အခန်း (၅၈၆-၅၈၈)

(အခန်း ၅၈၆) စစ်မှန်သောသားရဲငါးကောင် ပန်းချီကားများ။ ကျားဖြူ၊ ငှက်ပြာနှင့် နတ်သမင်။ (၁)

ဤသည်မှာ လီမိသားစု၏ "ပန်းချီကားကို အစစ်အမှန် ဖြစ်စေခြင်း" သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ယခုကဲ့သို့ "နေရာလွဲပြောင်းအစားထိုးခြင်း" ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီမိသားစု အကြီးအကဲနှစ်ဦး ဖြစ်သည့် လီမော့နှင့် လီရွှယ်တို့သည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော ပန်းချီကားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဝေးတစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ လီစုန့်က လီမိသားစု တပည့်များပေါ်တွင် အစီရင်ပုံစံကို ရေးဆွဲလိုက်သည့်အခါ သူတို့သည် နေရာချင်း အစားထိုးတာကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် လီစုန့်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ထိုနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ပုံစံကို ကြိုတင် ရေးဆွဲထားပြီး ဖြစ်သည်။ အဝေးရှိ လီမော့နှင့် လီရွှယ်တို့က သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည်လည်း ပန်းချီလိပ်တစ်ခုနှင့် ချက်ချင်း နေရာချင်း လဲလှယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်း လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်မှာ လီကျန့်ကောင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ရန် လီစုန့်အတွက် အချိန်ဆွဲပေးရန်နှင့် ထို့နောက် အမြန် ဆုတ်ခွာရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ဤသွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွင် အကွာအဝေး ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ အကယ်၍ အကွာအဝေးမှာ အလွန် ဝေးကွာနေပါက လုံးဝ အလုပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

နေရာချင်း အစားထိုးခံလိုက်ရသော လီမိသားစုမှ လူငယ်မှာ ကွပ်မျက်ကွင်းမှ မိုင်အနည်းငယ် အကွာရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားတစ်ခုအတွင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်း အရင်သွားတော့" စောင့်ဆိုင်းနေသော လီရွှယ်နှင့် လီမော့တို့သည် တပည့်လေး၏ အချုပ်အနှောင်များကို ချက်ချင်း ဖြုတ်ပေးလိုက်ပြီး ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အသက်ဝင်လှသော ကြိုးကြာဖြူကြီးတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် စကားများများ မပြောတော့ဘဲ လီမိသားစု တပည့်ကို ချက်ချင်း ထွက်သွားရန် တိုက်တွန်းလိုက်တော့သည်။

ကြိုးကြာဖြူကြီးမှာ ထိုလူငယ်လေးကို တင်ဆောင်၍ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားသည်။

ကွပ်မျက်စင်ထက်မှနေ၍ တစ်စုံတစ်ဦးကို ကြိုးကြာဖြူဖြင့် ပျံသန်းခေါ်ဆောင်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ကြိုးကြာဖြူ၏ အရှိန်နှင့် နုနယ်မှုကြောင့် ကောင်းကင်သို့ မတက်နိုင်ခင်မှာတင် ရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များ၏ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ပျံတက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် မြားပစ်ကျွမ်းကျင်သူများ ပါဝင်နေပါက မီတာ ရာဂဏန်း အကွာအဝေးမှာ မြားတစ်ချက်စာမျှသာ ရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကြိုးကြာဖြူ ပျံတက်ရန်အတွက် လုံလောက်သော အကွာအဝေးကို ဦးစွာ ဖန်တီးထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟိုမှာ..လူတွေ လွှတ်လိုက်စမ်း။"

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော ရှီမိသားစုမှလူများသည် အဝေးရှိ လမ်းကြားတစ်ခုမှ ပျံတက်သွားသော ကြိုးကြာဖြူကို သတိထားမိသွားကြသည်။ လီမိသားစုဝင်များမှာ ထိုဘက်တွင် ရှိနေကြောင်း သူတို့ ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားပြီး သိုင်းပညာရှင် အချို့မှာ ထိုဘက်သို့ အပြေးအလွှား သွားကြတော့သည်။

"သွားစို့"

သို့သော် လီရွှယ်နှင့် လီမော့တို့မှာ ထိုနေရာတွင် ငြိမ်ရပ်နေမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။ လီမိသားစုဝင် တစ်ဦးကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သူတို့သည် နေရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့ လုပ်ဆောင်ရမည့်အလုပ်မှာ ကွပ်မျက်ကွင်းမှ မိုင်အနည်းငယ် အကွာအဝေးအတွင်း ပုန်းအောင်းနေရန်နှင့် လီစုန့်က လူတွေ ပို့ပေးလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

"တောက်"

