အခန်း (၇၅-၇၆)

အပိုင်း(၇၅)

ကျောပိုးအိတ် အပြည့်ကို ကျောရိုးဖြင့် ဖိချထားမိခဲ့သည့် ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်ကတည်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်ရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့သေးပေ။ သူ၏ ရှားပါးသော နယ်နိမိတ် အလံများ နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရင်း တစ်ခဏမျှ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သူ့ကိုယ်သူ သနားနေမိလေသည်။

ထို့နောက် အမှန်တရားက ပြိုကျလာသည်။ ထိုတံခါးကြီးသည် အတွင်းဘက်မှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ကွဲထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လာဆောင့်မိခြင်းမှာ၊ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ ယီရင်က သူ့ကို အနောက်သို့ အမြန် တွန်းထုတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင်၊ လှေကားထိပ်တွင် သူ နှစ်ပိုင်းပြတ်၍ လဲကျနေပေလိမ့်မည်။

ရွှေအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၊ ရှေးဟောင်း ဂူသင်္ချိုင်း အတွင်း ချိတ်ပိတ်ခံထားရသည်ဟု သူတို့ ယူဆထားခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပင့်ကူအိမ် တစ်ခုကို ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သကဲ့သို့ ၎င်း၏ အချုပ်အနှောင်များကို ဖြတ်တောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။ ၎င်းက ချိတ်ပိတ်ခံထားရခြင်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာမှ ကျိုးပဲ့သွားခြင်း သို့မဟုတ် သွေးထွက်နေခြင်း မရှိကြောင်း သေချာစေရန် အမြန် စစ်ဆေးလျက်၊ သူ၏ ပွန်းပဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်တပ်ရပ်နိုင်အောင် သူ အားယူလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ဓားသူတော်စင်၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၎င်းမှာ လူတစ်ယောက်အပေါ်သို့ မှန်ရည်များ လောင်းချထားသည့်အလား၊ လူသားပုံစံရှိသည့် လှိုင်းထနေသော အရည် သံမဏိ အစုအဝေးကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာမှာ မျက်နှာသွင်ပြင် လုံးဝ မရှိဘဲ ပြောင်စင်နေကာ၊ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ရောင်ပြန်ဟပ်မှု တစ်ခုအဖြစ် ပွတ်တိုက် အရောင်တင်ထားလေသည်။ ၎င်းတွင် လက်များ သို့မဟုတ် ခြေထောက်များ မရှိဘဲ၊ ပြတ်တောက်မှု မရှိသော သတ္တုချပ်ကြီး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် ခရု တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှောတိုက် သွားလာနေလေသည်။

ထိုဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်သည် လင်းတုန်း တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော ပုံသွင်းဖန်တီးထားသည့် မည်သည့်အရာထက်မဆို အများကြီး ပိုမို ခိုင်မာပြီး ပို၍ အစစ်အမှန် ဆန်နေလေသည်။ မာဒြာဟု သူ မှတ်မိနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ကို ကြက်ခြေခတ် ဖြတ်သန်းနေသော ကွင်း သုံးကွင်းသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ကွင်းမှာ တောက်ပသော အဖြူရောင် ကွင်းဆက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ကွင်းမှာ ကြက်သွေးရောင် ဖြစ်ကာ၊ နောက်တစ်ကွင်းမှာ မင်ရောင်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေလေသည်။ ချောမွေ့သော မျက်နှာပြင်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော မြင်ကွင်းကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေစဉ်၊ ထို စက်ဝိုင်းများသည် ဓားဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ရင်ဘတ်တစ်ဝိုက်တွင် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေကြလေသည်။

၎င်းက အလောင်း နှစ်လောင်းနှင့် အနောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာနေသော လင်းတုန်း ကို ရောင်ပြန်ဟပ် ပြသနေ၏။ ထို့နောက် ၎င်း၏ အကြည့်က ယီရင် ၏ အပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။ ထိုနေရာတွင် ၎င်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။

