မင်း သေသင့်တယ်

ကြီးမားကျယ်​ပြန့်သော ဖရိုဖရဲချီများကြားတွင် ကျုံးချင်သည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက် တစ်ခုတွင် နစ်မြောနေသည်။

သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆဲလ်တိုင်း ခုန်ပေါက်နေပြီး သူ၏သွေးများအားလုံး ဆူပွက်နေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးထံမှ အားပေးသံပင်။

ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးနှင့် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ မဝင်ရောက်ရသေးသော်လည်း ထိုအရာသည် ထူးဆန်းသော အသွင်ပြောင်းမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်လိုက်၏။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ဖရိုဖရဲချီများဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားသော ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေး၏ဧရိယာသည် မိုင်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီသော အချင်းဝက်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ အစပိုင်းရှိ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ လေဟာနယ်နယ်မြေတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာသည် ကြီးမြတ်သော လောကကြီးတစ်ခု၏ အစစ်အမှန် ခမ်းနားထည်ဝါမှုတချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။

ထိုအရာ၏ ပထဝီဝင်ဧရိယာ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ နေရာအများအပြားသည် တောင်များ မြစ်များ ပင်လယ်များအဖြစ် အလိုအလျောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာတစ်ခု၏ ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ကြီးထွားလာခြင်းတို့သည် အလွန်ရှည်လျားသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပင်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တောင်များ ပြိုကျခြင်းနှင့် ပင်လယ်များ ခန်းခြောက်ခြင်းတို့က လောကကြီး၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဖြစ်စဉ်ကို ဖော်ပြနေသည်။

ကမ္ဘာတစ်ခုအတွက် သက်တမ်းကို နှစ်သန်းပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ တိုင်းတာရပေ၏။

အရာများစွာသည် တဖြည်းဖြည်းဖြစ်ပေါ်လာသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို လိုက်နာကြသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှေ့သို့ရောက်သွားခဲ့လေပြီ။

ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ အမြင်အာရုံ ရှုထောင့်မှ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက တောင်တန်းအမြောက်အများ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေမည်။

အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်ကြီးသည် အမြဲတစေရှင်းလင်းနေသော လေဟာနယ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ကြောင်းကို မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။

ဤနေရာ၌ ကြယ်နှစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြယ်များ တစ်လှည့်စီ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုအရာတို့သည် နေနှင့်လ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုတွင် နေ့နှင့်ည ဟူသော သဘောတရား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အသက်စွမ်းအား အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။

ထိုအသက်စွမ်းအားသည် ကျုံးချင် ထားရှိခဲ့သော ခရမ်းဝါးမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးမှ ဖန်တီးလိုက်သောအရာပင်။

ကျယ်​ပြန့်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် မြက်ခင်းစိမ်းများ ပေါက်ရောက်လာပြီး သစ်ပင်ငယ်လေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ အလုံးစုံခံစားချက်သည် လူသူကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သက်ရှိများ မွေးဖွားလာခြင်းက ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အဆင့်တစ်ခုသို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားမှုကို ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင်ပင် သက်သေပြနေသည်။

သက်ရှိများရှိသောကမ္ဘာနှင့် သက်ရှိများမရှိသောကမ္ဘာသည် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားသော သဘောတရားနှစ်ခုပင်။

ထို့ပြင် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများအားလုံးကို နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးနှင့် တခြားသူများက မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးသည် တောင်ထိပ် တစ်ခုပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သိသိသာသာ မှင်တက်နေခဲ့ကြ၏။

ကြက်ပေါက်စတစ်က သူ၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ သဘာဝနွေဦးလေပြင်းကို ခံစားရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါက သက်ရှိတွေရဲ့ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကိစ္စတစ်ခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသလိုပဲ..."

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၌ သူတို့အားလုံး ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းတွင် နေထိုင်နေခဲ့ကြသည်။

ယခင်က ပြင်ပမှအရာများ အဆက်မပြတ် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ ပစ်ချခံနေရပြီး ဤသည်မှာ သူတို့သခင်၏လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

ထိုပစ္စည်းများသည် သာမန်ထက် သာလွန်ထူးကဲသော အရည်အသွေးရှိကြောင်း သူတို့ သိထားကြ၏။ သို့သော် ထိုအရာများသည် သူတို့သခင်၏လက်ထဲမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး ဆယ့်နှစ်ဦးလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ကျုံးချင် မည်ကဲ့သို့ အံ့အားသင့်ဖွယ် လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်စေကာမူ အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။

အကြောင်းအရင်းမှာ သူသည် သူတို့၏သခင် ဖြစ်ရုံသာမက လောကကြီးကို လွှမ်းမိုးထားသည့် နတ်ဆိုးသခင်လည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်။

ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေး လျှင်မြန်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးမှသာ သူတို့ အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။

ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုလုံးကို တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ၏စွမ်းအားဖြင့် လျှင်မြန်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ နည်းလမ်းမျိုးကို သူတို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူး မကြားဖူးကြချေ။

ထိုအရာက နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် မည်သို့ ကွာခြားမည်နည်း...

သေချာသည်မှာ ထိုကမ္ဘာဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လုပ်ငန်းစဉ်သည် တာအိုကို နားလည်ရန်အတွက် ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင်ပင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးရှိသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်တာအိုကို အတည်ပြုရန် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို လေ့လာခဲ့ကြ၏။

ထို့ပြင် ထိုအရာက သူတို့ကို ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များ အမှန်တကယ် ယူဆောင်ပေးခဲ့သည်။

မူလက နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး ဆယ့်နှစ်ဦးသည် အကြွင်းအကျန်စိတ်ဝိညာဉ် အခြေအနေတွင်သာ ရှိခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များ ရရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့၏စွမ်းအားသည် ယခင်အထွတ်အထိပ်စွမ်းအား၏ အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေ၏။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းမှ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ထားပြီး သူတို့၏အရှိန်အဝါများ တလိမ့်လိမ့်ထနေခဲ့သည်။

သူတို့၏အလုံးစုံခွန်အားသည် နောက်တစ်ကြိမ် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့လေပြီ။

အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုနှုန်းဖြင့် ဆက်လက် တိုးတက်နေမည်ဆိုပါက သူတို့၏ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အချိန်တိုအတွင်း၌ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျုံးချင်သည် ကမ္ဘာငယ်လေးနှင့် အတွင်းရှိ လူတို့၏ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

သူ ဖရိုဖရဲချီကို ဝါးမျိုခြင်းမှာ ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းလာခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးကို သူ အချိန်တစ်စက္ကန့်မျှ အလဟဿ ဖြုန်းတီးခြင်းက ဖရိုဖရဲချီအပေါ် ရိုသေမှုကင်းမဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူတချို့ ပျော်ရွှင်နေချိန်တွင် လူတချို့က ဝမ်းနည်းကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။

ကျုံးချင်သည် ထိုဖရိုဖရဲချီများကို စုဆောင်းရင်း အတိုင်းအဆမရှိ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

တခြားတစ်ဖက်တွင် သရဲစိမ်းနှင့်မိုးခေါင်မီးတို့ သတင်းပို့ရန် ပြန်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ချောက်နက်အရှင်သခင်၏ဒေါသများက မီးတောင်တစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒီမကောင်းတဲ့ကောင်လေးက သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါအောက်မှာ အန္တရာယ်ကင်းနေရုံသာမက ငါ့ရဲ့ ဖရိုဖရဲချီတွေကိုတောင် အရှိန်အဟုန်ပိုမြှင့် ပြီး ဝါးမျိုနေတယ်..."

"မင်း သေသင့်တယ်..."

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံက မိုးကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။

ငရဲချော်ရည်များ ဆူပွက်လာပြီး ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော မီးမြွေများ ပန်းထွက်လာပေ၏။

ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

သရဲစိမ်းနှင့်မိုးခေါင်မီးတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြပြီး တုန်ရီနေကာ သူတို့ထံ၌ အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ချောက်နက်အရှင်သခင်သည် လုံးလုံးလျားလျား ဒေါသထွက်နေလေပြီ။

ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ကာ အနီးရှိ ပင်လယ်ဧရိယာပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ သက်ရောက်မှု ရှိလာခဲ့သည်။

ပင်လယ်တပြင်လုံး လှိုင်းထလာပြီး အဆုံးမဲ့ ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

တိမ်မည်းများက မိုးကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အထွတ်အထိပ် သတ်ဖြတ်ခြင်း လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည့်အလားပင်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက် မိုင်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီအတွင်းရှိ သက်ရှိသတ္တဝါများအားလုံး ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြ၏။

မိုးကောင်းကင်ယံကြီး အက်ကွဲပြီး ပင်လယ်ကြီး ပြိုလဲပျက်စီးသွားတော့မည့်အလား သူတို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

နတ်ဘုရား၏အမျက်ဒေါသကဲ့သို့ ဖိအားတစ်ရပ်က သက်ရှိများအားလုံး၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ ဖိစီးလာခဲ့သည်။

ပင်လယ်ထဲမှ သားရဲတစ်ကောင်က ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်ရှိရာသို့ ကြည့်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်က... အသက်ဝင်လာသလိုပဲ..."

ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်သည် ပင်လယ်သားရဲများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ပြီး သေချာပေါက် သေဆုံးရမည့် နေရာတစ်ခုပင်။

သို့သော် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များစွာ တလျှောက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်သည် မည်သည့်ဆူပူအုံကြွမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးချေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တားမြစ်ထားသော တည်ရှိမှုတစ်ခုက ပြန်လည် နိုးထလာပြီး လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား သူတို့ ခံစားနေကြရသည်။

"ဝုန်း..."

ငရဲချော်ရည်အတွင်း၌ မီးတောင်ချော်ရည်များ မြင့်တက်လာပြီး ချောက်နက်တစ်ခုလုံး အထက်သို့ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

လေဟာနယ်သည် အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ တစ်လက်မချင်းစီ စတင်၍ ကျိုးပဲ့လာခဲ့သည်။

ချောက်နက်အရှင်သခင်၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အရှိန်အဝါသည် ယခင်က မကြုံဖူးသော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူ၏တာအိုနှလုံးသား ရုတ်တရက် တုန်ရီသွားပေ၏။

"သောက်ချေး...သောက်ချေးပဲ..."

ချောက်နက်အရှင်သခင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ချက်များကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပြီး သူ၏တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်မိလိမ့်မည်ဟု သူ၏တာအိုနှလုံးသားက သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

ချောက်နက်အတွင်းတွင် ချောက်နက်အရှင်သခင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးကဲ့လို့ နီရဲနေသော မျက်လုံးများက မှိုင်းညို့နေခဲ့သည်။

"သောက်ချေးပဲ..."

သူ၏ ဒဏ်ရာများ ပြန်လည် သက်သာလာစေရန်သာမက အစွမ်းထက်သော ရန်သူများထံမှ ပုန်းအောင်းနေရန်အတွက် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ချောက်နက်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ ငါ့ရဲ့အထွတ်အထိပ် အခြေအနေမှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအဘိုးကြီးတွေကို လုံးဝကြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့တော့ သူတို့ကို ငါ မယှဉ်နိုင်သေးဘူး..."

နောက်ဆုံးတွင် ချောက်နက်အရှင်သခင်သည် ကျုံးချင်ကို အမှန်တကယ် ဘာမှမလုပ်နိုင်ကြောင်း စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းစွာဖြင့် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်အတွင်းတွင် သူသည် အကြွင်းမဲ့အုပ်စိုးသူဖြစ်ပြီး သေရေးရှင်ရေး စည်းမျဉ်းများကို သတ်မှတ်ပေးသည့် တည်ရှိမှုကြီးပင်။

ဤအထူးနယ်မြေတွင် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော နည်းလမ်းများဖြင့် အထက်ဘုံမှ ဧရာမတည်ရှိမှုတစ်ခု လာရောက်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုလူသည် အန္တရာယ်ကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဖရိုဖရဲချီများ အဆက်မပြတ် စီးထွက်သွားသည်ကို ခံစားရချိန်တွင် ချောက်နက်အရှင်သခင်၏ အမုန်းတရားသည် အမှန်တကယ်ကို တောင်များထက် မြင့်မားပြီး ပင်လယ်များထက် နက်ရှိုင်းလှ၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဆုံးရှုံးမှုများကို လျှော့ချရန်ပင်။

ထိုအရာကို တွေးမိချိန်တွင်...

မြူကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော သရဲစိမ်းနှင့် မိုးခေါင်မီးတို့ကိုကြည့်ပြီး သူက ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက် မြူခိုးတွေကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီးတော့ သူ့ကို ထွက်သွားခွင့် ပေးလိုက်..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် သူတို့၏နားများက သူတို့ကို လှည့်စားနေသကဲ့သို့ ခံစားမိပေ၏။

ဤသည်မှာ ချောက်နက်အရှင်သခင်ပင်။

သူသည် သူတို့၏ယုံကြည်ချက် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ဖက်လူကို ထွက်သွားခွင့်ပြုမည့် စကားများက သူ၏နှုတ်မှ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံချောက်နက်သည် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့ပေ၏။ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မည်သူမျှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာမသွားနိုင်ခဲ့ချေ။

မည်သူမျှ မရှိခဲ့ပေ။

မည်သည့်အချိန်တွင်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာသည် ခြွင်းချက်အနေဖြင့် ချိုးဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။

...