင်ကြီး ကူ... သူတို့ကို ဖိန်ကူခရိုင် မှာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးဖို့ အမိန့်ကြောင့် သခင်ကြီး ကူ ကို အချိန်ဆွဲထားရမယ့် တာဝန်တစ်ခု ငါတို့ကို ပေးထားတယ်။ အချိန်အကြာကြီး မလိုပါဘူး၊ ဒီနေ့နဲ့ မနက်ဖြန်ပဲ' တဲ့။"

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ရှင်တို့က ဒီနေ့ မြို့တံခါးမှာ ကျွန်မအစ်ကိုကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး အချိန်ဆွဲထားဖို့ စီစဉ်ထားတာပေါ့၊ ဒါမှ ကျွန်မတို့ အဲ့ဒီ လူယုတ်မာ နှစ်ယောက်ကို စုံစမ်းဖို့ အချိန်မရအောင်လို့လေ။"

လျိုကျန်းယွင် က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ က ကျွန်တော်တို့ကို စိတ်ငြိမ်နံ့သာတိုင် တွေတောင် ပေးသွားသေးတယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်း လျိုကျန်းယွင် က အဝါရောင် နံ့သာတိုင် အချို့ကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီ စိတ်ငြိမ်နံ့သာတိုင် က အရောင်အဆင်း မရှိဘူး၊ အနံ့အသက် မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အဆိပ်လည်း မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ အချိန်အကြာကြီး ရှူမိရင် အိပ်ချင်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ က သူ့ကို အချိန်ဆွဲဖို့ ဒီနံ့သာတိုင်တွေကို သုံးခိုင်းပြီး၊ မနက်ဖြန် ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ကို အဆိပ်ဖြေဆေး ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။

"အဲ့ဒီ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နဲ့ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့က အမျိုးသမီးငယ်လေးတွေကို နေရာအနှံ့ ပြန်ပေးဆွဲနေတာဆိုတော့ သူတို့က မိစ္ဆာ မှော်ပညာ တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် တခြား တစ်ခုခုကို ကျင့်ကြံနေတာ ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိတယ်။ သူတို့ နှစ်ရက် အချိန်ဆွဲဖို့ လိုအပ်တဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ဖြစ်နေလို့ပဲ၊ သူတို့က ကြောက်နေပေမယ့်... သခင်ကြီး ကူ၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် တောင့်ခံထားရမယ်။

"ကျွန်တော်တို့က သေရမှာ ကြောက်ပေမယ့် အများကြီး တွေးပြီးတဲ့နောက် ဒီအကြောင်းကို ခင်ဗျားကို ပြောပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ။ တကယ်လို့ အဲ့ဒီ လူယုတ်မာ နှစ်ယောက်က လူအများကြီးကို ဒုက္ခပေးပြီး ထွက်ပြေးသွားမယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လိပ်ပြာသန့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် သန်းခေါင်ယံ အချိန်ကြီး ခင်ဗျားကို လာတွေ့တာပါ။

"ကျွန်တော်တို့ တိတ်တဆိတ် လာခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျွန်တော့် မျိုးနွယ်စုထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့ဒီ လူယုတ်မာ နှစ်ယောက်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရပြီး သတင်းပေးအဖြစ် အသုံးချခံနေရပြီး သတင်းပေးလိုက်မှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ အသက်က ဒုတိယပါ၊ အဓိက စိုးရိမ်တာက အကယ်၍ အဲ့ဒီ လူယုတ်မာ နှစ်ယောက်က သူတို့ ပေါ်သွားပြီဆိုတာ သိသွားရင် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားမှာ သေချာလို့ပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လျိုကျန်းယွင် က လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"သခင်ကြီး ကူ... ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ နဲ့ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ တို့က အခု မြို့တောင်ဘက်က အန်းယွမ် လမ်းကြားက ရှစ်အိမ်မြောက် ဖြစ်တဲ့ မာ မိသားစု ရဲ့ အိမ်မှာ ရှိနေပါတယ်။ တံခါးဝမှာ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ခြင်္သေ့ရုပ် တစ်ခု ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ဥယျာဉ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက် လမ်းကြောင်း တစ်ခု ရှိတယ်။ သူတို့က လူတွေကို ပြန်ပေးဆွဲတဲ့အခါ အဲ့ဒီ လမ်းကြောင်းကနေ ဝင်ထွက်လေ့ ရှိတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်ကြီး မာ ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ သူ့မိသားစုက သူတို့ကို ဖုံးကွယ်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရလို့ပါ။"

