အခန်း (၃၄၈)

ရှန်းလီသည် သစ်ပင်နောက်မှနေ၍ ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြား ဦးတည်ရာတစ်ခုတည်းသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်ကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

"အဲဒီဘက်က... ရဲချန်သွားတဲ့ဘက်မလား"

သူမက အသံထွက်၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမသည် မေးစေ့ကိုကိုင်ကာ ရဲချန်က သူမစကားကို တစ်မျိုးတစ်ဖုံ နားလည်သွားသလားဟု တွေးတောနေမိသည်။ သူ တစ်ခုခု မဆင်မခြင် လုပ်မမိဖို့သာ သူမ မျှော်လင့်မိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဗဟိုတိုက်ကြီးတွင် အဆက်အသွယ်တစ်ခု ဖန်တီးမည့် သူမ၏အစီအစဉ်မှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

"အခု ငါ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ"

သူမက ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ စတင်လမ်းလျှောက်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူမက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူမ၏လက်ဝါးပေါ်တွင် မျှော်စင်က ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှန်းယွီသည် ထိုရတနာကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် သင်္ကေတတစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ ဤသင်္ကေတသည် ရတနာကို သူ၏ကိုယ်ပွားများအကြား အားစိုက်စရာမလိုဘဲ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ရတနာကို ဟင်းလင်းပြင်မှတစ်ဆင့် ဆင့်ခေါ်ရန်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ကိုယ်ပွားများအကြားတွင် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် တစ်ဦးမှတစ်ဦးဆီသို့ ကူးပြောင်းပေးပို့နိုင်ခြင်းပင်။

သူသည် ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအတွက် အထူးရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းပင်။ ဤနည်းဖြင့် အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးနှင့် ဗဟိုတိုက်ကြီးနှစ်ခုစလုံးကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် သူ၏ဟင်းလင်းပြင်

ဆိုင်ရာ နားလည်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပါက မျက်နှာစာအမျိုးမျိုးသုံး သိုလှောင်မှုတစ်ခု ဖန်တီးပြီး မျှော်စင်ကို ဂိုဏ်းဆီသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိတွင်မူ ဤနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ရှန်းလီသည် သစ်ပင်တစ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် ပေါ်လာပြန်သည်။

သူမက နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ရင်း "ဟဲဟဲဟဲ... အဲဒီအလှလေးကို ကြည့်စမ်းပါဦး။ ဒါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုပဲ" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရာ နေရာမှာ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ဟိုဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြပုံရရာ သူမ ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာမိသည်။

ရဲချန်က တကယ်ပဲ ပြဿနာတွေ ရှာနေတာလား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမကတော့ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အပိုဆုလာဘ်အချို့ ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရဲချန်အပေါ် သူမ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက အကျိုးမရှိခဲ့လျှင်ပင် ဤအရာက အစားထိုးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူမသည် သစ်ပင်ပေါ်မှ အသာအယာ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ နူးညံ့စွာ သက်ဆင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ရှေ့သို့မဆက်မီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည်။

မျှော်စင်အတွင်းသို့ လက်နှိုက်ကာ အစီရင်ခံ ချပ်ပြားနှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လူသူမရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း အထူးဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူမ ကိုယ့်ဘာသာ သတိပေးလိုက်မိသည်။ ဤချပ်ပြားများသည် ပထမတန်းစား မျက်လှည့်နှင့် ဖုံးကွယ်ခြင်းအစီရင်ခံများဖြစ်ရာ သူမ ဝိညာဉ်ကြောကို တူးဖော်နေသည်ကို မည်သူမျှ သတိပြုမိမည်မဟုတ်ပေ။

အစီရင်ခံချပ်ပြားများကို တပ်ဆင်ပြီးသည်နှင့် သူမသည် ဝိညာဉ်ကြောကို လျင်မြန်စွာ စတင်တူးဖော်တော့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အလုပ်ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် အစီရင်ခံပစ္စည်းများကို အမြန်သိမ်းဆည်းကာ ထိုနေရာမှ တောက်လျှောက် ရွှေ့ပြောင်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သန်မာတောင့်တင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူမ ရှိခဲ့သည့်နေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။

"ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ ဒီတစ်ခါတော့ ဝိညာဉ်ကြောက တကယ်ပဲ ခြေထောက်ပေါက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတာလား"

သူက မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် ရှန်းလီ ပေါ်လာသည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုအောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု သူမ တွေးနေမိ၏။ ယခု သူမလုပ်ရမည့်

အလုပ်မှာ ဤနည်းလမ်းကို နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်မံပြုလုပ်ရန်သာဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် မည်သည့်နောင်တမျှမရှိဘဲ ပြန်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

...

လီယောင်းသည် ရှန်းယွီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဲဒါ ဘယ်သူလဲ။

သူမ တွေးလိုက်ရင်း သူမ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဓားကိုမဆွဲမီ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် အသက်ရှူလိုက်၏။ သူမ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီး၏ ကိုယ်ပွားသည် မိစ္ဆာပန်းဆီသို့ သွားရာတွင် အခက်အခဲတွေ့နေပုံရသည်ဟု သူမ ဆင်ခြင်လိုက်သည်။ သူ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီလားဟုပင် သူမ တွေးတောမိသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ပန်းဆီကိုသွားဖို့ အခက်အခဲ ဖြစ်နေလို့လားဟင်"

သူမက မေးလိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် ထျန်းလင်းကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ရန် အစီရင်ခံများကို ထိန်းချုပ်နေရင်းကပင် နေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"အင်း... နည်းနည်းပါ"

သူက ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အာရုံခံစားမှုက အမြဲတမ်းလိုလို စူးရှထက်မြက်နေဆဲပင်ဟု သူ တွေးလိုက်မိ၏။

"ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်။ အချိန်မီ အလုပ်ပြီးနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

သူက ပါးပြင်လေးများ အနည်းငယ် နီမြန်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... အခြေအနေက ဘယ်လောက်ပဲ အကျပ်အတည်းဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ခန္ဓာကို ရောင်းစားတာကတော့ နည်းနည်း..."

သူမက စကားစလိုက်ရာ ရှန်းယွီမှာ အစီရင်ခံများကို ထိန်းချုပ်နေရင်းကနေ လွှတ်ခနဲ ဖြစ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

"ဘာကိုယ်ခန္ဓာ ရောင်းစားတာလဲ"

သူက ပြန်အော်လိုက်မိသည်။

ထို့နောက် သူ၏တုံ့ပြန်မှုမှာ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် စိတ်ကိုပြန်ထိန်းကာ အသက်ရှူလိုက်ပြီး "ငါက တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာနေရုံပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်ရသည်။

"အော်... ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ"

လီယောင်းက သူမ၏မျက်နှာကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် အုပ်လိုက်တော့သည်။

ရှန်းယွီကမူ သူ၏ဂျူနီယာညီမလေးမှာ တကယ်ကို အကဲခတ်စူးရှလွန်းသည်ဟု တွေးလိုက်

မိသည်။

မဟုတ်သေးဘူး... ဘာအကဲခတ်စူးရှတာလဲ။ ငါက ကိုယ်ခန္ဓာကို ရောင်းစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ဒီလှည့်ကွက်ကို မင်း မရိုးသေးဘူးလား"

ထျန်းလင်းက တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖယ်ရှားရင်း မေးလိုက်သည်။

ရှန်းယွီက အစပိုင်းတွင် သူ အလကား စိုးရိမ်ခဲ့မိသည်ဟု ပြန်တွေးလိုက်မိ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ထိုအချိန်နိယာမကို ပထမတစ်ကြိမ် အသုံးပြုပြီးကတည်းက နောက်ထပ် ထပ်မသုံးတော့သောကြောင့်ပင်။

