အခန်း (၄၅၅-၄၅၆)

အခန်း (၄၅၅)။

လုံးဝဉဿုံ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း။ တကယ့်ကို အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းပင်။

ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ချန်ပီယံမြို့စားသည် ဟုန်ယွိ၏ လူသားအင်မော်တယ် သိုင်းတာအိုနှင့် ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ၏ ကြီးမြတ်သော လက်ဝါးတံဆိပ်တော် သုံးရပ်ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် အလဲလဲအကွဲကွဲ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြန်လေပြီ။

ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် စုစည်းနိုင်မှသာ ‘ကောင်းကင် အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ကို ထိုးဖောက်၍ ဟုန်ယွိကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ၊ မဟာတံဆိပ်တော် ဆယ်ပါး၊ လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားတို့အပြင် ‘ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လေ၊ မိုးကြိုး’ ဟူသည့် ဓားလေးလက်ကိုလည်း သူ ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။ သူသည် ထိပ်တန်း အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထက်ပင် သာလွန်နေသူ ဖြစ်သည်။ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ သခင်များမှလွဲ၍ အဆင့် ၆ မိုးကြိုးကပ်ဘေး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော ကျိုးထိုက်ကျူပင်လျှင် သူ၏လက်ထဲတွင် ပျက်စီးခဲ့ရဖူးသည်။

အထူးသဖြင့် ဟုန်ယွိ၏ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်မှာ လူသားအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ သွားပြီးနောက် သူသည် လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားကို ယခင်ကထက် ပိုမိုကျွမ်းကျင် လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာပြီး သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ သည်။

လူသားအင်မော်တယ်၏ နှလုံးသားနှင့် လူသားအင်မော်တယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်။ ပြီးပြည့်စုံ သော ပေါင်းစပ်မူ။

“တကယ်လို့, ဒီချန်ပီယံမြို့စားသာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ငါးကြိမ်လောက် ကျော်ဖြတ်ပြီး၊ သူ့ မှော်စွမ်းအားကို ပိုမိုနက်နဲအောင် ကျင့်ကြံထားခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ သိုင်းပညာမှာလည်း လူသား အင်မော်တယ် အဆင့်အထိ ရောက်အောင် မြှင့်တင်ထားခဲ့ရင်, ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား ရဲ့ အစစ်မှန် စွမ်းအားကို အသုံးပြီး ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဆိုရင် သူ ဘယ်လိုလုပ် အခုလို မျိုး အရှက်တကွဲ ရှုံးမှာလဲ။ ဒီနတ်ဘုရားဓားက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက်, ကိုင်တွယ်တဲ့သူက ကျွမ်းကျင်မှု ရှိမရှိအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပဲ။”

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပြန့်ကျဲနေသော စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစများကို ကြည့်ရင်း ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့ကို အပြီးသတ် ချေမှုန်းရန်အတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအကွက်ဖြစ်သည့် ‘ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်’ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် ကံတရား အလွန် ကောင်းသူဖြစ်သည်။ သူ ရှုံးနိမ့်သည့် အကြိမ်တိုင်း တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားသစ်များနှင့် ရတနာသစ်များကို အမြဲ ရရှိလေ့ရှိသည်။ ရှုံးနိမ့်လေ ပို၍ အစွမ်းထက်လာလေ ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် သူသည် ဟုန်ယွိနှင့် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသူ ဖြစ်ရာ ကံတရားနှင့် ‘ကိုးငါးလမ်းစဉ်’တို့၏ သဘောတရားကို သိရှိထားသည်။ သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ပီယံမြို့စားကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပါက သူ၏ ကံတရား မှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားနိုင်ပြီး သူ နောင်တရစရာဖြစ်ရပ်မျိုး ကြုံရလိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။ အကယ်၍ သူသာ ချန်ပီယံမြို့စားကို အနိုင်ယူပြီး အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီး ပစ်နိုင်ခဲ့ပါက သူသည် မည်သူမျှ တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံ သို့ ထိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကံတရား လွန်ဆွဲပွဲဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲ ငါးကြိမ်အပေါ် အခြေခံ နေသည်။

ခိုင်လုံသော သက်သေမရှိသော်လည်း “အရာရာတိုင်း ငါးကြိမ်ထက် မပိုစေရ” ဟူသည့် နိယာမကို ဟုန်ယွိ နားလည်ထားသည်။ အကယ်၍ ခြောက်အကြိမ်မြောက်သာ ရှိခဲ့ပါက သူ ကိုယ်တိုင် အန္တရာယ် ကြုံရပေလိမ့်မည်။

သူသည် ချန်ပီယံမြို့စားကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ထပ်မပေးနိုင်တော့ပေ။ ယခုအခါ ချန်ပီယံမြို့စားသည် တာအိုကျင့်စဉ်ကိုပါ တတ်မြောက်ထားပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ကို လွှတ်ပေး လိုက်ပါက နောင်တွင် အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် ချန်ပီယံမြို့စား၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲပြီး အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူ များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ တာအို ကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ် မုန်တိုင်းအတွင်းမှ ထွက်ပြေးရန်မှာ လွန်စွာ ခက်ခဲလှပေသည်။

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်မှာ မည်မျှ ထက်မြက်သနည်း။ သူသည် အရာအားလုံးကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

