ပူပန်သောကရောက်နေသော မန်ရှီး

ရှန်းယွမ်ဆေးလုံး - အင်မော်တယ် အဆင့် အခြေခံဆေးလုံး။

၎င်းက အင်မော်တယ် နယ်ပယ် အတွင်း အသုံးအများဆုံးသော ကျင့်ကြံမှု အထောက်အကူပြု ဆေးလုံးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ် အဆင့်မှစ၍ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်အထိ ရှန်းယွမ်ဆေးလုံးကို အသုံးပြုကြသည်။

ထန်ထျန်းသည်လည်း ထိုဆေးလုံးကို မြင်ဖူးသော်လည်း သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သဖြင့် တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးချေ။

သို့သော် အခြားကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ရှန်းယွမ်ဆေးလုံးက မရှိမဖြစ်လိုအပ်သောအရာ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အရည်အသွေးမြင့်မားသော ရှန်းယွမ်ဆေးလုံးဆိုလျှင် ပို၍ပင် ရရှိရန်ခက်ခဲလှပြီး ပေါ်ထွက်လာတိုင်း လူအများက အလုအယက် ဝယ်ယူကြစမြဲဖြစ်သည်။

ရှန်းယွမ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်း အခက်အခဲမှာ အလွန်မကြီးမားလှပေ။ ယခုပြိုင်ပွဲတွင် ပထမဆုံး အစီအစဉ်အဖြစ် ထည့်သွင်းထားခြင်းမှာ ဆေးဆရာများ၏ အခြေခံပညာကို စမ်းသပ်လိုရုံသာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ စည်းမျဉ်းမှာ အရေအတွက်ဖြင့် အနိုင်ယူရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ အရေအတွက်တူမှသာ ဖော်စပ်ထားသည့် အရည်အသွေးကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးမည် ဖြစ်သည်။

ဆေးလုံး၏ အရည်အသွေးကို ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့် ၉ ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။

အစင်းကြောင်း တစ်စင်း၊ နှစ်စင်း... မှသည် ကိုးစင်းအထိ ရှိသည်။

ထို့ပြင် အစင်းကြောင်း လုံးဝမရှိသည့် သုညအစင်းကြောင်း ကောင်းကင်ဆေးလုံး ဆိုသည်မှာလည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ အညစ်အကြေး ကင်းစင်သည့် အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးဖြစ်ပြီး အခြားနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အခွင့်အရေးအရ တိုက်ဆိုင်မှသာ ထွက်ပေါ်လာတတ်သောအရာ ဖြစ်သည်။ ဆေးသူတော်စင် သို့မဟုတ် ဆေးနတ်ဘုရားများပင်လျှင် အိုးတိုင်းကို သုညအစင်းကြောင်း ကောင်းကင်ဆေးလုံး ထွက်လာအောင် မဖော်စပ်နိုင်ကြချေ။

၎င်းမှာ ဆေးဖော်စပ်မှု လမ်းစဉ်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူမှသာ ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ယခုပါရမီရှင် ပွဲတော်တွင် ရှိနေရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ့ရှေ့ရှိ ဆေးအမယ် သုံးစုံကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း သမ်းဝေလိုက်မိသည်။

ဤဆေးလုံးမှာ အခြေခံကျလွန်းသဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို မဆွဲဆောင်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် တစ်နာရီဆိုသော အချိန်မှာလည်း များပြားလွန်းလှသည်။

အချိန်ကုန်ခါနီးမှ ဖော်စပ်လျှင်ပင် မနှောင်းပေ။

ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် သူက ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လိုက်ပြီး ဆေးမီးဖိုဘေးတွင် လှဲလျောင်းကာ ဝိုင်သောက်ရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးသွားမည့် အချိန်ကို စောင့်နေတော့သည်။

ထန်ထျန်းက အေးဆေးနေသော်လည်း အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များနှင့် အပြင်ဘက်မှ ပရိသတ်များမှာမူ သူ့ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မနေကြချေ။

ပြိုင်ပွဲဝင် အသီးသီး၏ ပုံရိပ်များတွင် ဆေးမီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာလည်း မြင့်တက်လာပြီး လူအများက ဆေးဖော်စပ်မှု အခြေအနေကို အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးလာကြသည်။

"စစချင်းမှာတင် ရှန်းဆေးလုံးဆိုတော့ အခက်အခဲက မနည်းဘူးပဲ"

တစ်စုံတစ်ဦးက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အခြေခံ ရှန်းယွမ်ဆေးလုံးဆိုပေမဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ဖော်စပ်ဖို့က မလွယ်ဘူး။ အခုက အရေအတွက်ကို စစ်မှာဆိုတော့ ဆေးလုံးများများ ထွက်လာဖို့ပဲ လိုတယ်"