ကွပ်မျက်ကွင်းတွင် ရှီပုဖောသည်လည်း လီမိသားစုဝင် လူငယ်တစ်ဦးမှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လီမိသားစု၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဆန်းကြယ်မှုကို အံ့ဩမိရုံသာမက သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားနေပါလျက်နှင့် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် လူတစ်ယောက် လွတ်သွားသဖြင့် ဒေါသအလွန်ထွက်သွားရသည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော လူအနည်းငယ်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်သရွေ့ သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်နိုင်သေးသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

"အား"

ရှီပုဖော၏ လည်ချောင်းထဲမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အရူးအမူး ကြီးထွားလာတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဆယ်ပေခန့် မြင့်သော ဘီလူးကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သံချပ်ကာများမှာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်တော့သည်။ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကားလာပြီး အရေပြားမှာလည်း အမည်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ရှီပုဖောသည် ဆယ်ပေမြင့်သော ကျောက်ခဲဘီလူးကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ဧရာမ ဝေလငါး ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ခြောက်ပေကျော် မြင့်မားနေသော စူးချန်ခုန်းပင်လျှင် သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သေးငယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ရှီမိသားစု၏ သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ "ဧရာမတောင်တန်း" ဟု အမည်ရပြီး ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်ပါက ဓားနှင့် လှံများဖြင့် ထိုး၍ မပေါက်နိုင်သော ကျောက်ခဲဘီလူးကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လေးလံလှသော သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သူတို့၏ လက်သီးနှင့် ခြေကန်ချက်များမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သည်။

"သေစမ်း"

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းထားသဖြင့် ရှီပုဖော၏ ကြီးမားလှသော ကျောက်လက်ကြီးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်ရန် လှမ်းလိုက်သည်။ ဤရိုးရှင်းသော ဖမ်းဆုပ်မှုမှာ သူ၏ ရှေ့ရှိ လေထုကိုပင် လိမ်ရှုံ့သွားစေပြီး လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။

"သူတို့ကိုဖမ်း"

အခြားသော ရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များသည်လည်း ငြိမ်ကြည့်မနေကြပေ။ သူတို့သည် လီစုန့်က ကျန်နေသော လူနှစ်ဦးပေါ်တွင် အစီရင် ပုံစံများကို မရေးဆွဲနိုင်စေရန် လီစုန့်ထံသို့ ဒေါသထွက်နေသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အကြည့်မှာ အလွန် လေးနက်သွားလေ၏။ ရှီပုဖောမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပိုင်ဆိုင်ထားသော မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် ချီကန်းထက် များစွာ ပိုအစွမ်းထက်သည်။ လက်ရှိ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့်ပင် အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆ၍ မရပေ။

"ဝူချင်းရှီ။ ဝက်ဝံရိုင်း မြေပြင် တုန်ခါစေခြင်း"

မိမိထံသို့ ရောက်ရှိလာသော ကြီးမားလှသော လက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် စူးချန်ခုန်းသည် အင်အားကို အင်အားချင်း တုံ့ပြန်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူ၏အနှစ်သာရ၊ ချီစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို စုစည်းလိုက်ရာ ပေ ရာဂဏန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အရူးအမူး လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားလှသော ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ညိုဝါရောင် အမွေးအမျှင်များ လွင့်ပျံ့နေသော ထိုဝက်ဝံကြီးမှာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးများဖြင့် ရှီပုဖော၏ ပခုံးဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ကျောက်ခဲဘီလူးကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော ရှီပုဖောမှာ တောင်တန်းကြီးကဲ့သို့ လေးလံလှသဖြင့် အနည်းငယ် နှေးကွေးနေကာ ဝက်ဝံကြီး၏ လက်ဝါးမှာ သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ အရင် ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

တောင်တန်းများကို ခြေမှုန်းနိုင်ပြီး မြေပြင်ကို အက်ကွဲစေနိုင်သော ဝက်ဝံလက်ဝါးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ သူတို့ နှစ်ဦး ရပ်နေသော မြေပြင်မှာလည်း အက်ကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး ထိုတုန်ခါမှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင် ပေ သုံးရာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ထိခိုက်သွားစေသည်။

"လေရှောင်သားရဲ"

လီစုန့်မှာလည်း အသင့် ပြင်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ညာလက်က လီမိသားစုဝင် လူငယ်ပေါ်တွင် ပုံစံများ ရေးဆွဲနေစဉ်မှာပင် ဘယ်လက်ဖြင့် သူ၏ အဝတ်အတွင်းမှ ပန်းချီလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အမြန် ဖြန့်လိုက်သည်။ နတ်မြင်းပျံ သို့မဟုတ် ခြင်္သေ့နှင့် တူသော ခန့်ညားသည့် သားရဲကြီးတစ်ကောင်မှာ ပန်းချီလိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့နေသော တုန်ခါမှုများကို ပြန်လည် တွန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။

လီမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည့်အတိုင်း လီစုန့်တွင် ပန်းချီနတ်ဘုရား၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အရှိန်အဝါ အရှိဆုံး ဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော ပန်းချီများကိုလည်း အသေအချာ လေ့လာထားသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ အစွမ်းမှာလည်း လျှော့တွက်၍ မရပေ။

"သတိထားကြ" စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တိုးဝင်လာသော ရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင် အများအပြားမှာ လွင့်ထွက်သွားကြရသည်။ သိုင်းအဆင့်နိမ့်သူများမှာ သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အသက်သွင်းထားလျှင်ပင် အရိုးများ ကျိုးကာ သွေးများ အန်ကုန်သည်။

"ဝူး"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစီရင်ပုံစံကို ရေးဆွဲပြီးစီးသွားသဖြင့် ဒုတိယမြောက် လီမိသားစုဝင် လူငယ်မှာလည်း လိမ်ရှည်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြားတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ နေရာတွင်မူ ပန်းချီလိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ရှီပုဖော၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲနေ၏။ စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်မှာ မြေကြီးနှင့် ကျောက်ခဲများကြားတွင် မြုပ်ဝင်နေသော်လည်း သူသည် ထိခိုက်မှု မရှိပေ။ သို့သော် ဓားစာခံ သုံးဦးအနက် တစ်ဦးသာ ကျန်တော့သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

အကယ်၍ လီကျန့်ကောင်းပါ နေရာရွှေ့ပြောင်းခံလိုက်ရပါက အောင်မြင်ရန် သေချာသလောက် ရှိနေသော သူတို့၏ စစ်ဆင်ရေးမှာ လုံးဝ ကျရှုံးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ သူ၏ အသန်မာဆုံးသော တိုက်ကွက်များကို တားဆီးထားသည့် အမည်မသိ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၅၈၇) စစ်မှန်သော သားရဲငါးကောင် ပန်းချီများ။ ကျားဖြူ၊ ငှက်ပြာနှင့် နတ်သမင်။ (၁)

"မင်းတို့အားလုံး သေလိုက်ကြတော့"

ရှီပုဖော၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ လက်ကနဲ။ အစက သူသည် သူတို့ကို အရှင်ဖမ်းရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အလောင်းများကိုသာ ရလိုက်ပါက အလဟဿဖြစ်မှာ စိုး၍ အင်အားကို ထိန်းထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ရှီပုဖောသည် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်တာထက် သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းသည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကျောက်တုံးဧကရာဇ် လက်သီး။ မြေဖြိုထိုးချက်။"

ရှီပုဖောသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းခံလိုက်ပြီး မြေကြီးထဲမှ အတင်းအကျပ် ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘီလူးငယ်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ အနက်ရောင် ကျောက်ခဲခန္ဓာကိုယ်မှ နက်ရှိုင်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်များကိုပင် ဝါးမျိုလိုက်သည့်နှယ်။ သူသည် လက်သီးများကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားများဖြင့် စူးချန်ခုန်းကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤရှီပုဖောသည် သူ့အား 'အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း' မှ အကြီးအကဲ ထန်ယို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။ သူသည် သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်များထက် များစွာ ပိုအစွမ်းထက်လှသည်။

"ဒါကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လို့ မဖြစ်ဘူး။"

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်အကြော ကိုးခုကို ဖွင့်ထားပြီး ပန်းသုံးပွင့်ကိုလည်း စုစည်းထားကာ ဧရာမ ဝေလငါး ခန္ဓာကိုယ် အတတ်ကိုလည်း အသုံးပြုထားသော်လည်း ရှီပုဖော၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိပါက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။ မဟုတ်ပါက သေပင်သေသွားနိုင်သည်။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်၍ မရသလို ရှောင်တိမ်းရန်လည်း မဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှီပုဖော၏ လက်သီးဝိညာဉ်မှာ စူးချန်ခုန်းကို ပစ်မှတ်ထားထားသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။ မြှောက်ထားသော လက်သီးများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်များစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အချိန်နှင့် အာကာပြင်ကိုပင် ပုံပျက်သွားစေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"ဝူချင်းရှီ။ မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာနယ်ကို ဖမ်းဆုပ်ခြင်း"

စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဝက်ဝံကြီးပုံရိပ်မှာ တွန့်ချိုးသွားပြီး ရွှေရောင်အမွေးများဖြင့် ကြီးမားလှသော မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုမျောက်ဝံကြီးမှာ လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ် စုလိုက်သည်။ မျောက်ဝံ ကြယ်ခြွေပန်းချီကား၏ အနှစ်သာရ ပါဝင်နေသော ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန် ဆန်းကြယ်လှသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများကို ပိတ်လိုက်ခြင်းက ရှီပုဖောကို ညှစ်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး ဆင်းသက်လာသော လက်သီးများကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားစေကာ မတားဆီးနိုင်သော အရှိန်အဝါကို နှေးကွေးသွားစေသည်။

