အခန်း (၅၈၉-၅၉၁)

အခန်း (၅၈၉) ဘိုးဘွားတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေသော ဝူချင်းရှီ။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တို့၏ အစွမ်း။ (၁)

"ငါ့ရဲ့ ပါရမီက တစ်ဖန် အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီသားရဲစစ်ပန်းချီကားကို နားလည်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို မြန်ဆန်လွန်းတယ်။ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင် တစ်လလောက်အတွင်းမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်လိမ့်မယ်... ပြီးတော့ အရင်က ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို နားလည်ထားတဲ့ အခြေခံလည်း ရှိသေးတယ်။"

စူးချန်ခုန်း၏ စစ်မှန်သော သားရဲပန်းချီကားများကို နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။ ၎င်းမှာ 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိထားသဖြင့် ပိုမို မြင့်မားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့်သာမက သူ၏ အခြေခံမှာလည်း ပိုမို ခိုင်မာလာသဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ အားစိုက်မှု နည်းနည်းဖြင့် ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝေါင်း"

စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ၏ နက်ရှိုင်းသော တစ်နေရာတွင် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပသော တောင်တန်းနှင့် တောအုပ်များကြားတွင် လိပ်ပြာလန့်သွားစေနိုင်သည့် ကျားဟိန်းသံတစ်ခုမှာ တောအုပ်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။ ထိုအသံကြောင့် တောင်တန်းများနှင့် သစ်ပင်များမှာ လိမ်ရှုံ့သွားပြီး လေထဲတွင် ဗုံးပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားကြတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုတောင်တန်းနှင့် သစ်ပင်များမှာ အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင် မင်ရည်များကဲ့သို့ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းကာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကြသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ ကျားကြီးပုံရိပ်ယောင်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အမွေးများမှာ အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သားရဲအားလုံး၏ ဘုရင်အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေကာ အလွန် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှပေသည်။ ၎င်း၏ ကျားမျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးများသဖွယ် တောက်ပနေပြီး မြင်တွေ့ရသူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားထားနိုင်သည်။

ဝူချင်းရှီ (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၆၀%)

"တစ်လကျော်လောက်အတွင်းမှာပဲ 'တောင်ကြားဟိန်းကျားဖြူပန်းချီကား' ကို နားလည်သွားပြီ။ ငါရခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်က အသံလှိုင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရန်သူကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ဒါကို 'ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း'လို့ပဲ အမည်ပေးလိုက်မယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်မှ ကျားပြကွက်မှာ ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော သားရဲ ကျားဖြူကြီး၏ အရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အသေတိုက်ကွက်သစ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဆက်လုပ်မယ်။ အခုတော့ 'ကောင်းကင်ဖြတ်နင်း နတ်သမင်ပန်းချီကား' ကို နားလည်အောင် ကြိုးစားမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် အရောင်ငါးမျိုးရှိ နတ်သမင်တစ်ကောင်ကို သရုပ်ဖော်ထားသည့် ဒုတိယမြောက် သားရဲစစ် ပန်းချီကားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဟူးးးး

သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် အာရုံများကို စုစည်းလိုက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ပန်းချီကားအတွင်းရှိ အနှစ်သာရကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်များ၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများကြားတွင် အရောင်ငါးသွယ် နတ်သမင်တစ်ကောင် ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ဟန်ပန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်ပေါ့ပါးပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ကာ လေဟာနယ်အတွင်း၌ပင် လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ မိမိထက် သန်မာသော သားရဲစစ်များ သို့မဟုတ် ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ၎င်းမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော လျင်မြန်သည့် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူတို့ကို အလွယ်တကူ ကစားနိုင်ပေသည်။

