← Chapters

လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိနှိပ် ခြင်း

Vol. 58 Ch. 604

လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိနှိပ် ခြင်း

Vol. 58 Ch. 604

စကားအဆုံးတွင် တစ်ခုလုံးသော ညီလာခံခန်းမအတွင်း၌ အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဝမ်မိသားစု၏ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှုဆိုသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးလား

ခဏတာမျှ လူအတော်များများမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အိပ်မက်မက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။

ဤ သခင်လေးထန် က ဝမ်မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးချင်လျှင်ပင် အလွန်ဆုံးရှိလှ အခြားသူတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို တားဆီးပေးရုံသာ ဖြစ်သင့်သည်။ ဝါးမြိုထားသည်များကို ပြန်ပေးခိုင်းခြင်းကပင် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် လွန်ကဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက ဘာတွေလဲ

လျော်ကြေးအနေနဲ့ လုပ်ငန်း သုံးပုံတစ်ပုံကိုပါ ထပ်ပေးရဦးမယ်

မိသားစုကြီးလေးခုက တစ်ဝက် ပေးရမယ်

လူတိုင်းက သူတို့ နားကြားမှားသည်ဟုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ်ပါက ဤသခင်လေးထန် ရူးသွားပြီဟုဖြစ်စေ ထင်နေကြသည်။

မိသားစုကြီးလေးခုဆိုသည်မှာ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ နယ်ချဲ့၍ရသည့် အင်အားစုများ မဟုတ်ပေ။

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လာသည့် ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်ပင်လျှင် မိသားစုကြီးလေးခုကို မျက်နှာသာ ပေးရသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဤဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်မှာ လုံးဝ အေးချမ်းလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့နောက်ကွယ်တွင် လူမသိအောင် ကျင့်ကြံနေကြသည့် ဘိုးဘေးလေးဦးမှာလည်း သာမန်လူများ မဟုတ်ကြချေ။

သူက မည်သို့ကြောင့် ဤမျှ လက်ခံနိုင်စရာမရှိသည့် ခွဲဝေမှုပုံစံကို တင်ပြရဲသနည်း

လူတိုင်း မှင်သက်နေကြပြီး ခဏတာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် မေ့လျော့နေကြသဖြင့် ထန်ထျန်း၏ စကားအပြီးတွင် မည်သူမျှ တိုက်ရိုက် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိကြသေးပေ။

ထိုအခါ ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာပင် "ဘယ်သူမှ မကန့်ကွက်ဘူးဆိုတော့ အားလုံးက သဘောတူတယ်လို့ပဲ ငါမှတ်ယူလိုက်မယ်"

" ဒါဆိုရင် သုံးရက်အတွင်းမှာ ဒီအစီအစဉ်အားလုံး အကောင်အထည်ဖော်ပြီးသား ဖြစ်နေတာကို ငါမြင်ချင်တယ်..."

စကားမဆုံးမီမှာပင် တန်ဖိုးကြီး ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက "ဝုန်း" ကနဲ ထရပ်လိုက်သည်။

"ငါ ကန့်ကွက်တယ်"

သူက ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သခင်လေးထန်... မင်း ဘယ်ကလာသလဲ၊ ဘယ်လို အာဏာမျိုး ရှိသလဲဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး"

" ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဒီအဆိုပြုချက်က တော်တော်လေးကို လွန်လွန်းလှပြီ"

"မင်းရဲ့ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့၊ အရှက်ရစရာကောင်းတဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ဘူး"

သူ့အသံမှာ ဟိန်းထွက်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသလျှံထွက်နေသည်။

ပထမဆုံး ထလိုက်သူမှာ မိသားစုကြီးလေးခုအနက် လင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ စကားလုံးအသုံးအနှုန်းကိုပင် ပြုံးလျက် ပြင်ပေးလိုက်သေးသည်။

"ဒါက အဆိုပြုချက် မဟုတ်ဘူး"

"ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ"

လင်မိသားစုအကြီးအကဲ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ပိုမိုဒေါသထွက်လာကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ လင်မိသားစုကတော့ လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ဘူး"

" လုပ်ငန်း တစ်ဝက်ဆိုတာကို မင်း တကယ်ပဲ ပြောရဲတာလား၊ အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"