‘ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်’ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားလှသော ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု မှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဆင်းသက်လာပြီး ချန်ပီယံမြို့စား၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ အတွေးစများသည် ‘ဆေးမီးလျှံ နတ်ဘုရားဓား’ ၏ ပြင်းထန်သော ဓားချက်ကို ခံထားရသည်။ ‘မိုးကြိုးဓား’ ၏ ထက်မြက်မှုကြောင့် ထိုအတွေးစများမှာ ဒဏ်ရာရနေပြီး ‘ဗုဒ္ဓလက်ဝါး’ ကြောင့် လုံးဝ ကွဲကြေနေပြီ။ ဤသို့ဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသော အတွေးစအများစုမှာ ‘ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်’ ၏ စုပ်ယူမှုဒဏ်ကို မခုခံနိုင် တော့ဘဲ အတွင်းသို့ ပါသွားကြတော့သည်။

သို့သော် ချန်ပီယံမြို့စားတွင် အဓိက နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ ၈၁ ခု ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ထို အတွေးစ ၈၁ ခုကို အတွေးစ ၉ ခုစီ တစ်အုပ်စုပြု၍ အုပ်စု ၉ ခု ခွဲထားသည်။

ထိုအတွေးစ တစ်ခုချင်းစီမှာ နွားခေါင်းအရွယ်စားခန့် ကြီးမားပြီး နက်မှောင်နေပြီး၊ အတွေးစများ၏ အပေါ်တွင်မူ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်ပြီး၊ ရူးသွပ်နေသော ပုံရိပ်များကို ဝိုးတဝါး မြင်နေရ၏။ ထိုပုံရိပ်များမှာ အသက်လု ထွက်ပြေးနေရသော ချန်ပီယံမြို့စား၏ မျက်နှာပင် ဖြစ်ပြီး၊ မြင်ရသူအဖို့ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

မူလက ချန်ပီယံမြို့စားသည် ကြည့်ကောင်းပြီး ခန့်ညားသော၊ တစ်ခါတစ်ရံ မကောင်းဆိုး ဝါးဆန်ဆန် အပြုံးမျိုး ပြုံးတတ်သော စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ခန့်ညားထည်ဝါသော လူငယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ အတွေးစများပေါ်တွင် ပေါ်လာသော မျက်နှာ များမှာမူ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးလှသဖြင့် တစ်ကြိမ်မြင်ရုံနှင့် တစ်သက်လုံး အိပ်မက်ဆိုး မက်စေလောက်သည်။

ဤကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပညာရှင်တစ်ဦးသည် အသက်လု ထွက်ပြေးရချိန်တွင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော အတွေးစများနှင့် ယုတ်ညံ့သော အတွေးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည် ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ မြတ်ဗုဒ္ဓပင် မြင်လျှင် ကြက်သီးထသွားနိုင် ပေသည်။

“ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒလဲ။ မင်းက မိစ္ဆာတွေထဲက မိစ္ဆာပဲ။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောင် မင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ မင်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ အတွေးစ တွေက အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ မင်းကို ကျိန်းသေပေါက် အလွတ်မပေးနိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ကြိမ်ဟာ ငါ တကယ် ဒုက္ခရောက်မယ့် အချိန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ကြီးပွားခြင်းနောက်ကွယ်မှာ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းဆိုတာ ရှိစမြဲပဲ။ ငါ မင်းကို ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ဖိနှိပ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ ခြောက်ကြိမ်မြောက်ဆိုရင်တော့ ငါ အားနည်းသွားလိမ့် မယ်။”

“မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၊ အတိုင်းဆမဲ့အတိတ်၊ ထာဝရအနာဂတ်၊ မပျက်စီးနိုင်သော မူလဝိညာဉ်၊ ကုံထော်တံဆိပ်၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးခဲခြင်း။ ချိပ်ပိတ်စမ်း။”

ဟုန်ယွိသည် အဓိက အတွေးစ ၈၁ ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဓိက အတွေးစ တစ်စက်ချင်း စီမှာ အခြားသော အတွေးစများထက် ၁၀ ဆမျှ ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အတွေးစ ၉ ခုစီ စုစည်း၍ ထူးဆန်းသော သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး ထိုသင်္ကေတ ၉ ခုမှာလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်ကာ ထူးဆန်းသော အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီး ခင်းကျင်းထားသည်။ ၎င်းမှာ ကြယ် ၉ လုံးနှင့် တူပြီး ‘ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး’ ဟူသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤကဲ့သို့သော တာအိုကျင့်စဉ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသလို မမြင်ဖူးပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် အင်အားကြီးမားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သံယယရှိစရာ မလိုပေ။ ယခုအခါ ချန်ပီယံမြို့စား၏ အခြားသော အားနည်းသည့် အတွေးစများမှာ ဝဲဂယက်အတွင်း ပါသွားပြီဖြစ်ရာ ဤအတွေးစ ၈၁ ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော် ဤ ၈၁ ခုမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည်။

ဟုန်ယွိသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းများနှင့် အတူ ဂါထာမန္တန် ရွတ်ဖတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အေးခဲသွား ပြီး ‘ဟင်းလင်းပြင် ချိပ်ပိတ်တံဆိပ်’ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် အရာအားလုံးမှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ချိပ်ပိတ်ခံလိုက်ရပြီး အေးခဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂလောင်... ဂလောင်... ဂလောင်….

