ဝမ်မိသားစုကို ခွဲဝေယူကြခြင်း

ထန်ထျန်း၏ လေသံမှာ ငြင်းဆန်ရန် မဖြစ်နိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ပါဝင်နေသည်။

ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်မှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရသည်။ ဝမ်မိသားစုမှာ မည်သို့သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကြောင့် ကျိကျွင်းတစ်ယောက်နှင့် ပတ်သက်နေရသနည်း၊ ကြည့်ရသည်မှာလည်း သာမန် ပတ်သက်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။

ယေဘုယျအားဖြင့် မည်သည့် ကျိကျွင်းကမျှ မိသားစုတစ်ခုကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟု လူသိရှင်ကြား ကြေညာလေ့မရှိပေ။

ယခင်က ဝမ်မိသားစုသည် မည်သို့ကြောင့် ဤမျှ အကျိုးအမြတ်များစွာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သနည်းဆိုသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ၊ သူတို့နောက်ကွယ်တွင် ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဝမ်မိသားစု နောက်ကွယ်တွင် ကျိကျွင်းတစ်ယောက် ရှိနေပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ယခုတလောတွင် အရေးနိမ့်နေရပြီး အင်အားမရှိသလို ဖြစ်နေရသနည်း

ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်မှာ နားမလည်နိုင်သော်လည်း စဉ်းစားနေရန် မလိုတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခုတော့ အစစ်အမှန် ကျိကျွင်းတစ်ယောက်က ဝမ်မိသားစုဘက်မှာ ရပ်တည်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အကာအကွယ်မျိုး ရှိနေလျှင် တစ်ခုလုံးသော ဝမ်ချွမ်းမြို့တော်ကို ဝမ်မိသားစု၏ လက်အောက်သို့ ရောက်အောင် လုပ်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

“ဒါက သေချာပေါက် ပြဿနာမရှိပါဘူး”

ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်က ပြော၏ ။ “ကျွန်တော် အခုချက်ချင်းပဲ မိသားစုကြီးလေးခုကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်၊ ဝမ်မိသားစုအပေါ် ဖိနှိပ်နေတာတွေကို ရပ်တန့်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

" ဒီကာလအတွင်း သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကိုလည်း နှစ်ဆ ပြန်ပေးခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်”

သူက ထိုတာဝန်ကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ခေါင်းယမ်းပြကာ “မလိုဘူး”

“ဒီကိစ္စကို ငါကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်မယ်”

“မင်းက ညီလာခံတစ်ခု စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ၊ မိသားစုကြီးလေးခုနဲ့ ဝမ်ချွမ်းမြို့တော်က အာဏာရှိတဲ့ အဖွဲ့အစည်းအားလုံးကို လာခိုင်းလိုက်"

" အဲဒီအချိန်ကျမှ ငါကိုယ်တိုင် ဒီကိစ္စကို ကြေညာမယ်”

ထိုလူစုမှာ ဝမ်ချွမ်းမြို့တော်၏ အင်အားစု တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သူများ ဖြစ်သည်။

ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အံ့ဩသွားရပြန်သည်။ ဤမျှထိ လုပ်ပေးသည်ဆိုလျှင် ဝမ်မိသားစုနှင့် ထန်ထျန်းကြား ဆက်ဆံရေးမှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းပုံရသည်။

ဝမ်ချွမ်းမြို့တော်၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ကျိကျွင်းရဲ့ အမိန့်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်”

ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်က ရိုသေစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် မိသားစုကြီးလေးခု၏ အကြီးအကဲများနှင့် ဝမ်ချွမ်းမြို့တော်ရှိ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များကို ကိုယ်တိုင် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ညီလာခံကို မနက်ဖြန် မနက်ပိုင်းတွင် ကျင်းပရန် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ဆွေးနွေးမည့် အကြောင်းအရာမှာ ဝမ်မိသားစု၏ အနာဂတ် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေရေး ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ စီစဉ်ပြီးစီးသွားသည်။

“ကူညီပေးတာ ကျေးဇူးပဲ”

“ဒါတွေကို မင်းရဲ့ လုပ်အားခအဖြစ် မှတ်ယူလိုက်ပါ”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ထန်ထျန်းက မီးခိုးရောင် ဒြပ်စင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်၏ ရှေ့သို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သန့်စင်သော ဟင်းလင်းပြင် မူလစွမ်းအား အခုတစ်ထောင် ဖြစ်သည်။