သူက ပြုံးလိုက်ရင်း “ဒါက တကယ်ကို အဖိုးအခကြီးမားတဲ့ အကွက်တစ်ခုပဲ” ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူမသည် သူတို့ကို ခြောက်လှန့်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသာ ဤအတိုင်း ဆက်တိုက်ဖိအားပေးထားနိုင်လျှင် အနည်းဆုံး နောက်ထပ် ဆယ်စက္ကန့်ခန့် သူမကို တားဆီးထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူမသာ စိတ်ရူးပေါက်ပြီး အစွမ်းကုန် ထုတ်မတိုက်သေးသရွေ့ပေါ့။ တကယ်လို့ သူမသာ အစွမ်းကုန် တိုက်လာရင်တော့... ငါတို့အတွက် တကယ်ကို ဆိုးရွားသွားလိမ့်မယ်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ထျန်းလင်းမှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေရှာသည်။

ဒါက ဘာကြီးလဲ။

သူမ အံ့ဩနေမိသည်။ သူမ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ရှန်းယွီသည် ထိုကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အစီရင်ခံများကို အနည်းဆုံး အကြိမ်တစ်ရာမက အသက်

သွင်းခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဘယ်လောက်တောင် များနေလို့လဲ။

သူ အကြိမ်အနည်းငယ်သာ လုပ်နိုင်မည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ဒါက ရူးသွပ်စရာပင်။

သူမသည် ဗျူဟာပြောင်းရန် လိုအပ်နေပြီဟု ဆင်ခြင်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမ ဤနေရာတွင်ပင် တစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေပေလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းပတ်ပတ်လည်ရှိ အကာအကွယ်အစီရင်ခံများကို ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်

အတွက် သူမ၏ မသေမျိုးချီနှင့် အားဖြည့်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ထိုမျှအထိ မမြင့်မားသေးသောကြောင့်ပင်။ သူမ၏ မသေမျိုးချီမှာလည်း အကန့်အသတ်ရှိနေသဖြင့် ၎င်းကို အလဟဿ မသုံးချင်ပေ။ အကယ်၍ နှစ်ဖက်စလုံး အင်အားကုန်ခမ်းသွားချိန်တွင် ဗဟိုတိုက်ကြီးမှ လူများ ရောက်လာခဲ့လျှင် သူမ၏ နိယာမကို အသုံးပြုရန် ထိုစွမ်းအင်ကို လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

သူမ အံကြိတ်လိုက်သည်။

တောက်... ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခုခံဖို့အတွက် ချီစွမ်းအင်ကို သုံးနေရတာပဲဆိုတော့ အခုသုံးလိုက်တာ ဘာထူးမှာလဲ။ ရေရှည်မှာ ခုခံစစ်ပဲ ကစားနေရင် ငါပဲ ပိုပြီး အရှုံးပေါ်မှာ။

ရှန်းယွီက တိုက်စစ်အစီရင်ခံကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအသက်သွင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထျန်းလင်းက ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။ ထိုအခါ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများမှာ လေထဲတွင်ပင် အေးခဲရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် သူမသည် အကာအကွယ်အတားအဆီး၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာပြီး လက်ဖြင့် ဖိကပ်လိုက်သည်။

မဖြစ်ဘူး။

ပထမအဆင့်မှ တတိယအဆင့်အထိ အတားအဆီးများ ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားသည်ကို မြင်

လိုက်ရသဖြင့် ရှန်းယွီ ထိတ်လန့်သွားသည်။

မြန်မြန်လုပ်စမ်းပါ... နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်လေးပဲ။

ကျန်ရှိနေသော အတားအဆီးများ အက်ကွဲလာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။

နောက်ထပ် နည်းနည်းလေးပဲ...

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး"

လီယောင်းက သူမ၏ဓားကို ကိုင်ရင်း ခေါ်လိုက်သည်။

"ခဏလေး..."

သူ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် နောက်ဆုံးအတားအဆီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားပြီး ထျန်းလင်းသည် သူ၏မျက်နှာရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

"အခုတော့ ပြေးစရာလမ်း မရှိတော့ဘူးနော်... အချောအလှလေး"