အခန်း (၁၆၁၈-၁၆၂၀)
Vol. 108 Ch. 1618-1620
အခန်း (၁၆၁၈)
နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည့် ကွမ်းရန်ဘုရင်
သွေးလင်းယုန်ခန်းမ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိပြီးနောက်တွင် မည်သည့်ကောလာဟလကိုမှ ခြိမ်းခြောက်မှုဟု လုကျင့်ဖူ မယူဆတော့ချေ။
ထိုစဉ် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားက
“ဟိုတုန်းက ချန်ဘုရင်ကို သတ်ဖို့အတွက် အင်အားစုတွေနဲ့ သခင် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေပါတယ်။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် လုကျင့်ဖူ ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။
နှစ်သန်းထောင်ကျော်တောင် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ဤသတင်းကို မည်သူက ဖြန့်ဝေနေသနည်း။ သို့သော် ထိုအရာက သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု မဖြစ်နိုင်ဟု လုကျင့်ဖူ တွေးလိုက်မိသည်။
အမှန်စင်စစ် လုချန်း ပုန်ကန်လိုသည်ဟု အကွက်ဆင်ခဲ့သူမှာ သူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်ကပင် လုချန်းသည် နတ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့ဖခင်မှာလည်း နတ်ဘုရင်အဆင့်၌သာ ရှိသေးရာ ဖခင်ဖြစ်သူထံ သွားရောက်၍ စကားအနည်းငယ် သွေးထိုးပေးရုံဖြင့် ချန်ဘုရင် ပုန်ကန်တော့မည်ဟု ဖခင်ဖြစ်သူက ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။
ထိုကိစ္စကို သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့တာ မှန်သော်လည်း အတိတ်ဟောင်းများကို အဘယ်ကြောင့် ပြန်ဖော်နေကြသနည်း။
ချန်ဘုရင်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤကောလာဟလကို ဖြန့်ဝေသူ၌ မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသနည်း။
နန်းလျာရွေးချယ်မည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူအား ထိခိုက်မှုမရှိသော ကောလာဟလများကို တစ်ဖက်လူက အလဟဿ ဖြန့်ဝေလိမ့်မည်ဟု လုကျင့်ဖူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ မိသားစုဝင်အချင်းချင်း လုပ်ကြံရန် ပြင်ပအင်အားစုများနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲကာ နန်းတွင်းရှိ နတ်ဘုရင်အဆင့် စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် သူ့အကြား သွေးခွဲလိုခြင်းလား။
မဖြစ်နိုင်ပေ။
နန်းတွင်းရှိ အဘိုးအိုကြီးများလည်း ထိုစဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မသိပဲ မနေချေ။ ဖခင်ဖြစ်သူရှေ့တွင် လုချန်းအပေါ် ကုန်းချော စကားများ သူ ပြောခဲ့တာ မှန်သော်လည်း လုချန်းကို တကယ် ဖျက်ဆီးချင်ခဲ့သူမှာ သူတို့ဖခင်သာ ဖြစ်သည်။
လုချန်း၏ ပါရမီအရ နတ်သခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်။ ထိုအချိန်က သူတို့ဖခင်သည် အဆင့်တက်ရန် အလားအလာ မရှိခဲ့ချေ။ အထူးသဖြင့် နန်းတွင်းတွင် သားဖြစ်သူ၏ စွမ်းအားက ဖခင်ထက် သာလွန်သွားပါက မည်သည့်အရာများ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်သဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ ကိုယ်တိုင်ကပင် လုချန်းကို အသေသတ်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အတွေးများကို စုစည်းပြီးနောက် လုကျင့်ဖူက
“ဒီသတင်းကို ဘယ်သူက ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဖြန့်နေတာလဲဆိုတာ ချက်ချင်း သွားစုံစမ်းပါ။”
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ သခင်”
လက်အောက်ငယ်သား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လုကျင့်ဖူ နောက်တစ်ကြိမ် အတွေးထဲ နစ်မြောသွားပြန်သည်။
အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ လုပ်ရပ်နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို သူ မသိနိုင်သေးချေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လုချန်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း သန်းတစ်သောင်းကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤသတင်းက ဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
…….