အခန်း (၁၁၄)- နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ရိုက်နှက်ခံရပြီးတဲ့နောက် ရှင်တို့ အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေတာ မဆန်းပါဘူး။ ရှင်တို့ အားလုံးက လူကြမ်းကြီးတွေလို့ ကျွန်မ ထင်ခဲ့တာ။"

လျိုကျန်းယွင် နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာထားမှာ ခါးသီးသွားလေသည်။

ကူချူတုန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်မတို့ကို အမှန်တရား ပြောပြလိုက်လို့ အမှားတစ်ခု လုပ်မိသွားမှာကို ရှင်တို့ မကြောက်ဘူးလား။ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နဲ့ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့က ဂူ အကောင်တွေကို သုံးပြီး အဝေးကနေ လူသတ်နိုင်တယ်လို့ ရှင်တို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။"

"ကြောက်တာပေါ့၊ ဘယ်လိုလုပ် မကြောက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။" လျိုကျန်းယွင် က အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့် အလောင်းအစားတစ်ခု လုပ်ကြည့်မယ်လို့ တွေးလိုက်တာ။ ပြီးတော့ အဓိက အကြောင်းရင်းက ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နဲ့ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့က ကျွန်တော်တို့ဆီက ဂူ ကောင်တွေကို ဖယ်ရှားပေးမယ် ဆိုတဲ့ ကတိကို တည်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မယုံကြည်လို့ပါ။ သခင်ကြီး ကူ က ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်နိုင်မလား ဆိုတာကို အလောင်းအစား လုပ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။"

"ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ပါ့မယ်။"

ကူမော့က လျိုကျန်းယွင် ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ချက်ချင်း လက်တင်လိုက်ရာ စစ်မှန်သောချီ တစ်စက်က ကျင်းဝေ့ အပ်စိုက်မှတ်မှတစ်ဆင့် လျိုကျန်းယွင် ၏ ထူးခြားသော သွေးကြောရှစ်ခု အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် လျိုကျန်းယွင် ၏ အူသိမ်ပိုင်း အတွင်းရှိ ဆန်စေ့အရွယ်အစားရှိသော သန်ကောင်တစ်ကောင်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

"ဂူကောင်တစ်ကောင် တကယ် ရှိနေတာပဲ။"

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

လျိုကျန်းယွင် က အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး ကူ... ခင်ဗျားက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သိုင်းပညာတွေ ရှိတဲ့ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်လေ၊ ခင်ဗျား... ခင်ဗျား ကျွန်တော့် အသက်ကို ကယ်နိုင်မလား။"

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီ ဂူကောင်ရဲ့ တည်နေရာက အရမ်း ထူးဆန်းတယ်။ အကယ်၍ စွမ်းရည် မလုံလောက်ဘူး ဆိုရင် ဖယ်ရှားဖို့ နေနေသာသာ၊ အဲ့ဒါကို သတိထားမိဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ အူသိမ်ပိုင်း က နူးညံ့တယ်။ အကယ်၍ ဂူကောင်က တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားမိတာနဲ့ အူအရေပြားကို ချက်ချင်း ဖောက်ဝင်သွားလိမ့်မယ်။ အူကို ဖောက်ဝင်ဖို့ တစ်ခဏပဲ ကြာပြီး အူကို ဖြတ်တောက်ဖို့ အသက်ရှူ နှစ်ကြိမ်ပဲ ကြာတယ်။ ဆေးဝါးနဲ့ ကုသဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။"

လျိုကျန်းယွင် ၏ မျက်နှာ ဖြူရော်သွား၏။

"ဒါပေမဲ့"