ဖန်ခွက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့် ခေါင်းပြတ်နေသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ချန်ပီယံမြို့စား ၏ အတွေးစ ၈၁ ခုမှာ အေးခဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်နံရံကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်မိနေကြ သည်။ သတ္တုချင်း ထိမိသည့်အသံများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင် ကို ဆွဲဖြဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးသည် ဤဟင်းလင်းပြင်၏ ခိုင်ခံ့မှု ကို အဆပေါင်း ထောင်ချီ၍ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သဖြင့် အတွေးစအားလုံးမှာ လှောင်အိမ်ထဲ တွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဧကရာဇ် ယန်န်ဖန်း၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးသည် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှပင် ညှစ်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ဟုန်ယွိတွင် ထိုမျှအထိ စွမ်းအား မရှိသေး သော်လည်း ချန်ပီယံမြို့စားကို ထွက်ပြေးမရအောင် တားဆီးရန်မှာမူ သူ့အတွက် မခက်ခဲ ပေ။ အထူးသဖြင့် ချန်ပီယံမြို့စားမှာ သိုင်းပညာကိုသာ နှစ်ရှည်လများ ကျင့်ကြံလာသူ ဖြစ်ပြီး တာအိုကျင့်စဉ်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားမလည်သေးပေ။ ယခုအခါ သူသည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော မြားတစ်စင်းနှင့်သာ တူနေတော့သည်။

“ဟုန်ယွိ၊ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် မသေမချင်း ငါ ဘယ်တော့မှ အနားယူမှာ မဟုတ်ဘူး။” ချန်ပီယံမြို့စားသည် သူ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း နားလည်သွားသည့်အခါ သူ၏ အတွေးစ ၈၁ ခုမှာ တုန်ခါသွားပြီး စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“ငါ ဒီကို မလာခင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ စကားကို နားမထောင်ခဲ့မိတာ နှမြောစရာပဲ။ တကယ်လို့ ငါသာ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဖန်ဟွမ်အသက် ဝိညာဉ်ဓားကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဟုန်ယွိ ဆယ်ယောက်ရှိရင်တောင် ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေကုန်မှာပဲ။ ငါက ဒီ ‘မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို အုပ်ချုပ်ရမယ့်သူ၊ မင်းတို့အားလုံးက ငါ့နောက်က လိုက်ရမယ့် ဇာတ်ပို့တွေပဲ။ ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ငါ့လို ‘ကောင်းကင်ပြင်ပ နယ်မြေ’ က လာတဲ့လူက၊ မင်းတို့ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်တဲ့ အသိပညာတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ။ မင်းလို ဇနပုဒ်သားတစ်ယောက်ကို ရှုံးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး။ ဒီနယ်မြေပေါ်မှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေတာလား။ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒီ ‘မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်’ ဟာ အရမ်းကို ကြွယ်ဝတယ်၊ ရှေးဟောင်း ခေတ်၊ မဟာကမ္ဘာဦးခေတ်နဲ့ အလယ်ခေတ်က လူသားယဉ်ကျေးမှုတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ငါသာ ဒီမဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ကြီးမြတ်တဲ့ အောင်မြင်မူ တွေ ရရှိနိုင်မှာ။ ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဟုန်ယွိ... ဒီနေ့ မင်းသေမလား၊ ငါသေမလား ကြည့်ကြတာပေါ့။”

ချန်ပီယံမြို့စားသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။ အတွေးစ ၈၁ ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သင်္ကေတများအားလုံးမှာ ပေါင်းစပ် ယှက်နွယ်ကာ ကိုးမီတာရှည်ပြီး ခြောက်မီတာမြင့်သော ‘ခံတပ်သင်္ဘော’ ကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသင်္ဘောကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဆုံးမရှိသော လှိုင်းပုတ်သံများ ထွက်ပေါ် လာသည်။ ဤခံတပ်သင်္ဘောကြီးမှာ လှိုင်းများကို ခွဲထုတ်ပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းစွမ်းအားများကို မောင်းနှင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ‘ဒုက္ခပင်လယ်’ ကို ဖြတ်ကျော်၍ ‘နိဗ္ဗာနကမ်းခြေ’သို့ ရောက်ရှိ ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် သင်္ဘောတစ်စင်း၏ အရှိန်အဝါမျိုးကို ဝိုးတဝါး ပေးစွမ်းနေ၏။

“အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ပ နယ်မြေလား” ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စား ပြောသွားသော စကားကို ပြန်တွေးနေပြီး သူ၏ အတွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။

‘အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ပ နယ်မြေ’ ဆိုသည်မှာ သာမန်အားဖြင့် “ကောင်းကင်ယံ၏ အပြင်ဘက်ရှိ အမည်မသိ ကမ္ဘာတစ်ခု” ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့သော သာမန် လူများကမူ ၎င်းကို “အင်မော်တယ်များ နေထိုင်ရာ ကောင်းကင်နန်းတော်” ဟု နားလည် ကြသည်။ စစ်တိုက်ရာတွင် စစ်တပ်တစ်ခုသည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ပါက ‘အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ပ’ အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ဟု ပြောလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိ သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရာ ‘ယန်စိတ်ဝိညာဉ်’အဆင့်သို့ ရောက်လျှင်ပင် အလတ်စား ကမ္ဘာတစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိသည်။ အင်မော်တယ်များ စုဝေးရာ နေထိုင်ရာ ကောင်းကင်နန်းတော်ဆိုသည်မှာ မရှိပေ။

သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင်လည်း နိုင်ငံတည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးများသည် ‘အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ပနယ်မြေ’ မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်လေ့ရှိကြသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ အစွမ်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤချန်ပီယံမြို့စား၏ ဇာစ်မြစ်မှာမူ အမှန်တကယ်ပင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်နေ ဆဲပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ထိုအရာများကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ပီယံမြို့စား ပြောင်းလဲထားသော ခံတပ်သင်္ဘောကြီးမှာ အတိုင်းအဆမဲ့သော အရှိန်အဝါဖြင့် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ချေမှုန်းပစ်ရန် နှင့် ဝဲဂယက်အတွင်း စုပ်ယူခြင်းခံထားရသော အတွေးစများကို ပြန်လည် ရယူရန် ကြိုးစား နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော။”