တပည့်ဖြစ်သူသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဓားဗလာဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်၌ သူမသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ သာမန် ပဲ့တင်သံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ ၎င်း၏ အနီရောင် ကွင်းသည် သူမ၏ ခါးပတ်ဖြစ်ပြီး၊ အမည်းရောင် ကွင်းသည် သူမ၏ စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်ရုံများ ဖြစ်ကာ၊ အဖြူရောင် ကွင်းသည် သူမ၏ ဖြူဖျော့သော အမာရွတ်များ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပြောင်လက်နေသော သတ္တုရောင်သည် သူမ၏ တောက်ပသော ဓားသွားပင် ဖြစ်လေသည်။

"တပည့်က ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

သူမက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ နေရာတွင် အခြား တပည့် တစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ပုံမှန်အားဖြင့် ရိုသေလေးစားစွာ အရိုအသေပေးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမကတော့ ဝိညာဉ်ထံမှ မျက်လုံးမလွှဲခဲ့ပေ။

အသက်ရှူချိန် အတော်ကြာသည်အထိ၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ လုံလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသော ဝိညာဉ်များသည် စကားပြောဆိုနိုင်ကြသည်။ ထို့အပြင် ဤအရာက သူ မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သံသယဝင်စရာ မလိုပေ။

မကြာမီ ၎င်းက စကားပြောလာပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဆရာနှင့် တပည့်တို့၏ ပြန်လည်ဆုံတွေ့မှုက သူ့ကို နယ်နိမိတ်ချထားရန် အချိန်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ သူ ချိတ်ပိတ်စာရွက်များကို မချထားနိုင်မီမှာပင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က တံခါးကို ဖောက်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ချိတ်ပိတ်စာရွက် တစ်ရွက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သူ စောင့်ကြည့်နေမည် ဖြစ်သည်။

အရည် သံမဏိ လက်တံ ခြောက်ခုက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ကျောပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ပြန့်ကားပြီး ချွန်ထက်သွားကာ၊ ဓားသွားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အလင်းကွင်း တစ်ခုအောက်တွင် ရပ်နေသည့်အလား ဖြစ်သွားလေသည်။ ၎င်းက စကားမပြောသေးပေ။

စကားတစ်ခွန်းမှ မဟဘဲ၊ ၎င်းက တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ပင်မ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ မတ်တပ်ရပ်နေသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ဓားသွားများသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။

ယီရင်က တုံ့ပြန် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ၊ လက်နက်များ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ သူတို့၏ အောက်ရှိ လှေကားထစ်များ အက်ကွဲသွားပြီး၊ ကျောက်စများ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ထို့နောက် တိုင်လုံးအထူကြီးများတွင် အက်ကွဲကြောင်းကြီးများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မမြင်ရသော ဘီလူးကြီးများက မြေကြီးကို ပုဆိန်များဖြင့် ခုတ်ထစ်နေသည့်အလား နှင်းပြင်ကြီး ဟက်တက်ကွဲသွားသည်။ အနီးအနားရှိ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးသည်လည်း နှစ်ပိုင်း ပြတ်ကျသွားလေသည်။

လင်းတုန်းသည် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ သူ တတ်နိုင်သမျှ မာဒြာများ အားလုံးကို ၎င်းထံသို့ ဖြည့်သွင်းပေးလိုက်လေသည်။ သူသည် ဓားများ ရိုက်ခတ်သွားသည့် မြင်ကွင်း တစ်ခုကိုမျှ မမြင်လိုက်ရပေ။ သို့သော် အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေသည့်အလား တောင်စောင်း တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသော ဓားချင်းရိုက်သံများ အားလုံးကိုတော့ သူ ကြားနေရလေသည်။

ယီရင်က ဘယ်လိုပဲ ယုံကြည်နေပါစေ၊ သူကတော့ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ဆီသို့ ဘယ်သောအခါမျှ ချဉ်းကပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို သေစေမည့် ခုတ်ချက်ကို သူ မြင်တွေ့ခွင့်ရမည်ပင် မဟုတ်ပေ။

