အခန်း (၆၁-၆၃)

အခန်း (၆၁) (က)

မနက်အစောကြီးရှိသေးသော်လည်း အင်တာနက်အသုံးပြုသူအများပြားက တရားဝင် website ကို ဝင်လိုက်ကြပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို စတင်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူတို့က ဤအခိုက်အတန့်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ဖန်သားပြင်ကို ဆတ်ခနဲ လှုပ်လိုက်ကြသည်။

[ဒီအသီးပဲ။ ငါ ဒီအသီးကို ကြိုက်တယ်။]

[အားရွှမ်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။]

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်မ အရင်ဆုံး တဲဆီကို သွားလို့ရမလား “

“ရတာပေါ့ “ ပရိုဂရမ်ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားက သဘောတူလိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တဲဆီသို့ သွားလိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများက ပြည့်စုံသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့်စားစရာမှ မရှိချေ။

နောက်ဆုံးရိုက်ကူးရေးအကြောင်းကိုတွေးလိုက်ပြီး ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ပါဝင်ပစ္စည်းများ ရရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာရန် သူတို့ကို တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဆိုတာ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သိခဲ့သည်။ သို့သော် ပါဝင်ပစ္စည်းများက ဤရိုက်ကူးရေးအတွက် ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမကိုယ်တိုင် မနက်စာ မစားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ရှိုးအတွက် တခြားဧည့်သည်များအားလုံးကို ခြောက်နာရီတွင် သွားခေါ်ပြီး မြို့တော် B သို့ ရောက်ရန် တစ်နာရီကျော် ကြာဦးမည်ဖြစ်သည်ကို တွေးမိသောကြောင့် လူတိုင်းက မနက်စာကို အတူအကွ စားနိုင်ပေသည်။

ရှန်းရွှမ်က ရိုက်ကူးရေးပရိုဂရမ်မှ ထွက်သွားသောကြောင့် သူမ ခံစားချက်သည် နောက်ဆုံးအခေါက်ကထက် အများကြီး ပိုကောင်းလာခဲ့သည်။

အစားထိုးလိုက်သည့်အတွက်မူ သူမက မမေးခဲ့ချေ။ သူမက ရှန်းရွှမ်ထက်တော့ သေချာပေါက် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခြံဝန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဂျုံတချို့၊ ငရုတ်သီးခြောက်များနှင့် ဝက်ဆီတို့ကို ယူလိုက်ကာ သူမတောင်‌အောက်သို့ ဆင်းသောအခါ ကြက်သွန်မြိတ်တချို့ကို ခူးခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ရိုက်ကူးနေသည့် ကင်မရာသမားကို ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က အထူးတလည် ကားတစ်စီး စီစဉ်‌ပေးထားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းက သာမန်အချိန်များတွင် အဆင်ပြေသော်လည်း တောင်ပေါ်တက်ရာတွင် အဆင်မပြေခဲ့ချေ။

တောင်ပေါ်တွင် လမ်းရှိသော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက လမ်းလေးများကို လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူနှင့်အတူ ပြေးနေရဆဲဖြစ်ပြီး ထပ်ပြောရလျှင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုဖြစ်သည့်အတွက် သူက ပေါ့ပေါ့တန်တန် လုပ်လို့မရပေ။

ဤအခန်းကို ကြည့်နေသည့် ရှားရှားက အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ရှင်းယွမ်ရှန်က ကျော်ကြားပြီး အသီးများက အရသာရှိသောကြောင့် သူမက ဤနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရိုက်ကူးရေးတစ်ခုကဲ့သို့ မပြုမူဘဲ ထို့အစား အနီးအနား ခရီးသွားရိုက်ကူးရေးကဲ့သို့ ပြုမူနေမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

ဧည့်သည်များ၏ ပရိသတ်များစွာနှင့် ဖြတ်သွားဖြတ်လာများက ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။

[ဟက် အခု ငါ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို မကြောက်တော့ဘူး။]

[ဘာလို့လဲ။ ဒီရှိုးထဲက ဧည့်သည်တွေက အရမ်းပျော်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ငါ ထင်မိတယ်။]

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရေဇလုံကြီးတစ်ခုထဲတွင် ဂျုံကို ထည့်လိုက်ပြီး ရေနှင့် တစေးကို ပေါင်းထည့်ပြီးနောက် ဂျုံကို စတင်နယ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ချောမွတ်သည့် မုန့်နှစ်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ၎င်းကို ပလတ်စတစ်ဖြင့် ပတ်ကာ ထားလိုက်သည်။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူတချို့က ဤရသစုံလင်ရှိုးကို ကြည့်ရှုရန် မနက်စောစော ထခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ချက်ပြုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ကြသည်။

[ငါ ဗိုက်ဆာတယ်။]

[ဒါက အိပ်ရာထဲမှာ သက်သောင့်သက်သာ လှဲကြည့်လို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ စားဖို့ ရှာရတော့မယ်။]

...

ရှန်းထင်ရွမ်းက ကြက်သွန်မြိတ်ကို သေချာဆေးကြောလိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်အပိုင်းကို လှီးလိုက်ပြီး အဖြူရောင်အပိုင်းကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမက ငရုတ်သီးခြောက်များကို သန့်ရှင်းလိုက်ပြီး ပန်းကန်လုံးထဲသို့ ၎င်းတို့ကို လှီးကာ ထည့်လိုက်သည်။

သူမက မီးဖွင့်လိုက်ပြီး အိုးကို အပူပေးလိုက်ကာ ဝက်ဆီကို ထည့်လိုက်သည်။ ဆီပူလာသောအခါ သူမက ကြက်သွန်မြိတ်၏ အဖြူအပိုင်းကို ထည့်လိုက်ပြီး မွှေးလာသောအခါ ၎င်းတို့ကို ဖယ်လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တခြားပန်းကန်လုံးထဲတွင် ကြက်သွန်ကို ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက အသီးတချို့ ခူးယူရန် တောင်ပေါ်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ မတ်လပိုင်းရှိ နွေရာသီအစောပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း တောင်ပေါ်တွင် အသီးမျိုးစုံရှိပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက စတော်ဘယ်ရီသီး၊ နာနတ်သီးနှင့် လိမ္မော်သီးတချို့ကို ခူးလိုက်သည်။ အသီးအများကြီး မခူးခဲ့ပေ။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက လိုအပ်သလောက်သာ ခူးတာ ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ အားလုံးပြီးနောက် သူမက ဖြုန်းတီးတာကို မုန်းပေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့က အသီးကို ပိုစားချင်လျှင် သူတို့က အချိန်မရွေး ခူးယူနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက မုန့်နှစ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပူဖောင်းလေးများကို ဖယ်ရှားရန် ခဏလောက် နယ်ရန် စဉ့်နှီတုံးပေါ်တွင် ၎င်းကို တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက မုန့်နှစ်ကို သေးငယ်သည့် အပိုင်းလေးများအဖြစ်သို့ ပိုင်းလိုက်ပြီး တစ်ခုစီကို ရှည်လျားသည့်ကြိုးအဖြစ် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တုန်းက အားရွှမ်းက ခေါက်ဆွဲလုပ်ခဲ့တာ အခု သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ “

ဒါရိုက်တာအခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်က စတင် ဆွေးနွေးလိုက်သည်။

“သူမမျက်နှာလား “

“ဒီလောက်ရှည်တဲ့ အိမ်လုပ်မုန့်ကို မြင်ဖူးလို့လား “

“မမြင်ဖူးဘူး “

...

သူတို့အပြင် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက အစောပိုင်းက မှတ်ချက်အပိုင်းတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်း ပြုလုပ်နေသည့်အရာကို ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက လှီးဖြတ်ထားသည့် ကြက်သွန်မြိတ်များကို ယူလိုက်ပြီး မုန့်နစ်တစ်ဝက်ပေါ်တွင် ဖြူးလိုက်ပြီး တခြားတစ်ဝက်ပေါ်တွင် ငရုတ်သီး ဖြူးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။ ညီညီညာညာ ဖြူးပြီးနောက် သူမက တစ်ဖက်အဆုံးမှ လိပ်ကာ အိုးထဲတွင် ပေါင်းလိုက်သည်။

ဤအရာက သိသာထင်ရှားပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက မုန့်ပေါင်းပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ရှန်းထင်ရွှမ်းက စတော်ဘယ်ရီသီးများကို ဆေးကြောလိုက်ပြီး ထမင်းစားစားခန်းထဲရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ထားလိုက်သည်။ လိမ္မော်သီးနှစ်လုံးကို လှီးလိုက်ပြီး ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

နာနတ်သီးအတွက်မူ အတုံးလေးများ တုံးလိုက်သည်။

အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ သူမက အိုးထဲမှ ထွက်လာမည့် မုန့်ပေါင်းကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်နေလိုက်သည်။

မကြာမီ ပထမဆုံးဧည့်သည် ချင်ယွဲ့ကျီက ရောက်လာခဲ့ပြီး အခန်းထဲမှ မွှေးရနံ့ကို ရသွားခဲ့သည်။ “မင်း မနက်စာ ပြင်နေတာလား၊ ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ “ ချင်ယွဲ့ကျီက ပထမထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းထောင့်တွင် သူ့အိတ်ကို ချလိုက်ပြီး ကူညီရန် မီးဖိုဆောင်ကို လာခဲ့သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “အသီးအရင်စားပါဦး “

အမှန်တော့ ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးများကို မကြာသေးခင်ကမှ နေ့တိုင်း စားခဲ့ရသည်။

ဖေးအုပ်စုနှင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းတွင် သဘောတူစာချုပ်တစ်ခုရှိသောကြောင့် ချင်ယွဲ့ကျီက ဖေးမှ တိုက်ရိုက် ဝယ်ခဲ့သည်။ သိပ်မများပေ။ တစ်မျိုးစီကို ကတ်တီဝက်စီသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ပြီး တခြားနောက်ထပ် အကျိုးအမြတ်များ ရှိပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက သူ့လက်ကို ဆေးကြောလိုက်ပြီး စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ကာ အသီးစားလိုက်သည်။ သူ၏ ပထမဆုံးအလုတ်က နာနတ်သီးဖြစ်သည်။

စားပွဲပေါ်တွင် သူအမြဲတမ်းစားဖူးသည့် အသီးက စတော်ဘယ်ရီသီးဖြစ်သည်။ လိမ္မော်သီးနှင့် နာနတ်သီးကို မရောင်းချသေးပေ။

နာနတ်သီးကို အတုံးလေးများ လှီးဖြတ်ထားသောကြောင့် သူက ၎င်းကို ခက်ရင်းဖြင့် ယူလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အသားက မည်သည့်အစို့အညှောက်မှ မရှိဘဲ နာနတ်သီး၏ ကြွယ်ဝသည့်အရသာက အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ပြီး ချိုမြိန်သည့်အရသာက ချက်ချင်းပင် ခံတွင်း၏ နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး နူးညံ့ကာ ချိုမြိန်လှပေသည်။

အမှန်တော့ ရှန်းထင်ရွှမ်း စိုက်ပျိုးထားသည့် အသီးများက အရသာနှင့် ပုံစံအနေအထားတွင် ထိပ်တန်းဖြစ်သည်ကို စာရင်းသွင်းမထားပုံရပေသည်။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက မှတ်ချက်များ စတင်ရေးလာကြတော့သည်။

[အားးးး နာနတ်သီး၊ ငါ့အစ်ကိုက အရမ်းပျော်နေတာပဲ။]

[ငါ ဒါကို မမြည်းစမ်းရသေးဘူး။ ငါ နာနတ်သီးတွေ လှီးဖူးတယ်။ အားရွှမ်းက အဲ့အသီးတွေကို ဘယ်ချိန် စင်ပေါ်တင်မှာလဲ။]

[လိမ္မော်သီးတွေရော။]

[ငါ ငါ့အစ်ကို စားတာတွေ့တော့ ငါလည်း စားချင်တယ်။]

...

လူတိုင်းတွင် ကောင်းမွန်သည့် ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ရှိနေပြီး ချင်ယွဲ့ကျီက လိမ္မော်သီးတစ်လုံးယူလိုက်သည်။ အသားက လိမ္မော်ရောင်ဖြစ်ပြီး ပါးစပ်ထဲမထည့်ခင်တောင် လူများက ချိုမြိန်သည့်အရသာကို ခံစားနိုင်ပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အသီးဖျော်ရည်တစ်ခွက် သောက်နေရသလို ခံစားနေရပြီး လိမ္မော်သီးအရသာက သူ့ပါးစပ်ထဲ ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယခုလေးတင် နာနတ်သီးက အလွန်ချိုခဲ့သည်။ သို့သော် လိမ္မော်သီးတစ်ကိုက် စားပြီးနောက် သူက လိမ္မော်သီး၏ အရသာကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားနိုင်သေးဆဲဖြစ်ပြီး ယင်းက နာနတ်သီးနှင့် မကွာပေ။

ပျံတက်လာသည့် ကျည်ဆံများက ပိုများလာပေသည်။

[ဒါက နှိပ်စက်နေတာပဲ။ ငါ အားရွှမ်းရဲ့ အွန်လိုင်းစျေးဆိုင်ကို သွားကြည့်ပြီးပြီ။ စင်ပေါ်မှာ အသီးတွေ မရှိနေတုန်းပဲ။]

[မြောင်မြောင် ပို့ဆောင်ရေးကလည်း stock ပြတ်သွားပြီ။]

[ငါ စူပါမောတံခါးကို ရောက်နေပြီ။]

[ငါ မြို့တော် B က လူတွေကို မနာလိုဘူး။]

...........................................................

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ချင်ယွဲ့ကျီ အသီးစားနေသည်ကို ကြည့်နေပြီး ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခုကိုလည်း တွေးလိုက်မိသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီ၏ တစ်ကိုက်စာက ယခု ဘယ်လောက်များများနှင့် ညီမျှနေပြီလဲ သူမသိပေ။

စနစ်က မပြောချင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ချင်ယွဲ့ကျီ၏ စားသည့်ပမာဏတိုင်းက နှစ်ဆ ဆက်ရှိနေလိမ့်မည်ဆိုတာ သူမ သိပေသည်။ ဤအချိန်အတွင်း သူက နေ့တိုင်း အသီးများကို စားခဲ့ပေသည်။

အကယ်၍ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တာဝန်ပြီးမြောက်ရန်အလို့ငှာ အသီးစားရန် လူအရေအတွက် n ပမာဏ လိုအပ်လျှင် သို့မဟုတ် အသီးအမျိုးအစား အရေအတွက် n ပမာဏကို စားရန် လူအရေအတွက် n ပမာဏ လိုအပ်လျှင် ချင်ယွဲ့ကျီက တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် တာဝန်ပြီးမြောက်သွားနိုင်ပေသည်။ ယခု ချင်ယွဲ့ကျီ၏ တစ်ကိုက်က လူပေါင်း ၁၀၄.၅ သန်းနှင့် ညီမျှပေသည်။ ဤစနစ်က မဖြေခဲ့ချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဂရုမစိုက်ပေ။ တာဝန်က မကြာသေးမီကမှ ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် သူမက မည်သည့်ထပ်ပေါင်းတာဝန်မှ မရှိခဲ့ချေ။ ယခုအချိန်အတွင် သူမက နောက်တာဝန်အတွက် စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။

မကြာမီ လျိုကျင်း၊ ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်တို့လည်း ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အသီးများကို မြင်သည်နှင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းပြောသည်ကို မစောင့်တော့ဘဲ သူတို့က ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မစားရသေးခင် ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည့်အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဧည့်သည်များ ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်ဆုံးဧည့်သည် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းပေးပါ “

လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ခေါင်းကိုခါလိုက်ကြသည်။

“မသိဘူးလေ “

လူတိုင်းက ရှန်းရွှမ်အကြောင်း သိခဲ့သည်။ အရင်က ကားထဲတွင် ရှန်းရွှမ်ပြောခဲ့သည့်စကားများက လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်စွာပင် နောက်ဆက်တွဲ ဖွင့်ဟခံရသည့် အကြောင်းအရာများက ရှန်းရွှမ်နှင့် ရှန်းမိသားစုသည် သူတို့တွေးထားသည်ထက် ပိုပြီးအရှက်မရှိသည်ဟု လူတိုင်းအား ထင်မြင်စေခဲ့သည်။ ရှန်းမိသားစုက ယခု ဒေဝါလီခံရခါနီးဖြစ်နေပြီး သူတို့က ထိုအရာနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု လူတိုင်းက ထင်ကြပေသည်။

ရှန်းရွှမ်၏ နေရာကို ဖြည့်ရန် ဧည့်သည်အတွက်မူ ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က လျှို့ဝှက်ထားသည်က ကောင်းမွန်သည့်အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရသစုံလင်ရှိုးကို ဝင်ရောက်ချင်သည့် သူတို့ကုမ္ပဏီမှ အကြံပြုထောက်ခံထားသည့် အနုပညာရှင်တချို့ ရှိပေသည်။ သို့သော် ဤပရိုဂရမ်အဖွဲ့က သဘောမတူခဲ့ပေ။

“ငါတို့ ဘာလို့ မခန့်မှန်းတာလဲ “ လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူတို့က အသီးစားချင်နေသော်လည်း ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများကို မျက်နှာသာပေးရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက စကားမပြောခဲ့ပေ။ ရှန်းထင်းရွှမ်းကလည်း မပြောခဲ့ပေ။ အဓိကအားဖြင့် သူမက အနုပညာနယ်ပယ်ကို နားမလည်‌သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ “အဲ့ဒါ အမျိုးသမီးဖြစ်ရမယ် “

ကန်းချန်းယွင်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤရှိုးသည် မူလက အမျိုးသမီး သုံးဦး၊ အမျိုးသားသုံးဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ကျန်တစ်ယောက်က အမျိုးသမီး ဖြစ်ရပေမည်။ နောက်ပြီး ၎င်းက ရှန်းရွှမ်၏ ကျော်ကြားမှုနှင့် တူညီရပေမည်။ သူတို့က ဤနည်းဖြင့် ၎င်းကို ကြည့်ရလျှင် အနုပညာနယ်ပယ်တွင် ဤစံနှုန်းများဖြင့် ကိုက်ညီသည့် အမည်အမြောက်အမြားရှိပုံပေါ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက နာမည်အချို့ကိုသာ ပြောခဲ့သည်။

လျိုကျင်းကလည်း နာမည်တချို့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ မင်းတို့အဖြေက မှားပါတယ် “ ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ဧည့်သည်က သုံးမိနစ်အတွင်း မခန့်မှန်းခဲ့ရင် ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ရှိပါလိမ့်မယ် “

“ဘာပြစ်ဒဏ်လဲ “ ပိုင်ဟောက်က မေးလိုက်သည်။

“ရှင်းယွမ်ရှန်နားက ပေါင်းပင်တွေကို တစ်မီတာခန့် ရှင်းလင်းရမှာပါ “

ရှင်းယွမ်ရှန်က အလွန်လှပသော်လည်း တောင် အနောက်ဘက်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာအချို့တွင် ပေါင်းပင်အချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အားလုံးပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တောင်ခြေရှိ ပေါင်းပင်များကို နေ့တိုင်း ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုက တကယ့်တောင်ပေါ်တွင်သာ ရှိပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တစ်ယောက်တည်း ကြီးမားသည့် တောင်ကို ဂရုစိုက်နေရသည်ကို ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က မြင်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့က ဤအရာကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှန်းရွှမ်နှင့် ပတ်သတ်သည့် ကိစ္စများကြောင့် လူတိုင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်းအတွက် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ပေးချင်ခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်းက ထိုအရာကို ကြားသောအခါ သူတို့တွင် မည်သည့်အမြင်မှ မရှိကြချေ။ သူတို့က နာမည်အချို့ကို ပြောလိုက်ကြသည်။ “အားရွှမ်း နင် တစ်ခုလောက် မခန့်မှန်းချင်ဘူးလား “

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ဗီဗီ “

လျိုကျင်းက မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ ဗီဗီက ပထမတန်းစား ဂုဏ်သတင်းရှိသည့် အင်တာနက်ဆယ်လီတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိ‌ပေသည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမကို မည်ကဲ့သို့ ခန့်မှန်းရသနည်း။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ရှန်းထင်ရွှမ်း ခန့်မှန်းသည့် နာမည်ကို ကြားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

[ဟားဟားဟား၊ အားရွှမ်းက ဗီဗီကိုပဲ သိတယ်လို့ ငါ သံသယဖြစ်မိတယ်။]

[အားရွှမ်းက သူသိတာကိုပဲ ခန့်မှန်းလိုက်တာလေ။ နင်က ဘာလို့အဲ့လောက်အံ့အားသင့်နေရတာလဲ။]

...