ကူမော့က ဆက်ပြောသည်။

"ဒီ ဂူ ကောင်ကို ကုသဖို့ နည်းလမ်း နှစ်ခု ကျွန်တော့်မှာ ရှိတယ်။ ပထမ နည်းလမ်းက အချိန်ယူရမယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ငွေအပ်တွေကို သုံးပြီး အပ်စိုက်မှတ်တွေကို ထိုးဖောက်ဖို့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သမားတော်တစ်ယောက်ကို ရှာရမယ်၊ ပြီးရင် အတွင်းအားနဲ့ ဖြည့်စွက်ပြီး ဂူ ကောင်ကို အူထဲကနေ မောင်းထုတ်ရမယ်။ ဒီနည်းလမ်းက ရှုပ်ထွေးပြီး အချိန်ယူရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အားသာချက်ကတော့ ခင်ဗျား နာကျင်မှု ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဒုတိယ နည်းလမ်းကတော့ ဂူကောင်ကို သတ်ဖို့အတွက် အရမ်းအေးစက်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် အလွန်အမင်း ယန်ဓာတ် ပြည့်ဝတဲ့ စစ်မှန်သောချီ နဲ့ ကျွန်တော် တိုက်ရိုက် ဖုံးအုပ်လိုက်တာပဲ။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးနိုင်ပြီး အခုချက်ချင်း လုပ်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအတွက်တော့ ပိုပြီး နာကျင်ရလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်က အရမ်းအေးစက်တဲ့ စစ်မှန်သောချီ ကို သုံးမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ အူတွေကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အေးခဲသွားစေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ တကယ်လို့ ကျွန်တော်က အရမ်းယန်ဓာတ် ပြည့်ဝတဲ့ စစ်မှန်သောချီ ကို သုံးမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ အူတွေက မီးလောင်နေသလို ခံစားရလိမ့်မယ်။"

လျိုကျန်းယွင် နှင့် အခြားသူများ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြ၏။ သူတို့ အသက်ရှင်နိုင်သရွေ့ ဤသည်က အရေးအကြီးဆုံးပင်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် ဒုတိယ နည်းလမ်းကို ပိုသဘောကျပါတယ်"

လျိုကျန်းယွင် က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်မှန်သောချီ တွေကို အသုံးပြုတာက သခင်ကြီး ကူ ကို သက်ရောက်မှု ရှိသွားမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်။"

"စစ်မှန်သောချီ အများကြီး ကုန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ကူမော့က ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် သခင်ကြီး ကူ... ကျွန်တော့် အသက်ကို အခု ကယ်တင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

လျိုကျန်းယွင် က ပြောလိုက်သည်။

"ပထမ နည်းလမ်းက မနာကျင်ဘူး ဆိုပေမယ့်၊ ဂူကောင်တွေရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို ခံရမှာကို ကျွန်တော် အရမ်း ကြောက်တယ်။ နောက်ထပ် တစ်ရက်လောက် ထပ်အသက်ရှင်ရရင်တောင် ကျွန်တော့် အသက်က ကျွန်တော့်ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။"

အခြား လေးယောက်ကလည်း ထိုအတိုင်းပင် လိုက်လုပ်ကြလေသည်။

သေချာသည်မှာ သူတို့ အားလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် အတွေးများ ရှိကြသည်။ အကယ်၍ ကူမော့က ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နှင့် ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့ကို မသတ်နိုင်ပါက၊ သူတို့ နှစ်ဦး၏ ဒေါသကြောင့် သူတို့ အသတ်ခံရနိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ သူတို့က ယခု ဂူ ကောင်များကို ဖြေရှင်းထားမည်ဆိုပါက၊ ကူမော့၏ စစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ အနည်းဆုံး သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကူမော့က သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို သိထားပြီး သူတို့အတွက် ဂူကောင်များကို ချက်ချင်း စတင် သတ်ဖြတ်ပေးလိုက်လေသည်။

သူ အခုလေးတင် ဂူကောင်များကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်၊ နှင်းခဲ စစ်မှန်သောချီ နှင့် မင်ယွီ စစ်မှန်သောချီ တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုက ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်သလို၊ နေမင်းစစ်မှန်သောချီ ကလည်း သတ်နိုင်လေသည်။ ထို့နောက် ကူမော့သည် ဂူကောင်များကို စတင် သတ်ဖြတ်လေတော့သည်။

သူတို့ ငါးယောက်လုံးကို လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်တောင် မယူလိုက်ရဘဲ ဂူကောင်များကို သတ်ဖြတ်ပေးလိုက်သည်။

သူတို့ အားလုံး နာကျင်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေကြပြီး၊ ဝမ်းဗိုက်များကို ကိုင်ကာ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်။ သို့ရာတွင် ဥယျာဉ်ထဲရှိ သူလျှိုများက တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို သတိထားမိပြီး လူယုတ်မာ နှစ်ဦးကို သတိပေးလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အသံတစ်သံမျှ မထွက်ရဲကြချေ။

ခဏအကြာတွင်...