"ဒီနတ်သမင်ရဲ့ ဟန်ပန်က တကယ့်ကို ကျော့ရှင်းလွန်းတယ်။ သူ စပြီး ပြေးလိုက်တာနဲ့ မြေပြင်ရော ကောင်းကင်ပါ သူ့ခြေဖဝါးအောက် ရောက်သွားသလိုပဲ။ ဒါကို ငါ့ရဲ့ သမင်ကျင့်စဉ်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်ချင်တယ်။ တကယ်လို့ ဒီလို လျင်မြန်မှုကို ရရှိနိုင်မယ်ဆိုရင်.. သူ့ရဲ့အနှစ်သာရရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ကိုတောင် ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူမျိုးကိုမဆို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက် ဆုတ်ခွာနိုင်မှာပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ အကယ်၍ ဤနတ်သမင်၏ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုကို သင်ယူနိုင်ပါက ထန်ယို့ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် မိမိစိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားနိုင်တော့မည် ဖြစ်ပြီး အရင်ကလို အကျပ်ရိုက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်နိုင်သော နည်းလမ်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများထက် ပို၍ အရေးကြီးလှပေသည်။

"သခင်လေးစူး မင်ရည်တောအုပ်ထဲမှာ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံနေတဲ့အချိန် ဘယ်သူမှ သွားမနှောင့်ယှက်နဲ့။"

လီမိသားစုဝင်များသည် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ၏ တောနက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားသံများကို ရံဖန်ရံခါ ကြားရလေ့ရှိပြီး စူးချန်ခုန်း ကျင့်ကြံနေမှန်း သိကြသည်။ လီစုန့်က မည်သူမျှ အနားသို့ မကပ်ရန်နှင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို မနှောင့်ယှက်ရန် အမိန့်ထုတ်ထားသည်။

ထူးကဲသော ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအား ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော သားရဲစစ်ပန်းချီကားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဝူချင်းရှီကို လျင်မြန်စွာ ပြုပြင်မွမ်းမံကာ မသိရှိနိုင်သော အသွင်ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံအတွင်း စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေသော်လည်း ပြင်ပလောကကြီးမှာမူ ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့လေပြီ။

ညအချိန် မြို့တော်တစ်ခုတွင် မီးရောင်များ လင်းထိန်နေပြီး ဆံပင်ဖြူနှင့် လူတစ်ဦးမှာ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ဘေးတွင် မှီရပ်လျက် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ စည်ကားလှသော လမ်းမများနှင့် လှပသော မီးအိမ်များကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အမှောင်ရိပ်အတွင်းမှ ဝတ်စုံနက်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆံပင်ဖြူနှင့် လူက ခေါင်းမလှည့်ဘဲ မေးလိုက်သည် "အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။"

ထိုဆံပင်ဖြူနှင့် လူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အကြီးအကဲ အဖွဲ့ဝင် ထန်ယို့ပင် ဖြစ်ပြီး ဝတ်စုံနက်နှင့် အဘိုးအိုမှာမူ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ တမန်တော် ချီကျင်း ဖြစ်သည်။

ဝတ်စုံနက် အဘိုးအိုက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်လောက်ကတည်းက ရှီမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှီပုဖောက ကျောက်ခဲတောင်ကို သွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့နောက်ကို ခဏလောက် လိုက်ခဲ့ပေမဲ့ ကျောက်ခဲတောင်နား ရောက်တဲ့အခါမှာ မလုံခြုံမှုကို ခံစားရပြီး အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်လို့ ထင်တာကြောင့် ဆက်မလိုက်ရဲတော့ပါဘူး။ ရှီပုဖောက ကျောက်ခဲတောင်မှာ အကူအညီ တောင်းဖို့ စီစဉ်နေပုံရပါတယ်"

ကြီးကြီးမားမား ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးနောက် ရှီပုဖောက လက်မလျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကလဲ့စားချေလိုသော ဆန္ဒက သူ့ကို ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေ ကျောက်ခဲတောင်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး အတွင်းမျိုးနွယ်စု၏ အကူအညီဖြင့် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ထိုးဖောက်ကာ သူ၏ အရှက်ရခဲ့သည်ကို ကလဲ့စားချေရန် မျှော်လင့်နေခြင်းပင်။