သိသာစွာပင် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ခန့်မှန်းချက်က မှားယွင်းပေသည်။ သုံးမိနစ်ကြာပြီးနောက် မည်သူမှ အမှန်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ကန်းချန်းယွင်က လာမည့်ဧည်သည် မည်သူဖြစ်မည်ကို ဂရုမစိုက်ချေ။ သူက ခက်ရင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အသီးစားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက အပြင်မှ တံခါးဖွင့်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

လူတိုင်းက တံခါးအပြင်ဘက်မှ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နေရာတွင်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။

“မင်္ဂလာပါ “

သာယာသည့် အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းမှ လွဲ၍ လူတိုင်းက မှင်တက်သွားခဲ့ကြသည်။

လာမည့်သူက ကုယွမ်ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွဲ့ကျီက သိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အားလုံးပြီးနောက် ပရိုဂရမ်အဖွဲ့တွင် ဧည့်သည်တစ်ယောက် လစ်လပ်နေခဲ့ပြီး ကုယွမ်ကို သူက ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

ထိုသူက မည်သည်ဖြစ်သည်ကို ရှန်းထင်ရွှမ်းက မသိသောကြောင့် သူမက မအံ့ဩခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ မှတ်ချက်ကဏ္ဍက ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

[ဖာ့ခ်။ အဲ့ဒါ နတ်ဘုရားမပဲ။]

[ဝိုး ငါ ငိုတော့မယ်။]

[ဘုရား‌ရေ။ ငါ စိတ်လှုပ်ရှားလို့ အော်လိုက်မိပြီ။]

[ငါ မြေအောက်ရထားပေါ်မှာ ထိုင်နေတာ။ ယွမ်ယွမ် ပေါ်လာတာကို မြင်ပြီး အခု ငါ့မျက်နှာမှာ မျက်ရည်တွေ စီးကျနေပြီး ဘေးက ဦးလေးက‌တောင် ငါ့ကို တစ်ရှူးပေးနေပြီ။]

…

အခန်း (၆၁) (ခ)

ကုယွမ်က တရုတ်ဂီတနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ဆယ်နှစ်ကြာက ပွဲဦးထွက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပထမဆုံး သုံးနှစ်မှလွဲ၍ နှစ်တိုင်း album တစ်ချပ်သာ ထွက်ခဲ့ပြီး ယခု တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် တစ်ချပ်ပင် ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ကုယွမ်၏ album ထွက်လာသည့်အခါတိုင်း ၎င်းက ပင်မဇယားတွင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ သီချင်းများက အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အသံက အာရှတွင် အကောင်းဆုံးအသံအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပေသည်။

“ယွမ်နတ်ဘုရားမ “ လျိုကျင်းက လျင်မြန်စွာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ ဤလူက ကျော်ကြားလွန်းပေသည်။

ကန်းချန်းယွင်ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်။ “ကု စီနီယာကု “

“ဘာစီနီယာလဲ၊ ငါက အဲ့လောက် မအိုသေးပါဘူး “ ကုယွမ်က စားပွဲဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

“ဒီအသီးတွေ စားလို့ရလား “

“ရတာပေါ့၊ ရတာပေါ့ “ ပိုင်ဟောက်က နောက်ဆုံးတွင် တုံ့န်လာခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ထလိုက်ကာ ကုယွမ်ထိုင်ရန် နေရာပေးလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်ကြာပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက မီးဖိုဆောင်ထဲသို့ ပြေးသွားလိုက်ပြီး မုန့်ပေါင်းကို စားပွဲဆီသို့ ယူလာခဲ့သည်။ “ကြက်သွန်မြိတ်အလိပ်က မစပ်ဘူး “

ကုယွမ်။ “ဝိုး ဒီမုန့်ပေါင်းက ကြည့်ရတာ ကောင်းမဲ့ပုံပဲ၊ လူတိုင်းပဲ အရင်စားကြပါ “

ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့က မုန့်ပေါင်းတချို့ကို ယူလိုက်ကြပြီး လူတိုင်းက စားနေရင်း စိတ်များက တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။

တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စကားပြောချင်နေကြသည့် ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်က မုန့်ပေါင်းကို တစ်ကိုက်စားပြီးနောက် စကားပြောတာ ရပ်သွားကြသည်။ သို့သော် သူက ထိုအကြောင်းတွေးမိပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြက်သွန်မြိတ်ကို ချိုးလိုက်ပြီး ၎င်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ ပိုင်ဟောက်က သည်းမခံနိုင်ဘဲ အော်လိုက်မိသည်။

“ဒီမုန့်ပေါင်းက အရမ်းအရသာရှိတယ်။ အထူးသဖြင့် ကြက်သွန်မြိတ်ရဲ့ အရသာပဲ” သူက ဤပါဝင်ပစ္စည်းအများစုကို တကယ်ပဲ မုန်းတီးခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြက်သွန်မြိတ်၏ ရနံ့က အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ “အရသာရှိလိုက်တာ “

ကန်းချန်းယွင်က ငရုတ်သီးမုန့်ပေါင်းကို မြင်ပြီး အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ယူလိုက်သည်။ ထိုမုန့်က အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး နူးညံ့ကာ အနံ့အရသာနှင့် ပြည့်စုံပေသည်။ ငရုတ်သီးအရသာက ပိုပြီး‌တောင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပေသည်။ ၎င်းက အလွန်အရသာရှိပေသည်။ သူက ထခုန်လုနီးပါးပင်။

လျိုကျင်းက ရှန်ထင်းရွှမ်း၏ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှုကို ယခင်က သူမချက်ပြုတ်ခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက သိခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူမက မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ချေ။ ဤမုန့်ပေါင်းက ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ခေါက်ဆွဲများ၊ ဆန်ပြုတ်များထက် ပိုကောင်းပေသည်။

သူမက ထိုအချိန်၌ တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှန်းရွှမ် ရှိခဲ့သောကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဟင်းအမယ်များကို သာမန်သာ ချက်ပြုတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရပေမည်။ သို့သော် ယခု ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ တကယ့် ဟင်းချက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ “ထင်းရွှမ်း နင်ဟင်းချက်တာက တကယ် အရသာရှိတယ် “

ချင်ယွဲ့ကျီက ထောက်ခံလိုက်သကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲရှိ မုန့်ပေါင်းကို တစ်ဝက်စားပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်ကလည်း မုန့်ပေါင်းကို စားခဲ့သည်။ သူမက တစ်ကိုက်ကိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သည့် အမူအရာများ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက မုန့်ပေါင်းတစ်ခုကို စားပြီးသွားသောအခါ သူမက ရှန်းထင်ရွှမ်း ပြုလုပ်ထားသည့် မုန့်ပေါင်းက တကယ်ပဲ အရသာရှိကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ သူမက မနက်တိုင်း ဤမုန့်ကဲ့သို့သော ပေါ့ပါးသည့် မနက်စာကိုသာ စားသောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် အရိုးသားဆုံးဝန်ခံရလျှင် သူမက ယခုထိတိုင် ၎င်းက အရသာရှိသည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမဘာသာ ငရုတ်သီးမုန့်ပေါင်းတစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။ ဤငရုတ်သီးက စပ်သော်လည်း အရသာရှိပေသည်။ တစ်ခုစားပြီးနောက် သူမက သူမလျှာကို ထုတ်ကာ ဆက်စားလိုက်သည်။

[သူမက အစားလောဘကြီးတာပဲ။]

[အဲ့ဒီငရုတ်သီးပေါ့။ ငါ အရင်က တစ်ပါကင်ဝယ်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒါက တကယ် အရသာရှိတယ်။ အဲ့ဒါကို စင်ပေါ်မှာ တင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။]

[ငါ ရှင်းယွမ်ရှန်ရဲ့ ကြက်သွန်ဖြူကိုလည်း စားဖူးတယ်။ အဲ့ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ကျေနပ်စရာပဲ။ အားရွှမ်းရဲ့ ကြက်သွန်နီ၊ ဂျင်းနဲ့ ကြက်သွန်ဖြူတွေကလည်း အရမ်းအရမ်းကို အရသာရှိတာ။]

[ယွမ်နတ်ဘုရားမရဲ့ အမူအရာက တကယ့်ကို အံ့အားသင့်နေတာပဲ။]

[ငါ ငါ့တံတွေး ငါမျိုချနေရတယ်။]

[လူတစ်ယောက်ကို ငရုတ်သီးနှစ်ပါကင်ပဲ ကန့်သတ်ထားရင်တောင် အဆင်ပြေပါတယ်ကွာ။]

....

ရှားရှားနှင့် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ရှိ လူများကလည်း နှိပ်စက်ခံနေရပေသည်။ သူတို့သည် မနေ့ညက ၂နာရီမှ အိပ်ရာဝင်ခဲ့ရပြီး ဤမနက် ၄နာရီမထိုးခင် ထခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က မနက်စာတောင် မစားရသေးပေ။

သူတို့က ဧည့်သည်များ စားသောက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အထူးသဖြင့် မုန့်ပေါင်းကိုသာ သိသိသာသာ စားနေသည့် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို မြင်ချိန်တွင် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်ရယ်မသိ လူတိုင်းက ၎င်းကို စားချင်လာခဲ့ကြသည်။

ကုယွမ်က နတ်ဘုရားမဖြစ်သည်။ သူမက မုန့်ပေါင်းကို စားသောအခါ မြင်ကွင်းက လှပသည်ဟု လူများက ခံစားမိပေလိမ့်မည်။ ဤအရာက လူများကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုလာစေပေလိမ့်မည်။ ချင်ယွဲ့ကျီ၏ စားသောက်သည့် ပုံစံက သပ်ရပ်ကြော့ရှင်းပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းသာလျှင် လူတိုင်းက သူမကို ကြည့်ပြီး သူမလက်ထဲရှိ အစားအစာက သီးခြားဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်ဟု တွေးမိကြပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက လူတစ်ယောက်ကို မုန့်ပေါင်းသုံးခု ဝေမျှခဲ့သည်။ ကြက်သွန်မြိတ်မုန့်ပေါင်း ဆယ်ခုနှင့် ငရုတ်သီးမုန့်ပေါင်း ရှစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ငရုတ်သီးမုန့်ပေါင်း နှစ်ခုစားပြီး ကန်းချန်းယွင်ကလည်း နှစ်ခု စားခဲ့သည်။ သူသည် မူလက သုံးခုစားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း သူက သူ့အေးဂျင့်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အဆူခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

ယခင်က ကန်းချန်းယွင်သည် ဝက်ဆားနယ်ခြောက် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ပန်းကန်ကြီးကို စားသောက်ခဲ့သည်။ သူက ပြန်လာသောအခါ သူ့အေးဂျင့်က သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ ဩဝါဒခြွေခဲ့သည်။

ပိုင်ဟောက်သည် မူလက ကြက်သွန်မြိတ်မုန့်ပေါင်းကို စားခဲ့သော်လည်း သူ့ဘေးရှိ ကန်းချန်းယွင်က ငရုတ်သီးမုန့်ပေါင်း စားခဲ့ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းကလည်း သူ့ကို အနည်းငယ် စားခိုင်းသောကြောင့် သူက တစ်လုံးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက စားသောက်ခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ငရုတ်သီးမုန့်ပေါင်းနှစ်ခု စားခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ကုယွမ်က ကျန်သည့် ငရုတ်သီးမုန့်ပေါင်း နှစ်ခုကို တစ်ခုစီ စားလိုက်ကြသည်။

ကုယွမ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ငရုတ်သီး မစားပေ။ သူမလည်ချောင်းကို အမြဲတမ်း ကောင်းစွာ ကာကွယ်ခဲ့သည်။ သူမက စပ်သည့်အစားစာမျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မစားခဲ့ချေ။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူမက မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ပြီးနောက် သူမက ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်သွားတေ့ာသည်။

“ဒီအရသာက တကယ့်ကို အတိတ်ကို တမ်းတစေတာပဲ “

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “မင်း ငရုတ်သီးမစားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ “

“ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်ပြီ ငါ မမှတ်မိဘူး “ ကုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ သူမက ၎င်းကို စားရတာ အဆင်ပြေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမနားရှိ လူတိုင်းက သူမလည်ချောင်းသည် အဖိုးတန်သည်ဟု တွေးခဲ့ကြသည်။ သူမက ယနေ့ ၎င်းကို စားလိုက်သောအခါ သူမခန္ဓာကိုယ်က အစပ်အရသာကို ကြိုက်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ကုယွမ်က ငရုတ်သီးမုန့်ပေါင်းကို စားပြီးနောက် သူမက တကယ်ပဲ ထပ်စားချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင် ၎င်းက ကုန်သွားခဲ့သည်။

လျိုကျင်းက ၎င်းကို စားချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ကုယွမ်တို့နှစ်ယောက်လုံးက ကျန်သည့်မုန့်များကို ယူသွားခဲ့ကြသောကြောင့် သူမက ၎င်းကို မရရှိခဲ့ပေ။

ခြောက်ယောက်သားက မုန့်ပေါင်းများကို လျင်မြန်စွာ စားသောက်ပြီးသွားကြသည်။

ကုယွမ်က စားပွဲပေါ်ရှိ အသီးကို မြင်ပြီးနောက် သူမက ခက်ရင်းဖြင့် စတော်ဘယ်ရီသီးကို ယူလိုက်သည်။ တစ်ကိုက်ကိုက်ပြီးနောက် သူမမျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ “ဒါတွေက “

ချင်ယွဲ့ကျီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒီအသီးတွေက ထင်းရွှမ်းဆီက “

ကုယွမ်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “နင်က အရမ်းအားကောင်းတာပဲ၊ စတော်ဘယ်ရီအရသာက အရမ်းအရသာရှိတယ်၊ စားပြီးတော့ ငါ စွမ်းအင်တွေ ပြည့်သွားသလို ခံစားရတယ် “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြုံးလိုက်သည်။ စတော်ဘယ်ရီသီးများက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်‌နေသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို စားသုံးခြင်းက လူများအတွက် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်ပေသည်။

ကန်းချန်းယွင်နှင့် ပိုင်ဟောက်က မုန့်ပေါင်းသုံးခုစီ စားပြီးနောက် သူတို့က မဝသေးသလို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ မုန့်ပေါင်းက စျေးထဲတွင် ရောင်းချသည့်မုန့်များထက် ပိုကြီးသော်လည်း ၎င်းက အရသာရှိလွန်းပေသည်။

သို့သော် ယခု အသီးများသာ ကျန်သောကြောင့် သူတို့က အသီးများသာ စားနိုင်ပေသည်။ သူတို့က အသီးများ စားလိုက်ပြီးနောက် သူတို့မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများက မည်မျှအံ့အားသင့်နေကြောင်း ထပ်လောင်း ပြောဆိုနိုင်ပေသည်။ “ဝိုး ဒါက ဘယ်လောက်တောင် အရသာရှိတာလဲ “

“လိမ္မော်သီးပဲ “ ပိုင်ဟောက်က ပန်းကန်ပြားပေါ်ရှိ လိမ္မော်သီးကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက စျေးထဲရှိ သာမန်လိမ္မော်သီးများနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားပုံရသော်လည်း ၎င်းက တကယ့်ကို လိမ္မော်သီးဖြစ်ပေသည်။

ကန်းချန်းယွင်သည် ယခင်က ဘယ်တုန်းကမှ မစားဖူးသကဲ့သို့ နာနတ်သီးကို စားလိုက်သည်။ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ၎င်းသည် အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေးခဲ့ကြသည်။

[အစ်ကို ချန်းယွင်၊ ရှင် အသီးမစားရတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။]

[ဟောက်ဟောက်က အသီးမစားရတာ ကြာပြီထင်တယ်။]

[အဲ့လို မပြောကြနဲ့။ နင်တို့ အားရွှမ်းရဲ့ အသီးတွေကို စားဖူးရင် နင်တို့လည်း သူတို့လို တစ်ပုံစံတည်း တုံ့န်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။]

[ငါ တကယ်ပဲ အသီးစားချင်လာပြီ။]

...

ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများက ဧည့်သည်များ မစားနိုင်တော့လျှင် ကျန်သည့် အသီးများကို စားရန် လာမည်ဟု သူတို့သည် မူလက စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုလူများက မုန့်ပေါင်းများစားပြီးနောက် အသီးသုံးပန်ကို ကုန်အောင်စားလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့က မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။

ဒါရိုက်တာအဖွဲ့။ “...” အသီးစားရဖို့က ခက်ခဲတယ်လေ။

...

“ထင်းရွှမ်း နင်က အရမ်းကောင်းတာပဲ “

“ဟုတ်တယ်၊ နင်စိုက်ထားတဲ့ အသီးတွေက ဘာလို့အဲ့လောက် အရသာရှိနေတာလဲ “

ကုယွမ်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။ “ငါက ရွှေအသံပိုင်ရှင်လို့ လူတွေက ပြောကြတယ်၊ နင်က ရွှေလက်တစ်စုံပဲ “

ရှန်းထင်ရွမ်း။ “ရှင်တို့ စားချင်ရင် ကျွန်မ နေ့လယ်ကျရင် လူတိုင်းအတွက် ထပ်ခူးပေးမယ် “

“ဒီမှာ အသီးအများကြီး ရှိတာလား “ ကန်းချန်းယွင်က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ရှင် ဘာစားချင်လဲ “

ကန်းချန်းယွင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒူးရင်းသီးရှိလား “ သူက ဒူးရင်းသီး အလွန်ကြိုက်ပေသည်။ သို့သော် ဒူးရင်းသီးက အနံ့ပြင်းပြီး ကယ်လိုရီများပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အေးဂျင့်က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ စားခွင့်မပြုခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် ဤအသီးကို လျှို့ဝှက်စွာစားလျှင်တောင် ၎င်းက ရှာတွေ့ဖို့ လွယ်ကူပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ပွဲဦးထွက်ပြီးနောက် ကန်းချန်းယွင်က ဒူးရင်းသီးကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မစားရတော့ပေ။

“ရှင်ရော “ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပိုင်ဟောက်ကို မေးလိုက်သည်။

“ငါ မင်းဂွတ်သီး စားချင်တယ် “

လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ “သရက်သီး “

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “တရုတ်ဆီးသီး ရှိလား “

“ရှိတယ် “ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဖြေလိုက်ပြီး ချင်ယွဲ့ကျီက ပြုံးလိုက်သည်။

[ငါ့အစ်ကိုရဲ့အကြိုက်ဆုံးအသီးက တရုတ်ဆီးသီး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ မှတ်မိတယ်။]

[ငါ့အစ်ကိုက အခု ဆီးသီးစားချင်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့။]

ထိုနေရာရှိ ကုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ “သခွားမွှေးသီး (အဖြူမျိုး) ရှိလား “

သခွားမွှေးသီးက သခွားအမျိုးအစားတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်. ဤကဲ့သို့ အသီးမျိုးက ရှားပါးပေသည်။ စိုက်ပျိုးသည့် ပတ်ဝန်းကျင်က အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းပြီး တရုတ်ပြည်တောင်ပိုင်းးတွင်သာ တွေ့နိုင်ပေသည်။ “ရှိတယ် “

ကုယွမ်က ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့မိပေ။ “ကောင်းလိုက်တာ “

ရှားရှားက အခန်းထဲရှိ ကင်မရာသမားကို အော်လိုက်သည်။ “ဧည့်သည်တွေကို သတိပေးလိုက်၊ အပြစ်ဒဏ်လက်ခံရမဲ့အချိန်လို့ “

ဘာ့ကြောင့်လဲ။ ရိုက်ကူးရေး အဖွဲ့သားများက မနက်စာ‌တောင် မစားရသေးပေ။ အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်ပြီးနောက် ဧည့်သည်များက မနက်စာစားပြီး အသီးများ စားနေကြသည်။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးများက မည်မျှအရသာရှိကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့က အနီးအနားတွင် ရှိသော်လည်း ဘာမှမစားနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် ဧည့်သည်များက ညကျ စားရန် အသီးများအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြဆဲဖြစ်သည်။

အရမ်းလွန်တာပဲ။

...

ပရိုဂရမ်အဖွဲ့ဆီမှ သတိပေးချက်ကို လက်ခံပြီးနောက် အခန်းထဲရှိ ဧည့်သည်များက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထရပ်လိုက်ကြပြီး အပြစ်လက်ခံရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ကြိုတင်၍ ကိရိယာများကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူတို့ကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သူမက သူမ၏ နောက်တွဲယာဉ်ကို တိုက်ရိုက် မောင်းလာခဲ့ပြီး ဘေးတွင် ပါကင်ထိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဧည့်သည်များနှင့်အတူ မြက်နုတ်လိုက်သည်။ နုတ်လိုက်သည့် မြက်များကို ကုန်တင်ကားလေးပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

ယောင်ရွာရှိ လူတိုင်းက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို အတူတကွ ကြည့်နေကြပြီး ဧည့်သည်များက အပြစ်ပေးခံရသည်ကို သူတို့က မြင်သွားကြသည်။

ရွာသားများက ရှင်းယွမ်ရှန်သို့ ပြေးသွားကြပြီး အတူတကွ မြက်နုတ်ရန် ကူညီလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤရွာသားများက အဝေးတွင်သာ မတ်တတ်ရပ်နေရပြီး ကင်မရာထဲ ဝင်မရအောင် လုပ်ထားသော်လည်း မျက်စိစူးရှသည့် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက သတိပြုမိသွားဆဲဖြစ်သည်။

[တစ်ယောက်ယောက်က ကူညီနေပုံ ရတယ်။]

[အများကြီး မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အ‌ဝေးမှာ ရပ်နေကြတာ။]

[သူတို့က ဧည့်သည်တွေရဲ့ ပရိသတ်လား။]

[ပရိသတ်မဟုတ်ဘူး။ တချို့က အသက်ငယ်တယ်၊ တချို့က အသက်ကြီးတယ်။ အရမ်းငယ်တဲ့လူတွေလည်း ရှိတာကို ငါ မြင်တယ်။]

[ဒီရှိုးက အတူတကွ ခရီးသွားခြင်းလိုမဟုတ်ပေမဲ့ အတူတကွ စိုက်ပျိုးခြင်းလို့ ခံစားရတယ်။]

...

