အခန်း (၅၅-၅၇)

အခန်း (၅၅) (က)

နောက်ဆုံးအမျိုးသမီးဧည့်သည်အနေဖြင့် ရှားရှားက ရွေးချယ်ရန် လူကို မဆုံးဖြတ်ခဲ့ပေ။

သူက နှစ်ကုန်တွင် ရှန်းရွှမ်ကို ဖိတ်ကြားရန် စီစဥ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ နောက်ဆုံးရုပ်ရှင်တွင် ဆိုးရွားသည့် ဝေဖန်ချက်များ ရှိခဲ့ပြီးနောက် ရှန်းရွှမ်၏ ကျော်ကြားမှုက ကျသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ရှားရှားက ပြောင်းချင်ခဲ့သည်။

...

Banana Station သည် မကြာသေးမီက ရသစုံလင်ရှိုးတစ်ခု စီစဉ်နေကြောင်း ရှန်းရွှမ်က သူမဘာသာ သိခဲ့သည်။ ဤရသစုံလင်ရှိုးက ယခုအတွက် အတည်ပြုထားသည့် ဧည့်သည်အဖြစ် ချင်ယွဲ့ကျီကို ဖိတ်ကြားထားကြောင်းလည်း သူမ သိပေသည်။ ချင်ယွဲ့ကျီ၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပထမဆုံး ရသစုံလင်ရှိုးဖြစ်သည့်အတွက် လူတိုင်းက အပြောများနေကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကန်းချင်းယွင်ကို ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ဖိတ်ကြားခဲ့ဖူးကြောင်း ကန်းချင်းယွင်၏ အေးဂျင့်နှင့် ရှန်းရွှမ်၏ အေးဂျင့်က ရှန်းရွှမ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက 'ဓားနတ်သမီး' တွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူတို့က ကန်းချင်းယွင်ကို ဖိတ်ကြားခဲ့လျှင် သူမကိုလည်း ဖိတ်ကြားသင့်ပေသည်။

ရှန်းရွှမ်က နောက်ရက်အထိ စောင့်နေခဲ့သော်လည်း Banana Station မှ မည်သူကမှ သူမကို ဆက်သွယ်မလာသည်ကိုသာ တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် မနက်ခင်းတွင်လည်း ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူမက ဖူလဲ့ထျန်းကို ချဥ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဖူလဲ့ထျန်းက Banana Station ၏ တာဝန်ခံဒါရိုက်တာကို ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

ရှားရှားက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ၎င်းက ကိစ္စမရှိပေ။ ထို့အပြင် ယခုတွင် ပိုပြီးသင့်တော်သည့်သူ မရှိပေ။ ရှန်းရွှမ်က နောက်ဆုံးအမျိုးသမီးဧည့်သည်နေရာကို ရသွားလျှင် ရှိုးက စတင်ရိုက်ကူးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်ဇယားက ချင်ယွဲ့ကျီ့အားလပ်သည့် အချိန်အရ အဓိထား စီစဉ်ထားပေသည်။ ပထမဆုံး ရိုက်ကူးရေး အချိန်က လာမည့်သောကြာနေ့ မနက် ၆ နာရီမှ တနင်္ဂနွေနေ့ညအထိ ဖြစ်သည်။

...

အဖွဲ့သားများကို လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ ထိန်းသိမ်းထားစေချင်သောကြောင့် ချင်ယွဲ့ကျီမှလွဲ၍ ကျန်သည့် ဧည့်သည်များကို ကြိုတင်၍ ကြေညာခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ သောကြာနေ့တွင် ရိုက်ကူးခြင်းက ဧည့်သည့်တော်များ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

...

ရိုက်ကူးသည့်နေ့ မနက် ၆နာရီ၌ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့က ဧည့်သည် ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်လုပ်နေပေသည်။

ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ လာနေသည်ကို ရှန်းထင်ရွှမ်းက သိသောကြောင့် သူမက ရှင်းယွမ်ရှန်၏ အစီအရင်ကို ယာယီ ဖျက်ထားခဲ့သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်သောကြောင့် ကင်မရာသမားက တောင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် မောင်းလာခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကားက တောင်အောက်ရှိ ဝါးတောကို ဖြတ်သွားလိုက်ရာ လူများက လျှို့ဝှက်သည့် နေရာတစ်ခုကို ဖြတ်သွားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ဝါးတောကို ဖြတ်သွားပြီးနောက် သူတို့က လမ်းမနှစ်ဖက်လုံးရှိ ဂီဆန်ပန်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တောင်ပေါ်သို့သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပန်းမျိုးစုံရှိပေသည်။ အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံးအရာက အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်သွားသလိုမျိုး ဖရဲသီးများ၊ သစ်သီးအမျိုးမျိုးနှင့် ရောင်စုံလောကကို မြင်လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရောက်ရှိပြီးသည့်အချိန်မှသာ စတင်ရိုက်ကူးရန် မူလက စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ကင်မရာသမားက ဤကဲ့သို့ လှပသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး မနေနိုင်တော့ဘဲ စတင်ရိုက်ကူးရန် ကင်မရာကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။ ထို့ကြောင့် ဒါရိုက်တာ ရှားရှားက ဤအရာကို မြင်လိုက်ပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ကင်မရာသမားက စတင်ရိုက်ကူးနေပြီး ချင်ယွဲ့ကျီက သူ့အိတ်ကို ထုပ်ပိုးနေကြောင်း တွေ့ရှိသွားပြီး စရိုက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကင်မရာသမားက ချင်ယွဲ့ကျီဧည့်ခန်း၏ ဗီဒီယိုကိုသာရိုက်ကူးလိုက်သည်။ သရုပ်ဆောင်၏ ဧည့်ခန်းက အလွန် သပ်ရပ်သန့်ရှင်းနေသည်ကို ကင်မရာသမားက တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှုပ်ပွနေသည့်ဆံပင်ဖြင့် ကန်းချင်းယွင်က ကင်မရာသမားကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ထထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဖြီးလိမ်းပြင်ဆင်ရန် အိပ်ရာထဲမှ ထသွားတော့သည်။

ပိုင်ဟောက်ကလည်း ကင်မရာသမားကို မြင်လိုက်ပြီး အိပ်ရာထဲမှ ထထိုင်ကာ ခဏလောက် တောင့်ခဲနေပြီးနောက် အင်အားမဲ့စွာဖြင့် အဝတ်အစား လဲနေပေသည်။

အမျိုးသမီးဧည့်သည်များအနေဖြင့် လျိုကျင်းနှင့် ရှန်းရွှမ်တို့က မိတ်ကပ်လိမ်းပြီးကြပြီ ဖြစ်ကာ ရိုက်ကူးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြ၏။

ရိုက်ကူးမှု စတင်သည်နှင့် TV ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် နှစ်သက်ဖွယ်ရာကောင်းသည့် ပန်းပွင့်များနှင့် သစ်သီးများ ရှိနေပေသည်။ ရှားရှားနောက်မှ ဝန်ထမ်းက တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ "သူ့မှာ အသီးတွေ ဒီလောက်အများကြီး ရှိတာကို ဘာလို့မရောင်းရတာလဲ "

အသီးများ စင်ပေါ်တွင် တင်သည့်အချိန်တိုင်း အသီးများလုံလုံလောက်လောက် မရှိသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသီးများအပြည့်တင်လာသည့် ထော်လာဂျီလေးတစ်ခုက ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်ကို လူတိုင်းက မြင်လိုက်ရသည်။

...

ကင်မရာသမားကို မြင်သောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ခဏလောက်စောင့်နေပေးပါဦး၊ ကျွန်မ တောင်ခြေမှာ အရင်ဆုံး အသီးတွေ သွားထားလိုက်ဦးမယ် "

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဤရက်များတွင် ရိုက်ကူးရေး လုပ်ရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက လုမင်ဟွေ့ကို မနက်တိုင်းလာပြီး ထော်လာဂျီလေးဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းများ လာယူနိုင်ကြောင်း ပြောထားခဲ့သည်။ တွန်းလှည်းပေါ်ရှိ ကုန်ပစ္စည်းများအတွက်မူ ရင်ရင်က ကူညီသင့်ပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူ့ကို သူမတောင်ပေါ်တွင် နေခွင့်ပြုခဲ့သောကြောင့် ဤကိစ္စအတွက် ရင်ရင်က ကူညီမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယင်းက စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာသည့်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက စကားပြောပြီးနောက် ထော်လာဂျီလေးကို တောင်အောက်သို့ မောင်းလာခဲ့သည်။ ကင်မရာသမားက လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး အလျင်စလို လိုက်သွားခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ထော်လာဂျီကို တောင်ခြေတွင် ရပ်လိုက်ပြီး နောက်တွဲမှ သူမအိတ်ကို ယူလိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမနောက်သို့ လိုက်လာသည့် ရိုက်ကူးရေးဝန်ထမ်းကို ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ အခု သွားရမှာလား "

ရိုက်ကူးရေးဝန်ထမ်းက ခဏလောက် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ အများအားဖြင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ မိန်းကလေးက တကယ်ပဲ ဘာမှမပြောခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း လူအများကြားရှိ ဆက်ဆံရေးက သိပ်မရင်းနှီးခဲ့ပေ။ ပုံမှန်လိုပြောဆိုရန် ခက်ခဲတာ ဖြစ်သင့်ပေသည်။

ဝန်ထမ်းက အိတ်ကို သူတို့ဆီပေးရန် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ပြောလိုက်ပြီး သူတို့က သူမထံ တာဝန်ကတ်ပြားကို ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဧည့်သည်တွေအတွက် တာဝန်ကတ်ပြားပါ "

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တာဝန် ၁။ ကျေးဇူးပြုပြီး မြို့တော် Bရှိ လေဆိပ်၌ လူစုပါ။ သင်က ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို အမှတ်ရသည့်အချိန်တိုင်း ဘောနပ်အမှတ်များ ရရှိပါမည်"

၎င်းကို ဖတ်ပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကတ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဝန်ထမ်းများက ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေကြပြီး မလှုပ်ရှားကြချေ။ ဧည့်သည်တွေက ဘာလို့တာဝန်ကို ဖတ်ရတာလဲ။

"ကျွန်မ ရှင်တို့ကားကို လေဆိပ်ယူသွားလို့ရလား "

ဝန်ထမ်းက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "အား ရပါတယ် " ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကားထဲ ဝင်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းကလည်း အလွန်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ နောက်အချိန်များတွင် screentime မရှိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ရှားရှားက ဝန်ထမ်းကို ခေါင်းစဥ်တစ်ခု ရှာမေးရန် နားကြပ်ထဲမှ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူက ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "တခြားဧည့်သည်တွေ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်မလား "

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ရသစုံလင်ရှိုးဧည့်သည်များက အလွန်များပြားပေသည်။ သူမက ဤရက်များတွင် နေ့တိုင်း ကြည့်ခဲ့ပြီး သူမက နာမည်တချို့ကိုတောင် မမှတ်မိချေ။

"အရိပ်အမြွက်မပေးဘူးလား "

"ဟင့်အင်း "

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါဆို ခန့်မှန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး "

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အနည်းငယ် ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေးနေပေသည်။ "စိတ်လှုပ်ရှားနေလား " အားလုံးပြီးနောက် ဤသည်က ရသစုံလင်ရှိုးတွင် ပါဝင်ခြင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ "စိတ်လှုပ်ရှားတာမျိုးမရှိပါဘူး " သူမ၏ အတွေးအရ ဤရိုက်ကူးမှုသည် စနစ်ကပေးသည့်တာဝန်အရ သူမ၏ လွှမ်းမိုးမှု တိုးတက်ရန် အားထုတ်မှုတစ်ခုထက် မပိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူမအပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိပေ။

ဝန်ထမ်းက တဖန် တိတ်ဆိတ် သွားပြန်သည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိကြောင်း သိပေသည်။

ခေါင်းစဥ်တချို့ ရှာဖွေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကားက လေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယောင်ရွာက မြို့တော် B နှင့် အလှမ်းဝေးပေသည်။ သို့သော် လေဆိပ်နှင့် နီးပေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက အရင်ဆုံး ရောက်သွားပေသည်။

ဝန်ထမ်းက ကားထဲမှ ထွက်လိုက်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ဖြတ်သန်းခွင့်လက်မှတ်၊ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ခရီးဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ် "

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် " ရှန်းထင်ရွှမ်းက လက်မှတ်ကို ယူကာ စောင့်ဆိုင်းသည့် အခန်းကို ဝင်သွားလိုက်သည်။

နောက်ဘက်ရှိ ဝန်ထမ်းက လေထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားခံခဲ့ရသည်။ ရိုက်ကွင်းနောက်ကွယ်တွင် အလုပ်လုပ်နေသည့် ဝန်ထမ်းက ပြောလိုက်သည်။ "သူမက ဘယ်သူ့ကိုမှ မစောင့်တော့ဘူးလား " ယေဘုယျအားဖြင့် ဤအချိန်၌ ဆယ်လီအများစုက တခြားဧည့်သည်များနှင့်ဆုံရန် လော်ဘီတွင် စောင့်ကြပြီး သူတို့က ဤနည်းဖြင့် ရိုက်ကွက်တချို့ ရအောင် လုပ်ကြပေသည်။

ရှားရှားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤအင်တာနက်ဆယ်လီက တကယ့်ကို လူသစ်လေးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ဘာမှမသိပေ။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဤအရာကို ဘာ့ကြောင့် လုပ်မှန်းသူမ မသိပေ။ သို့သော် ရသစုံလင်ရှိုးကို ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည့် ထိုသေချာရေရာမသိသည့် အကြောင်းရင်းများကြောင့် ၎င်းက ကွက်တိဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပထမဆုံးရိုက်ကူးရေးတွင် ချင်ယွဲ့ကျီအပါအဝင် ဧည့်သည်ခြောက်ယောက်အတွက် လက်မှတ်များအားလုံံးက ပထမတန်းစားများ ဖြစ်ကြပြီး နားနေခန်းတွင် မည်သူမှမရှိကြချေ။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ‌အိပ်ရာစော‌‌စော ထလာခဲ့ရသောကြောင့် သူမက ဘာမှမစားခဲ့ရသေးချေ။ မုန့်နှင့် သောက်စရာတချို့ ရောင်းချနေသည့် စင်အများအပြား ရှိသည်ကို မြင်သောကြောင့် သူမက မုန့်တချို့ သွားရွေးခဲ့ကာ ထိုင်ရန် နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်ပြီး တခြားဧည့်သည်များကို စောင့်နေလိုက်သည်။

ယခင် သူမ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည့်အချိန်တုန်းက သူမသည် အသီးများကို မကြာခဏ စားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူမစားနေစဉ် တစ်ယောက်ယောက်က မှတ်တမ်းတင်နေလျှင်တောင် သူမက ရှက်သလို မခံစားရတော့ပေ။ မုန့်တစ်ပွဲစားပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမဘေးရှိ စားပွဲတွင် ထိုင်နေသည့်တစ်ယောက်ကို မြင်သွားခဲ့သည်။ သူက mask တပ်ထားကာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးသလို ခံစားရပေသည်။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ဗီဗီ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် ပေါ်လာဖူးသည့် ပိုင်ဟောက်ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သိသွားခဲ့သည်။

နားနေခန်းသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ရိုက်ကူးရေးဝန်ထမ်းက ပစ္စည်းကိရိယာများကို ပြောင်းလဲလိုက်သောကြောင့် သိပ်မသိသာခဲ့ပေ။ သို့သော် ဧည့်သည်ကို အမြဲတမ်းဝန်းရံနေသည့် လူတချို့ကို ရှိသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပိုင်ဟောက်ကို မြင်သွားသည်။ ပိုပြီးတိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ့နောက်ရှိ လူများကြောင့် သူ့ကို မြင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဟောက်က သူ့ကို ကြည့်နေသည့် တစ်ယောက်ကို မြင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ဖျော်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံကို မှီကာ သီချင်းနားထောင်နေခဲ့သည်။ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသည့်သူက သူ့ဆီ လျှောက်လာခဲ့သည်။

“တစ်ဆိတ်လောက် ရှင်က အတွက် ဧည့်သည်လား "

ပိုင်ဟောက်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ လာနေသည့်လူကို မြင်ကာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အနုပညာလောကတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့ဖူးသည့် လူတစ်ယောက်တောင် သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကို မြင်ပါက အံ့အားသင့်သွားပေလိမ့်မည်။ သူမက မျက်နှာပြောင်နှင့်ပင် တကယ့်ကို လှလွန်းပေသည်။ သို့သော် သူမက ထိုကဲ့သို့ ရပ်နေခြင်းကပင် မျက်လုံးများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေသည်။ "အာ ဟုတ်ပါတယ် "

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်မခန့်မှန်းတာ မှန်သွားပြီပဲ " အမှတ်တစ်မှတ် ပေါင်းထည့်ရတော့မည်ဟူသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

တဖက်ခြမ်းမှ အပြုံးကို မြင်သောအခါ ပိုင်ဟောက်က ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ဤတစ်ယောက်ကလည်း ဧည့်သည်များထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

"မင်းရောလား " ရှန်းထင်ရွှမ်းက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ဟောက်က နားကြပ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ ကျွန်တော်က ပိုင်ဟောက်ပါ "

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ "ကျွန်မက ရှန်းထင်ရွှမ်းပါ၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို အရင်က ဗီဗီရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ မြင်ဖူးတယ် "

ပိုင်ဟောက်၏ အပြုံးက ခဏလောက် အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ထိုမျှများပြားသည့် အလုပ်များနှင့် သူက ကြည့်ရမဆိုးသင့်ပေ။ သူ့ရှေ့ရှိလူက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတစ်ခုမှ သူ့ကိုပဲ ဘာလို့ မှတ်မိနေရတာလဲ။

မူလက ပိုင်ဟောက်သည် တစ်ခုခု ပြောရန် လုပ်နေသေးသော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားကာ မုန့်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်လက် စားသောက်နေတော့သည်။

ပိုင်ဟောက်။ "?"