သူတို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကြလေသည်။

ကူမော့က လျိုကျန်းယွင် ကို သယ်ဆောင်ကာ စံအိမ်ထဲမှ လွင့်ပျံထွက်သွားပြီး၊ ကူချူတုန်းကလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါသွားလေသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းများဖြင့် မည်သူကမျှ သူတို့ကို သတိထားမိမည် မဟုတ်ပေ။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လျိုကျန်းယွင် ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် မြို့တောင်ဘက်ရှိ စံအိမ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

လျိုကျန်းယွင် ကို သယ်ဆောင်လာသော ကူမော့က ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်သို့ ညင်သာစွာ လွင့်ဆင်းသွားပြီး၊ ထို့နောက် ကူချူတုန်း လည်း ပျံသန်းရောက်ရှိလာလေသည်။

လျိုကျန်းယွင် က ရှေ့ရှိ အိမ်တစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"သခင်ကြီး ကူ... တစ္ဆေ နှစ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နဲ့ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့က အရင်က အဲ့ဒီအိမ်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာ။ ဘယ်သူမှ အထဲကို ဝင်ခွင့်မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့ အဲ့ဒီမှာ ရှိသေးလား ဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။"

ကူမော့က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူတို့က အခု ငါတို့ ခြေအောက်က အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတာ။"

လျိုကျန်းယွင် လန့်သွား၏။

ကူမော့က အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ ခြံဝင်း အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေစဉ်ကတည်းက အိမ်ထဲမှာ လူတွေ စကားပြောနေတာကို ကြားခဲ့ရပြီး၊ သူတို့ရဲ့ စကားတွေအရ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နှင့် ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနိုင်လေသည်။

ကူချူတုန်းက အမိုးကြွေပြား တစ်ချပ်ကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဒေါသလှိုင်းတစ်ခုက သူမ၏ ခေါင်းထဲသို့ ချက်ချင်း တက်လာလေသည်။

အိမ်ထဲတွင် ငရဲပြည် တစ်ခုအလား ဖြစ်နေ၏။

အလယ်ဗဟိုတွင် အလျားနဲ့အနံ ဆယ်ပေခန့်ရှိသော သွေးကန်ကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏ အထက်တွင် ကိုယ်တီးလုံး ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီး ဆယ်ယောက်ကျော်ကို လက်များ တုပ်နှောင်ကာ ခေါင်မိုးတန်းများမှ ဆွဲချထားလေသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဓားဒဏ်ရာ တစ်ချက်စီ ရှိနေပြီး ၎င်းမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျကာ အောက်ရှိ သွေးကန်ထဲသို့ ကျဆင်းနေလေသည်။

ထိုသွေးကန်ထဲတွင်မူ အမျိုးသမီးများ၏ ကိုယ်တီးလုံး အလောင်းများက နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ပေါ်နေလေသည်။

သွေးကန်ဘေးတွင် ဧရာမ ဒယ်အိုးကြီး နှစ်ခုအောက်၌ မီးများ လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ တစ်ခုစီတွင် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ဆေးရည်များ တည်ထားလေသည်။

အခန်းထဲတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ရပ်နေ၏။ တစ်ယောက်မှာ လေတိုက်လိုက်ရင်တောင် လွင့်သွားနိုင်မည့်အလား အလွန် ပိန်လှီနေလေသည်။ သူသည် စုတ်ပြဲပြီး ညစ်ပေနေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပွယောင်းယောင်း ဖြစ်နေကာ၊ သူ၏ လည်ပင်းမှ ထူးခြားသော ကြိုးတစ်ချောင်း တွဲလောင်းကျနေသည်။ သူသည် ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ ပင်ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ယောက်မှာ အာဟာရပြတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ကုန်းနေကာ လေတိုက်လိုက်ရင်တောင် လဲကျသွားနိုင်မည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများက စုတ်ပြဲနေသော လျှော်ကြိုးများအလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေ၏။ သူသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် ပိန်လှီနေပြီး အရေပြားနှင့် အရိုးသာ ကျန်တော့ကာ၊ သူ၏ ရှေ့ရှိ အစားအစာပုံးကြီး တစ်ခုကို ဝံပုလွေတစ်ကောင်အလား စားသောက်နေသည်။ သူသည် ဒဏ္ဍာရီထဲက ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ တစ်ကောင်နှင့် တကယ်ကို တူလှပေသည်။