ကုယွမ်က ကျော်ကြားသည့် မိသားစု၏ သမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း မြက်နုတ်ရသည်ကို မသိမ်ငယ်ခဲ့ပေ။ သူမက အရင်က တစ်ခါမှ မြက်မနုတ်ခဲ့ဘူးပေ။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ သူမက တစ်ခုခုကို သင်ယူခဲ့သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုက နှေးနေရုံသာရှိသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီကလည်း ကောင်းစွာ လုပ်နိုင်ပုံပေါ်လေသည်။

တခြားသုံးယောက်ကမူ နဖူးပေါ်သာ လက်တင်ထားမိကြတော့သည်။ သို့သော်ငြား သူတို့လည်း ကူညီပေးသည်။

“ဒီနေရာမှာ နေရတာ အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိတာပဲ “ ကုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

“လေထုက ကောင်းမွန်နေတာပဲ၊ လေထုညစ်ညမ်းမှု မရှိဘူး “

“ဟုတ်တယ်၊ ငါ ဒီနေရာမှာ တိုက်ခန်းတစ်ခုလောက် ဝယ်ချင်တယ် “ ပိုင်ဟောက်က လိုက်ပြောလိုက်သည်။ သူက အနားယူသည့် ကာလတွင် လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ‌‌နောက်ယောင်ခံလိုက်သည့် ပရိသတ်များရှိမည်ကို သူက စိတ်ပူရမှာ မဟုတ်ချေ။

“ကောင်းပြီ၊ ကိုယ့်လူတို့ ရွာထဲက အိမ်စျေးတွေကို မမွှေကြပါနဲ့ “ ကုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ရယ်‌မောလိုက်ကြသည်။

ကုယွမ်က ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ “နင်က ဒီတစ်တောင်လုံးကို တစ်ယောက်တည်း စောင့်ရှောက်နေတာလား “

“အမ်း “ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လက်များက ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး သူမ၏ မြက်နုတ်သည့်အမြန်နှုန်းက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည့် ဧည့်သည်များအားလုံးပေါင်းထက် ပိုမြန်ပေသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင်တောင် ၎င်းက ရှန်းထင်ရွှမ်း အရှိန်လျှော့ထားသည့် အမြန်နှုန်းဖြစ်သည်။

သူက မြက်တစ်ပင်ကိုသာ ဆွဲနုတ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမနေရာကို ပြီးသွားပြီး နောက်တစ်နေရာသို့ ရွှေ့သွားပြီဖြစ်သည်။

[ဧည့်သည်တွေ အကုန်လုံးက ပဲငံပြာရည်တွေဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရတယ်။]

[ဟားဟားဟား၊ ယွမ်နတ်ဘုရားက နည်းနည်း ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။]

[ချန်းယွင်က အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ၊ မြက်တစ်ပင် ဆွဲနုတ်ပြီး နှစ်လှမ်းလောက်လှမ်းနေတယ်။]

…

အခန်း (၆၁) (ဂ)

သူမ ရောက်မလာခင်က ကုယွမ်သည် အရင်ရိုက်ကူးရေးများကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းက အလွန်ခွန်အားကြီးမှန်း သူမ သိပေသည်။ သို့သော် သူမ အွန်လိုင်းတွင် မြင်ခဲ့သည်နှင့် တကယ့်လက်တွေ့တွင် မြင်ရသည်က ခြားနားချက်တစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ယင်းက အလွန်ထိတ်လန့်စရာကောင်းပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အမြန်နှုန်းက တကယ့်ကို မြန်ဆန်ပေသည်။ ရွာသားများ ကူညီကြသောကြောင့် နေ့လယ်တွင် ဧည့်သည်များက ပြစ်ဒဏ်ကို ပြီးမြောက်သွားကြသည်။

ပြန်လာသည့်လမ်းတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက မေးလိုက်သည်။ “ရှင်တို့ နေ့လယ်စာ ဘာစားချင်ကြလဲ “

“ခရုခေါက်ဆွဲ “ ကန်းချန်းယွင်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

ယခင် ရှိုးကို ရိုက်ကူးပြီးနောက် သူက ဝက်ဆားနယ်‌ခြောက်ခေါက်ဆွဲပြုတ်ကို စားခဲ့သောကြောင့် သူ၏ အေးဂျင့်က ကန်းချန်းယွင်ကို ရက်ပေါင်းများစွာ ဂေါ်ဖီပြုတ်စားခိုင်းခဲ့သည်။ သူက နေ့တိုင်း စားပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို တွေးမိပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကန်းချန်းယွင်က ဂေါ်ဖီပြုတ်စားနေချိန် အင်တာနက်တွင် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်း ခရုခေါက်ဆွဲ ပြုလုပ်သည့် ဗီဒီယိုကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဘေးရှိ လျိုကျင်းက အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ “ချန်းယွင် နင့်အရသာခံမှုက တကယ်ပဲ နည်းနည်းတော့ သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ “

ပိုင်ဟောက်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ “ငါလည်း ခရုခေါက်ဆွဲစားချင်တယ် “

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “ပြဿနာမရှိဘူး “ ယခင်က ရှန်းထင်ရွှမ်း ခရုခေါက်ဆွဲစားခဲ့သည်ကို သူက မြင်သောအခါ သူလည်း တချို့မှာစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက အလုတ်အနည်းသာ စားခဲ့ပြီး အရသာက ငံလွန်းပေသည်။ အစပ်က မသန့်စင်ပေ။ လေးပင်သည့် အရသာများက ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

ကုယွမ်။ “ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း စားကြည့်ချင်တယ် “

လူတိုင်းက သဘောတူကြသောကြောင့် လျိုကျင်းကလည်း သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။ သူမက တကယ်တော့ ဤအရာကို မစားချင်ခဲ့ပေ။

ရှန်းထင်ရွမ်းက ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ယူရန်ပြန်လာခဲ့သည်။

“ငါတို့ မင်းကို ကူညီပေးရမလား “ ပိုင်ဟောက်က ပြောလိုက်သည်။

“မလိုဘူး၊ ကျွန်မ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ် “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပါဝင်ပစ္စည်းများ ယူရန် ခြံဝန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကင်မရာသမားက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ခန့်လိုက်ပြီးနောက် လက်လျော့လိုက်ရသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက တောင်‌ပေါ်သို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားခဲ့ပြီး သူက ဆက်မတက်နိုင်တော့ချေ။ အောက်တွင် စောင့်နေသည်က ပိုကောင်းပေသည်။

[ဟေး ကင်မရာသမားက လက်လျှော့လိုက်ပြီလား။]

[ဟားဟားဟား သူက အားရွှမ်းနဲ့အတူတူ ဆက်မပြေးနိုင်တော့ဘူး။]

ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တဲဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဧည့်သည်များက ထမင်းစားခန်းကို သန့်ရှင်းထားကြပြီး မီးဖိုဆောင်သုံးပစ္စည်းများကို မနက်က သုံးခဲ့ပြီး ချင်ယွဲ့ကျီကလည်း အိုးထဲတွင် ရေတချို့ ကျိုချက်ထားလိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရေပူထဲသို့ ခေါက်ဆွဲများကို တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်ပြီး တခြားအိုးထဲတွင် ခရုများကို ထည့်လိုက်သည်။

“ထင်းရွှမ်း၊ ဒီခေါက်ဆွဲကို နင်ကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတာလား “ ကုယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါ ကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတာ “ ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ငါက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွေ ကြည့်ပြီးတော့ အဲ့ဒီက ခရုခေါက်ဆွဲတွေ ဝယ်ခဲ့တာ၊ အဲ့ဒါက အရသာရှိတာ သိသွားတော့ နောက်ကျ ငါကိုယ်တိုင် လုပ်လိုက်တာ “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဧည့်သည့်ကို “ဗီဗီ” ဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အကြောင်းကို လူတိုင်းက တွေးမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့က ၎င်းသည် ဗီဗီ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ ဗီဗီဖြစ်ရမည်ဟု တွေးမိကြပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တောင်အောက်သို့ ဆင်းသောအခါ ဂေါ်ဖီထုပ်ကိုလည်း ခူးခဲ့သည်။ လျိုကျင်းက ၎င်းကို ဆေးကြောပြီးနောက် ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီကလည်း ကူညီနေပေသည်။

ကုယွမ်က တခြားလူများကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်တို့က အသီးအရွက်များကို ‌ဆေးကြောနေပြီး သူမက တကယ်ပဲ စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ သူမက သူမကိုယ်တိုင် ၎င်းကို ကောင်းစွာ လုပ်နိုင်ရပေမည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တစ်ချိန်တည်းတွင် သုံးပိုင်းခွဲကာ ချက်လိုက်သည်။ ဤအိုးက အရမ်းမကြီးပေ။ ထို‌ကြောင့် မျှစ်ချဉ်ကို အိုးထဲသို့ ထည့်သောအခါ ခရုခေါက်ဆွဲ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းရနံ့က ထွက်လာတော့သည်။

အချိန်က ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် ခရုဟင်းရည်က ယခင်ကလောက် မရှုပ်ထွေးပေ။ သို့သော် နောက်ဆုံးအရသာကို သိပ်သက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

ပထမဆုံးအိုးက ထွက်လာပြီး လူတိုင်းက ဆာလောင်နေကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်‌ဟောက်၊ ကန်းချန်းယွင်နှင့် လျိုကျင်းတို့ကို အရင်ဆုံး စားခိုင်းလိုက်ကြသည်။ ကုယွမ်နှင့် ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့် အတူစားရန် စောင့်နေကြသည်။

ကန်းချန်းယွင်က တစ်လုတ်မြည်းကြည့်ပြီး စိတ်ကျေနပ်သွားပုံရပေသည်။ “အရမ်းအရသာရှိတာပဲ “

ပိုင်ဟောက်က ခရုခေါက်ဆွဲအကြောင်းကို သိပေသည်။ သို့သော် သူက မစားဖူးသေးပေ။ သူက အနံ့ရလိုက်သည်။ ၎င်းက အနည်းငယ် အနံ့ပြင်းသော်လည်း သူ့ဘေးရှိ ကန်းချန်းယွင်က ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေပေသည်။ ပိုင်ဟောက်က ရှန်းထင်ရွှမ်း ချက်ပြုတ်သည်များက ကောင်းမွန်သည်ကို တွေးလိုက်မိသောကြောင့် သူက တစ်လုတ်စားလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲရှိ တွန့်ဆုတ်မှုက ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သည့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ “ဝိုး ဒါက အရမ်းအရသာရှိတာပဲ “

[ဟားဟားဟား၊ ငါတို့အိုင်ဒေါရဲ့ အရှေ့မြောက်ပိုင်းလေသံ ထွက်လာပြီ။]

[ဘုရားရေ။ ငါ တကယ်ပဲ ခရုခေါက်ဆွဲစားချင်လာပြီ။]

[အားးးးးးးးး အားရွှမ်းက နောက်ထပ်တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေတယ်လို့ ထင်နေမိတယ်။]

[သူမက ဒီခရုခေါက်ဆွဲကို မရောင်းဘူးလား။]

[အားရွှမ်း။ ဒါကို တွေးတောင်မတွေးနဲ့။]

...

သူတို့နှစ်ယောက်က ခရုခေါက်ဆွဲကို ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေသည်ကို လျိုကျင်းက မြင်လျှင်တောင် သူမက တွန့်ဆုတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက ထုတ်လွှင့်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေးမိပြီး သူမကလည်း တစ်လုတ်စားလိုက်သည်။ ခရုခေါက်ဆွဲက သူမပါးစပ်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထည့်လိုက်သည်။

အနံ့က မကောင်းပေ။ ခေါက်ဆွဲက အလွန်နူးညံ့သည့်အရသာရှိပေသည်။ ခရုအရသာ ပါဝင်ပြီး မျှစ်ချဉ်၊ မှိုနှင့် အဆုံးတွင် အစပ်အနည်းငယ် ပါဝင်ပေသည်။

အရသာက မသိသာသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမက အလွန်များပြားသည့် အရသာများကို တပြိုင်တည်း ရလိုက်သည်ဟု လျိုကျင်းက ထင်မိပေသည်။ သူမက နောက်ထပ် ထပ်စားလိုက်ပြီး ဤခေါက်ဆွဲက အနံ့နံသည်ဟု ပြောနိုင်သော်လည်း သူမ ပိုပြီးစားလေလေ ရနံ့ ပိုမွှေးလာလေလေဖြစ်သည်။ လျိုကျင်း၏ တူက လှုပ်ရှားနေတာ မရပ်တန့်တော့ပေ။

[ငါ လျိုကျင်းကို သိပ်မကြိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခေါက်ဆွဲစားနေတုန်း သူမရဲ့ တုံ့ပြန်မှု တကယ့်အစစ်အမှန်ပဲ။]

[ဒီခေါက်ဆွဲကို ကြိုက်တဲ့လူတွေက တကယ်ပဲ ကြိုက်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြိုက်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ ဒါကို လက်ခံဖို့ ခက်ခဲတယ်။]

...

တခြားသုံးပန်းကန်အတွက်လည်း ချက်ပြီးသွားခဲ့သည်။ ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် ကုယွမ်က သူတို့ဝေစုကို ယူလိုက်ကြပြီး စားပွဲဆီသို့ သွားလိုက်ကြသည်။ ကုယွမ်က ဟင်းပွဲရနံ့ကို ရလိုက်ပြီး တခြားသုံးယောက်က အရသာရှိစွာ စားသုံးနေသည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “သိပ်အရသာရှိတာလား “

ကန်းချန်းယွင်က ပန်းကန်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး အရည်ကို သောက်နေခဲ့သည်။ သူက သူ့ခေါင်းကိုမော့ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “တကယ် အရသာရှိတယ်၊ နတ်ဘုရားမက စားပြီးရင် သိလိမ့်မယ် “

သူတို့သုံးယောက်က တဖက်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး တစ်ယောက်စီက တစ်လုတ်စီ စားလိုက်ကြသည်။

ကုယွမ်က လောကအသစ်ဆီသို့ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရသလို ထင်မိပေသည်။ “ဒါက တကယ်ကောင်းတယ် “

ချင်ယွဲ့ကျီက စားပြီးနောက် အရသာက သူနောက်ဆုံးအခေါက်က စားခဲ့သည်ထက် အများကြီးပိုကောင်းကြောင်း ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဤခရုခေါက်ဆွဲက အရသာမျိုးစုံ စုပုံနေခြင် မရှိပေ။ ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်စုစီက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်အတန်းရှိပေသည်။ ဤပါဝင်ပစ္စည်းများကို အတူတကွ ရောထားသော်လည်း ၎င်းတို့က ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရနံ့ကို ထုတ်ဖော်နေသည်။ ၎င်းတို့က လူများကို အံ့ဩစရာကောင်းသည့် အတွေ့အကြုံကို ပေးပေသည်။

...

“ဒါ‌ရိုက်တာရှား၊ ကျွန်တော်တို့ နေ့လယ်ကျ ခရုခေါက်ဆွဲစားရအောင်လား “ ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ထဲရှိ တစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ရှားရှားက သူမလက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ အော်ဒါတင်လိုက်လေ “

ထို့နောက် လူတိုင်းက မြောင်မြောင်ပို့ဆောင်ရေးကို ဖွင့်ကာ အနီးအနားတွင် ခရုခေါက်ဆွဲ မှာလို့မရမှန်း ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဘဝက တကယ်ပဲ ခါးသီးလှပေသည်။

...

ဧည့်သည်များ၏ နေ့လယ်စာကြောင့် ပင်မစတိုးဆိုင်များတွင် ခရုခေါက်ဆွဲရောင်းချမှုက တဟုန်တိုးမြင့်တက်လာခဲ့သည်။

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက စားပြီးနောက် ကုယွမ်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ “သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရအောင် “

လူငါးယောက်က မီးဖိုဆောင်သုံးပစ္စည်းများကို ဖယ်လိုက်ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။

“လူတိုင်းပဲ အနားယူပြီးရင် တောင်နောက်မှာ အသီးခူးဖို့ သွားကြမယ် “

“ဟုတ်ကဲ့ပါ “ ကန်းချန်းယွင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မည်သူကမှ မကန့်ကွက်ကြချေ။

နေ့လယ် နှစ်နာရီတွင် လူတိုင်းက ထလိုက်ကြပြီး ရှင်းယွမ်ရှန်၌ အသီးခူးရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက အားကစားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အရည်အချင်းရှိပြီး ချောမောသည့် သွင်ပြင်ဖြင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။

[အား အစ်ကိုနဲ့ အားရွှမ်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လိုက်ဖက်တယ်လို့ ငါ ထင်မိတယ်။]

[ငါလည်း အဲ့လိုထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မပြောရဲဘူး။]

[ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ CP ကို ကန်ထုတ်တဲ့သူမရှိဘူးလား။]

[အားရွှမ်းပရိသတ်တွေက ကြောက်နေကြတာ။ ငါတို့က သေချာပေါက် အပူတွေ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။]

ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ပရိသတ်များက သူတို့အစ်ကိုကို တခြားအမျိုးသမီးများနှင့် ချည်နှောင်သွားမည်ကို မလိုချင်သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့် ချင်ယွဲ့ကျီက တကယ်ပဲ လိုက်ဖက်နေသည်ကို သူတို့ ဝန်ခံရပေမည်။

...

ဝါးတောမှ ရှင်းယွမ်ရှန်သို့ ဝင်လာသောအခါ လူ့ပြည်ရှိ နတ်ဘုံနတ်နန်းသို့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေသည်။

...

“ဒါဆို ဒီနေရာက မြို့တော် B နားက နေရာတစ်ခုပေါ့ “ ကုယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မြို့တော်၏ ဆူညံမှုများနှင့် ဝေးကွာသည့်နေရာက ဤနေရာတွင် တည်ရှိနေပေသည်။ သူမ၏ စိတ်ကို ဆေးကြောလိုက်ရသလို ခံစားရပေသည်။ ဤရသစုံလင်ရှိုးကို ရိုက်ကူးရန် သူမကို ဖိတ်ကြားသည့်အတွက် သူမက ချင်ယွဲ့ကျီကို အနည်းငယ်တောင် ကျေးဇူးတင်မိသွားပေသည်။

လျိုကျင်း၏ မျက်လုံးများက အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက အလွန်လှပပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ယခင်အိမ်တွင် သိပ်အားမထုတ်ရဘဲ ခြံဝန်းကို ဂရုစိုက်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။ အားလုံးပြီးနောက် သူမက တောင်တစ်ခုလုံးကို စောင့်ရှောက်ဖူးပေသည်။

“ဒီဂီဆန်ပန်းတွေက အရမ်းလှတာပဲ “ လျိုကျင်းက သူမဖုန်းကို ထုတ်ရန် လုပ်လိုက်သော်လည်း သူမက မနက်က ထွက်လာသောအခါ သူမဖုန်းကို ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က သိမ်းယူထားသည်ကို ရုတ်တရက် သိရှိသွားခဲ့သည်။

[ဟားဟားဟား၊ အစ်မကျင်းက သူ့ဖုန်းကို ရှာနေတာလား။]

[ဒီနေရာက တကယ် ကြည့်ကောင်းတာပဲ။ ငါသာဆိုရင် ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး သိမ်းထားမိမှာပဲ။]

[ငါ့အာရုံကတော့ တခြား‌ရောက်နေတာ။ တောင်ပေါ်က အသီးတွေကို ကြည့်ပါဦး။]

[ငါသွားရည်တွေကျနေပြီ။]

...

ပထမအပိုင်းတွင် ကင်မရာသမားက တောင်ပေါ်သို့ တက်လာသောအခါ သူက ရှင်းယွမ်ရှန်ကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရိုက်ချက်က သိပ်မများဘဲ အပိုင်းလေးတစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် ကင်မရာသမားခြောက်ယောက်လုံးကို လွှတ်လိုက်ပြီး မှတ်တမ်းတင်သည့် ဧရိယာက သိသိသာသာပင် ပိုများလာခဲ့သည်။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ရှင်းယွမ်ရှမ်၏ ရှုခင်းများကို ပိုပြီးရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပေသည်။

“ဒူးရင်းသီးတွေက ဒီမှာပဲ “ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဒူးရင်းသီးစိုက်ခင်းသို့ လူတိုင်းကို ခေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက နောက်မှ ကင်မရာသမားကို သတိပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက အသီးအရွက် စိုက်ခင်းတစ်ခုနော်၊ ဒါကြောင့် မနင်းမိအောင် ဂရုစိုက်ပေးပါ “

[အားးးး အစ်ကိုကျီက အရမ်းဂရုစိုက်တတ်တာပဲ။]

[အမှန်ပဲ။ နင်သာ နင်းမိသွားရင် ငါတို့ အရမ်းစိတ်ပျက်မိမှာ။]

[အားရွှမ်းရဲ့ အသီးတွေနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို မနင်းကြပါနဲ့။]

...

သူတို့က ဒူးရင်းပင်များဆီသို့ လျှောက်မသွားခင် သူတို့က အနံ့ရလိုက်ကြသည်။ “ငါ ဒူးရင်းသီးနံ့ ရနေပြီ “

ရှည်လျားစွာ လျှောက်လာပြီးနောက် သူတို့က နောက်ဆုံးတွင် ဒူးရင်းတောကို မြင်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းက ပြဿနာကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသည်။ ဤဒူးရင်းသီးကို မည်သို့ ခူးမည်နည်း။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခူးတော့မည့်အချိန်တွင် ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “မနက်တုန်းက ဒူးရင်းသီး စားချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေက ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ်တိုင်ခူးပေးကြပါ “

ကန်းချန်းယွင်က မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသည့် ဒူးရင်းသီးကြီးများအားလုံးက သစ်ပင်အမြင့်တွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့က ၎င်းကို ခူးချင်ပါ့မလား။

ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က နှစ်ထောင်းအားရစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ မခူးနိုင်ရင် စားလို့မရဘူး “

ကန်းချန်းယွင်က သူ မလုပ်နိုင်သကဲ့သို့ အသက်ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

[ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က တမင်သက်သက် လုပ်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။]

[ဧည့်သည်တွေ စားနေတုန်းက သူတို့က ထိုင်ကြည့်နေရတာလေ။ သူတို့က လက်စားချေတာ ဖြစ်ရမယ်။]

[ငါ နားလည်လို့ရတယ်။]

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဒူးရင်းသီးမည်သို့ ခူးရမည်ကို ကန်းချန်းယွင်အား သင်ပေးလိုက်သည်။ “ရှင် အရင်ဆုံး ရှင့်ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်၊ ပြီးတော့ မြေပြင်ပေါ်က အကိုင်းတစ်ခုနဲ့ အသီးတစ်လုံးကို ရိုက်လိုက်၊ ပြီးရင် ရှင်က ရှင့်အင်္ကျီနဲ့ အဲ့ဒါကို ဖမ်းရင်ရပြီ “

“ကောင်းပြီ၊ ငါကြိုးစားကြည့်မယ် “ ကန်းချန်းယွင်က သူ့ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အနီးဆုံးဒူးရင်းသီးကို ထိုးချရန် အကိုင်းတစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။

သူက ထိုဒူးရင်းသီးများကို မြင်ပေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးက ကြီးမားကြပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက တစ်ခုမှ ထိုးမချနိုင်ခဲ့ချေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကန်းချန်းယွင်က ၎င်းကို မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ အဆုံးတွင် သူက ခုန်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခက်ခဲ့သည့် ထိုးချက်တစ်ခုဖြင့် ဒူးရင်းသီးတစ်လုံးကို ထိုးချနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကန်းချန်းယွင်က ထိုးချမိသွားသည်ဟု မသိရှိခဲ့သောကြောင့် သူက မတ်တတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဒူးရင်းသီးက ပြုတ်ကျပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို ရိုက်မိသွားလျှင် ၎င်းက “အနည်းငယ် မသက်မသာ” ဖြစ်ရုံသာဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ယင်းက မတော်တဆမှုကြီး ဖြစ်သည်။ ဒူးရင်းသီးက အလွန်လျင်မြန်စွာ ကျလာပေသည်။

လျင်မြန်စွာပင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမအင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး ပြုတ်ကျနေသည့် ဒူးရင်းသီးကို ခုန်ဖမ်းလိုက်သည်။

ကန်းချန်းယွင်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ထင်းရွှမ်း “

[ငါ အခု သေလောက်အောင် လန့်သွားတာ။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဒူးရင်းသီးက သစ်ပင်ပေါ်က ပြုတ်ကျလာတာလေ။]

[ငါ လန့်နေပေမဲ့ အားရွှမ်းက အရမ်းမိုက်တယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲ။]

[ငါတို့ အားရွှမ်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဒူးရင်းသီးသာ ငါတို့ အစ်ကိုရဲ့ မျက်နှာကို ထိခိုက်သွားရင် ဒီဖြစ်ရပ်က တကယ့်ကို ဒုက္ခရောက်သွားစေမှာ။]

...

ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ကလည်း ခဏလောက် ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းက ဧည့်သည်ကို ထိခိုက်မိသွားလျှင် ကောင်းလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

...

ဒူးရင်းသီးများကို ခူးပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက လူတိုင်းကို သခွားမွှေးသီး ခူးရန် ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ဤအသီးများကို ခူးခြင်းက စိုးရိမ်စရာမရှိချေ။ ကုယွမ်က သူမကိုယ်တိုင် တစ်လုံးရွေးလိုက်သည်။

တောင်ပေါ်တက်ရန်အလို့ငှာ ကျန်သည့် ဧည့်သည်များကလည်း သူတို့ စားချင်သည့် အသီးများကို ခူးလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ဆီးသီးကို ခူးလိုက်ကြသည်။

ဆီးသီးပင်ပေါ်တွင် ဆီးသီးအများကြီး မရှိတော့သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဆီးသီးများကို တဖန် သီးအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ဆီးသီးခြောက်လုံး ခူးလိုက်ပြီး ဧည့်သည့် ခြောက်ယောက်ကို တစ်လုံးစီ ပေးလိုက်သည်။

...

လျိုကျင်းက အနည်းငယ် ပဟေဠိဖြစ်သွားခဲ့သည်။ “အစ်ကိုကျီ၊ ဘာလို့ ဆီးသီးတွေ ခူးနေတာလဲ “ သူမ၏ အမြင်တွင် ချင်ယွဲ့ကျီအကြိုက်ဆုံးအသီးက ဆီးသီးများ ဟုတ်ပုံမရချေ။

ချင်ယွဲ့ကျီက ပြုံးကာ ဘာမှမပြောဘဲ သူ့နှာခေါင်းအောက်တွင် ဆီးသီးကို ထားလိုက်သည်။ ရနံ့က သူ ပထမဆုံးအကြိမ်စားခဲ့ဖူးသည်နှင့် တူညီနေဆဲဖြစ်သည်။

[အစ်ကိုနဲ့ဆီးသီးကြားမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်။]

ဆီးသီးတောက ခြံဝန်းနှင့် အလွန်နီးပေသည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဧည့်သည်များကို ခြံဝန်းအနောက်ဘက်သို့ မခေါ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လူတိုင်းကို တောင်ပေါ်သို့ တန်းခေါ်သွားခဲ့သည်။

ပရိုဂရမ်ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့က မမျှော်လင့်စွာပင် အသီးခူးခဲ့သည့် ဧည့်သည်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန်နှင့် စားပွဲဆီသို့ ၎င်းတို့ကို တည်ခင်းရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကန်းချန်းယွင်က ဒူးရင်းသီးကို ဘယ်တုန်းကမှ အခွံမနွှာဖူးခဲ့ချေ။

ပွဲဦးထွက်ပြီးနောက် သူက အခွံနွှာပြီးသားအသီးများကိုသာ အချိန်တိုင်း ဝယ်ခဲ့သည်။ အခွံမနွှာလျှင်တောင် အသီးဆိုင်က ဒူးရင်းသီးကို ဖွင့်ရန် သူ့ကို ကူညီပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ ဒူးရင်းသီးက နေရာတိုင်းတွင် လူများကို ထိုးနေပြီး သူက ၎င်းကို မည်သို့ ခွဲရမလဲ တကယ်ပဲ မသိချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဒူးရင်းသီးက နောက်ဆုံးတော့ ကွဲသွားခဲ့သည်။ ကန်းချန်းယွင်က ဒူးရင်းသီးကို ခြောက်မွှာအညီအမျှ ခွဲလိုက်ပြီး ဧည့်သည်တစ်ယောက်စီက တစ်ခုစီရနိုင်ပေသည်။

ကုယွမ်က သခွားမွှေးသီးကို ရွေးလိုက်သော်လည်း သူမက ဓားကို မည်သို့ သုံးရသည်ကို မသိချေ။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် သူမက သခွားမွှေးသီးကို မတူညီသည့် အရွယ်အစားများဖြင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ခွဲလိုက်သည်။

လျိုကျင်းက နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ပြန်ခဲ့ပြီးနောက် သူမက ဓားကိုင်ကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့ကျင့်ခဲ့သောကြောင့် သရက်သီးခွဲရန် ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။

မင်းဂွတ်သီးနှင့် ဆီးသီးအတွက်မူ ၎င်းတို့က ပြောစရာမလိုအောင် သန့်ရှင်းရန် လွယ်ကူပေသည်။

...

လူတိုင်းက အသီးများကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး စားရန် စတင်လိုက်သည်။

အရေးကြီးဆုံးက အသားများများဖြင့် ဒူးရင်းသီးဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးအနံ့ရဖူးသူများက နံသည်ဟု ခံစားရလောက်သည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ အနံ့ခံပြီးနောက် အနည်းငယ် မွှေးလာသည်ဟု သူတို့က ခံစားလာရမည်။ တစ်ကိုက်ကိုက်ပြီးနောက် ထိုအရာက ပြင်းထန်သည့် ဒူးရင်းသီးရနံ့နှင့် နူးညံ့နေကာ ၎င်းက သစ်မွှေးရနံ့နှင့် ရောနေပုံရသည်။

ကန်းချန်းယွင်က တစ်ကိုက်ကိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးမှုက ဖျတ်ခနဲ ပေါ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သိပ်မကြာခင်၌ သူက ဒူးရင်းသီးကို ဆက်စားလိုက်တော့သည်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ တစ်ကိုက်စားလည်း သူ့အေးဂျင့်က သူ့ကို ဆူပူလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး နှစ်ကိုက်စားလည်း ဆူပူပေလိမ့်မည်။ တစ်ခါတည်း အကုန်ကုန်အောင် စားလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

လျိုကျင်းက သရက်သီးများကို နှစ်သက်ပေသည်။ အစိမ်းရောင် သရက်သီး၊ ထိုင်ဝမ်သရက်သီး၊ ဩစတေးလျသရက်သီး မည်သည့်သရက်သီးဖြစ်စေကာမူ သူမက အကုန်လုံးကို စားပေသည်။ သူမရှေ့ရှိ သရက်သီးအ‌ရောင်က အဝါရောင်ဖြစ်ပြီး အသားက နူးညံ့ပေသည်။ သူမက ၎င်းကို လှီးလိုက်သောအခါ အမျှင်မပါကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမ မြည်းစမ်းသည့် ပထမဆုံးအရာက သရက်သီးဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူမပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားပြီး အလွန်ချိုမြိန်ကာ သရက်သီးရနံ့က မွှေးပျံ့နေခဲ့သည်။ “ဒါက ငါ စားဖူးခဲ့သမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံးသရက်သီးပဲ “ လျိုကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူမက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို စတင် သဘောကျလာခဲ့သည်။

ယခင်က သူမသည် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို အထင်သေးခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရှန်းရွှမ်က ကျရှုံးသွားပြီး ရှန်းအုပ်စုက တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို အထင်မသေးတော့ချေ။ ဆိုရလျှင် အိမ်မှမောင်းထုတ်ခံရသည့် ကလေးတစ်ယောက်က ဤနေရာတွင် ကြီးပြင်းနိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းက တကယ်ပဲ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးများကို ယနေ့ စားပြီးနောက် အချိန်အားလုံးတွင် သူမ အထင်လွဲခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်စု လျိုကျင်းက ခံစားမိပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက အမွေများအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့တာဖြစ်ရပေမည်။ သူမက ကောင်းမွန်သည့် ကုန်းမြေတစ်ခုကိုသာ စိုက်ပျိုးချင်ခဲ့သည်။

ကုယွမ်က သခွားမွှေးသီးကို စားနေစဉ် သူမမျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ “နတ်ဘုရားမက ဘာတွေတွေးနေတာလဲ “ ပိုင်‌ဟောက်က ယနေ့ အလွန်ပျော်ရွှင်ရသည့် အစားအသောက်ကို စားခဲ့ပြီး ဤနေရာရှိ လေထုက ကောင်းမွန်နေသောကြောင့် သူက ပိုပြီးတောင် သတ္တိရှိလာခဲ့သည်။

…

ကုယွင်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ငယ်ငယ်တုန်းက ကျွန်မအဖေနဲ့ ပြင်သစ်တောင်ပိုင်းကို ခရီးသွားခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မ သခွားမွှေးသီးကို မြင်ခဲ့တာ၊ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မအဖေနဲ့ ကျွန်မက အငြင်းပွားနေကြတာ၊ ကျွန်မက အဲ့အချိန်မှာ ဘာလို့ ဒေါသထွက်နေတာလဲ မမှတ်မိတော့ဘူး၊ နောက်ကျ ကျွန်မအဖေက ကျွန်မကို ချော့ဖို့ အဲ့ဒီအသီးကို ဝယ်ခဲ့တာ၊ သခွားမွှေးသီးကို စားပြီးတော့ ဒီဖရဲသီးက လရောင်ရဲ့ နှင်းစက်ရည်တွေနဲ့ ရေလောင်းခဲ့တာလို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ကျွန်မငယ်ငယ်တုန်းက အဲ့ဒါကို အလေးအနက်ထားခဲ့တာ၊ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဖရဲသီးရဲ့ အရသာက ကျွန်မ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ စွဲကျန်နေတုန်းပဲ “

ချိုမြိန်သည့်အရသာက ဤနေ့တွင် စားရသည့် ဖရဲသီးအရသာနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီပေသည်။

လူတိုင်းက အသီးများကို စားပြီးနောက် ညစာကို မပြင်ဆင်ရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တဖန် ချက်ပြုတ်ရပေမည်။

သူတို့က တစ်နေ့လုံး အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြသည်။ ပိုင်ဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါ အရင်တစ်ခေါက် ပြန်သွားတုန်းက ဟင်းဘယ်လိုချက်ရမလဲ လေ့လာခဲ့တယ်၊ ဒါ့ကြောင့် ညစာကို လူတိုင်းအတွက် အားလူးအမဲသားရင်ပုံသားကြော် ချက်နိုင်တယ် “

ပိုင်ဟောက်သာမက တခြားဧည့်သည်များကလည်း ဟင်းချက်နည်းများကို လေ့လာခဲ့ကြသည်။ “ကျွန်မ အားလုံးအတွက် ဆီချက်ခေါက်ဆွဲ ချက်လိုက်မယ် “ရှင်းထင်ရွှမ်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ် “ ကန်းချန်းယွင်က ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို အရင်ဆုံး သ‌ဘောတူလိုက်သည်။

သူက ချက်ပြုတ်ချင်သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းပြုလုပ်လျှင် သူက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ဟင်းပွဲကို ပိုစားပေလိမ့်မည်။

ကျန်သည့် ဧည့်သည်များက သိသာစွာပင် အကြံတူကြသော်လည်း သူတို့က ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက သူတို့လုပ်နိုင်တာကို လုပ်ခဲ့ကြသည်။

ကုယွမ်က အသီးအရွက်များကို ဆေးကြောရန် တာဝန်ယူလိုက်ပြီး ချင်ယွဲ့ကျီက ငရုတ်သီးလှီးရန် တာဝန်ယူလိုက်ကာ လျိုကျင်းက ကြက်သွန်ဖြူလှီးဖြတ်ရန် တာဝန်ယူလိုက်ပြီး ပိုင်ဟောက်က ရေနွေးအိုးတည်ရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။ ကန်းချန်းယွင်က တူများကို နေရာချရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဂျုံမုန့်နှစ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ခေါက်ဆွဲအဖြစ် လုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါက်ဆွဲများကို ဆူပွက်နေသည့် အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး တခြားအိုးတွင် ဝက်ဆီတချို့ ထည့်လိုက်ကာ အပူပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ငရုတ်သီးနှင့် ကြက်သွန်ဖြူတို့ကို အနံ့မွှေးလာသည့်တိုင် မွှေလိုက်သည်။ ခေါက်ဆွဲများ ကျက်သောအခါ ၎င်းထဲသို့ ခေါက်ဆွဲများကို ထည့်လိုက်ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ထည့်လိုက်ကာ ခဏကြာအောင် တဖန်မွှေကြော်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို ပန်းကန်သုံးလုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

…

အခန်း (၆၂) (က)

ဧည့်သည်များအကြား ဘယ်သူက တံတွေးမျိုချလိုက်လဲ သူတို့မသိချေ။ အသံက အလွန် သိသာပေသည်။ သို့သော် လူတိုင်းက ဂရုမစိုက်မိကြချေ။ အားလုံးပြီးနောက် ပန်းကန်လုံးထဲမှ ထွက်လာသည့် မွှေးရနံ့က မြည်းစမ်းကြည့်ရန် အလွန်ဆွဲဆောင်နေပေသည်။

ပန်းကန်လုံးထဲတွင် ငရုတ်သီး၊ ကြက်သွန်ဖြူနှင့် အစိမ်းရောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များက ဆီပူဖြင့် ရောနှောနေခဲ့ပြီး မွှေးရနံ့က အလွန်သင်းပျံ့နေခဲ့သည်။

"ဒါက ဆီချက်ခေါက်ဆွဲသုံးပွဲ၊ ရှင်တို့ အစပ်မကြိုက်ရင် ကျွန်မ ကြက်သွန်နီခေါက်ဆွဲ လုပ်ပေးမယ် "

မမျှော်လင့်စွာပင် ဧည့်သည် ငါးယောက်လုံးက တစ်ညီတစ်ညာတည်း ပြောလိုက်ကြသည်။ "မင်း အကုန်လုံးကို ဆီချက်ခေါက်ဆွဲပဲ လုပ်လို့ရပါတယ် "

"ငါ မနက်က ငရုတ်သီးနဲ့လုပ်ထားတဲ့ မုန့်ပေါင်းတွေ စားခဲ့တာ၊ ငါ ငရုတ်သီး အရသာကို သတိရနေပြီ "

လျိုကျင်းက မစားခဲ့ရသော်လည်း သူမစိတ်ထဲတွင် ၎င်းကို စားချင်ပေသည်။ သို့သော် သူမသည် မနက်က ၎င်းကို မစားခဲ့ရချေ။ အခု ငရုတ်သီးများရှိပေသည်။ ဒါပေါ့ သူမက ဆီချက်ခေါက်ဆွဲကို စားချင်ပေသည်။

"ဒါဆို တချို့က အရင်စားထားလိုက်ကြလေ၊ ကျွန်မ သုံးပွဲထပ်လုပ်လိုက်မယ် " မနက်ပိုင်းတွင် အရင်ဆုံးစားခဲ့သည်က ပိုင်ဟောက်၊ ကန်းချန်းယွင်နှင့် လျိုကျင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် သူတို့က ကုယွမ်နှင့် ချင်ယွဲ့ကျီတို့ကို အရင်ဆုံးစားရန် ဦးစားပေးလိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က မငြင်းဆိုကြချေ။ သူတို့က ခေါက်ဆွဲများကို ယူလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို အတူတကွ ရောမွှေလိုက်ရာ ငရုတ်သီးရနံ့က တဖန် မွှေးပျံ့လာခဲ့ပြန်သည်။ ကုယွမ်က ၎င်းကို မစားရသေးချေ။ သို့သော် သူမခံတွင်းထဲရှိ သွားရည်ထုတ်လုပ်မှုက မြင့်တက်လာနေသည်ကို သူမ ခံစားမိပေသည်။

ပိုင်ဟောက်က ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးပန်းကန်လုံးက အစ်မကျင်းယူလိုက်၊ အမျိုးသမီး ဦးစားပေး "

လျိုကျင်းက မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "

ကန်းချန်းယွင်က ရှန်းထင်ရွှမ်း နောက်တွင် နာခံစွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

[ငါတို့မိသားစုရဲ့ ချန်းယွင်က အရမ်းကောင်းတာပဲ။]

[အသားအသောက်ကို စားချင်နေတဲ့ အမူအရာက ငါ့ကြောင်လေးနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း အတိအကျပဲ။ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ စားဖို့စောင့်နေရှာတာ။]

[ပိုင်ဟောက်၊ ဒီငတုံးကောင်လေးကတော့ ငါရယ်သေတော့မှာပဲ။]

...

ကံကောင်းစွာပင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တခြား ခေါက်ဆွဲ သုံးပွဲကို လျင်မြန်စွာ ချက်ပြုတ်လိုက်သည်။

ခေါက်ဆွဲများကို ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် ကန်းချန်းယွင်က ခေါက်ဆွဲများကို ပြန့်သွားအောင် မွှေရန် မစောင့်နိုင်တော့ချေ။ ပူလောင်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းက မွှေးပျံ့ပြီးရင်း မွှေးပျံ့နေခဲ့သည်။ ဒီအစပ်အရသာက အရမ်းမိုက်တာပဲ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အစပ်ကြောက်သည်။ သို့သော် အစပ်စားရတာ ကြိုက်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤငရုတ်သီးက ရှင်းယွမ်ရှန်တွင် အစပ်ဆုံး မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ဤဂျုံကလည်း ရှင်းယွမ်ရှန်တွင် စိုက်ပျိုးထားပြီး ဂျုံမှုန့်ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်က အလွန်ကောင်းမွန်စွာ စားသောက်နေခဲ့သည်။ သူမက ဤကဲ့သို့ မစားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ဟောက်ကလည်း စားသောက်ရန် သူ့ဗိုက်ကို ဖွင့်ထားခဲ့သည်။

[သွားပြီ။ အိုင်ဒေါပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။]

[ချန်းယွင်ရဲ့ပုံစံက ဘာလို့ နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသလိုမျိုးနဲ့တူနေတာလဲ။ ခေါက်ဆွဲစားတာ အရမ်းလောဘကြီးစရာလိုလို့လား။]

[ငါ့အစ်ကိုကြီးကတော့ စားတာ သပ်ရပ်ကြော့ရှင်းနေပေမဲ့ သူ့အမြန်နှုန်းက မနှေးဘူးနော်။]

...

ဤအစားအစာများ စားသောက်ခြင်းက ဆာလောင်နေသည့် အကျဥ်းသားများကို လွှတ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။ ခေါက်ဆွဲများကို စားသောက်ပြီးနောက် မီးဖိုဆောင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ကြသည်။ လူတိုင်းက ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ စကားစမြည် ပြောနေကြသည်။

ပထမဆုံး ရိုက်ကူးရေးနှင့် မတူဘဲ ဤအပိုင်းတွင် ဧည့်သည်များ၏ ဖုန်းကို သိမ်းယူထားသော်လည်း သူတို့ကို အခန်းထဲသို့ ပြန်မသွားခိုင်းဘဲ ထိုအစား သူတို့ကို ဧည့်ခန်းထဲတွင်ထိုင်ကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားစမြည် ပြောခိုင်းထားပေသည်။

ခဏလောက် စကားစမြည် ပြောပြီးနောက် ကန်းချန်းယွင်က သူ့ tablet ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဂိမ်းကစားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူက အထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ tablet က ပိတ်မထားမိသည်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဂိမ်းအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ဘုရင်ဂိမ်း ကစားနေတာလား "

"ငါ မကြာသေးခင်ကပဲ အဆင့်ကျသွားတာ " ကန်းချန်းယွင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အဓိကကတော့ သူ့အမှားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူက အလုပ်လုပ်နေရသောကြောင့် အချိန်အတော်ကြာ မကစားနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ကစားနိုင်သည်။ သို့သော် သူက ၎င်းကို သဘောကျပေသည်။

"မင်း ဒီဂိမ်းကို သိတယ်လား "

"သိတယ် " ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကန်းချန်းယွင်က သူ့မှတ်တမ်းကို ကြည့်ကာ တကယ်ပဲ ခေါင်းကိုက်နေခဲ့သည်။ "ဒါဆို မင်း ငါ့အတွက် ကစားပေးမလား "

"ကောင်းပြီလေ " ရှန်းထင်ရွှမ်းက tablet ကို ယူလိုက်ပြီး tablet က ဖုန်းထက် အများကြီးပိုကောင်းသည်ကို တွေ့ရှိသွားသည်။ မျက်နှာပြင်က ကြီးမားပြီး မြင်ကွင်းက အတော်လေး ကျယ်ကာ လုပ်ဆောင်ရ လွယ်ကူပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တခြားလေးယောက်ဖြင့် တွဲဖက်မိသွားပြီး ဟီးရိုးကို ရွေးချယ်ရန် စတင်လိုက်သည်။

ကန်းချန်းယွင်၏ အဆင့်က မမြင့်သော်လည်း ဟီးရိုးရွေးချယ်မှုက အတော်လေး ပြည့်စုံပေသည်။ သူမက တစ်ခုကို တန်းရွေးလိုက်သည်။

ဘေးမှ ကမ်းချန်ယွင်က အနည်းငယ် သဘောကျသွားခဲ့သည်။

"ဝိုး မင်း လန်လင်းဘုရင်ကို ကစားတာပဲ "

"ဟုတ်တယ် " နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဖေးလွေ့နှင့် တခြားသူများနှင့်အတူ ကစားခဲ့သည်။ သို့သော် ပြီးနောက် တစ်ခါမှ ထပ်မကစားခဲ့ချေ။

"လန်လင်းဘုရင်နဲ့ ကစားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ "

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ "သုံးပွဲ "

ကန်းချန်းယွင်က အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာက သူတွေးထားသည်နှင့် ကွဲပြားနေပေသည်။ ကန်းချန်းယွင်က သူ့ဘာသာ လုပ်တော့မည်ဟု ပြောချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက စတင် ကစားနေပြီ ဖြစ်သည်။

[ဟားဟားဟား ငါ့အစ်ကိုရဲ့ အမူအရာက တဖြည်းဖြည်းလေးကန်လာသလိုပဲ။]

[တက်ကြွနေတာကနေ ထိတ်လန့်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားတယ်။]

[ဟားဟားဟား အားရွှမ်းက အရမ်းရယ်ရတာပဲ။]

...