…

အခန်း (၅၅) (ခ)

ရောက်ရှိလာသည့် တတိယ ဧည့်သည်က လျိုကျင်းဖြစ်သည်။ သူမက ချင်ယွဲ့ကျီနှင့်အတူ 'အဖြေ' ရုပ်ရှင်တွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမကိုလည်း သိပေသည်။ သူမကလည်း ဧည့်သည်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမည်ဟု ချက်ချင်း အတည်ပြုလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူမကို မေးချင်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက လျိုကျင်း၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လျိုကျင်းက ၎င်းကို အမှတ်တရ လက်မှတ်ရေးထိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုရန် လာသည့် ပရိသတ်တစ်ယောက်ဟု ထင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသူက အလွန်လှပသည်ကို မြင်သောအခါ သူမအမူအရာက ခဏလောက် ထုံထိုင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုလူက ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "မင်္ဂလာပါ၊ ရှင်လည်း ဧည့်သည်တစ်ယောက်ပဲလား "

လျိုကျင်းက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး သံသယ အနည်းငယ် ဝင်သွားခဲ့သည်။ လျိုကျင်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားရဘူးဟု ရှန်းထင်ရွှမ်းက ထင်သွားကာ ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ရှင်က ရဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက်လား "

လျိုကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမလည်း မနက်က တာဝန်ကတ်ပြားကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအရာက တာဝန်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိပေသည်။

"နင်ရောပဲ မဟုတ်လား "

"ဟုတ်ပါတယ် " ရှန်းထင်ရွှမ်းက နှစ်ယောက်ကို မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပြီး အမှတ်နှစ်မှတ် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

လျိုကျင်းက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းက အသစ်ရောက်လာသူ ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးနေခဲ့သည်။ ဆိုရလျှင် အဓိကလားရာက ချင်ယွဲ့ကျီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ပွဲဦးထွက်အတွက် ချင်ယွဲ့ကျီနှင့်အတူ စန်းတင်ချင်ပေသည်။

လျိုကျင်းက မိန်းမောတွေဝေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် မနက်စာမစားရသေးရင် ဒီမုန့်တချို့ စားလို့ရတယ်၊ ကျွန်မ သွားလိုက်ပါဦးမယ် "

ရှန်းထင်ရွှမ်း ထိုင်ချလိုက်သည်ကို လျိုကျင်းက ကြည့်နေပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမလို မင်းသမီးတစ်ယောက်ကို မုန့်များပေးခဲ့ကြောင်းသာ သိရှိခဲ့သည်။ တစ်နည်းပြောရလျှင် ဤမုန့်များက စားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အားလုံးက ကယ်လိုရီ အရမ်းများလွန်းပေသည်။

သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက လျိုကျင်းကို စိတ်ထဲမရှိပေ။ သူမက တစ်ချိန်လုံး စားနေခဲ့သည်။

ဤကလေးက သူမ၏ ပွဲဦးထွက်ကို "အစားစား" သည့်လူတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် လုပ်နေပေသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ မင်းသမီးမျိုးက အမြဲတမ်း ပြုတ်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

လျိုကျင်းက လျှောက်သွားပြီး ပိုင်ဟောက်ကို တွေ့သွားခဲ့သည်။ သူတို့က နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တစ်ဦးကို တစ်ဦး ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ထိုသုံးယောက်က မတူညီသည့် စားပွဲတစ်ခုစီတွင် တစ်ယောက်စီ ထိုင်နေကြသည်။

ရောက်လာသည့် လေးယောက်မြောက် ဧည့်သည်က ကန်းချင်းယွင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ထောင့်တွင် တန်းထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းကို ဖွင့်ကာ ယခု သူ့ကမ္ဘာကို မည်သူမှ မဝင်ရောက်နိုင်တော့သကဲ့သို့ စတင် ဂိမ်းကစားနေတော့သည်။

ရောက်လာသည့် နောက်ဆုံးလူက ရှန်းရွှမ် ဖြစ်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရှန်းရွှမ်ကို မြင်သော်လည်း သူမကို အာရုံစိုက်ရန် ပျင်းရိလွန်းနေခဲ့သည်။ ရှန်းရွှမ်က ဤအချိန်၌ ဧည့်သည်များတွင် လူအကြိုက်အများဆုံးတစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဟု သူမက ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ရှန်းရွှမ်က စောစောထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင် လမ်းတွင် ကားက ပြဿနာတချို့ ရှိနေသောကြောင့် သူမက အခုမှ ရောင်လာခဲ့ရသည်။ သူမတွင် တခြားဧည့်သည်များကို ခန့်မှန်းရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ သူမက ပထမဆုံးမစ်ရှင်အတွက် အချိန်က လွန်သွားပြီဖြစ်ပြီး လေယာဥ်ပေါ် တက်ရန် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်၌ ဧည့်သည်ငါးယောက်က ထရပ်လိုက်ပြီး လေယာဉ်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။ ရှန်းရွှမ်က နောက်ဘက်မှ ရှန်းထင်ရွှမ်းကို မြင်သောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သေချာပေါက် ဧည့်သည်မဟုတ်လောက်ဘူးဟု သူမစိတ်ထဲတွင် တွေးနေခဲ့ပြီး ကျန်သည့်သူများနှင့်အတူ ရှေ့ဆက်လိုက်လာခဲ့သည်။

ရှန်းရွှမ်က နှုတ်ဆက်စကား ပြောလိုက်ပြီး ကန်းချင်းယွင်က တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီကလည်း တခြားအခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ အမှန်တော့ ချင်ယွဲ့ကျီက ရောက်နေပြီးပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ရသစုံလင်ရှိုးတွင် ချင်ယွဲ့ကျီ ပါဝင်လိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်ထုတ်လွှင့်ထားသောကြောင့် ချင်ယွဲ့ကျီက ပထမဆုံးမစ်ရှင်တွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။

ချင်ယွဲ့ကျီ ရောက်လာသောအခါ သူကို တခြားအခန်းတွင် စီစဉ်ပေးထားခဲ့သည်။ ပထမတန်းစား အခန်းထဲတွင် ထိုင်ခုံခြောက်လုံး အတိအကျ ရှိပေသည်။ ထိုင်ခုံနေရာများကို ရိုက်ကူးရေးဝန်ထမ်းများ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စီစဥ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးအတန်းရှိ ဘယ်ဘက်တွင် ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ညာဘက်တွင် လျိုကျင်း၊ ဒုတိယတန်းရှိ ဘယ်ဘက်တွင် ပိုင်ဟောက်နှင့် ညာဘက်တွင် ရှန်းရွှမ်၊ တတိယတန်းရှိ ဘယ်ဘက်တွင် ကန်းချင်းယွင်နှင့် ညာဘက်တွင် ရှန်းထင်ရွှမ်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုလူများအကြားတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကန်းချင်းယွင်တစ်ယောက်ကိုသာ မသိခဲ့ပေ။ ဆိုရလျှင် ရှန်းထင်ရွှမ်းသည် 'ဓားနတ်သမီး' ရုပ်ရှင်ကို မကြည့်ဖူးပေ။

ထိုင်လိုက်ကြပြီးနောက် လူတိုင်းက ဧည့်သည်အားလုံးကို သိသွားကြသည်။ ထိုလူများအကြား စကားဝိုင်းက ချင်ယွဲ့ကျီနားတွင်သာ ဝန်းရံနေကြသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး နောက်တွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေသည့် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤတစ်ယောက်က လူတိုင်းနှင့် မရင်းနှီးတာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ "ငါ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ သူမက ရှင်းယွမ်ရှန်ရဲ့ ရှန်းထင်ရွှမ်းပါ၊ သူမစိုက်တဲ့ အသီးတွေက အရသာရှိတယ် " လူတိုင်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြနေသည့် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှန်းရွှမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မနာလိုမှုက ဖျတ်ခနဲပေါ်သွားခဲ့သည်။ သူမက အနုပညာလောကသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူမက ချမ်းသာသည့် မိသားစုကို လက်ထပ်နိုင်ရန် ရှာဖွေနိုင်ရန်အလို့ငှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကြင်နာတတ်သော ပင်ကိုစရိုက်ကို အသုံးချရသည့် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းချင်ခဲ့သည်။ တခြားအကြောင်းပြချက်က သူမနှလုံးသာထဲရှိ အချစ်ဦး ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် နီးစပ်လာရန် ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်စွာပင် ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့် ချင်ယွဲ့ကျီက အရင်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး တစ်ဦးကို တစ်ဦးကောင်းစွာ သိကျွမ်းကြပုံ ပေါ်ပေသည်။ ချင်ယွဲ့ကျီက လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်တည်းက ရှန်းထင်ရွှမ်းကိုယ်စား အကြိမ်များစွာ ပြောပေးခဲ့သည်။ သူမက ဤအရာအားလုံးကို သိပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ချင်ယွဲ့ကျီကို အကူအညီ‌တောင်းခဲ့သည်ဟု သူမက ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ရှန်းရွှမ်းက သူမ မှားယွင်းသွားကြောင်း သိခဲ့သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းအပေါ် ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံပေသည်။ သူမက ဘယ်လိုလုပ် မနာလိုမဖြစ်ဘဲ နေမည်နည်း။

လျိုကျင်းက ပထမဆုံး တုံ့ပြန်သည့်သူဖြစ်သည်။ “ကျွန်မ သိတယ်၊ ရှင့်ရဲ့ ရေခဲသေတ္တာထဲက အသီးတွေက ရှန်းထင်ရွှမ်း ပေးထားတာမလား “ ဤအရာက အနည်းငယ် ဒွိဟဖြစ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းကို ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပေးခဲ့သောကြောင့် ယခင် သူမက အသီးများကို စားသောအခါ ချင်ယွဲ့ကျီက ဒေါသထွက်ခဲ့ရသည်ဟု သွယ်ဝိုက်ညွှန်းဆိုနေပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ချင်ယွဲ့ကျီ၏စိတ်ထဲတွင် အများကြီး လွှမ်းမိုးထားပေသည်။ ချင်ယွဲ့ကျီပရိသတ်များ သိပါက သူတို့က ရှန်းထင်ရွှမ်းကို တစစီ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပေလိမ့်မည်။

“အဲ့ဒါတွေက တကယ်ပဲ ရှန်းထင်ရွှမ်း ပေးထားခဲ့တာတွေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ စိတ်ဆိုးလို့မဟုတ်ဘူး၊ အသီးတွေက အရသာရှိလို့ပဲ၊ ပြီးတော့ မင်း ငါ့ကို ကြိုပြီး ခွင့်ပြုချက် မတောင်းခဲ့ဘူး “

ချင်ယွဲ့ကျီက လျိုကျင်းတွေးတောနေသည်ကို သိပေသည်။ သူက နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို ပြောခဲ့သည်က လူတိုင်းကို ပြောချင်ရုံ ဖြစ်သည်။ လျိုကျင်းက ဒွိဟဖြစ်စေသော အပြောအဆိုများ မပြုလုပ်တာ ကောင်းပေမည်။

လျိုကျင်း၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံကြောင်း သူမနားလည်ပေသည်။

သူတို့ထဲမှ ဘယ်သူကမှ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးကို မစားဖူးခဲ့ချေ။ ပိုင်ဟောက်က ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ပြောလိုက်သည်။ “ထင်ရွှမ်း နောက်တစ်ခါကျရင် အသီးတချို့ ယူလာခဲ့ပါလား “ အများကြီးစားပါက သေချာပေါက် ဝိတ်တက်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ့‌အေးဂျင့် သူ့ကို သေလောက်အောင် ဆူပူပေလိမ့်မည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သဘောတူလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီလေ “

ရှန်းရွှမ်က သူမ စကားမပြောရသေးသည်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤသည်က မကောင်းပေ။ ပို့စ်ကို ပြင်ဆင်နေစဉ်အတွင်း screen time မရှိခြင်းက ရှက်စရာကောင်းပေလိမ့်မည်။ အဖွဲ့ထဲရှိ လူတိုင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို စကားပြောနေကြသောကြောင့် သူမက ပြောလိုက်သည်။ “မမ၊ ရှိုးကို လာမယ်လို့ မျှော်လင့်မထားဘူး “

မမလား။ လူတိုင်းက တဖန် ကြောင်အသွားခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူမက စကားမပြောချင်သည်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမက သူမဘေးရှိ မျက်လုံးကာ အဝတ်ကို ယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးကို အုပ်ကာ သူမက စတင်အိပ်စက်လိုက်သည်။

လေထုက တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အနုပညာလောကတွင် အလုပ်လုပ်ကြသည့် လူများဖြစ်သော်ငြား သူတို့က လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သူမဆို သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိကြောင်း သဘောပေါက်ကြပေသည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တခြားသူများ ပြောဆိုမည်ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ တခြားလူကို တိုက်ရိုက်ပင် လျစ်လျူရှုလိုက်သည့် ပထမဆုံးလူဖြစ်သည်။

ရှန်းရွှမ်ကလည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရသစုံလင်ရှိုးတွင် ပါဝင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ရှိုးက အတော်လေး ရူးကြောင်ကြောင်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူမက မစိုးရိမ်ပေ။ ပထမပိုင်းကို ထုတ်လွှင့်ပြသပြီးသည့်အချိန်တွင် ဆူပူမှုများက သေချာပေါက် ကွဲပြားသွားပေလိမ့်မည်။

ဧည့်သည့် ခြောက်ယောက်က ထပ်ပြီး စကားမပြောတော့ပေ။ ကန်းချင်းယွင်မှလွဲ၍ တချို့က အနားယူရန် မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်ကြပြီး တချို့က စတင်အိပ်စက်နေကြသည်။ ကန်းချင်းယွင်က ထောင့်တွင် ထိုင်နေပြီး ဗီဒီယိုတချို့ ကြည့်နေပေသည်။ လူများက သေချာ ကြည့်ပါက ဂိမ်းဗီဒီယိုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပေလိမ့်မည်။

နှစ်နာရီခန့်ကြာပြီးနောက် လေယာဉ်ဆိုက်သွားပြီး လူခြောက်ယောက်က ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ ပြောင်းလိုက်ကြသည်။ နောက်ထပ်တစ်နာရီကြာ ဆက်လက် ခရီးထွက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က ရှေးဟောင်းမြို့ငယ်လေးတစ်ခုကို ဝင်လာကြသည်။ ကားက ရှားရှားနှင့် တခြားရိုက်ကူးရေးဝန်ထမ်းများ စောင့်ဆိုင်းနေသည့် မြို့တော်ရင်ပြင်သို့ ဧည့်သည်ခြောက်ယောက်ကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပရိုဂရမ်ကို လာရောက်ပူးပေါင်းတဲ့ ဧည့်သည်များအားလုံးကို ကြိုဆိုပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အခု ယန်ကျဲ့မြစ်တောင်ပိုင်းက ရှေးဟောင်းရေမြို့တော်တစ်ခုမှာ ရောက်နေကြတာပါ၊ လူတိုင်းပဲ ဒီနေရာမှာ သုံးရက်နဲ့ နှစ်ည နေကြရပါမယ်၊ ကျွန်တော် အခု ပထမအချီ တာဝန်ရဲ့ ရမှတ်တွေကို ကြေညာပေးပါ့မယ်၊ ရှန်းထင်ရွှမ်း ၂မှတ်၊ ပိုင်ဟောက် ၁ မှတ်နဲ့ လျိုကျင်း ၁ မှတ်ပါ “

တာဝန်များ၏ ဒုတိယအချီက ဤနေရာတွင် ဖြစ်သည်။ ဧည့်သည် တစ်ဦးချင်းစီက မြားဆယ်ချောင်း ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့က အနီရောင်မျည်းနောက်တွင် နေကာ လှမ်းပစ်ရမှာဖြစ်သည်။ သူတို့က သစ်သားခြင်းထဲသို့ ဝင်အောင် ပစ်နိုင်လျှင် ရမှတ်တစ်မှတ် ရရှိပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝန်ထမ်းက တာဝန်နှစ်ခု၏ ရမှတ်များကို တွက်ချက်မည်ဖြစ်ပြီး ဧည့်သည်များက ရမှတ်အလိုက် အခန်းများကို ရွေးချယ်ရန် အဆင့်သတ်မှတ်ခံရပေလိမ့်မည်။ ပရိုဂရမ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးက အခန်း‌ခြောက်ခုပါသည့် အိမ်ကြီးတစ်လုံးကို ငှားရမ်းခဲ့ကြသည်။ အကောင်းဆုံးအခန်းတွင် အရာအားလုံး ရှိပြီး အရိုးရှင်းဆုံးအခန်းက ကုတင်တစ်ခုသာ ရှိပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက စတင်ပစ်လိုက်ပြီး မြားဆယ်ချောင်းလုံးစာ ရမှတ်ရသွားပြီးနောက် လူတိုင်းက လက်ခုပ်တီးကာ အားပေးလိုက်ကြသည်။ နောက်တစ်ယောက်က ပိုင်ဟောက်ဖြစ်ပြီး သုံးမှတ်ရရှိခဲ့သည်။ ကန်းချင်းယွင်က ငါးမှတ်ရရှိခဲ့ပြီး လျိုကျင်းက ခြောက်မှတ်ရရှိခဲ့သည်။

သူမက ဤရလဒ်ကို ကျေနပ်နေခဲ့ပြီး “အဖြေ” ရုပ်ရှင် ရိုက်ကူးရန် လိုအပ်သော ပစ်ထည့်သည့် လေ့ကျင့်ခန်းများအတွက် အနည်းငယ်တောင် ကျေးဇူးတင်မိသွားခဲ့သည်။

ရှန်းရွှမ်က အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ ပထမဆုံး ငါးခုက မဝင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် နှစ်မှတ်ရရှိခဲ့သည်။ လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက အရမ်းကောင်းနေပါပြီ၊ အမြဲတမ်း တိုးတက်လာဦးမှာပါ၊ နောက်တစ်ခါကျ နင် ငါးမှတ်တောင် ရလောက်တယ် “ ရှန်းရွှမ်က အင်တင်တင် ပြုံးလိုက်သည်။ လျိုကျင်းက သူမကို အပေါ်ယံတွင် ချီးကျူးနေသော်လည်း ရည်ရွယ်သည်က သူမ ဘယ်လောက်ကြိုးစားကြိုးစား အလုပ်မဖြစ်ဘူး၊ သူမကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဟုပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူမက ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲနေမည်နည်း။

မကြာမီ ရှန်းထင်ရွှမ်းအလှည့် ရောက်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းက သူမကို ကြည့်နေကြပြီး သူမ ဘယ်နမှတ်ရနိုင်လောက်လဲ တွေးတောနေကြသည်။ ရှန်းရွှမ်က ရှန်းထင်ရွှမ်း တစ်မှတ်မှ မရစေရန်သာ သူမစိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမကို စိတ်ပျက်စေရန်သာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက မြားဆယ်ချောင်းကို တန်းယူလိုက်ပြီး လိုင်းဆီသို့ ညင်သာစွာ သွားလိုက်ပြီး ဝါးခြင်းဆီသို့ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အကုန်လုံးကို ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ လူတိုင်းက မှင်တက်သွားကြသည်။

“ဆယ်ချောင်းလုံး “

“မဟုတ်ဘူး “

“ဝိုး ရှန်းထင်ရွှမ်း၊ နင်က အဲ့လောက် အင်အားကြီးမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး “

ရှန်းထင်ရွှမ်းတွင် ထိုကဲ့သို့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု ရှားရှားက မထင်ခဲ့ပေ။ သူမမျက်လုံးများက တဖန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူမက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပိုပိုပြီး မျှော်လင့်စောင့်စားနေမိသည်။ “ဒုတိယမြောက်မစ်ရှင်မှာ ချင်ယွဲ့ကျီ ၁၀မှတ်၊ ရှန်းထင်ရွှမ်း ၁၀ မှတ်၊ လျိုကျင်း ၆မှတ်၊ ကန်းချင်းယွင် ၅မှတ်၊ ပိုင်ဟောက် ၃ မှတ်နဲ့ ရှန်းရွှမ် ၂မှတ် ရရှိပါတယ် “