"အဆုံးမဲ့ ဒေါသပင်လယ်"

ထိုခဏတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များကို အရူးအမူး ဆူပွက်စေလိုက်သည်။ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးသဖွယ် လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ရှီပုဖော၏ သွေးကြောမကြီး နေရာသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

သံမဏိတံတိုင်းများကိုပင် ခြေမှုန်းနိုင်သော ဤလက်သီးချက်သည် ရှီပုဖော၏ လေးလံသော တောင်တန်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အားအင်များကြောင့် ရှီပုဖောမှာ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်မှာလည်း တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာလည်း အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည် အလွန် စိတ်ပျက်သွားတော့သည်။

သူသည် စူးချန်ခုန်းထက် သိသိသာသာ ပိုအစွမ်းထက်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းက စစ်မှန်သော သားရဲ၏ အနှစ်သာရ ပါဝင်သော လက်သီးချက်ဖြင့် သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

"သခင်လေးစူး... သွားကြမယ်"

လီစုန့်၏ သက်ပြင်းချသံမှာ နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လီကျန့်ကောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အစီရင်ပုံစံကို အောင်မြင်စွာ ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်... သူတို့ကို နေရာချင်း လဲလိုက်တော့"

မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် လီရွှယ်နှင့် လီမော့တို့သည် ပန်းချီလိပ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

ဝူးရှ် ဝူးရှ်

လိမ်ရှည်နေသော လေထုအတွင်းတွင် လီကျန့်ကောင်းနှင့် လီစုန့်တို့၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော ဤလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို "အတုကို အစစ်အမှန်ဖြစ်စေခြင်း" သွေးမျိုးဆက် ရှိသူများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ပစ်မှတ်နှင့် တူသော ပုံပါရှိသည့် ပန်းချီလိပ်များကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး အစီရင်ပုံစံကို ရေးဆွဲပေးမည့်သူနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့်သူ ရှိပါက မိုင်အနည်းငယ် အကွာအဝေးအတွင်း နေရာချင်း အစားထိုးခြင်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း မိမိကိုယ်ကို ဆွဲထုတ်သွားသော အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ လီမိသားစု အကြီးအကဲက သူ့ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးနေတာမှန်း သိလိုက်သည်။ မလာခင်ကတည်းက လီစုန့်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုပုံစံကို ကြိုတင် ရေးဆွဲပေးထားသဖြင့် သူသည် လုံးဝ ခုခံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"နေဦး"

ရှီပုဖော၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံမှာ သူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူသည် ကြီးမားလှသော လက်ကြီးဖြင့် စူးချန်ခုန်းကို ဖမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တွန့်လိမ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ရှီပုဖော ဖမ်းမိလိုက်သည်မှာ နေရာချင်း လဲလှယ်ခံလိုက်ရသော ပန်းချီလိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်လေတော့သည်။

"ပြေးကြစို့"

မိုင်အနည်းငယ် အကွာရှိ လမ်းမပေါ်တွင် လီစုန့်နှင့် အခြားသူများသည် အချိန်မဆွဲတော့ပေ။ သူတို့ ဆင့်ခေါ်ထားသော ကြိုးကြာဖြူများက သူတို့ကို အမြန် သယ်ဆောင်သွားကြပြီး စူးချန်ခုန်းသည်လည်း လီစုန့်နှင့်အတူ ကြိုးကြာဖြူတစ်ကောင်ပေါ်တွင် လိုက်ပါသွားလေ၏။

အကွာအဝေး ပိုမို ဝေးကွာသွားသရွေ့ ပျံသန်းနေသော ကြိုးကြာဖြူများကို ခြေရာခံရန် သို့မဟုတ် တားဆီးရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းမှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အားသာချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

"သူတို့... လွတ်သွားပြီလား။"

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားသော ကိစ္စများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကွပ်မျက်ကွင်းရှိ မြူများပင် မပြယ်သေးပေ။ ရှီမိသားစုမှ သိုင်းပညာရှင်များသည် လီစုန့်တို့က သူတို့၏ လက်ထဲမှ လူများကို တကယ်ပင် ကယ်တင်သွားနိုင်ခဲ့သည်ကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ မှင်သက်ကာ ရပ်နေကြတော့သည်။