သို့သော် မကြာခင် ကန်းချန်းယွင်၏ အမူအရာက တဖန် ပြောင်းလဲလာပြီး အံ့အားသင့်သည့်အမူအရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူက မကြာမီ tablet မှထွက်လာသည့် "first blood" ဟူသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကန်းချန်းယွင်က အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

[ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။]

[လန်လင်ဘုရင်က အားရွှမ်းကြောင့် သေသွားတာလား။]

[ငါ အရမ်းစိတ်တိုတာပဲ။ ငါ screen ကို မမြင်ရဘူး။]

[အစ်ကိုလေး ချန်းယွင်က ဘာလို့ အရမ်း အံ့အားသင့်နေတာလဲ။]

...

ပရိသတ်များက အသံကိုသာ ကြားရပြီး screen ကို မမြင်ရသည်မှာ သနားစရာကောင်းလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို မသိရပေ။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် တစ်ပွဲ ပြီးသွားသောအခါ ကန်းချန်းယွင်က မယုံသင်္ကာဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။ “ထင်းရွှမ်း မင်း လန်လင်ဘုရင်ကို ဘယ်နပွဲကစားဖူးတယ်လို့ ပြောခဲ့တာလဲ “

“သုံးပွဲလေ၊ အခုက လေးပွဲမြောက်ပဲ “

“မင်း တခြား jungler heroes တွေကိုရော ကစားဖူးလား “ ကန်းချန်းယွင်က ခဏလောက် တွေးတောနေခဲ့သည်။ သူမက လီပိုင်ကဲ့သို့ တခြား jungler heroes များကို ကစားဖူးသောကြောင့် လန်လင်ဘုရင်က ရှန်းထင်ရွှမ်းအတွက် လွယ်ကူနေတာ ဖြစ်ရပေမည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရိုးရိုးသားသား ပြောလိုက်သည်။ “ဟင့်အင်း အဲ့ဒါက ဘာ hero လဲ “

ကန်းချန်းယွင်။ “...”

“မင်းဘာလို့ လုပန်ကို စမ်းမကြည့်တာလဲ “ သူက လုပန်နှင့် ကစားရသည်ကို အလွန်သဘောကျပေသည်။ “လုပန်က ထိန်းချုပ်ရတာ အရမ်းလွယ်တယ်၊ မကောင်းတဲ့အချက်က သူ့ခြေထောက်တွေ အရမ်းတိုတယ်လေ၊ ဘယ်လိုကစားရမလဲမသိရင် သေဖို့ လွယ်တယ် “

နောက်တစ်ပွဲတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တကယ်ပဲ လုပန်ကို ရွေးခဲ့သည်။

ကန်းချန်းယွင်က လုပန်၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို စတင် မိတ်ဆက်နေပြီဖြစ်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက အပေါ်ရှိ စာများကို လေ့လာနေရင်း သူမက ကျွမ်းကျင်မှုနှစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီးနောက် နဂါးက အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကန်းချန်းယွင်။ “?” လုပန်၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှစ်ခုက စျေးပေါပြီး ဤနည်းဖြင့် အသုံးပြုနိုင်သည်ကို သူသိသော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ကံက ထိုမျှကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

ကျွမ်းကျင်မှု နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုသည် နဂါးကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အလယ်လမ်းကျဉ်းတွင် ရှိသည့်ကစားသမားများက တိုက်ခိုက်ကြပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းက တဖန် ကျွမ်းကျင်မှုနှစ်ခုကို ထုတ်ပြီး ပြိုင်ဘက်က သေသွားခဲ့သည်။

ကန်းချန်းယွင်။ “???”

ပြိုင်ဘက်က ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ဒေါသတကြီး ဆဲရေးနေခဲ့သည်။

...

သို့သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းကို သက်ရောက်မှုမရှိပေ။ ကျွမ်းကျင်မှုနှစ်ခုက အေးခဲမသွားသရွေ့ တဖန် ပြန်ထုတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူမက တခြားတစ်ဖက်၏ ဟီးရိုး တစ်‌ယောက်၊ နှစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်းသတ်နိုင်ပြီး နဂါးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပေသည်။

ကန်းချန်းယွင်က တဖန် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို ထင်းရွှမ်း မင်း လုပန်နဲ့ ကစားတာ ပထမဆုံးအကြိမ်လား “

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ဟုတ်တယ်၊ ဒီဟီးရိုးက အတော်လေး ပျော်စရာကောင်းတယ် “

ကန်းချန်းယွင်က ဖန်သားပြင်ကို တဖန် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက် jungler က ရူးသွပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

[ပါပါးရေ။ ကျွန်တော်မျိုးကြီး မှားပါတယ်။ မသတ်လိုက်ပါနဲ့လား။]

...

ဤအချီက ဆယ့်လေးမိနစ်အတွင်း ပြီးသွားခဲ့သည်။ ကန်းချန်းယွင်က သူ့ဘဝကို စတင် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။ သူက ဤအချိန်များတွင် လုပန်အတုကို ကစားနိုင်ပါ့မလား။

တစ်နာရီခွဲကြာပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကန်းချန်းယွင်ကို diamond အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူက အဆင့်နှစ်ခု မြင့်သွားခဲ့သည်။

အရမ်းနောက်ကျနေပြီဖြစ်သောကြောင့်ရှန်းထင်ရွှမ်းက tablet ကို ကန်းချန်းယွင်အား ပေးလိုက်သည်။

သူ့မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ကန်းချန်းယွင်က tablet ကို ပြန်ယူလိုက်သည်။ သူ၏လက်ရှိအဆင့်ကို ကြည့်နေပြီး ယနေ့ အနိုင်ရနှုန်းက တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူက မှင်တက်နေမိသည်။ သို့သော် မှင်တက်နေစဉ် ချင်ယွဲ့ကျီက သူ့ကို ကြည့်နေသည့် ခါးသီးသည့်အကြည့်တစ်ခုကို ဝိုးတဝါး ခံစားလိုက်ရသည်။

...

နောက်နေ့မနက်ခင်းတွင် မနက် ငါးနာရီ၌ ရှန်းထင်ရွှမ်းက အိပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် တခြားလူများကလည်း ထွက်လာကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ “ တခြားဧည့်သည်များက စော‌စော ထကြလိမ့်မည်ဟု ရှန်းထင်ရွှမ်းက မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ငါတို့ကို တာဝန်အသစ် စီစဉ်ထားတယ်၊ ငါတို့ကို မင်းနဲ့အတူတူ အသီးတွေ ကူခူးခိုင်းထားတယ် “

ရှန်းထင်ရွှမ်း ဖေးအုပ်စုနှင့် စာချုပ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မဖျက်ခဲ့ပေ။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဤရက်များတွင် ရိုက်ကူးရေးများလုပ်နေသော်လည်း ဤသည်က ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးခူးသည့် အလုပ်ကို သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

သူမအတွက် မိနစ်ပိုင်းထက်မပိုသော်လည်း လူတိုင်းကြ ကူညီချင်ကြလျှင် ၎င်းက မိနစ်အနည်းငယ် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ကုယွမ်ရဲ့ အဖွဲ့လည်း အိပ်ယာထလာကြပြီး လူတိုင်းက အားကစားဝတ်စုံများကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ထားကြကာ သူတို့က ကူညီဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြပုံပေါ်ပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီလေ၊ တောင်ပေါ်လမ်းတွေ သွားရင် ဂရုစိုက်ကြပါ”

ပြောရလျှင် အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်က မှောင်မည်းနေဆဲဖြစ်သည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး “ လူငါးယောက်က ရှန်းထင်ရွှမ်း နောက်မှ လိုက်လာခဲ့ကြသည်။

စူပါမောသို့ တင်ပို့ရန် အသီးဆယ်မျိုးရှိပေသည်။ ထပ်ပြောရလျှင် ယနေ့ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သုံးလို့မရပေ။ သူမက အသီးများကို တစ်လုံးချင်းသာ ခူးရပေလိမ့်မည်။

သူတို့က ဖရဲသီးစိုက်ခင်းသို့ လမ်းလျှောက်လာကြသောအခါ အလွန်ကြီးမားသည့် ဖရဲသီးကြီးများကို လူတိုင်းက တွေ့လိုက်ကြသည်။

သက်ပြင်းချနေကြစဉ် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကားထဲသို့ အသီးများစွာကို ရွေ့ပြောင်းနေသည်အား တွေ့လိုက်ကြသည်။

[စူပါမောကို နေ့တိုင်း အသီးတွေ တင်ပို့ရတာက လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူးလို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။]

[ဟုတ်တယ်။ သူတို့က အဲ့ဒါကို ရွေ့ဖို့ ခက်တယ်။]

[ဒီအသီးတွေကို ကောင်းကောင်း တန်ဖိုးထားကြပါ။]

[အားရွမ်းရဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်းမြန်တာပဲ။ အသီးတွေကိုလည်း မထိခိုက်မိဘူး။]

[ဒီဖရဲသီးက ကတ်တီဒါဇင်ချီပြီး ရှိလောက်တယ်။ အရမ်းလေးလောက်တယ်။]

[အစ်ကိုက သန်မာနေတုန်းပဲ။]

...

ချင်ယွဲ့ကျီက သန်မာသည်မှာ မဟုတ်ပေ။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့နေသည်ကို သူက မြင်လိုက်သောကြောင့် နောက်တွင် သူ့ကိုယ်သူ ကျရှုံးခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

...

ကီဝီများက သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် ကြီးထွားနေကြသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက တစ်ခါတည်း ၎င်းတို့ကို အမြောက်အမြား ခူးနိုင်ပေသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက အသီးများ ပျက်စီးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် တစ်လုံးချင်းသာ ခူးနေခဲ့သည်။ အမြန်နှုန်းက နှေးသော်လည်း အသီးက အကောင်းပကတိ ရှိပေသည်။

ကုယွမ်နှင့် တခြားလူများကလည်း ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးများကို မြည်းစမ်းဖူးကြပြီး ဤအသီးများက အလွန်အဖိုးတန်သည့်အရာများဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ သူတို့ကလည်း အသီးများကို ဂရုတစိုက်ခူးယူနေကြသည်။

ပိုင်ဟောက်က ဤရနံ့များကို ရှူရှိုက်နေပြီး သူ့နောက်မှ အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကင်မရာအစ်ကို၏ တံတွေးက ထွက်လာတော့မည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အသီးတချို့ လိုချင်လားဟု သူက ကင်မရာသမားကို မေးလိုက်သည်။ မထင်ထားဘဲ ပိုင်ဟောက်၏ ကင်မရာသမားက ကင်မရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ ဤစကားကို သဘောတူပေသည်။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ဤအရာကို မြင်သွားကြသည်။ အားလုံးပြီးနောက် ပိုင်ဟောက်၏ ဖန်သားပြင်က အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့လေသည်။

[ဟားဟားဟား၊ ကင်မရာသမားက တကယ့်ကို ရိုးသားတာပဲ။]

[မဟုတ်ဘူး။ ငါတော့ ကင်မရာသမားကို ကိုယ်ချင်းစာတယ်။]

.........................................................

အခန်း (၆၂) (ခ)

ကင်မရာသမားက ရှင်းယွမ်ရှန်သို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူတို့က ကြည့်သာကြည့်နေရပြီး မစားခဲ့ရချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဤအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။ “ရှင် စားချင်တာကို ခူးစားလေ၊ ဒါပေမဲ့ မဖြုန်းတီးနဲ့နော် “

ကင်မရာသမားအစ်ကိုက ၎င်းကို ကြားသောအခါ ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ ဧည့်သည်များက ၎င်းတို့ကို ခူးနေကြစဉ် သူတို့ကလည်း တစ်လုံးနှစ်လုံးခူးလိုက်ကြသည်။ သူတို့က တကယ့်ကို ပိုမခူးကြချေ။

အသီးများ ခူးပြီးနောက် အိတ်တစ်လုံးထဲတွင် အသီးများကို ထုပ်ပိုးလိုက်ကြပြီး သူတို့ စားသောက်ရန် ‌တောင်အောက်သို့ မဆင်းခင်အချိန်ထိ စောင့်နေလိုက်သည်။

ရှားရှားနှင့် တခြားလူများက ပိုပြီးတောင် ကသိကအောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခု ကင်မရာသမားများတောင် အသီးစားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူတို့က ကြည့်ရုံသာကြည့်နေခဲ့ရသည်။

“ဟေး ကင်မရာသမား၊ နည်းနည်းလောက် ပိုခူးခဲ့လေ၊ ပြီးရင် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ကို ဝေပေးရ‌အောင် “

ကင်မရာသမားများက ၎င်းကို ကြားသောအခါ သူတို့က အနည်းငယ် ပိုခူးလိုက်သည်။

[အားရွှမ်းက ဖြုန်းတီးတာကို တကယ်မုန်းတာပဲ။]

[ဒါကြောင့် တစ်ခါတင်တိုင်း သူမက ဝယ်ယူမှုကို ကန့်သတ်ထားတာလား။ အမှန်တော့ ငါ ပိုဝယ်မယ်ဆိုရင်တောင် ငါ ကုန်အောင် စားနိုင်ပါတယ်။]

[ငါရောပဲ။]

[အဲဒါကို မပြောနဲ့။ စင်ပေါ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ်တင်ဖို့က ဘယ်တော့လဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။]

[မကြာသေးခင်ကမှ ရှန်းရွှမ်နဲ့ တခြားလူတွေက အားရွှမ်းကို စင်ပေါ်မှာ အသီးတွေ တင်ဖို့ အချိန်မရှိအောင် လုပ်လိုက်တယ်လို့ ငါတွေးနေတာ။]

...

နောက်ဆုံးအခေါက်က ရှန်းထင်ရွှမ်းသည် ရတနာဆိုင်ရှိ စင်များပေါ်တွင် အသီးကတ်တီ သန်းနှစ်ဆယ် တင်ထားခဲ့သည်။ လူတိုင်းက အချိန်အကြာကြီး ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ထိုသို့တင်ပြီးကတည်းက စင်ပေါ်တွင် အသီးများ ထပ်မတင်တော့ပေ။

ရှင်းယွမ်ရှန်၏ အသီးများက တုံးလုနီးပါးဖြစ်သွားပြီဟု လူတိုင်းက ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့က ရှိုးကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှင်းယွမ်ရှန်တွင် အသီးများအမြောက်အမြား ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အချိန်အတော်ကြာ စင်ပေါ်တွင် ဘာမှမတင်ခဲ့ပေ။ ယင်းက သူမ၊ ရှန်းရွှမ်နှင့် ရှန်းမိသားစုတို့ကြားရှိ ကိစ္စများကြောင့် ဖြစ်ရပေမည်။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ထိုအကြောင်းကို ပိုတွေးလေလေ ဒီအကြံက မှန်ကန်သည်ဟု ပိုပြီး ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ရှန်းရွှမ်၏ Weibo သို့ ဆူပူကြိမ်းမောင်းရန် သွားလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရှန်းအုပ်စုကို ကြိမ်းမောင်းရန် သွားလိုက်သည်။

ယနေ့ ရှန်းရွှမ်၏ Weiboတွင် ရှန်းရွှမ်ကို ကာကွယ်ရန် ထွက်လာသော ပရိသတ်တစ်ယောက်ပင် မရှိချေ။

...

ဧည့်သည်များ၏ အကူအညီကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူ့စွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ထားရပေသည်။ ပြောရလျှင် သူမ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောက ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြန်လည်ရရှိလာပြီဖြစ်ပြီး သူမက တခြားသူများ၏ အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လို့ရသည့် အပိုကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ဂျင်ဆင်းက အိပ်မက်ကို အပ်နှံနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ တစ်ယောက်ယောက်က တောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဂျင်ဆင်းကို တောင်းဆိုသောအခါ ဂျင်ဆင်းက အိပ်မက်ကို အပ်နှံနိုင်သောဖြစ်ရပ်မျိုး ကြုံတွေ့ဖူးသည့် ယခင်က ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် တခြားလူများ၏ အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရှန်းထင်ရွှမ်းက အသက်မသွင်းရသေးပေ။

ဤစွမ်းအင်က အနည်းငယ် အသုံးမဝင်ဘူးဟု သူမက ထင်နေပြီး တခြားလူများ၏ အိပ်မက်ထဲတွင် သူမက ဘာမှလုပ်စရာမရှိပေ။

...

အရှိန်လျော့သွားသောကြောင့် ခုနစ်နာရီထိုးမှ ဧည့်သည်ခြောက်ယောက်က လုမင်ဟွေ့လိုအပ်သည့် အသီးများကို ရှားရှားပါးပါး ခူးပြီးသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီ၏ နဖူးက ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် တန်းထိုင်ချလိုက်ကာ အမောတကော အသက်ရှူနေကြသည်။

ဤဘဝက သာမန်လူများ လုပ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက နေ့တိုင်း ဤအသီးများကို ခူးခဲ့သည်။

လျိုကျင်းက ရေတစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး အမောတကောဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ထင်းရွှမ်း နေလောင်မခံရ‌အောင် နင်ဘယ်လိုများလုပ်ခဲ့လဲ “

မနေ့က သူတို့သည် မြက်ပင်ပေါင်းပင်များကို နုတ်ရန် ကူညီခဲ့သည်။ ပြန်လာပြီးနောက် လျိုကျင်းက အစိုဓာတ်ထိန်းသည့် mask နှင့် အသားဖြူစေသည့် mask များကို ကပ်ခဲ့သည်။ သူမက ဤမနက်နိုးလာပြီး အသားအရေက ယခင်ကထက် အနည်းငယ် မဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက နေလောင်မခံခဲ့ရပေ။ မနေ့က ပေါင်းပင်များကို ဆွဲနုတ်ပြီး ယနေ့တွင် အသီးများ ခူးခဲ့သညသ်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက တောင်တစ်တောင်လုံးကို သူမကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ခဲ့ကြောင်း လျိုကျင်းက လုံးဝယုံကြည်ပေသည်။ သူမက ဘာလို့ အသားမဲမသွားတာလဲ။

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ငါ ဘာမှမလုပ်ဘူး “ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အခန်းကို ကြည့်လျှင် သူမက တကယ့်ကို ဘာအသားအရေထိန်းပစ္စည်းကိုမှ အသုံးမပြုသည်ကို တွေ့ပေလိမ့်မည်။ သူမက ရေချိုးပြီးနောက် အိပ်ရာပေါ်တွင်သာ လှဲနေခဲ့သည်။

“ဒါက တကယ့် သဘာဝအလှပဲ “ ကုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ မနေ့က နေလောင်ပြီးနောက် သူမအသားအရေက တဆင့်နိမ့်လာခဲ့ပြီး သူမက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက ဘယ်လိုပင် နေလောင်ခံရပါစေ သူမအသားအရေက ဖြူဖွေးကြည်တောက်နေခဲ့သည်။ ဤသည်က လူတိုင်းကို မနာလိုဖြစ်စေသည်။

လျိုကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို ထိုသို့သာ ရှင်းပြနိုင်ပေသည်။ ပကတိမျက်စိဖြင့် ကြည့်ပါက မနေ့က ကုယွမ်တောင် အနည်းငယ် မည်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက အဆင်ပြေနေခဲ့သည်။

...

တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာသောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဂေါ်ဖီတချို့ ခူးလိုက်ပြီး လတ်ဆတ်သည့် မှိုတချို့ကိုလည်း သွားခူးလိုက်သည်။ “မနက်စာ မှိုနဲ့ ဂေါ်ဖီထုပ်မုန့်ပေါင်းလုပ်စားမလား “

“ကောင်းတယ် “ လူတိုင်းက တစ်ညီတစ်ညာတည်း ပြောလိုက်ကြသည်။

ပြန်လာကြပြီးနောက် လူတိုင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့်အတူ အတူတကွ စတင်အလုပ်လုပ်ကြတော့သည်။

လျိုကျင်းက ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ဆေးကြောလိုက်ပြီး ကုယွမ်က မှိုများကို ဆေးကြောလိုက်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ပြင်ထားပြီး ကြက်သွန်နှင့် ကြက်သွန်ဖြူများကို အခွံနွှာကာ ဆေးကြောလိုက်ပြီး ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။

ပိုင်ဟောက်နှင့် ကုချန်းယွင်က အသုံးပြုရန် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများကို ဆေးကြောသန့်စင်ရန် တာဝန်ယူထားပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဂေါ်ဖီနှင့် မှိုများကို လှီးနေစဉ် မုန့်နှစ်များပြုလုပ်ရန်အလို့ငှာ ၎င်းကို အချဉ်ဖောက်ရန် ခဏလောက် ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူတို့ကို ရောထည့်လိုက်ပြီး သမအောင် မွှေလိုက်သည်။ မကြာမီ မုန့်ပေါင်းများအတွက် အဆာသွပ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

မုန့်ပေါင်းများအတွက် လျိုကျင်းက သူမနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ အားလုံးပြီးနောက် မုန့်နှစ်နှင့် အစာသွပ်များက အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက မုန့်နှစ်များကို ခွဲလိုက်ပြီး အလုံးလေးများဖြစ်အောင် လှိမ့်လိုက်သည်။ ယခု သူတို့လိုအပ်သည့်အရာက အဆာသွပ်ရန်နှင့် ထုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီလက်ထဲရှိ မုန့်ပေါင်းများမှလွဲ၍ တခြားအရာများက ဆိုးဝါးနေကြသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမလက်၏ လှုပ်ရှားများကို တိတ်တဆိတ် အမြန်နှုန်းမြှင့်လိုက်သည်။

[အားရွှမ်းက တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပိုမြန်လာတယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်။]

[ဟားဟားဟား၊ မဟုတ်ဘူး။ ငါက နတ်ဘုရားမကုယွမ်ရဲ့ ပရိသတ်ဆိုပေမဲ့ နတ်ဘုရားမထုပ်နေတဲ့ မုန့်ပေါင်းက တကယ့်ကိုပဲ ဟားဟားဟား။]

...

