အခန်း (၂၁၅-၂၁၆)

အခန်း (၂၁၅) ယွင်ဝေ့၊ မင်း စိတ်ပူနေတာလား

အနန္တတာအိုလွင်ပြင်ပေါ်တွင် ရှောင်မိုက ပြိုင်ပွဲများကို တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နေလေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်ရွေးချယ်ပွဲ သိုင်းပညာယှဉ်ပြိုင်မှုက တရားမျှတမှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ပွဲစဉ်တိုင်းကို မဲနှိုက်၍သာ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တချို့လူများက ရှောင်မိုနှင့် ကျသည်ကို သိသောအခါ သူ့ကို ဆဲဆိုကြလေသည်။

တချို့လူများက ရှောင်မိုနှင့် ကျသည်ကို သိသောအခါ အနိုင်ရရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိကြောင်း သိသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် အရှုံးပေးလိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် မည်သူပင်ဖြစ်စေကာမူ မည်သူကမျှ ရှောင်မို၏ ဓားသုံးချက်ကို မခံနိုင်ခဲ့ကြချေ။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ရှောင်မို၏ နာမည်ကို ကြားဖူးကြသော်လည်း အမြဲတမ်း ချဲ့ကားပြောဆိုမှုများ ပါဝင်နေသည်ဟုသာ ခံစားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် သူတို့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်မှသာ တကယ့်ရှောင်မိုက ကောလာဟလများထက် အများကြီး ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။

ဤနေ့တွင် ရှောင်မိုက ပြိုင်ဘက်ဆယ်ဦးကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ယနေ့အတွက် သူ၏ ပြိုင်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားလေသည်။

ရှောင်မိုနှင့် ယွီယွင်ဝေ့တို့က ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်သို့ အနားယူရန် ပြန်လာခဲ့ကြလေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအတွက် တစ်နေ့တာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ပြေပျောက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရေနွေးကြိုကာ ဆေးစိမ်ရေချိုးကန်ကို ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့လေသည်။

ရှောင်မို၏ အမြင်တွင် ဤနေ့၏ ပြိုင်ပွဲပြင်းထန်မှုက သူ၏ ပုံမှန် ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်မှုထက်ပင် နည်းပါးနေသေးသော်လည်း။

သို့သော် ၎င်းက ယွီယွင်ဝေ့၏ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ရင်းဖြစ်သဖြင့် ရှောင်မိုက မငြင်းပယ်ခဲ့ချေ။

"ကောင်လေး၊ မူလအဆီအနှစ် သွေးအနည်းငယ်လောက် ပေးပါဦး"

ဆေးစိမ်ရေချိုးပြီးနောက် ရှောင်မိုက အနားယူရန် သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သွေးမိစ္ဆာက ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ထံသို့ လျှောက်လာလေသည်။

ရှောင်မိုက သွေးမိစ္ဆာကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ "ဘာလုပ်မလို့လဲ"

သွေးမိစ္ဆာက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းရဲ့ဆရာက နောက်ကျရင် မင်းကို အံ့ဩစရာတစ်ခု ပေးမလို့၊ အခုတော့ မပြောသေးဘူး"

"..."

ရှောင်မိုက သူ၏ လက်ချောင်းကို ရှရာပေးလိုက်ရာ မူလအဆီအနှစ် သွေးဆယ်စက်ခန့် ဖန်ပုလင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

"လောက်ပြီလား" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

"လုံလောက်ပြီ" သွေးမိစ္ဆာက ဖန်ပုလင်းကို ခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ မင်းက မင်းရဲ့ဆရာဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို မင်းရဲ့ မူလအဆီအနှစ် သွေးတွေကို ဒီလို လွယ်လွယ်ကူကူကြီး ပေးလိုက်တာပဲ။ ငါက အဲဒါကို သုံးပြီး မင်းကို မကောင်းတာ တစ်ခုခု လုပ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား"