ယီရင် အနေဖြင့် ၎င်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်း၏ ရုပ်ဝတ္ထု သဏ္ဍာန် အချို့ကို ဆုံးရှုံးသွားစေရန်သာ သူ မျှော်လင့်နိုင်လေတော့သည်။ ပြင်ပမှ စွမ်းအင် ထောက်ပံ့မှု မရှိပါက၊ ၎င်းသည် ပြန်လည် နာလန်ထနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းက ပို၍ အားနည်းလာသင့်လေသည်။ သို့သော်လည်း၊ ယီရင်လည်း ထိုနည်းတူပင် အားနည်းလာပေလိမ့်မည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာမှုက၊ သတိလစ်နေသော ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ အစောင့်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေလေသည်။ အလောင်းများထဲမှ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ခုမှာ လောင်ကျွမ်းနေသော ရွှေရောင် ကြိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ရုပ်သေးရုပ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ အဝါရောင် သန်းနေသော ဖန်သား အရိုးစု တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းတို့သည် အပြည့်အဝ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခြင်းပင် မရှိသေးမီ၊ နောက်ထပ် မမြင်ရသော ဓားသွားများက ၎င်းတို့ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်လေသည်။

‘ဒီအတွက် ငါတို့မှာ အချိန်မရှိဘူး…’

လင်းတုန်းက တိမ်တိုက် သယ်ဆောင်သွားနိုင်သမျှ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ထွက်ပြေးရင်း တွေးလိုက်သည်။ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ မှ လူများ ရောက်မလာမီ သူတို့ ဒီတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် အတားအဆီးကို ချထားရန် သူ လုံလောက်အောင် အနီးသို့ မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။

ယီရင်သည် သူမ၏ အဆုံးမဲ့ ဓား နည်းစနစ်ကို ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုနေသော ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး ရှိနေသဖြင့်၊ သူတို့သည် လည်ပတ်နေသော မမြင်ရသည့် ဓားသွား ရာပေါင်းများစွာ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံနေရနိုင်လေသည်။ အလံ တစ်ခုကို စိုက်ထူရန် လုံလောက်အောင် နီးကပ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခြင်းက သေမင်းကို စိန်ခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ချိတ်ပိတ်စာရွက် တစ်ရွက်ဖြင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အနီးသို့ ရောက်သွားခဲ့လျှင်၊ သူ အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲခံရပေလိမ့်မည်။

တိုက်ပွဲက သူ့အနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်လာမည်စိုးသဖြင့် သူ အနောက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ခပ်လှမ်းလှမ်း အနောက်ဘက်တွင် အရင်က သူ သတိမထားမိခဲ့သော အရာတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဂူသင်္ချိုင်း၏ အရိပ်အောက်တွင် ခိုအောင်းနေသော သစ်သားတဲငယ်လေး တစ်လုံး ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကလေးတစ်ယောက်က တဲထောင့်မှနေ၍ တိုက်ပွဲကို ချောင်းကြည့်နေလေသည်။

ကလေးက သူ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက တိုက်ပွဲရှိရာဆီသို့ ထိုးစိုက်သွားလေသည်။ လင်းတုန်း၏ နှလုံးသား ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အကြီးအကဲ ဝှိုက်ဟော…

တစ်ခုခုက ထိုအလင်းတန်းကို လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သဖြင့်၊ ၎င်းက ကောင်းကင်ယံသို့ ကွေးညွှတ် ပျံသန်းသွားသည်။ သို့သော် ကောင်မလေးရော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ပါ ထို ကျူးကျော်သူကို ကိုင်တွယ်ရန် အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

သူသည် လင်းတကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ဝံပုလွေနှင့် ကျားတို့ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီး၊ ထိုအခါမှသာ အလောင်း နှစ်ခုစလုံးကို အားရပါးရ စားသောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် လင်းတုန်းကို ချိတ်ပိတ်စာရွက်များနှင့်အတူ ချဉ်းကပ်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

တောင်ထိပ်မှ အေးခဲနေသော လေပြင်းများက အလွန် နီးကပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဝှိုက်ဟောက သူ့ကို သတိမထားမိသေးပေ။ ဒီနေရာမှာ သူ့အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိနေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အကြီးအကဲကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်ပြီး ယီရင်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့တွင် အချိန်မရှိပေ။ ဝှိုက်ဟောသည် မည်သည့် စက္ကန့်တွင်မဆို သူ့ကို သတိထားမိသွားနိုင်လေသည်။ သူ အခု ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရမည်။

သူသည် ပြာလဲ့လဲ့ မီးတောက် ပါဝင်သော ဖန်ပုတီးစေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲတွင် လှိမ့်ကစားလိုက်လေသည်။ အကယ်၍ ဆူရီရယ် သာ ကြည့်နေမည်ဆိုလျှင်၊ ယခု သူ၏ ကံကြမ္မာထဲတွင် သူမ ဘာကို မြင်တွေ့ရမည်နည်း။

