အဲ့ဒီလောက် မလွယ်ကူဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်

ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင် အနိုင်ယူခံလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအရာသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နံရံပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသော ကျုံးချင်၏ပုံတူပန်းချီကားတစ်ချပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ကျုံးချင်က ဂရုမစိုက်ဘဲ စေတီ၏ဒုတိယထပ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ တက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ မတုန်မလှုပ် ရှိနေသော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ သရဲစိမ်းနှင့် မိုးခေါင်မီးတို့မှာ မည်သို့မျှ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

သူတို့နှစ်ယောက်သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏အမြင်အရ ဆယ်ဆပို၍ အားကောင်းသော ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အကယ်၍ ကျုံးချင် အနိုင်ရနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ထိုအရာမှာ အလွန်ဆိုးရွားသော အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။

ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို မ​ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် သူသည် အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ရက်စက်သော ရုန်းကန်မှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရပေမည်။

သို့သော် ယခု၌မူ ထိုကဲ့သို့အရာမျိုး လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့ချေ။

ကျုံးချင်က သူ၏လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏မူလခန္ဓာကိုယ်ထက် ဆယ်ဆ ပို၍သန်မာအားကောင်းသော ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်ကို တိုက်ရိုက်အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းပင်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက ဘယ်လိုပါရမီရှင် မျိုးလဲ"

သရဲစိမ်းက သူ နားမလည်နိုင်တော့ကြောင်း ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်၏။

အရာအားလုံးက သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်တွေးတောမှုမှ သွေဖည်သွားပုံရသည်။

မိုးခေါင်မီးက သူ၏တုန်ယင်နေသော နှလုံးသားကို ဖိနှိပ်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ပထမထပ်ရဲ့စည်းမျဉ်းတွေက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်နဲ့ မူလ ခန္ဓာကိုယ် ကြားမှာ မလွဲမသွေ ကွာဟချက်တချို့ ရှိနေမှာပဲ..."

"ဒုတိယထပ်မှာ စည်းမျဉ်းတွေက ပိုပြီးပြည့်စုံလာပြီ... သူ ဒီလိုမျိုး ဖြတ်ကျော်သွားဖို့က အဲ့ဒီလောက် မလွယ်ကူတော့ဘူး...ငါတို့ အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့်ရအောင်..."

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေစဉ်တွင်...

ကျုံးချင်သည် ဒုတိယထပ်သို့ တက်လှမ်းနေလေပြီ။

ထိုအထပ်တွင်...

နံရံများပေါ်၌ အားကောင်းသော နတ်ဆိုးသားရဲမျိုးစုံ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များနှင့် ဗုဒ္ဓ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများအပါအဝင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်များကို ရေးထိုးထားသည်။

သို့သော် ပထမထပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နံရံပေါ်ရှိ ပုံရိပ်များမှာ သိသိသာသာ နည်းပါးလှသည်။

ထိုအချက်က ကျုံးချင်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က စိန်ခေါ်မှုကို အောင်မြင်နိုင်ပါက သူ၏ ပုံရိပ်ကို နံရံပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားပေမည်။

ဤသည်မှာ စည်းမျဉ်းများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းပင်။

ထိုပုံရိပ်ယောင်သူတော်စင်စေတီသည် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းပေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် နံရံပေါ်တွင် နတ်ဘုရား အလင်းရောင်တစ်ခု ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာပြီး တခြားပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုအရာသည် ကျုံးချင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ထပ်တူကျနေဆဲပင်။

ထိုပုံရိပ်ယောင်သည် ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် ရှိနေဆဲပင်။

သို့သော် ထိုအရာ၏ အလုံးစုံအရှိန်အဝါသည် ပထမထပ်တွင် ကျုံးချင် ပြသခဲ့သည့် အရာထက် ဆယ်ဆပို၍ အားကောင်းနေခဲ့သည်။

ကျုံးချင်၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပေ၏။

သူ၏ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် ထိုအရာမှာ သူ့ထက် ဆယ်ဆပိုများသော စွမ်းအားရှိသည့် ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပင်။

သေချာသည်မှာ ထိုကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်သည် ပြီးပြည့်စုံသော အရာတစ်ခု မဟုတ်ခြင်းပင်။

အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ကျုံးချင်၏ အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ် အုပ်စိုးသူအရှင်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် အဆင့်တူချေမှုန်းနိုင်စွမ်းတို့ကို ကူးယူထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ထိုအရာမှာ သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားသက်သက်ထက် ဆယ်ဆပိုများသော ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေ၏။

သူ၏စွမ်းရည်များသည် စနစ်နှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ကျုံးချင် ဝိုးတဝါး ခံစားမိသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ထိုကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်သည် ကျုံးချင်ကို သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ပုံစံသည် နဂါးတစ်ကောင်အလား လျှင်မြန်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် ဥပဒေသ စွမ်းအားက မိုးကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေကာ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်တော့မည့်အလားပင်။

ထိုပုံရိပ်ယောင်သူတော်စင်စေတီမှ ဖန်တီးထားသော ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်သည် သက်မဲ့အရာသက်သက် မဟုတ်ချေ။ အထပ်တစ်ခုစီတိုင်းကို မူလပိုင်ရှင်၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးမှ ကွဲပြားခြားနားသော ရှုထောင့်များဖြင့် မွမ်းမံထားသည်။

အကယ်၍ ပထမထပ်က ပုံရိပ်ယောင်သည် နူးညံ့ညင်သာသည်ဆိုပါက ဒုတိယထပ်တွင် ဖန်တီးထားသော ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်သည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပေ၏။

ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာသော ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျုံးချင်သည် မလှုပ်မယှက် မတ်တတ်ရပ်နေကာ သူ၏လက်ကို မြှောက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ချီလှိုင်းလုံးတစ်ခုက တိုက်ခတ်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်၏ခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ထွင်းဖောက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ အဆင့်တူချေမှုန်းနိုင်စွမ်းဖြင့် ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ယောင်၏စွမ်းအားသည် သူ့ထက်ဆယ်ဆ များနေသည့်တိုင် သူ၏လက်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှသော လှိုင်းဂယက်ကိုပင် မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့ချေ။

ပုံရိပ်ယောင်သူတော်စင်စေတီ၏ အပြင်ဘက်တွင်...

ကျုံးချင် တတိယထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သရဲစိမ်းနှင့် မိုးခေါင်မီးတို့၏မျက်နှာများ စိမ်းဖန့်သွားပေ၏။

ပြန်တွေးကြည့်လျှင် အစောပိုင်းက သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ကျုံးချင် အရူးလုပ်ခံရသည်ကိုကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရလဒ်သည် မည်သို့ဖြစ်သွားသနည်း...

သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ လူပြက်များ ဖြစ်နေကြောင်း သူတို့နှစ်ယောက်သား ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ကျုံးချင်သည် တတိယထပ်မှ စတုတ္ထထပ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့လေပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများ ကျွတ်ထွက်လုနီးပါး ပြူးကျယ်သွားပေ၏။

"ဒါက ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုးလဲ...အထပ် လေးထပ်ကို ဆက်တိုက်..."

သရဲစိမ်း၏အသံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏စကား မဆုံးမီမှာပင် ကျုံးချင်က ပဉ္စမထပ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်၏မျက်နှာအမူအယာများ ပြောင်းလဲသွားသည့် အမြန်နှုန်းမှာ ကျုံးချင်၏ တက်လှမ်းမှု အမြန်နှုန်းကို မမီနိုင်ခဲ့ချေ။

အမူအယာများ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သရဲစိမ်းနှင့်မိုးခေါင်မီးတို့သည် လုံးလုံးလျားလျား မှင်တက်သွားကြ၏။

ကျုံးချင် အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်လှမ်းသွားသည်ကိုကြည့်ရင်း သူတို့နှစ်ယောက်သား လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ဓာတ်ကျသွားခဲ့သည်။

သရဲစိမ်းသည် သူ၏ဦးရေပြား ထုံကျင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလူ...ဒီလူက..."

သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် အသိစိတ်ကင်းမဲ့နေပုံ ရသည်။

ပုံရိပ်ယောင် သူတော်စင်စေတီ...

ဤသည်ကို ပါရမီရှင်များ ယိမ်းယိုင်ပြီး သဲထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည့် နေရာအဖြစ် လူသိများကျော်ကြားသည်။

ထိုအရာမှာ ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းလင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ပြန်တွေးကြည့်လျှင် မည်သူမျှ ထိုအရာကို ရှင်းလင်းအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သေလုမျောပါး အတွေ့အကြုံကို မဖြတ်သန်းခဲ့ရသူ ဆယ်စုနှစ်များ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်များစွာပင် မကြာမြင့်ခဲ့ရသူဟူ၍ မည်သူ ရှိသနည်း။

သူတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များကို မချိုးဖျက်ဘဲ ထိုအရာများကို မကျော်လွန်ဘဲ မည်သူက အောင်မြင်နိုင်မည်နည်း...

သို့သော် ကျုံးချင်ကမူ မည်သို့ ရှိသနည်း...

ပုံရိပ်ယောင် သူတော်စင်စေတီကို ဖြတ်သန်းရခြင်းမှာ သူ့အတွက် ကစားပွဲတစ်ပွဲကို ကစားနေသည့်အလားပင်။

ပထမထပ်မှ ဒသမထပ်သို့ တက်ရန် သူ အချိန် မည်မျှကြာကြာ ယူခဲ့ရသနည်း...

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းရန် ကြာမြင့်သည့် အချိန်ထက်ပင် နည်းပါးပေ၏။

"သူ့မှာ ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူးလား"

သရဲစိမ်းသည် သူ၏ဘဝတစ်သက်တာတွင် စုဆောင်းခဲ့သော အံ့အားသင့်မှုများအားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် ထိုဖြစ်စဉ်တစ်ခုလောက် မပြင်းထန်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏နံဘေးရှိ မိုးခေါင်မီးသည်လည်း အခြေအနေ ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိချေ။

ကျုံးချင်၏ ထွက်ပေါ်လာမှုက သူ၏နားလည်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။

သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံချိန်တွင် ကျုံးချင်သည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ့ကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်ကြောင်းနှင့် သူ၏ သာမန်ထက် သာလွန်ထူးကဲသော သဘာဝကို ဝိုးတဝါး ခံစားမိခဲ့ရုံသာဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဦးတည်ချက်ငါးသွယ် နတ်ဘုရားခန်းမ၌ ရတနာများ ပြည့်နှက်နေသော ခန်းမကြီးကို ကျုံးချင် လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အလားအလာရှိသော ပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ ပို၍ပို၍ခံစားလာရသည်။

ထိုလူငယ်သည် သူ၏လောဘကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သူဟု သူ ယူဆခဲ့ပေ၏။

သို့သော် ရလဒ်သည် မည်သို့ ဖြစ်လာခဲ့သနည်း....

ကျုံးချင်၏လောဘက သူတို့စိတ်ကူးယဉ်တွေးတောမှုထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

ဦးတည်ချက်ငါးသွယ် နတ်ဘုရားခန်းမကိုပင်လျှင် သူက သိမ်းယူသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ဘဝတွင် လူတစ်ယောက်ကို အထင်မှားခဲ့ရသော အကြိမ်အနည်းငယ်အနက်မှ တစ်ကြိမ်ပင်။

မှော်ဝါးဝင်္ကပါကို ဖြတ်သန်းချိန်တွင် ကျုံးချင်ထံ၌ အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေးရှိမရှိ ဆိုသည်ကို သရဲစိမ်းနှင့်သူ ဆွေးနွေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ ဖြစ်သွားသနည်း။ ကျုံးချင်က တိုက်ရိုက်ဖြတ်လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ယခုအချိန်တွင်ပုံရိပ်ယောင် သူတော်စင်စေတီ စမ်းသပ်မှု...