"ခင်ဗျား လုပ်မှာလား" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

သွေးမိစ္ဆာက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အပြုံးသဲ့သဲ့လေးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "မလုပ်ပါဘူး"

"ဒါဆို ပြီးတာပဲလေ"

ရှောင်မိုက လှည့်ကာ သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

သို့သော် သူ တံခါးပိတ်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သွေးမိစ္ဆာက တံခါးဘောင်ကို မှီလိုက်ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ခြေတံရှည်ကို မြှောက်ကာ တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်လေသည်။

"တခြားကိစ္စ ရှိသေးလို့လား" ရှောင်မိုက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းလေးကို တင်ထားပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများက ညင်သာစွာ ပုတ်ခတ်သွားလေသည်၊ "မင်းက မင်းရဲ့ဆရာအပေါ် ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်နေတာက ငါ့ကို တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေတာပဲ။ မင်း ဆုချီးမြှင့်တာ လိုချင်လား"

"ခင်ဗျား လိမ္မာရေးခြားရှိရှိ နေပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒါက ကျွန်တော့်အတွက် အကောင်းဆုံး ဆုချီးမြှင့်မှုပါပဲ" ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားအိမ်ကို အသုံးပြုကာ သွေးမိစ္ဆာ၏ ခြေတံရှည်ကို ဘေးသို့ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟွန့်၊ ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ"

တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားသော တံခါးကို ကြည့်ရင်း သွေးမိစ္ဆာက နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး ဖန်ပုလင်းကို ခါယမ်းကာ ရှောင်မို၏ ခြံဝန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

နောက်ထပ် ဆယ်ရက်အတွင်း ရှောင်မိုက သိုင်းပညာယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် နေ့စဉ် အနန္တတာအိုလွင်ပြင်သို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

အနားယူရန်နှင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် တစ်ညသာ အချိန်ရလေသည်။

အကယ်၍ နောက်တစ်နေ့တွင် မင်းက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီး မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ ကံဆိုးတာပဲလို့ မှတ်ယူရမှာပါပဲ။

အနန္တတာအိုလွင်ပြင်ပေါ်ရှိ ပြိုင်ပွဲများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွဲစဉ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ၊ ရာချီ၍ပင် ကျင်းပနေသော်လည်း အများစုက ရှောင်မိုကို ကြည့်ရှုရန် စုဝေးနေကြလေသည်။

ရှောင်မိုအပြင် အခြားသော တပည့်ကိုးဦးကလည်း အလွန်အမင်း လွယ်ကူစွာဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့ကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် ရှာယွီ ဟုအမည်ရသော အမျိုးသားတစ်ဦးပင်။

ရှာယွီသည် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသက်ခုနစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးလေသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ရှာယွီသည် သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မဟာအကြီးအကဲ ရှာခုံး၏ သားဖြစ်ကာ "မီးလျှံနေမင်း ပညာရပ်" ကို နက်ရှိုင်းစွာ တတ်ကျွမ်းထားသူ ဖြစ်သည်။

ရှာယွီသည် အပြင်ဘက်တွင် လေ့ကျင့်နေခဲ့ပြီး တစ်ခါက မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာတွင် သူက အရှုံးမပေးခဲ့ရုံသာမက သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် သွေးချောင်းစီး တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ထိုမသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ရှာယွီ၏ နာမည်က လောကတစ်ခွင်တွင် ကျော်ကြားသွားခဲ့လေသည်။

ရှောင်မို၏ ခွန်အားက အလွန်အမင်း ချဲ့ကားပြောဆိုခံရလောက်အောင် မြင့်မားနေသော်လည်း လူအများစု၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှာယွီကသာလျှင် အမှန်တကယ် သူတော်စင် ဖြစ်လာမည့်သူဟု ယူဆထားကြလေသည်။

ရှောင်မိုက ရှာယွီနှင့် မဆုံသေး၍သာ ကံကောင်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ရှောင်မိုသည် အကြိမ်နှစ်ဆယ်ပင် ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု လူအများအပြားက ခံစားနေကြလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှောင်မို ယခုအချိန်အထိ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသေးလေသည်။