***

အပိုင်း(၇၆)

အတွေးမလွန်သွားမီ၊ လင်းတုန်းသည် အနီရောင် တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံဖြင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ယီရင်လောက် မမြန်ဆန်သော်လည်း၊ ၎င်းက လုံလောက်နေလေပြီ။ သူသည် အကြီးအကဲ ဝှိုက်ဟော၏ အနောက်ဘက်သို့ ပတ်သွားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်၊ အကြံဉာဏ်များ ရရှိရန် သူ၏ ဦးနှောက် အနောက်ဘက်ကို ကုတ်ခြစ် စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

ကျောက်စိမ်းအဆင့် တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့၊ ကောင်မလေးနှင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေသည်။

ငွေရောင် ဓားအော်ရာ သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်ခုက သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာသည်။ ၎င်းက မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ လှိမ့်တက်နေလေသည်။ ဝှိုက်ဟောအတွက်ပင်လျှင်၊ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူ အနိုင်နိုင် လိုက်ကြည့်ရလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လှုပ်ရှားနေလေသည်။ အမည်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော တပည့်မလေးသည် လှုပ်ရှားမှု တိုင်းတွင် အော်ရာ ကို စုစည်းနေခဲ့သည်။ ၎င်းက သူမ၏ ဓားသွား ပတ်လည်တွင် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသော ငွေရောင် အလင်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။

သူမသည် ခုန်ပျံခြင်း၊ ငုံ့ရှောင်ခြင်း၊ လျှောတိုက်ခြင်း နှင့် ရှောင်တိမ်းခြင်း များကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ လက်နက်က လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ ဓားသွား ခြောက်ခုပါသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ထံမှ တိုက်ခိုက်မှု တိုင်းကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သင်တုန်းဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မာဒြာ ပေါက်ကွဲမှုဖြင့်ဖြစ်စေ သူမက ရင်ဆိုင် တုံ့ပြန်ခဲ့လေသည်။

ဤတိုက်ပွဲကို တစ်ချက်လောက် မြင်တွေ့ခွင့် ရရန်အတွက် လက်ချောင်း သုံးချောင်းလောက် စတေးမည့် ရွှေရောင် ဓား ကျောင်းတော် မှ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အချို့ကို ဝှိုက်ဟောသိထားလေသည်။ ဒါက အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို ကျော်လွန်သွားသော ဓားသဘာဝ လမ်းစဉ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်း ထက်ပင် ကျော်လွန်နေလေသည်။

သူသည် သူ၏ အမြုတေ ထဲမှ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ စွမ်းအင်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ကောင်းကင်လှံ နည်းစနစ် အရ စူးစိုက်လိုက်လေသည်။ ထိုစွမ်းအင်က အလင်းနှင့် အပူ မျဉ်းကြောင်း တစ်ကြောင်းအဖြစ် ထိုးထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် တိုက်ခိုက်နေသူ နှစ်ဦးကြားရှိ ကြမ်းပြင်ကို ပွတ်တိုက် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

ကောင်မလေး တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ သူမ၏ ဓားပတ်လည်ရှိ အလင်းရောင် တဖျတ်ဖျတ် ဖြစ်သွားချိန်တွင် ပါးပြင်ပေါ်၌ သေးငယ်သော ပြတ်ရှဒဏ်ရာ တစ်ခု ရသွားလေသည်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ပင်လျှင် ဘယ်ဘက်သို့ အနည်းငယ် လျှောထွက်သွားလေသည်။

ဝှိုက်ဟောသည် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်း သတ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် စာကလေးများသည် သိမ်းငှက်များကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အနိုင်ယူကြသည် မဟုတ်ပေ။ ပိုကြီးမားသော ငှက်ကြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်အထိ သူတို့က ထိုးဆိတ်ကာ ဝဲပျံ နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ ဤတောင်ကြား၏ အပြင်ဘက် ကမ္ဘာမှ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ဖြစ်သော ဓားသူတော်စင် ၏ ရတနာများက သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ… သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ကုသနိုင်ရုံသာမကပေ။ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် ကို တည်ထောင်ကတည်းက ပထမဆုံးသော ရွှေအဆင့် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။