အမှန်တော့ ကုယွမ်က မုန့်ပေါင်းများကို အလေးအနက်ထားကာ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက အားလုံးကို အစာသွပ်ပြီးနောက် မထုပ်ပိုးနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူမက ၎င်းတို့ကို အတင်းဖိသိပ်နေခဲ့သည်။ ဂျုံက သူမမျက်နှာတစ်ခုလုံး ပေပွနေပြီး မုန့်ပေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် အတုံးအခဲတစ်တုံးကဲ့သို့ မည်သည့် အစင်းကြောင်းမှ မရှိပေ။

လျိုကျင်းက ကုယွမ်ကို မြင်သောအခါ သူမ ထုပ်သည်က အနည်းငယ် ပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်ကိုတော့ ဖော်ပြရန်မလိုချေ။ သူတို့လက်ထဲရှိ အတုံးအခဲများက ဘာတွေလဲဆိုတာ သိရှိနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကျန်သည့်အရာများကို လျင်မြန်စွာ ထုပ်ပြီးသွားပြီးနောက် မုန့်ပေါင်းများပေါ်တွင် ဆီတစ်လွှာသုတ်လိုက်သည်။ ထို့‌နောက် အိုးထဲသို့ ထည့်ကာ ဖုံးထားလိုက်သည်။

မုန့်ကို ပေါင်းရန် အချိန်တစ်ခု စောင့်နေစဉ် ဧည့်သည်များက စတင်ဆွေးနွေးလာကြသည်။

“ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ဒီနေ့ တာဝန်တစ်ခုပေးမယ်လို့ ထင်လား “

“ပေးလောက်တယ် “

“ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ငါတို့ကို အေးအေးဆေးဆေး နေခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါလည်း ထင်နေတယ် “

“တာဝန်က ဘာဖြစ်လောက်လဲ “

ရှားရှား၏အသံက ရုတ်တရက် ကင်မရာသမားဆီမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ “ခန့်မှန်းချင်လား “

စကားမပြောသည့် ချင်ယွဲ့ကျီက ပြောလိုက်သည်။ “လယ်စိုက်တာလား “

လူတိုင်း။ “...” မပြောနဲ့။ ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ထိုကဲ့သို့ တာဝန်မျိုးကို ထုတ်ပြန်လိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက တကယ်ပဲ တွေးနေကြသည်။ ယင်း တကယ့်ကို လယ်စိုက်တာဖြစ်သည်။

ရှားရှားနှင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ယခင်က ဤတာဝန်ကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ဧည့်သည်များ လာရောက်လယ်စိုက်ရန်အတွက် ရှင်းယွမ်ရှန်နောက်တွင် နေရာလွတ်လေးတစ်ခုရှိပေသည်။

တာဝန်က လယ်စိုက်တာဖြစ်သော်လည်း ဧည့်သည်များက မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

ကုယွမ်။ “ငါ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး “ သူတို့ကို နေ့တိုင်း အသီးများစားခွင့်ပေးပြီး သူမ ချက်ပြုတ်ထားသည်များကို စားသောက်ခဲ့ခြင်းအတွက် ကောင်းမွန်သည့် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်သည်။

လျိုကျင်းကလည်း လျင်မြန်စွာ ဖော်ပြလိုက်သည်။

“နေလောင်ခံရမှာ ကြောက်တာကလွဲလို့ ကျွန်မ တကယ်ပဲ လယ်စိုက်တဲ့အတွေ့အကြုံကို လိုချင်တယ် “

ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်။

“တောင်အနောက်ဘက်မှာ ဘာအသီးမှမရှိဘူးလား “

“ရှိတယ် “

သူတို့နှစ်ယောက်က ရှန်းထင်ရွှမ်းဆီမှ မှန်ကန်သည့်အဖြေကို လက်ခံရရှိပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။

ဒါရိုက်တာအဖွဲ့က တာဝန်ကို ပြောပြီးနောက် သူတို့က ဧည့်သည်များကို တိတ်တဆိတ် ဆက်ကြည့်နေကြသည်။

ကင်မရာသမားများက ဒါရိုက်တာအခန်းသို့ ပြန်လာပြီး စားပွဲပေါ်တွင် မနက်ခူးခဲ့သည့် အသီးများကို ထားလိုက်သည်။ လူများက အတူတကွ ထိုင်နေကြပြီး အသီးများကို စတင် စားသောက်ကြတော့သည်။

တစ်ယောက်က သရက်သီးကို တန်းယူလိုက်သည်။

မနေ့က ဧည့်သည်များ ၎င်းကို စားနေသည်ကို သူတို့ တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အလွန်စားချင်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က ၎င်းကို မြည်းစမ်းနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့က အလွန်ပျော်ရွှင်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်းယွမ်ရှန်မှာ နေ့တိုင်းသာ ရှိုးရိုက်ရမယ်ဆိုရင်တော့လား “

ရှားရှား။ “အိပ်မက်မက်မနေနဲ့၊ ဒါက အချိန်တိုလေးပဲ “ ဤအသီးက သာမန်သစ်သီးမဟုတ်ချေ။ ၎င်းကို စားရန် မလွယ်ကူပေ။

“ဝိုး ဒီသရက်သီးက တကယ် အရသာရှိတယ် “

“လူအိုချန်း ခင်ဗျား ဘာလို့ ဖရဲသီးမခူးဘဲ ပြန်လာတာလဲ “

“ငါလည်း ခူးချင်ပါတယ်ကွာ၊ ဒါပေမဲ့ ဖရဲသီးက အရမ်းလေးတယ်၊ ငါ အဲ့ဒါကို ခူးပြီးရင် ကင်မရာကို ဘယ်မှာထားရမှာလဲ “ လူတိုင်းက တိတ်ကျသွားခဲ့သည်။ အာ ဟုတ်သားပဲ။ မင်း ကင်မရာကို ချထားလို့မှ မရတာ။

တခြားတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

“လာစမ်းပါ၊ ငါတို့မှာ ရှိနေတဲ့ဟာတွေက အတော်လေးကောင်းနေပြီ “

ဧည်သည့်များက ရိုက်ကူးနေသည်ကို ကြည့်နေစဉ် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများ၏ မှတ်ချက်များကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးများကို စားလိုက်ပြီး ဘဝက ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည်ဟု သူတို့က ခံစားနေကြရသည်။

...

မုန့်များကို လျင်မြန်စွာ ပေါင်းပြီးသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်က အိုးထဲမှ မုန့်ပေါင်းများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပန်းကန်ပြားထဲတွင် ထည့်လိုက်ကာ ထမင်းစားစားပွဲပေါ်သို့ တည်ခင်းလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်ကို သုံးခုစာပမာဏ ရပေသည်။ ကန်းချန်းယွင်က သူလုပ်ထားသည့် မုန့်ပေါင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက မုန့်ပေါင်းများနှင့် တကယ်ပဲ မတူချေ။

“ငါ ငါထုပ်ထားတဲ့တစ်ခုကိုပဲ စားရလိမ့်မယ် “ သူက အရုပ်ဆိုးဆုံးတစ်ခုကို ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ ပိုင်ဟောက်ကလည်း လိုက်ယူလိုက်သည်။

သူတို့က ၎င်းတို့ကို ယူလိုက်ပြီး တခြားသူများကလည်း လိုက်ယူလိုက်ကြသည်။ ဆိုရလျှင် ၎င်းတို့က အလွန်အရုပ်ဆိုးနေကြသောကြောင့် သူတို့ကလွဲ၍ မည်သူမှ စားကြဖို့ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူတို့ ထုပ်ထားသည့် မုန့်ပေါင်းများက ကြည့်ရဆိုးလှသည်။ သို့သော်လည်း မုန့်အသားနှင့် မုန့်အတွင်းရှိ အဆာသွပ်များကို ရှန်းထင်ရွှမ်း ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အရသာက အဆင်ပြေသည်။ ဂေါ်ဖီထုပ်က အလွန်ချိုပေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် မှိုများက မြေကြီးအနံ့ရှိကြပေသည်။ သို့သော် ဤမုန့်ပေါင်းထဲရှိ မှိုများက မြေကြီးနံ့မရပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်‌အနေဖြင့် မုန့်ပေါင်းတစ်ခုလုံး၏ အရသာကို တိုးတက်သွားစေပြီး ပါးစပ်ထဲရှိ အရသာကို ပိုကောင်းသွားစေသည်။

မနေ့က တစ်ရက်တွင် စပ်သည့်အစားအစာများ စားပြီးနောက် ယနေ့တွင် လတ်ဆတ်သည့် မွှေးရနံ့က ဧည့်သည်များ၏ အကြိုက်ကို တဖန် စိန်ခေါ်နေပြန်သည်။ ၎င်းက အလွန်အရသာ ရှိပေသည်။

ကုယွမ်က မုန့်ပေါင်းကို စားလိုက်ပြီး သူမဘေးရှိ ချင်ယွဲ့ကျီကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“အစ်ကိုချင် ဒီရှိုးကို လာဖို့ ကျွန်မကို အကြံပြုပေးတာ အရမ်းကျေးဇူးတင်တာပဲ “

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သုံးယောက်က အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ “ဟမ် နတ်ဘုရားမယွမ် မင်းကို အစ်ကိုကျီက အကြံပြုလိုက်တာလား “

ကုယွမ်။ “ဟုတ်တယ်၊ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်မက အစ်ကိုချင်ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ရတော့ ထူးဆန်းသွားသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဒါကို ထောက်ခံပေးခဲ့တာကြောင့် ငါ ဒီမှာ လာပြီးပါဝင်ဖို့ ကြိုးစားချင်ရုံသက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီရှိုးက ဒီလောက်ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး “

[ဟေး ငါတို့အစ်ကိုက နတ်ဘုရားမကို ဘာလို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပါလိမ့်။]

[အမှန်တော့ ဒီရှိုးကို လာတယ်ဆိုတာ ငါ့အစ်ကိုအတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငါ တွေးနေခဲ့တာ။ ငါ့အစ်ကို နတ်ဘုရားမကိုလည်း ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။]

[ရွှမ်းကျီ CP ကို တိတ်တိတ်လေး ခန့်မှန်းချင်နေပြီနော်။ ယွဲ့ကျီက ရှန်းရွှမ်းလို တခြားဧည့်သည်တွေ လာမှာစိုးပြီး သူကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်တဲ့ လူလောက် ယုံကြည်စိတ်ချမှုမရှိလောက်ဘူးလို့ ခံစားနေရတာ ဖြစ်မယ်။]

...

“ဒါရိုက်တာရှား နတ်ဘုရားမကို တကယ်ပဲ ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ်ချင်က ဖိတ်ခဲ့တာလား “

ရှားရှားက စပျစ်သီးစားနေသော်လည်း သူမမျက်လုံးများက ဖန်သားပြင်မှ မခွာခဲ့ပေ။ သူမက ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ် “

သူမက တခြားစပျစ်သီးများကို စားနေပြီး ပြန်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမက CP ပရိသတ်တစ်‌ယောက်ဆီမှ မှတ်ချက်ကို မြင်သောအခါ သူမက အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ထိုပရိသတ်က စဉ်းစားဉာဏ်အရမ်းကောင်းသည်ဟု အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ပြောခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းက အမှန်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရှားရှားက ခံစားရပေသည်။ ထိုအချိန်က ချင်ယွဲ့ကျီကို ရှိုးသို့ ဖိတ်ကြားသည့်အချိန်ကို သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သူမက ရှိုးတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်း ပါဝင်လိမ့်မည်ဟု ပြောခဲ့သောကြောင့်ဟု ထင်ရပေသည်။

နောက်ပိုင်း ရှိုးတွင် ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့် ချိုမြိန်သည့် တုံ့ပြန်မှုများ မပြခဲ့သော်လည်း အစားအစာချိန်တိုင်းတွင် ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းဘေးတွင်သာ အမြဲတမ်း ထိုင်ပေသည်။ ချင်ယွဲ့ကျီ၏ အပြုအမူက အလွန်သာမန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် သူမက သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့မိချေ။ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ဤအရာကို သတိပြုမိလာကြသောအခါ ရှားရှား ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို စတင် တွေးတောလာခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာ ရှားရှား၏ ရသစုံလင်ရှိုးက လူသိများကျော်ကြားပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က သေချာလျှင်တောင် ချင်ယွဲ့ကျီ၏ ကျော်ကြားမှုအဆင့်ဖြင့် ဤကဲ့သို့ ရသစုံလင်ရှိုးတွင် ပါဝင်ရန် မလိုအပ်ချေ။ ချင်ယွဲ့ကျီက မည်သည့်တိုးတက်မှုအတွက်မဆို ဤရသစုံလင်ရှိုးတွင် ပါဝင်ရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ချင်ယွဲ့ကျီက တကယ်ပဲ ရှန်းထင်ရွှမ်းကို သဘောကျနေခဲ့သည်လား။

ရှားရှားက ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမလက်ထဲရှိ ဆီတချို့ပေနေသည့် မုန့်ပေါင်းကို စားလိုက်ပြီးနောက် ချင်ယွဲ့ကျီက တစ်ရှူးတစ်ခုကို အလွန်သဘာဝကျစွာပင် ရှန်းထင်ရွှမ်းအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက မည့်သည့်အမှားကိုမှ မတွေးမိဘဲ သူမက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။ သူမလက်ကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက်မုန့်ပေါင်းကို ဆက်စားနေခဲ့သည်။

ယခင်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို သာမန်သာ ကြည့်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် ချင်ယွဲ့ကျီ၏ မျက်လုံးများက ရှန်းထင်ရွှမ်းပေါ်တွင် တစ်ချိန်လုံး ရှိနေသည်မဟုတ်သော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းလိုအပ်သည့်အရာကို ချင်ယွဲ့ကျီက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်ပုံရပေသည်။

ရှားရှား၏ မျက်လုံးများက မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ဤအထဲတွင် တကယ့် ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိလာမည့်ပုံပေါ်ပေသည်။

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အင်တာနက်အသုံးပြုသူများနှင့် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့၏ အတွေးများကို ဘာမှ မသိခဲ့ချေ။ သူမက မုန့်ပေါင်းသုံးခုစားပြီးနောက် အလွန်စိတ်ကျေနပ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းက မနက်စာကောင်းကောင်း စားသောက်ခဲ့ရသည့် နောက်တစ်ရက်ဖြစ်သည်။

လျိုကျင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ထင်းရွှမ်း နင် အနာဂတ်ကျ အနုပညာလောကကို ဝင်မှာလား “ မေးမြန်းပြီးနောက် သူမက အနည်းငယ် မကောင်းသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမက သာမန်သာမေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြရန် လုပ်လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရိုးရိုးစင်းစင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ “မဝင်ဘူး “

လျိုကျင်းက အနည်းငယ် ပဟေဠိဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ဒါဆို နင်က ဒီရှိုးကို ဘာလို့လာဖို့တွေးခဲ့တာလဲ “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အလွန်ရိုးစင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ “ငါက ချင်ယွဲ့ကျီနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိချင်လို့လေ၊ ပြီးတော့ အနာဂတ်ကျ ငါ့တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ သူ့ကို ဖိတ်ချင်လို့ “

နေပါဦး။ ဘာဖြစ်တယ်။

[မဟုတ်သေးပါဘူး။ ငါ အမှားလုပ်မိလိုက်တာလား။ အားရွှမ်းက ငါတို့အစ်ကိုနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ငါ အမြဲတမ်း ထင်နေခဲ့တာ။]

[ငါတို့အစ်ကို မျက်လုံးထဲမှာ သံသယတချို့ရှိနေတယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။]

[ဒီအဖြေက ခဏလောက်တော့ မငြင်းဆိုနိုင်ဘူးမလား။]

...

ချင်ယွဲ့ကျီက ငိုရမလား၊ ရယ်ရမလား မသိတော့ပေ။ သူက တိုက်ရိုက်သာ ပြောချင်ပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူ့ကို ဖိတ်လျှင် သူက သဘောတူမည်သာဖြစ်သည်။

-----

စာရေးသူမှာ ပြောစရာရှိနေပါတယ်။

ချင်ယွဲ့ကျီ။ ဒါက အရမ်းခက်ခဲလွန်းတယ်။

ရှားရှား။ ငါ အတွဲတစ်တွဲ ရှာတွေ့ပြီ။ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတာပဲ။

အိုက်မင်။ ငါ၊ ငါ အချိန်တော်တော်ကြာတည်းက သိနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောမှာမဟုတ်ဘူး။

…

အခန်း (၆၃) (က)

ကုယွမ်က မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "အဲဲ့ဒါလား၊ ငါလည်း နောက်ကျ နင့်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်းကို သွားလို့ရတယ်ပေါ့ "

"ရတာပေါ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် " ရှန်းထင်ရွမ်းက ကုယွမ်ကို မည်သူမှန်းမသိခဲ့ချေ။ သို့သော် တခြားလူများ၏ တုံ့ပြန့်မှုများကို မြင်သောအခါ ကုယွမ်က အနုပညာလောကတွင် အလွန်အင်အားတောင့်သည် ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိသွားခဲ့သည်။ ကုယွမ်က ပရိသတ်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သရွေ့ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ချဲ့ထွင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာက သူမတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ကူညီနိုင်ပေသည်။

"ငါရောပဲ " ကန်းချန်းယွင်က ချက်ချင်းပင် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုဖူးပေသည်။ ၎င်းက အသီးအမျိုးမျိုးကို မြည်းစမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမျိုးတွင် သူက အကြိမ်တစ်သောင်း သွားနိုင်ပေသည်။

ပိုင်ဟောက်နှင့် လျိုကျင်းကလည်း သူတို့ လုပ်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

ကုယွမ်။ “ဒါပေမဲ့ နင်နဲ့ အစ်ကိုချင်က ဟိုးအရင်ထဲက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိကြတာမဟုတ်ဘူးလား “

ချင်ယွဲ့ကျီ။ “ထင်းရွှမ်းက သူမရဲ့တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်းဆီ ငါ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မဖိတ်ခဲ့ဖူးဘူး “

သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူ့ကို ဖိတ်ခဲ့လျှင် သူ သွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ “

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “အင်တာနက်အသုံးပြုသူတချို့က ငါ့ကို အရင်က ပြောဖူးတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ပရိသတ်က အရမ်းမြင့်နေမှ ချင်ယွဲ့ကျီကို ဖိတ်နိုင်မှာတဲ့ “

ကန်းချန်းယွင်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

“ဒါကြောင့် နင်က ပရိသတ်တွေကို ဘယ်လိုဆွဲဆောင်ရမလဲလို့ Weibo မှာ မေးခဲ့တာလား “

“ဟုတ်တယ်၊ နည်းနည်းပေါ့ “ တခြားအကြောင်းရင်းမှာ စနစ်မစ်ရှင်က ပရိသတ်များတိုးမြှင့်ရန် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီ၏ နှုတ်ခမ်းက မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

“ဒါဆို နောက်တစ်ခေါက် မင်းရဲ့ ထုတ်လွှင့်မှုက ဘယ်တော့လဲ “ သူ၏ အဓိပ္ပာယ်က သိသာထင်ရှားပေသည်။ သူက ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို သွားပေလိမ့်မည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက နားမလည်ခဲ့သည်မှာ သနားစရာကောင်းပေသည်။

“ကျွန်မ မသိသေးဘူး “

မကြာသေးမီက စနစ်သည် သူမ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တိုးချဲ့ရန် မပြောခဲ့ပေ။ ဤရသစုံလင်ရှိုးက သူမကို ပရိသတ်အမြောက်အမြား ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ဖွင့်ရန် အပင်ပန်းမခံခဲ့‌ပေ။

[ငါ့အစ်ကိုပြောတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ငါနားလည်တယ်။ နင် အချိန်ကောင်းတစ်ခု သတ်မှတ်လိုက်တော့။ ငါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်းကို လာခဲ့မယ်လို့ ပြောနေတာ။]

[အားရွှမ်းက ဘာလို့ အတော်လေးထုံအနေရတာလဲ။ သူမက ကျီကျီပြောတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ဘူး။]

[သူမက အရမ်းအတာပဲ။ သူမက ငါ့ကို ရယ်သေအောင် လုပ်နေတာပဲ။]

...

ရှန်းထင်ရွှမ်းက လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် တကယ့်ကို မကျွမ်းကျင်ဘူးဟု လျိုကျင်းက တခါတရံ ခံစားမိပေသည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့် လူတိုင်းကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လူတိုင်းက ရှန်းထင်ရွမ်းကို အလွန်နှစ်သက်ကြကြောင်း ပြောနိုင်ပေသည်။ လျိုကျင်းက ပထမက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို မနှစ်သက်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင်တောင် ရှိုးက နှစ်ပိုင်းလောက်ပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက တကယ်ပဲ အတော်လေးကောင်းသည်ဟု ခံစားလာရသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း ပြောသည့်စကားများက နှလုံးသားထဲမှလာသည့် အမှန်တရားဖြစ်သည်။ သို့သော် အတူတကွ ပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါ ၎င်းက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည့် ခံစားချက်များ ပေးစွမ်းပေသည်။

[ပြောဖို့ အရမ်းစောလွန်းတာပဲ။ ဒါက နည်းနည်းတော့ စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်။ အားရွှမ်းနဲ့ အစ်ကိုကျီတို့ဆက်ဆံရေးက အရမ်းကောင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။]

[ဆက်ဆံရေးက ကောင်းမွန်တယ်လို့ ငါတို့ထင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကတော့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်လို့ မထင်ကြတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။]

...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချင်ယွဲ့ကျီက ရှန်းထင်ရွှမ်းအပေါ် သာမန်မဟုတ်ဟု မွန်းများက ခံစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤအချိန်၌ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးက လူတိုင်းခန့်မှန်းထားသည်နှင့် မတူညီတာဖြစ်နိုင်သည်ဟု တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချင်ယွဲ့ကျီက တကယ်ပဲ ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကောင်းမွန်ပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကံစမ်းမဲများ ဖောက်ပေးခဲ့သည်။ သူက ဆုတချို့ ပေါင်းထည့်ပေးခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက မကောင်းသတင်း ကောလာဟလများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူက Weibo တွင် ရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အသီးများက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ လျိုကျင်းက သူ့အသီးများကို အရင်က စားသောအခါ သူ့ဒေါသက ပြေသွားခဲ့သည်။

...