ထို့နောက် လူအချို့က ဆေးအမယ် သုံးစုံမှ ထွက်ရှိနိုင်မည့် အများဆုံး အရေအတွက်ကို တွက်ချက်ပြလာကြသည်။

"ပုံမှန်ဆိုရင် ဆေးအမယ် တစ်စုံကနေ ဆေးအိုး သုံးအိုးစာ ထွက်နိုင်တယ်၊ အဲဒီတော့ ဆေးအမယ် သုံးစုံဆိုရင် စုစုပေါင်း ကိုးအိုးစာပေါ့"

" ဆေးအိုး တစ်အိုးမှာ ဆေးလုံး ဆယ်လုံးပါမယ်ဆိုရင် သီအိုရီအရ အလုံး ၉၀ အထိ ရနိုင်တယ်"

" ဒါပေမဲ့ ဒါက မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ပုံမှန် ဆေးဖော်တဲ့အခါ တစ်အိုးမှာ ဆယ်လုံးပြည့်ဖို့ဆိုတာ တော်တော်ခက်ပါတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် အရည်အသွေးမမီတဲ့ အလုံးတွေ ပါလာတတ်တာပဲ"

"ဆေးလုံး အရေအတွက် များများထွက်ဖို့ဆိုရင် ဆေးမီးလျှံ ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို အနုစိတ် ဂရုစိုက်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက အားအင်အများကြီး ကုန်တယ်"

"အကယ်၍ တစ်အိုးတည်းကိုပဲ ဖော်စပ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ အားစိုက်လို့ ရနိုင်ပေမဲ့ ဆေးအိုး ကိုးအိုးကို တစ်နာရီအတွင်း ဖော်စပ်ရမှာဆိုတော့ ဘယ်သူမှ အာရုံစိုက်မှုကို အထွတ်အထိပ်မှာ တစ်ချိန်လုံး ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့် ဒီပထမအဆင့်က ဆေးဆရာတွေရဲ့ အခြေခံကိုတင်မကဘဲ အားအင်ခွဲဝေမှုကိုပါ စမ်းသပ်တာ ဖြစ်တယ်၊ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အားအင်တွေကို အကျိုးရှိရှိ သုံးပြီး ဆေးလုံးအများဆုံး ရအောင် လုပ်မလဲဆိုတာက အဓိကပဲ"

မကြာမီမှာပင် လူအများက ပထမအဆင့်၏ အသေးစိတ် အခက်အခဲများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်ကြသည်။

အချုပ်ပြောရလျှင် ဗိုလ်လုပွဲ၏ အခက်အခဲမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ယောက်က ထိုလူသစ်၏ ပုံရိပ်ကို သတိပြုမိသွားပြန်သည်။

"ဟင် ဟိုလူ... ဘာလို့ ဝိုင်ထိုင်သောက်နေတာလဲ"

တစ်ဦးက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ထန်ထျန်းဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထန်ထျန်းက ဆေးမီးလျှံကိုပင် မညှိရသေးဘဲ ဆေးအမယ်များကိုလည်း မကိုင်တွယ်သေးဘဲ အေးအေးလူလူ လှဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ လူအချို့က လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ဟားဟား... အနောက်ပေါက်က ဝင်လာတဲ့သူတွေက ဟာသလာလုပ်တာပါဆိုတာ အခုတော့ တစ်ယောက် တွေ့ပြီလေ"

"နှမြောစရာပဲ၊ ငါကတောင် သူ့ဆီက ထူးခြားတာ မြင်ရမလားလို့ မျှော်လင့်မိသေးတယ်။ အခုတော့ အလကားပါပဲ"

"ပိုက်ဆံအကုန်ခံပြီး စင်ပေါ်မှာ ဟာသ လာလုပ်ပြတာ တကယ်ကို အကုန်အကျ များလွန်းတယ်"

"ဒါကလည်း သူဌေးတွေရဲ့ ကြွားနည်းတစ်မျိုးပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ သူဌေးတွေရဲ့စိတ်က ခန့်မှန်းရ ခက်ပါတယ်"

"ခန့်မှန်းနေစရာ လိုလို့လား ငါတို့က ဆေးဖော်စပ်မှု ပညာရှင် ပွဲတော်ကို ကြည့်ဖို့ လာတာ၊ ကြွားတာကို ကြည့်ဖို့ လာတာမှ မဟုတ်တာ။ သူ့ဘာသာသူ အဲဒီမှာ ကစားနေပါစေ၊ နောက်တစ်ဆင့်မှာတော့ သူ့ကို တွေ့ရမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး"

လူအများက ခဏမျှ လှောင်ပြောင်ပြီးနောက် အကြည့်များကို လွှဲဖယ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့င လူငယ်ဆေးဆရာများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုသာ ပိုမို အာရုံစိုက်ချင်ကြသည်။