သို့သော် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တို့မှာ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်နှင့် ချီစုစည်းမှုအဆင့်တို့ကြား ကွာခြားချက်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားလှသော ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်က ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို အနိုင်ရရှိခဲ့သည်ဟူ၍ သူတို့ တကယ်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြချေ။

သူတော်စင် ရွေးချယ်ပွဲ သိုင်းပညာယှဉ်ပြိုင်မှု၏ နောက်ဆုံးနေ့တွင်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများ၊ ခန်းမဆောင်သခင်များနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များ အားလုံးက ဤလွင်ပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ယနေ့ သိုင်းပညာယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်များအတွက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဆယ်ဦးကို ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာ၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်" ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ခိုင်ဖူတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင် ရှုံကွေ့က သွေးမိစ္ဆာထံသို့ လျှောက်လာပြီး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီဆယ်ရက်အတွင်း ရှောင်မိုက တကယ်ကို လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရတာပဲ။ ဘယ်ကျင့်ကြံသူကမှ သူ့ရဲ့ ဓားသုံးချက်ကို ဒဏ်မခံနိုင်ဘူးလို့ ငါ ကြားတယ်"

"ဟဲဟဲ" သွေးမိစ္ဆာက ရယ်မောလိုက်သည်၊ "အဲဒီကောင်လေးက ပုံမှန်ပါပဲ၊ လက်ရှိ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက တပည့်တွေက အသုံးမကျလွန်းလို့ပါ"

"..." ရှုံကွေ့၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ တပည့်တစ်ဦးက ရှောင်မို၏ ဓားနှစ်ချက်ကိုသာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"အဟွတ်၊ အဟွတ်၊ အဟွတ်" ရှုံကွေ့က မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး စကားစု၏ နောက်တစ်ဝက်ကို မကြားလိုက်သည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာ၊ ရှောင်မိုက ထူးချွန်ပေမယ့် ဒီနေ့ပွဲကတော့ နည်းနည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

သွေးမိစ္ဆာက သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ "ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ"

"အကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာက တကယ်ပဲ မသိတာလား" ရှုံကွေ့က ဤဆရာဖြစ်သူက သူမ၏ တပည့် ပြိုင်ဘက်ကိုတောင် မသိခြင်းအပေါ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်၊ "ဒီနေ့ ရှောင်မိုက မဟာအကြီးအကဲ ရှာခုံးရဲ့သား၊ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှာယွီနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာလေ။ ခင်ဗျားနဲ့ မဟာအကြီးအကဲကြားက ရန်ငြိုးတွေကြောင့် ရှာယွီက သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်"

"အို" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ခါးရှိ သေရည်ဘူးသီးခြောက်ကို ယူကာ ခေါင်းကို နောက်သို့မော့ပြီး တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာ၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ စိတ်မပူဘူးလား" ဟု ရှုံကွေ့က မေးလိုက်သည်။

သွေးမိစ္ဆာက ရှုံကွေ့၏ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ သူမ၏ဘေးရှိ တပည့်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ "ယွင်ဝေ့၊ မင်း စိတ်ပူနေတာလား"

"စိတ်ပူတာ ဟုတ်လား။ ဟဲဟဲဟဲ..."

ယွီယွင်ဝေ့က ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ ရယ်သံလေးက ငွေဆွဲလဲလေးတစ်ခုအလား ကြည်လင်နေလေသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုသာ အလေးအနက် မထားဘူးဆိုရင် ပွဲပြီးဖို့ ဓားသုံးချက်လောက် အချိန်ယူရနိုင်ပေမယ့် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုသာ အလေးအနက် ထားမယ်ဆိုရင်တော့..." မိန်းမပျိုလေးက သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ချောင်းများကို ဖြန့်ပြီး နှစ် ဟူသော သင်္ကေတကို ပြသလိုက်သည်၊ "ဒီပွဲကို အဆုံးသတ်ဖို့ ဓားနှစ်ချက်ပဲ လိုလိမ့်မယ်"