“ဒုတိယအချီတာဝန်ရဲ့ ရမှတ်တွေကို စုပေါင်းလိုက်ရင် ရှန်းထင်ရွှမ်း ၁၂ မှတ်၊ ချင်ယွဲ့ကျီ ၁၀ မှတ်၊ လျိုကျင်း ၇မှတ်၊ ကန်းချင်းယွင် ၅မှတ်၊ ပိုင်ဟောက် ၄မှတ်နဲ့ ရှန်းရွှမ်း ၂ မှတ် အသီးသီး ရရှိပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရမှတ်တွေအလိုက် အခန်း ရွေးချယ်ပေးပါ “

ချင်ယွဲ့ကျီက ပထမအချီတွင် မပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ရှားရှားနှင့် တခြားလူများက ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ခွန်အားအရ ဒုတိယမြောက်တာဝန်ကို အထူးတလည် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့က ရှန်းထင်ရွှမ်းကဲ့သို့ တစ်ယောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြချေ။ ပရိုဂရမ်အဖွဲ့ ငှားရမ်းထားသည့် အိမ်သို့ ရောက်လာကြပြီးနောက် သူတို့က တွေးလိုက်ကြသည်။ “မြက်ပင်တွေ ဘယ်လောက်တောင် တောထနေတာလဲ “

“ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ရက်စက်လိုက်တာ “

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းသည် ဤအဆောက်အဦက ကောင်းမွန်သည်ဟု တွေးနေခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင် ခြံစည်းရိုးများ ရှိပေသည်။ ၎င်းက ညစ်ပတ်သော်လည်း သန့်ရှင်း၍ ရနိုင်ပေသည်။ အတွင်း ဥယျာဉ်လေးတစ်ခုလည်း ရှိပေသည်။ မြက်ပင်များက တောထနေပြီး ပန်းပင်များက ရှုပ်ပွနေသော်လည်း ရှင်းလင်းမှုတချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကြည့်ကောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်းက အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ဤအဆောက်အဦက သုံးထပ်ရှိပေသည်။ ပထမအထပ်က ဧည့်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်၊ စာကြည့်ခန်းနှင့် တခြားပြင်ပနေရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဒုတိယထပ်နှင့် တတိယထပ်က အားလုံး အိပ်ခန်းများ ဖြစ်ကြသည်။

အခန်းထဲတွင် ကင်မရာသမားတစ်ယောက် ရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်မှလိုက်ရန် ကင်မရာသမားတစ်ယောက် မလိုချေ။ ရေချိုးခန်းထဲတွင်တော့ ကင်မရာသမားမရှိပေ။

လူတိုင်းက အခန်းကို သွားရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် ရှားရှားက ပြောလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးပြုပြီး ရှန်းထင်ရွမ်း အရင်ဆုံး အခန်း ရွေးချယ်ပေးပါ “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အခန်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးသွားပြီး တတိယထပ်ရှိ အတွင်းဘက်အကျဆုံး အခန်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အကောင်းဆုံးအခန်းက တတိယထပ်၏ အလယ်တွင် ရှိပေသည်။ ဤအခန်းက သိပ်မကောင်းသော်လည်း အရာအားလုံး အခန်းထဲတွင် ရှိပြီး သီးသန်းရေချိုးခန်းတစ်ခုလည်း ပါရှိပေသည်။ ထပ်ပြောရလျှင် ထိုနေရာက တိတ်ဆိတ်ပေသည်။

နောက်တစ်ယောက်က ချင်ယွဲ့ကျီဖြစ်သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီက တတိယအထပ်ရှိ အလယ်ခန်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဤအခန်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ သူပြီးနောက် တတိယမြောက်က လျိုကျင်းဖြစ်သည်။

တစ်အိမ်လုံးတွင် အကောင်းဆုံးအခန်းက တတိယထပ်၏ အလယ်ခန်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက ဒုတိယထပ်ရှိ အလယ်ခန်းဖြစ်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်ရမည်ကို တွေးမိပေသည်။ သူမအတွေးထဲတွင် ချင်ယွဲ့ကျီ ရွေးချယ်ပြီးနောက် သူမက သူ၏ ညာဘက်အခန်းကို ရွေးချယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူမ မမျှော်လင့်ထားသည်က ရှန်းထင်ရွှမ်းသည် တတိယထပ်ရှိ ညာဘက်ဆုံးအခန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူမက တကယ်ပဲ ချင်ယွဲ့ကျီဘေးတွင် နေချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တတိယထပ်ရှိ ဘယ်ဘက်အခန်းနှင့် ဒုတိယထပ်ရှိ ညာဘက်ဆုံးအခန်းက အဆိုးဆုံးဖြစ်သည်။ သူမက ထိုအခန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့လျှင် သူမကို ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ပရိသတ်များက သူမတွင် ဖုံးကွယ်ထားသည့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ဟု ပြောကာ သေချာပေါက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းပေလိမ့်မည်။ ဆိုရလျှင် ဤအရာက သိသာထင်ရှားနေပေသည်။

ထို့ကြောင့် လျိုကျင်းက ထပ်ခါထပ်ခါ တွေးတောပြီးနောက် ဒုတိယထပ်ရှိ အလယ်ခန်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ကန်းချင်းယွင်က သိပ်စဉ်းစားမနေဘဲ ဒုတိယထပ်ရှိ ညာဘက်အခန်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ကျန်သည့် နှစ်ယောက်က မကောင်းသည့် အခန်းများသာ ရှိပေသည်။ ပိုင်ဟောက်က ဒုတိယထပ်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ လှေကားနည်းနည်းသာ တက်ရပေမည်။

ရှန်းရွှမ်က အဆင့်အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သောကြောင့် အရင်က အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ သူမက ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ‌ဘေးခန်းတွင် ရှိနေရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ရှန်းရွှမ်က အပေါ်ယံတွင် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသလို ဟန်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် ယင်းက အဆိုးဆုံးအခန်းဖြစ်သည်။

ဘေးမှ လျိုကျင်းက ဤအရာကို မြင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ရွှမ်ရွှမ် မင်း ဒီအခန်းကို မကြိုက်ရင် ငါ မင်းနဲ့ လဲပေးမယ်လေ “ မူလတည်းက သူမသည် ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ဘေးခန်းတွင် နေချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အကြောင်းပြချက်မရှိသောကြောင့် မနေခဲ့ရပေ။ ရှန်းရွှမ်က ထိုအခန်းတွင် မနေချင်ခဲ့လျှင် သူမက ပြောင်းပေးရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ပရိသတ်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူမက ကြင်နာပြီး နူးညံ့သည်ဟု မြင်သွားကြပေလိမ့်မည်။

ရှန်းရွှမ်က လျိုကျင်း၏ အတွေးကို သဘောပေါက်ပေသည်။ “မဟုတ်တာ၊ အစ်မကျင်းက အစ်မကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်နဲ့ အခန်းကို ရွေးချယ်ရတာပဲ၊ ကျွန်မက အစ်မနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် လဲနိုင်မှာလဲ “

ကံကောင်းစွာပင် ဘေးမှ ဒါရိုက်တာအဖွဲ့မှ စကားပြောလိုက်သောကြောင့် သူတို့က ဤခေါင်းစဉ်ကို ဆက်လက် ရုန်းကန်စရာမရှိတော့ချေ။ “ဒါက ဒီသုံးရက်အတွက် မင်းတို့ရဲ့ နေထိုင်စရိတ်ပါ၊ အချိန်ကောင်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ကြမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဒါ့အပြင် မင်းတို့ရဲ့ဖုန်းတွေကို ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ဆီမှာ ယာယီလွှဲထားပေးခဲ့ဖို့ ပြဿနာပေးရဦးမယ် “

လူတိုင်းက ဖုန်းများကို ပေးခဲ့ကြပြီးနောက် စာအိတ်များကို ဖွင့်ကာ ရေတွက်လိုက်ကြသည်။ ထိုထဲတွင် ငွေတစ်ထောင်သာ ရှိပေသည်။

“မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ယွမ်တစ်ထောင်က လောက်မှာမဟုတ်ဘူးလေ “ ပိုင်ဟောက်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းက သုံးရက်အတွက် ခြောက်ယောက်စာမပြောနဲ့ သူ၏ ထမင်းတစ်နပ်စာအတွက်တောင် မလုံလောက်ချေ။ သူသာ သိခဲ့လျှင် လေဆိပ်တွင် အများကြီး စားခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ကန်းချင်းယွင်က ဂရုမစိုက်ပုံရပေသည်။

ရှန်းရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။ “နင် နည်းနည်း စစ်စစ်စိစိ နေလို့ရပါတယ် “

ကျင်းလျိုက ပြောလိုက်သည်။ “နင်တို့ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ဒီနေထိုင်စရိတ်ကို ငါ ထိန်းသိမ်းထားရင်ရော ဘယ်လိုလဲ “ လူတိုင်းတွင် ကန့်ကွက်စရာ မရှိကြသောကြောင့် လျိုကျင်းက ကြီးမားသည့် အဆိုပြုချက်လုပ်ရန် ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

ဘေးရှိ ရှန်းရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ အစ်မကျင်းကို အရင်ဆုံး ပိုက်ဆံအပ်ထားသင့်တယ်၊ တခြားလူတွေက သွားပြီး အထုပ်ဖြေကြရအောင် “

ကန်းချင်းယွင်က ဤသည်ကို ကြားသောအခါ သူက သူ့အိတ်နှင့်အတူ အပေါ်ထပ်သို့ တန်းတက်သွားပြီး တခြားသူများက သူတို့အထုပ်များနှင့်အတူ လိုက်တက်သွားကြသည်။ လျိုကျင်းက ဒေါသကို မထိန်းနိုင်လုနီးပါးပင်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး လူတိုင်းက သူတို့အိတ်များနှင့် လျှောက်သွားကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ဘေးမှ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းအိတ်တွေ ကူသယ်ပေးရမလား “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက လျင်မြန်စွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ “မလိုဘူး၊ ကျွန်မအိတ်က အရမ်းပေါ့တယ် “ သူမက ပြောလိုက်ရင်း အိတ်ကို ကောက်ယူကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို မေးနေသည်အား မြင်သောအခါ ရှန်းရွှမ်က ချင်ယွဲ့ကျီ သူမကို သတိပြုမိအောင် မည်သို့ လုပ်ရမည့်အကြောင်း တွေးတောနေခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းနောက် တန်းလိုက်သွားပြီး အပေါ်ထပ် တက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရှန်းရွှမ်က ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ တတိယအထပ်သို့ သူမအိတ်ကို သူမကိုယ်တိုင် မ,သွားရတော့သည်။ အိတ်က အလွန်လေးပြီး ဘယ်သူမှ မကူညီခဲ့ပေ။ ရှန်းရွှမ်က ယခု ပစ္စည်းများစွာ သယ်လာခဲ့သည်ကို နောင်တရနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အိတ်က ဧည့်သည့်အားလုံးထဲတွင် အနည်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်။ သူမက အဝတ်အစားတချို့ ထည့်ပြီးနောက် အောက်ထပ်သို့ တန်းဆင်းလာခဲ့သည်။ သူမက ပထမထပ်တွင် ကတ်ကြေးတစ်ချောင်းကို တွေ့သွားခဲ့ပြီး ခဏကြာ ရှာနေခဲ့ပြီးနောက် သံချေးတက်နေသည့် ယောက်မတစ်ချောင်းကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ ဤပစ္စည်းနှစ်ခုကို ကိုင်ကာ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒုတိယဆင်းလာသည့်တစ်ယောက်က လျိုကျင်းဖြစ်သည်။ သူမက သူမ၏ မှတ်စုစာအုပ်ကို ထုတ်ကာ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

…

အခန်း (၅၆) (က)

နောက်ဘက်တွင် ကြည့်ရှုနေသည့် ရုပ်ရှင်အဖွဲ့သားများက ပဟေဠိဆန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ကတ်ကြေးနဲ့ ယောက်မလား၊ ဒီနှစ်ခုနဲ့ သူမက ဘာလုပ်နေတာလဲ “

ရှားရှား။ “ကြည့်ကြည့်တာပေါ့ “ ဇာတ်ညွှန်းမရှိသောကြောင့် သူမလည်း ဘာမှမသိချေ။

သူတို့က တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လာကာ သံယောက်မကို ယူပြီး ပန်းပင်များကို ထိုးကော်နေသည့် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ ယင်းက စည်းစည်းလုံးလုံးမရှိဘဲ အရောင်၊ အမြင့်၊ အရွယ်အစားတို့က သဟဇာတမဖြစ်ဟု ထင်ရပေသည်။ သို့သော် သေးငယ်သည့် အပိုင်းတချို့ကို ဤအပိုင်းနှင့် လိုက်ဖက်သည့် အရောင်နှင့် အပင်တချို့ဆီသို့ ရွှေ့လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့က အလွန်လှပသွားပေသည်။

ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သံယောက်မကို ဘေးတွင် ချလိုက်ပြီးနောက် ကတ်ကြေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တခြားအခန်းမှ ကြည့်ရှုနေသည့် ဒါရိုက်တာများ။ “ငါ အခု ယောက်မယူလာတာကို နားလည်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကတ်ကြေးကရော ပန်းပင်တွေ ဖြတ်ဖို့လား၊ ပန်းပင်တွေကို ဘယ်လိုဖြတ်မှာလဲ “

သို့သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကတ်ကြေးကို ဖြတ်တောက်ရန် အသုံးပြုရုံသာမက သူမက ပန်းများကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြတ်တောက်နေပေသည်။ ခဏကြာပြီးနောက် ပန်းပင်များ၏ ဧရိယာငယ်တစ်ခုက အရိတ်ခံလိုက်ရသည်။ မူလဥယျာဉ်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခု ၎င်းက အလွှာအထပ်များဖြစ်နေပြီး ပန်းခင်းအလှဆင်မှုတစ်ခုဖြင့် အိမ်ရာတစ်ခုလုံးက ကြည့်ရတာ ပိုပြီးသာယာလာခဲ့သည်။

ရှားရှားက ဖန်သားပြင်ပေါ်မှ ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမက တကယ်ပဲ မှန်ကန်သည့်လူကို ဖိတ်ကြားခဲ့ပေသည်။

ကျန်သည့် ဧည့်သည်များက သူတို့၏ အိတ်များကို ဖြည်နေကြပြီး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ အမှန်တော့ လျိုကျင်းတွင် အထုပ်ဖြည်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ သူမက လက်များကိုသာ ဆေးကြောခဲ့ပြီး အနည်းငယ် ဖြီးလိမ်းပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သူမ အိတ်ကို ဖွင့်မကြည့်အားဘဲ အောက်ထပ်ရှိ စာကြည့်ခန်းသို့ ပြေးသွားကာ နောက်သုံးရက်အတွက် အစီအစဉ်များကို စတင် စီစဉ်နေရပေသည်။

ပထမထပ်ရှိ အခန်းများက မီးဖိုဆောင်မှလွဲ၍ ခန်းဆီး မကာထားသည့် အခန်းများဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပိုင်ဟောက်က အောက်သို့ ဆင်းလာသောအခါ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တိတ်တဆိတ် ထိုင်ဖတ်နေသည့် လျိုကျင်းကို တွေ့သွားခဲ့သည်။

ကန်းချင်းယွင်ကလည်း ခဏကြာပြီးနောက် ဆင်းလာခဲ့သည်။ သူက ဘာမှလုပ်စရာမရှိသည်ကို မြင်သောကြောင့် ဘေးတွင်သာ ထိုင်လိုက်ပြီး ဂိမ်းကစားရန် သူ့နားကြပ်ကို တပ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ဖုန်းများက အသိမ်းခံထားရသော်လည်း သူ့တွင် tablet တစ်လုံး ရှိနေသေးသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ရောက်လာခဲ့ပြီး လျိုကျင်းကို အကူအညီလိုလားဟု မေးခဲ့သော်လည်း “မလိုပါဘူး” ဟူသည့် အဖြေသာ ရရှိခဲ့သောကြောင့် သူက လျိုကျင်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံး ဆင်းလာသည့်တစ်ယောက်က ရှန်းရွှမ် ဖြစ်သည်။ သူမက ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် နီးသည့်နေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်ပြီး အေးချမ်းသည့် သွင်ပြင်ဖြင့် စာဖတ်ရန် စတင်လိုက်သည်။

ခဏကြာ ထိုင်ပြီးနောက် လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ကျွန်မရဲ့ အစီအစဉ်ကို ရေးပြီးသွားပြီ၊ ကျွန်မ အရင်ဆုံး ရှင်တို့ကို ပြောပြမယ်၊ ဘယ်သူမှ သဘောမတူဘူးဆိုရင် ကျွန်မ အဲ့ဒါကို ပြောင်းလိုက်မယ် “ စကားပြောပြီးနောက် လျိုကျင်းက အနီးအနားကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ထင်ရွှမ်းရော “ ဆိုရလျှင် လူတိုင်းက အဖွဲ့တစ်ခုထဲတွင် ဖြစ်ပြီး သူတို့က သဘောတူညီမှုအတွက် လူတိုင်းကို မေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

ရှန်းရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။ “သူ အိပ်နေတာလား၊ ငါ့အစ်မက မကြာခဏ အိပ်လေ့ရှိတယ် “

ချင်ယွဲ့ကျီက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ “သူမက အရင်ဆုံး ဆင်းလာတဲ့သူဖြစ်လောက်တယ် “

လျိုကျင်းက ရုတ်တရက် အနည်းငယ် လန့်သွားခဲ့သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီက သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေပြီး ချင်ယွဲ့ကျီက သူမကို ကြည့်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

ဘေးတွင်ရှိသည့် ရှန်းရွှမ်းကလည်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ တချို့သောအကြောင်းပြချက်များကြောင့် သူမက ချင်ယွဲ့ကျီမျက်လုံးထဲရှိ အေးစက်မှုများကို မြင်လိုက်ပုံရပေသည်။

ကျန်သည့်လူများက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်က ရှုပ်ပွနေခဲ့သည့် ဥယျာဉ်က ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်လှပနေသည်ကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

“ဝိုး အရမ်းအံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ “ ပိုင်ဟောက်က ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးများ အရသာရှိမည်ကို မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤစွမ်းရည်မျိုးဖြင့် သူတို့က မည်ကဲ့သို့ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိမည်နည်း။

ကန်းချင်းယွင်ကလည်း ရှားရှားပါးပါး သူ့ဖုန်းမှ အကြည့်ခွာလိုက်ပြီး အပြင်ရှိ ပန်းခင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာက အံ့အားသင့်နေပေသည်။

