ဝမ်ချုန်းနှင့် ပြန်ဆုံခြင်း
Vol. 57 Ch. 599
ဝမ်ကျိယွီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖြေလျှော့ပေးပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်သို့ ဦးတည်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
မထွက်ခွာမီ သူက မြို့သခင် ကွမ်းယွမ် ကို နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်တွေ့ဆုံကာ သူ့၏ စိတ်ဆန္ဒကို တိုက်ရိုက် မိန့်ကြားခဲ့သည်။
"ထျန်းရှထုန် အဆင်ပြေနေသရွေ့ ဟေးယာမြို့လည်း အဆင်ပြေနေလိမ့်မယ်"
ကွမ်းယွမ်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့စေရမည်ဟု အာမခံကာ ထျန်းရှထုန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ တို့၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အစွမ်းကုန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။
အစစ်အမှန် ကျိကျွင်းတစ်ယောက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူက အာခံလိုစိတ် အနည်းငယ်မျှပင် မမွေးရဲသလို မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ သတင်းပို့မည့် ကိစ္စကိုပင် ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ ကျိကျွင်းတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သရေ ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအရာများကို လုပ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကုရှောင်းရွှယ်နှင့် ဝမ်ကျိယွီတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့တော် တည်နေရာ ကူးပြောင်း အစီအရင် အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။
ဟေးယာမြို့နှင့် ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်ကြား အကွာအဝေးမှာ အလွန်ဝေးကွာလှသည်။
အလွန်ဈေးကြီးသော တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီရင်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် အခြားသော မြို့ကြီးအတော်များများကို ဖြတ်သန်းသွားရမည် ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းသည် မူလက ထိုမြို့ကြီးများကို ဖြတ်သန်းစဉ် မြို့သခင်များကို လိုက်လံတွေ့ဆုံကာ ထျန်းရှထုန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုအကြံကို လက်လျှော့လိုက်သည်။
ဤမျှထိ အလုပ်ရှုပ်ခံစရာ မလိုပေ။
ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိပါက ဝမ့်ချွမ်းပင်မမြို့တော်၏ မြို့သခင်ကို တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ရုံပင်။
ကျိကျွင်းတစ်ယောက်၏ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းဆန်နိုင်သူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပါက ဝူရှန့်ကျိကျွင်းအရှင်ကိုပင် တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံကာ ဤကိစ္စကို ပြောဆိုနိုင်သည်။
နှစ်ဖက်စလုံးကြားတွင် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခမရှိသရွေ့ ဤကဲ့သို့သော လောကီကိစ္စရပ်များမှာ အသေးအဖွဲသာဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိမည့် လုပ်ငန်းလည်း ဖြစ်သည်။
အတိုချုပ်ဆိုရသော် ကျိကျွင်းဖြစ်လာပြီးနောက်တွင် အရာအတော်များများမှာ ယခင်ကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေစရာ မလိုတော့ဘဲ လုပ်ဆောင်ပုံနည်းလမ်းများမှာလည်း ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ရာ ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်းအသစ်များကို ကျင့်သားရရန် လိုအပ်နေသည်။
မြို့ကြီးအချို့၏ တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်များကို အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နာရီဝက်ပင် မပြည့်မီအချိန်အတွင်းမှာပင် ထန်ထျန်းတို့အဖွဲ့က အဝေးတစ်နေရာရှိ ဟေးယာမြို့မှ ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အစီအရင်အတွင်းမှ လှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့် ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်နှင့် ဟေးယာမြို့တို့၏ ကွာခြားချက်ကို သူ ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
ပထမဆုံးမှာ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေပင်။
ဟေးယာမြို့မှာ နယ်စပ်နှင့် နီးကပ်နေသောကြောင့် ထိုနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး အစီအရင်ကြီး၏ ကာကွယ်မှု ရှိနေသော်လည်း ဆွေးမြည့်နေသော အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။
သို့သော် ဝမ့်ချွမ်းပင်မမြို့တော်မှာမူ အခြေအနေ အများကြီး ပိုကောင်းသည်။
ကမ္ဘာလောကမှာ ပြည့်စုံနေပြီး ပြင်ပရှိ ကမ္ဘာချောက်ကြီး များ လည်း အလွန်နည်းပါးကာ ဂေဟစနစ်မှာလည်း အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။