လူအုပ်ကြီး၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှောင်မိုက အနန္တတာအိုလွင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ရှောင်မိုအပြင် ဤမှော်ဝင်္ကပါအတွင်းတွင် အခြားသော အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဆယ့်ကိုးဦးလည်း ရှိနေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မှော်ဝင်္ကပါ အမျိုးအစား စုစုပေါင်း ဆယ်ခုရှိပြီး တပည့်စုစုပေါင်း သုံးရာ ပါဝင်လေသည်။

ဤပြိုင်ပွဲကလည်း အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။

တပည့်သုံးဆယ်က အားလုံးပါဝင်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသူက ဒုတိယအဆင့် ရွေးချယ်မှုသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ သူတော်စင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ပင်တည်း။

ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြိုင်ပွဲ စတင်လေပြီ။

လူတိုင်းက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုများက ရှောင်မိုနှင့် ရှာယွီတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးက အုပ်စုနှစ်စု ကွဲသွားကြပြီး ရှောင်မိုနှင့် ရှာယွီတို့ဆီသို့ အသီးသီး တိတ်တဆိတ် ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

အစွမ်းအထက်ဆုံး လူနှစ်ယောက်ကို အရင်ဆုံး သတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြလေသည်။

"ဓားတစ်ချက်" လေထဲတွင် ယွီယွင်ဝေ့က တစ် ဟူသော သင်္ကေတကို ပြသလိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ သွေးချီများအောက်တွင် သူ၏ရှေ့ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး— သေသူရော ဒဏ်ရာရသူများပါ— မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှာယွီက သံမဏိအိုးကြီးတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။ သံမဏိအိုးကြီးက လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ကျင့်ကြံသူ ဆယ့်လေးဦးကို ဖုံးအုပ်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့ကို အရည်ကျိုပစ်လိုက်လေသည်။

"အခု ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်" ရှာယွီက ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်၊ "ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"မသိဘူး" ရှောင်မိုက ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှာယွီရှိရာသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ။ ကောင်းပြီ။ ကောင်းပြီ။" ရှာယွီက ကောင်းပြီ ဟူသော စကားလုံးကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းကို ငါ ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိပ်စက်ပြီး သတ်ပစ်တဲ့အခါကျရင် မင်း မှတ်မိသွားလိမ့်မယ်"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှာယွီက မှော်ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ သံမဏိအိုးကြီးက ရှောင်မိုကို ဖုံးအုပ်သွားလေသည်။

"ဓားနှစ်ချက်"

ယွီယွင်ဝေ့၏ အသံလေး ကျရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ဓားအလင်းတန်းက ဆယ်မိုင်အထိ ရှည်ထွက်သွားလေတော့သည်။

အခန်း (၂၁၆) ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြိုဆိုပါတယ်

အနန္တတာအိုလွင်ပြင်၏ အထက်တွင် ကြက်သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ဆယ်မိုင်အထိ ရှည်ထွက်သွားလေရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ကြက်သွေးရောင် ဆေးဆိုးခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။

လွင်ပြင်တစ်ခုလုံး အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားပြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုက အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ရေး မှော်ဝင်္ကပါကပင် ဤစွမ်းအားကြောင့် အလန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး အလိုအလျောက်ပွင့်လာကာ ထိုကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသော ဓားခုတ်ချက်၏ ကျန်ရှိနေသော အရှိန်အဟုန်များ အားလုံးကို စုပ်ယူပစ်လိုက်လေသည်။

သာမန်ဆိုလျှင် အနန္တတာအိုလွင်ပြင် တစ်ခုလုံးမှာ ရှောင်မို၏ ဓားချက်ကြောင့် အဆုံးအစမရှိသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ထက်ပိုင်းပြတ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားအလင်းတန်းက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသောအခါ အဆင့် (၁) မှော်လက်နက် သံမဏိအိုးကြီးနှင့်အတူ ရှာယွီပါ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ ချက်ချင်းပင် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ရှာ... သေသွားပြီလား"

"ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့လား"

"ရှောင်မိုက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာလား။ ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား"

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဝန်းရံနေကြသော ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ မှင်တက်အံ့အားသင့်မှုများမှ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်လည်လာကြလေသည်။

ရှောင်မို၏ ပါရမီက မည်မျှအထိ အံ့မခန်းဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို သူတို့ အစောကြီးကတည်းက သိထားပြီးပြီဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် သူက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ရှာယွီကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။ ဤအရာက လူတိုင်းကို အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေလေသည်။

ဒီလောကကြီးမှာ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေနိုင်မှာလဲ။

ဒါက တကယ်ပဲ သာမန်သေမျိုးတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ဟုတ်သေးရဲ့လား။

"ယွီအာ"

ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ဟစ်အော်သံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ ရှာခုံးက ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး မှော်ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ခုန်ဝင်ကာ တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် သူ၏ သားဖြစ်သူ၏ အလောင်းကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

"ဒီတော့ သူက ခင်ဗျားရဲ့ သားကိုး" ရှောင်မိုက ရှာခုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်၊ "အခုမှ ကျွန်တော် မှတ်မိတော့တယ်"

"ရှောင်မို။ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းရဲ့ အသက်ကို ယူပစ်မယ်"

ရှာခုံးမှာ ဒေါသများဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်လေသည်။ လက်သီးချက်၏ ခွန်အားက ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ကြီးမြတ်လှသော တာအိုအငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာကာ ရှောင်မိုရှိရာသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက်ကိုသာ လွှဲယမ်းလိုက်လေသည်။

လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဓားချီက လက်သီးချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဧရာမ နဂါးကြီးနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားပြီး လက်သီးချက်မှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားလေသည်။ ကျန်ရှိနေသော သွေးမိစ္ဆာစွမ်းအင်များနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရောယှက်ကာ အပြင်းအထန် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဘာ။"

ရှာခုံးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုက ရှောင်မို၏ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်လား။

သူက တကယ်ပဲ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ရဲ့ နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာလား။

ရှာခုံး၏ စိတ်များ ရှုပ်ထွေးနေချိန်မှာပင် ကြက်သွေးရောင် ဓားရှည်တစ်လက်က လေထဲမှ အောက်သို့ ခုတ်ချလာခဲ့လေပြီ။

ရှာခုံးက ကမန်းကတန်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ ဓားရှည်က မြေကြီးထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ နစ်ဝင်သွားပြီး ဧရာမ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေလေသည်။ ရှာယွီ၏ အလောင်းမှာလည်း ဤခုတ်ချက်အောက်တွင် သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

သို့သော် သူ့မှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။

အနီရောင်ဂါဝန်နှင့် အမျိုးသမီးက သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက ကြက်သွေးရောင် တောက်ပနေပြီး ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှဲယမ်းကာ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ရှာခုံးထံသို့ ဖိအားပေး ချဉ်းကပ်လာလေသည်။

ရှာခုံးက ပေါ့ဆရဲခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မွေးရာပါ မှော်လက်နက်ကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

သံမဏိအိုးကြီးတစ်ခုက လေထဲသို့ လွင့်တက်လာပြီး သွေးမိစ္ဆာကို ဖုံးအုပ်လိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ မသေမျိုးလက်နက် "ရှစ်ဖက်မျက်နှာ ဖုန်းဆိုးသံမဏိအိုး" ၏ ပုံတူတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက တစ်ဝက်မသေမျိုးလက်နက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှာယွီ၏ သံမဏိအိုးကြီးမှာလည်း ပုံတူများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုထားသော ရတနာများက အဆင့်နိမ့်လေသည်။