"စားတယ်၊ စားတယ်၊ စားတယ်။ တစ်နေကုန် မင်းလုပ်တာက စားဖို့၊ စားဖို့၊ စားဖို့ပဲ။ မင်း ဘာလို့ စားရင်းနဲ့ မသေသွားရတာလဲ၊ ခွေးကောင်။"

ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ က ဟင်းရည်ခပ် ယောက်မကြီး တစ်ခုကို ကိုင်ကာ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ဒယ်အိုးကို အဆက်မပြတ် မွှေနေရင်း မကျေမနပ် ပြောလိုက်၏။

"မင်းက တစ်နေကုန် စားနေပြီး၊ ငါက ဒီမှာ ဆေးဖော်ဖို့ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်နေရတယ်။ လူတွေကို ဖမ်းလာတာလည်း ငါပဲ၊ မင်းက ကူညီပေးလို့ မရဘူးလား။"

ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ က ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း စကားမပြောဘဲ ဆက်စားနေလေသည်။

ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒီညက နောက်ဆုံးညပဲ။ နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ က အောင်မြင်တော့မယ်။ မင်း နည်းနည်းလောက် ပိုပြီး အာရုံစိုက်လို့ မရဘူးလား။"

ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ ကို ဖန်တီးဖို့ ယင် စွမ်းအင် အားအကောင်းဆုံး သန်းခေါင်ယံ အချိန်မှာ စတင် သန့်စင်ဖို့ လိုတယ်လေ။ စောပါသေးတယ်။ မင်းက ဘာလို့ လောနေတာလဲ။ ငါ အရင် စားပါရစေဦး။"

ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ က ဟင်းရည်ခပ် ယောက်မ တစ်ခုကို ဒေါသတကြီး ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မင်းကို ငါ သေတဲ့အထိ ရိုက်သတ်ပစ်မယ် ခွေးကောင်။ အခု ပြီးအောင် လုပ်စမ်း။ သန်းခေါင်ယံ အချိန်ရောက်ရင် မင်း နည်းနည်းလောက် နောက်ကျလို့ မရဘူးလား။ အခု ဘယ်အချိန် ရှိပြီလဲ။ အဲ့ဒီ ခွေးကောင် မျက်မမြင်ကူ က ဖိန်ကူခရိုင် မှာ ရောက်နေတယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။ ဒီည ငါတို့ ထွက်ပြေးရမယ် ဆိုတာ သိတယ်မလား။ ကျစ်... ခေါင်းဆောင် နဲ့ တွေ့ရင် ငါ မင်းအကြောင်း တိုင်ပြောဦးမယ်...."

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ က တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ က လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားပြီး စကားမပြောတော့ဘဲ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျကာ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"အာ"

ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ညီငယ် ခုနစ်... ငါက အဲ့ဒီလိုလေး ခေါက်လိုက်ရုံနဲ့ မင်း တကယ် သေသွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားလေသည်။

သူ ချက်ချင်း လန့်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

"သူ တကယ် သေသွားတာလား။"

သူက ယောက်မကို အလောတကြီး ပစ်ချလိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသော၊ အရိုးပေါ်အရေတင် ဖြစ်နေသော၊ အကြေးခွံများ ပါရှိပြီး အနက်ရောင် လက်သည်းများ ရှိသည့် လက်များဖြင့်၊ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ ၏ ရှုပ်ပွနေပြီး ချဉ်စော်နံနေသော ဆံပင်များကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ သွေးရောင် ကင်းမဲ့နေသော မျက်နှာမှာ ပို၍ ဖြူရော်သွားပြီး ပို၍ ကြောက်မခန်းလိလိ ဖြစ်သွားလေသည်။

အဲ့ဒီမှာ... ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် ပြောင်းဖူးစေ့ အရွယ်အစားခန့်ရှိသော သွေးထွက်နေသည့် အပေါက်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်... ဘယ်လိုလုပ် ဒါကို ဒီလောက် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် လုပ်နိုင်ရတာလဲ။"