" ရှေးယခင်ကတည်းက ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်မှာ ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းရဲတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး"

လင်မိသားစုအကြီးအကဲ၏ ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရင်း ထန်ထျန်းက လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း သဘောမတူဘူးပေါ့... သိပြီ"

" ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောမတူတဲ့သူ ရှိသေးရင် အားလုံး ထရပ်လိုက်ကြ"

သူက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

စကားအဆုံးတွင် ကျန်ရှိသော မိသားစုကြီး သုံးခု၏ အကြီးအကဲများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထရပ်လိုက်ကြသည်။

"လီမိသားစုကလည်း ငြင်းပယ်တယ်။ ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ လုပ်ငန်း တစ်ဝက်ကို လွှဲပေးဖို့ဆိုတာ ငါ တို့ မလုပ်နိုင်ဘူး"

"ကျန်းမိသားစုကလည်း ငြင်းပယ်တယ်။ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က လက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး။ တကယ်လို့ သဘောတူလိုက်ရင် လူရယ်စရာ ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာအထိ အရှက်ရစရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ကျိုးမိသားစုမှာ အာဏာရှေ့မှာ ဒူးထောက်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းကြောင်း မရှိဘူး။ ဒီကိစ္စမှာ ငါတို့ တစ်လှမ်းမှ နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို အားလုံးကို အခု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်"

မိသားစုကြီးလေးခု၏ အကြီးအကဲများမှာ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပိုမို ပြတ်သားတင်းမာသည့် သဘောထားများကို ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အခြားသော အင်အားစုအချို့လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထရပ်လာကြသည်။

အကျိုးအမြတ် သုံးပုံတစ်ပုံဆိုသည်မှာ မည်သည့် အင်အားစုအတွက်မဆို အခြေခံကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် ပမာဏဖြစ်ပြီး မတော်တဆဖြစ်လျှင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

မိသားစုကြီးလေးခုက ဦးဆောင်ပြီး ပြောလာပြီဖြစ်ရာ သူတို့လည်း ငြိမ်ခံနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော် အချို့ကမူ ခဏစောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့ညီလာခံမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သည်များ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်ပင်။

အထူးသဖြင့် ဤသခင်လေးထန်က မဖြစ်နိုင်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ချမှတ်နေချိန်တွင် ဘေးရှိ ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်မှာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ ဝင်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းက သူတို့ကို စိုးရိမ်စေသည်။

ဤအချက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ကန့်ကွက်ကြောင်း ပြသရန် ထရပ်လာသူများကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... မင်းတို့ရဲ့ သဘောထားကို ငါ မြင်ပြီ"

" ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ငါ သေချာ စဉ်းစားပြီးမှ ချလိုက်တဲ့ ရလဒ်မို့လို့ ဘာမှ ပြောင်းလဲစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

"ဒီနေ့မှာ ကန့်ကွက်တဲ့အသံ လုံးဝ မရှိစေရဘူး"

" မင်းတို့ကလည်း တော်တော်လေး ဇွဲကောင်းပုံရတယ်... "

"ဒါကြောင့်..."

ထန်ထျန်း၏ အေးစက်သော အကြည့်များက အားလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်ရင် သဘောတူတဲ့ အသံပဲ ကျန်တော့မှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ဤစကားအဆုံးတွင် လူတိုင်း နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားရပြန်သည်။

နား... နားကြားများ မှားသလား

ဘယ်ကမှန်းမသိ ရောက်လာတဲ့ ဤသခင်လေးထန်က သူတို့အားလုံးကို ရှင်းပစ်မည်ဟု လူအများရှေ့တွင် ပြောနေခြင်းလော

သူ ဘယ်က ယုံကြည်မှုတွေ ရနေတာလဲ

ဒီနေရာက လူတွေဟာ ဝမ့်ချွမ်းမြို့ရဲ့ အထက်တန်းလွှာ အင်အားစု တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုထားတာလေ

လူတိုင်း ကြောင်အသွားကြသော်လည်း ထန်ထျန်းဘေးတွင် ထိုင်နေသည့် ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်မှာမူ စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးစွာ ပြုံးနေမိသည်။

ထန်ထျန်းအတွက် ဤကိစ္စကို လုပ်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