ထိုသင်္ဘောကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းသည် ‘ဖန်ဆင်းခြင်းတာအို’၏ အမြင့်ဆုံးသော ‘စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း’ ကျင့်စဉ်ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ‘ဖန်ဆင်းခြင်း ကောင်းကင်ကျမ်း’ ရှိ အမြင့်ဆုံးသော ပုံရိပ်မှာ တာအိုသခင် တစ်ဦးလည်း မဟုတ်သလို၊ လူသားပုံစံလည်း မဟုတ်ဘဲ၊ ‘နိဗ္ဗာနကမ်းခြေ’ သို့ ခရီးနှင်နိုင်သည့် သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း သာ ဖြစ်သည်။ ဤ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော’ တွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော စွမ်းအားများ ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ထူးခြားချက်များမှာ ‘အတိတ်ကျမ်း’ ရှိ ‘အမိတ္တဘမြတ်စွာဘုရား’ နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ် နိုင်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း ဟုန်ယွိ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ လူသားအင်မော်တယ် သိုင်းဆန္ဒနှင့် ‘နိဗ္ဗာနကမ်းခြေသို့ သွားရာ ပါရမီတံတား’တို့ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက် သည်။ ကြီးမားလှသော သိုင်းဆန္ဒမှာ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လူသားအင်မော်တယ် သိုင်းပညာ၏ သိုင်းဆန္ဒနှင့် အမြင့်ဆုံး တာအိုကျင့်စဉ် တို့အကြား နောက်ထပ် ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ ‘ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ’ သည် ဟင်းလင်းပြင်၌ လွင့်မျောနေသော ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သူ၏ လက်များမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ သော စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားသည် သူ့သခင်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ခေတ္တ လွတ်ကင်းနေသော် လည်း ၎င်းကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ထားရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ် များလှသည်။ ချန်ပီယံမြို့စားသည် အချိန်မရွေး ၎င်းကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် ‘ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ’ ကို အသုံးပြု၍ ထိုဓားကို ဖိနှိပ်ကာ ဓားအပေါ် လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှု ရယူရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝုန့်... ဝုန့်... ဝုန့်...

ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဓား၏ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် မဟုတ်ဘဲ ဓား၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားသော ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာ ‘ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ’ ရှေ့တွင်မူ အလွန်ပင် အားနည်းလှသည်။ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အခါ ဟုန်ယွိ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ မှ နားလည်ထားသော ဉာဏ်ပညာ၊ သတ္တိ၊ မေတ္တာနှင့် သစ္စာတရား ဟူသည့် ကြီးမြတ်သော အမှတ်အသား လေးပါးမှာ စီးဝင် သွားပြီး ဓားကို ဖွဲ့စည်းထားသော နိယာမများနှင့် ချက်ချင်း ဟန်ချက်ညီသွားခဲ့သည်။

ဒိုင်း…

ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား အတွင်းရှိ ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာ ချက်ချင်း ပင် အပြင်သို့ မောင်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ပီယံမြို့စား၏ အဓိက အတွေးစ ၈၁ ခုမှ ပြောင်းလဲထားသော ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော’နှင့် ဟုန်ယွိ၏ သိုင်းဆန္ဒ၊ ‘ပါရမီတံတား’၊ ‘လူသား အင်မော်တယ်၏ အမှန်တရား ဟိန်းဟောက်သံ’ တို့မှာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမိကြသည်။

ဟုန်ယွိသည် ယခုအခါ စစ်မှန်သော လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ သိုင်းဆန္ဒမှာ အံ့ဖွယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။ အထူးသဖြင့် လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားမှာ နတ်ဘုရားသန္ဓေသားဖြစ်ရာ ၎င်း၏ သွေးနှင့် စွမ်းအားများမှာ သာမန် လူသား အင်မော်တယ်များထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းလှသည်။

ဤဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သိုင်းဆန္ဒမှာ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော’ နှင့် တိုက်မိသွားသည်။ သင်္ဘောကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် စတင် ပြိုကွဲလာခဲ့သည်။ ‘ပါရမီတံတား’ မှ ထွက်ပေါ်လာ သော သိုင်းဆန္ဒနှင့် တိုက်မိပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းသည် တစ်လက်မချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး အဓိက အတွေးစ ၈၁ ခုအဖြစ် ပြန်လည် ကွဲကြေသွားတော့သည်။

“အလင်းနှင့် အမှောင် မဟာအတားအဆီး။”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိသည် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ချန်ပီယံ မြို့စားကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးနိုင်တော့ပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းရှိ ဥက္ကာခဲများအလယ်တွင် ကြီးမားလှသော တာအိုသခင်တစ်ဦးနှင့် ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

‘ဗေရောစနဗုဒ္ဓ’ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ‘ရွှမ်ထျန့် တာအို သခင်’၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ အမှောင်ထုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုနတ်ဘုရားကြီး နှစ်ပါးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ပြီး လက်ဝါးတံဆိပ် များ ဖော်ဆောင်ကာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်ကြသည်။ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခု လုံးမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသလိုပင်။ နေရာအနှံ့ မှ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ‘မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ’ ဟူသော ဓာတ်ကြီးလေးပါးစလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ထို့နောက် မမြင်နိုင်သော ရွှေရောင်တံတားတစ်စင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အလင်းနှင့် အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ တခဏ အတွင်းမှာပင် ပျက်ဆီးနေသော အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မန္တလာ’ မဟာ အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ချန်ပီယံမြို့စား ၏ အဓိက အတွေးစများနှင့် ဝဲဂယက်အတွင်း စုပ်ယူထားသော အတွေးစ ၁၆,၀၀၀ ကျော်တို့ကို လုံးဝ ချိပ်ပိတ်လိုက်တော့သည်။