ချင်ယွဲ့ကျီက အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ သူက ရှန်းထင်ရွှမ်းအပေါ် အလွန်ကောင်းပေသည်။ ဒါက သိသာနေတာပဲမဟုတ်လား။

သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းသည် ရှိုးတွင် ပါဝင်ရသည့် အကြောင်းရင်းက သူ့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို သိရှိပြီးနောက် ချင်ယွဲ့ကျီက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းက အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး စိုက်ပျိုးရန် မသွားခင် ခဏလောက် စကားပြောနေခဲ့ကြသည်။

တောင်အနောက်ဘက်တွင် နေက ဤနေရာတောင် မရောက်သေးပေ။ အခုက မနက်ခင်းဖြစ်ပြီး ရာသီဥတုက အနည်းငယ် အေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လူများစွာက ယခင်က ရှင်းယွမ်ရှန်၏ ဓာတ်ပုံများကို မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထို့နောက် ယခု မြင်ကွင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းကို တဖန် သဘောကျသွားပြန်သည်။

ပတ်ပတ်လည်နေရာများရှိ အသီးများကို ကြည့်ပြီး ပိုင်ဟောက်က စူးစမ်းစွာဖြင့် မေးလာခဲ့သည်။

“ဟိုးကနေရာမှာ ဘာတွေစိုက်ထားတာလဲ “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဖြေလိုက်သည်။ “လက်ချောင်းသံပုရာတွေ “

“အဲ့ဒါက ခရမ်းသီးနဲ့တူတယ် “ ကန်းချန်းယွင်က ပြောလိုက်သည်။

“ငါ နင့်ကို နောက်မှ မြည်းကြည့်ဖို့ပေးမယ် “မြေယာ၏ ဤတစ်ပိုင်းကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် တစ်ပိုင်းတစ်စသာ ရေလောင်းထားရသေးသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက အနောက်ဘက်တောင်သို့ ဖြတ်လာခဲ့လျှင် သူမက ရေအနည်းငယ်‌ လောင်းရပေလိမ့်မည်။ အခြေခံအားဖြင့် တောင်အနောက်ဘက်ရှိ မြေတွင် အပင်များက မရှိလုနီးပါးပင်ဖြစ်သည်။

“နင် ဒီမြေတစ်ပိုင်းမှာ ဘာစိုက်မလို့လဲ “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အစောထဲက စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ “ဆူးဖရဲသီး”

ကန်းချန်းယွင်က ဤအသီးများကို သူတစ်ခါမှ မစားဖူးခဲ့ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

“အရင်ဆုံး အလုပ်လုပ်ရ‌အောင် “ ချင်ယွဲ့ကျီက ပြောလိုက်သည်။ တူရွင်းပြားကို အဆင့်သင့် ကောက်ကိုင်ထားပြီး မြေဆီလွှာကို ထိုးလှန်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်က တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံတော် ဒရာမာဇာတ်လမ်းတွင် ရိုက်ကူးခဲ့သည့်အချိန်က လယ်စိုက်ပျိုးသည့် ရိုက်ကွင်းများရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ကျေးလက်ဒေသသို့ သွားခဲ့ပြီး လယ်စိုက်ရန် အချိန်တစ်လခန့် လယ်သမားများနောက်သို့ လိုက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မည်သို့ လယ်စိုက်ရမည်ကို သိပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းကလည်း မြေဆီလွှာကို စတင်ထယ်ထိုးလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ကောင်းမွန်စွာ သင်ယူကြသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြဿနာတစ်ခုကို မြင်လျှင် ထောက်ပြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ မကြာမီ လူတိုင်းက လယ်စိုက်ခြင်းသည် မလွယ်ကူကြောင်း တွေ့ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ထယ်ထိုးခြင်းကတောင် နည်းပညာအမြောက်အမြား ရှိပေသည်။

ကုယွမ်က ဆယ်မိနစ်ထက်မနည်း ထယ်ထိုးနေခဲ့ပြီး သူမလက်များတွင် အရည်ဖုကြီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက နာကျင်မှုကို သည်းခံကာ ခဏလောက် ထယ်ထိုးနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမလက်ပေါ်ရှိ အရည်ကြည်ဖုများက ပွားသထက် ပွားလာခဲ့သည်။

ကုယွမ်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အနေအထားကို လျိုကျင်းက ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ “

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်းပြောသည်ကို ကြားလိုက်ကြသည်။ “အရင်ဆုံး ခဏလောက် ဒီမှာ ထိုင်နေလိုက်ဦး “

ရှန်းထင်ရွှမ်း ဘယ်သွားလဲ တခြားသူများက မသိချေ။ ကင်မရာသမားသည် မူလက နောက်မှ လိုက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက အရမ်းမြန်လွန်းသောကြောင့် သူ လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

မကြာမီ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဆေးပင်တချို့ ပြန်ယူလာသည်ကို လူတိုင်းက တွေ့လိုက်ကြသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဆေးပင်များကို နုပ်နုပ်စင်းထားပြီး ကုယွမ်၏ လက်ပေါ်ရှိ အဖုပေါ်သို့ သူမ ဘယ်ကယူလာမှန်းမသိသည့် အကိုင်းလေးတစ်ခုဖြင့် ညှစ်ချလိုက်ပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ဆေးရည်များကို လိမ်းပေးလိုက်သည်။

...

တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ကုယွမ်၏ ‌အေးဂျင့်က နေရာတွင်ပင် ထခုန်လိုက်မိသည်။

အရည်ကြည်ဖုများကို ဖောက်ထုတ်လို့မရပေ။ ၎င်းက ကူးစက်နိုင်ခြေရှိပေသည်။ ထို့အပြင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက အမည်မသိ မြက်ပင်၊ အမည်မသိ ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်များကို လိမ်းပေးခဲ့သည်။ သူမက ဤအရာကို မည်သို့ လုပ်နိုင်သနည်း။

အေးဂျင့်က သူ့ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ရှားရှားကို ခေါ်လိုက်သည်။ ကုယွမ်က ကုမိသားစု၏ သမီးဖြစ်သည်။ ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ပိုပြီးတော့ အ‌လေးအနက်မထားနိုင်ဘူးလား။

သို့သော် သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ယူပြီးနောက် သူက ဖန်သားပြင်ကို တဖန်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခင်က ချွေးများအလွန်အကျွံထွက်နေခဲ့သည့် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ကုယွမ်က ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ဆေးများကို လိမ်းပြီးနောက် သူမမျက်နှာက ချက်ချင်းပင် သက်‌သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ “ဟမ် ထပ်မနာတော့ဘူးလား “

ကုယွမ်က သူမဘာသာ‌တောင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ပထမဆုံး အရည်ကြည်ဖုပေါက်လာသောအခါ သူမလက်က နာကျင်သည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ မမျှော်လင့်စွာပင် သူမပိုပြီး ထယ်ထိုးလေလေ၊ အရည်ကြည်ဖုများက သူမလက်ပေါ်တွင် ပိုများလာလေလေဖြစ်ပြီး သူမလက်တစ်ခုလုံးက အတော်လေး နာကျင်နေခဲ့သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ရှင့်အသားအရေက အရမ်းနုနယ်တယ်၊ ခဏလောက် လိမ်းထားရုံပဲ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အမာရွတ်ကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး “

လူသားများက အမာရွတ်ကျန်ခဲ့မည်ကို အကြောက်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူမ သိပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ယခုလေးတင် ဆေးကို လိမ်းပေးသောအခါ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တချို့ကို ထည့်ထားခဲ့သည်။ ဆိုရလျှင် ကုယွမ်က သူမမြေကို ထယ်ထိုးရန် ကူညီခဲ့ပေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ကုယွမ်က မကြာမီ ပိုကောင်းလာပေလိမ့်မည်။

ကုယွမ်က သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီဆေးပင်က အရမ်းအံ့ဩဖို့ ကောင်းတာပဲ၊ ဒါကို လိမ်းပြီးတော့ မနာတော့ဘူး၊ ခဏလောက် တူးပြီးတော့တောင် နာနေသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ထပ်ပြီး မပင်ပန်းတော့သလိုပဲ၊ ကျွန်မ နောက်ကျ အပင်စိုက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခံစားနေရတယ် “

တခြားလူများက အလျင်စလို ဆက်လက် စိုက်ပျိုးလိုက်ကြသည်။

လျိုကျင်းက ခဏလောက် တူးဆွနေခဲ့ပြီး သူမနဖူးမှ ချွေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမက ကြိုးကြိုးစားစား တူးနေခဲ့သော်လည်း အမြန်နှုန်းက အလွန်နှေးကွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ကန်းချန်းယွင်သည် ပထမက မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့ချေ။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခဏလောက် နားထောင်ပြီးနောက် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းက အတော်လေး‌ ကောင်းကောင်း အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ပိုင်ဟောက်က ကုန်းမြေအပိုင်းလေးတစ်ခုကို တူးဆွနေခဲ့သည်။ “လယ်စိုက်ရတာက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာတင်မကဘူး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ လုပ်ရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး၊ ငါက လယ်စိုက်တာကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားထုတ်မှုပဲ လိုမယ်လို့ အမြဲတမ်း ထင်ထားခဲ့တာ “ ထင်းရွှမ်းက အစားအစာဖြုန်းတီးသည်ကို အဘယ်ကြောင့် မုန်းတီးသလဲဆိုတာကို သူနောက်ဆုံးတွင် သိသွားခဲ့သည်။

“ငါ ကြိုးကြိုးစားစား စိုက်ပျိုးထားတာတွေကို ဖြုန်းတီးပစ်ရန် ငါက တကယ့်ကို ရူးနေတာပဲဖြစ်လိမ့်မယ်“

လျိုကျင်းက သူမ စိုက်ပျိုးနေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ သူမက တကယ့်ကို ပင်ပန်းနေခဲ့သည်။

ကန်းချန်းယွင်က သူ့ပေါက်ပြားဖြင့် ထယ်ထိုးလိုက်သည်။ “ငါ အစားအသောက် ဇီဇာကြောင်တဲ့သူ မလုပ်တော့ဘူး၊ ဘယ်အရာမှ လွယ်လွယ်ရမလာဘူးပဲ “

[ဝိုး ဒီပုံစံက ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။]

[အမှန်ပဲ။ ငါတို့လည်း လယ်စိုက်ဖို့ တူတူသွားသင့်တယ်။]

[အဓိကအချက်က ငါ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ ကြည့်နေသေးတာပဲ။]

[ဧည့်သည်တွေက အဆိပ်ပြင်းတာပဲ။ အခု ငါလည်း လယ်စိုက်ဖို့ ငါ့မွေးရပ်မြေကို ပြန်လာချင်လာပြီ။]

ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ အကူအညီဖြင့် လယ်မြေတစ်ပိုင်းက လျင်မြန်စွာ ထယ်ထိုးပြီးသွားခဲ့ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းက သူမဘာသာ မျိုးစေ့များကို ကြဲပက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လူတိုင်းက မြေဆီလွှာဖြင့် မျိုးစေ့များကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေလောင်းလိုက်ကြသည်။ အလုပ် ပြီးသွားသောအခါ လူတိုင်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် တန်းထိုင်ချလိုက်ကြသည်။ မြေပြင်က ညစ်ပတ်သည်ကို စိတ်မရှိကြတော့ချေ။

…

ရှန်းထင်ရွှမ်းက လက်ချောင်းသံပုရာသီးများကို ခူးလိုက်ပြီး ဧည့်သည်များကို ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်ရှိ ကင်မရာသမားကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ရှင်တို့လည်း ခူးစားလို့ရတယ်နော် “

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ကင်မရာသမားများအကြား ဘယ်သူက ပြောလိုက်မှန်း သူမ မသိချေ။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ ဖြုန်းတီးမှာမဟုတ်ပါဘူး “ မနက်ပိုင်းတွင် သူတို့က အသီးများခူးခဲ့ပြီး ဒါရိုက်တာအခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခခါ နာရီဝက်အတွင်း အရာအားလုံးကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့ကြသည်။

လက်ချောင်းသံပရာသီးများက နာမည်အတိုင်း သာမန်အားဖြင့် လက်ချောင်းအရွယ်အစားခန့် ရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ရေလောင်းထားသောကြောင့် ဤအသီးများက ပိုကြီးပေသည်။ ခရမ်းသီးအသေးတစ်ခုကဲ့သို့ အတော်လေး ကြီးပုံရပေသည်။ သူတို့က အသီးကို ခွဲလိုက်သောအခါ လက်ချောင်းသံပုရာသီး၏အတွင်းသားက ကြည်လင်နေပြီး ငါးဥဆားနယ်နှင့် ဆင်သည်ကို ခွဲခြားမိပေသည်။

သို့သော်လည်း ငါးဥဆားနယ်နှင့် အရသာမတူချေ။ ၎င်း၏ အရသာက သခွားမွှေးသီးကို မီပေသည်။

[ငါ Baidu ကို ခုပဲ သွားကြည့်တာ၊ ဒီအရာက တစ်ကတ်တီကို ယွမ်တစ်ထောင်ရောင်းတာ။]

[??? ဖာ့ချ။]

[မတန်ဘူး။]

[ငါ ဘာလို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးတာလဲ။ ဒီလောက်‌စျေးကြီးတာ မတန်ဘူးလို့ ထင်တယ်။]

...

ရှားရှားနှင့် ဒါရိုက်တာများစွာက ထိုမှတ်ချက်များကို မြင်ခဲ့သည်။ “ဒါက ဒီလောက် စျေးကြီးတာလား “

ရှားရှားက နားကြပ်မှတဆင့် ကင်မရာသမားကို အလျင်စလိုပြောလိုက်သည်။ “နည်းနည်းပဲ ခူးကြ၊ တစ်ယောက်ကို တစ်လုံးစီပဲ ခူးရမယ်၊ ဒီအသီးက တစ်ကတ်တီကို ယွမ်တစ်ထောင်ရှိတယ် “

ကင်မရာသမားက စျေးနှုန်းကို ကြားသောအခါ သူ့လက်ထဲမှ ကင်မရာကို လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက အရသာရှိတာပဲ “ ကန်းချန်းယွင်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါးဥဆားနယ်ကို စားရသလိုပဲ “

ကုယွမ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒီအသီးရဲ့ နာမည်ပြောင်က ငါးဥဆားနယ်လေ “

လျိုကျင်းက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။ “ငါ အရင်က နိုင်ငံခြားမှာ ဒါကို မြင်ဖူးတယ်၊ တစ်ကတ်တီကို ယွမ်တစ်ထောင်ရှိတယ် “

ပိုင်ဟောက်နှင့် ကန်းချန်းယွင်က မှင်တက်သွားကြသည်။ သူတို့က လက်ချောင်းသံပရာများကို ပိုပြီး‌တောင် သတိထားပြီး စားလိုက်ကြသည်။

[ဟားဟားဟား၊ သူတို့စားနေတာ လက်ချောင်းသံပုရာတွေမဟုတ်ဘူး။ ပိုက်ဆံတွေပဲ။ ငါ့ကို ရယ်သေအောင် လုပ်နေတာပဲ။]

[တစ်လုံးကို ယွမ်တစ်ရာနီးပါး ရှိလောက်တယ်မလား။ ဒါက တကယ့်ကို စျေးကြီးတာပဲ။]

...

ပိုင်‌ဟောက်က အများကြီး မစားရဲတော့ချေ။ သူက စားပြီးသွားပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်းကို မေးလိုက်သည်။

“ထင်းရွှမ်း ငါတို့ ဒီည ဒီမှာ အသားကင်လုပ်စားလို့ရလား “ သူက ကျော်ကြားလာပြီးကတည်းက အသားကင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မစားဖူးတော့ချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ရတာပေါ့ “

“အကင်ဖိုရှိလား “ ကန်းချန်းယွင်က မေးလိုက်သည်။

ဟိုးအရင်တုန်းက လုမင်ဟွေ့နှင့် တခြားလူများက ဤနေရာတွင် အသားကင်လုပ်စားဖူးကြသော်လည်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက မလုပ်ဖူးချေ။ “မရှိဘူး “

“ဒါဆို ရွာသားတွေအိမ်ကို သွားငှားရ‌အောင် “ လူတိုင်းက အလုပ်ခွဲဝေရန် စတင်လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်း။ “ဒါဆို ငါ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ခူးပြီး ဝါးချောင်းတွေ ပြင်လိုက်မယ် “

လူတိုင်းက ခွဲဝေဆောင်ရွက်လိုက်ကြသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ခူးပြီး ၎င်းတို့ကို မြစ်ဘေးတွင် နေရာချလိုက်သည်။ ထို‌နောက် သူမက တောင်အောက်ရှိ ဝါးတစ်ပင်ကို တူးလိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ၎င်းတို့ကို ခွဲလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ခဏလောက်သာ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဝါးချောင်းအမြောက်အမြားကို ခွဲပြီးသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီနှင့် တခြားလူများက ရှင်းယွမ်ရှန်တောင်ခြေသို့ ဆင်းလာပြီး ကိရိယာတန်ဆာပလာများ၊ အသားကင်သည့် စင်များ၊ မီးသွေးများနှင့် တခြားအရာများ အမြောက်အမြား သယ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွာသားများက ပါဝင်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့က အသားဟင်းများသာ ဖြစ်သည်။ ရှင်းယွမ်ရှန်တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် တခြားအရာများ ရှိသည်ကို သူတို့ သိကြပေသည်။

ရွာသားများ ရောက်လာသောအခါ ပိုင်ဟောက်နှင့် တခြားလူများက ၎င်းကို မြင်လိုက်ကြသည်။ ဤအချိန်၌ ရွာသားများက သူတို့လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို သိနေကြပြီး သူတို့ လာပေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ပစ္စည်းများကို သယ်လာပြီးနောက် ရွာသွားများက ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဧည့်သည်များက သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောချိန်မရှိခဲ့ပေ။

ကုယွမ်။ “ရွာသားတွေက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေကြတာ ဖြစ်ရမယ် “ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကုယွမ်က ကင်မရာဘက်သို့ ဦးညွတ်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် “ တခြားသူများကလည်း ရွာသွားများကို ဦးညွတ်ကာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ရွာသားများက သူတို့ကြောင့် ဤအရာများကို ပို့ဆောင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရှန်းထင်ရွှမ်းကြောင့်ဆိုတာ နားလည်ကြပေသည်။

...

ချင်ယွဲ့ကျီက မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူက စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်က ယောင်ရွာရှိ လူများ၏ အတင်းအဖျင်းများကို သိခဲ့သည်။ ရှောင်းဖုန်းမိသားစုအကြောင်းအပါအဝင် အရာအားလုံးကို သိပေသည်။ ထိုအရာက သူသည် ဤနေရာတွင် ပို့ဆောင်ရေးစင်တာတစ်ခု တည်ဆောက်ရသည့် အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရန် လိုအပ်လျှင် သူမက ရှောင်ဖုန်းကို ရှာရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ သူမက ပို့ဆောင်ရေးစင်တာတွင် ကုမ္ပဏီအားလုံးကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ပစ္စည်းအရေအတွက်က မြင့်မားလျှင် ရွာသားများက ယခုကဲ့သို့ ရှိလျှင် ချင်ယွဲ့ကျီက သူတို့ဝင်ငွေကို မြှင့်ပေးရန် သာမန်အလုပ်သမားတချို့ကို ငှားရန် ကိစ္စမရှိပေ။

…

အခန်း (၆၃) (ခ)

လူတိုင်းက အသားကင်လုပ်ရန် ပစ္စည်းများဖြင့် တောင်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက တောင်ခြေသို့ သွားကာ သူတို့ကို စောင့်နေလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက သူတို့ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ရွာသားက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို စောင့်ကြည့်နေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ သူတို့က ငါတို့ကို ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ တန်းလာပေးသွားတာ “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “သွားရအောင် “

...

လူတိုင်းက မြစ်ဆီသို့ ရောက်လာကြပြီး အသားကင်စင်များကို တပ်ဆင်လိုက်ကြကာ မီးသွေးများကို ထည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် မီးခြစ်မရှိသည်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ကြသည်။

ပိုင်ဟောက်က သူ့ဘေးရှိ ကင်မရာသမားကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မီးခြစ်တစ်ခုလောက် ရှိလား “ တစ်ဖက်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ကန်းချန်းယွင်က မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ “မင်းလိမ်ရင် နောက်တစ်ခါကျ တောင်ပေါ်က အသီးတွေ ခူးလို့ရမှာမဟုတ်‌တော့ဘူး “ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်မလား ထင်းရွှမ်း “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကင်မရာသမားများက တစ်ချိန်တည်းတွင် မီးခြစ်ငါးခု ထုတ်လာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကန်းချန်းယွင်က ‌အောင်နိုင်သူအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ဖန်သားပြင်ရှေ့ရှိ ရှားရှားက တဖြည်းဖြည်း မေးခွန်းအမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ “?” ဧည့်သည်တွေက ဘယ်အချိန်က စိတ်ကြီးဝင်သွားကြတာလဲ။

[ဟားဟား။ အမေ့ရေ။ အစ်ကိုချန်းယွင်က ဘယ်ချိန်ထဲက ဒုက္ခပေးတတ်တာလဲ။]

[သူတို့ကို ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားတွေက ဖိအားပေးခဲ့တာလေ။]

[ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သား။ ငါတို့ တစ်နေ့ ချုပ်ကိုင်ခံရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။]

...