ဝမ့်ချွမ်းမြို့ တစ်ခုလုံး ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ ထန်ထျန်းအတွက် လက်ဝှေ့ရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ကျိကျွင်း အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက သာမန်မြို့တစ်မြို့ ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် အခြား ကျိကျွင်း တစ်ဦးနှင့် အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျိကျွင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလျှင် လောကီကိစ္စအားလုံးကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျွင်းယန်တာအိုအရှင် သိသလို အခြားသူများက ထန်ထျန်း၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို မသိကြချေ။

လင်မိသားစုအကြီးအကဲမှာ ဒေါသပေါက်ကွဲကာ သူ့ရှေ့ရှိ စားပွဲကို ကန်ချလိုက်သည်။

"တော်တော်လေး ရိုင်းစိုင်းတာပဲ"

" ငါတို့ကို မင်း စိတ်ကြိုက် လုပ်လို့ရတဲ့သူတွေလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

" ငါ ပြောလိုက်မယ်... ဒီနေ့ မြို့သခင်သာ ရှိမနေရင် ငါ မင်းကို..."

သို့သော် သူ၏ ဒေါသများ မကုန်ဆုံးမီမှာပင် ထန်ထျန်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင် အော်ရာ တစ်ခု ကျရောက်လာသည်။

ထိုအော်ရာ က လူကို မည်သည့် ခုခံလိုစိတ်မျှ မရှိစေတော့ဘဲ ခုခံနိုင်စွမ်းလည်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ကာ အစွမ်းထက်သော ဟွမ်ယွမ်တာအိုအရှင်များပင် လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိပေ

ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် မခုခံနိုင်သော အင်အားတစ်ခုက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့် မရှိတော့အောင် လုပ်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံများမှ လွင့်ထွက်ကာ ထန်ထျန်းရှေ့ရှိ မြေကွက်လပ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားစေသည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

ခဏအကြာတွင် ကန့်ကွက်ကြောင်း ပြခဲ့သူအားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်သွားကြသည်။

မိသားစုကြီးလေးခု၏ အကြီးအကဲ လေးဦးလည်း အပါအဝင်ပင်

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ကျောချမ်းသွားကြသည်။

ဤသခင်လေးထန်က ဘာကြောင့် ဤမျှ စကားကြီးစကားခ ပြောရဲသလဲဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ၊ သူက အနည်းဆုံးတော့ အစွမ်းထက်သော ဝူကျိတာအိုအရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်

ထို့ပြင် သူက ဤမျှ များပြားသော လူအများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ရဲသည်

ဤသခင်လေးထန်က ကန့်ကွက်သူအားလုံးကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်တော့မှာလား

အခြေအနေများက လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် လူအတော်များများ၏ ဦးနှောက်မှာ လိုက်မမှီတော့ပေ။

သို့သော် ဘေးရှိ ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်ကမူ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရသည်။

ထန်ထျန်းက ဤလူများကို တိုက်ရိုက် မသတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ သတင်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထန်ထျန်းက ဝမ့်ချွမ်းမြို့ကို လုံးဝ ပရမ်းပတာ မဖြစ်စေချင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဒူးထောက်နေသူများကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမယ်"

"လက်ခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သေမလား"

အေးစက်သော ထိုအသံမှာ သူတို့၏ နဖူးပေါ်တွင် ကပ်ထားသည့် သေမင်းတမန် ဝရမ်းစာကဲ့သို့ပင်။

အစပိုင်းက ကန့်ကွက်ခဲ့သူများမှာ စတင် တုန်လှုပ်လာကြသည်။

သူတို့မှာ အရူး များ မဟုတ်ကြပေ။ ဤအခြေအနေအထိ ကျွင်းယန်တာအိုအရှင်က ဝင်မစွက်ဖက်ခြင်းမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြပြီ

သို့သော် ဝမ့်ချွမ်းမြို့တွင် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ အခြေစိုက်လာသည့် မိသားစုကြီးလေးခုမှာမူ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အမာခံ အင်အား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ထန်ထျန်း မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်"

"မင်းကိုယ်မင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ပြိုင်ဘက် မရှိဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား မင်း ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေက လမ်းမှာ ရောက်နေပြီ"

"အခုချက်ချင်း ငါတို့ကို လွှတ်ပေးရင် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်"

" မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့က အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ"

သူတို့က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

All Chapters