အခန်း (၂၁၉-၂၂၀)

အခန်း (၂၁၉) အရှင်မင်းကြီး၊ မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော်ကို နှစ်သက်တော်မူပါရဲ့လား

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး..."

ဝေ့ရွှန်း၏အသံက ရန်ရှင်းနန်းဆောင်အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်မို၏အသိစိတ်က ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲမှနေ၍ တဖြည်းဖြည်းချင်း နုတ်ထွက်လာကာ လက်တွေ့ကမ္ဘာဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူက အသက်ကိုပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ရောယှက်နေသော မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ အကူအညီကြောင့် ရှောင်မိုက လက်ရှိအခြေအနေနှင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်အသားကျသွားပြီး သူ၏စိတ်အခြေအနေမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

"ဝင်ခဲ့။"

ရှောင်မို၏လေသံတွင် မသိမသာ မကျေနပ်သည့်အရိပ်အယောင်တစ်ခု စွက်ဖက်နေသည်။

မူလက သူသည် လက်မထပ်မီ ဤဘဝ၏ဖြတ်သန်းမှုကို အဆုံးသတ်ကာ တာဝန်ကို ချောမွေ့စွာ ပြီးမြောက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ အနှောင့်အယှက်ခံလိုက်ရခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်သွားစေသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။" ရှောင်မိုက ဝေ့ရွှန်းကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါရစေ၊ မယ်တော်ကြီးယန်က အရှင်မင်းကြီးကို လင်ရှင်းနန်းဆောင်သို့ ကြွမြန်းရန် ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။"

ဝေ့ရွှန်းက တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်ဟန်အမူအရာက ပို၍ပင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းလာသည်။

ပါးနပ်လှသော ဝေ့ရွှန်းက အရှင်မင်းကြီး စိတ်အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသောကြောင့် သူ၏ခါးကို မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လုမတတ် ပို၍နိမ့်ချကွေးညွှတ်ထားလိုက်၏။

"လင်ရှင်းနန်းဆောင်။" ရှောင်မိုက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် "မယ်တော်က ဘာကြောင့်လဲလို့များ ပြောလိုက်သေးလား။" ဟု ထပ်မေးလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးယန်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီမို့ ဝတ်စမ်းကြည့်စေချင်တယ်လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။" ဝေ့ရွှန်းက ပြန်လည်လျှောက်တင်သည်။

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် "ငါကိုယ်တော် သိပြီ။ လင်ရှင်းနန်းဆောင်ကိုသွားဖို့ နန်းတွင်းရထားလုံး ပြင်ဆင်လိုက်ချေ။" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် မယ်တော်ကြီးယန်နှင့် သွားရောက်မတွေ့ဆုံချင်သော်လည်း မင်္ဂလာပွဲက နီးကပ်လာပြီဖြစ်ရာ ကိစ္စရပ်များစွာကို သူကိုယ်တိုင် အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်နေသဖြင့် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်ပေ။

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး... အိုမင်းလှပြီဖြစ်တဲ့ ဒီကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ သွားရောက်ပြင်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်။"

ဝေ့ရွှန်းက အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အရိုအသေပေးကာ နောက်ဆုတ်ထွက်ခွာသွားသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ လောင်ကျွမ်းချိန်ကြာပြီးနောက် လင်ရှင်းနန်းဆောင်မှ နန်းတွင်းအစေခံမလေးများ၏ တခမ်းတနား ကြိုဆိုမှုအောက်တွင် ရှောင်မိုက လင်ရှင်းနန်းဆောင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။

"သားတော်က မယ်တော်ကို အရိုအသေပေးပါတယ်။" လင်ရှင်းနန်းဆောင်၏ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ရှောင်မိုက ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "မယ်တော် ကျန်းမာတော်မူပါရဲ့လား။"