ရှာခုံးက ဤသိုင်းပညာယှဉ်ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် သူ၏ မွေးရာပါ မှော်လက်နက်ကို သားဖြစ်သူထံ လွှဲပြောင်းပေးရန် မူလက စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ နောက်ထပ် တစ်ခါမှ ထိုအခွင့်အရေး ရတော့မည်မဟုတ်ကြောင်းကို မည်သူက သိမည်နည်း။

"ဝုန်း၊ ဝုန်း၊ ဝုန်း"

သွေးမိစ္ဆာက သံမဏိအိုးကြီးပေါ်သို့ ဓားဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ခုတ်ချလိုက်ရာ တစ်ဝက်မသေမျိုးလက်နက် နှစ်ခု အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်မိကြပြီး ထွက်ပေါ်လာသော လှိုင်းဂယက်များကြောင့် အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူတချို့မှာ သွေးအန်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲသွားကြလေသည်။

"မင်းတို့အားလုံး တိုက်ခိုက်နေတာကို ရပ်လိုက်ကြတော့"

ရှာခုံးက အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေရပြီး သွေးမိစ္ဆာက နောက်ဆုံးအချက် ခုတ်ချရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်ချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသော်လည်း သူမက တုံ့ဆိုင်းခြင်းအလျဉ်းမရှိဘဲ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ရှာခုံးမှာ ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ဓားခုတ်ချက်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်—

မသေမျိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှု နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်များက ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အနီးကပ်လွန်းကာ အဆင့်နိမ့်သော ကျင့်ကြံသူတချို့ကို ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေလေသည်။

ရှာခုံးက နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျယ်ပြန့်သော လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ကျောပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ လာရောက်ဖိကပ်သွားကာ သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို တည်ငြိမ်စေပြီး ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်နိုင်ရန် ကူညီပေးလိုက်လေသည်။

ထိုအမျိုးသား ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်မှ ဆရာနှင့် တပည့်မှလွဲ၍ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးက လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ကြပြီး တစ်သံတည်း ဟစ်အော်လိုက်ကြလေသည်၊

"ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကို ရိုသေလေးစားစွာနဲ့ ကြိုဆိုပါတယ်"

ရှောင်မိုက လူရွယ်တစ်ဦးအလား ပုံစံပေါက်နေသော အမျိုးသားကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုက ဤအနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်အကြောင်းကို ကြားဖူးခဲ့လေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ် တင်းကျင်းရိ သည် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အသက်ကိုးထောင်ရှိပြီဖြစ်ကာ ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် မိစ္ဆာစစ်ပွဲ အကြိမ်အတော်များများတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးလေသည်။

တင်းကျင်းရိသည် ယခင်က ဂိုဏ်း၏ ကိစ္စရပ်များအပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်လေ့ရှိပြီး အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတတ်ကာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များကလည်း သူ့အပေါ် အမြင်ကောင်းရှိကြလေသည်။

သို့သော် တင်းကျင်းရိက တစ်ခါက အရိုးဖြူတားမြစ်နယ်မြေ သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း သူက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပုံရလေသည်။

သူက အရာအားလုံးကို မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကျောက်စခန်းတစ်ခုထဲတွင်သာ အမြဲတမ်း အလုံပိတ် သော့ခတ်ထားလေ့ရှိသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကောင်းချီးပေးခံရသော နယ်မြေအချို့ကို လုယက်မှုများကြောင့် တင်းကျင်းရိက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ကာ ကြီးမြတ်လှသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ရူးသွပ်နှလုံးသားဂိုဏ်း နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး ပြင်းထန်စွာ အထိနာခဲ့ကြပြီး ထိုစစ်ပွဲကြီးအတွင်း မျိုးဆက်ဟောင်း အကြီးအကဲများ၊ တောင်ထွတ်သခင်များနှင့် ခန်းမဆောင်သခင်များ၏ တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရလေသည်။