ဒိုင်း…

‘အလင်းနှင့် အမှောင် မဟာအတားအဆီး’ တစ်ခုလုံးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤကျုံ့ဝင်မှုသည် ကမ္ဘာပျက်သကဲ့ သို့ အခြေအနေကို ယူဆောင်လာမည် ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဟုန်ယွိ၏ လက်ထဲ၌ ကျိန်းသေပေါက် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရတော့မည်ကို သိပြီး၊ ကြောက်လန့်သွားခဲ့ပြီ။

“ဟုန်ယွိ၊ ဟုန်ယွိ၊ အတားအဆီးကို မကျုံ့လိုက်ပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မဟာ အတားအဆီး’ က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ အတားဆီး ကျုံ့သွားတာ နဲ့ ငါ့စိတ်ဝိညာဉ် မှတ်ဉာဏ်တွေ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ့ကို အကျဉ်းချထားလည်း ငါဂရုမစိုက်ပါဘူး။ မင်းမသိသေးတဲ့ အသိပညာတွေ အားလုံးကို ငါပြောပြမယ်၊ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်း လူသားမျိုးနွယ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှာ ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် ပုံစံတွေနဲ့ နိယာမတွေ အားလုံးကို လည်း ငါပြောပြမယ်။ မင်းကို စစ်မှန်တဲ့ ‘သူတော်စင်’တစ်ဦး ဖြစ်လာအောင် ငါ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ အားလုံး ပြောပြပါ့မယ်။”

ချန်ပီယံမြို့စား၏ မှော်စွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

“အို…” ဟုန်ယွိ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဒါက မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် သက်သက်ပဲ။ မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်က တခြားတစ်နေရာမှာ ရှိနေသေးတာပဲ။ ငါ မင်းရဲ့ ဒီစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင်တောင် မင်းမှာ နောက်ထပ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခု ကျန်နေဦးမှာပဲ။ မင်းရဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားရုံပဲ ရှိမှာ။ မင်းရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် အခုလို အသက်အတွက် တောင်းပန်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ ဘယ်လို ယုတ်မာတဲ့ အစီအစဉ်မျိုးကို ရှိနေလဲ။”

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါက ‘အတွေးမဲ့ငြိမ်သက်ခြင်း’ နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုပြီး ငါ့စိတ်ဝိညာဉ် အားလုံးက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့တာ။” ချန်ပီယံမြို့စားက ပြောသည်။ “ဟုန်ယွိ၊ မင်းရဲ့အစွမ်းကို ငါ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ငါ့အစ်ကိုကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး မင်းနောက်ကို တစ်သက်လုံး လိုက်ပါ့မယ်။”

“အို….၊ မင်းက တိုင်းပြည်အတွက် စွမ်းဆောင်ချက်တွေ အများကြီး လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ တယ်။ ရန်သူတွေကို နှိမ်နင်းပြီး နယ်မြေတွေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တယ်။ ငါ မင်းကို မသတ်သင့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီး ငါ မသေမချင်း အနားယူမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် အများ ကြီး သိနေရတာလဲ။ မင်းရဲ့ဇာစ်မြစ်ကို ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း။ ‘အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ပနယ်မြေ’ ဆိုတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။ ပြောစမ်းပါဦး။”

ဟုန်ယွိ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မဟာအတားအဆီး’ ကျုံ့ဝင်နေမှု ကို ခေတ္တ ရပ်တန့်ထားလိုက်သည်။ ထိုသို့ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ပီယံမြို့စား၏ အတွေးစများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ လက်သွားခဲ့သည်။

“အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း။”

ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အဆုံးမရှိသော အချိန်ကာလမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းပြန် စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော လက်သီးကြီးတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင် ကို ဆွဲဖြဲပြီး ဟုန်ယွိ၏ ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မဟာအတားအဆီး’ ကို ရိုက်နှက်လိုက်တော့ သည်။

“ကျိုးထိုက်ကျူ၊ အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း။”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိ၏စိတ်မှာ လှုပ်ခါသွားပြီး၊ ‘ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ’က ဖန်ဟွမ်အသက် ဝိညာဉ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တန်ပြန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ တစ်ချိန် တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်အာရုံမှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုဆီသို့ ရောက်သွားသဖြင့် ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မဟာအတားအဆီး’ မှာ အတားအဆီးမဲ့စွာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ဘာမှမကျန်သလောက် အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုအဖြစ် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် နက်ရှိုင်းပြီး သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကြီးကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်မူ မည်သည့် အသံမျှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာတော့ပေ။

ထို့နောက် မဟာအတားအဆီးကြီးအတွင်းမှ သန့်စင်ပြီး အညစ်ကြေးကင်းစင်သော စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ အပိုင်းအစများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာမူ အတားအဆီး ကျုံ့ဝင်သွားချိန်တွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“နှမြောစရာပဲ၊ ငါ သူ့ကို ‘အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ပနယ်မြေ’ အကြောင်း မေးချင်သေးတာ။ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအကြာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ နိယာမတွေနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု တွေ အကြောင်းကိုရော။ ကျိုးထိုက်ကျူက ဝင်နှောက်ယှက်လိုက်လို့ သူ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသား လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ဖော်ပြ၍မရသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို တိုးတိတ် စွာ ချလိုက်မိသည်။ ဤခံစားချက်မှာ နှမြောစရာလည်း ကောင်းသလို စိတ်သက်သာရာ လည်း ရသွားစေသည့် ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၄၅၆)။