"ကျန်းမာပါတယ်၊ ကျန်းမာပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မင်္ဂလာရက်မြတ်က နီးကပ်လာလေလေ၊ မယ်တော့်ရဲ့စိတ်အခြေအနေက ပိုပိုကောင်းလာလေလေပါပဲ။"

မယ်တော်ကြီးယန်က ထုံးစံအတိုင်း သူမ၏နေရာမှ အလျင်အမြန် ဆင်းလာကာ ရှောင်မိုကို တွဲထူပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မယ်တော်ပြောပြီးသားလေ၊ အရှင်မင်းကြီးက ဒီလောက်အထိ ဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူးလို့။ ဒီနေ့လည်း ဒီလောက်လေးနက်နေတယ်၊ နောက်တစ်ခါလည်း ဒီလိုပဲဆိုရင် မယ်တော်တကယ် စိတ်ဆိုးတော့မှာနော်။"

ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများက မိဘကိုရိုသေသော၊ ရိုးသားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလျက် "မယ်တော်၊ အဲဒီလိုလုပ်လို့ မရပါဘူး။ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကို ချန်လှပ်ထားခဲ့လို့မှ မဖြစ်တာ။"

"အို... မင်းလေးကတော့။" မယ်တော်ကြီးယန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာထားက မတတ်သာသည့်ပုံပေါက်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူမ၏စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

သူမအပေါ် ရှောင်မိုက ဤမျှရိုသေလေးစားနေသည်ကို သူမ သဘောကျမိသည်။

"ဒီအကြောင်းတွေ မပြောကြတော့ဘူးလေ။ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီမှာ ဘာလဲဆိုတာကို မြန်မြန်လာကြည့်စမ်းပါ။"

မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို စင်မြင့်တစ်ခုဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ထို့နောက် မယ်တော်ကြီးယန်က စင်မြင့်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဝတ်စကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မတင်လိုက်ရာ အနီရောင်မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော်တစ်ခုက ရှောင်မို၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျိုးတိုင်းပြည်၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများက အခြားသော လူသားမျိုးနွယ် မင်းဆက်များနှင့် ကွာခြားပေသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပါး လက်ထပ်သည့်အခါ အနီရောင်သတို့သားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ရသော်လည်း ထိုဝတ်ရုံပေါ်တွင် စစ်မှန်သောနဂါးပုံများကို ရွှေချည်မျှင်များဖြင့် ထိုးနှံထားရသည်။

သို့သော်လည်း ဤသတို့သားဝတ်ရုံပေါ်တွင် ထိုးနှံထားသော ရွှေရောင်နဂါးမှာ ထူးကဲစွာ ပြီးပြည့်စုံနေပြီး ဝတ်ရုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်း၌ နဂါးဟူသော အငွေ့အသက်ကို ချောမွေ့စွာ ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ အထစ်အငေါ့မရှိဘဲ အလွန်သဘာဝကျစွာ လှပနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဝတ်စမ်းကြည့်ချင်သလား။" သူ၏ ကျေနပ်နေသော အမူအရာကိုမြင်လိုက်ရသဖြင့် မယ်တော်ကြီးယန်က ပြုံးကာမေးလိုက်ပြီး သူမ၏လေသံတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုအချို့ ပါဝင်နေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကိုယ်တော် စမ်းဝတ်ကြည့်တာပေါ့။" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လာကြစမ်း၊ အရှင်မင်းကြီး အဝတ်အစားလဲလှယ်ဖို့ အကူအညီပေးကြ။" မယ်တော်ကြီးယန်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးယန်၏ စကားသံအဆုံးတွင် အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သော နန်းတွင်းအစေခံမလေး အနည်းငယ်က အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်လာကြပြီး အရှင်မင်းကြီးအား မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော် လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ရန် အခန်းကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ လောင်ကျွမ်းချိန်ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်မိုက အခန်းကန့်နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြက်သွေးရောင် သတို့သားဝတ်ရုံက သူ၏ မူလကပင် အရပ်ရှည်ပြီး မတ်မတ်မတ်မတ်ရှိသော ကိုယ်ဟန်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်သွားစေသည်။ ရွှေချည်ထိုး နဂါးပုံစံများက ကော်လာစွန်းမှသည် လက်ကောက်ဝတ်အထိ ရစ်ခွေနေကာ နဂါးခေါင်းက သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး နဂါးကိုယ်ထည်က ခါးမျဉ်းတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားသဖြင့် ကြီးမြတ်ခြင်းနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းဝတ်စုံ၏ ကျက်သရေကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှင့်နေသည်။

မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော်က အချိုးကျလှပစွာ ချုပ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြန့်သောပခုံးများနှင့် သွယ်လျသောခါးတို့က သူ၏ အချိုးကျပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို ပုံဖော်ပေးနေသည်။

သူ၏မျက်နှာသွင်ပြင်က နဂိုကတည်းကပင် ချောမောခန့်ညားပြီးဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ရွှေရောင်ပုံစံများ၏ အောက်ခံရှုခင်းကြောင့် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလာတော့သည်။

နန်းတွင်းအစေခံမလေး အချို့မှာ အရှင်မင်းကြီးအား ငေးမောကြောင်အမ်းစွာ ကြည့်နေမိကြသည်။ ဤမျှ ချောမောခန့်ညားသော ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

အချို့သော နန်းတွင်းအစေခံမလေးများဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးတောမိသွားဟန်ဖြင့် ပါးပြင်များပင် ရဲတက်လာကာ သူတို့၏ခေါင်းများကို ပို၍ပင် ငုံ့ချထားလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။"

ရှောင်မိုကိုကြည့်ရင်း မယ်တော်ကြီးယန်က ပိုမိုကြီးမားသော ကျေနပ်မှုများဖြင့် ခေါင်းကို ထပ်တလဲလဲ ညိတ်လိုက်သည်။

အတိတ်တုန်းက မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို သားအဖြစ် မွေးစားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ့တွင် နောက်ခံအင်အားမရှိခြင်းနှင့် နာမည်ကောင်းရှိခြင်းတို့အပြင် အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက်လည်း ပါဝင်သေးသည်။ ထိုအချက်မှာ ရှောင်မို၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းလွန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခု နှစ်အနည်းငယ်ကြာ ကြီးပြင်းလာပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ပို၍ပင် ချောမောခန့်ညားလာခဲ့သည်။

သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်မည်။

ရှောင်မိုသည် ရှင်းလင်းစွာပင် အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း မယ်တော်ကြီးယန်က သူ့ထံမှ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်မှုနှင့် ပညာရှင်ဆန်သော အငွေ့အသက်များကိုပါ ခံစားနေရသည်။

ထိုမျှသာမကသေးပေ။

သူ၏ ပညာရှင်ဆန်သော အမူအရာများအတွင်း၌ တက်ကြွလှုပ်ရှားပြီး စွမ်းအင်ပြည့်ဝသော ယောက်ျားပီသသည့် အသက်ဝင်မှုတစ်ခုပင် ပါဝင်နေသေးသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်သလဲ။ သူက နေ့တိုင်း တာအိုကို ကျင့်ကြံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့များ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက တာအိုဆရာသခင်တစ်ပါးနဲ့ နည်းနည်းလေးမှ မတူရတာလဲ။"

မယ်တော်ကြီးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မယ်တော်ကြီးယန်သည် ရှောင်မို၏ ပညာရှင်ဆန်သော်လည်း တက်ကြွမှုရှိသော အငွေ့အသက်များကို လုံးဝမုန်းတီးခြင်း မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမက အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခြားအရာအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင် သူ၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့် စိတ်နေသဘောထားက ရုရွှယ်ကို သေချာပေါက် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော်ကို နှစ်သက်တော်မူပါရဲ့လား။" မယ်တော်ကြီးယန်က မေးလိုက်သည်။