လျိုကျင်းက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ထင်းရွှမ်းက အရမ်းအားကောင်းတာပဲ “ ဤအချိန်၌ သူမက စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် ချဲ့ကားမပြောဆိုနိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းက အနည်းငယ် မှားယွင်းနေပေလိမ့်မည်။

ရှန်းရွှမ်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ အစ်မက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ “

ရှန်းရွှမ်က ရှန်းထင်ရွှမ်းကို အစ်မဟု ခေါ်သည်အား ပိုင်ဟောက် ကြားရသည်မှာ ယနေ့တွင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မေးလိုက်သည်။ “ထင်းရွှမ်းက နင့်အစ်မလား “

ရှန်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အများကြီး ရှင်းမပြခဲ့ချေ။

ရှန်းရွှမ်က ဘာမှမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်ဟောက်က ဘာကိုမှ ထပ်မမေး‌တော့ချေ။

လျိုကျင်းက ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ “ထင်းရွှမ်း၊ အရင်ဆုံး အထဲဝင်လာခဲ့ပါလား၊ နောက်လုပ်မဲ့ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးရဦးမယ် “

“လာပြီ “ ရှန်းထင်ရွှမ်းက မြေကြီးပေါ်တွင် ကတ်ကြေးနှင့် သံယောက်မကို ထားလိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ပိုင်ဟောက်က ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ကတ်ကြေးကို မြင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “မင်း ကတ်ကြေးနဲ့ ဒီပန်းပင်တွေကို ဖြတ်လိုက်တာလား “

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ဟုတ်တယ် “

ပိုင်ဟောက်က ရှန်းထင်ရွှမ်းကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ သူမက တကယ်ပဲ အရည်အချင်းရှိသည့် လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ လူတိုင်း ရောက်နေကြပြီဆိုတော့ နောက်သုံးရက်မှာ လုပ်ရမဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေအကြောင်း ပြောကြရအောင်၊ ဒီမှာက ယွမ်တစ်ထောင်ပဲ ရှိတာဆိုတော့ စီစဉ်‌ပေးဖို့က ခုနစ်နပ်စာရှိပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးအရာက ကျွန်မတို့ အခု လိုအပ်နေတာ အစားအစာပဲ၊ ကျွန်မတို့ ကိုယ်တိုင် လုပ်ဖို့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်တာက အသက်သာဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တောင် အသုံးစရိတ်က အခု မလုံလောက်သေးဘူး “

ပိုင်ဟောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက သေချာပေါက် မလုံလောက်ချေ။ “ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ ငွေရှာဖို့လိုတယ် “

လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မက ပန်းချီဆွဲတတ်တယ်၊ ပြီးတော့ လူတွေအတွက် ပုံကြမ်းဆွဲပြီးတော့ ပိုက်ဆံရှာနိုင်တယ် “ ဤကုန်ကျစရိတ်ကလည်း နည်းပါးပေသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမှ မကန့်ကွက်ကြချေ။

ရှန်းရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ပီယာနိုတီးနိုင်တယ် “ ပြောပြီးနောက် လူတိုင်းက တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ “ဒီမှာ ပီယာနိုမရှိဘူးလေ ... “

“အဲ့ဒါက ငှားလို့ရပါတယ် “ ရှန်းရွမ်းက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

လျိုကျင်း။ “ပီယာနိုငှားရမ်းခက စျေးကြီးလောက်တယ်၊ တခြား ဘာအစီအစဉ်ရှိ‌သေးလဲ “ ရှန်းရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “ငါ သီချင်းဆိုဖို့ လမ်းတွေကို သွားလိုက်မယ် “

“ဒါက အဆင်ပြေတယ် “ ချင်ယွဲ့ကျီက လမ်းပေါ်တွင် သီချင်းဆိုကာ ပိုက်ဆံအမြောက်အမြား ရှာနိုင်မှာ သေချာပေသည်။ လျိုကျင်းက ရှန်းရွှမ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

“စီနီယာကို လမ်းပေါ်မှာ သီချင်းဆိုခိုင်းတာ မကောင်းလောက်ဘူးနော် “

ပိုင်ဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ “ဘာမှားလို့လဲ၊ ဒီနေရာမှာ ငွေရှာဖို့ အစ်ကိုကျီရဲ့စွမ်းရည်က အကောင်းဆုံးပဲ၊ ငါတို့ သန်ဘက်ခါထိ ဆာလောင်နေလို့ ဖြစ်မလား “ ပိုင်ဟောက်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ငါက အစ်ကိုကျီကို ကူညီလိုက်မယ် “ အစ်ကိုကျီ သီချင်းဆို၍ ပင်ပန်းသွားရင် သူလည်း ဆိုနိုင်ပေသည်။

ရှန်းရွှမ်းက ထိတ်လန့်ကာ မျက်နှာနီရဲသွားတော့သည်။ ပထမဦးဆုံး သူမက ချင်ယွဲ့ကျီကြောင့် စိတ်ညစ်ခဲ့ရသည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူမက ချင်ယွဲ့ကျီပရိသတ်များကို သူမ၏ စိတ်ထားကောင်းမွန်မှုကို ပြသချင်ခဲ့သည်။ ပြောရလျှင် ပရိသတ်များက ၎င်းကို မြင်သောအခါ သူတို့က သေချာပေါက် စိတ်ထိခိုက်သွားကြပေလိမ့်မည်။

လျိုကျင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့် ကန်းချင်းယွင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ရှင်တို့ နှစ်ယောက်ကရော “

ကန်းချင်းယွင်။ “ငါ မြို့ထဲကို သွားပြီး တချက်လောက် ကြည့်လိုက်မယ် “ သူက ဘာလုပ်ရမည်ဆိုတာ မစဉ်းစားဖူးချေ။ “တခြား ဘာမှမရှိဘူးဆိုရင် ငါလည်း အစ်ကိုကျီနဲ့အတူတူ သီချင်းဆိုဖို့ ကူညီလိုက်မယ် “

လူတိုင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ကျွန်မက လူတိုင်းအတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တချို့ ပြန်ယူလာခဲ့မယ် “ လမ်းတွင် သူမက ထိုနေရာအနီးအနားတွင် စိုက်ပျိုးနေကြသည့် လူများစွာကို မြင်ခဲ့သည်။ သူမက လယ်ကွင်းများကို စိုက်ပျိုးရန် ထိုလူများကို ကူညီခဲ့လျှင် သူမက အသီးအရွက်တချို့ ရရှိလောက်ပေမည်။

လူတိုင်း။ “???”

မေ့လိုက်တော့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဓိအားဖြင့် ပိုက်ဆံက အစားအစာ ဝယ်ရာတွင် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။ အသီးအရွက်များရရှိသည်ကလည်း ကောင်းမွန်ပေသည်။

လျိုကျင်းက မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ နေ့လယ်ကျရင် အနီးအနားမှာ တစ်ခုခု စားရအောင်၊ ပြီးရင် လူခွဲပြီး အလုပ်လုပ်ကြမယ်“

လူတိုင်းက မကန့်ကွက်ကြချေ။ လူခြောက်ယောက်က တံခါးဘေးရှိ ဝရံတာ၌ ခေါက်ဆွဲများ စားလိုက်ကြသည်။ အမဲသားခေါက်ဆွဲက တစ်ပန်းကန်ကို ၁၅ ယွမ် ဖြစ်သည်။ ယွမ် ၉၀ သုံးစွဲပြီးနောက် လျိုကျင်းက စိတ်ညစ်ညစ်ဖြင့် ဘေလ်ပေးချေလိုက်သည်။

“ငါ အခု စျေးသွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်၊ ဘယ်သူ ငါနဲ့လိုက်မလဲ “

“ငါ “ ရှန်းရွှမ်က ချက်ချင်း သူမလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ပိုင်ဟောက်က နောက်မှ လိုက်ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မင်းတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး ပစ္စည်းတွေ သယ်ဖို့ကူညီပေးမယ် “

လျိုကျင်းက ချင်ယွဲ့ကျီကို ယွမ် ၂၀၀ ပေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို ပစ္စည်းတွေ ငှားဖို့ အစ်ကိုကျီကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ် “

ဤသည်ကို ကြားပြီးနောက် ကန်းချင်းယွင်က ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် လုပ်အားပေးကူညီရန် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် လူများကို မမေးတော့ဘဲ သူမက တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ အရင်ဆုံး ဥယျာဉ်အပြင်ဘက်ကို ပြင်လိုက်ဦးမယ် “

ပန်းခင်းအပြင်တွင် တံခါးလည်း ရှိပေသည်။ သူတို့အားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပန်းခင်းကို ဆက်လက် ပြုပြင်နေခဲ့သည်။ အားလုံးပြီးသွားပြီးနောက် သူမက အိမ်အပြင်မှ ခြံစည်းရိုးကို ဆေးကြောရန် အိမ်ထဲမှ ရေတစ်ပုံးကို ယူလာခဲ့သည်။

...

စူပါမားကတ်က သိပ်မဝေးချေ။ ဆယ်လီသုံးယောက်က စျေးဝယ်ထွက်လာသောအခါ သူတို့ကလည်း စျေးနှုန်းများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။

ပိုင်ဟောက်က အမဲသား ဝယ်ချင်သော်လည်း သူက စျေးနှုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ “အိုးဘုရားရေ၊ အမဲသားတုံးက ၈၈ယွမ်တောင် ကျတယ် “ သူက ခြောက်တုံးဝယ်ခဲ့လျှင် နေထိုင်စရိတ်၏ တစ်ဝက်ကို သုံးစွဲရပေလိမ့်မည်။

လျိုကျင်းက ပိုင်ဟောက်လက်ထဲမှ အမဲသားကို ချက်ချင်း ယူလိုက်ပြီး ရေခဲသေတ္တာထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ “ဘာအမဲသားလဲ “

ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ကန်းချင်းယွင်က စပီကာနှင့် မိုက်ခရိုဖုန်းငှားရန် နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အိမ်ငယ်လေးကို သန့်ရှင်းလိုက်ပြီး အိမ်ဘေးသို့ ဥယျာဉ်မှ ပန်းတချို့ကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ ယခု တစ်အိမ်လုံးက ခြားနားသွားပြီဖြစ်သည်။ တာဝန်အားလုံးပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းကလည်း စတင်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

...

လျိုကျင်းတို့ သုံးယောက်သားက ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ဟင်းချက်အမွှေးအကြိုင် အမြောက်အမြား ဝယ်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ၃၈၉ယွမ် ကျသင့်ပေသည်။ ယင်းက သူတို့သုံးယောက်သား အရာအားလုံးကို အခြေခံအကျဆုံးမှ လျှော့ချထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့က အိမ်သို့ ပြန်လျှောက်လာသောအခါ သူတို့သုံးယောက်က မှင်တက်သွားကြသည်။ “ဒါက ငါတို့အိမ်လေးလား “

သူက ယခု သူတို့တွင် ရှိသည့် ငွေနည်းနည်းကြောင့် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူက သူ့ရှေ့ရှိ အိမ်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်ဟောက်က ခံစားချက်ပိုကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ “ထင်းရွှမ်း အရမ်းတော်တာပဲ “’

လျိုကျင်းကလည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ငါ ဒီမှာ နေရတာ နည်းနည်းလောက် မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု အတော်လေးကောင်းတယ်လို့ တွေးမိတယ် “

ရှန်းရွှမ်က စိုးရိမ်ကြောင့်ကြစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မက ထွက်သွားလောက်ပြီထင်တယ်၊ ကျွန်မတို့လည်း ပိုက်ဆံရှာဖို့ သွားရအောင် “ ဒီနေရာမှာ ပီယာနိုငှားဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာရမယ်။

…

ထိုအချိန်အတော်အတွင်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက အနီးဆုံး လယ်သမားတစ်ယောက်၏ အိမ်သို့ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

“တဆိတ်လောက် အပင်စိုက်ဖို့ အကူညီလိုသေးလားရှင့် “

လက်ရှိတွင် နွေရာသီဖြစ်ပြီး လယ်သမားအများစုက အပင်များစတင်စိုက်ပျိုးနေကြသော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက ယခင်က လယ်စိုက်ပျိုးဖူးသည့်ပုံမပေါ်သောကြောင့် ပထမဆုံးတစ်ယောက်က ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ရှန်းထင်းရွှမ်းကလည်း ငြင်းဆိုခံရပြီး သူမက အိမ်များစွာကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆန္ဒရှိသည့်တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ဤအိမ်က အသက်ကြီးကြီးလူနှစ်ယောက်ရှိသည့် အိမ်တစ်အိမ်ဖြစ်သည်။ သူတို့က သူတို့လယ်မြေအများစုကို အငှားချထားပြီး သူတို့ကိုယ်ပိုင်လယ်မြေကို ပုံမှန် စိုက်ပျိုးခဲ့ကြသည်။

“မိန်းကလေး ဘယ်လိုပေးချေမှုမျိုး လိုအပ်တာလဲ “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခဏကြာတွေးတော ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်တချို့ပဲ ပေးပါ “

အသက်ကြီးကြီးလူနှစ်ယောက်က သဘောတူလိုက်ပြီး သူမတောင်းဆိုမှုက မခက်ခဲပေ။ အဘွားအိုနှင့် အဘိုးအိုက တူရွင်းပြားကို ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ၎င်းကို ယူလိုက်သည်။

“ရှေ့က သွားပါ “

သူတို့က မကြာမီ လယ်ကွင်းဆီသို့ ရောက်လာခဲ့ကြပြီး အဘွားအိုက ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလယ်ငါးဧကက ငါတို့ ပိုင်တာပဲ၊ တကယ်တော့ ဒါက ဟိုးနေရာလောက်ထိ ကျယ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အဲ့ဒါကို အငှားချထားခဲ့တာ “ သူတို့၏ အသုံးစရိတ်က သာမန်အချိန်များတွင် ငှားရမ်းမှုတချို့ကို စုဆောင်းခြင်းဖြင့် လုံလောက်ပေသည်။ ကျန်ရှိသည့် လယ်ကွင်းများကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သုံးစွဲမှုများအတွက် ပစ္စည်းများ ကြီးထွားစေရန် အသုံးပြုပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး သူတို့ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ထောက်ပံ့ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက မေးလိုက်သည်။ “ရှင်တို့ ဘာကို စိုက်ပျိုးဖို့ လိုအပ်လဲ “

အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ရပါတယ်၊ အရင်ဆုံး မြေဆီလွှာကို တူးဆွပေးပါ “ ရှန်းထင်ရွှမ်းက မြေဆီလွှာကို ထပ်ထိုးပြီး သူတို့လင်မယားနှစ်ယောက်က မျိုးစေ့ကြဲပက်ဖို့ လုပ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

…

အခန်း (၅၆) (ခ)

အဘွားအိုက ရှန်းထင်ရွှမ်းအား မည်ကဲ့သို့ ထွန်ယက်ရမည်ကို သင်ကြားပေးရန် သွားလိုက်သည်။ ပြောရလျှင် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ သွင်ပြင်က နူးညံ့သည့် မျက်နှာလေးဖြင့် တကယ့်ကို လယ်သမားတစ်ယောက်နှင့်မတူပေ။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပုံမှန်အနေအထားတစ်ခုဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး လယ်ယာမြေကို အတော်လေး လျင်မြန်စွာ ထွန်ယက်နေသည်ကို သူတို့ လင်မယားက မြင်လိုက်ရသည်။

အဘွားအို၊ အဘိုးအို။ “?”

ပေါက်ပြားများကို သူတို့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလျက် သူတို့က ရပ်တန့်နေကြသည်။ အထူးအဖြင့် အဘိုးအိုက လယ်သမားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူ ငယ်ရွယ်ပြီး ကြံ့ခိုင်ဖြတ်လတ်စဉ်ကတောင် သူက တူညီသောအမြန်နှုန်း မရှိခဲ့ပေ။

အဘွားအိုက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လယ်မြေကို တဖန် ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမမျက်လုံးများကို ပွတ်လိုက်သည်။ သူမတွင် စိတ်ကယောင်ခြောက်ခြား ဖြစ်နေသည့် ရောဂါများ ရှိနေသလော။ လူတစ်ယောက်က ထိုမျှ လျင်မြန်စွာ ထွန်ယက်နိုင်သည်လား။ အဘွားအိုက အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရာ ထွန်ယက်ထားသည့် မြေဆီလွှာက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အနက်က တူညီပြီး ဖြောင့်တန်းနေပေသည်။ စက်များဖြင့် ထွန်ယက်ခြင်းထက် ပိုကောင်းမွန်ပေသည်။ ဆိုရလျှင် စက်များက တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြဿနာများ ရှိပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အမှန်တကယ်ပဲ လျင်မြန်ပေသည်။ ခဏကြာပြီးနောက် လယ်မြေတစ်ဧကကို ထွန်ယက်ပြီးသွားခဲ့သည်။ အဘိုးအိုနှင့် အဘွားအိုက နှစ်မီတာတောင်မရှိသေးသည့် အကွာအဝေးတစ်ခုကိုသာ ထွန်ယက်ပြီးခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမအမြန်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူမက ရှင်းယွမ်ရှန်တွင် ဖြစ်လျှင် သူမက ၅ဧကလောက် ပြီးနေပေလိမ့်မည်။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါင်းကို မော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ရှင်တို့ မျိုးစေ့တွေ ယူခဲ့လား “

အဘိုးအိုက သူ့နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ “ကလေး ခဏလောက်နားပါဦး “

အဘွားအိုကလည်း သူမယူလာသည့်ရေကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“အရင်ဆုံး နည်းနည်းလောက် သောက်လိုက်ဦး “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရေကို ယူလိုက်ပြီး အနည်းငယ် သောက်လိုက်သည်။ “အဆင်ပြေပါတယ်၊ ကျွန်မ မပင်ပန်းပါဘူး “

အဘွားအိုက မျိုးစေ့ထုပ်အနည်းငယ်ကို ယူလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခုက ငရုတ်ကောင်း၊ ဒီတစ်ခုက ဂေါ်ဖီ၊ ဒီတစ်ခုက ... “

ထို့နောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက လယ် ၅ဧကကို မျိုးစေ့ကြဲပက်ရန် ဆယ်မိနစ်တောင်မကြာလိုက်သည်ကို သူတို့နှစ်ယောက်က သိရှိသွားကြပြီး မှင်တက်နေခဲ့ကြသည်။ ပြီးနောက် အဘွားအိုက ထိုအရာကို ကြည့်လိုက်ရာ မျိုးစေ့များကို ညီညာစွာ ကြဲပက်ထားပေသည်။ ဤသည်က လယ်၅ဧက ဖြစ်သည်။ တစ်စတုရန်းမီတာ မဟုတ်ပေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက မြေဆီလွှာတစ်ထပ်ဖြင့် မျိုးစေ့များကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ရေသွင်းရန် စတင်ရေသယ်လိုက်သည်။