ထိုအချိန်က သွေးမိစ္ဆာ၏ ဆရာမှာ ထိုစစ်ပွဲကြီးထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် ဂိုဏ်းနှစ်ခုက ရန်လိုမှုများကို ရပ်တန့်ခဲ့ကြပြီး တင်းကျင်းရိကလည်း ထိုအချိန်မှစ၍ တံခါးပိတ် တရားထိုင်နေခဲ့လေတော့သည်။ ကိစ္စရပ်များ အားလုံးကို ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများ ကောင်စီကသာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြလေသည်။

တပည့်အများစုအတွက်တော့ ဤဂိုဏ်းချုပ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက အနှစ်တစ်ထောင်ကျော်ကြာအောင် လူအများရှေ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

"အကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာက အရင်ကလိုပဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တုန်းပဲ။ မင်းရဲ့ စရိုက်က မင်းဆရာနဲ့ တကယ်ကို အရမ်းတူတာပဲ"

တင်းကျင်းရိက သွေးမိစ္ဆာနှင့် ရှာခုံးတို့ကြားတွင် ရပ်နေရင်း သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဒီအဘိုးကြီးက အရှက်မရှိလွန်းပြီး အရှုံးကို လက်မခံနိုင်လို့ပါ" ဟု သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်က အနှစ်တစ်ထောင် ကြာပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ တံခါးပိတ် တရားထိုင်ရာကနေ ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"ဟုတ်ပါတယ်။ အနှစ်တစ်ထောင်ဆိုတာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ကုန်လွန်သွားခဲ့တာပါ" တင်းကျင်းရိ၏ မျက်လုံးများက မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းနေလေသည်။

"ငါ ပိုပြီး မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာက အနှစ်တစ်ထောင် ကြာပြီးနောက်မှာတောင် ငါ့ရဲ့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက တပည့်တွေက ဒီလောက်အထိ ထူးချွန်နေကြတုန်းပဲဆိုတာကိုပဲ" ထိုသို့ပြောရင်း တင်းကျင်းရိ၏ အကြည့်က ရှောင်မိုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်၊ "မင်းက ရှောင်မို မဟုတ်လား။ အရမ်းကောင်းတယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှောင်မိုက ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ရှောင်မိုတွင် အမြဲတမ်း ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က လူတစ်ယောက်နဲ့ တူပေမယ့် လူတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတူဘူး ဟူ၍ပင်။

တင်းကျင်းရိ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အစေခံတစ်ဦးက ရှေ့သို့တက်လာပြီး စာရင်းတစ်ခုကို ကမ်းပေးကာ ရိုသေလေးစားစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်၊ "ဂိုဏ်းချုပ်၊ သူတော်စင် ရွေးချယ်မှုက ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ဒါက ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဆယ်ဦးရဲ့ စာရင်းပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်ဆေးတော်မူပါ"

တင်းကျင်းရိက စာရင်းကို ယူကာ ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ကြေညာလိုက်တော့"

"မှန်လှပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်"

အစေခံက စာရင်းကို ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှင့်လိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နာမည်ဆယ်ခုက အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် မည်မျှပင် ဝေးကွာနေပါစေ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် တင်းကျင်းရိ၏ အသံက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်၊

"ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်က ရှောင်မို၊ နေကြာပန်းတောင်ထွတ်က ဝူချင်းဖုန်း၊ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်က စစ်လီ၊ ပန်းချီတောင်ထွတ်က ချန်ယွင်ရှန်း၊ ရာက္ခသခင်ခန်းမဆောင်က ရှီထျန်ချီ၊ စာအုပ်တောင်ထွတ်က လုလင်ဖန်.."

"မင်းတို့ဆယ်ယောက်က ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ရဲ့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက သူတော်စင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေ ဖြစ်သွားပြီ"

"ငါက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ နာမည်နဲ့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သန့်စင်သော မီးတောက်အမိန့် ကို ထုတ်ပြန်လိုက်တယ်—"

"မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို ခုံးနျန်ကျောင်းတော်က ဝမ်ရှင်း ရဲ့ ခေါင်းကို အရင်ဆုံး ယူလာနိုင်တဲ့သူက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ထပ် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်လည်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"