"အလွန်ပဲ နှစ်သက်သဘောကျပါတယ်။" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝတ်စုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီမင်္ဂလာဝတ်ရုံတော်ကို ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်မှုပညာရှင်က ဖန်တီးခဲ့တာလဲဆိုတာ သိခွင့်ရမလား။ ငါကိုယ်တော် သူတို့ကို ရက်ရက်ရောရော ဆုချီးမြှင့်ချင်လို့ပါ။"

"ဟီးဟီးဟီးဟီး။" မယ်တော်ကြီးယန်က တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒီဝတ်ရုံတော်က တခြားဘယ်သူကမှ ချုပ်လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရုရွှယ် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ချုပ်လုပ်ခဲ့တာပါ။"

"ရုရွှယ်။" ရှောင်မိုက အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အမှန်ပဲလေ။"

ယန်မျိုးနွယ်စုမှ ပါရမီရှင်အမျိုးသမီးကို ချီးမွမ်းဂုဏ်ပြုရင်း မယ်တော်ကြီးယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"လအနည်းငယ်တုန်းက နန်းတွင်းရက်ကန်းဌာနက အရှင်မင်းကြီးအတွက် မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော် ပြင်ဆင်ချုပ်လုပ်နေခဲ့ပေမယ့် ရုရွှယ် သိသွားတဲ့အခါမှာတော့ မယ်တော့်ဆီကို စာတစ်စောင် ရေးပို့လာခဲ့တယ်။"

"အဲဒီကောင်မလေး ရုရွှယ် ပြောတာကလေ"

"ဒါက သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခင်ပွန်းအတွက် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော်ကို တခြားသူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချုပ်လုပ်ပေးလို့ရမှာလဲတဲ့။"

"ဒါကြောင့် ဒီကာလတွေအတွင်းမှာ ရုရွှယ်က နန်းတွင်းဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကို သင်ယူနေတဲ့တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အရှင်မင်းကြီးအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အဝတ်အစားတွေ ချုပ်လုပ်ပေးဖို့ နန်းတွင်းရက်ကန်းဌာနဆီကိုပါ သွားရောက်ခဲ့တာပေါ့။"

"ဪ... ဒီလိုကိုး။"

ရှောင်မိုက မင်္ဂလာဝတ်ရုံတော်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူ၏ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ဤလက်ထပ်ပွဲကို မနှစ်သက်သော်ငြားလည်း ယန်ရုရွှယ်၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ယနေ့ဝတ်ဆင်ထားသော ဤဝတ်ရုံကို အကဲဖြတ်ကြည့်ရမည်ဆိုလျှင်...

ယန်မျိုးနွယ်မှ ဤပါရမီရှင်အမျိုးသမီးလေးက တကယ်ကို ချွင်းချက်အနေဖြင့် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော မိန်းမတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် သူမက ဤနက်ရှိုင်းလှသော နန်းတော်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာရန် နိုင်ငံရေးကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသော်လည်း သူမကတော့ အရာအားလုံးကို တက်ကြွစွာ ရင်ဆိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။

"အို... မယ်တော်က အရှင်မင်းကြီးကို မပြောရသေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ကျန်သေးတယ်" တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် မယ်တော်ကြီးယန်က ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။

"မယ်တော်၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ်သာ မိန့်တော်မူပါ။"

"ဒါက တကယ်တော့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားကြီးအတွက် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက အကြီးအကဲဟွမ် အပြင် တခြားသော သံတမန်တွေ အများကြီးလည်း လာရောက်ကြည့်ရှုကြလိမ့်မယ်။ အထူးသဖြင့် ချင်တိုင်းပြည်ကလည်း ဂုဏ်ပြုစကားဆိုဖို့ သံတမန်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ စေလွှတ်လာလိမ့်မယ်။"

"ချင်တိုင်းပြည်ကလည်း လာမယ်ဟုတ်လား။"