“အစွန်းရောက်ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း။”

ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စားကို စစ်မေးနေစဉ် ကျိုးထိုက်ကျူက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဇာစ်မြစ်မှာ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူပြောခဲ့သော ‘ကောင်းကင်အပြင်ဘက် ကမ္ဘာ’၊ သူပိုင်ဆိုင်သော အသိပညာများနှင့် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် လူသားလမ်းစဉ်၏ အနာဂတ်အပြောင်းအလဲများ၊ ဤအရာအားလုံးသည် ယခုအခါ အဖြေရှာမရနိုင်သော ပဟေဠိများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

သူနှင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြိုင်ဘက်မှာ ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မန္တလာ’ မဟာအစီအရင်၏ အတားအဆီးအတွင်း၌ ထိုကဲ့သို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဟုန်ယွိသည် စိတ်ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားရသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမူကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တရားမျှတစွာ ပြောရလျှင် ချန်ပီယံမြို့စား ယန်အန်းသည် ထူးခြားသော နောက်ခံ နောက်ကြောင်း ရှိပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကိုယ်ခံပညာ၊ ထူးချွန်သော ပါရမီနှင့် ကာကွယ်ပေး မည့် နတ်ဘုရားလက်နက်တို့ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသာ ဆက်ကြီးထွားနေ မည် ဆိုလျှင် အနာဂတ် လူသားမျိုးနွယ်၏ လမ်းစဉ်တွင် တောက်ပမည့်သူ ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုသူမှာ အလွန်အမင်း မာနကြီးပြီး တစ်ဖက်သားကို နှိမ်ချလိုစိတ် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ စိတ်ရှည်သည်းခံတတ်မည်ဆိုပါက သူ၏ အောင်မြင်မှုမှာ အတိုင်းအဆ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိ လုပ်နိုင်သည့်အရာ ဘာမျှ မရှိတော့ပေ။ ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မဟာအတားအဆီး’ ၏ သန့်စင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ချန်ပီယံမြို့စား၏ မှတ်ဉာဏ် အားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လုံးဝဥဿုံ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ မေးခွန်းများ ထပ်မံမေးမြန်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ပြင် ဟုန်ယွိတွင် မေးခွန်းမေးနေ ရန် အချိန်လည်း မရှိတော့ပါ။

ကျိုးထိုက်ကျူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော ‘အစွန်းရောက်ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ တိုက်ကွက်မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာဝေးသော ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံ သွားခဲ့သည်။ ထိုဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အချိန်ကာလများ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းပြီး ပုံပျက်သွားသည့် ခံစားချက်မှာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်လာသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ အားလုံးမှာ ပြင်းထန်သော အချိန်နောက်ပြန်လှည့်မှုဒဏ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အချိန်ကာလက လျင်မြန်စွာ နောက်ပြန်စီးဆင်းသွားသည်။

ရုတ်တရက်၊ သန့်စင်ခြင်း ခံထားရသော ချန်ပီယံမြို့စား၏ အသိစိတ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြန်သည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာ ဝိုးတဝါး တုန်ခါနေ ပြီး ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဝိညာဉ်မှာ ပြန်လည် နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်၊ ငါ့မိန်းမတွေ...”

ဘာမျှမရှိသလို ဖြစ်နေသော်လည်း မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အသံမှာ ထိုအသိစိတ်အတွင်းမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

“ချန်ပီယံမြို့စား... မင်း သေသွားပြီ။ ဘယ်သူမှ အချိန်မြစ်ရေကို နောက်ပြန်မစီးစေနိုင်ဘူး။ ဒါက ခေတ္တဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လှည့်စားမှုတစ်ခုပဲ။ မင်းရဲ့လမ်းကို မင်းသွားတော့။ မင်းရဲ့ ဇနီးနဲ့ သားသမီးတွေကို ငါ ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။” ဟုန်ယွိသည် ဤမြင်ကွင်း ကို မြင်သည့်အခါ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ ‘အစွန်းရောက်ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန် လှန်ခြင်း’ တိုက်ကွက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ယောင်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ပြင်းထန်သော အသိစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ‘အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ ကြောင့် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ချန်ပီယံမြို့စား ၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ လှည့်စားမှု ပုံရိပ်ယောင် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ချန်ပီယံမြို့စား သေဆုံးခါနီး အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် မကျေနပ်ချက် အာဃာတသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအာဃာတမှာ ပျောက်ကွယ်လုဆဲဆဲမှာ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ကျင့်စဉ်ကြောင့် ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားခြင်းဖြစ်ရာ ဟုန်ယွိက ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိ၏ နောက်ဆုံးစကားများမှာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ စရိုက်ကို ဦးတည်ကာ ထိုအာဃာတ ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမှစ၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် ချန်ပီယံမြို့စား၏ အတွေးစ အစအနပင် ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အာဃာတပင် လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အာဃာတပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ဆုံးရှုံးသွားသော အရာမှာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မလာနိုင်တော့ပေ။ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် အရှင်သခင်တစ်ဦးပင်လျှင် ချန်ပီယံမြို့စားကို ကယ်တင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။

...