အလုပ်ပြီးမြောက်သွားသောအခါ အဘိုးနှင့် အဘွားက ကြောင်တက်တက်ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့က သူတို့ကိုယ်တိုင် ဘာမှ မစိုက်ပျိုးလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရ‌ပေသည်။ လယ်မြေငါးဧကအတွက် လူတစ်ယောက်ကို စိုက်ပျိုးရန် ငှားရမ်းပါက သာမန်အားဖြင့် အနည်းဆုံး ဆယ့်ငါးရက်ခန့်ကြာ စိုက်ပျိုးရပြီး လေးနာရီထက်မနည်း စိုက်ပျိုးရသည်။

ငှားရမ်းထားသည့် အလုပ်သမားက လယ်ငါးဧက ပြီးမြောက်သွားလျှင် အနည်းဆုံး ယွမ် ၄၀၀၀ ခန့် ပေးချေရပေလိမ့်မည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ယခု ဟင်းသီးဟင်းရွက်တချို့သာ လိုသည်ဟု ပြောသော်လည်း ဤအဘိုးအဘွားလင်မယားက သူမကို ငွေတချို့ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ပြန်လာပြီးနောက် အဘွားအိုက ကျိုချက်ထားသည့် ရေအေးတစ်ခွက်ကို လောင်းထည့်လိုက်ပြီး မုန့်တချို့ ယူလိုက်သည်။ “မိန်းကလေး၊ အရင်ဆုံး ရေသောက်ပြီး မုန့်စားလိုက်ပါဦး “ ကျေးလက်ရှိ မုန့်များက သကြားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ကြွတ်ဆပ်သော သကြားလုံးများဖြစ်ကြသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရေသောက်လိုက်ပြီး သကြားလုံးတချို့ စားလိုက်သည်။ ယင်းက တကယ့်ကို ဆီများပေကျံနေပေသည်။

အဘိုးအိုက ယွမ်နှစ်ထောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့နေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မိန်းကလေး၊ ငါတို့က မင်းကို ယွမ်လေးထောင်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမဲ့ ငါတို့လက်ထဲမှာ ငွေသားသိပ်မရှိဘူး၊ အရင်ဆုံး ယွမ်နှစ်ထောင်ပေးထားရအောင်၊ နောက်မှ ငါတို့ ကျန်တဲ့ ယွမ်နှစ်ထောင်ကို ပေးမယ် “

“မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မကို အသီးအရွက်တချို့ပဲ ပေးပါ “ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဤငွေများကို ယူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

အဘွားအိုက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက မကောင်းပါဘူး၊ မင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ် “

စနစ်၏ ‘ချီးမြှောက်ခြင်း’ တာဝန်ကျေးဇူးကြောင့် ပိုက်ဆံက လူသားများအတွက် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း ရှန်းထင်ရွှမ်း သိခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် အသက်ကြီးသည့်သူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဤငွေကို သေချာပေါက် ယူမည်မဟုတ်ချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ငြင်းဆန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အသက်ကြီးကြီးလင်မယားက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို အစားအစာ အမြောက်အမြားပေးခဲ့ကြသည်။

“ဒီအာလူးက တကယ့်ကို အရသာရှိတယ်၊ ဒါလည်း ကန်စွန်းဥတွေပဲ “ အဘွားအိုကလည်း ဝက်ဆားနယ်ခြောက်တချို့ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ “ဒီဝက်ဆားနယ်ခြောက်ကလည်း အရသာရှိတယ်၊ အရမ်းငံနေရင် မစားခင် ရေနဲ့ အရင်ဆေးလိုက်နော် “ အိမ်တွင် ကြက်သားနှင့် ငါးများလည်း ရှိပေသည်။ သူမက တချို့တဝက်ကို ပေးလိုက်သည်။

အဘိုးနှင့် အဘွားတို့က ရိုးသားသည့် လူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ပစ္စည်းအများအပြားကို ပေးခဲ့ကြသည်။ ဂျုံမှုန့်တချို့ကိုတောင် ပေးခဲ့သည်။ “ဒါက လုံလောက်ပါပြီ “ သူတို့ ထုတ်ပိုးပေးထားသည့် တာတန်အိတ်ကြီးနှစ်လုံးထဲရှိ အစားအစာများက သုံးရက်အတွင်း လူခြောက်ယောက် စားနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ အဆုံးတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြန်ယူသွားရန် တာတန်အိတ်ကြီးနှစ်လုံးကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အဘိုးအိုနှင့် အဘွားအိုက တခြားပစ္စည်းများ ယူပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ပေးရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့က ထိုအိတ်နှစ်လုံးကို သယ်ကာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည့် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဘိုးအဘွားလင်မယားမပြောနှင့် ကင်မရာသမားကတောင် အမီမလိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။ ရိုက်ကူးရေးတွင် ပါလာသည့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကူညီရမလား၊ မကူညီရမလား စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ထိုအရာများကိုသယ်ကာ ပြေးသွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ကတောင် အမီမလိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

အမောတကောဖြစ်နေကြသည့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများ။ “...” မင်း ဒီလောက်မြန်တာကို၊ ပရိသတ်တွေရော သိကြလား။

...

ပင်ပန်းသည့် နေ့တစ်နေ့ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လူတိုင်းက အိမ်ပြန်လာကြသည်။

ရှန်းရွှမ်က ပီယာနိုငှားရမ်းရန်အတွက် ယွမ် ၁၀၀ ကုန်ကျခဲ့ပြီး ယွမ် ၃၀ ရှာနိုင်ခဲ့ကာ ယွမ် ၇၀ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။

လျိုကျင်းက ပုံကြမ်းစာရွက်၊ ခဲတံများ၊ ခဲဖျက်များနှင့် ဒေါက်တိုင်များကဲ့သို့ ပုံကြမ်းဆွဲရန် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် ယွမ် ၈၀ ကုန်ကျခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ရက်အတွင်း သူမက လူများအတွက် ပန်းချီ ၁၀ကား ဆွဲခဲ့ပြီး ယွမ် ၃၀၀ ရခဲ့ကာ ယွမ် ၂၂၀ ရှာနိုင်ခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီ၊ ကန်းချင်းယွင်နှင့် ပိုင်ဟောက်တို့ အဖွဲ့က ပစ္စည်းများ ငှားရမ်းရန် ယွမ် ၁၅၀ ကျသင့်ခဲ့ပြီး ယွမ် ၁၀၃၆ ယွမ် ရရှိခဲ့ကာ ၈၈၉ ယွမ် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။

လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “နင်တို့ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တာပဲ “

ကန်းချင်းယွင်။ “တကယ်တော့ ငါ ရှာတာအနည်းဆုံးပဲ၊ အဓိက ရှာပေးတဲ့သူက အစ်ကိုကျီနဲ့ အစ်ကိုဟောက်တို့ပါ “ သူက သူသီချင်းဆို‌သောအခါ ပရိသတ်ပိုနည်းသည်ကို ခံစားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ချင်ယွဲ့ကျီက ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး စကားအနည်းငယ် ပြောခဲ့လျှင်တောင် လူများအားလုံးက ပတ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာခဲ့ကြသည်။

ပိုင်ဟောက်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း ချင်းယွင်နဲ့ တူတူပါပဲ၊ ဒါက အဓိက အစ်ကိုကျီရဲ့ အောင်မြင်မှုကြောင့်ပါပဲ “

ယနေ့ခေတ်တွင် ငွေသားသယ်ဆောင်လာသည့် လူက အလွန်နည်းပေသည်။ သူတို့ မိုဘိုင်းဖုန်းများ၏ ဖမ်းစားခံရမှုကြောင့် မည်သူမဆို ပေးချေရန် QR ကုတ် ရှိကြပေသည်။ ထို့ကြောင့် ခရီးသည်များစွာက သူတို့ လိုချင်လျှင်တောင် ပိုက်ဆံပေးရန် မစီစဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ရှန်းရွှမ်က ငွေမရှာနိုင်ရုံသာမက အနည်းငယ်တောင် အခက်ကြုံခဲ့ရပေသည်။ သူမက မူလက ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် တခြားများနှင့်အတူ ရှိနေချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ချင်ယွဲ့ကျီက သူတို့အဖွဲ့တွင် လူအရမ်းများလွန်းနေသည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး တခြားနေရာ ရှာရန် ရှန်းရွှမ်ကို ပြောခဲ့သည်။

လျိုကျင်းက ခံစားချက်ကောင်းနေပေသည်။ ချင်ယွဲ့ကျီအပြင် သူမက ဤနေရာတွင် ပိုက်ဆံအများဆုံး ရှာနိုင်သည့်သူ ဖြစ်သင့်ပေသည်။ “ထင်းရွှမ်း ဘယ်မှာလဲ “

ပိုင်ဟောက်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ “သူမ စိုက်ပျိုးနေတုန်းဖြစ်လောက်တယ် “

သူ့ပြောပြီးသည်နှင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တံခါးမှ အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမလက်ထဲတွင် တာတန်အိတ်ကြီး နှစ်လုံး ရှိပြီး သူတို့က အထဲတွင်ရှိသည့်အရာများကို မမြင်ရပေ။

ချင်ယွဲ့ကျီက ထရပ်လိုက်ကာ ရှန်းထင်ရွှမ်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ “ငါ လုပ်လိုက်မယ် “

သူက တာတန်အိတ်ကို မရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး ၎င်းက အတော်လေး လေးပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ကူညီရန် ထသွားသောအခါ ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချင်းယွင်က ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေလို့မရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ကူညီရန် လျင်မြန်စွာ ထလိုက်ကြသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အဝတ်စားများ လဲရန် သွားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် အမျိုးသားများကို အိတ်များ သယ်ရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ “အရင်ဆုံး မီးဖိုဆောင်ထဲမှာ ထားလိုက်ရအောင် “

မမျှော်လင့်စွာပင် ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချင်းယွင်တို့ နှစ်ယောက်လုံးက အိတ်တစ်လုံးတည်းကို မလိုက်ကြသော်လည်း ၎င်းက ရွေ့တောင်မရွေ့ခဲ့ပေ။ ချင်ယွဲ့ကျီ၏အိတ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ပါဝင်သောကြောင့် ပိုပေါ့ပေသည်။ ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချင်းယွင်တို့၏ အိတ်တွင် အာလူးများ၊ ကန်စွန်းဥများ၊ ဝက်ဆားနယ်ခြောက်များနှင့် ကြက်သားတို့ပါရှိသောကြောင့် ၎င်းက အနည်းငယ် လေးပေသည်။

နှစ်ယောက်သား အတူတကွ သယ်ကာ ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ ရွေ့လျားခဲ့သည်။

ထိုလူနှစ်ယောက်က ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်ကို မြင်သောကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြန်လာခဲ့သည်။ “ဒါကို ကျွန်မ သယ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် “

ပိုင်‌ဟောက်။ “အဆင်ပြေပါတယ်၊ ငါတို့ လုပ်နိုင်ပါတယ် “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တာတန်အိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး မီးဖိုဆောင်ဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

တခြားသူများ၏ သံသယဝင်သည့် အကြည့်များဖြင့် တုံ့ပြန်ခံလိုက်ရသည့် ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချင်းယွင်။ “...”

ဒါက မလွယ်ကူဘူးလေ။ မင်းတို့ ဘာလို့ မကြိုးစားကြည့်တာလဲ။

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အရင်ဆုံး အဝတ်အစားလဲရန် အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သူက သူ့ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ “အစ်ကိုကျီ၊ ဒါက လေးတယ်လို့ မင်း ထင်လား “

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “လေးတယ် “ သို့သော် ချင်ယွဲ့ကျီက ယခုလေးတင် သူကိုယ်တိုင် မီးဖိုဆောင်ထဲသို့ အိတ်ကို သယ်သွားခဲ့သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် ပိုင်ဟောက်က ဤမေးခွန်းနှင့်အတူ ရုန်းကန်နေတာကို သေချာပေါက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “နင် ဘယ်လို ဟင်းချက်ရမလဲ သိလား “

ရှန်းရွှမ်။ “ငါ ခရမ်းချဉ်သီးကြက်ဥကြော် လုပ်မယ် “ သူမက ဤဟင်းပွဲကိုလုပ်ရန် ခရမ်းချဉ်သီးနှင့် ကြက်ဥကို တမင်သက်သက် ဝယ်လာခဲ့သည်။ ထိုဟင်းပွဲက ရိုးရှင်းပြီး ပြုလုပ်ရန် လွယ်ကူပေသည်။ ဟင်းချက်ပြုတ်ကြသည့် ရသစုံလင်ရှိုးများစွာကို သူမ သိပေသည်။ ပြောရလျှင် လူများက အစားအစာအပေါ် မှီခိုနေကြပေသည်။ သို့သော် ချမ်းသာသည့် မိသားစု၏ သမီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမက ယခင်က မီးဖိုချောင်သို့ တစ်ခါမှ မဝင်ဘူးခဲ့သလို ဘယ်တုန်းကမှလည်း ဟင်းမချက်ခဲ့ဘူးချေ။ သူမက အိမ်၌ ၎င်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

ပိုင်ဟောက်က ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ငါ အရင်က ဘယ်တုန်းကမှ ချက်ခဲ့ဖူးဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တချို့ပဲ ကြော်လိုက်မယ် “

ကန်းချင်းယွင်။ “ငရုတ်သီးစိမ်းနဲ့ ဝက်သားနုပ်နုပ်စင်း”

လျိုကျင်း။ ဒါဆို ငါက စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက် လုပ်လိုက်မယ်၊ အစ်ကိုကျီရော “

“ခရမ်းသီးကင် “

လူတစ်ယောက်၊ ဟင်းပွဲတစ်ပွဲ၊ မကြာမီ သူတို့တွင် ဟင်းလေးပွဲနှင့် စွပ်ပြုတ်တစ်ပန်းကန် ရှိလာပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းအတွက်မူ လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ထင်းရွှမ်းက အချိန်အကြာကြီး ပင်ပန်းခဲ့ရတာ၊ သူမကို နားခိုင်းလိုက်ရအောင် “ မဟုတ်လျှင် ဖန်သားပြင်တွင် သူမသာ စိုးမိုးနေပေလိမ့်မည်။ အားလုံးပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်အိတ်ကြီး နှစ်လုံးက မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်း မည်သူမှ မသိကြချေ။ သို့သော် ၎င်းက ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားပေမည်။

“အရင်ဆုံး၊ အသီးအရွက်အိတ်ကို ဖြည်ရ‌အောင် “ ချင်ယွဲ့ကျီက ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းက သဘောတူလိုက်ကြသည်။ အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းက နောင်တရသွားခဲ့ကြသည်။ ဤအိတ်က ထိုမျှလေးလံနေသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ တစ်အိတ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် အမျိုးအစားများစွာ ပါဝင်ပြီး တခြားအိတ်တွင် အာလူးများနှင့် ကန်စွန်းဥများ ပါဝင်ပေသည်။ ဝက်ဆားနယ်ခြောက်နှင့် ဂျုံမှုန့်များလည်း ရှိပေသည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းအားလုံးနီးပါး အထဲတွင် ရှိပေသည်။

ပိုင်ဟောက်က ရုတ်တရက် မြည်တမ်းလိုက်သည်။ “ငါတို့ အဲ့လိုမှန်းသိရင် နေ့လယ်တုန်းက အသီးအရွက်နဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ မဝယ်ခဲ့ပါဘူးကွာ၊ အကုန်လုံး ဖြုန်းတီးမိသွားပြီ “

သူတို့၏ စုစုပေါင်းရန်ပုံငွေက ယွမ် ၁၀၀၀ သာ ရှိပြီး စူပါမားကတ်သို့ သွားခြင်းကြောင့် ယွမ် ၄၀၀ နီးပါး ကုန်ကျခဲ့ပေသည်။

လျိုကျင်းက စိတ်ပျက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် တွေးမိပြီး သူတို့က ထိုမျှသော ငွေပမာဏလေးအတွက် စိတ်ပျက်သလိုခံစားလိုက်ရသည်။ ဤရသစုံလင်ရှိုးက တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။

ကန်းချင်းယွင်။ “အစ်ကို ဟောက်၊ ကျွန်တော်တို့ အရင်က ဒါကို မ,မနိုင်တာ ပုံမှန်ပါပဲ “

ပိုင်ဟောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းကသာ သာမန်မဟုတ်တဲ့တစ်ယောက်ပဲ။

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရေချိုးပြီးနောက် အဝတ်အစားလဲလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ချက်ပြုတ်ပြီးသွားကြသည်။ သူမက ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ထင်းရွှမ်း လာပြီး ညစာစားလေ “

မူလက လျိုကျင်းနှင့် ရှန်းရွှမ်က ချင်ယွဲ့ကျီ‌ဘေးတွင် ထိုင်ချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့က ပရိသတ်များ ဆူပူမှုကို ခံရမည်စိုးကာ အရမ်းထင်ထင်ရှားရှား မဖြစ်စေချင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကန်းချင်းယွင်က ရှန်းရွှမ်၏ ဘယ်ဘက်တွင် ထိုင်ပြီး ပိုင်ဟောက်က ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ညာဘက်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီတွင် သူ့ဘယ်ဘက်ခြမ်း၌ နေရာတစ်ခု ရှိပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ထိုနေရာတွင် တန်းထိုင်ချလိုက်သည်။

“မင်း ဒီနေ့ အလုပ်ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ပိုပြီးစားပါ “ ပိုင်ဟောက်က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။ ဤဟင်းသီးဟင်းရွက်အိတ်ကြီးနှစ်လုံးက ပိုက်ဆံမည်မျှ ကုန်ကျလိမ့်မည်နည်း။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းပွဲများကို တချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အလွန်ကောင်းပုံရသည့် ခရမ်းသီးကင်နှင့် သူ့ဘေးရှိ သိပ်မဆိုးသည့် စွပ်ပြုတ်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်ဟင်းပွဲများက အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းပေသည်။

ပိုင်ဟောက် အရင်ဆုံး ဟင်းပွဲကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အစိမ်းရောင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များက ကျွမ်းသွားပေသည်။

ရှန်းရွှမ်က ရေနှင့်သာ အိုးကို ဆေးကြောခဲ့ပြီး သေချာ မဆေးကြောခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမက ကြက်ဥနှင့် ခရမ်းချဉ်သီးကို သေချာမမွှေနိုင်ခဲ့ချေ။

ကန်းချင်းယွင်၏ ဝက်သားနုပ်နုပ်စင်း၏ အထူက မတူညီပေ။ ထို့ကြောင့် တချို့ ဝက်သားကြော်များက ချက်ပြုတ်နေစဉ် ကြေသွားခဲ့သည်။

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခရမ်းသီးကင်ကို မြည်းစမ်းလိုက်ရာ ၎င်းက အဆင်ပြေပေသည်။ သို့သော် လူတိုင်းကလည်း ထိုသို့ ထင်သောကြောင့် ခရမ်းသီးကင်က မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန်ကို တိတ်တဆိတ် စားနေပြီး စွပ်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကို သောက်လိုက်သည်။