"ကျောက်ခဲတောင်... ကျောက်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေပေါ့။ အဲဒီနေရာကို သွားပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေကို လုယူချင်လိုက်တာ။ ကျောက်ဧကရာဇ် ချန်ထားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တောင် ရှိနေနိုင်တယ်။"

ထန်ယို့သည် လောဘတကြီးဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထန်ယို့သည်လည်း နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ မိသားစုတစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည့်အတိုင်း ထိုနေရာတွင် အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်များစွာ ရှိနေရုံသာမက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေမည်ကို သိပါသည်။ အကယ်၍ သူသာ အတင်းဝင်ရောက်ခဲ့လျှင် သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရဖို့က ပိုများပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ထန်ယို့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် "တာ့ဝူဖုန်းက လီမိသားစုနဲ့ ပေါင်းပြီး စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲမှာ ပုန်းနေတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရှီပုဖောကတော့ တကယ် ဒေါသထွက်နေပုံပဲ။ ရှီမိသားစုရဲ့ အခြေခံနဲ့ဆိုရင် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ထိုးဖောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ လောလောဆယ် စောင့်ကြည့်ရအောင်။ ရှီပုဖော ပြန်လာတဲ့အခါ သူ့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားပြီးတော့ အဲဒီ ကောင်လေးနဲ့ စာရင်းရှင်းကြတာပေါ့။

သူ တစ်ကြိမ် လွတ်သွားနိုင်ပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့လက်ထဲကနေ ဘယ်လိုမှ လွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

စူးချန်ခုန်းက ထန်ယို့၏ လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားခြင်းမှာ ထန်ယို့ကို အလွန် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားပါလျက်နှင့် ယခုကဲ့သို့ အမှားမျိုး ဖြစ်သွားသည်ကို သူ လက်မခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် လက်မလျှော့ဘဲ ဝူကျိ အင်ပါယာသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ခွဲအင်အားကို အသုံးပြုကာ သတင်းများ စုဆောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် လျှို့ဝှက်ကျောက်တုံးမြို့၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကို သူ သိရှိလိုက်ရသည်။ အမည်မသိ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက လီမိသားစုကို ကူညီခဲ့သဖြင့် ရှီပုဖော အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

အနည်းငယ် စုံစမ်းကြည့်ပြီးနောက်တွင် ထိုအမည်မသိ မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်မှာ အရင်က လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော တာ့ဝူဖုန်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များကြောင်း ထန်ယို့ ရိပ်မိသွားသည်။

သို့သော် ရန်သူက ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲတွင် ပုန်းနေသဖြင့် ထန်ယို့အတွက် ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲနေ၏။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှီပုဖောကလည်း လက်မလျှော့ဘဲ သူ၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေမှ အင်အားကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထို့ကြောင့် ထန်ယို့လည်း စောင့်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရှီပုဖော ကျောက်ခဲတောင်မှ ပြန်လာပါက စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိကောင်းရှိပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါမှ ထန်ယို့သည် ရှီပုဖောနောက်သို့ လိုက်သွားကာ တာ့ဝူဖုန်းကို ရှာပြီး အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ ပစ်မည်ဟု ကြုံးဝါးနေတော့သည်။

အခန်း (၅၉၀) ဘိုးဘွားတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေသော ဝူချင်းရှီ။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တို့၏ အစွမ်း။ (၂)

"တာ့ဝူဖုန်း... ငါ မင်းကို အကြီးကြီး အံ့အားသင့်သွားအောင် လုပ်ပေးမယ်။"

