ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလား
Vol. 57 Ch. 597
ကြောင်လေး၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းသည် ယခင်က သတိမထားမိခဲ့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ပြန်လည်သတိရလာသည်။
သူ လျိုလီကမ္ဘာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်သွားပြီး ကြောင်လေး၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို တွေ့စဉ်ကပင် အလွန် များပြား သော သဘာဝအော်ရာ များကို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။
လျိုလီကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်တွင်လည်း ကြောင်လေးက သဘာဝတရားနှင့် ပတ်သက်သည့် အရာများကို တွေ့တိုင်း သိသိသာသာ တုံ့ပြန်မှုများ ရှိခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ရှောင်ကျိ က ကြောင်လေး၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ "သဘာဝအကြွင်းအကျန်" ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပေးခဲ့ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကြောင်လေး၏ ထိုတုံ့ပြန်မှုများက သဘာဝအကြွင်းအကျန်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခင်က ရှန်လင်စမ်းသပ်မှု ကို လုပ်စဉ် "ရှန်းယွမ်ပင်လယ်" ၌ အလွန်ထူးခြားသော တာအိုအော်ရာ တစ်မျိုး တည်ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုတာအိုအော်ရာ မှာ အလွန်နူးညံ့ပြီး နိယာမစွမ်းအားများ၏ ကြမ်းတမ်းမှုကို ပျယ်စင်စေကာ သေမင်းတမန်နယ်မြေဖြစ်သင့်သော ရှန်းယွမ်ပင်လယ်ကို ထူးခြားဆန်းပြားသော ရှန်လင် နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုတာအိုအော်ရာ ၌လည်း သဘာဝတရား၏ စိတ်ဆန္ဒ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။
ရှန်းယွမ်ပင်လယ်မှာ ဘာရှိသလဲ။
တားမြစ်ရုပ်တု နှင့် ကြောင်လေး၏သခင် ရှိသည်။
နိယာမစွမ်းအားများကို တားမြစ်ရုပ်တု က ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက ၎င်း၏ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားများကို ပျယ်စင်စေနိုင်သည့် သဘာဝတာအိုအော်ရာ မှာ ကြောင်လေး၏သခင်ထံမှသာ လာနိုင်ပေမည်။
အခြားကိစ္စများနှင့် ပေါင်းစပ်ကြည့်လျှင် ကြောင်လေး၏သခင်က တကယ်ပင် ပျက်သုဉ်းသွားပြီဖြစ်သော သဘာဝမိခင်ကြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပါသည်။
မဟာကောင်းကင်အရှင်နှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုတိုက်ပွဲကြီးက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာပင်။
ကြောင်လေး၏သခင် ပြန်လည်နိုးထလာနိုင်မလားဆိုသည်မှာလည်း မသိနိုင် ဖြစ်နေဆဲပင်။
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လေသံနှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကြောင်လေး"
"မင်းရဲ့ လျိုလီကမ္ဘာက အခု ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ"
ကြောင်လေးက အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ပြန်မေးသည်။ "မင်းက ဘာလို့ ဒါကို ရုတ်တရက် မေးတာလဲ"
ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ကာ "ဒါက မင်းရဲ့ တာဝန်ကို စိတ်ပူပေးတာလေ"
"နောက်ပိုင်းမှာ... ငါတို့က ဒီတရားဝင် စစ်တုရင်ခုံကြီးထဲကို တရားဝင် ဝင်ရောက်ရတော့မှာ"
ကြောင်လေး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ "အဆင်ပြေပါတယ်"
"လျိုလီကမ္ဘာကိုယ်တိုင်က ပုံမှန်ကမ္ဘာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး၊ ပုံစံထုတ်ထားတာဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ ကြီးထွားနေတာ"
"မင်းရဲ့ကမ္ဘာလောက် မမြန်ပေမဲ့ ပြည့်စုံဖို့ နီးစပ်နေပါပြီ"
"အကယ်၍ အဲဒီလူသားသာ အောင်မြင်စွာ ပြန်လာနိုင်ရင် အသုံးပြုဖို့အတွက် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"
ထန်ထျန်းက ၎င်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖြေးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းကရော"
ကြောင်လေး ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ပုခုံးတွန့်ပြကာ "အဲဒါကို ဘယ်သူသိမှာလဲ"
"ဖြစ်နိုင်တာက လွတ်လပ်ခွင့် ရလာလိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ်... အပြီးတိုင် လွတ်လပ်သွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့ ငါ့သခင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လျိုလီကမ္ဘာကို စောင့်ရှောက်နေရုံပါပဲ"
၎င်းက ဘာမှ ဂရုမစိုက်သလို ပုံစံမျိုး လုပ်နေသည်။
သို့သော် ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးပြီးနောက် ကြောင်လေး၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးခြားသော အတွေးအမြင်အချို့ ရှိနေသည်ကို ထန်ထျန်း သိပါသည်။
ထိုအတွေးများကို ၎င်းက စိတ်ထဲတွင်သာ ဝှက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းက ၎င်း၏ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ပေ။
သူတို့အတွက် အနာဂတ်ဆိုသည်မှာ ပြောရခက်ပါသည်။