လက်နက်ပုန်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး၊ သူ မသိလိုက်ဘဲ သူ့နှာခေါင်းအောက်မှာတင် ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ ၏ အသက်ကို ယူသွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ မှာ ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုများက ဒီရေလုံးကြီးအလား သူ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွား၏။

သူ ဆက်ပြီး မတုံ့ဆိုင်းရဲတော့ဘဲ၊ ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ပြတင်းပေါက်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး ညအမှောင်ထုထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားလေသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော လေပြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူ့ကို ငရဲပြည်မှ လွတ်မြောက်လာသော မိစ္ဆာ တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေစေလေသည်။

သို့သော် သူ၏ ခြေထောက်များက ပြတင်းပေါက်ကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ သူ အသက်ရှူရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ခင်၊ သူ၏ လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားစေပြီး အသက်ရှူကျပ်သည့် ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။ သူက ၎င်းကို ဖမ်းဆွဲရန် အလိုအလျောက် လက်လှမ်းလိုက်ရာ၊ လူများကို ခြောက်လှန့်ရန် သူ အသုံးပြုလေ့ရှိသော သူနှင့် အလွန် ရင်းနှီးသည့် ကြမ်းတမ်းသော ကြိုးကို သွားထိမိလိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ သေစေနိုင်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ က ကြိုးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ သာမန်ဟု ထင်ရသော ကြိုးမှာ ယခုအခါ မယုံနိုင်လောက်အောင် မာကျောနေပြီး သူ ဖြတ်တောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သူက အသည်းအသန် ရုန်းကန်ပြီး ခြေထောက်များကို ကန်ကာ ကြိုးကို အစွမ်းကုန် ဆွဲလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားသော်လည်း၊ ကြိုးမှာ ပို၍သာ တင်းကျပ်လာလေသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူက စကားထစ်ကာ သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ "ကလွတ်" မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကူ...ကူမော့-"

"တစ္ဆေပျံ ဘယ်မှာလဲ။"

ကူမော့ကကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"တစ္ဆေပျံ ရဲ့ တည်နေရာကို ပြောပြရင် မင်း အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ ငါ စဉ်းစားပေးမယ်။"

"တစ္ဆေပျံ က...."

ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ ၏ သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျယ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ၊ သူ၏ သူငယ်အိမ်များထဲမှ အင်းဆက် နှစ်ကောင် ပျံထွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်း မီးလောင်ကာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဒါက...." ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက ဂူကောင်တစ်မျိုးမျိုးရဲ့ ကူးစက်ခံထားရတာ ဖြစ်ရမယ်။ တစ္ဆေပျံ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ ပြောလို့ မရဘူး။ သူ စကားပြောလိုက်တာနဲ့ ယန္တရား တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။

"သူက တစ္ဆေပျံ ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား မဟုတ်ဘူးလား။"

"ဒါဆို ဒီ ဂူကောင်ကြောင့်များ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ က တစ္ဆေပျံ ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာတာ ဖြစ်နိုင်မလား။"

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် အောက်သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်ကာ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ ၏ အလောင်းကို စတင် စစ်ဆေးလေသည်။ ထို့နောက် ကူမော့ လည်း ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်ရာ အခြား ထူးခြားမှု ဘာမှ မတွေ့ရပေ။ ပြဿနာ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူမကို ခေါင်းဖြတ်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကူချူတုန်းက ခေါင်းကို ပြန်တပ်လိုက်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရန် တံခါးကို အလျင်အမြန် တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။

အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ သွေးကန်အထက်တွင် ဆွဲချခံထားရသော ကိုယ်တီးလုံး အမျိုးသမီး ဆယ်ယောက်ကျော် ပင်ဖြစ်သည်။

လျိုကျန်းယွင် က သံသယများကို ရှောင်ရှားရန် သူ၏ ခေါင်းကို ဘေးသို့ ချက်ချင်း လှည့်လိုက်လေသည်။

ကူချူတုန်းက ကြိုးများကို ဖြတ်ရန် သူမ၏ ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လူဆယ်ယောက်ကျော်ကို လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။ သို့သော် သူတို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွား၏။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... သူတို့ရဲ့ နှလုံးတွေ အားလုံး ဆုတ်ဖြဲခံထားရတယ်။ သူတို့ သေနေတာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ နှလုံးတွေက ခုန်နေသေးတာလဲ၊ သွေးတွေလည်း အများကြီး ထွက်နေတယ်။ သူတို့ကို ကယ်လို့ မရတော့ဘူး။"