ထိုစဉ်။
နတ်လှေတစ်စင်းသည် ရှန်ရှမြို့မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာလာ၏။ နတ်လှေ အောက်ဘက်တွင်တော့ အဆုံးမဲ့ သဲပင်လယ်ကြီးသာ တည်ရှိနေသည်။
ကောက်ရှီယွမ်သည် နတ်လှေ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း အဆုံးမရှိသော သဲပင်လယ်ကြီးကို ငေးကြည့်နေသည်။
နတ်လှေအတွင်းရှိ အခန်းတစ်ခု၌ လုချန်းကို ရှောင်ရွှီရင် ဖက်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ရှက်သွေးဖြန်း၍ နီရဲနေ၏။
ရှောင်ရွှီရင်က
“အစ်မကောက်က အပြင်မှာ ရှိနေသေးတယ်လေ”
မည်သည့်နေရာသို့ ဆက်သွားမည် ဆိုတာကို မေးရန် ရှောင်ရွှီရင် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း လုချန်းက သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ နမ်းရှုံ့နေသဖြင့် လုချန်း ဘာလုပ်ချင်နေသည်ကို သူမ အလိုအလျောက် နားလည်လိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့ ကိစ္စများကို သူမ ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်ရာ လုချန်း အလိုရှိလျှင် သူမ သဘောတူမည်သာ ဖြစ်သော်လည်း အပြင်တွင် ကောက်ရှီယွမ် ရှိနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကြား ထိုအရာဖြစ်သွားပါက ကောက်ရှီယွမ် ဧကန်မုချ ကြားသွားပေလိမ့်မည်။
လုချန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း
“အစ်မကောက်က ကိုယ်တို့အကြောင်း သိပြီးသားပဲဟာ... ကိစ္စမရှိပါဘူး”
သူတို့အကြောင်းကို သိသွားပြီးပြီဖြစ်ရာ ပို၍ သတ္တိရှိရှိ ပြုမူရန်သာ ရှိတော့သည်။
ရှောင်ရွှီရင်က တွန့်ဆုတ်နေရင်း
“ရှင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့...”
ဤသို့ ပြုမူခြင်းက ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း သူမကိုယ်သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်ပဲ ထွက်ပေါ်လာမည့် အသံများကို ကောက်ရှီယွမ် ကြားသွားမည်ကို သူမ ရှက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချန်းသည် ရှောင်ရွှီရင်ကို ပွေ့ချီကာ ကုတင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်လိုက်သည်။
လုချန်းက
“ဒီသဲပင်လယ်ကနေ ထွက်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာဦးမှာ။ ဒီမှာက စွမ်းအားတွေလည်း နည်းတော့ ကျင့်ကြံဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ တခြား လုပ်စရာလည်း မရှိဘူးလေ။”
လုချန်း၏ စည်းရုံးမှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ရွှီရင် သဘောတူလိုက်ရ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသူသည် သူမ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော အမျိုးသားဖြစ်သဖြင့် သူမ ငြင်းဆန်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
ရှောင်ရွှီရင်က
“ကောင်းပါပြီ”
ရှောင်ရွှီရင် သဘောတူသည်နှင့် လုချန်း ငုံ့ချလိုက်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် ကောက်ရှီယွမ်သည် နတ်လှေ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ခဏခန့် ရပ်နေပြီးနောက် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အခန်းတွင်းသို့ ပြန်ဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။
သဲပင်လယ်အတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား နည်းပါးသော်လည်း သူမထံတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ ရှိနေသဖြင့် ကျင့်ကြံမှုကို ခဏခန့် ထိန်းသိမ်းထားရန် လုံလောက်သည်။
ထို့ပြင် သူမသည် အဆင့်တက်ရန် ကျင့်ကြံနေခြင်း မဟုတ်ပဲ အဆင့်တက်မည့် ခံစားချက်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ စွမ်းအားကြွယ်ဝသည့် နေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သူမ တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အခန်းတွင်းသို့ ကောက်ရှီယွမ် ပြန်ဝင်လိုက်သည်နှင့် အခန်းတစ်ခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရှောင်ရွှီရင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။
အသံအရ ရှောင်ရွှီရင်သည် တတ်နိုင်သမျှ အသံကို ထိန်းထားပုံရသော်လည်း နတ်လှေပေါ်ရှိ အခန်းများတွင် အသံလုံနည်းဗျူဟာပုံစံများ မရှိသဖြင့် လျှောက်လမ်းထက်၌ အတိုင်းသား ကြားနေရသည်။
“... မောင်လေး... မရဘူး”
“မောင်လေး... အစ်မက အပြင်မှာ ရှိနေသေးတယ်လေ...”