ထန်ယို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းများ လက်ကနဲ။ သူတို့၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် သူသည် သူ၏ အင်အားအပြည့်ကိုပင် အသုံးမပြုဘဲ 'တာ့ဝူဖုန်း' ကို အလွယ်တကူ ခြေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပေါ့ဆမှုကြောင့် ရန်သူမှာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ရသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ရန်သူ့ကို ထွက်ပြေးရန် အနည်းငယ်မျှ အခွင့်အရေး ပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ ထန်ယို့က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို လုံးဝ မသိသေးပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ အကွာအဝေးရှိ ပုံသဏ္ဍာန်မမှန်သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် ထွားကျိုင်းသော လူတစ်ဦးသည် လူငယ်သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လျက် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ထိုသူမှာ ရှီပုဖောပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ရှီမိသားစုရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ကျင့်ကြံရေး နယ်မြေဖြစ်တဲ့ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေ ကျောက်ခဲတောင်ပဲ... ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှိသူတွေပဲ ဒီမှာ ကျင့်ကြံခွင့် ရကြတာ။"

လူငယ်သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးသည် သူတို့ရှေ့ရှိ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် တောင်ကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတွင် လိုလားတောင့်တသော အရိပ်အယောင်များ အထင်းသား။

ရှီမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေ ကျောက်ခဲတောင်မှာ ရှီမိသားစု ဘိုးဘွားများ၏ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကြောင့် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝလှသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများနှင့် ဝိညာဉ်မြက်ပင်များ ပေါများလှသဖြင့် သာမန် ပါရမီရှိသူများပင်လျှင် ကျင့်စဉ်တွင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်ကြသည်။

သို့သော်လည်း သယံဇာတဟူသည်မှာ အကန့်အသတ် ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။ ရှီမိသားစု၏ သွေးမျိုးဆက် အားအကောင်းဆုံးနှင့် ပါရမီ အရှိဆုံး သိုင်းပညာရှင်များကိုသာ ထိုနေရာတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျင့်ကြံခွင့် ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီပုဖောမှာမူ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်၌ အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီးနောက်တွင် သူသည် အပြင်ဘက် မိသားစုခွဲ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူကာ လျှို့ဝှက်ကျောက်တုံးမြို့တွင် အခြေချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီပုဖော၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေ၏။ သူ ကျောက်ခဲတောင်မှ ထွက်ခဲ့လာသည်မှာ အနှစ်နှစ်ဆယ် ရှိလေပြီ။

"ရှီပုဖော... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

သူတို့ သုံးဦး ကျောက်ခဲတောင် အပြင်ဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် တောင်လမ်းပေါ်၌ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ ထိုလူမှာ အသက် လေးဆယ် ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပြီး အရပ်မှာလည်း မပုမရှည်ဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ရှိသော်လည်း သူ့ကို မြင်သောအခါ ရှီပုဖောမှာ ရိုရိုသေသေဖြင့် "ဦးလေး" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထိုမီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။ သူသည် ရှီပုဖော၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်ရုံသာမက ရှီပုဖော ကလေးဘဝ ကတည်းက အတွင်းမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ရှီပုဖောအနေဖြင့် သူ့အပေါ် ရင်းနှီးလွန်းသော အမူအရာမျိုး မပြရဲပေ။

ထိုသူ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြရာ သူတို့ သုံးဦးမှာ ကျောက်ခဲတောင်၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့ ရှေ့ရှိ လေထုမှာ တံခါးပေါက်တစ်ခုသဖွယ် တွန့်လိမ်သွားပြီး ထိုနေရာသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သောအခါ ဆန်းကြယ်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုမှာ သူတို့ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာတော့သည်။

တောင်ကုန်းများပေါ်မှ ကျောက်ဆောင်များမှာ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး လွင်ပြင်များမှာ အပြာရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် မြက်ခင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ မြစ်ချောင်းများမှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေလျက်။

"ဟို... ဟိုတောင်ကုန်းလေးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလား။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီးလား။"

"ဟိုမြစ်က ဝိညာဉ်ဆေးရည်တွေနဲ့ လုပ်ထားတာလား။ ဟိုအပင်က... နှစ်တစ်ထောင် လျှပ်စီးသစ်သားမလား။"