သို့သော် လူတစ်ဦးကမူ ထန်ထျန်း၏ ပုံရိပ်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မန်ရှီးက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ထန်ထျန်းက မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသည်ကို ကြည့်ပြီး လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးများပင် ထွက်နေပြီဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှောင်ပြောင်သံများက သူမ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာတိုင်း စိတ်ထဲတွင် ပို၍ ပူလောင်လာရသည်။

သို့သော် သူမ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း

သူမကတော့ အောက်မှာ အပူတပြင်း စိုးရိမ်နေသော်လည်း ထန်ထျန်းကမူ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။

သူမကသာ စင်ပေါ်တက်ပြီး ဖော်စပ်ပေးလိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေတော့သည်။

ထိုစဉ် သူမ၏ နားထဲသို့ အသံတစ်ခု ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဆိုင်ရှင် မန်..."

"မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်တွေက ဒီလောက်တောင် အပင်ပန်းခံ စီစဉ်နေတာဆိုတော့ တစ်ခုခု ထူးထူးခြားခြား လုပ်မယ် မှတ်နေတာ"

" အခုတော့... ဒါကြီးပဲလား"

အဝတ်အစား ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤသူ၏ အသံကို ကြားလိုက်သည်နှင့် မန်ရှီး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။

"ဒါ နင်နဲ့ မဆိုင်ဘူး... လျိုကွမ်း"

လျိုကွမ်းသည်လည်း သူတို့ စားသောက်ဆိုင်၏ ဆိုင်ရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သော်လည်း မန်ရှီးနှင့် အမြဲတမ်း မတည့်သူ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပြိုင်ဘက်များဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

မန်ရှီး၏ အေးစက်စက် အဖြေစကားကို လျိုကွမ်းက ရယ်မောလျက် တုံ့ပြန်သည်။ "ဘာလို့ မဆိုင်ရမှာလဲ"

"မင်းက ဒီလောက်တောင် လူသိရှင်ကြား လုပ်ထားတာဆိုတော့ ဒီလူကို ငါတို့ စားသောက်ဆိုင်က လွှတ်လိုက်တာလို့ လူတိုင်းက သိနေကြတာလေ"

"အကယ်၍ သူက ဒီမှာ အရှက်ကွဲရင် ငါတို့ဆိုင်ရဲ့ နာမည်လည်း ပျက်မှာပဲ"

" အကယ်၍ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်သွားရင်တော့ မင်းပဲ တာဝန်ယူရမှာနော်"

မန်ရှီးက မျက်နှာထား တည်တည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီလို ဖြစ်လာရင် ငါ တာဝန်ယူရမယ့် တာဝန်ကို ငါ တာဝန်ယူမှာပါ"

"နင်နဲ့တော့ မြူမှုန်လောက်တောင် မပတ်သက်ဘူး"

"ပြီးတော့ ငါက သခင်လေးထန်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ယုံကြည်တယ်။ သူက နင့်လို အမြင်ကျဉ်းတဲ့သူမျိုး နားလည်နိုင်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး"

လျိုကွမ်းက ဟားဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "အချိန်က တစ်ဝက်နီးပါး ကုန်နေပြီ၊ သူက အခုထိ နေပူစာလှုံနေတုန်းပဲကို မင်းက ယုံကြည်နေသေးတာလား?ယ"

"မန်ရှီး... မင်းတော့ ဟိုလူရဲ့ ရုပ်ရည်နောက်မှာပဲ စိတ်တွေ ပါသွားပြီ ထင်တယ်၊ အခြေခံ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းတောင် မရှိတော့ဘူးလား"

"အကယ်၍ သူကသာ အခုလို အခြေအနေကနေ ပြန်လှည့်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ ဆေးဖော်စပ် ကွင်းပြင်ထဲမှာ ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ၁၀ ပတ် ပတ်ပြေးပြမယ်"

မန်ရှီးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "နင် အဲဒီလို ရွံစရာကောင်းတာ လုပ်ချင်ရင်လည်း လုပ် အကြောင်းပြချက် ရှာမနေနဲ့"

"ငါ့ရဲ့ ဧည့်သည်တော်ကို နင်နဲ့ လောင်းကြေးမထပ်နိုင်ဘူး၊ ဒါက လုပ်ငန်း စည်းကမ်းပဲ။ သွားစမ်းပါ"

ပြောပြီးနောက် သူမက လျိုကွမ်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ထန်ထျန်းကိုသာ ဆက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထန်ထျန်းက နောက်ဆုံးတွင် စတင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

မန်ရှီး၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည့် အကြည့်အောက်တွင် ထန်ထျန်းက ကိုယ်တစ်ပတ် လှည့်လိုက်ပြီး ပို၍ သက်သောင့်သက်သာရှိသော ပုံစံဖြင့် လှဲလိုက်ပြန်သည်။

ပြီးနောက်... ဝိုင်ကိုသာ ဆက် သောက်နေပြန်တော့သည်။