ဝူကျိတာအိုအရှင် အဆင့်တွင် အလိုအပ်ဆုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင် နတ် ပစ္စည်း သုံးမျိုး ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အနက် ဟင်းလင်းပြင် မူလစွမ်းအားမှာ အလိုအပ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ဤမူလစွမ်းအား အခုတစ်ထောင်မှာ ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်ကို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီး၌ နှစ်ပေါင်းရာချီ သက်သာသွားစေနိုင်သည်။

မီးခိုးရောင် မူလစွမ်းအားကို မြင်သောအခါ ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်မှာ တံတွေးပင် မျိုချလိုက်မိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်သီးဆုပ် ကာ “ကျိကျွင်းရဲ့ သောကကို မျှဝေပေးရတာ ကျွန်တော့်အတွက် မင်္ဂလာတစ်ပါးပါပဲ"

" ဒါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးမို့လို့ ဆုလာဘ်ကို မတောင်းဆိုရဲပါဘူး”

ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြော၏။ “ပေးရင် ယူလိုက်စမ်းပါ”

“တကယ်လို့ များတယ်လို့ ခံစားရရင် နောက်ပိုင်း ထျန်းရှထုန်နဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ ကိစ္စတွေမှာ ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပေးလိုက်ရုံပဲ”

ထန်ထျန်း ထိုသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်မှာ တစ်ဖက်လူကို ဒေါသထွက်သွားစေမှာ စိုးရိမ်သဖြင့် ထပ်မံ ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုရဲတော့ပေ။

မူလစွမ်းအားကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည်မှာ ဝမ်ချွမ်းမြို့၏ အင်အားနယ်ပယ်အတွင်း၌ ထျန်းရှထုန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာတို့ကို အောင်မြင်စွာ ရှင်သန်ကြီးထွားစေရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဖျားကို ခါလိုက်ရုံဖြင့် ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်၏ ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပြောစရာရှိသည်ကို ပြောပြီးပြီဖြစ်၍ ဆက်နေရန် မလိုတော့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူက ဤလူများနှင့် ဆက်ဆံရေး ထူထောင်နေရန် မလိုတော့ပေ။

သူ ပြန် ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် မြို့သခင် အိမ်တော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကုရှောင်းရွှယ်နှင့် ဝမ်ကျိယွီတို့က သူ့ကို စောင့်နေကြသည်။

“ဘယ်လိုလဲ၊ အဆင်ပြေသွားပြီလား”

ကုရှောင်းရွှယ်က မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ပြန်ဖြေသည်။ “မနက်ဖြန် မနက်မှပဲ"

" ဒီညတော့ ခဏနားကြတာပေါ့၊ ဒီနေရာက အရာအတော်များများက တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

" လာ... ဝမ်ချွမ်းမြို့ရဲ့ ညအလှကို သွားကြည့်ရအောင်”

ထို့နောက် သူတို့ သုံးဦးက မြို့အတွင်းရှိ အစည်ကားဆုံး နေရာသို့ လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။

မနက်ဖြန် ညီလာခံအတွက် စိုးရိမ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။

လူတွေစုံသည်နှင့် ကြေညာလိုက်ရုံမျှပင်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က မကျေနပ်လျှင်...

ဟားဟား၊ ထိုရွေးချယ်မှုမှာ ရှိပင်မရှိနိုင်ပေ။

.....

နောက်တစ်နေ့

မြို့သခင် အိမ်တော်၏ ညီလာခံခန်းမ

ယခင်က အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စများရှိမှသာ ဤခန်းမကို အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာမှ တစ်ကြိမ်သာ ဖွင့်လေ့ရှိသည်။

ကိစ္စရှိလျှင်ပင် တက်ရောက်သူဦးရေမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ခန်းမမှာ အလွန် စည်ကားနေသည်။

လူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြရာ တက်ရောက်သူ ရာကျော်ပင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် လာရောက်သူအားလုံးမှာ ဝမ်ချွမ်းမြို့၏ အရှိန်အဝါ အကြီးမားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရမည်။

ဤကဲ့သို့သော လူကုံထံများ စုံစုံလင်လင် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ယနေ့ကိစ္စမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

သို့သော် လူအတော်များများကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ယနေ့ ဆွေးနွေးမည့် အကြောင်းအရာမှာ ဝမ်မိသားစု၏ အနာဂတ် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေရေး ကိစ္စသာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကိစ္စလေးအတွက် ဤမျှ ခန်းမ ဖွင့်စရာ မလိုသလို လူကုံထံများ အားလုံးကို ဖိတ်စရာလည်း မလိုပေ။