ခက်ခဲသည့် ထမင်းတစ်နပ်စားပြီးနောက် လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “နောက်တစ်ခါကျရင် အစ်ကိုဟောက်၊ ချင်းယွင်နဲ့ ရွှမ်ရွှမ်တို့ မချက်နဲ့တော့ “

ပိုင်ဟောက်က စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ “ကိစ္စမရှိဘူး “

ရှန်းရွှမ်က ရှင်းပြချင်သော်လည်း ရှင်းမပြနိုင်ခဲ့ချေ။ အိုးထဲတွင် ခရမ်းချဉ်သီးများက မဲတူးသွားခဲ့သည်။ သူမက ထိုအချိန်က ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး ရှုပ်ပွနေသည့် အရာများကို ကြော်လိုက်မိသည်။ သူမသာ ဤဟင်းပွဲကို သိပေသည်။ သူမက ခရမ်းချဉ်သီးကြက်ဥမွှေကြော်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းနေသည်ကို တခြားသူများအား ရှင်းပြ၍မရခဲ့ပေ။

ကန်းချင်းယွင်ကလည်း မကန့်ကွက်ချေ။

လျိုကျင်းက ပိုက်ဆံများကို ရေတွက်လိုက်သည်။ “ကျွန်မတို့မှာ ၁၃၅၇ ယွမ်ပဲ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က ပါဝင်ပစ္စည်းအများအပြား ယူလာခဲ့တော့ ကျွန်မတို့ နောက်ကျ စားဖို့အတွက် မပူရတော့ဘူး “

မနက်ဖြန်နှင့် သန်ဘက်ခါတွင် သူတို့က ဆာလောင်မည်ကို ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြေးလွှားရန် မလိုတော့ပေ။

ချင်ယွဲ့ကျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ငါရိုက်ကူးရေးလုပ်တုန်းက ဒီမှာ နေဖူးတယ်၊ မနက်ဖြန်ကျ ငါတို့ စည်မျှော်စင်ကို သွားလို့ရတယ် “

“ဒေသဓလေ့တွေကလည်း ကောင်းမွန်တယ်၊ မနက်ဖြန်ကျ ငါတို့ မြို့ဟောင်းတဝိုက်မှာလည်း လမ်းလျှောက်လို့ရတယ် “ ရှန်းရွှမ်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ သူမရောက်လာတုန်းက ကခုန်နေသည့် လူများကို မြင်ခဲ့ရပြီး ကရန် လေ့လာဖူးသည့် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးဧည့်သည်က သေချာပေါက် သူမသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤအချိန်၌ သူမက သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြင့် ကပြခဲ့လျှင် ပရိသတ်များကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ချင်ယွဲ့ကျီက သူမနောက်လိုက်ပြီး အတူတကွ ကခဲ့လျှင် ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားပေလိမ့်မည်။

“ငါ နောက်ဆုံးနေ့ကျရင် အမှတ်တရလက်ဆောင်ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်ချင်တယ် “ ကန်းချင်းယွင်က ၎င်းတို့ကို အိမ်ပြန်ယူသွားပြီး မိသားစုကို ပေးချင်ခဲ့သည်။

“ဒါဆို ယွမ်ခြောက်ရာ ဖယ်ထားလိုက်မယ် “ လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်၌ လူတိုင်းက ပြန်ယူသွားရန် တစ်စုံတစ်ခု ဝယ်နိင်ပေသည်။

လူတိုင်းက ကောင်းမွန်သည့် ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ရှိပေသည်။ လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကျေးဇူးပြုပြီး စားပွဲကို ရှင်းပေးပါနော် “ပြောရလျှင် ပန်းကန်ဆေးခြင်းက မည်သည့် ပရိသတ်မှ မကြည့်ချင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ “ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမနှလုံးသားထဲတွင် ထိုလှည့်ကွက်များ မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ကျန်သည့်ဧည့်သည်များက ချက်ပြုတ်ခဲ့ကြသောကြောင့် သူမက ပန်းကန်ဆေးရပေမည်။ ထပ်ပြောရလျှင် ရှန်းထင်ရွှမ်းအတွက် ဤလူများက လူသားပေါက်စလေးများသာ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ တင်းကြပ်ဖို့ မလိုချေ။ ရှန်းရွှမ်က လွဲလို့ပေါ့။ သူမကို လူသားလို့ မခေါ်နိုင်ချေ။

ပိုင်ဟောက်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ထင်းရွှမ်း “ စကားပြောပြီးနောက် သူက စားပွဲမှ ထွက်သွားသည့် လျိုကျင်းနှင့် ရှန်းရွှမ်နောက် လိုက်သွားခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် သူက တစ်နေ့လုံး ခြေကုန်လက်ပန်းကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း စတင်လုပ်တော့သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ကန်းချင်းယွင်က ထွက်မသွားခဲ့ပေ။ သူတို့က မီးဖိုဆောင်သို့ ပန်းကန်များကို ကူသယ်ပေးခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်တို့ သွားနားလိုက်ပါ “

တခြားသူများက အလွန်ပင်ပန်းနေသည်ကို သူမ မြင်နိုင်ပေသည်။ သူမက သူမကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရှိသောကြောင့် သူမက ပင်ပန်းသည်ဟု မခံစားခဲ့ရပေ။

“ရပါတယ် “ ချင်ယွဲ့ကျီက သူ့အင်္ကျီလက်ကို လိပ်တင်ကာ ပန်းကန်များကို စတင် ဆေးကြောလိုက်သည်။ ကန်းချင်းယွင်က စားပွဲကို စတင် သုတ်လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူတို့ကို ထွက်သွားရန် အကြိမ်များစွာ တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကူညီရန် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်း ဆက်တိုက်တွန်းတော့ဘဲ မီးဖိုချောင်ကို စတင်သန့်ရှင်းလိုက်သည်။

…

အခန်း (၅၇) (က)

ကန်းချန်းယွင်က စားပွဲကို သုတ်လိုက်သည်။ “ထင်ရွှမ်း အသီးအိတ်ကြီးနှစ်အိတ်ကို မင်းဘယ်လို ရှာလာခဲ့တာလဲ “ သူက တစ်နေ့ခင်းလုံး ထိုအကြောင်းကို တွေးနေခဲ့ပြီး အဖြေမရှာနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့အဖွဲ့တွင် ချင်ယွဲ့ကျီရှိပြီး သူတို့က နေ့လယ်ခင်းတွင် ယွမ် ၈၀၀ ကျော် ရှာဖွေခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အိတ်ကြီးနှစ်အိတ်က ထို့ထက်ပိုတန်ပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “လယ်စိုက်လိုက်တာ “

ကန်းချန်းယွင်က ရှုပ်ထွေးနေသည့် အကြည့်တစ်ခုဖြင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက လယ်သမားတစ်ယောက်ဆိုတာ သူသိခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက ထိုမျှ များပြားသည့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ရနိုင်ခဲ့သည်လား။

ချင်ယွဲ့ကျီက ပြောလိုက်သည်။ “ထင်ရွှမ်းက လူတွေကို လယ်စိုက်ဖို့ ကူညီခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ သူတို့က အိတ်ကြီးနှစ်အိတ်ကို လှူလိုက်ကြတာလို့ ဆိုလိုတာ “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အမှန်ပဲ “

ကန်းချန်းယွင်က အတွေးထဲ နစ်မြှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူက နောက်တစ်ကြိမ် ပိုက်ဆံရှာဖို့ လိုအပ်ပါက လယ်စိုက်ရာတွင် လူများကို ကူညီရပေလိမ့်မည်။

မီးဖိုဆောင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် Wi-Fi က ဧည့်ခန်းထဲတွင်သာ ရှိသောကြောင့် ကန်းချန်းယွင်က ဂိမ်းကစားရန် ဧည့်ခန်းထဲတွင် နေနေခဲ့သည်။

...

လူတိုင်းက နောက်နေ့မနက်ခင်းတွင် အိပ်ရာထလာကြသောအခါ မနက်စာက ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိသွားကြကာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ မနေ့က သူတို့ ချက်ပြုတ်ထားသည့် ညစာကို စားပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူတို့ကို ဆက်လက်ချက်ပြုတ်ခွင့်ပြုရန် ဝန်လေးသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မနေ့က လက်ခံနိုင်သော ခရမ်းသီးကင်မှလွဲ၍ အရာရာတိုင်းက မျိုချရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ အားလုံးပြီးနောက် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဖြုန်းတီးခြင်းက ကောင်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ချက်ပြုတ်ခြင်းက သူမအတွက် မပင်ပန်းပေ။ ထို့ကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက မနက်ငါးနာရီတွင် ထကာ ဝက်ဆားနယ်ခြောက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရေထဲတွင် စိမ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြို့ဟောင်းတဝိုက် ပတ်ပြေးနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ကင်မရာသမားနှင့် ဓာတ်ပုံဆရာတို့က ချက်ချင်းပင် လိုက်သွားသော်လည်း သူတို့က ငါးမိနစ်ခန့် ပြေးပြီးနောက် အလွန်အမင်းမောပန်းလာသည်ကို တွေ့ရှိသွားကြသည်။ အဆုံးတွင် တခြားဧည့်သည်များ၏ ကင်မရာသမားများအားလုံးက ဤတစ်ကြိမ်၌ ရိုက်ကူးရေး ပြီးမြောက်နိုင်ရန်အလို့ငှာ သူတို့က သူမနောက်သို့ လှည့်သွားကြသည်။

မနက် ၆နာရီ၌ ရှန်းထင်ရွှမ်းက အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး မီးဖိုဆောင်သို့ သွားလိုက်သည်။ သူမက ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဆေးကြောလိုက်သည်။ ဆေးကြောပြီးနောက် ကြက်သွန်မြိတ်၊ ချင်းနှင့် ကြက်သွန်ဖြူတို့ကဲ့သို့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။ သူမက ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းထဲသို့ ဂျုံမှုန့်တချို့ကို လောင်းထည့်လိုက်ကာ ဂျုံမှုန့်ညက် ပြုလုပ်ရန် ရေထည့်လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ဖြူဖွေးသည့် လက်များက လယ်သမားတစ်ယောက်နှင့် မတူချေ။ သို့သော် သူမက ဂျုံကို အလွန်လျင်မြန်စွာ နယ်လိုက်သည်။ ခဏကြာပြီးနောက် အဖြူရောင်ဂျုံမှုန့်များက မှုန့်ညက်သည့် ဂျုံမုန့်ညက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဂျုံမုန့်ညက်ကို ညီတူညီမျှ အပိုင်း ခြောက်ပိုင်း ပိုင်းလိုက်ပြီး ခေါက်ဆွဲများ စတင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူမက ဂျုံမှုန့်ညက်တစ်ပိုင်းကို ယူလိုက်ပြီး ၎င်းက သူမလက်ထဲတွင် အလွန်သေးမျှင်သည့် ခေါက်ဆွဲလေးများအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက စဉ်းတီတုံးပေါ်တွင် ခေါက်ဆွဲများကို ထားလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ဂျုံမှုန့်တစ်လွှာ ဖြူးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက တခြား ဂျုံမုန့်ညက်ငါးခုကိုလည်း တူညီစွာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရေစိမ်ထားသည့် ဝက်ဆားနယ်ခြောက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရေဖြင့် တဖန်ဆေးကြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် အချပ်ပါးပါးလေးများအဖြစ် လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤဝက်သားနယ်ခြောက်များကို အဘိုးနှင့် အဘွားက သေချာဂရုတစိုက် ရွေးပေးခဲ့သည်ကို မြင်နိုင်ပေသည်။ အသားက အလွန်နီရဲနေပြီး အလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အိုးကို သေချာ ဆေးကြောလိုက်ကာ မီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အိုးထဲရှိ ‌ရေများ အငွေ့ပျံသွားသည်ထိ စောင့်လိုက်ပြီး အိုးထဲသို့ ဆီအနည်းငယ် ထည့်လိုက်သည်။ ဆီပူလာသောအခါ သူမက ကြက်သွန်၊ ချင်းနှင့် ကြက်သွန်ဖြူတို့ထည့်လိုက်ပြီး ခဏလောက် မွှေလိုက်ပြီး အနံ့မွှေးလာသောအခါ ၎င်းတို့ကို ဖယ်လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက လှီးဖြတ်ထားသည့် ဝက်ဆားနယ်ခြောက်များကို ထည့်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝက်ဆားနယ်ခြောက်၏ မွှေးရနံ့က သင်းပျံ့စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမက ရေကို အိုးတစ်ဝက်လောက်ထိ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာပင် ဤအိုးက တစ်ကြိမ်တည်းတွင် လူခြောက်ယောက်စာ ခေါက်ဆွဲများကို ထည့်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပေသည်။

အိုးထဲရှိ ရေများက ဆူပွက်လာသောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါက်ဆွဲကို တန်းထည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ထည့်လိုက်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက မနက် ခြောက်နာရီခွဲတွင် ထလာခဲ့သည်။ သူက တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အိမ်ထဲရှိ မွှေးရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိသွားခဲ့သည်။ သူက ပထမထပ်သို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းက မနက်စာ ချက်ပြုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ “စောစော နိုးနေတာပဲ၊ မင်းအိပ်လို့ပျော်ရဲ့လား “

“အိပ်ပျော်ပါတယ် “ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်ကို ဖြည့်လိုက်ပြီး ကြက်သွန်မြိတ်တစ်လွှာ ဖြူးလိုက်သည်။ “မနက်စာ စားပါဦး “

ချင်ယွဲ့ကျီက သူမကို ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။ သူက သူ့ငယ်ဘဝကြောင့် မည်သို့ချက်ပြုတ်ရမည်ကို သိပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ရာတွင် အတွေ့အကြုံရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ချက်ပြုတ်ခြင်းစွမ်းရည်က ကောင်းမကောင်းကိုတော့ သူ အာမမခံနိုင်ပေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းကလည်း သူမအတွက် တစ်ပန်းကန် ထည့်လိုက်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက တူကို ကိုင်ထားပေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ဘေးချင်းယှဉ်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ဤအချိန်၌ လျိုကျင်းနှင့် ရှန်းရွှမ်ကလည်း အိပ်ရာထလာကြသည်။ အားလုံးပြီးနောက် ဤသည်က ရသစုံံလင်ရှိုးဖြစ်သည်။ သူတို့က ရိုက်ကွက်များ ပိုလိုချင်လျှင် သို့မဟုတ် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများအပေါ် ကောင်းမွန်သည့် ထင်မြင်ချက်များ ချန်ထားခဲ့ချင်လျှင် သူတို့က စောစော ထရပေမည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူတို့ထွက်လိုက်သည်နှင့် အရသာရှိသည့် ရနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်ကြသည်။ သူတို့ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသောအခါ မီးဖိုဆောင်ထဲမှ ခေါက်ဆွဲအိုးကို တွေ့လိုက်ကြသည်။

လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုကျီ၊ လူတိုင်းအတွက် မနက်စာလုပ်ဖို့ စောစောထလိုက်ရတဲ့အတွက် ကျွန်မတို့ တောင်းပန်ပါတယ် “

ရှန်းရွှမ်ကလည်း သံယောက်လိုက်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်၊ အစ်ကိုကျီက အလုပ်ကြိုးစားထားတာပဲ၊ ဒီခေါက်ဆွဲက ကြည့်ရုံနဲ့တင် အရမ်းကို စားချင်စဖွယ်ဖြစ်နေတာ “

ချင်ယွဲ့ကျီက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီခေါက်ဆွဲက ထင်ရွှမ်း လုပ်ထားတာ “

လျိုကျင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်း ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမက အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန် ထည့်လိုက်သော်လည်း ထိုထဲတွင် ဝက်ဆားနယ်ခြောက်ကို မြင်လိုက်သောကြောင့် ပန်းကန်လုံးလေးတစ်လုံးစာသာ ထည့်လိုက်သည်။

ရှန်းရွှမ်က လျိုကျင်းထက် နည်းကာ ယူလိုက်သည်။

ပထမထပ်မှ အသံများက ကန်းချန်းယွင်နှင့် ပိုင်ဟောက်ကို သူတို့အိပ်မက်မှ နိုးထလာစေခဲ့ပြီး သူတို့က ပုံမှန်အတိုင်း ဆေးကြောသန့်စင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး မီးဖိုချောင်ထဲမှ ခေါက်ဆွဲများကို မြင်လိုက်ကြပြီး သူတို့က ထပ်မအိပ်ချင်တော့ပေ။ သူတို့နှစ်ယောက်က ကြီးမားသည့် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ကြီးတစ်လုံးစီ ထည့်လိုက်ကြသည်။

အမှန်တော့ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါက်ဆွဲကို တူညီသည့်ပမာဏဖြင့် ခွဲတမ်းချထားခဲ့သည်။ သို့သော် လျိုကျင်းနှင့် တခြားသုံးယောက်က သူတို့ဘာသာ ထည့်စားခဲ့ကြသည်။ လျိုကျင်းနှင့် ရှန်းရွှမ်းတို့က နည်းနည်းပဲ စားသောကြောင့် ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်က ပိုကြီးမားသည့် ပမာဏယူခဲ့ကြသည်။

အရသာရှိသည့် ရနံ့၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ ပန်းကန်လုံးက ခေါက်ဆွဲများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က စားသောက်ပြီးသွားသောအခါ အိုးထဲတွင် မည်သည့် ခေါက်ဆွဲမှ မကျန်တော့ပေ။

ချင်ယွဲ့ကျီက အရင်ဆုံး စားခဲ့သည်။ ခေါက်ဆွဲများက အသားနှင့် ဂေါ်ဖီထုပ်တို့၏ မွှေးရနံ့တို့ ပါဝင်မှုနှင့်အတူ ကွဲပြားနေခဲ့သည်။ သူတို့က မနက်ခင်းတွင် ထိုမျှကြီးမားသည့် တစ်ပန်းကန်ကို စားသောက်ပြီးသောအခါ သူတို့အစာအိမ်က အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေပေသည်။

လျိုကျင်းကလည်း တစ်လုတ် စားလိုက်သည်။ မမျှော်လင့်စွာပင် ဝက်ဆားနယ်ခြောက်က အဆီမများပေ။ ထို့အစား ၎င်းက မွှေးပျံ့နေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် အတွင်းထဲရှိ ဂေါ်ဖီထုပ်က သူမ ပုံမှန်စားခဲ့ဖူးသည့် ဂေါ်ဖီများထက် အများကြီး ပိုကောင်းပေသည်။

ရှန်းရွှမ်က ဝန်မခံချင်သောလည်း ဤခေါက်ဆွဲက တကယ်ပဲ အရသာရှိပေသည်။

ပိုင်ဟောက်က တစ်လုတ်စားလိုက်ပြီး သူ့လျှာကို ကိုက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ကာ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဒီခေါက်ဆွဲက အရမ်းမွှေးတာပဲ၊ ရနံ့အရမ်းမွှေးတဲ့ ခေါက်ဆွဲက ဒီလောက်အရသာရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး “

မနေ့ညက ညစာက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။ ဗိုက်မဆာစေရန်အတွက်သာ သူတို့က စားရန် သူတို့ကိုယ်သူတို့ တွန်းအားပေးခဲ့ရသည်။ ယခု သူတို့ရှေ့ရှိ ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဝက်ဆားနယ်ခြောက်၏ မွှေးရနံ့က လေနှင့်အတူ မွှေးပျံ့နေပြီး ခေါက်ဆွဲများက ဝါးရန်အလွန်သင့်လျော်ပေသည်။

“အရမ်းအရသာရှိတာပဲ၊ ဒါကို စားတယ်လို့ ခေါ်တာ “ ကန်းချန်းယွင်က ခေါင်းငုံ့ကာ အလုတ်ကြီးကြီး စားလိုက်ကာ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ဤကဲ့သို့ ခေါက်ဆွဲမျိုးကို စားခြင်းက လာမည့်နေ့ရက်ကို ကိုင်တွယ်ရန် အားအင်ကို ဖန်တီးပေးသည်ဟု ခံစားရပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ခေါက်ဆွဲစားပြီးသွားခဲ့သည်။ “ခေါက်ဆွဲက တကယ်အရသာရှိတယ် “

လူတိုင်းက ချီးကျူးလာကြသည်။ လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “နင်က အရမ်းအံ့ဩဖို့ကောင်းပဲ ထင်ရွှမ်း၊ နင် ဒီလောက်အရသာရှိအောင် ချက်တတ်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး “ သူမက နောင်တရနေခဲ့သည်။ သူမသာ သိခဲ့လျှင် ထိုထက်ပိုယူရပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ဟောက်က အကြံပြုလိုက်သည်။ “ငါ အကြံပေးချင်တယ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ ထင်ရွှမ်းကိုပဲ ချက်ခိုင်းလိုက်ရအောင် “

ကန်းချန်းယွင်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ “ထင်ရွှမ်း ချက်ပြီးသွားရင် ပန်းကန်တွေ ငါ ဆေးပေးမယ် “ဆိုရလျှင် တခြားသူများကို ပြုလုပ်ခွင့်ပေးပြီး သူက ပြန်ပေးဆပ်ရပေမည်။

ပိုင်ဟောက်။ “ငါလည်း ပန်းကန်ဆေးပြီး အိမ်သန့်ရှင်းရေး လုပ်နိုင်တယ် “

လျိုကျင်းကလည်း သဘောတူလိုက်သည်။ အားလုံးပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ဟင်းချက်လက်ရာက တကယ့်ကို အရသာရှိပေသည်။ ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် အနည်းငယ်သာ စားသောက်ပေသည်။ သို့သော် သူတို့က စားသောက်လျှင် ကောင်းကောင်း စားချင်ပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက မည်သည့်မှတ်ချက်မှ မပေးချေ။

ရှန်းရွှမ်က စကားတစ်ခွန်းတောင် မပြောခဲ့ပေ။

လူတိုင်းက သဘောတူလိုက်ကြသည်။ ခေါက်ဆွဲစားပြီးနောက် သူတို့က ပန်းကန်များကို ဆေးကြောလိုက်ကြပြီး ထွက်သွားကြသည်။ တာဝန်က တံခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ကြသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ကတ်ပြားကို ယူလိုက်ပြီး ဖတ်လိုက်သည်။ “ဧည့်သည့်ခြောက်ယောက်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ရက်အတွင်း ဒီမြို့ဟောင်းမှာ ရှိတဲ့ အကျော်ကြားဆုံး သဘာဝပသာဒနေရာ သုံးခုကို စူးစမ်းရှာဖွေပါ “

ပိုင်ဟောက်က ဤနေရာတွင် တစ်ခါမှ မနေခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် သူက မသိပေ။ သူက မေးလိုက်သည်။ “စည်မျှော်စင်က ဒီမှာ ကျော်ကြားတဲ့နေရာပဲ၊ တခြားဘာရှိသေးလဲ “

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “တံတားအောက်မှာ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေတွေလည်း ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ညဘက်ဆို မြို့ဟောင်းရဲ့ ရှုခင်းလည်း ရှိတယ်၊ စည်မျှော်စင်က ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ရုပ်ရှင်အဖွဲ့သားတွေ အများကြီး ရိုက်ကူးရေး လုပ်တာမလို့ ဝင်ကြေးရှိတယ် “

ရိုက်ကူးရေးမရှိလျှင် လည်ပတ်သူများက ဝင်ရောက်ချင်လျှင် ဝင်ကြေးပေးဆောင်ရပေလိမ့်မည်။ နောက်ပြီး လက်မှတ်စျေးနှုန်းက ၅ယွမ်မှ ၁၀ယွမ်ထိ တိုးလာခဲ့ပြီးနောက် လက်ရှိတွင် ၅၀ယွမ်ထိ ရှိလာပေသည်။ ပြောရလျှင် ခြောက်ယောက်ဝင်ချင်လျှင် ယွမ်၃၀၀ ကျသင့်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့တွင် ၁၃၅၇ ယွမ်သာ ရှိပြီး နေရာတစ်ခုက ၃၀၀ယွမ် ကျသင့်နေပြီဖြစ်သည်။ လျိုကျင်းက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပေးချေလိုက်ရသည်။

...

စည်မျှော်စင်တွင် ခရီးသွားတချို့ ရှိနေပေသည်။ သို့သော် ရိုက်ကူးရေးသမားများ၏ ကြိုတင် စီစဉ်ထားမှုကြောင့် သူတို့က ဧည့်သည်များကို မြင်လျှင်တောင် အဝေးတွင်သာ နေနေကြပြီး အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့က တစ်ခါလောက် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် စည်မျှော်စင်အပြင်ဘက်သို့ မောင်းထုတ်ခံရပေလိမ့်မည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက နောက်မှ လျှောက်လာခဲ့သည်။ မူလက အရှေ့တွင် လျှောက်နေသည့် ချင်ယွဲ့ကျီက အနောက်ဘက်၌ လျှောက်နေသည့် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို မြင်သွားခဲ့သည်။ သူက စည်မျှော်စင်ထဲရှိ အဆောက်အဦများကို ကြည့်နေဟန်ဆောင်ကာ အတူတူ လမ်းလျှောက်ရန် ရှန်းထင်ရွှမ်းနောက် လိုက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်ဖို့သာ မျှော်လင့်ရပေသည်။ သူမက ဒုတိယထပ်သို့ တက်လာသောအခါ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီ စည်မျှော်စင်သမိုင်းက အရမ်းမကြာလောက်သေးဘူး “ သစ်သားများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သမိုင်းကြောင်းက ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ “တကယ်ပဲ မကြာသေးဘူး၊ ဒါက ရိုက်ကူးရေးအတွက် ဆောက်လုပ်ခဲ့တာလို့ သိရတယ် “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ချင်ယွဲ့ကျီက စည်မျှော်စင်၏ သမိုင်းကြောင်းကို စတင်ပြောပြလိုက်သည်။

စည်မျှော်စင်ထိပ်၌ လူများက မြို့ဟောင်းတစ်ခုလုံး၏ ရှုခင်းကို မြင်နိုင်ပြီး တောင်များနှင့် အဆောက်အအုံငယ်လေးများကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်ပေသည်။ သူတို့က တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ချင်သောကြောင့် ဧည့်သည်များက စည်မျှော်စင်ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဓာတ်ပုံရိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ ဖုန်းများက သိမ်းဆည်းခံထားရသောကြောင့် သူတို့က ကင်မရာကို မျက်နှာမူကာ ပို့စ်ပေးကြတော့သည်။ တချို့က အသည်းပုံများနှင့် တချို့က ထူးဆန်းသည့် လှုပ်ရှားမှုများ လုပ်လိုက်ကြသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီတာဝန်က ပြီးပြီလား “ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

“ကောင်းတယ်၊ မြစ်ကို သွားရအောင် “ လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။

တာဝန်ပြီးမြောက်ရန်က မခက်ခဲသည့်ပုံပင်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ပေါ့ပါးသည့်စိတ်ဖြင့် မြစ်ဆီသို့ ချီတက်သွားကြသည်။ မမျှော်လင့်စွာပင် လှေတစ်စင်းအတွက် စျေးအနည်းဆုံးက ယွမ် ၁၀၀ ကျသင့်ပြီး ၎င်းတွင် ခုံနှစ်လုံးသာ ရှိပေသည်။ ခုံလေးခုံပါသည့် တစ်စင်းအတွက် ယွမ် ၁၈၀ ကျသင့်ပေသည်။ ယခု သူတို့က ခုံလေးခုံပါသည့် လှေတစ်စင်းနှင့် ခုံနှစ်ခုံပါသည့် လှေတစ်စင်းအတွက် ယွမ် ၂၈၀ ဖြင့် ငှားရမ်းနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ခုံနှစ်ခုံပါသည့် လှေသုံးစင်းကို ယွမ် ၃၀၀ဖြင့် ငှားရမ်းနိုင်ပေသည်။

ယွမ် ၂၈၀ က ပိုကောင်းသည့်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သိသာထင်ရှားပေသည်။ သို့သော် ခုံနှစ်ခုံပါသည့် လှေတွင် မည်သူ လိုက်မည်နည်း။

စကားပြောတာ ရှားသည့် ကန်းချန်းယွင်က အကြံပြုလာခဲ့သည်။ “ခုံလေးခုံပါတဲ့ လှေက လူခြောက်ယောက် ထိုင်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လှေသမားကို ဖယ်လိုက်ဖို့ လိုတယ် “ သူတို့က သူတို့ကိုယ်တိုင် လှေလှော်ရမှာ ဖြစ်သည်။ ယင်းက ပင်ပန်းသော်လည်း ငွေကုန်သက်သာစေသည်။

ပိုင်ဟောက်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ “ခုံလေးခုံပါတဲ့ လှေတစ်စင်းကို ယွမ် ၁၈၀ ပဲ ကျမှာ၊ ငါတို့ဘာသာ လှော်ရ‌အောင် “

ထို့အပြင် ယောကျာ်းကြီးသုံးယောက် ရှိပေသည်။ လူတိုင်းက ငွေချွေတာတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သောကြောင့် သဘောတူလိုက်ကြသည်။ ကျင်းလျို့က ငွေပေးချေလိုက်ပြီး လူတိုင်းက လှေပေါ် တက်လိုက်ကြသည်။

“အလယ်ထိုင်ခုံက အလုံခြုံဆုံးပဲ၊ မိန်းကလေးတွေကို အလယ်မှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက် “ ပိုင်ဟောက်က ဤအရာကို ဘယ်က ကြားလာသည်လည်း သူတို့ မသိချေ။

“ငါ အရင်ဆုံးတက်လိုက်မယ်၊ ရှေ့မှာ ထိုင်မယ် “ သူနှင့်အတူထိုင်သည်က ကန်းချန်းယွင် ဖြစ်သည်။ နောက်မှ လျိုကျင်းနှင့် ရှန်းရွှမ်က လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ဤမိန်းကလေးနှစ်ယောက်က ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ထိုင်ချင်ခဲ့သော်လည်း လုံခြုံမှုက ပိုအရေးကြီးပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့် ချင်ယွဲ့ကျီ ဖြစ်သည်။ မကြာမီ၌ လှေလှော်ခြင်းက ရိုးရှင်းသည့်အရာတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ မူလက ရေဆန်ဖြစ်ပြီး လှေကို ရွေ့အောင် အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့ကြရသည်။

ပထမတန်းကို ကန်းချန်းယွင်နှင့် ပိုင်ဟောက်က ယူထားသည်။ ပထမက သူတို့သည် တစ်ခါတည်း လှော်သွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် ယင်းက အဆုံးထိ လှော်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း မသိသွားကြသေးခင် ခဏသာ ဖြစ်သည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်က သူတို့နောက်ရှိ ရှန်းရွှမ်နှင့် လျိုကျင်းကို လှော်တက်အား လက်လွှဲပေးခဲ့သည်။

….

အခန်း (၅၇) (ခ)

လှေက တစ်ကီလိုမီတာသာ သွားရသေးသည်။ သူတို့က ဤကဲ့သို့ ဆက်လှော်နေလျှင် အဆုံးကို ရောက်သောအခါ ညရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု တွက်ချက်မိပေသည်။

လျိုကျင်းက ထိုအကြောင်းကို တွေးမိပြီးဖြစ်သည်။ သူမက ချင်ယွဲ့ကျီနှင့်အတူ လှေလှော်ချင်ခဲ့သောကြောင့် သူမက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လက်ထဲသို့ လှော်တက်ကို ထည့်လိုက်သည်။

“ထင်ရွှမ်း နင် အရင် လှော်လိုက်လို့ရမလား “

“ကောင်းပြီလေ “ လူတိုင်းက လှေလှော်ရန် ခက်ခဲလွန်းကြောင်း တွေ့ရှိသွားသည်ကို ရှန်းထင်ရွှမ်းက မြင်လိုက်သောကြောင့် သူမက လှော်တက်ကို တိုက်ရိုက်ယူလိုက်ကာ လှော်လိုက်သည်။ မကြာမီ လှေက ဘေးတက် ချော်လာခဲ့သည်။

ပိုက်ဟောက်က ပြောလိုက်သည်။

“ရှန်းရွှမ် မင်း နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး အားစိုက်ပေးလို့ရမလား “ ဘေးတိုက် ချော်နေသည့်လှေက ရှန်းထင်ရွှမ်းက အားစိုက်လှော်နေပြီး ရှန်းရွှမ်က သိပ်အားမထုတ်သည်ကို ပြသနေပေသည်။

ရှန်းရွှမ်က မတရားသလို ခံစားနေရပေသည်။ အစတွင် သူမက အားစိုက်မထုတ်ချင်ခဲ့တာ ဝန်ခံပေသည်။ သို့သော် လှေတစ်စင်းလုံးက ရှန်းထင်ရွှမ်းဘက်သို့ ဆွဲပါနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက မှားယွင်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမက တတ်နိုင်သမျှ ခက်ခက်ခဲခဲလှော်ပြီးနောက် တစ်ဖက်စောင်းနေဆဲ ဖြစ်နေပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “ငါ လုပ်လိုက်မယ် “ မှန်ပေသည်။ သက်ရောက်မှုက ပိုကောင်းမလာခဲ့ပေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သက်ပြင်းချနေခဲ့သည်။ “ကျွန်မကို အကုန်လုံးပေး “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ချင်ယွဲ့ကျီဆီမှ လှော်တက်ကို ယူလိုက်ပြီး လှေပဲ့ပိုင်းတွင် ထိုင်ကာ လှော်လိုက်သည်။ လှေက မြန်သထက်မြန်အောင် ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။ အမြန်နှုန်းက ဘေးဘက်ရှိ စက်လှေဖြင့် မောင်းနှင်နေသော ရုပ်ရှင်အဖွဲ့သားများနှင့် တူညီလုနီးပါးဖြစ်သည်။

ပိုင်ဟောက်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ “ထင်ရွှမ်း မင်းက တကယ် သန်မာတာပဲ “

ကန်းချန်းယွင်ကလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ခွန်အားက သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ရှန်းရွှမ်လည်း လက်ခံပေသည်။ အဆုံးတွင် ချင်ယွဲ့ကျီအနေဖြင့် အတွေးနက်သွားခဲ့ပေသည်။ သူက မကြာသေးမီကမှ သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှု အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်လား။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမတစ်ယောက်တည်းဖြင့် အဆုံးထိ လှော်လာခဲ့သည်။ အဖွဲ့က တာဝန်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အချိန်အတော်ကြာ လှော်လာခဲ့ကြောင့် အပြန်တွင် ကျန်သည့် ငါးယောက်က တလှည့်လှော်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ရေစုန်ဖြစ်သောကြောင့် အပြန်တွင် အလွန်လွယ်ကူခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် သူတို့ငါးယောက်က သူတို့လာသည့်နေရာသို့ ပြန်မရောက်ခင် အချိန်အတော်ကြာ လှော်ခဲ့ကြရသည်။

သူတို့က ကမ်းစပ်သို့ ရောက်သောအခါ ပိုကောင်းသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေရှိသည့် ချင်ယွဲ့ကျီမှလွဲ၍ လူတိုင်းက သူတို့လက်များကို မသယ်ထားချင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။ သူတို့က အိမ်ပြန်လာသောအခါ နေ့လယ် သုံးနာရီရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လျိုကျင်းနှင့် ရှန်းရွှမ်က အပြင်မထွက်ခင် မနက်ပိုင်းတွင် နည်းနည်းသာ စားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ခွန်အားအများကြီး သုံးစွဲခဲ့ရာ အလွန်အမင်း ဆာလောင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြန်ရောက်လာသောအခါ လက်များကို ဆေးကြောလိုက်ပြီး နေ့လယ်စာ ပြင်ဆင်ရန် စတင်လိုက်သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီက သူမဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ကြက်သွန်နီ၊ ချင်းနှင့် ကြက်သွန်ဖြူတို့ကို ‌ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဤဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ဆေးကြောလိုက်သည်။

လျိုကျင်းက မေးလိုက်သည်။ “ထင်ရွှမ်း ငါ ဘာလုပ်ပေးဖို့ လိုလဲ “

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ရေနွေးတစ်အိုးတည်ဖို့ ကူညီပေးပါ “ လျိုကျင်းက ချက်ချင်းပင် ရေနွေအိုးတည်ရန် ကူညီလိုက်သည်။

မနေ့က အဘိုးနှင့် အဘွားက ကြက်တစ်ကောင် ပေးခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ၎င်းကို သန့်ရှင်းလိုက်ပြီး အတုံးသေးလေးများ ခုတ်လိုက်ပြီး မှိုတချို့ကို ဆေးကြောလိုက်ကာ နောက်မှ အသုံးပြုရန် ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း အိုးထဲသို့ ဆီထည့်လိုက်သည်။ အိုးက ပူလာသောအခါ သူမက ချင်း၊ ငရုတ်သီးနှင့် ကြက်သွန်ဖြူတို့ကို ထည့်လိုက်ပြီး အနံ့မွှေးလာသည်ထိ မွှေနေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြက်သားကို ထည့်လိုက်ပြီး ဟင်းချက်ဝိုင်အနည်းငယ် လောင်းကာ မွှေလိုက်ပြီး ပဲငံပြာရည်အနည်းငယ် ထည့်လိုက်သည်။ အိုးထဲရှိ ကြက်သားကို ပဲငံပြာရည်ကြောင့် အရောင်ညီသွားသည်ထိ စောင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဆူပွက်နေသည့် ရေများ လောင်းထည့်လိုက်ပြီး ခဏလောက် ဆူပွက်စေလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ထိုအထဲသို့ မှိုများကို ထည့်လိုက်သည်။