ကူမော့က သူတို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က နှလုံးတွေကို လှုံ့ဆော်ဖို့နဲ့ အသက်ဝင်နေအောင် လုပ်ဖို့ အထူး ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို သုံးထားတာ ဖြစ်ရမယ်။"

"နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ"

ရုတ်တရက် လျိုကျန်းယွင် က အော်ပြောလိုက်၏။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... ဒီမှာ စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိတယ်။"

ကူချူတုန်းက အပြေးအလွှား သွားကြည့်ရာ လျိုကျန်းယွင် က သေတ္တာငယ်လေး တစ်လုံးထဲမှ စာအုပ်တစ်အုပ် ထုတ်ယူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ လက်ရေးမူ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်အသစ်စက်စက်ပုံ ပေါက်နေကာ မကြာသေးမီကမှ ကူးယူထားခြင်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

သူမက ၎င်းကို အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ပြီး ကူမော့ကို ရှင်းပြလေသည်။

"ဒါက နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ လို့ခေါ်တဲ့ သတ္တဝါ တစ်ကောင်ကို မွေးမြူတဲ့ နည်းလမ်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ။ အဲ့ဒီအတွက် အပျိုစင် ၇၂ ယောက်ရဲ့ နှလုံးသွေးကို စုဆောင်းပြီး ဆေးဝါး အမျိုးမျိုးနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့ လိုတယ်။ အပျိုစင် သွေးကို အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးပြီး အပျိုစင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွက်တစ်ခုအနေနဲ့ သုံးရတာ။ ယင် စွမ်းအင် အားအကောင်းဆုံး သန်းခေါင်ယံ အချိန်မှာ အဲ့ဒါကို သန့်စင်ပြီး ဆယ့်နှစ်ရက်ကြာ မွေးမြူရတယ်။

အဲ့ဒါက ဂူ ကောင် အများကြီးကို ထုတ်လုပ်ပေးလိမ့်မယ်၊ အရေအတွက်ကတော့ မသေချာဘူး။ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးနေ့မှာ ဂူကောင်တွေကို တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် စားခိုင်းရတယ်။ နောက်ဆုံး ကျန်တဲ့ တစ်ကောင်က အောင်မြင်တဲ့ နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ ပဲ။ နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ က ဘာလုပ်သလဲ ဆိုတာကိုတော့ မှတ်တမ်းတင် မထားဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် သွေးကန်ထဲတွင် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။ အဲ့ဒီ အလောင်းတွေက နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး၊ သူတို့ကို ဂူကောင်တွေက စားပစ်လိုက်လို့ အပြင်ခွံပဲ ကျန်တော့တာ နေမှာပါ။

ကူမော့က နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူစာအုပ် ၏ လက်ရေးမူကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအရာက ယုတ်မာပြီး အန္တရာယ် များတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒါကို ချန်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကူမော့က လက်ရေးမူကို အနည်းငယ် လှုပ်ခါလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ချက်ချင်း မီးလောင်သွားပြီး ပြာအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

လျိုကျန်းယွင် က အခန်းကို သေသေချာချာ ရှာဖွေလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ခြင်းတောင်းတစ်ခုထဲမှ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော စည်ငယ် တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပဲ။ အဲ့ဒီ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ က ဂူ ကောင်တွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဒါကို သုံးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒါကို မဖျက်ဆီးရဲဘူး။

"ဒီ ဂူကောင်တွေက အရမ်း ယုတ်မာတယ်။ စည်ငယ် ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် ဂူကောင် ကူးစက်ခံထားရတဲ့ သူကို အန္တရာယ် ဖြစ်စေမလား ဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ။"

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"ဒါကို ကျွန်တော့်ကို အရင် ပေးထားပါ။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်ရင် စာတစ်စောင် ရေးမယ်။ ခင်ဗျားက ချန်းတန်မြို့လေး မှာရှိတဲ့ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ဆီကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပို့ပေးဖို့ လူတစ်ယောက်ကို စီစဉ်လိုက်ပါ။ သူတို့က နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ကူ အတတ်ပညာ တွေကို နားလည်တဲ့ သူတစ်ယောက်ကို စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး ကူ။"