ဤကိစ္စတွင် တစ်စုံတစ်ခုတော့ ရှိရပေမည်။

“ငါ့အမြင်အရတော့ ဝမ်မိသားစုကို အပြီးသတ် ခွဲဝေယူကြတော့မလို့ ထင်တယ်”

“မိသားစုကြီးလေးခုရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ ဝမ်မိသားစုဟာ အသတ်ခံရတော့မယ့် သိုးသူငယ်လေးလိုပဲ၊ မကြာခင်မှာ ဝါးမြိုခံရတော့မှာ”

အရှိန်အဝါရှိသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက ပြော၏။

သို့သော် လူငယ်တစ်ဦးက ချက်ချင်း သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “အဲဒါဆိုရင်တောင် ညီလာခံခန်းမ ဖွင့်ပြီး ဒီလောက် လူအများကြီး ခေါ်စရာ လိုလို့လား”

လူလတ်ပိုင်းက ပြုံးကာ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြသည်။ “လူငယ်လေး... မင်း သိပ်မသိသေးလို့ပါ"

" ဝမ်မိသားစုရဲ့ အင်အားက ထိပ်ဆုံးမှာ မရှိပေမဲ့ သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေက မိသားစုကြီးလေးခုထက်တောင် ကြီးမားနေသေးတယ်"

" သူတို့ ပြိုလဲသွားတဲ့အခါ အဲဒီ အကျိုးအမြတ်တွေကို ခွဲဝေယူဖို့က မလွယ်ဘူးလေ"

" ဝေလငါးတစ်ကောင် သေရင် သတ္တဝါပေါင်းများစွာ အစာရသလိုပဲ ငါတို့လည်း အဲဒီထဲက တစ်စုံတစ်ရာ ရနိုင်တယ်"

" မြို့သခင်က ငါတို့အားလုံးကို ဒီမှာ ခေါ်ထားတာကလည်း အကျိုးအမြတ်က အရမ်းကြီးလွန်းလို့ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်မှာစိုးလို့ နေမှာပါ”

လူငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်, “ဒါဆို ဝမ်မိသားစုက အရင်က အဲဒီလောက် အကျိုးအမြတ်တွေကို ဘယ်လို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့တာလဲ"

" သူတို့မှာ တကယ်ပဲ ပြန်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူးလား”

လူလတ်ပိုင်းက ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “အရင်က အကျိုးအမြတ်တွေဆိုတာ မတော်တဆ ကံကောင်းမှုတွေက ရတာပါ"

" ပြန်ခုခံနိုင်စွမ်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... "

"ဟမ့်၊ မိသားစုကြီးလေးခု ပူးပေါင်းလိုက်ရင် မြို့သခင်အိမ်တော်တောင် ရှောင်ပေးရတာ၊ ဝမ်မိသားစုက ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ"

"သူတို့ ပျက်စီးဖို့ကတော့ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ”

လူငယ်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သစ်ပင်ကြီးလေ လေတိုက်ခံရလေပင်။

ဝမ်မိသားစုတွင် အပြစ်မရှိသော်လည်း အဖိုးတန်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားမိခြင်းက အပြစ်ဖြစ်နေရသည်။

စကားစမြည် ပြောရင်း သူတို့ ညီလာခံခန်းမအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ကြသည်။

ယနေ့ ရောက်လာသူ အတော်များများမှာလည်း ထိုသို့ပင် ထင်မြင်နေကြသည်။

ဝမ်မိသားစုတွင်သာ နောက်ကွယ်မှ အင်အားရှိခဲ့လျှင် ယခုအချိန်ထိ စောင့်နေပါမည်လား

ယနေ့က သူတို့ကို စီရင်ချက်ချမည့် နေ့ပင်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နေဝန်းကြီးမှာ မြင့်တက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတစ်စု ပေါ်လာခြင်းက အားလုံး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ ယနေ့၏ အဓိက ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်သည့် ဝမ်မိသားစုဝင်များပင် ဖြစ်သည်။

အရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသူမှာ ဝမ်မိသားစု အကြီးအကဲ ဝမ်ချန်းရုန် ဖြစ်သည်။

သူ့နောက်တွင် မိသားစု၏ အကြီးတန်း ခေါင်းဆောင်များနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအချို့ ပါလာကြသည်။

ထို့ပြင် လူအုပ်၏ နောက်ဆုံးတွင် လူငယ်တစ်ဦး ပါလာသေးသည်။

သူကတော့ ဝမ်မိသားစု၏ အကြီးဆုံး သား ဝမ်ချုန်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာမှာမူ အလွန် ညှိုးငယ်နေကြသည်။