ရှီပုဖော၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ရှီမိသားစုဝင် နှစ်ဦးမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကာ ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပေ ၁၀၀ မှ ၂၀၀ ခန့် မြင့်သော တောင်ကုန်းငယ်လေးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့်သာ ပြုလုပ်ထားခြင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သေနေပြီဟု ထင်ရသော်လည်း အသက်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသည့် ကြီးမားလှသော သစ်ပင်ကြီးမှာ ဤလောကတွင် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသော ဝိညာဉ်သစ်ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဝိညာဉ်မြက်များနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများမှာလည်း နေရာအနှံ့ ရှိနေ၏။ ဤနေရာမှာ သိုင်းပညာရှင်တိုင်း၏ အိပ်မက်ထဲတွင်သာ ရှိနိုင်မည့် ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် တူလှပေသည်။

ရှီပုဖောမှာမူ အခြား ရှီမိသားစုဝင် နှစ်ဦးကဲ့သို့ တောသား မြို့တက်သလို အမူအရာမျိုး မပြဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။ အမှန်တော့ သူသည် ကလေးဘဝက ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ ဤမြင်ကွင်းများနှင့် မစိမ်းပါပေ။

ရှီပုဖောက မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုအား မေးလိုက်သည် "ဦးလေး... ကျွန်တော် ဒီကို မလာခင် ခိုစာပို့ပြီး အကြောင်းကြားထားပါတယ်။ အတွင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ အဖွဲ့က ဘယ်လို သဘောထားလဲ ခင်ဗျ။"

ရှီပုဖောသည် လီမိသားစုနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည့် စာကို ကြိုတင် ပို့ထားခဲ့ပြီး အတွင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများက သူ့အား စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ထိုးဖောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော ကိစ္စများကိုမူ သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲသို့သာ ဝင်ရောက်နိုင်ပါက ဆုတ်ယုတ်နေသော လီမိသားစုကို အလွယ်တကူ ခြေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှီဘုဖောက ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသည်။

"ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့။ မင်းကို လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကတော့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ" ဟု မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူက အဖြေမပေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။ ရှီပုဖောသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း နာခံမှုရှိစွာဖြင့် နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ ကျန်ရှိသော သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးမှာမူ ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်စောင့်နေကြရသော်လည်း သုခဘုံနှင့် တူလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ရှီပုဖောသည် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုနောက်မှ လိုက်လာရင်း ကျောက်ဆောင်များ ထူထပ်လှသော တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာတွင် သူ တွေ့ဆုံရမည့်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ မိမိ၏ ရုပ်ရည်ကို ဂရုမစိုက်သော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကမ်းပါးယံ အစွန်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ ကျောက်တုံးများကို လူလည်းမဟုတ် သားရဲလည်းမဟုတ်သည့် ထူးဆန်းသော ပုံစံများအဖြစ် ထွင်းထုနေသည်။

"ရောက်လာပြီလား" ခြေသံများကို ကြားသောအခါ ထိုလူငယ်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဘိုးဘေး ကျောက်ဧကရာဇ်လား"

ထိုလူငယ်ကို မြင်သောအခါ ရှီပုဖော၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ခြေထောက်များပင် ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်သည်မှာ မဆန်းပါပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုလူငယ်၏ ရုပ်ရည်မှာ ရှီမိသားစုကို တည်ထောင်ခဲ့သူ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် ကျောက်ဧကရာဇ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျောက်ဧကရာဇ်၏ ရုပ်ထုမှာ ကျောက်ခဲတောင်တွင် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ရှီမိသားစုဝင်တိုင်းအတွက် အလွန် ရင်းနှီးလှပေသည်။

ကျောက်ဧကရာဇ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူသော လူငယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက ရှီပုဖောအတွက် မည်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလိုက်မည်နည်း။

ရှီပုဖောကို ပို၍ တုန်လှုပ်စေသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤလူငယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် နဂိုကတည်းက လက်အောက်ခံ တစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ထိုလူငယ်မှာ သူ့ထက် အဆင့်အတန်း မြင့်မားရန် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရခြင်းပင်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ရှီကျင့်ထျန်းပါ" ထိုလူငယ်လေးက ရှီပုဖောကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းကို မော့ထားသော်လည်း ရှီပုဖောကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"သူက... ရှီမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ပဲ။"