သို့သော် ထိုရှီမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များက စကားကျယ်ကျယ် မပြောရဲကြပေ။ အကြောင်းမှာ ရှီပုဖောသည် ထိုနေရာတွင် သွားများကို ကြိတ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကြောများဖြင့် နီရဲလျက် မျက်နှာမှာလည်း အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ "အဲဒီ သောက်ကလေး..သူသာ ဝင်မရှုပ်ရင် သူတို့ ဒီလောက် အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှီပုဖောသည် လီစုန့်တို့၏ အစွမ်းကို အမှန်ပင် လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။ ပန်းချီနတ်ဘုရား၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ ဆုတ်ယုတ်နေပြီဟု ဆိုသော်လည်း အစားထိုးနိုင်သော နည်းစနစ်က သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မည်သူမှန်းမသိသော အနှီမူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ အလွန် ထူးကဲလှသည်။ ရှီပုဖောကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူပင်လျှင် သူ့ကို အကွက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖမ်းဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့ အချိန်ဆွဲ တားဆီးခံလိုက်ရခြင်းကပင် လီစုန့်အတွက် ဓားစာခံများကို နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ အပြည့်အဝ ဆုတ်ခွာနိုင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ငါ သူ့ကို သတ်မယ်။ သတ်ပစ်မယ်။"

ရှီပုဖောသည် လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်မှုများ အပြည့်။ လျှို့ဝှက်ကျောက်တုံးမြို့ ရှီမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ယခုကဲ့သို့ အရှုံးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရခဲသည်။ လာရောက် ကယ်တင်သူများကို မဖမ်းနိုင်ရုံသာမက ဓားစာခံများကိုပါ သူ၏ နှာခေါင်းအောက်မှနေ၍ လုယူသွားခြင်း ခံလိုက်ရခြင်းပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများမှာ အရူးအမူး ဆူပွက်နေပြီး သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေတော့သည်။

သူသည် စိတ်ထဲမှ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး ဤကိစ္စကို ထိုအတိုင်း လွှတ်ထားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

အချိန်အတန်ကြာမှ ရှီပုဖောသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အမြန် စဉ်းစားလိုက်သည် "လီမိသားစုက စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲမှာ ပုန်းနေကြတာ။ ငါတို့ အထဲကို ဝင်လို့ မရဘူး... ငါကိုယ်တိုင် ကျောက်ခဲတောင်ကို သွားပြီးတော့ အတွင်းမျိုးနွယ်စုဆီက အကူအညီ တောင်းရမယ်။ အတွင်းမျိုးနွယ်စုထဲမှာတော့ ဒီစာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ထိုးဖောက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မယ်။"

အခန်း (၅၈၈) စစ်မှန်သော သားရဲငါးကောင် ပန်းချီများ။ ကျားဖြူ၊ ငှက်ပြာနှင့် နတ်သမင်။ (၃)

ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးများကို အတွင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် အပြင်ဂိုဏ်းဟူ၍ ခွဲခြားထားလေ့ရှိသည်။ အပြင်ဂိုဏ်းသည် လူ့လောကထဲတွင် တည်ရှိပြီး နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်ကာ အတွင်းမျိုးနွယ်စုမှာမူ သယံဇာတ ကြွယ်ဝသော ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေအတွင်း နေထိုင်ရင်း တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ထောင်ချီ မိသားစုတစ်ခု၏ စစ်မှန်သော အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ရှိရာနေရာပင် ဖြစ်သည်။

မိသားစု ဆုတ်ယုတ်သွားလျှင်ပင် သို့မဟုတ် အစွမ်းထက်သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူတို့သည် ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေအတွင်းသို့ ဆုတ်ခွာကာ အင်အား ပြန်လည် စုဆောင်းနိုင်ပြီး နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာကြာမှ လောကထဲသို့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ကြသည်။

ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေမှာ ကျောက်ခဲတောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေအဆင့်အထိ မရောက်သေးသော်လည်း ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘွား သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်က ပြုပြင်မွမ်းမံ၍ အခြေချခဲ့သည့် ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဆုတ်ယုတ်နေသော လီမိသားစုအတွက်မူ ရှီပုဖောသည် ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေထံမှ အကူအညီ တောင်းရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင် အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး မိမိကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သော အမည်မသိ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်အပေါ် သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှီပုဖောသည် သူ၏ မာန်မာနကို ဘေးဖယ်ကာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် မရောက်ဖြစ်ခဲ့သော ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"ငါတို့... ဒီကိစ္စကို အထက်လူကြီးတွေဆီ အစီရင်ခံသင့်တယ်ထင်တယ်" လျှို့ဝှက်ကျောက်တုံးမြို့၏ မြို့ဝန်မင်းက သူ၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ အပြည့်။

ရှီမိသားစုက လီမိသားစုကို မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ခြေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မြို့ဝန်မင်းက ထင်ခဲ့သော်လည်း လီမိသားစုမှာ သူထင်သလောက် အားမနည်းဘဲ ရှီမိသားစု၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ကွပ်မျက်မှုကို အောင်မြင်စွာ နှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာပြီး ထိန်းချုပ်ရ ခက်လာပါက မည်သို့ အဆုံးသတ်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။