သို့သော် အခွင့်အရေးရှိလျှင် ကြောင်လေးကို "အပြီးတိုင် လွတ်လပ်သွားတာမျိုး" (သေဆုံးသွားတာမျိုး) တော့ သူ အဖြစ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။
ဂန်ဂန် နှင့် ခဏမျှ ဆော့ကစားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက မဟာကမ္ဘာကြီးသို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဟေးယာမြို့မှ ထွက်သွားရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကြောင်လေးကတော့ ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာထဲမှာပဲ ဆက်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဂန်ဂန် မွေးဖွားလာပြီဖြစ်၍ ၎င်းအတွက် အဖော်ရသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဘိုးဘေးနဂါး၊ ဘိုးဘေးဖီးနစ်နှင့် အခြားမူလဝိညာဉ်များလည်း မကြာခင် ထွက်ပေါ်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ကြိုဆိုရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြောရလျှင် ကြောင်လေးက ဤမူလဝိညာဉ်များအတွက် "နို့ထိန်း" တစ်ယောက်နှင့် တူနေပြီး ၎င်းတို့အပေါ် ထူးခြားသော သံယောဇဉ် ရှိနေပေသည်။
ထန်ထျန်းက ၎င်းကို မတားမြစ်တော့ဘဲ ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာမှ တစ်ဦးတည်း ထွက်လာခဲ့သည်။
ထျန်းချွဲစားသောက်ဆိုင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ပြတင်းပေါက်ပြင်ပမှ စည်ကားနေသော ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ရင်း ထိုစည်ကားမှုများအောက်တွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို သူ မြင်နေရသည်။
အတန်ကြာမှ သူ သက်ပြင်းအသာချကာ ကုရှောင်းရွှယ် ကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ကုရှောင်းရွှယ်၊ ဝမ်ကျိယွီ နှင့် မြောင်ယွမ် သုံးဦးသား စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်လာကြသည်။
"ငါတို့ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ရမယ်"
ထန်ထျန်းက မြောင်ယွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။
မြောင်ယွမ်က မှင်သက်သွားပြီး "ဒီလောက်တောင် မြန်လား"
"ဟေးယာမြို့ဘက်က အခုမှ အတည်တကျဖြစ်ကာစပဲ ရှိသေးတယ်၊ တကယ်လို့ ကျိကျွင်းသာ ထွက်သွားရင် ကျွန်မ စိုးရိမ်မိတယ်..."
ထန်ထျန်းက လက်ကာပြရင်း "စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး၊ လုပ်စရာရှိတာကိုသာ ဆက်လုပ်ပါ"
"ဆုံးဖြတ်ရခက်တဲ့ ကိစ္စရှိရင် ဝမ်ကန်းနဲ့ တိုင်ပင်ပြီး ဆုံးဖြတ်"
"ပိုက်ဆံ မလောက်ရင် ငါ့ကို အချိန်မရွေး ပြောလို့ရတယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ရတနာ အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူက လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက်တောက်လိုက်ရာ ထိုအရာများက လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုး တစ်ချောင်း ဖြစ်လာသည်။
ထန်ထျန်းက ကိုယ်တိုင် သန့်စင်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ဤဆံထိုးက "မူလတာအိုလက်နက်" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထို့အပြင် ၎င်းပေါ်တွင် ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဆန္ဒကိုပါ ထည့်သွင်းထား၏။
ထို့နောက် သူက ထိုဆံထိုးကို မြောင်ယွမ်ထံ ပေးလိုက်သည်။
"ဒါကို ဆောင်ထားပါ၊ ဒါက မင်းကို ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်"
မြောင်ယွမ်၏ ခွန်အားမှာ သာမန်မျှသာဖြစ်သော်လည်း ဤဆံထိုးရှိနေပါက ကျိကျွင်းကိုယ်တိုင် လာရောက်တိုက်ခိုက်မှသာ လွဲ၍ ကျန်ရှိသော ဝူကျိတာအိုအဆင့်များကပင် သူမကို ဘာမှလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျိကျွင်း"
မြောင်ယွမ်က ဦးညွှတ်၍ ဆံထိုးကို လက်ခံလိုက်သည်။
ထို့နောက် ထန်ထျန်းက အခြားအသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ကို မှာကြားပြီးနောက် သူမကို ထွက်သွားခွင့် ပေးလိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် ကုရှောင်းရွှယ်နှင့် ဝမ်ကျိယွီတို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
ကုရှောင်းရွှယ်ကတော့ အရင်အတိုင်းပင်၊ ထန်ထျန်း နောက်သို့သာ လိုက်ပါရလျှင် သူမအတွက် မည်သည့်နေရာဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။
ဝမ်ကျိယွီမှာမူ ပျင်းရိနေပုံပေါ်ပြီး ဤလပိုင်းအတွင်း တွေ့ကြုံမှုများကြောင့် သူ၏ ဆယ်ကျော်သက် ပုန်ကန်ချင်သောအရွယ် လည်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့ဆံပင်များကို ဆော့ကစားနေသော ကုရှောင်းရွှယ်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ "မင်း မကြာသေးခင်က ကျင့်ကြံခြင်းကို မလုပ်ဘူးလား"
ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ မလာခင်ကတည်းက ကုရှောင်းရွှယ်က အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် နှောင်းပိုင်း အဆင့် အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော ထန်ထျန်းကို ကျော်တက်ရန် အခွင့်အရေး နီးစပ်လာခဲ့သော်လည်း...