ရှီပုဖောသည် ထိုလူငယ်၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုခန့်က ရှီပုဖော ကျောက်ခဲတောင်မှ ထွက်ခွာခါနီးတွင် ရှီမိသားစု၌ နတ်ဘုရားသားတော် တစ်ဦး မွေးဖွားတော့မည်ဟူသော သတင်းကို ကြားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ထိုသားတော်မှာ မမွေးဖွားသေးသဖြင့် သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

ယခု အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် ထိုလူငယ်မှာ အရွယ်ရောက်သော လူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူက ငါတို့ ဘိုးဘေး ပြန်လည်ဝင်စားတာလား။"

ရှီပုဖော၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဒဏ္ဍာရီများအရ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တိုင်းသည် သူတို့၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးခါနီးတွင် မိသားစု အင်ပါယာကို တည်ထောင်ရန် မျိုးဆက်များကို ချန်ထားရုံသာမက သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုနှင့် သွေးမျိုးဆက်များ ဆက်လက် တည်တံ့နေစေရန် နည်းလမ်းများကိုပါ ချန်ထားခဲ့လေ့ရှိသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ မျိုးဆက်များအတွက်သာမက သူတို့ကိုယ်တိုင် ဤလောကထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာနိုင်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း (၅၉၁) ဘိုးဘွားတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေသော ဝူချင်းရှီ။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တို့၏ အစွမ်း။ (၃)

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်သွေးဆက်ကို ဆက်ခံထားကြသော မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် ဘိုးဘေးဖြစ်သူ၏ သွေးဆက်အတိုင်း ပြန်လည်နိုးထလာသူ တစ်ဦးမှာ အမြဲတမ်း ပါဝင်နေစမြဲပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသူ၏ ပါရမီမှာလည်း လေးစားကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ပေသည်။

ရှည်လျားလှသော သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ကျဆုံးပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများထဲမှ သွေးဆက်နိုးထလာသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးခဲ့သည့် သာဓကများစွာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များသည် သွေးဆက်၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ရုပ်ချင်းအလွန်တူညီကြပြီး နတ်ဘုရားများ ပြန်လည်ဝင်စားလာသူများ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားသားတော်များဟု လူသိများကြသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော လူငယ်လေး ရှီကျန့်ထျန်း၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူ ကျောက်တုံးဘုရင်နှင့် ခွဲမရနိုင်လောက်အောင် တူညီနေပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များလည်း သဘာဝအတိုင်း ကိန်းအောင်းနေသည်။

မိသားစု၏ သီးသန့်လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများကို သူသည် တစ်ကြိမ်ဖတ်ရုံမျှဖြင့် တတ်မြောက်နိုင်ပြီး ဆရာမပါဘဲ သင်ယူနိုင်ကာ မည်သည့်အဟန့်အတားမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ အသစ်သင်ယူနေခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ သိပြီးသားအရာများကို ပြန်လည်လေ့ကျင့်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝတ်ရုံခိုးရောင်ဝတ် အဖိုးအိုသည် ရိုသေလေးမြတ်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး ကလေးဘဝကတည်းက ရှီကျန့်ထျန်း ပြသခဲ့သော နတ်ဘုရားဆန်သည့် ထူးခြားမှုများမှာ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သွေးမျိုးဆက်နိုးထလာသော နတ်ဘုရားသားတော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူသည် ကျောက်တုံးဘုရင် ငယ်စဉ်ကနှင့် ထပ်တူကျနေပြီး မကြာမီ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် ကျော်ကြားလာကာ ရှီမိသားစုကို ပိုမိုတောက်ပအောင် လုပ်ဆောင်ပေးမည့်သူ ဖြစ်သည်။