လျိုကျန်းယွင် က အလောတကြီး ပြောလိုက်၏။

ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားဆီ အပ်ထားလိုက်မယ်။ အဲ့ဒီ ဂူ အကောင်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... သူတို့က ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သလို ငယ်ရွယ်သေးတဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတော့၊ သာမန် အဆိပ်ပြင်း အင်းဆက်တွေနဲ့ ဘာမှ မကွာခြားပါဘူး။ သူတို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ ခင်ဗျားမှာ နည်းလမ်း ရှိမှာပါ။"

လျိုကျန်းယွင် က ချက်ချင်း လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဒီက ကိစ္စတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ကျွန်တော် အခုပဲ လူသွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လျိုကျန်းယွင် က အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ကူချူတုန်း ကမူ သူမ၏ ဓားကို ယူကာ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် သွားလေသည်။

ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ ၏ အလောင်းကဲ့သို့ပင် ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ မှာ အရင်သေဆုံးသွားသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူ၏ အရှေ့တွင် ပြာပုံ နှစ်ပုံ ရှိနေလေသည်။ သူ သေဆုံးပြီးနောက် ဂူကောင်များက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ တွားသွားထွက်လာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးရှို့သတ်သေသွားကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ခေါင်းများကို စုဆောင်းပြီးနောက် ကူချူတုန်းက အမျိုးသမီး ဆယ်ယောက်ကျော်၏ အလောင်းများကို ဖုံးအုပ်ရန် အိမ်ထဲရှိ လိုက်ကာများကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး သူတို့၏ နောက်ဆုံး အချိန်များတွင် ဂုဏ်သိက္ခာ အချို့ ပေးစွမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် မောင်နှမ နှစ်ဦးသည် အိမ်ထဲမှ လွင့်ပျံထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တစ္ဆေများအလား မြို့ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး အဆောက်အအုံများကို ကျော်လွှားကာ ခေါင်မိုးများကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လျက်၊ သူတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်သော်လည်း လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဆိုင်များမှာ ပိတ်ထားပြီးဖြစ်ကာ ရံဖန်ရံခါ ကြားရသော ခွေးဟောင်သံလေးများကို ကျယ်ပြောသော နှင်းကျနေသည့် ညဉ့်ယံက ဝါးမြိုသွားလေသည်။

"အစ်ကို... ကျွန်မရဲ့ လက်ချောင်းလှုပ်ခတ် နတ်ဘုရားနည်းစနစ် က အများကြီး တိုးတက်လာတယ် မဟုတ်လား။ ကြည့်လေ၊ အဲ့ဒီ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ တောင် တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ခင်မှာ ကျွန်မက သံဘောလုံး တစ်လုံး ပစ်လွှတ်ပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်တာ။"

"အင်း... တော်တော်လေး ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုပဲ။"

"အစ်ကိုက အရမ်း ပြီးစလွယ် လုပ်တာပဲ။"

"အင်း။"

"အဲ့ဒီ မိန်းကလေးတွေက သနားစရာ အရမ်း ကောင်းတာပဲ။ သူတို့က နာကျင်မှု အကြီးကြီးနဲ့ သေဆုံးခဲ့ရမှာ။ သူတို့က ငယ်ငယ်လေးတွေပဲ ရှိသေးတာကို၊ တခြားသူတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။"

ကူမော့က သက်ပြင်းအသာချလိုက်၏။ ဤကဲ့သို့သော အရာများမှာ သိုင်းလောက၏ မိစ္ဆာ အင်အားစုများအတွက် ရေခဲတောင်၏ ထိပ်စွန်းလေးသာ ဖြစ်လေသည်။

ကူချူတုန်း လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ လရောင်အောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် လျိုဥယျာဉ် သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

ကူမော့က ပျံသန်းနေစဉ် စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်၏ -

[ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ]

[ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်ရရှိပါသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် သစ်ခွသွေးကြောပိတ် လက်ကွက် ]

[ ယခု ရယူမည်လား ]

[ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ]

[ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်ရရှိပါသည် - ကောင်းကင်ပိုးချည် ရတနာဝတ်စုံ ]

[ ယခု ရယူမည်လား ]