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း…။

ဟုန်ယွိ၏ စကားကို နားလည်သွားသည့်အလား ချန်ပီယံမြို့စား၏ အတွေးစများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော အရာများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စစ်မှန်သော ပုံဆောင်ခဲအသွင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဟုန်ယွိသည် အဆင့်လေး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထား သော အတွေးစပေါင်း ၁၆,၃၃၅ ခုစလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ’ သည် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ကျိုးထိုက်ကျူ ထုတ်ဖော်ထားသော ‘ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ ၏ ဗဟိုချက်သို့ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဓားအလင်းတန်းမှာ တစ်ချက်တည်း စုစည်းမနေဘဲ ပြန့်ကျဲနေသော အနေအထားဖြင့် ပေါ်လာသည်။ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားကျယ်ပြန့်သော ဓားအလင်းတန်းမှာ တိမ်တိုက် တစ်ခုကဲ့သို့ ပြန့်ကားသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ သည်။

နောက်ပြန်စီးဆင်းစပြုနေသော အချိန်ကာလမှာ ဓားအလင်းတန်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ မူလအတိုင်း ကြည်လင်သွားတော့ သည်။

“မင်းလက်ထဲမှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား ရှိနေတာလား။ မင်း တကယ်ပဲ ချန်ပီယံ မြို့စားကို သတ်လိုက်ပြီလား။ ဘယ်လို သတ်လိုက်တာလဲ။ သူ့မှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ် ဓား ရှိနေတာတောင် မင်း သူ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တာလား။”

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ‘အစွန်းရောက်ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ တိုက်ကွက်မှာ ပျက်စီး သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဝေးတစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကြီးမားလှသော ‘အဝီစိပလ္လင်’ မှာ တောင်တစ်လုံးခန့် ကြီးမားသည့် နီညိုရောင် သံဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“သူက ကံကြမ္မာကျောက်စိမ်းခန္ဓာကို ကျင့်ကြံထားပြီး ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပေမဲ့ ဓားရဲ့အဖိုးတန်ဆုံးအရာက ၎င်းရဲ့ ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအား’ ပဲ။ ဝိညာဉ် စွမ်းအား မပါရင် ဒီဓားဟာ သတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုထက် မပိုဘူး။”

ဟုန်ယွိသည် ကျိုးထိုက်ကျူကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း ထပ်မံ မတိုက်ခိုက်တော့ပေ။ ‘ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ’ မှာ သူ၏ အနားသို့ ပြန်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးစများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား မှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားဓားကို ကိုယ်တိုင် ဆုပ်ကိုင်ထားရသဖြင့် ဟုန်ယွိသည် ပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဓားကိုယ်ထည်ရှိ နိယာမများနှင့် ဆက်နွယ်နေ သည့် ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ်မှာပင် ဓားကို ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထက် များစွာ ကျော်လွန်နေကြောင်း ဟုန်ယွိ တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ၎င်းကို မည်သည့်အရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း သူ မသိပေ။ ၎င်းမှာ ‘အတွေးစ’ တစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း အတွေးစ မဟုတ်ပြန်ပေ။

“ဟွန့်၊ ဟုန်ယွိ... မင်း ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကံကောင်းသွားတယ်။ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား ကို မင်း ထိန်းချုပ်ခွင့် ရသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း မှတ်ထားပါ၊ ဒီဓားရှိနေရင်တောင် မင်းက ယန်နတ်ဘုရား မဟုတ်သေးဘူး။ ဒါက ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ။ အဆင့် ၇ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဒါကို အချိန်မရွေး လုယူသွားနိုင် တယ်။ ငါ အဆင့် ၇ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးရင် မင်းဆီလာပြီး စာရင်းရှင်းမယ်။ အခု ငါက အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေပြီ၊ အဆင့် ၇ ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်။ စောင့်နေလိုက်ဦး...”

ကျိုးထိုက်ကျူ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရုတ်တရက် လွန်း ပုံစံ အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို ပတ်ခွေသွားသည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ ထိုအလင်း ရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့ သည်။ ကျိုးထိုက်ကျူသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် ရက်ကန်းလွန်းပုံစံ မှော်ရတနာ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်သည့်အခါ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော ရှေးဦး ရတနာ ဖြစ်သည့် ‘ပုံရိပ်ယောင်နတ်ဘုရားလွန်း’ ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိလိုက်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ယံတွင် လွန်းပျံယာဉ်ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်လာပြီး စစ်မှန်သော ကိုယ်ထည်မှာ မည်သည့်အရာမှန်း မသိနိုင်တော့ပေ။

ယခင်က သူသည် ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်နှင့် တွေ့စဉ်ကလည်း ဤရတနာကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးခဲ့ဖူးသည်။ ယန်ဖန်၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကပင် သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ ပေ။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ဤမျှ ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ရက်စက်သောသူကို အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးခွင့် ပေးပါ့မလား။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားမှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားဓား၏ စွမ်းအားကို သူ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် ဓားကို ဆက်သွယ် လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပျံသန်းနေသော လွန်းယာဉ်ပျံ အရိပ်များဆီသို့ ရုတ်တရက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းပင် သက်တံ့ရှည်ကြီးများကဲ့သို့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်း အများအပြားသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဆုံးမရှိသော စကြာဝဠာ၏ အစွန်းအဖျားအထိ ပျံသန်း သွားတော့သည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း…