“အင်း... အင်း”
ကောက်ရှီယွမ် အနည်းငယ် မှင်တက်သွား၏။
ရှောင်ရွှီရင်၏ အသံကြောင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားပြန်သည်။ ရှောင်ရွှီရင်သည် ယခုအချိန်၌ အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။
ကောက်ရှီယွမ်၏ စိတ်များလည်း ခဏခန့် လှုပ်ခတ်သွားကာ တောင့်တမှုအနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုအတွေးကို သူမ ချက်ချင်း ပြန်နှိမ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် နားများကို နတ်စွမ်းအားဖြင့် ပိတ်လိုက်ပြီး သူအခန်းသို့ ပြန်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေလိုက်သည်။
……
တစ်လကြာပြီးနောက်။
နှင်းခဲမြို့။
နှင်းခဲမြို့သည် ရေခဲမြစ်တစ်ခု၏ အထက်တွင် တည်ရှိပြီး မြေအောက်၌ နှင်းနှင့် ရေခဲစွမ်းအားများ ပါရှိသော ဝိညာဉ်အကြော ရှိနေသဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။
ထိုသို့ဖြစ်နေသော်ငြားလည်း နှင်းခဲမြို့သည် စည်ကားမြဲ ရှိနေ၏။
ကောက်ပဲသီးနှံများ စိုက်ပျိုးရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် ကျင့်ကြံသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး အချို့သော နတ်များလည်း ဤမြို့တွင် ခဏခန့် ရပ်နားလေ့ ရှိကြရာ ကျင့်ကြံသူများ အဓိကနေထိုင်ရာ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နှင်းခဲမြို့၏ အပြင်ဘက်တွင် နတ်လှေ ဆယ်စင်းကျော် ဆိုက်ကပ်ထား၏။ လုချန်းတို့အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထိုလှေများထံမှ နတ်အငွေ့အသက်များကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ထိုနတ်အများစုသည် လူနတ်အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုအခိုက် နတ်နှစ်ပါး လုချန်း၏ နတ်လှေထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ
“အထက်ဂိုဏ်းက သံတမန်များကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”
“သံတမန်များ ဤနေရာသို့ ကြွမြန်းလာခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိပါရစေ”
လုချန်းနှင့် ရှောင်ရွှီရင်တို့ကတော့ အလုပ်ရှုပ်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး အပြင်မှ အသံများကို ကြားသောအခါမှ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကောက်ရှီယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ နတ်လှေ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ့ရှေ့ရှိ နတ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ကောက်ရှီယွမ်က
“ကျွန်မတို့က ဒီမှာ ခဏနားဖို့ပဲ လာတာပါ”
ကောက်ရှီယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ နှင်းခဲမြို့၏ မြို့တော်ဝန် ဟန်ရှုဝမ်က
“သံတမန်တို့အတွက် တည်းခိုဖို့နေရာကို ကျုပ် စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။”
နှင်းခဲမြို့ကဲ့သို့ နေရာမျိုးသို့ နတ်များ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိပြီး လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ သံတမန်များလည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် စစ်ဆေးရန် ရောက်လာတတ်ရာ ဧည့်ခံကျွေးမွေးခြင်း၌ ဟန်ရှုဝမ် ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့နှင့် ရှန်ရှမြို့တို့တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများနှင့် မတူပဲ ယခုအကြိမ်တွင် မည်သည့်ပြဿနာကိုမှ လုချန်းတို့အဖွဲ့ မရင်ဆိုင်ခဲ့ရချေ။
သူတို့သည် နှင်းခဲမြို့အတွင်းသို့ အဆင်ပြေစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး မြို့တော်ဝန် ဟန် စီစဉ်ပေးသည့် စွမ်းအားကြွယ်ဝသော အဆောင်တစ်ခု၌ အခြေချလိုက်ကြသည်။
ဤအဆောင်တွင်း၌ မြေအောက်စိတ်ဝိညာဉ်အကြောနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွယ်နေသော ရေတွင်းတစ်တွင်း ရှိနေသဖြင့် တခြားနေရာများထက် စွမ်းအားပိုထူထပ်ကာ ကျင့်ကြံရာတွင် ပိုထိရောက်စေသည်။
ကောက်ရှီယွမ်သည် အခန်းတစ်ခန်းကို ရွေးချယ်ကာ နည်းဗျူဟာပုံစံတစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်ပြီးနောက် အဆင့်တက်ရန်အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်စခန်းကို စတင်လိုက်၏။
နှင်းခဲမြို့သို့ ဆိုက်ရောက်ချိန်တွင် လုချန်းနှင့် ရှောင်ရွှီရင်တို့လည်း သူတို့၏ ကိစ္စများကို ဆက်လက် မပြုလုပ်တော့ချေ။
နတ်တစ်ပါး အဆင့်တက်ချိန်တွင် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သဖြင့် ကောက်ရှီယွမ်ကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ကူညီရန်အတွက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အဆောင်အတွင်း၌သာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
…...........