"ငါ... နတ်ဘုရားသားတော်ကို ဖူးမြင်ဖူးပြီ" ရှီပုဖော်သည် သူ၏ မာနကြီးသော ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်မိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူသည် ရာစုနှစ်ဝက်နီးပါး ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံခဲ့ရသော်လည်း ဤလူငယ်မှာမူ ထိုအရာများကို မွေးရာပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ့ကို အလွယ်တကူ ကျော်တက်သွားခဲ့သည်။ မွေးဖွားလာကတည်းကပင် သူသည် ဘိုးဘေးများကဲ့သို့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ကံပါလာပြီးသား ဖြစ်သည်။

ရှီကျန့်ထျန်း၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး "ခင်ဗျား လီမိသားစုနဲ့ ပြဿနာဖြစ်နေတယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားတယ်။ လီမိသားစုက ရှေးဟောင်းသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပိုင်ရှင်းကျစ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ"

"မှန်ပါတယ်" ရှီပုဖော်က တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ရှီကျန့်ထျန်းက သူ့ကို အပြစ်တင်မည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

ရှီကျန့်ထျန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ "ပိုင်ရှင်းကျစ် ဆိုတာက အရမ်းကို ရှေးကျလွန်းနေပြီ။ သမိုင်းရဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေအောက်မှာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီပဲ။ သူ့မျိုးဆက်တွေရဲ့ သွေးဆက်ကလည်း ခန်းခြောက်သွားပြီ။ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို ထပ်ပြီး မပြနိုင်တော့ဘူး။"

"ရန်သူတွေ ဖြစ်လာကတည်းက သူတို့ကို အမြစ်ကပါ မကျန်အောင် အပြတ်ရှင်းပစ်ရမယ်"

ရှီကျန့်ထျန်း၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားမှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာရာ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးကြီးများမှာ တောင်အောက်သို့ လိမ့်ကျကုန်ကြသည်။

ရှီပုဖော်သည် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။ ရှီကျန့်ထျန်း ပြသလိုက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေပြီး သူ၏ အသက်မှာ ထိုလူငယ်၏ လက်ခုပ်ထဲ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှီကျန့်ထျန်းမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သာမန်လူများ နားမလည်နိုင်သော အရှိန်အဝါမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ မိသားစုတစ်ခု ဆုတ်ယုတ်ချိန် သို့မဟုတ် ကမ္ဘာကြီး အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်တော့မည့် အချိန်မျိုးတွင်မှ မွေးဖွားလာတတ်သည့် နတ်ဘုရားသားတော်၏ လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

"လောလောဆယ် ကျောက်တုံးတောင်မှာပဲ နေဦး။ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ဖောက်ထွက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ကျွန်တော် သင်ပေးမယ်"

ရှီကျန့်ထျန်းက ရှီပုဖော်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရှီပုဖော်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရန်သူတွေကို အညှာတာကင်းမဲ့စွာ နှိမ်နင်းရမည်။

ရှီကျန့်ထျန်းအနေဖြင့် လီမိသားစုကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း ယခုအခါ ကမ္ဘာကြီးတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိထားသည်။ ရှေးဟောင်း သတ္တဝါကြီးများမှာ နိုးထလာကြပြီး ဤခေတ်ကြီးတွင် ၎င်းတို့ မရရှိခဲ့ဖူးသော အရာများကို လိုက်လံ ရှာဖွေကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှီကျန့်ထျန်း လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာစေရန် အင်အားစုဆောင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မတိုင်မီအထိ သူသည် ကျောက်တုံးတောင်မှ အလွယ်တကူ ထွက်သွားမည်မဟုတ်ပေ။ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော လီမိသားစုကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကိုင်တွယ်ခြင်းမှာ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်ထက် စွန့်စားရမှုက ပိုများနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှီပုဖော် ရှာခဲ့သော ပြဿနာကို ရှီပုဖော် ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြေရှင်းရပေမည်။

"ဒီတစ်ခါတော့... အကြာကြီး မျှော်လင့်ခဲ့ရတဲ့ ငါ့ရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်တော့မယ်" ရှီကျန့်ထျန်းသည် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

...