သဘာဝကျစွာပင် စူးချန်ခုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ရှီဘုပုဖောတို့၏ အတွေးများကို မသိကြပေ။ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် ကြိုးကြာဖြူများကို စီးနင်းလျက် စာပေရနံ့တောင်ဆီသို့ ဦးတည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်။ အဲဒီ ရှီပုဖောတော့ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ရူးမတတ် ဖြစ်နေမှာ အသေချာပဲ" လီမိသားစု၏ တည်ငြိမ်လှသော အကြီးအကဲ လီမော့ပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် အားရပါးရ ရယ်မောနေ၏။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ရှီမိသားစုက သူတို့ လီမိသားစုကို လောကထဲမှ ဆုတ်ခွာကာ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရန် ဖိအားပေးခဲ့သည်။ အမြဲတစေ ရန်စမှုများကြောင့် သူတို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း ယနေ့တွင် ရှီပုဖော၏ မျက်စိအောက်မှနေ၍ လီကျန့်ကောင်းတို့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ရှီပုဖောကို သေချာပေါက် ပေါက်ကွဲသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

"သခင်လေးစူး... ဒီနေ့ ရှီပုဖောကို တားဆီးပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ဦးလေးတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်က ဒီလောက် ချောမွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

စူးချန်ခုန်းက ရှီပုဖောကို တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဤစစ်ဆင်ရေး အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းမှန်း သိရှိသဖြင့် လီစုန့်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"မဟုတ်တာဗျာ။ ဦးလေးတို့ လီမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက အဓိက အစွမ်းထက်ခဲ့တာပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်နဲ့ ရှီပုဖော တကယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော် နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး မရှိပါဘူး"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ဂုဏ်မဖော်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောင်းကောင်း သိပါ၏။ သူသည် ရှီပုဖောနှင့် ခေတ္တမျှသာ လက်ရည်ယှဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော သားရဲ၏ အနှစ်သာရ ပါဝင်သော အကွက်နှစ်ကွက်ဖြင့် သူ့ကို အငိုက်ဖမ်းကာ အချိန်ဆွဲနိုင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ရှီပုဖောကို ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှပင် ရအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲမှာ အကွက်အနည်းငယ် ထပ်ကြာသွားပါက သူသည် အခြေအနေ မဟန်ဘဲ ထွက်ပြေးရမည့်သူ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

"ဒီသခင်လေးစူးက အဖေ အကူအညီ တောင်းထားတဲ့သူလား။ ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတာ... ငါ့ထက် အသက် နည်းနည်းပဲ ကြီးပေမဲ့ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေပြီ။ ရှီပုဖောလို ရန်သူမျိုးကိုတောင် ရင်ဆိုင်နိုင်တာလား။" လီကျန့်ကောင်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းကို အံ့ဩလေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

"ငါ့ရဲ့ အင်အားက... လိုအပ်နေသေးတယ်။ ချီကန်းလို မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တွေထက် သန်မာတယ် ဆိုပေမဲ့ ရှေးဟောင်း မိသားစုတွေက အစွမ်းထက်သူတွေနဲ့ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာစစ်သည်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ငါ ပိုပြီး သန်မာလာဖို့ လိုတယ်။ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကျန်တဲ့ သားရဲစစ်စစ် ပန်းချီကားကို ချက်ချင်း လေ့လာရမယ်။ အဲဒါက ငါ့ကို တိုးတက်စေမယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။"

အမှန်တော့ စူးချန်ခုန်းသည် လက်ရှိ သူ၏ အစွမ်းအပေါ် မကျေနပ်သေးပေ။ သူက အားနည်းနေ၍ မဟုတ်ဘဲ သူရင်ဆိုင်နေရသော ရန်သူများမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ထန်ယို့ကို ကြည့်လျှင် သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ခဲ့သူ ဖြစ်ရုံသာမက ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့်လည်း ပေါင်းစပ်ထားသူ ဖြစ်ရာ မူလနယ်ပယ်အောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ရှီပုဖောမှာလည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက် ရှိသူဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ပိုမို သန်မာလာရန် ဆန္ဒပြင်းပြနေသော စူးချန်ခုန်းသည် လီမိသားစုနှင့် ရှီမိသားစုကြားမှ ကိစ္စများ ပြေလည်သွားသဖြင့် စိတ်အေးသွားရသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံသို့ ပြန်သွားကာ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ ဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော ကျန်ရှိသည့် သားရဲစစ်ပန်းချီကားကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြင့် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်နေတော့သည်။

ကြိုးကြာဖြူကို စီးနင်းလျက် အဖွဲ့သားအားလုံးမှာ စာပေရနံ့တောင်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ အပြင်လောကမှ ပုန်းကွယ်နေသော သုခဘုံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"တော်သေးတာပေါ့... မိသားစုခေါင်းဆောင်တို့ ပြန်လာကြပြီလား။ ကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်း အောင်မြင်ခဲ့ရဲ့လား။"