ကံဆိုးသည်မှာ ထန်ထျန်းက အဆင့်ကြီးများစွာကို တစ်ကြိမ်တည်း ကျော်ဖြတ်ကာ ကျိကျွင်း ဖြစ်သွားခြင်းပင်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူမ လိုက်မီရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
သို့သော် ထန်ထျန်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့် ဤလအနည်းငယ်အတွင်း ကုရှောင်းရွှယ်မှာ တစ်လှမ်းသာ တိုးတက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုထက်တိုင် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးသည်။
ထန်ထျန်း၏ မေးခွန်းကို ကုရှောင်းရွှယ်က ခေါင်းမော့ကာ ပြန်ဖြေသည်။ "မဟုတ်ဘူးလေ"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေသလိုပဲ"
"ဘယ်လိုပဲ လုပ်လုပ် တာအိုအဆင့် ကို ကျော်ဖြတ်လို့ မရဘူး ဖြစ်နေတယ်"
ထန်ထျန်း ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ငါ့ကို ဘာလို့ စောစောမပြောတာလဲ"
သူကတော့ ကုရှောင်းရွှယ်တစ်ယောက် သူ့ကို ကျော်တက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့လို့ လက်လျှော့လိုက်ပြီ ဟု ထင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုရှောင်းရွှယ်က "ကျွန်မက အဓိကအချက်ကို မတွေ့သေးလို့ပဲ ထင်နေခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် မပြောဖြစ်တာပါ"
"ဖြစ်နိုင်တာက ရုတ်တရက်ကြီး ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်မှာပဲလို့ စဉ်းစားထားလို့"
ထန်ထျန်း ဘာမှမပြောတော့ပေ။
ကုရှောင်းရွှယ်က သူ့အနီးတွင် ရှိနေစဉ် ကျင့်ကြံခြင်း၌ မည်သည့်အခါမျှ အခက်အခဲ မကြုံခဲ့ဖူးပေ။
တာအိုအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်မရခြင်းမှာ သေချာပေါက် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။
ပြီးတော့ သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဒါကို တွေးမိတော့ ထန်ထျန်းက "ကမ္ဘာ့အမြင်" ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ကုရှောင်းရွှယ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အနုစိတ်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းများအထိ ထန်ထျန်း၏ အမြင်တွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်လာသည်။
သူမနှင့် သူ့ကြားတွင် မရေမရာရှိသော ကြိုး မျှင်လေးတစ်ခုကို ထန်ထျန်း မြင်လိုက်ရသည်။
ယင်းမှာ ယခင်က ယွဲ့ရှန်း (လနတ်သမီး) တမင်တကာ ပြသခဲ့သော ကြိုး မျှင်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤကြိုး မျှင်မှာ အလွန်ထူးခြားပြီး သာမန် ကံတရား ကြိုး မျှင် မဟုတ်ဘဲ တည်ရှိနေသလိုလို မတည်ရှိသလိုလို ဖြစ်နေသော အထူးဆက်သွယ်မှု ကြိုး မျှင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။
ဤ ကြိုး မျှင်မှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သူ့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်မှသာ ပေါ်လာလေ့ရှိကာ ဝေးကွာသွားပါက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ယခု ကျိကျွင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤကြိုး မျှင်၏ သဘောသဘာဝကို သူ အသေအချာ မသိနိုင်သေးပေ။
အတန်ကြာ ကြည့်ပြီးနောက် သူ ခဏမျှ လက်လျှော့လိုက်ပြီး ကုရှောင်းရွှယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းပြဿနာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
အသေးစိတ် စစ်ဆေးမှုများအရ ကုရှောင်းရွှယ်၏ ဆက်လက်တိုးတက်မှုကို တားဆီးထားပြီး သူမကို တာအိုအဆင့်အောက်တွင် ပိတ်လှောင်ထားသော အကာအကွယ်အတားအဆီး တစ်ခု ရှိနေကြောင်း ထန်ထျန်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ထိုအတားအဆီး၏ ပုံစံမှာ ထန်ထျန်း၏ အမြင်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
ထိုအရာ၏ သဘောသဘာဝကို ထန်ထျန်း အသေအချာ မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူ လုံးဝ မှင်သက်သွားတော့သည်။
ထိုအရာမှာ... ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလား တစ်လုံး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား