ဖရိုဖရဲ
Vol. 37 Ch. 363
ဦးတည်ချက်ငါးသွယ် နတ်ဘုရားခန်းမတွင် မဟာကောင်းကင်ဘုံ ရတနာငါးခု ပါဝင်ပြီး တစ်ခုစီတိုင်းမှာ လောကတွင် ရှားပါးပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ရတနာတစ်ခုပင်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ချောက်နက်အရှင်သခင်သည် ခန်းမကြီးနှင့်အတူ ထိုအထဲရှိ ရတနာများအားလုံး လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထိုသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ ကျုံးချင် ယူဆောင်သွားသည့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘဲ ထိုအရာများကို သူ လုံးလုံးလျားလျား အာရုံခံ၍ မရတော့သည့်အလားပင်။
ထိုအရာများသည် ဤလောကမှ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေ၏။
ဦးတည်ချက်ငါးသွယ် နတ်ဘုရားခန်းမသာမက ပုံရိပ်ယောင် သူတော်စင်စေတီနှင့် မှော်ဝါးဝင်္ကပါတို့လည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်က ထိုအရာများနှင့် သူ၏ဆက်သွယ်မှုကို အတင်းအကြပ် ဖြတ်တောက်လိုက်သည့်အလားပင်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် အစောပိုင်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် တည်ငြိမ်နေပြီး ကျုံးချင်ကိုပင် အလွန်အမင်း ချီးကျူးနေခဲ့သော ချောက်နက်အရှင်သခင်သည် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးသွားပေ၏။
ငရဲချောက်နက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်များနှင့်မြစ်များကို ဖျက်ဆီးကာ ကောင်းကင်ကို ချေမှုန်းတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
လေဟာနယ် တစ်လက်မချင်းစီ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ကာ ငရဲချော်ရည်များ ဆူပွက်လာပြီး အဆုံးမဲ့ လှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ချောက်နက်အရှင်သခင်၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သရဲစိမ်းနှင့်မိုးခေါင်မီးတို့သည် ဤအရှိန်အဝါ၏ ဖိအားအောက်တွင် တုန်ရီနေကြပြီး သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားများတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။
ဤဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်နိုင်သော စွမ်းအားမှာ သူတို့အတွက် နတ်ဘုရား၏အမျက်ဒေါသအလားပင်။
သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေကြပြီး သူတို့၏ဟန်ပန်မှာ လုံးလုံးလျားလျား နာခံရို့ကျိုးနေကြသည်။
သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုသည် ယခင်က မကြုံဖူးသော အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ကျုံးချင်သည် အလွန်ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သိထားကြ၏။
အစောပိုင်းက မိုးခေါင်မီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုခဲ့ချိန်တွင်ပင် ကျုံးချင်သည် သူတို့အရှင်၏ ရတနာများကို အမှန်တကယ် အလွဲသုံးစား လုပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် တွေးတောနေခဲ့သည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူက ဤမျှထိ ပုံမှန်မဟုတ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးလုံးလျားလျား မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
ဤသည်မှာ ချောက်နက်အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားရှိ အမြင့်ဆုံး အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်။
သို့တိုင် သူသည် အရှင်၏ရတနာများကို ဤအတိုင်း ရဲတင်းစွာ အလွဲသုံးစား လုပ်ခဲ့သည်။
အခြေအနေကို အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက် ချောက်နက်အရှင်သခင်ပင်လျှင် ထိုနတ်ဘုရားရတနာများ၏ တည်နေရာကို အာရုံခံ၍ မရနိုင်တော့ချေ။
ထိုလူငယ် မည်သို့ လုပ်ခဲ့သနည်း...
သူ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။
သူ လုံးလုံးလျားလျား စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤအရာက သူ၏အရှင်နှင့် ထပ်တူ ခံစားပေးခြင်းမှ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။
သရဲစိမ်းသည် သူ၏စိတ်အတွင်းရှိ အကြောက်တရားကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။
"အရှင်... ဒီလက်အောက်ငယ်သားက သူ့ကို သွားသတ်ရမလား... ပြီးတော့ ရတနာတွေ အားလုံးကို ပြန်ယူလာရမလား..."
သူ၏အသံ တိတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချော်ရည်များအတွင်းမှ ဥပဒေသစွမ်းအားတစ်ရပ် တိုက်ရိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး သရဲစိမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
အသက်ရှူကြပ်နေသော ညည်းညူသံတစ်သံနှင့်အတူ ချောက်နက်အရှင်သခင်၏ ဒေါသတကြီး အသံက လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
"ဒီလူက ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ အမျိုးအမည်မသိရတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့တာ...တကယ်လို့ သူ သေသွားရင် ငါက ရတနာတွေကို ရှာမတွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...အဲ့ဒီ အထွတ်အထိပ်ရတနာတွေက ငါ့အတွက် အရေးကြီးတယ်... အဆုံးရှုံးခံလို့ မဖြစ်ဘူး..."
"လောလောဆယ် သူ့ကို မထိနဲ့...တခြားဘာမှ မဆွေးနွေးခင် ရတနာတွေပေါ်က အမှတ်အသားတွေနဲ့ ပြန်ဆက်သွယ်ပြီး အဲဒါတွေကို ပြန်ယူဖို့ ငါ ကြိုးစားကြည့်အုံးမယ်..."
"အခု မင်းတို့နှစ်ယောက်က ချက်ချင်းသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကို ချိတ်ပိတ်လိုက်..."
"သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကနေ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်တောင် ထွက်သွားခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး..."
ချောက်နက်အရှင်သခင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သရဲစိမ်းနှင့် မိုးခေါင်မီးတို့သည် အချိန်မဆွဲရဲတော့ချေ။
သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကို ချက်ချင်း စတင်ချိတ်ပိတ်လိုက်ကြ၏။
တခြားတစ်ဖက်တွင် ရှေးဟောင်းလမ်းပေါ်၌ ကျုံးချင်သည် အခွင့်အရေးအသစ်များ ရှာတွေ့နိုင်ခြင်းရှိမရှိကြည့်ရန် လမ်းတစ်လျှောက် အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။
နောက်ထပ် မည်ကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ်ရတနာမျိုးကို ကြုံတွေ့ရမည်အား သူ မသိနိုင်သောကြောင့် ဤရတနာရှာဖွေရခြင်း ခံစားချက်မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှသည်။
သူ့ထံတွင် ဤကဲ့သို့ မျှော်လင့်နေ
ရသော အခိုက်အတန့်မျိုး ရှားရှားပါးပါးသာ ရှိခဲ့ပေ၏။
သို့သော် အလွန်မြန်ဆန်စွာဖြင့် ကျုံးချင်ထံမှ အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလေဟာနယ် စတင်၍ တွန့်လိမ်လာပြီး မြူခိုးဖြူများ ပျံ့နှံ့လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
အချိန်သိပ်မကြာမီမှာပင် ထိုမြူခိုးများက လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားပြီး လူတစ်ယောက်သည် သူ၏မျက်နှာရှေ့ရှိ လက်ချောင်းငါးချောင်းကိုပင် မြင်တွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ လမ်းကြောင်းနှင့် အာရုံခံစားမှုများကို ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။
"ဒါတွေက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာရတာလဲ"
ကျုံးချင် သံသယ ဝင်သွားပြီး သူ မျက်မှောင်တင်းတင်း ကြုတ်လိုက်၏။
တခြားတစ်ဖက်ရှိ လေဟာနယ်အတွင်းတွင် မိုးခေါင်မီးနှင့်သရဲစိမ်းတို့သည် ကျုံးချင် ရှိနေသော နေရာအထက်သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်နေလေပြီ။
ချောက်နက်အရှင်သခင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများအနေဖြင့် သူတို့ထံတွင် အရှင်သခင်၏အမှတ်အသား ရှိနေပြီး မြူခိုးဖြူများ၏သက်ရောက်မှုကို လုံးလုံးလျားလျား မခံရဘဲ ကျုံးချင်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။
ကျုံးချင်ကို မြင်ချိန်တွင် သရဲစိမ်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးလောင်ဒဏ်ရာကို အလိုအလျောက် ထိကိုင်မိသွားခဲ့သည်။
သူက ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုသည်။
"ဒီကောင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတယ်... သူက ငါတို့အရှင်ရဲ့ အမှတ်အသားပါတဲ့ ရတနာတွေကိုတောင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တယ်...သူ ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား..."
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကို ဖြတ်ကူးနိုင်သည်ဟု တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ပြောမည်ဆိုပါက သူ သေချာပေါက် လှောင်ရယ်မိပေလိမ့်မည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းအတွင်း၌ ချောက်နက်ကို ချိတ်ပိတ်ထားသည့် အခြေအနေတွင် မည်သူမျှ ဖြတ်မကူးနိုင်ခဲ့ဖူးချေ။
သို့သော် ကျုံးချင်၏စွမ်းဆောင်ရည်သည် အလွန်ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သူ၏နားလည်မှုကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲစေကာ သရဲစိမ်း၏ယုံကြည်မှုများအား ဆုံးရှုံးသွားလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် မိုးခေါင်မီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။
"ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်... ဝင်သွားရင် ထွက်ပေါက် မရှိတော့ဘူး...ဒီမြူခိုးတွေက ဖရိုဖရဲချီကနေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးတော့ အဲ့ဒီအရာတွေရဲ့မူရင်းဇစ်မြစ်က သာမန်ထက် သာလွန်ထူးကဲတယ်..."
"အဲ့ဒါက လေဟာနယ်ကို တွန့်လိမ်စေနိုင်ပြီးတော့ အာရုံငါးပါးကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တယ်..."
"သူက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေပါစေ ပုံမှန် မဟုတ်ပါစေ... ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ရဲ့ ချိတ်ပိတ်မှုကို သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြတ်ကူးနိုင်မှာလဲ..."
"ဒါ့ပြင် မင်း အခုကြည့်လိုက်စမ်း... အခု သူက ခေါင်းပြတ်နေတဲ့ ယင်ကောင် တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပြီ... လမ်းကြောင်းတွေကိုရော ဘယ်နဲ့ ညာကိုရော လုံးဝမခွဲခြားနိုင်တော့ဘူး..."
"ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး..."
ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် သရဲစိမ်းသည် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ၏။
ယခုအချိန်တွင် ချောက်နက်အရှင်သခင်က တစ်ဖက်လူ ယူသွားသော ရတနာများကို ပြန်လည်ရယူချင်နေသည်။ အကယ်၍ ကျုံးချင်သာ ချောက်နက်မှ လွတ်မြောက်သွားပါက သူတို့သည် သေဆုံးခြင်းဖြင့်ပင် ပေးဆပ်၍ မရနိုင်သော ပြစ်မှုတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ကျူးလွန်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
သူက ကျုံးချင်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒီကောင်လေးက ထူးဆန်းပြီး ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး... ပုံမှန်အားဖြင့် ပြောရရင် သူက စစ်ဆေးရေးနေရာတွေအားလုံးကို တကယ်ကြီး ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်တယ်..."
"ဒါပေမဲ့ သူက ငါတို့အရှင်ရဲ့ ရတနာတွေကို သူ့အတွက် သူ လုံးဝမယူသင့်ခဲ့ဘူး..."
"ငါတို့အရှင်က သူ့ကို ဘာလုပ်မယ်လို့ မင်း ထင်လဲ..."
မိုးခေါင်မီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။
"ငါတို့အရှင်ရဲ့ အတွေးတွေကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခန့်မှန်းနိုင်မှာလဲ...အခု ငါတို့ လုပ်ရမှာက သူ့ကို သေချာစောင့်ကြည့်နေဖို့နဲ့ ငါတို့ရဲ့အမြင်အာရုံအောက်ကနေ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခွင့် မပေးဖို့ပဲ..."
"သူ ထပ်ပြီး ပြဿနာ မရှာနိုင်တော့ဘူးလို့ ငါတို့ သေချာသိနေရင်တောင်မှ သူ့ကို ထပ်ပြီး ပြဿနာ မရှာနိုင်အောင် တားဆီးရမယ်..."
ဤစကားများက သရဲစိမ်း၏သဘောတူညီမှုကို ရရှိသွားစေခဲ့သည်။
ကျုံးချင်၏ ပြဿနာ ရှာနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် အားကောင်းလှ၏။
သူတို့ အချိန်တခဏကြာ သတိမထားမိလိုက်ချိန်တွင် ဦးတည်ချက်ငါးသွယ် နတ်ဘုရားခန်းမ တိုက်ရိုက်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူတို့ လျှင်မြန်စွာ နောက်ကြောင်း ပြန်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ပုံရိပ်ယောင် သူတော်စင်စေတီနှင့် မှော်ဝါးဝင်္ကပါတို့ အားလုံးသည်လည်း မသမာမှု ပြုလုပ်ခံလိုက်ရလေပြီ။
ယခုအချိန်တွင် ကျုံးချင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့သည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏လုပ်ရပ်များက တချို့လူများအပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ကြောင်း ကျုံးချင် မသိခဲ့ချေ။
မြူခိုးဖြူများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက ထိုအရာ၏အနောက်တွင် ကြိုးကိုင်သူတစ်ဦး ရှိနေရမည်ဟု သူ့ကို ခံစားရစေခဲ့သည်။
သူ တွေးတောလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို ပစ္စည်းတချို့ စုဆောင်းလိုက်လို့ အခုလို အခြေအနေ ဖြစ်သွားတာများလား..."
သူ၏ဆဋ္ဌမအာရုံမှာ အလွန်တိကျကြောင်း ဆိုရပေမည်။
ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စနစ် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။
"ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာနယ်ထဲမှာ ဖရိုဖရဲချီကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်... ဤစွမ်းအင်က ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေး၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သည်... လက်ခံသူအနေဖြင့် ထိုအရာကို ဝါးမျိုရန် အကြံပြုပါသည်..."
သူ၏စိတ်ထဲရှိ အသံကြောင့် ကျုံးချင်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။
ကျယ်ပြန့်သော မြူခိုးဖြူများသည် အမှန်အားဖြင့် ဖရိုဖရဲချီများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားမိခဲ့ချေ။
ထိုအရာမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလွန်းနေသည်။
မြူခိုးဖြူများအတွင်းတွင် သူ၏နည်းလမ်းများ အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားရခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်တော့ချေ။
အကယ်၍ ဤအရာသာ ဖရိုဖရဲချီမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပါက အဓိပ္ပာယ် ရှိသွားလေပြီ။
ဖရိုဖရဲချီ...
ဤသည်မှာ ဖန်တီးခြင်းခေတ်ကာလအစတွင် ထွက်ပေါ်လာသော အခိုးအငွေ့ပင်။
တန်ဖိုးရှိမှုအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာသည် အစောပိုင်းက သူ စုဆောင်းခဲ့သော ဦးတည်ချက်ငါးသွယ် နတ်ဘုရားခန်းမ၏ အထွတ်အထိပ်ရတနာများထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးသည်။
ထို့ပြင် ဤအရာက သူ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေး ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အမှန်တကယ် အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သည်။
ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးသည် သူ၏ အရေးကြီးသော အားထားစရာ ဝှက်ဖဲများအနက်မှ တစ်ခုပင်။
အစွမ်းထက်သော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရချိန် ကမ္ဘာငယ်လေး၏အတားအဆီးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အစွမ်းထက်သည့် ရန်သူ တစ်ဦးနှင့် မကြုံတွေ့ရသရွေ့ ထိုအရာအတွင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသရွေ့ သူ ဘေးကင်းပြီး ကျန်းမာနေပေမည်။
သေချာသည်မှာ ထိုအရာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ များပြားလှ၏။
အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို ရှောင်ရှားရန် ထိုအရာကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အရေးမပါဆုံးသော အသုံးပြုမှုများအနက်မှတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသည် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးကို လောကတစ်သောင်းအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုလောကကြီး၏အရှင်သခင် ဖြစ်လာပေမည်။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ့ထံ၌ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေနိုင်သည်။
သေချာသည်မှာ ဤသည်မှာ အနာဂတ် စိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာက ကျုံးချင်အား သူ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေး၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။
...