သူ နောက်ထပ် ရွှေရောင် လှံ တစ်စင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်ချိန်မှာပင်၊ အနောက်ဘက်မှ တစ်ခုခုက သူ့ကို ဝင်ဆောင့်လိုက်လေသည်။

ဘုတ်…

သူ ရှေ့သို့ မှောက်ကျသွားချိန်တွင်၊ နာကျင်မှု ဆူးတစ်ချောင်းက သူ၏ ပခုံးထဲတွင် ပွင့်အန်လာသည်။ အလင်းလှံ က လမ်းလွဲ ပျံသန်းသွားပြီး၊ ဘိုးဘေး ဂူသင်္ချိုင်း ၏ မျက်နှာပြင်ကို မီးလောင်ကျွမ်းသွားစေလေသည်။ သို့သော် ၎င်းက ကြာသင့်သလောက် မကြာလိုက်ပေ။ ဝှိုက်ဟော၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မာဒြာ များ သောင်းကျန်းလာချိန်တွင် ဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်ကဲ့သို့ ငြိမ်းသေသွားလေသည်။

သူသည် နှင်းများထဲသို့ မျက်နှာချင်းအပ်လျက် ကျဆင်းသွားသည်။ သူ၏ အူများက ခွေလိပ်ပြီး ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား အတွင်းကလီစာများ လိမ်ကောက်သွားလေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်က ပူလောင်ကာ ကယောက်ကယက် လူးလွန့်နေပြီး၊ သူ့ကို အတွင်းမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ လောင်ကျွမ်းစေလေသည်။ ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်သို့ သွေးတစ်လုတ် သူ ဟပ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ အပေါ်သို့ လှမ်းကာ သူ၏ ပခုံးထဲမှ အချွန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ နံနက်ခင်း နေရောင်အောက်တွင် ၎င်းက တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင် တစ်လက်ပင်။

ဝှိုက်ဟောသည် သွေးစွန်းနေသော ဓားမြှောင်ကို လက်တွင် ကိုင်လျက်၊ ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သံမဏိအဆင့် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ဖြစ်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ ပြန်ကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်သူသည် မြန်ဆန်သော သေခြင်းတရားကို ရယူလိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဝေ့ရှီလင်းတုန်းက ခေါင်းအထက်တွင် မိုး၍ ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်က သူ့ကို အားနည်းစေသော်လည်း၊ သူ့ထံတွင် ခွန်အားကြီးသော အမျိုးသား တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် ရှိလေသည်။ သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဧရာမ ကျောပိုးအိတ်ကြီးကပင် သူ၏ ပုံရိပ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အသွင်အပြင်တစ်ခု ပေးစွမ်းနေလေသည်။ ဒေါသထွက်နေသော လူကြီးတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့် ကလေးတစ်ယောက်၏ ဗီဇတုံ့ပြန်မှုကဲ့သို့၊ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကြောက်တရားကြောင့် ဝှိုက်ဟောသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားလေသည်။ သူ၏ စိတ်က ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏ စိတ်ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ထက် အရွယ်အစား နှစ်ဆကြီးမားသော လူသားတစ်ဦးကို မော့ကြည့်ရခြင်းတွင် ရှေးဦးကျသော ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုခုတော့ ရှိနေလေသည်။

ထိုအားနည်းသွားသော စက္ကန့်ဝက်အတွင်းမှာပင်၊ လင်းတုန်းသည် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ဝှိုက်ဟော၏ ဗိုက်ထဲသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

ထိုရိုက်ချက်က အများကြီးတော့ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ အလေးချိန်အရ အသာစီးရနေသော်လည်း လင်းတုန်းမှာ သံမဏိအဆင့် သို့ မရောက်သေးသဖြင့်၊ ဝှိုက်ဟောက ခွန်အားပိုင်းတွင် လုံးဝ အသာစီးရထားလေသည်။ သို့သော် သန့်စင်သော မာဒြာ များက ပြင်ပမှနေ၍ ဝှိုက်ဟော၏ အမြုတေ ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားလေသည်။

သူ၏ လေ့ကျင့်ထားမှုများက အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်သွားပြီး၊ ကာကွယ်ရန်အတွက် မာဒြာ များကို သူ လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံ လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အားထုတ်မှုများကို ချွေတာလိုက်လျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ဘာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