ရှောင်မိုက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ငါတို့ရဲ့ ကျိုးတိုင်းပြည်က ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ယခင်ဧကရာဇ်နဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုတချို့ ရှိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မင်္ဂလာသတင်းကို ကြားတဲ့အခါ သံတမန်တွေကို စေလွှတ်ခဲ့တာပဲ။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားကြီးက လုံးဝ အလွဲအချော်ဖြစ်လို့ မရဘူး။"

"ဒါဆိုရင်၊ မယ်တော့်ရဲ့ဆိုလိုရင်းက ဘာများလဲ။"

"စိတ်ချရအောင်လို့ ငါတွေးထားတာက နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်နေရင် အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ရုရွှယ်တို့ မင်္ဂလာအခမ်းအနား အစီအစဉ်တွေကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားအောင် ကြိုတင်ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်မှု တစ်ခုလောက် လုပ်သင့်တယ်လို့လေ။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လိုထင်သလဲ။"

အခန်း (၂၂၀) အရှင်မင်းကြီးနဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းတို့ကြားက ပတ်သက်မှုကို စိုးရိမ်နေတာလား

"နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်နေရင် အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ရုရွှယ်တို့ မင်္ဂလာအခမ်းအနား အစီအစဉ်တွေကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားအောင် ကြိုတင်ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်မှု တစ်ခုလောက် လုပ်ရမယ်။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လိုထင်သလဲ။" မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်ကာ "ဒါက သဘာဝကျစွာပဲ လက်ခံနိုင်စရာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက နိုင်ငံတော်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်နေတော့ အလွဲအချော်ဖြစ်တာမျိုးကို ကိုယ်တော် မလိုလားပါဘူး။ အစီအစဉ်တွေကို ကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားဖို့က တကယ်ပဲ လိုအပ်ပါတယ်။"

တကယ်တမ်းတွင်မူ ရှောင်မိုက လုံးဝ သဘောမတူချင်ခဲ့ပေ။

၎င်းက ကြိုတင်ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ခြင်း သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ထို ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်ခြင်းကပင် သူ၏အချိန်အတော်အတန်ကို ကုန်ဆုံးစေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတတ်နိုင်သည်က ဘာမှမရှိပေ။ အကယ်၍ သူသာ ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။

မယ်တော်ကြီးယန်က သူ့ကို မျက်နှာသာပေးသည့်အနေဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်းတွင် သူ့အတွက် ရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူကသာ ငြင်းဆိုလိုက်ပါက မယ်တော်ကြီးယန်၏အမြင်တွင် သူသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ပုန်ကန်ချင်နေပြီဟု ထင်မြင်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။

မယ်တော်ကြီးယန်က ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်မှုကို တောင်းဆိုရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မကြာသေးမီက နန်းတွင်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရှောင်မိုက ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲဟွမ် ရောက်ရှိလာပြီးသည့်နောက်ပိုင်း အမတ်အများအပြားက အကြီးအကဲဟွမ်ကို သေရည်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြပြီး ယန်ရုရွှယ်၏နေရာတွင် အစားထိုးရန်အတွက် သူတို့၏ သမီးများကို နန်းတော်အတွင်းသို့ စေလွှတ်လိုသည့်ဆန္ဒကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

အချို့သော မျိုးနွယ်စုများက "ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ သမီးသာ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ မျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲဟွမ်အတွက် ပိုမိုကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို သေချာပေါက် ပေးစွမ်းနိုင်မှာပါ" ဟုပင် သွယ်ဝိုက်ကာ အကြံပြုခဲ့ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် အကြီးအကဲဟွမ် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်ဟု ရှောင်မို ကြားသိခဲ့ရသည်။