ကုယွမ်က ရှန်းထင်ရွှမ်း‌ဘေးတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူမက ယခုလေးတင် တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေခဲ့သော်လည်း အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ပေ။ အမှန်တော့ သူမလက်များက အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသည်ကို ခံစားရပေသည်။ “ငါ ဒီဆေးတွေကို ဖယ်လိုက်လို့ရလား “

“ရတယ်” ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။ အမှန်တော့ ဤဆေးပင်များက အဓိကအားဖြင့် အပေါ်ယံသာ ဖြစ်သည်။ အားလုံးက သူမဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့်သာ ကုသခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကုယွမ်က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဆေးပင်များကို ဖယ်လိုက်ရာ သူမလက်ပေါ်ရှိ အဖုများက တကယ်ပဲ ပျောက်ကင်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အရေးအကြီးဆုံးအရာက မည်သည့်အမာရွတ်မှ မကျန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ထင်းရွှမ်း နင်က အရမ်းကောင်းတာပဲ “ လူပေါင်းဘယ်လောက်များများက ဤကဲ့သို့ ဆေးပင်များကို ရောင်းချင်ကြလိမ့်မည်နည်း။ နာကျင်မှုကို သက်သာစေပြီး အသားအရေ ဖူးယောင်နီရဲခြင်းကို လျော့ပါးစေသည်။ အရေးအကြီးဆုံးက အမာရွတ်များကိုလည်း သက်သာစေပေသည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အင်တာနက် အသုံးပြုသူများ ပြောသည့် စကားတစ်ခွန်းကို တွေးမိသွားခဲ့သည်။

“ငါက အရမ်းမတော်ပါဘူး၊ ဒီလောက်ပါပဲ၊ လောကရဲ့ တတိယအဆင့်လောက်ပါပဲ “ လူတိုင်းက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ (မူရင်းဘာသာပြန်သူမှတ်စု။ အင်တာနက် ဗန်းစကား၊ လောကရဲ့ တတိယအဆင့်လောက်ပါပဲ = အားကစားပွဲများတွင် ကြေးတံဆိပ်(တတိယဆု)က သိပ်မကောင်းဘူးဟူသည့် အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ပြီး သာမန်အားဖြင့် သူငယ်ချင်းများနှင့် စနောက်ရာတွင် အသုံးပြုပေသည်။ )

ကုယွမ်က ဘာမှလုပ်စရာမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူမက ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သန့်ရှင်းရာတွင် ကူညီလိုက်သည်။

ပိုင်ဟောက်က ငါးဖမ်းရန် စီစဉ်ထားသည်။ သို့သော် ဤမြစ်ထဲတွင် ငါးရှိသော်လည်း သူတို့ မဖမ်းနိုင်မှန်း တွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် ဤငါးများက သူ့ဘေးတွင်း မပေါ့်တပေါ် ကူးခတ်နေကြပြီးနောက် ထွက်သွားကြသည်။ “ဒီငါးတွေက င့ါကို ခနဲ့နေတယ်လို့ ခံစားရတယ် “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဟုတ်တယ်လို့ ပြောချင်ခဲ့သည်။ ဤငါးများက တကယ်ပဲ သူ့ကို ခနဲ့နေခြင်းဖြစ်သည်။ ငါးက ယခုလေးတင် ပြောနေခဲ့သေးသည်။

“အရူးပဲ၊ ငါ့ကို ဖမ်းချင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား၊ ငါက မင်းဘေးမှာ ကူးနေတာတောင် မင်းက ငါ့ကို မဖမ်းနိုင်ဘူးလေ “ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဤစကားများကို မပြောခဲ့ချေ။ ပိုင်ဟောက်က သွေးအန်သွားမည်ကို စိုးမိပေသည်။

...

ပိုင်ဟောက်က သူ့ ဖိနပ်ကို ပြန်စီးလိုက်ပြီး သူက ငါးဖမ်းခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အသားကင်စင်မှ အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ကျင်းတစ်ခု တူးလိုက်သည်။ ထို့နောက် တူးထားသည့် အားလူးများနှင့် ကန်စွန်းဥများကို အတန်းလိုက် သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီထားလိုက်ပြီး ၎င်းပေါ်တွင် သစ်ကိုင်းခြောက်များကို ထားလိုက်ကာ မီးမွှေးလိုက်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ခရမ်းသီးကို ဆေးကြောလိုက်သည်။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပန်းကန်လုံးကြီး သုံးလုံးထဲတွင် ထားလိုက်သည်။ သူမက သံဇကာပေါ်တွင် ခရမ်းသီးကို ထားလိုက်ပြီး ဆီဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြက်သွန်ဖြူတစ်လွှာ ဖြူးလိုက်သည်။ သူမက ဘေးတစ်ဖက်တွင် ငရုတ်သီးတချို့ကို ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် တဖန် ဆီတစ်လွှာသုတ်လိုက်ပြီးနောက် အကင်စင်ပေါ်တွင် ထားလိုက်သည်။

ကုယွမ်က ကြက်သွန်မြိတ်များကို ဆေးကြောလိုက်ပြီး မြစ်ဘေးတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆေးကြောနေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပန်းကန်ပြားတစ်ချပ်ထဲတွင် ၎င်းတို့ကို ထားလိုက်သည်။ သူမက သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက အပေါ်တွင် ဆီတစ်ထပ်သုတ်လိုက်ပြီး အသားကင်စင်ပေါ်တွင် တန်းထားလိုက်သည်။

လျိုကျင်းက ကြာစွယ်များကို ဖြတ်လှီးနေပြီး ပိုင်ဟောက်က အသားကင်ရန် သီတံဖြင့် သီနေခဲ့ပြီး ကန်းချန်းယွင်က ဂျပန်မှိုများကို သီနေခဲ့သည်။

အကင်စင်ပေါ်ရှိ ရနံ့က လျင်မြန်စွာ မွှေးပျံ့လာခဲ့သည်။ ကင်မရာသမားက ဆာလောင်စွာဖြင့် တဖန် ကြည့်လိုက်သည်။

ရှားရှား။ “အခုရော ဘယ်လိုလဲ၊ ဘာတာဝန်မှ မတင်ချင်တော့ဘူးလား “ ကြင်နာမှုမရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ စားသောက်နေသည်ကို ကြည့်ရှုပြီး တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလှပေသည်။

ပထမဆုံးကင်ပြီးသွားသည်က ခရမ်းသီးဖြစ်သည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဇကာကို ဘေးတွင် ထားလိုက်ပြီး ချင်ယွဲ့ကျီက ခရမ်းသီးကို ခြောက်ပုံပုံပြီး ပန်းကန်ပေါ်တွင် ပြင်ထားရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။

ခရမ်းသီးက မူလက အရသာကောင်းပြီးသားဖြစ်သည်။ ကင်ပြီးနောက် မွှေးရနံ့က နှစ်ဆဖြစ်လာသည်။ လူတိုင်းက ၎င်းကို စားနေကြသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းသာ ကျန်သည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက တူအသစ်တစ်စုံကို ယူလိုက်ပြီး ရှန်းထင်ရွှမ်း၏ ပန်းကန်ပြားပေါ်မှ ခရမ်းသီးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ “အရင်ဆုံး တစ်လုတ်လောက် စားလိုက်ဦး “

ရှန်းထင်ရွှမ်းက တစ်ကိုက်ကိုက်စားလိုက်သည်။

[အားးး သေပါပြီ။]

[အစ်ကိုရေ ရှင်က ဘာလို့အရမ်းနွေးထွေးနေရတာလဲ။]

[ငါလား။ ငါ အားရွှမ်းနဲ့ ဝိညာဉ်ချင်းသာ လဲလိုက်ချင်တယ်။]

…

နောက်ပိုင်းတွင် ကုယွမ်က ကြက်သွန်မြိတ်ကင်ကို ကောက်ယူရန် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကျွေးလိုက်သည်။ “ထင်းရွှမ်း အလုပ်ကြိုးစားနေတာပဲ “

[!! အား ငါ အားရွှမ်းကို မနာလိုတော့ဘူး။]

[အားရွှမ်းက အရမ်းပျော်စရာကောင်းနေတာပဲ။]

[ဒါပေမဲ့ အားရွှမ်းက အကင်ကင်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေတာလေ။]

လူတိုင်းက ရှန်းထင်ရွှမ်းကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လာကျွေးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ပါဝင်ပစ္စည်းများ ချက်ပြုတ်ရာတွင်သာ အာရုံစိုက်ထားနိုင်ပေသည်။

ကင်မရာသမားက ဤအရာကို မှတ်တမ်းတင်နေပြီး သူတို့က စားနေစဉ် မှတ်ချက်ပြုရန် ကန်းချန်းယွင်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ “ဒီလတ်ဆတ်တဲ့ ဂျပန်မှိုကင်က ပုံမှန်လို မြေကြီးအနံ့မရှိဘူး၊ အရမ်းအရသာရှိတယ် “

“ကြက်သွန်မြိတ်ကင်လည်း အရမ်းအရသာရှိတယ်၊ ဘုရားရေ ငါ တစ်ခါတည်း သုံးခုတောင် စားနိုင်တယ် “

“ငါ ပုံမှန်ဆို ဂျပန်မှိုကို အရမ်းမုန်းတာ၊ အရသာက အရမ်းမကောင်းဘူး၊ အဲ့ဒါက ရွံဖို့ကောင်းတယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ငါ ဒီမှိုကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါက တကယ့်ကို အရသာရှိတယ် “

“ခရမ်းသီးရဲ့အရသာက ပင်လယ်ကမာနဲ့တော်တော်တူတယ်၊ အားးးး “

“ဒီငရုတ်သီးက အရမ်းအရသာရှိတယ်၊ ငါ ဆယ်စည်းထက်ပိုပြီး စားနိုင်တယ် “

ကင်မရာသမားက မုန်းတီးသည့်အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သသည်။

ချင်ယွဲ့ကျီက ပြုံးလိုက်သည်။ “ဖြည်းဖြည်းစားကြပါ၊ အာလူးနဲ့ ကန်စွန်းဥတွေလည်း လာဦးမှာ “ သူတို့က အာလူးနှင့် ကန်စွန်းဥများကိုလည်း ဖုတ်ထားကြသည်။

[ချန်းယွင်က ကင်မရာသမားကို ဒီစကားတွေ တမင်သက်သက် ပြောတာလို့ ခံစားရတယ်။]

[ဘယ်သူက ကင်မရာသမားကို မီးခြစ်မငှားဖို့ ပြောခဲ့လို့လဲ။]

[သူ ဘာပြောပြော ကိစ္စမရှိဘူး။ ငါတော့ ဗိုက်ဆာနေပြီ။]

...

ကုယွမ်။ “ငါ ဂေါ်ဖီကင်ကို စားဖူးတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ၊ ဒါက အရသာရှိလိုက်တာ “

ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်သုတ်ကို ကင်ပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ဖရဲသီးအကြီးကြီးတစ်လုံးကို ခူးရန် သွားလိုက်ပြီး သူမ ဘယ်က ယူလာမှန်းမသိသည့် သစ်ကိုင်းများမှ လူတိုင်းအတွက် ဖရဲသီးဖျော်ရည်များ ညှစ်ထုတ်ပေးခဲ့သည်။

သူတို့က အကင်တစ်ကိုက် စားလိုက် ဖရဲသီးဖျော်ရည်တစ်ငုံသောက်လိုက် လုပ်နေကြသည်။ လူတိုင်းက အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် စားသောက်နေကြသည်။

ပါဝင်ပစ္စည်း ဒုတိယအသုတ်ကို စားပြီးနောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက အနေတော်အရွယ် သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ရှာလိုက်ပြီး တွင်းထဲမှ မီးလောင်ကျွမ်းနေသည့် သစ်ကိုင်းများကို ဘေးသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက တွင်းကို တူးလိုက်ပြီး မကြာမီ အထဲမှ ကန်စွန်းဥနှင့် အာလူးများကို ဖော်လိုက်သည်။

သူမက ကန်စွန်းဥနှင့် အာလူးဖုတ်များကို ဘေးသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ပူနေသည့် တွင်းထဲသို့ လက်လှမ်းတော့မည်ကို တခြားဧည့်သည်များက မြင်သောအခါ သူတို့က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“အဲ့ဒါက ပူတယ်၊ ထင်းရွှမ်း၊ ငါတို့ လုပ်လိုက်မယ် “

ဆိုရလျှင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက နူးညံ့သော အသားအရေရှိသည့် မိန်းကလေးဖြစ်သည်။ ၎င်းက အလွန်ပူလွန်းနေရာ သူက ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် မည်သို့ပြောနိုင်မည်နည်း။ ချင်ယွဲ့ကျီက အနည်းငယ် ထူသည့် သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ယူထားပြီး အာလူးနှင့် ကန်စွန်းဥများထုတ်ယူရန် ရှန်းထင်ရွှမ်းကို ကူညီလိုက်သည်။

ခဏလောက် အေးအောင် စောင့်ပြီးနောက် လူတိုင်းက စတင်စားသောက်ကြတော့သည်။

မြို့တော် B ရှိ အာလူးများနှင့် မတူဘဲ သူတို့လက်ထဲရှိ အာလူးများက ကစီဓာတ်မြင့်မားစွာ ပါရှိပေသည်။ တစ်ကိုက်စားပြီးနောက် ၎င်းတို့က နူးညံ့ပြီး ဖယောင်းကဲ့သို့ ချောမွတ်နေပေသည်။ ဝါးပြီးနောက် ၎င်းက ချိုမြိန်မှုကို ရရှိလာပေသည်။ “ဒါက အရသာရှိလိုက်တာ၊ ငါ စားသောက်ဆိုင်မှာ စားဖူးတဲ့ အာလူးထောင်းထက် ပိုပြီး အများကြီး အရသာရှိတယ်၊ ဒါက မွှေးနေတာပဲ “

ကင်မရာသမားက ကန်းချန်းယွင်ကို ပါးစပ်ပိတ်ထားစေချင်ခဲ့သည်။

[ချန်းယွင်၊ တော်လောက်ပြီ။]

[ငါ အရမ်းဗိုက်ဆာနေပြီ။]

[ငါရောပဲ။ +၁]

[ငါရော။]

[ငါ oven ထဲကို အာလူးထည့်ပြီးပြီ။ ဧည့်သည်တွေနဲ့အတူတူ အာလူးဖုတ် စားဖို့ အဆင်သင့်ပဲ။]

...

အာလူးများစားပြီးနောက် လူတိုင်းက အနီရောင် ကန်စွန်းဥများကို စားရန် စတင်လိုက်သည်။

သူတို့က အတွင်းရှိ ရွှေဝါရောင်ကန်းစွန်ဥ အသားများကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းက သကြားရည်ထဲတွင် ကြိုတင်ပြီး စိမ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။ ဖြတ်ထားသည့် အပိုင်းက မြင်ရသည့်အတိုင်း ချိုမြိန်ပေသည်။

[ကန်စွန်းဥကြောင့် အပူလောင်သွားတဲ့ စူပါစတားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရတာ သူတို့က အဲ့ဒါကို ချထားဖို့ ဝန်လေးနေတဲ့ပုံပဲ။ ဒါက ရယ်ရတယ်။]

[အစ်ကိုကျီရဲ့ အေးတိအေးစက်ပုံရိပ်လေးက ပျက်စီးသွားပြီပဲ။]

[ငါလည်း တွေ့တယ်။ အေးတိအေးစက်နဲ့ အစားအသောက်ရှောင်တဲ့ အမျိုးသားနတ်ဘုရားက ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ တွေးနေတာ။]

...

ကန်စွန်းဥ ကိုင်ထားသည့် ချင်ယွဲ့ကျီက အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်။ သည်တစ်ခုက အနီရောင်ဖြစ်ပြီး အတော်လေး ပူပေသည်။ တစ်ကိုက်စားပြီးနောက် ချင်ယွဲ့ကျီက ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ပြောင်းကိုင်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ညာဘက်လက်ဖြင့် ပြောင်းကိုင်လိုက်ကာ ကန်စွန်းဥကို စားရန် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တစ်လှည့်စီ ကိုင်နေပေသည်။

အစားအစာက အလွန်ပူလွန်းကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လူတိုင်းက သိပေသည်။ သို့သော် သူတို့က ချထားဖို့ ဝန်လေးနေကြသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက အစားအသောက်ဖြုန်းတီးတာကို မုန်းတီးမှန်း လူတိုင်းက သိကြသောကြောင့် သူတို့က စားဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကန်စွန်းဥများနှင့် အာလူးများကို တကယ်ပဲ အများကြီး ဖုတ်ခဲ့သည်။ လူတိုင်းက ကုန်အောင် မစားနိုင်ကြချေ။

ရှန်းထင်ရွှမ်းက အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကန်စွန်းဥများနှင့် အာလူးများကို ထုတ်ပိုးလိုက်ကာ ကင်မရာသမားကို ပေးလိုက်သည်။

ကင်မရာသမားက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် “ နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းထင်ရွှမ်းက နတ်သမီးလေးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ကန်းချန်းယွင်ကဲ့သို့ နတ်ဆိုး မဟုတ်ချေ။ သူတို့ စားချင်နေသည်မှာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာကို ဘုရားသခင်သာ သိပေသည်။

အချိန်တိုင်း ကင်မရာသများများက အသီးများကို ခူးပြီး ဒါရိုက်တာအဖွဲ့နှင့် မျှဝေရန် နောက်ဘက်သို့ သယ်သွားကြောင်း ရှန်းထင်ရွှမ်းက သိပေသည်။ သူတို့က အများကြီးလည်း မခူးပေ။ သူတို့ စားနိုင်သလောက်သာ ခူးပေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က သူတို့သည် သူတို့ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်ကိုလည်း မဖျက်ဆီးမိစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကန်စွန်းဥနှင့် အာလူးများကို တူးပြီးသောအခါ ရှန်းထင်ရွှမ်းက ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများကို ပေးရန် ပမာဏကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်ကာ ပေးလိုက်သည်။

အကင်စားပြီးနောက် လူတိုင်းက ဆေးကြောသန့်စင်လိုက်ကြပြီးနောက် အခန်းဆီသို့ ပြန်လာကြသည်။

ကန်းချန်းယွင်က ရှန်းထင်ရွှမ်းနှင့် ဂိမ်းကစားရန် စီစဉ်နေပြီး ကုယွမ်က အပေါ်ထပ်မှ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ “ငါ့အခန်းက ခုံက ကျိုးသွားပြီ “

ကုယွမ်က ပြန်လာသောအခါ ရေချိုးပြီး အဝတ်အစားများ လဲထားပေသည်။ အသားရေထိန်းသိမ်းသည့်ပစ္စည်းများကို လိမ်းပြီးနောက် သူမက ခုံက ကျိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကံကောင်းစွာပင် ကုယွမ်က လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူမက ကြမ်းပြင်နှင့် မိတ်ဆက်နေရပေလိမ့်မည်။

သူမက ထမင်းစားခန်းထဲမှ ခုံတစ်လုံးကို ယူရန် စီစဉ်နေစဉ် ရှန်းထင်ရွှမ်း ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ “ငါ လာပြီ “ ထို့နောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက ကုယွမ်၏ အခန်းမှ ထိုင်ခုံကို ထုတ်ယူလာပြီး ခြံထဲသို့ ပြန်သွားကာ ဓားတစ်ချောင်းနှင့် ပုဆိန်တစ်လက်ကို ယူလိုက်သည်။

သူမက သစ်ကိုင်းကို ဘယ်က ဖြတ်လာခဲ့လဲ သူတို့ မသိလိုက်ချေ။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက သစ်ကိုင်း၏ မညီညာသည့်အပိုင်းများကို အရင်ဆုံးဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ချောမွေ့အောင် လုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းအထဲတွင် အပေါက်တချို့ တူးလိုက်သည်ကို လူတိုင်းက မြင်လိုက်ရသည်။

[ဒါက ဝက်အူမလိုဘူးမလား။]

[အားရွှမ်းက လက်သမားအလုပ်လုပ်တိုင်း ဘယ်တုန်းကမှ ဝက်အူမသုံးခဲ့ဘူးဆိုတာ အားရွှမ်းပရိသတ်တွေဆိုရင် သိတယ်။]

[နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တုန်းက အားရွှမ်း ပန်းပင်အကိုင်းအခက်တွေကို ပြုပြင်မွမ်းမံဖို့ ကတ်ကြေးသုံးတာကို မြင်လိုက်ကတည်းက ထိုင်ခုံတစ်လုံးလုပ်ဖို့ ဓားတစ်ချောင်းကို သုံးတာကို မြင်ရတာ ငါ့အနေနဲ့ မအံ့ဩမိဘူး။]

…

ရှန်းထင်ရွှမ်းက သစ်ကိုင်းများကို ထွင်းထုရန် ဓားတစ်ချောင်းကို ယူလာပြီး ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထွင်းထုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှန်းထင်ရွှမ်းက သစ်သားတုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံအောက်ခြေဆီသို့ ၎င်းကို ဖိလိုက်သည်ကို လူတိုင်းက မြင်လိုက်ရသည်။

“ကလစ်” ဟူသည့် အသံသာ ကြားလိုက်ရပြီး ၎င်းက ချိတ်ဆက်သွားပုံပေါ်ပေသည်။ ရှန်းထင်ရွှမ်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ခုံကို ချထားလိုက်ပြီး ၎င်းကို ထိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ တည်ငြိမ်မှုက မဆိုးပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခု ကောင်းသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမက ၎င်းပေါ်တွင် လိုင်းတချို့ ထွင်းထုလိုက်သည်။ ၎င်းတို့က အလွန်ရိုးရှင်းသည့် ပုံစံများဖြစ်ကြသည်။

ထွင်းထုပြီးနောက် တဖန် အ‌ရောင်တင်ဆေးဖြင့် ပြောင်လက်အောင် တိုက်ချွတ်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံကို ယခု ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီးသွားခဲ့သည်။

တခြားဧည့်သည်များက မှင်တက်နေကြသည်။

[ပုံစံက ကြည့်ရတာအရမ်းကောင်းတာပဲ။ တခြားဧည့်သည်တွေရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရတာ ငါ အရမ်းပျော်တာပဲ။]

[အမေ့ရေ။ ဒါက ဘယ်လိုလက်မျိုးလဲ။]

ကုယွမ်က ချက်ချင်းပင် ဤထိုင်ခုံနှင့် ချစ်ကျွမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။ “ရိုက်ကူးရေးပြီးသွားရင် ငါ ဒီခုံကို အိမ်ယူသွားလို့ရလား “

ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က သဘာဝကျစွာပင် ရိုက်ကူးရေးတစ်ခုစီအတွက် တူညီသည့် ထိုင်ခုံကို အသုံးပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

[အားရွှမ်းက အနန္တတန်ခိုးရှင်နတ်ဘုရားမလား။]

[လယ်စိုက်တယ်။ ကခုန်တယ်။ ချက်ပြုတ်တယ်။ ပြီးတော့ အခု လက်သမားလုပ်တတ်တယ်။]

…