လွန်းယာဉ်ပျံအရိပ်များမှာ သက်တံကဲ့သို့သော ရွှေရောင်ဓားအလင်းအောက်တွင် အားလုံး ပေါက်ကွဲသွားကြတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံ၌ လက်မခန့်သာရှိပြီး မမြင်နိုင်လုနီး ပါးဖြစ်သော ရက်ကန်းလွန်းပုံစံ အမှောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသာ ရွေ့လျားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းမှာ လွန်းယာဉ်ပျံ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ထည် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

“ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ ဒီဧကရာဇ်က ဒီဓားကို ကျိန်းသေပေါက် ရအောင်ယူရမယ်။”

ကောင်းကင်ယံ၌ ပြန့်ကျဲနေသော လွန်းယာဉ်ပျံအရိပ်များ အားလုံး အရှင်းဖျောက်ခံလိုက်ရ သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ‘ပုံရိပ်ယောင်နတ်ဘုရားလွန်း’၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ထည်အတွင်းမှ ဟောက်အော်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ချက်ချင်း ဆွဲဖြဲပြီး အတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ ပုန်းအောင်းသွားတော့သည်။

သို့သော် သက်တံရောင် ဓားစွမ်းအင်ကလည်း ၎င်း၏နောက်သို့ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းအထိ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ ဓားစွမ်းအင်မှာ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်ကိုပါ ဆွဲဖြဲ၍ ရန်သူကို အဝေးအထိ လိုက်လံသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယခင်က ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ပီယံမြို့စားတို့ တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း ဤသို့ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ဟုန်ယွိသည် ‘စကြာဝဠာအိတ်’ ကို အသုံးပြု၍ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း ထွက်ပြေး ခဲ့သော်လည်း ဓားစွမ်းအင်မှာ သူ့နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စစ်နတ်ဘုရားကိုယ်ပွား ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို အသုံးပြုပြီးမှသာ ထိုဓားစွမ်းအင် ကို အောင်မြင်စွာ ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ဓားစွမ်းအင်မှာ ယခု ဟုန်ယွိ ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအား၏ ရာခိုင်နှုန်း တစ်ပုံမျှသာ ရှိသေးသည်။

ဓားစွမ်းအင်မှာ ‘ပုံရိပ်ယောင်နတ်ဘုရားလွန်း’ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် လိုက်လံခြင်း မပြုတော့ပေ။ ထိုအစား သူသည် မူလလာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည် ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

‘ရှေးဟောင်းရာရှိုမွန်’ ကို ယွမ်ရှန်းရှန်း၊ ချီလင်နှင့် အခြားသူများက ဖိနှိပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျိုးထိုက်ကျူအား လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ခေတ္တ ရပ်နားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလွန်ပါးနပ်လှသော ဤဘိုးဘေးကြီးမှာ ဟုန်ယွိ၏ လက်ရှိအစွမ်းကို သိသွားပြီးနောက် အမှောင်ထဲတွင် ကျိန်းသေ ပုန်းအောင်းနေတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း ရာရှိုမွန်၏ အရေးကြီးမှုနှင့် ယှဉ်လျှင် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

... ...

ဟုန်ယွိသည် အရှိန်အကုန်မြှင့်၍ မူလနေရာသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ အတွေးစများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ‘ငရဲနတ်ဘုရားထွက်ပြေးခြင်း’ ပညာကို အသုံးပြုကာ ၁၅ မိနစ်ခန့် အကြာကြီး ပျံသန်းပြီးနောက်တွင်မှ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်း၏ အစွန်းသို့ ချဉ်းကပ်လာနိုင်ခဲ့သည်။

ပျံသန်းနေစဉ်မှာပင် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲသံများ အစီအရီ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒိုင်း.. ဒိုင်း.. ဒိုင်း.. အကြိမ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ အသံများ မြည်ဟည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဓားစွမ်းအင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသကဲ့သို့ပင်။

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အတွေးစများကို အမြန်စုစည်းကာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား အတွင်း သို့ ပေးပို့လိုက်သည်။ ထိုအခါ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။

အမည်မသိသော ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်တစ်ခုအတွင်း၌ ကျိုးထိုက်ကျူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး 'သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်း ခန္ဓာ' ကိုယ်ပွားငယ်လေး များကို ဆက်တိုက် ဖန်တီးကာ လိုက်ပါလာသော ဓားစွမ်းအင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက် နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ အတွေးစများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြေမွပျက်ဆီး နေရသည်။

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာမှာ ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓား အတွင်း၌ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သော အတွေးစပေါင်း သုံးလေးထောင်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်မှသာ ဓားစွမ်းအင်မှာ လေနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဓားစွမ်းအင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား အတွင်းရှိ မြင်ကွင်း မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဆက်လက် မသိရှိနိုင်တော့ပေ။

“ဒီဓားက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် ဓားစွမ်းအင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသက်လု ထွက်ပြေးနေရတယ်။”

ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။ “ကံကောင်းလို့ ငါက ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ထားတာ။ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ ဒီချပ်ဝတ်ကို မဖောက်နိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါလည်း ကျိုးထိုက်ကျူလိုပဲ ဒီဓားစွမ်းအင်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားမှာပဲ။”

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ရှေ့တွင် ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအား ရိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ယွမ်ရှန်းရှန်းနှင့် အခြားသူများက ‘ရှေးဦးရာရှိုမွန်’ ကို ဖိနှိပ်ထားစဉ် ၎င်းကို လာရောက်လုယူသူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဥက္ကာခဲများမှာ ကွဲကြေနေပြီး နေရာအနှံ့တွင် မှော်ရတနာများ၏ အလင်းတန်းများကို မြင်တွေ့နေရတော့သည်။