အကြီးအကဲဟွမ်က ယန်မိသားစုကို ထောက်ခံရန် သဘောတူထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုမှ အခြားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုကို ပြောင်းလဲထောက်ခံမည်ဆိုပါက ကြည့်မကောင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးတောမိခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျိုးတိုင်းပြည်ကို မည်သူက ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို အကြီးအကဲဟွမ် ဂရုမစိုက်ပေ။ ၎င်းထံမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိနိုင်ခြင်း ရှိမရှိနှင့် သူ၏ အနာဂတ်ဂုဏ်သတင်းကိုသာ ဂရုစိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် မူလက မျိုးနွယ်စုတစ်ခုကို ထောက်ခံခဲ့သော်လည်း ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်အတွက် အခြားတစ်ခုကို ယာယီပြောင်းလဲထောက်ခံခဲ့ပါက နောင်အနာဂတ်တွင် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းထံ သစ္စာခံလိုသော အခြားတိုင်းပြည်များအနေဖြင့် သူ့အစား အခြားသော အကြီးအကဲများနှင့်သာ အဆက်အသွယ် ရှာဖွေသွားကြပေမည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ မကြာသေးမီက အကြီးအကဲဟွမ်က "ကျိုးတိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးရှိသရွေ့ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဘယ်သူဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျိုးတိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကတိကလည်း ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ထုတ်ဖော်ပြောကြားလာခဲ့သည်။

ဤသည်က ယန်မိသားစုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခြားမျိုးနွယ်စုများကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နန်းတွင်း၌ ယန်မိသားစုက ကြီးမားလှသော အားသာချက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်မိသားစုမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘူးဟု ပြော၍မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်ခြင်း မှာ ယန်မိသားစုက ၎င်းတို့၏ အာဏာကို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသာဖြစ်မည်ဟု ရှောင်မိုက ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

"ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ နန်းတွင်းကို ယန်မိသားစုကပဲ ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးနေရာကို တခြားဘယ်သူနဲ့မှ အစားထိုးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး ဟု အခြားသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများကို ယန်မိသားစုက အလေးအနက်ထား သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မို သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားပြီးနောက် ပို၍ပင် ဝမ်းသာသွားကာ ရှောင်မိုကို ပိုမိုမျက်စိကျလာပြီး လွန်ခဲ့သောနှစ်များက သူ့ကို မွေးစားခဲ့ခြင်းမှာ တကယ်ကို မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။" မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မို၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်နေရင် အရှင်မင်းကြီး နည်းနည်းလောက် ပင်ပန်းခံရတော့မယ်။"

"မယ်တော်၊ ဘာတွေမိန့်တော်မူနေတာလဲ။ ဒါက သားတော် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာပါ။ တကယ်တော့ မယ်တော်ကသာ သားတော်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ပူပန်ပေးနေရလို့ သားတော် နည်းနည်း အားနာမိပါတယ်" ဟု ရှောင်မိုက အပြစ်ရှိသလို ခံစားရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ အရှင်မင်းကြီးသာ ရုရွှယ်နဲ့ ချောချောမွေ့မွေ့ လက်ထပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မယ်တော်နည်းနည်းမှ ပင်ပန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။" မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို ထိုင်ရန် ဆွဲချလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့စကားမစပ် အချိန်လည်းလင့်နေပြီ။ မယ်တော်တို့ သားအမိနှစ်ယောက် အတူတူ ထမင်းမစားရတာလည်း အတော်ကြာပြီဆိုတော့ အရှင်မင်းကြီးက မယ်တော်နဲ့အတူ နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်မလား။"

"ရတာပေါ့။ သားတော် မယ်တော့်ကို အဖော်မပြုပေးရတာ တကယ်ကို အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီပဲ။" ရှောင်မိုက လိုလိုလားလား သဘောတူလိုက်ပြီး ထိုနှစ်ဦးမှာ မေတ္တာကြီးမားသော မိခင်နှင့် မိဘကို ရိုသေသောသားတို့၏ ခံစားချက်ကို အမှန်တကယ် ပုံဖော်နေပုံရသည်။