အိုး ဘုရားရေ...

ထိုစေတီထဲသို့ သူတို့ ဝင်သွားလျှင် မသေလျှင်ပင် အရေပြားတစ်လွှာကမူ ခွာခံရပေမည်။

သို့သော် ရလဒ်သည် မည်သို့ဖြစ်သွားသနည်း။ ကျုံးချင်က ကစားပွဲတစ်ခု ကစားနေသကဲ့သို့ အဆုံးထိ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ပါရမီရှင်များအကြောင်း ပြောရလျှင် မိုးခေါင်မီးသည် အများအပြားကို မြင်တွေ့ဖူးပေ၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင် အများအပြားနှင့်လည်း သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

အမှန်အားဖြင့် သူကိုယ်တိုင်သည်လည်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင်။

သို့သော် ကျုံးချင်ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်မျိုးကို သူ အမှန်တကယ် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

သူ၏ ပါရမီအတိုင်းအတာက သူ့ကို နတ်ဆိုးဆန်သည်ဟုပင် ခံစားရစေခဲ့သည်။

သူ မည်သို့ပင် ကြည့်ရှုစေကာမူ ထိုအရာက ဆိုးယုတ်နေပုံရသည်။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ကျုံးချင်ကို သူတို့ ကြည့်သည့်အကြည့်များ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကျုံးချင်သည် သူတို့၏နားလည်မှု ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်ရန် သီးသန့်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ အံ့အားသင့်နေပြီးနောက် အချိန်မဆွဲရဲတော့ဘဲ ချောက်နက်သို့ အပြေးအလွှား ပြန်သွားခဲ့ကြ၏။

ထိုသတင်းကို ချောက်နက်အရှင်သခင်ထံသို့ သူတို့ ချက်ချင်းသတင်းပို့ရပေမည်။

ထိုလူနှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီးနောက်...

ကျုံးချင်သည် စေတီထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့၏။

သူက ပုံရိပ်ယောင် သူတော်စင်စေတီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရာသည် သူ၏စွမ်းအားကို တိုးတက်စေရန်အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်သော်လည်း အလွန်ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။

ရတနာတောင်တစ်တောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးမှ သူ မည်သို့ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ထွက်သွားနိုင်မည်နည်း..

ထို့ပြင် ဤအရာသည် အနာဂတ်တွင် သူ၏ တပည့်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန်အတွက် တန်ဖိုးဖြတ်၍ မရနိုင်သော ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့ စွမ်းအားစမ်းသပ်သည့် ရတနာမျိုးကို သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရမည်ဆိုပါက မည်သည့်နေရာတွင် ရှာရမည်ကိုပင် သူ သိမည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏အနာဂတ် ချစ်လှစွာသော တပည့်များက သူ့ကို အပြစ်မတင်ရန်သာ သူ မျှော်လင့်မိပေ၏။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စေတီကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

ထိုအရာများအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျုံးချင်သည် တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသေးသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ကမ္ဘာငယ်လေးတွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုတချို့ လိုအပ်နေပုံ ရပေသည်။

အစောပိုင်းက သူ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ခရမ်းဝါးများသည် ကောင်းမွန်ပေ၏။

ထိုအရာကို တွေးမိချိန်တွင် ကျုံးချင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ ရှေးဟောင်းလမ်းတလျှောက် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်သွားခဲ့သည်။

ထိုခရမ်းဝါးတောသည် သာမန်ထက် သာလွန်ထူးကဲသော အရည်အသွေး ရှိပေ၏။ ထိုအရာကို သူ၏ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ ထည့်လိုက်ခြင်းက အရောင်အသွေးတချို့ကို အမှန်တကယ် တိုးလာစေနိုင်သည်။

...