စွပ်ပြုတ်က တဖြည်းဖြည်း ဆူပွက်လာပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက မနက်က ကျန်သည့် ဝက်ဆားနယ်ခြောက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကြက်သွန်ဖြူတချို့ဖြင့် ရောလိုက်ကာ ကြက်သွန်ဖြူနှင့် ဝက်ဆားနယ်ခြောက်ကြော် တစ်ပန်းကို ကြော်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက အစိမ်းရောင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များဖြင့် ပန်းဂေါ်ဖီမွှေကြော် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ညစာ ချက်ပြုတ်ပြီးသည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက စားပွဲပတ်လည်တွင် ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ကန်းချန်းယွင်က ဂိမ်းဆော့ဖို့တောင် အလွန်ပင်ပန်းနေခဲ့သည်။ သူက ဟင်းပွဲများကို ထည့်လိုက်ပြီး မနက်က ရှန်းထင်ရွှမ်း ထိုင်သည့်နေရာနားတွင် ထားလိုက်သည်။

“ထင်ရွှမ်း၊ ငါ မင်းအတွက် ထည့်ပေးမယ် “

“ကောင်းပါပြီ၊ ကျေးဇူးပါ “ လူတိုင်းက မနေ့ညကကဲ့သို့ ထိုင်လိုက်ကြသည်။

“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ထင်ရွှမ်း “

ပိုင်ဟောက်က တူကို ယူလိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ တဖန် ပြန်ချလိုက်သည်။ သူက သေတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ဘေးတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကြော် တစ်ပန်းကန် ရှိပေသည်။ တူညီသော ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် တူညီသောအိုးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။ မနေ့က သူလုပ်ခဲ့သည့် ဟင်းပွဲက ဘာလို့ အဲ့လောက် လက်မခံနိုင်စရာကောင်းနေတာလဲ။

ထို့ကြောင့် သူက ပြောလိုက်သည်။ “အရမ်း အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ၊ ဟင်းရွက်မွှေကြော်အ‌ရောင်က စိမ်းနေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ ကြည့်လို့လည်း ကောင်းတယ်၊ အရသာကလည်း အရမ်းကောင်းတယ် “

ကန်းချန်းယွင်က ကြက်သွန်ဖြူနှင့် ဝက်ဆားနယ်ကြော်ကို စားလိုက်သည်။ သူက ဤမနက်က ဝက်ဆားနယ်ကြော်ကို မစားလိုက်ရပေ။ သူက တစ်ကိုက်စားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ ကြက်သွန်ဖြူကြော်က အလွန်မွှေးပျံ့ပေသည်။

ရှန်းရွှမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ချန်းယွင်၊ နင့်အေးဂျင့်က နင့်ကို ဆူမှာ မကြောက်ဘူးလား “

ကန်းချန်းယွင်က ရိုက်ကူးရေးတွင် ရှိနေစဉ် အများကြီး စားခဲ့ပါက သူ့အေးဂျင့်က သူ့ကို သတ်ပေလိမ့်မည်။

ကန်းချန်းယွင်။ “ငါက ဘာကြောက်ရမှာလဲ၊ ပြီးတော့ ငါက အခု အလုပ်လုပ်နေတာ၊ သူ မမြင်ရဘူး “

ထို့နောက် သူက အိမ်ထဲရှိ ကင်မရာကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ “ငါက ရှိုးတစ်ခု ရိုက်နေတာ၊ ပြီးတော့ ဒီဝက်ဆားနယ်ခြောက်က အရမ်းအရသာရှိတယ်၊ ငါ ပိုပိုပြီး စားချင်တယ် “

လူတိုင်းက ရယ်မောလိုက်ကြပြီး လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့ ငါ diet မလုပ်ချင်ဘူး၊ အရေးအကြီးဆုံးအရာက ငါ့အစာအိမ်ကို ဖြည့်ဖို့ပဲ၊ ထပ်ပြောရရင် ရှန်းထင်ရွမ်းချက်တာက အရမ်း အရသာရှိတယ်၊ ဒီစွပ်ပြုတ်ကလည်း အရသာရှိတယ်၊ ကြက်သားနဲ့ မှိုရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ ရနံ့က တကယ့်ကို အရသာရှိလွန်းတယ် “

ချင်ယွဲ့ကျီက သူ့တူကို ယူလိုက်ပြီး သူ့ဘေးတွင် လျင်မြန်စွာ စားနေသည့် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်ကာ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ပြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပေသည်။

စားသောက်ပြီးနောက် လူတိုင်းက ပင်ပန်းနေလျှင်တောင် သူတို့က မီးဖိုဆောင်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ ဆိုရလျှင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တစ်ယောက်တည်း လှေလှော်ခဲ့ပြီး ပြန်ရောက်လာသောအခါ ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အနားယူရန် အခန်းဆီသို့ အရင်ဆုံး ပြန်လာခဲ့သည်။ နေ့ခင်း ငါးနာရီတွင် ခြောက်ယောက်လုံးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထလာခဲ့သည်။ ယနေ့ သူတို့၏ တာဝန်တွင် မပြီးမြောက်သေးသည့် ညဘက်ရှုခင်းကြည့်ရန် တာဝန်တစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ဧည့်ခန်းဆီသို့ လျှောက်လာကြသောအခါ ပထမထပ်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် အဝတ်အစားခြောက်စုံနှင့် ကတ်တစ်ကတ်ကို တွေ့လိုက်ကြသည်။

ထိုအရာက ပြောထားပေသည်။ [ဒီနေ့ မြို့ဟောင်းမှာ ပါတီတစ်ခု ရှိတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဧည့်သည်ခြောက်ယောက်က အဝတ်အစားတွေ လဲပြီး ဒီပါတီမှာ ပါဝင်ပေးကြပါ၊ မင်းတို့ကို ရွာသားတွေက မှတ်မိခဲ့ရင် မင်းတို့က ဆုအဖြစ် ‘မြို့ဟောင်းပုံစံညစာစားပွဲတစ်ခု’ ရရှိလိမ့်မယ်။]

ဤအချိန်၌ လူတိုင်းက ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။ သူတို့က အဝတ်အစားများကို ‌ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ အဝတ်အစားခြောက်စုံက အရောင်မတူကြပေ။ အနီရောင်၊ အဝါရောင်နှင့် အညိုဖျော့တို့က အမျိုးသမီးအဝတ်အစားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အနက်၊ မီးခိုးနှင့် အပြာတို့က အမျိုးသား ဝတ်စုံများ ဖြစ်ကြသည်။

မှန်ပေသည်။ တောက်ပသည့်အရောင်များက ဤပါတီအမျိုးအစားတွင် ဝတ်ဆင်သင့်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်းရွှမ်နှင့် လျိုကျင်းက အနီရောင်နှင့် အဝါရောင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ရှန်းရွှမ်က နောက်ဆုံးအညိုဖျော့တစ်ထည်ကို တန်းယူလိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရှေးဟောင်းအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ရတာ နှစ်သက်ပေသည်။ ၎င်းက သက်သောင့်သက်သာ ရှိပေသည်။

ရှန်းရွှမ်နှင့် လျိုကျင်းက သူတို့အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့က သူတို့အဝတ်အစားများကို ပြုပြင်ရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အပ်ချုပ်စက်ကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။ ထိုမှသာ သူတို့ခန္ဓာကိုယ် အနေအထားဖြင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် ရှန်းရွှမ်က ကြီးမားသည့် ရင်သားနှင့်အတူ လုံးဝန်းသည့်တင်ပါးနှင့် ကျော့ရှင်းသည့် နောက်ကျောတစ်ခုနှင့် သူမတွင် တချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လှပသည့် သွင်ပြင်တစ်ခု ရှိပေသည်။

လျိုကျင်းက တချို့သာ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို အရမ်းချဲ့ကား၍ မဖြစ်ပေ။

အမျိုသားဧည့်သည် သုံးယောက်က သူတို့အခန်းထဲတွင် သူတို့အဝတ်အစားများကို လဲလိုက်ကြပြီး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

ပိုင်ဟောက်၏ မျက်လုံးများက သူမပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းရွှမ်က သူမစိတ်ထဲတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက လူတိုင်း အောက်ဆင်းလာသည်ကို မြင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သွားကြစို့ “

လူခြောက်ယောက်က မြေကွက်လပ်သို့ သွားလိုက်ကြသည်။ မြေကွက်လပ်အလယ်တွင် မီးပုံကြီးတစ်ခု ရှိပေသည်။ ရွာသားများစွာက မီးပုံဘေးတွင် စုဝေးနေကြပြီး စတင် ကခုန်နေကြသည်။ ရှန်းရွှမ်က ဝင်သွားရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ “သွားရအောင် “

လျိုကျင်းက ကခုန်ရန် လေ့လာခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားက သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်ကလည်း ပါဝင်လိုက်ကြသည်။

အဆုံးတွင် ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းသာ ကျန်ခဲ့ကာ စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ကခုန်နေသည့် လူများကို ကြည့်ရှုနေပေသည်။

“ယေး ဟေးး “ တစ်ကြိမ်ကပြီးနောက် စက်ဝိုင်းက အလိုအလျောက် အပြင်သို့ ပြန့်ကားလာခဲ့ပြီး ညာဘက်ရှိတစ်ယောက်က ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ဘယ်ဘက်ရှိ လူကလည်း ချင်ယွဲ့ကျီ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဒုတိယမြောက်သီချင်းသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွာသားတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် လက်တွေဆွဲလိုက်၊ နောက်ထပ်ကဖို့ စတော့မယ် “

“ဟုတ်တယ်၊ မြန်မြန်လုပ် “

ရှန်းရွှမ်နှင့် လျိုကျင်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ မနာလိုမီးတောက်များက တောက်လောင်နေပြီး သူတို့က ချင်ယွဲ့ကျီဘေးတွင် မရပ်ခဲ့မိသည်ကို နောင်တရနေကြသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ယင်းက သိသိသာသာပင် နူးညံ့ကာ ချောမွေ့နေပေသည်။ သို့သော် အကြောင်းအရင်းတချို့ကြောင့် သူက သူမလက်ကို ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့နှလုံးသားကို ဖြတ်ကာ စီးဆင်းသွားသည့် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု ရှိနေပုံရပေသည်။

လူတိုင်းက တဖန် ကခုန်လိုက်ကြသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက သူ့ခံစားချက်များကို ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး ရွာသားများနှင့်အတူ စတင်ကခုန်လိုက်သည်။

အရင်က လူတိုင်းသည် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို မကနိုင်လောက်ဘူးဟု ထင်ထားကြသည်။ သို့သော် သူမက ကလိုက်သောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကောင်းစွာ ကနိုင်ကြောင်း သူတို့က သိရှိသွားကြသည်။

သူမက ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်ဖြစ်နေစဉ်က ရှန်းထင်ရွှမ်းသည် နေရာတိုင်းတွင် ကခုန်နေသည့် လူများကို အတုခိုးရတာ နှစ်သက်ပေသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုများက သူမအတွက် မခက်ခဲပေ။

စုစုပေါင်း သုံးပုဒ်လောက် ကခုန်ခဲ့ပြီး ရွာသားများက လက်ခုပ်တီးလိုက်ကြသည်။

တစ်ယောက်က လင်ပန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ကြီးမားသည့် ဦးချိုတစ်ခုကို တင်ကာ သယ်လာခဲ့သည်။ ရွာသားက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ ငါတို့ရဲ့ ရိုးရာဓလေ့ပဲ၊ ဧည့်သည်တွေက အထဲက ဝိုင်ကို ကုန်အောင်သောက်နိုင်ရင် မင်းတို့တာဝန် ပြီးမြောက်သွားလိမ့်မယ် “

ဧည့်သည့်ခြောက်ယောက်က ဦးချိုတစ်စုစီ ရရှိကြပြီး အထဲရှိ ဝိုင်က တစ်ကတ်တီခန့် လေးပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး အရက်ပါဝင်မှုက အနည်းဆုံး လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းမိပေသည်။

ပိုင်ဟောက်က ပုလင်းတစ်ဝက်သောက်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ် နီရဲလာခဲ့သည်။

“မဟုတ်သေးဘူး၊ မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ဒါက အရမ်းပြင်းတာပဲ “

လျိုကျင်းက အနည်းငယ် သောက်လိုက်ပြီး ၎င်းက အနည်းငယ် ပြင်းကြောင်း တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ရှန်းရွှမ်က တချို့ သောက်နိုင်သော်လည်း အသက်တစ်ရှိုက်အတွင်း တစ်ကတ်တီကို သောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဦးချိုများကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အကုန်လုံးကို သောက်ချလိုက်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ၎င်းနှင့် မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့်အကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းဘေးရှိတစ်ယောက်က ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူက ရွာသားများနှင့် ဆွေးနွေးနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ “ဒီမိန်းကလေးက သောက်ပြီးသွားပြီ “

လူတိုင်းက လက်ခုပ်တီးလိုက်ကြသည်။ “‌ကောင်းတယ်၊ အစ်မလေး “

...

“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ တာဝန်ပြီးမြောက်သွားပါပြီ “

ချင်ယွဲ့ကျီ၊ ပိုင်ဟောက်နှင့် တခြားလူများ။ “?”

ရွာသားများထံမှ ရှင်းလင်းချက်တချို့ကို ကြားပြီးနောက် ဤတာဝန်က တကယ်ပဲ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူတို့က သိရှိသွားခဲ့ကြသည်။ လူခြောက်ယောက်က ဝိုင်တစ်ပုလင်းသာ သောက်ပြီးရန် လိုအပ်ပေသည်။ ဆိုရလျှင် ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ထိုမျှမဆိုးပေ။ လူခြောက်ယောက်ကို ဝိုင်တစ်ကတ်တီစီ သောက်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ထပ်ပြောရလျှင် ဤဝိုင်က အရက်ပါဝင်မှု လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းထက် ပိုပေသည်။

သို့သော် သူတို့က တူညီသည့်ဝိုင်တစ်ပုလင်းထဲရှိ ဝိုင်ကို သောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူတို့က စိတ်အေးလက်အေး စဉ်းစားလျှင် ချင်ယွဲ့ကျီက သဲလွန်စကို ရှာတွေ့သင့်ပေသည်။ သို့သော် သူက ရှန်းထင်ရွှမ်းက တစ်ကျိုက်တည်းသောက်လိုက်သည်ကို မြင်ပြီး သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက ၎င်းကို ရပ်တန့်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက သောက်ပြီးသွားခဲ့ပြီး ဤတာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။

လျိုကျင်းနှင့် တခြားလူများက ဆွံ့အနေကြပြီး ဤသည်က ပါးစပ်အပြည့်ဖြစ်ရုံသာမက ဝိုင်တစ်ပုလင်းလုံးဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဦးချိုကို ချလိုက်ကာ ကြို့ထိုးလိုက်သည်။ ဤဝိုင်ကို ရွာသားများက အစေ့အဆံများဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားပေသည်။ ထို့ကြောင့် အရသာက ကောင်းမွန်ပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရိုးသားပေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှားရှားနှင့် တခြားသူများက ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံးက ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

ရှားရှားဘေးရှိ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ လူတစ်ယောက်က တစ်ကျိုက်တည်းနဲ့ ဒီဝိုင်ကို ကုန်အောင် သောက်နိုင်ကြလား “

ဧည့်သည်များသည် ဝိုင်သောက်ပြီးမှသာ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့က ထောင်ချောက်တစ်ခု စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ လူခြောက်ယောက်က မသောက်နိုင်တော့လျှင် သူတို့က သေချာပေါက် ရွာသားများနှင့် ဆွေးနွေးပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဤလုပ်ဆောင်ချက်က မြင်သင့်သော လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သော်ငြား ရှန်းထင်ရွှမ်းက ၎င်းကို တန်းသောက်ပစ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ဖြူဖွေးသည့်အသားအရေပေါ်တွင် အနည်းငယ် နီမြန်းနေသည့် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူမက အရက်မူးနေပုံမပေါ်ချေ။ အချိန်တစ်ခုကြာ လူတိုင်းက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ခံစားချက်များကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ကြချေ။

...

ရွာသားများက မြစ်ဘေးရှိ နေရာတစ်ခုသို့ လူခြောက်ယောက်ကို ခေါ်သွားကြသည်။ ယင်းနေရာက သူတို့ နေ့ခင်းက တာဝန်ပြီးမြောက်ခဲ့သည့် နေရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ညနေခင်းတွင် မြစ်ဘေးရှိ မီးတိုင်များကို ထွန်းညှိထားပြီး ယင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ကမ်းစပ်တွင် ဟင်းပွဲအမြောက်အမြားဖြင့် စားပွဲများ ရှိပေသည်။ ကုန်းမြေနှင့်နီးသည့် စားပွဲများစွာ ရှိပြီး မြစ်တခြားတစ်ဖက်တွင် ထိုင်ခုံခြောက်လုံးရှိပေသည်။ တချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဧည့်သည်ခြောက်ယောက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်ခြမ်းတွင် စီစဉ်ထားပေသည်။

“ဒီဟင်းပွဲတွေက ဒီမှာရှိတဲ့ ငါတို့ရဲ့ အထူးအဆာပြေတွေလေ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းတို့ ထိုင်ခုံတွေကို ယူကြပါ “

ရွာသားများက သူတို့သောက်သုံးခဲ့သည့် ပမာဏအလိုက် ထိုင်ခုံများကို စီစဉ်ထားပေသည်။ အများကြီးသောက်ခဲ့သည် လူများက အဓိကစားပွဲတွင် ထိုင်ရသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက အလယ်ရှိ ဘယ်ဘက်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ပိုင်ဟောက်က အလယ်ရှိ ညာဘက်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ဘယ်ဘက်တွင် ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ကမ်းချန်ယွင် ဖြစ်ပြီး ပိုင်ဟောက်၏ ညာဘက်တွင် ရှန်းရွှမ်နှင့် လျိုကျင်းတို့ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ထိုင်လိုက်ကြပြီး လူတိုင်းတွင် တူညီသည့် ဟင်းပွဲလေးများ ရှိကြပေသည်။ တစ်ယောက်စာ ပြင်ထားသောပွဲက သိပ်မများပေ။ သို့သော် အမျိုးအစားစုံလင်မှုက များပြားပေသည်။ ရွာသားများက မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ “ဒါက ငါတို့ရဲ့ ရှာလကာရည်ငါးဟင်း၊ မြစ်ထဲက လတ်ဆတ်တဲ့ငါးနဲ့ လုပ်ထားတာ “

“ဒါက ကြက်မဲသားစွပ်ပြုတ်၊ ဒါက ငါတို့ ရွာသားတွေကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ထားတာ “

“ဒါက အဆာသွပ်မုန့်၊ ချိုချိုငံငံလေး “

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါက အရသာရှိတယ် “

တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲဖြင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဤရွာသားများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်နိုင်ပေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် “

-----

စာရေးသူမှာ ပြောစရာရှိနေပါတယ်။

စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ ပါတနာက လိုင်းပေါ်ကဆင်းသွားပါပြီ။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့တော့။

…