နေ့လယ်စာ စားသုံးနေစဉ်အတွင်း မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို သူ၏ တာအိုကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုအခြေအနေများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးမြန်းခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက မယ်တော်ကြီးယန်နှင့်အတူ ရေပက်မဝင်အောင် စကားများပြောဆိုခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသွင်အပြင်က မယ်တော်ကြီးယန်ကိုပင် ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် မယ်တော်ကြီးယန်က ရှောင်မိုကို နိုင်ငံရေးရာ ကိစ္စရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ မသိမသာ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက အရာအားလုံးကို နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ "အရာအားလုံးကို အမတ်တွေက ဆွေးနွေးပြီး နန်းရင်းဝန်က ဆုံးဖြတ်တာပါ" ဟုသာ ဖြေကြားခဲ့သည်။

နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက မယ်တော်ကြီးယန်နှင့် အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားခဲ့ပြီးနောက် သူမအား သာမန် တာအိုကျမ်းစာအုပ်ဖြစ်သော နှလုံးသားပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကျမ်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ကာ လင်ရှင်းနန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ဒီကလေးက တကယ်ပဲ တာအိုကျင့်ကြံခြင်းမှာ နစ်မြုပ်နေတယ်လို့ မင်းထင်သလား။" တံခါးပေါက်ဆီသို့ ကြည့်ရင်း မယ်တော်ကြီးယန်က သူမ၏အနားရှိ အမတ်ကတော်ဟွမ်ကို မေးလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးကို လျှောက်တင်ပါရစေ၊ အဲ့ဒီလိုပုံစံပါပဲ။"

အမတ်ကတော်ဟွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးက အရှင်မင်းကြီးကို တာအိုကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းတဲ့အခါ သူက မယ်တော်ကြီးကို သုံးရက်သုံးညလောက်တောင် ပြောပြချင်နေတဲ့ပုံ ပေါက်နေတာ။ ထွက်မသွားခင်မှာ တာအိုကျမ်းစာအုပ်တောင် ပေးခဲ့သေးတယ်ဆိုတော့ အတုအယောင်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။"

"အင်း။" မယ်တော်ကြီးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ သူမ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမလက်ထဲရှိ နှလုံးသားပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကျမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီကလေးက တကယ်တော့ အတော်လေး ကောင်းပါတယ်။ ထိန်းကျောင်းရလွယ်ကူပြီး မိဘကိုလည်း ရိုသေတယ်။ အရင်တုန်းက ဝမ်ချန်နဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကလည်း သူ့ကို ဆွဲဆောင်ဖြားယောင်းခံလိုက်ရလို့ပါ။"

"ဒါပေမဲ့ မယ်တော်ကြီး၊ မကြာသေးခင်က ကျွန်တော်မျိုးမ တစ်ခုခု ကြားခဲ့ရပါတယ်။" အမတ်ကတော်ဟွမ်က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဖွင့်ပြောလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။" မယ်တော်ကြီးယန်က မေးလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က နန်းဆောင်မှာ နေထိုင်နေတဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းက အရှင်မင်းကြီးနဲ့အတူ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ကို မကြာခဏ သွားလေ့ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးမ ကြားခဲ့ရပါတယ်။"

အမတ်ကတော်ဟွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ။" မယ်တော်ကြီးယန်က ဂရုမစိုက်ပေ။

"နတ်မိမယ်ကျန်းက နန်းတော်ထဲမှာ ပျင်းရိနေပြီး အရှင်မင်းကြီးကလည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျင့်ကြံနေတာလေ။ အရှင်မင်းကြီးက သူမကို တာအိုကျင့်စဉ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး မေးမြန်းနေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်နေတဲ့အတွက် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ ငါတို့ ပူပန်နေစရာ မလိုပါဘူး။"

အမတ်ကတော်ဟွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားသော်လည်း သူမက ထပ်ပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သူမအနားရှိ

လူ၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မယ်တော်ကြီးယန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ပြောချင်သည့်အရာကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက နတ်မိမယ်ကျန်းနဲ့ ပတ်သက်မှုတစ်ခုခု ရှိနေမှာကို မင်းက စိုးရိမ်နေတာလား။"

"မယ်တော်ကြီးကို လျှောက်တင်ပါရစေ၊ ကျွန်တော်မျိုးမက ခန့်မှန်းကြည့်ရုံသက်သက်ပါ။" အမတ်ကတော်ဟွမ်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ထိတ်လန့်နေရတာလဲ။ မင်းက ငါ့အနားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တာပဲ၊ ငါက မင်းကို အပြစ်ပေးမှာမို့လို့လား။" မယ်တော်ကြီးယန်က အမတ်ကတော်ဟွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ခံစားနေရတာလဲ။ မင်းဆီမှာ သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုခုများ ရှိလို့လား။"

"အင်း..." အမတ်ကတော်ဟွမ်၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ဝဲသွားသည်။ "တစ်ခါတုန်းက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းတို့ ပေါက်စီ အတူတူစားနေတာကို ကျွန်တော်မျိုးမ မြင်ခဲ့ရဖူးတယ်။ ပြီးတော့ နတ်မိမယ်ကျန်းက အရှင်မင်းကြီးကို ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်တွေက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလိုပဲ။ သက်သေအထောက်အထားနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော်မျိုးမဆီမှာ တိုက်ရိုက်သက်သေတော့ မရှိပါဘူး။"

"မင်း ဒီကိစ္စကို တွေးလွန်နေတာပါ။ နတ်မိမယ်ကျန်းက ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ အနာဂတ်အလားအလာတွေ ရှိတဲ့သူပဲ။ သူမက သာမန်လူသားတိုင်းပြည်တစ်ခုရဲ့ ဧကရာဇ်ကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး။" မယ်တော်ကြီးယန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏လေသံက ပြတ်သားနေခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ကြိုဆိုပွဲအခမ်းအနားတွင် နတ်မိမယ်ကျန်းက ရှောင်မိုကို ရံဖန်ရံခါ ကြည့်ခဲ့သည့် အကြည့်များကို မယ်တော်ကြီးယန် ရုတ်တရက် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် စတင်တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး။"

လင်ရှင်းနန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရှောင်မိုက လေကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေထုကပင် လန်းဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်ရှင်းနန်းဆောင်အတွင်း မယ်တော်ကြီးယန်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုများက တကယ်ကို အနည်းငယ် ပင်ပန်းစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း မရှိဟု ရှောင်မိုက ယုံကြည်ထားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ နန်းဆောင်ကို ပြန်ဖို့ ရထားလုံး ပြင်ဆင်လိုက်ရမလား။" ဝေ့ရွှန်းက မေးလိုက်သည်။

"မလိုဘူး၊ ငါကိုယ်တော် စိတ်အပန်းဖြေဖို့ တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ဆီကိုပဲ တိုက်ရိုက် လမ်းလျှောက်သွားလိုက်မယ်။" ဟု ရှောင်မိုက ပြောလိုက်သည်။

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး။" ဝေ့ရွှန်းက နဂါးရထားလုံးကို ထွက်ခွာသွားရန် အလျင်အမြန် စီစဉ်လိုက်ပြီးနောက် သူက အရှင်မင်းကြီးနှင့်အတူ နန်းတော်အတွင်းသို့ တစ်လှမ်းချင်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ လောင်ကျွမ်းချိန် မပြည့်မီလေးမှာပင် လမ်းလျှောက်နေရင်းမှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ယင်းမှာ ကင်းမျှော်စင်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင်ဖြစ်၏။

ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးဇာပုဝါကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ ဦးခေါင်းကိုမော့ကာ အောက်ဘက်မှနေ၍ အထက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးမောကြည့်နေခဲ့လေ၏။