"ကံမကောင်းတာကတော့ ရှီမိသားစုက ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ စာပေ နိဗ္ဗာန်ဘုံထဲမှာပဲ ဆက်ပြီး ပုန်းနေရဦးမယ်"

လီမိသားစုဝင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ လီစုန့်တို့ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်အေးသွားကြရသည်။ အချို့မှာမူ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံတွင် အစားအစာနှင့် လှပသော ရှုခင်းများ ရှိသော်လည်း ရှီမိသားစုကြောင့် သူတို့၏ လွတ်လပ်ခွင့်များ ဆုံးရှုံးနေရသည်။ သူတို့တစ်သက်လုံး ဤနေရာမှာပဲ ပုန်းနေရတော့မှာလား။ သို့သော် အင်အား မလုံလောက်သဖြင့် အသက်ဆက်ရှင်လိုပါက အောင့်အည်း သည်းခံနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ လီမိသားစု၏ အထူးဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားကြသည်။

"သခင်လေးစူး... ဘိုးဘေးပိုင်တဲ့ ပန်းချီကားအားလုံး ဒီမှာ ရှိပါတယ်။ ကြိုက်တဲ့အချိန် ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်။"

လီစုန့်သည် သူ၏ ကတိကို မဖျက်ဘဲ ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော ပန်းချီကားအားလုံးကို စူးချန်ခုန်းအား စိတ်ကြိုက် လေ့လာခွင့် ပေးလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ထိုပန်းချီကားများကို ယူဆောင်သွားခြင်း မပြုသရွေ့ အချိန်အကြာကြီး ကြည့်ခွင့်ပေးတာက သူတို့အတွက် ဆုံးရှုံးမှု မရှိပေ။

"ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ခဏလောက် သီးသန့်နေဖို့ လိုအပ်တယ်" စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပန်းချီကားများကို လက်ခံကာ လီမိသားစု ဝင်းအတွင်း၌ပင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လေတော့သည်။

ပိုင်ရှင်းကျစ်၏ လက်ရာများမှာ စုစုပေါင်း အချပ် ၃၀ ကျော်ရှိပြီး ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းမှာ သူတွေ့ကြုံခဲ့ရသော သားရဲအစစ်များကို သရုပ်ဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ထိုပန်းချီကားများထဲတွင် ဝူချင်းရှီနှင့် ဆက်စပ်နေသော သားရဲစစ်ပန်းချီကားများ အမှန်ပင် ပါဝင်နေသည်။

"တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီကား၊ ကောင်းကင်ဖြတ်နင်း နတ်သမင်ပန်းချီကား၊ လေထဲ ပျံဝဲ ငှက်ပြာပန်းချီကား..."

ဤပန်းချီကား သုံးချပ်မှာ ကျား၊ သမင်နှင့် ငှက်တို့ကို အသီးသီး ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပိုင်ရှင်းကျစ် တစ်ချိန်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော သားရဲအစစ် သုံးမျိုး ဖြစ်ပြီး အချိန်အကြာကြီး တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ကာ ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရကို ဖမ်းယူ၍ သူ၏ တုနှိုင်းမရသော စွမ်းရည်ဖြင့် ပန်းချီကားများအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ခေတ်အဆက်ဆက် ရိုသေလေးစားခြင်း ခံရသော လက်ရာများ ဖြစ်သည်။

သားရဲစစ်များ မျိုးသုဉ်းသွားပြီ ဖြစ်သော ဤခေတ်တွင် ပိုင်ရှင်းကျစ်၏ ပန်းချီကားများမှတစ်ဆင့်သာ စစ်မှန်သော သားရဲများ၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို မြင်တွေ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

'တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီကား' တွင် ခန့်ညားလှသော ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်မှာ တောင်တန်းနှင့် တောအုပ်များကြားတွင် ခေါင်းကို မော့၍ ဟိန်းဟောက်နေပုံကို ဖော်ပြထားပြီး သူ၏ အမွေးအမျှင် ပုံစံများမှာလည်း အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသည်။

'ကောင်းကင်ဖြတ်နင်း နတ်သမင်ပန်းချီကား' တွင်မူ လှပသော အရောင်ငါးမျိုးရှိ နတ်သမင်တစ်ကောင်မှာ သူ၏ ခြေအောက်တွင် တိမ်ဖြူများနှင့် တောင်တန်းများကို ထားလျက် ခုန်ပေါက် ပြေးလွှားနေပုံကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။

'လေထဲပျံဝဲ ငှက်ပြာပန်းချီကား' တွင်မူ အပြာရောင် အမွေးအမျှင်များ ရှိသည့် နတ်ဘုရားငှက်ကြီးတစ်ကောင်မှာ အတောင်ပံများကို ဖြန့်လျက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း ပျံသန်းနေပုံကို ဖော်ပြထားရာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ပိုင်နက်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ပန်းချီကား တစ်ချပ်ချင်းစီတွင် စစ်မှန်သော သားရဲတစ်ကောင်ချင်းစီ၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်သည်။

"တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီကားကနေ စကြတာပေါ့"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့လာလေ၏။ သူ၏ အမြင်တွင် ဤပန်းချီကားများမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ကျမ်းစာအုပ်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ရတနာ သို့မဟုတ် အလှအပထက်မဆို သူ၏ စိတ်ကို ဖမ်းစားထားကာ အိပ်ဖို့ စားဖို့တောင် မေ့လျော့သွားသည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သူသည် အာရုံစူးစိုက်ကာ 'တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီကား' ကို စတင် လေ့လာလေတော့သည်။

သူသည် ကျင့်စဉ်အတွင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ ထိုပန်းချီကားအတွင်းရှိ အနှစ်သာရကို စတင် ခံစားမိလာသည်။ သစ်ပင်များမှာ ပေရာကျော် ထူပြီး တောင်တန်းများမှာ ပေထောင်ချီအထိ မြင့်မားကာ အရာအားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သေးငယ်နေသည့် ကျယ်ပြောလှသော ရှေးဦးကာလမှ တောအုပ်ကြီးတစ်ခုအတွင်း ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဝေါင်း"

အမြင့်ဆုံးသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ရှိသော အဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များဖြင့် ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်မှာ တောင်တန်းများကို ကြည့်လျက် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကိုပါ တုန်ခါသွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရေတွက်၍မရသော ထူးခြားသည့် သားရဲများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းလျက် လုံးဝ ဥဿုံအညံ့ခံကြရလေ၏။ တောင်တန်းများမှာ တုန်ခါနေပြီး သစ်ပင်ကြီးများမှာလည်း ကျားဖြူကြီး၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုရှေ့တွင် အညံ့ခံသကဲ့သို့ ဦးညွှတ်နေကြတော့သည်။

"ဒီကျားဖြူမှာ အသံနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ ရှိတာလား။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး သဘာဝတရားကြီး တစ်ခုလုံးက သူ့ကို အညံ့ခံနေသလိုပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် ကျားဖြူကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အင်အားကို အံ့ဩမှင်တက်စွာ ကြည့်နေမိရင်း ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းသော အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထိုထူးခြားချက်များနှင့် အနှစ်သာရများကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျားကျင့်စဉ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး ကြီးမားလှသော ကျားကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကျားဖြူကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ထပ်တူ လိုက်ပါလုပ်ဆောင်နေသည်။ အိပ်စက်နေစဉ် အသက်ရှူပုံ၊ လမ်းလျှောက်စဉ် ခြေလှမ်းဟန်၊ အမဲလိုက်စဉ် ကိုယ်ဟန်အနေအထား... ဤသို့ဖြင့် ထိုကျားပုံရိပ်၏ မူလက အညိုရောင် အမွေးများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာများ ပြည့်နှက်နေသော အဖြူရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ယခင်ကမူ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် သားရဲစစ်ပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် နှစ်လ သို့မဟုတ် သုံးလခန့် အချိန်ယူရလေ့ရှိသည်။ သို့သော် 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ သက်တမ်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သလို သူ၏ ပါရမီမှာလည်း တစ်ဖန် အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရာ သားရဲစစ်ပန်းချီကားများကို နားလည်ရန် လိုအပ်သည့် အချိန်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။

ယခင်က နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ယခုအခါတွင်မူ ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်း ထင်ရှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ရှေးခေတ်ကာလသို့ အိပ်မက်မက်ရင်း ပြန်ရောက်သွားသည့်နှယ်၊ ဝေးကွာလှသော အတိတ်က ကမ္ဘာကြီးကို ကိုယ်တိုင် ခံစားနေရနေသည့်နှယ်၊ ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များထဲတွင်သာ တည်ရှိသည့် သတ္တဝါများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရသည့်နှယ်၊ ဤဆန်းကြယ်လှသော ခံစားချက်အတွင်း၌ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြုပ်နေတော့သည်။

ဝူချင်းရှီ (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၄၂%)၊

ဝူချင်းရှီ (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၄၃%)...

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိထားသော ဝူချင်းရှီသည် ယခုအခါတွင် စူးချန်ခုန်း၏ ပြန်လည် ပြင်ဆင်မှုနှင့် သားရဲစစ်များ၏ အနှစ်သာရကို ပေါင်းစပ်မှုအောက်တွင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးတက်ပြောင်းလဲနေသည်။ သာမန် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော နယ်ပယ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုနှင့် ပြောင်းလဲမှုများကို နေ့စဉ်နီးပါး မြင်တွေ့နေရတော့သည်။