သုံးလတာ အချိန်မှာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုများမှာ ပြီးဆုံးတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်လာသည်။

"ဒီ ကောင်းကင်ပျံဝဲ ငှက်ပြာပန်းချီကားကို ငါ အကုန်လုံး နားလည်အောင် လုပ်ရမယ်"

စာပေနိဗ္ဗာန်၏ တောနက်ထဲတွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေ၏။

လွန်ခဲ့သော တစ်လကျော်က စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်ဖြတ်နင်း နတ်သမင်ပန်းချီကားကို နားလည်သွားခဲ့ပြီး သမင်ကျင့်စဉ်၏ သိုင်းပညာဖြစ်သော နတ်သမင် ခြေလှမ်းများကို တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုပညာကို အသုံးပြုချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် စိတ်ကြိုက် လူးလာပျံသန်းနိုင်ပြီး လိုရာခရီးသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

ဤထူးခြားဆန်းပြားသော သိုင်းပညာဖြင့် သူသည် ထန်ယို့နှင့် ရှီပုဖော် ကဲ့သို့သော ပညာရှင်များကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ကောင်းကင်ပျံဝဲ ငှက်ပြာပန်းချီကား၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိုးဖောက်သိမြင်ရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ငှက်ပြာသည် ကံကောင်းခြင်းနှင့် မင်္ဂလာရှိခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားငှက်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပါက ကောင်းကင်ယံ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြိုးကြာဖြူ၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ အတောင်ပံများ ဖြန့်ကာ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဟိုးအမြင့်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် တိမ်တိုက်များကြားထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။

"ဒီအကွက်ကို လွတ်လပ်သော ကြိုးကြာဖြူလို့ အမည်ပေးရမယ်" စူးချန်ခုန်းသည် ငှက်ပြာ၏ အနှစ်သာရကို အခြေခံ၍ ဤကျင့်စဉ်ကို အမည်ပေးလိုက်သည်။ ကြိုးကြာဖြူ ပျံသန်းခြင်း အတတ်ပညာသည် ပျံသန်းနေသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်ပြီး ပေတစ်ထောင် မြင့်သော တောင်ကြီးများကိုပင် မြေပြန့်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

ဝူချင်းရှီ ( ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို ထိတ်လန့်စေပြီး လူထုကို အံ့အားသင့်စေခြင်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း)

တိရစ္ဆာန်ငါးမျိုး၏ ပုံရိပ်အစစ်အမှန်များကို လေ့လာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ဝူချင်းရှီမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ နောက်ထပ် တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်နှင့် နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဝူချင်းရှီကို နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုဆီ တစ်ချက်တည်းနဲ့ တိုးတက်အောင် လုပ်ရမယ်" စူးချန်ခုန်းသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို အာရုံစိုက်ကာ ဝူချင်းရှီကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော လေထုထဲတွင် ကျား၊ သမင်၊ ဝက်ဝံ၊ မျောက်နှင့် ငှက် ပုံစံငါးမျိုး၏ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာပြီး အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ကြိုးကြာနှင့် မျောက်၊ သမင်နှင့် ကျား၊ ကျားနှင့် ဝက်ဝံ တို့မှာ အပြန်အလှန် လေ့ကျင့်နေကြသကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။

ဝူး...

စူးချန်ခုန်းသည် ထူးဆန်းသော နယ်ပယ်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အဆုံးမရှိသော မြေပြင်ကျယ်ကြီးများနှင့် ကောင်းကင်ယံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟိန်းဟောက်နေသော ကျားဖြူ၊ ပြေးလွှားနေသော နတ်သမင်၊ မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟီးစေသော ဝက်ဝံကြီး၊ ကြယ်များကို လှမ်းဆွဲနေသော မျောက်ဝံကြီးနှင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော ငှက်နတ်ဘုရားတို့ကို သူ မြင်တွေ့နေရလေသည်။