မြို့အတွင်း၌ အစီအရင်ကြီး၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ကမ္ဘာကြီး ယိုယွင်းပျက်စီးနေမှုကို မခံစားရသလောက်ဖြစ်ပြီး အဘက်ဘက်မှ စည်ပင်ထွန်းကားနေသော မြင်ကွင်းကို တွေ့ရသည်။
ဒုတိယအချက်မှာ ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်၏ စည်ကားမှုမှာ ဟေးယာမြို့နှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရခြင်းပင်။
၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ဟေးယာမြို့ထက် ဆယ်ဆမက ကြီးမားပြီး လူဦးရေမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုများသည်။
စည်ကားသော နေရာများတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ တိုးမပေါက်အောင် ရှိနေပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော အဆောက်အအုံ မြင့်ကြီးများကိုလည်း နေရာအနှံ့ တွေ့မြင်နိုင်သည်။
အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက သူ့၏ နတ်ဝိညာဉ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
မြို့အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အခြေအနေမှာ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာသည်။
ပင်မမြို့တော်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်အတွင်းရှိ အမြင့်ဆုံးအင်အားစုများမှာ ဝူကျိတာအိုအဆင့်များ ဖြစ်နေကြသည်။
ထန်ထျန်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ဝူကျိတာအိုအဆင့် ငါးဦးကို တွေ့ရသည်။
၎င်းတို့အနက် အသန်မာဆုံးတစ်ဦးမှာ မြို့သခင် အိမ်တော် တွင် မရှိဘဲ အလွန်ရှေးကျသော အိမ်တော်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ အားကောင်းသော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု၏ ဘိုးဘေးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ဟန်တူပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဝူကျိတာအို နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယမှာ မြို့သခင်အိမ်တော် မှ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ဝူကျိတာအို အလယ်အလတ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကာ အချိန်မရွေး နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည့် အနေအထားဖြစ်သည်။
ကျန်သုံးဦးမှာမူ ဝူကျိတာအို အစောပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဝူကျိတာအိုအရှင် ငါးဦးမှာ တောက်ပသော ကြယ်ကြီးငါးလုံးကဲ့သို့ ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်ကို တည်ငြိမ်စေရန် ထိန်းကျောင်းထားကြသည်။
ထို့နောက်တွင် ဟွမ်ယွမ်တာအို အဆင့် ရာကျော်နှင့် ထိုက်ယိအဆင့်အောက် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြား ရှိနေကြသည်။
ထန်ထျန်းက ဝမ်ချုန်း ၏ ပုံရိပ်ကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့များ ပြည့်နှက်နေသော ရုံးတော်တစ်ခုအတွင်း၌ သူ၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သားများနှင့်အတူ ဝိုင်သောက်နေသည်။
သို့သော် သူ၏ မျက်နှာမှာမူ သောကများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။
ပုံစံကြည့်ရသည်မှာ လွန်ခဲ့သော ကာလက သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို ဟေးယာမြို့မှ အတင်းအကျပ် ပြန်ခေါ်ခဲ့ခြင်းမှာ ကောင်းသောကိစ္စ ဟုတ်ပုံမရပေ။
ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုဝမ်၊ ငါ ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်ကို ရောက်နေပြီ"
ဝမ်ချုန်းသည် သတင်းစကားကို ရရှိသည်နှင့် ဝိုင်းမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။
"တာအိုမိတ်ဆွေ ထန်ထျန်းလား"
"မင်း မန်ကျေးရွာ ကို ရှာတွေ့ပြီး အိမ်ပြန်သွားပြီလို့ ငါထင်နေတာ"
"ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်ကို ရောက်လာတာလဲ၊ မန်ကျေးရွာ သတင်းကို ရှာမတွေ့သေးလို့လား"
သူက တဆက်တည်း မေးမြန်းတော့သည်။
ထန်ထျန်းက ပြုံး ကာ "ရှာတွေ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အကြံပြုချက်ကို နားထောင်ပြီး အဲဒီလို ပိတ်ဆို့နေတဲ့နေရာကနေ ထွက်လာခဲ့တာ၊ ပိုပြီးစည်ကားတဲ့ ဝမ့်ချွမ်းပင်မမြို့တော်မှာ လောကအမြင် ကျယ်အောင်လို့လေ"
" ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လေသံအရ ငါလာတာကို သိပ်မကြိုဆိုသလိုပဲနော်"
ဝမ်ချုန်းက အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်။ "ဘယ်ကသာ"
" ငါက နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ပါ"
"မင်း အခု ဘယ်မှာလဲ၊ ငါ အခုချက်ချင်း လာကြိုမယ်"
"ဒီနေ့ ငါ အားတဲ့ရက်ပဲ၊ မြို့ထဲမှာ လိုက်ပြပေးမယ်"
ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ "မလိုတော့ပါဘူး"
" ငါ မင်းတို့ ရုံးတော်တံခါးဝမှာ ရောက်နေပြီ"
ဝမ်ချုန်း မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဝိုင်းမှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားရာ အလျင်စလိုဖြစ်မှုကြောင့် စားပွဲကိုပင် မှောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သဖြင့် အခြားသူများမှာ ကြောင်တောင်တောင်နှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
မကြာမီ သူက ရုံးတော်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ထန်ထျန်းတို့ သုံးဦးမှာ အပြင်ဘက်တွင် အမှန်တကယ် ရပ်နေကြသည်။
"ဟား... ညီကိုထန် "
"မင်း ငါ ဒီမှာ ရှိနေတာကို ဘယ်လို သိတာလဲ"
ဝမ်ချုန်း၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ထန်ထျန်းက ပြုံး ကာ "တခြားသူတွေကို မေးကြည့်တာလေ"
"သူတို့က မင်း ဒီမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောတာနဲ့ တန်းလာခဲ့တာ"
ဝမ်ချုန်းကို ဆက်သွယ်နေစဉ်မှာပင် သူက ရုံးတော်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအကွာအဝေးမှာ သူ့အတွက် စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှနှင့် ရောက်နိုင်သော အကွာအဝေးပင်။
ဝမ်ချုန်းမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားသည်။
သူ နေ့စဉ်ရှိနေမည့် နေရာမှာ ပုံသေမရှိဘဲ သူ ဘယ်မှာရှိသည်ကို သိသူ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ထန်ထျန်းက လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် မေးမြန်းနိုင်ခဲ့သည်လား။
သို့သော် သူ များများစားစား မတွေးတော့ဘဲ ရှေ့သို့တိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ရောက်လာတာ တကယ်ပဲ ကောင်းတယ်"
"လာ... ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်ရဲ့ အရသာကို ငါ လိုက်ပြမယ်"
"ဒီတစ်ခါ ငါ ဧည့်ခံမယ်၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ ပြောသာပြော"
ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူက ထန်ထျန်းကို ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။
ထန်ထျန်းကလည်း မငြင်းဘဲ ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်၏ အစည်ကားဆုံးနေရာသို့ အတူလိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
လမ်းခရီးတွင် သူက ဝမ်ချုန်းကို ဝမ်ကျိယွီနှင့် ပတ်သက်၍ သတိမမူမိစေဘဲ စပ်စုမေးမြန်းကြည့်သော်လည်း ဝမ်ချုန်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ထူးခြားမှု မရှိပေ။
သူက ဝမ်ကျိယွီကို ထန်ထျန်းနှင့်အတူ ပါလာသူအဖြစ်သာ မှတ်မိပြီး ကျန်သည့်အရာများကို လုံးဝ မမှတ်မိတော့ပေ။
သို့သော် ဤသည်မှာလည်း မျှော်လင့်ထားပြီးသား ကိစ္စပင်။
အခွင့်အရေးရပါက ဝမ်မိသားစုဆီသို့ တစ်ခေါက်သွားကာ ဝမ်ကျိယွီ ကြီးပြင်းခဲ့သော နေရာမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို သွားကြည့်ရပေမည်။
ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချုန်းက ထန်ထျန်းတို့အဖွဲ့ကို ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်၏ အထူးဖျော်ဖြေရေး နယ်မြေသို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုနေရာရှိ ဖျော်ဖြေရေး အမျိုးအစားများမှာ ထန်ထျန်းကိုပင် မျက်စိပွင့်သွားစေသည်။
ပုံစံအမျိုးမျိုး၊ ထူးထူးခြားခြား အမျိုးအစားပေါင်းစုံမှာ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အထူးရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မတူညီသူများအတွက်ပင် မတူကွဲပြားသော အစီအစဉ်များ ရှိနေသဖြင့် လူတိုင်းမှာ သူတို့နှင့် သင့်တော်သော ပျော်ရွှင်မှု အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေနိုင်ကြသည်။
လည်ပတ်နေစဉ်အတွင်း ထန်ထျန်းက ကုရှောင်းရွှယ်ကို ထိုအချက်အလက်များကို မှတ်သားထားရန် မှာကြားခဲ့သည်။ နောင်တွင် ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ ထဲ၌ ပြန်လည်အသုံးချရန် ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့ခင်းလုံး လည်ပတ်ပြီးနောက် သူတို့က ရေချိုးခန်းမတစ်ခု၏ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ထိုနေရာတွင် စားသောက်ဆိုင်ကဲ့သို့ သီးသန့်အခန်းများ ရှိနေသည်။
ဝိုင်အချို့ သောက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ဝမ်ချုန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ဒီတစ်ခါ ငါ ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်ကို ဖြတ်သွားရုံပဲ"
"ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် ဦးတည်ချက်က ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ ပဲ"