ဝှိုက်ဟောသည် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်မဲ့သည် တောမီးကြီး တစ်ခုကို ရေတစ်ပက်စာဖြင့် ငြိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။ သူသည် လူငယ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို သံမဏိ လက်ဆုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို နေရာတွင် မလှုပ်နိုင်အောင် ချုပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းတုန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရုတ်တရက် အကြောက်တရား အမူအရာကို အရသာခံရန် တစ်ခဏမျှ အချိန်ယူလိုက်လေသည်။

ပြီးတော့ သူ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

လင်းတုန်းသည် ခုနစ်နှစ်ပြည့် ပွဲတော် တွင် ရခဲ့သော အတွေ့အကြုံအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကျေးဇူးတင်မိလေသည်။ ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့် ထိုလေ့ကျင့်မှုများသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ ဝှိုက်ဟော၏ အမြုတေ ကို သူ တိတိကျကျ ထိုးနှက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ၎င်းက အရေးမပါတော့ပေ။

ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နှောင့်ယှက်မှုက လွတ်ဟာနေသော လက်ဝါးကို အသုံးပြုနိုင်သည်အထိ ကြာရှည်ခံမည်ဟု သူ တွက်ဆထားခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ထွက်ပြေးရန် အချိန်လုံလောက်စွာ ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။ ဝှိုက်ဟောသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန်လည်သက်သာလာပြီး သူ့ကို လိုက်ဖမ်းမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းအတွက်ပါ သူ ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ လက်မောင်းကို ကျောက်တုံးထဲတွင် စိုက်သွင်းခံထားရသည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။ ထိတ်လန့်မှုက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပွင့်အန်လာပြီး၊ အထိတ်တလန့် အတွေးတစ်ခုအတွက်သာ သူ အချိန်ရလိုက်လေသည်။ အရမ်းမြန်လွန်းသည်။ သူက ငွေတစ်ဝက်၏ အာနိသင်ကို ချက်ချင်း ခါချပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ လင်းတုန်းအတွက် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ဝှိုက်ဟောပြုံးလိုက်၏။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက သွေးစွန်းနေသည်။ ထိုမျက်နှာအမူအရာမှာ ကလေးတစ်ယောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုံပေါက်နေလေသည်။ ထို့နောက် သူက ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို မလွှတ်ဘဲ ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်လေသည်။

ဘာဖြစ်လာတော့မည်ကို လင်းတုန်း နားလည်လိုက်သည့် နောက်ဆုံး စက္ကန့်တွင်၊ သူသည် လွတ်နေသော လက်တစ်ဖက်ကို သူ၏ အပြင်ဘက် ဝတ်ရုံထဲသို့ လျှိုသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်-ချိတ်ပိတ်စာရွက် အစုအဝေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။ သူ လေထဲသို့ ပစ်လွှတ်ခံလိုက်ရချိန်မတိုင်မီ ကြောက်ရွံ့ရန်ပင် သူ အချိန်မရလိုက်ပေ။

အကြီးအကဲသည် လင်းတုန်းကို တိုက်ပွဲရှိရာဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေပြဖိ ဖြစ်သည်။

သူ ရှေ့သို့ လွင့်စင်သွားစဉ်၊ အချိန်က လုံးဝ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ လေထဲတွင် ပျံသန်းသွားရသည့် အချိန်မှာ တစ်စက္ကန့်ခန့်သာ ကြာမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ မိနစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည့်အလား ခံစားရလေသည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ဓားသွားပါသော လက်တံ ခြောက်ခုက လင်းလက်နေပြီး၊ ယီရင်၏ ဓားက ကာကွယ်ရေး ကွန်ရက်တစ်ခုကို ယက်လုပ်နေသည်။ သူတို့၏ ပတ်လည်တွင်တော့ ကျောက်တုံးများ အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ပိုင်းခံနေရလေသည်။

ပုံပျက်ပန်းပျက် အားထုတ်မှု တစ်ခုနှင့်အတူ၊ သူသည် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်စာရွက် အထုပ် တစ်ထုပ်လုံးကို ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ရှိမည့် အရပ်ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်လေတော့သည်။