အခန်း (၁၆၁၉)
ရှီယွမ်... ကျုပ် ပြန်လာခဲ့ပြီ
ကောက်ရှီယွမ် တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်စခန်း ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် နှင်းခဲမြို့မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား သူတို့၏ အဆောင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာပြီး စွမ်းအားဝဲကယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆင့်တက်လိုသော ခံစားချက်လည်း ပိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် နှင်းခဲမြို့၏ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ရေခဲဖြင့် ချိပ်ပိတ်ထားသော လမ်းစဉ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။
ဤအရာသည် ဓာတ်ကြီးလေးပါးလမ်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သလို ကောက်ရှီယွမ်၏ လမ်းစဉ်ဖြစ်သော နှင်းနှင့်ရေခဲလမ်းစဉ်လည်း ဖြစ်သည်။
နှင်းခဲမြို့သည် ကောက်ရှီယွမ် အဆင့်တက်ရန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ကောက်ရှီယွမ်က နှင်းနှင့်ရေခဲလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေသည်ကို သိသောကြောင့် လုချန်း ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လမ်းစဉ်၏ နိမိတ်ပုံရိပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ နှင်းခဲမြို့တွင် နှင်းမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အပူချိန်လည်း သိသိသာသာ ထိုးဆင်းကာ ပို၍အေးစိမ့်လာခဲ့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နှင်းခဲမြို့သို့ လာရောက်သူ အများစုမှာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် နှင်းမုန်တိုင်းနှင့် အေးစိမ့်သော အပူချိန်ကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများဖြင့် ခုခံနိုင်ကြပြီး နတ်များအတွက်မူ ဤမျှလောက် အအေးဒဏ်က ဘာမှမဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်မှ နှင်းများ ပိုမိုသည်းထန်လာပြီး လေထုအတွင်းရှိ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများလည်း ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်လာမည့် အရိပ်အယောင်များ ပြလာ၏။
ထိုအခိုက်တွင် ပို၍ပြင်းထန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအား ကောက်ရှီယွမ်၏ အခန်းထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ လူကြီးလက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော မိုးသီးများ ကောင်းကင်ယံမှ ချက်ချင်း ကြွေကျလာ၏။
ထို့ပြင် ဤမိုးသီးများသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။ နှင်းခဲမြို့ရှိ လူအများစုသာ ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ပါက ဤမျှကြီးမားသော မိုးသီးများကြောင့် လူမည်မျှ သေကြေပျက်စီးသွားမည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။
လေထုအတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော ကစဉ့်ကလျား နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားကို လုချန်း ခံစားမိလိုက်ရာ ကောက်ရှီယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှု တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရ၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ ထလိုက်ပြီး ကောက်ရှီယွမ်၏ အခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်လာသည်။
သို့သော် သူ ချက်ချင်း ဝင်မသွားခဲ့ပေ။ လူတစ်ဦး အဆင့်တက်နေချိန်၌ မိစ္ဆာစိတ်များ ဝင်ရောက်လာရန် အလွန်လွယ်ကူလှ၏။ ဤအချိန်၌ နှောင့်ယှက်ခံရပါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ကျရောက်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။
သို့သော် သူ ဒီအတိုင်း ပစ်ထား၍ မရနိုင် ပေ။ ကောက်ရှီယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုတွင် ပြဿနာရှိနေတာ ထင်ရှားသောကြောင့် တစ်စုံတစ်ရာ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်လာပါက ဝင်ရောက်ကူညီနိုင်ရန် တံခါးဝ၌ လုချန်းအသင့် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။
ထိုအခိုက်တွင် ကောက်ရှီယွမ်၏ အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသော နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအား ပို၍ပြင်းထန်လာပြီး ကောင်းကင်မှ ကျလာသော မိုးသီးများလည်း ပို၍ ကြီးမားလာသည်။
ခဏခန့်အတွင်းပင် ကျင့်စဉ်နိမ့်ပါးသော ကျင့်ကြံသူများ မိုးသီးဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ချေ။ ကျင့်ကြံသူများ၏ အဆောင်များ၌ ချမှတ်ထားသော အချို့သော နည်းဗျူဟာပုံစံများသည် ကောင်းကင်မှကျသော မိုးသီးများကို အစပိုင်းတွင် ခုခံနိုင်သေး၏။
သို့သော် နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများ သောင်းကျန်းလာသည်နှင့်အမျှ နှင်းခဲမြို့အတွင်းရှိ များပြားလှသော နည်းဗျူဟာပုံစံများလည်း မိုးသီးဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရ၏။
ထိုအခိုက်တွင် အခန်းတွင်းရှိ ကောက်ရှီယွမ်သည် မျက်ခုံးနှစ်ခုကို ကျုံ့ထားပြီး မျက်ဝန်းအစုံကို ပိတ်ထားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အဆက်မပြတ် တုန်ရင်နေသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုချန်းနှင့်အတူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ရှိနေခဲ့သည့် ပုံရိပ်များမှာ တရစပ် ပေါ်ပေါက်နေ၏။
ထို့နောက်တွင် ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နီရဲသော နတ်အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်အတွင်း ကျရောက်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်နှင့် လုချန်းလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေပဲ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားလိုက်၏။
“ဟင့်အင်း... ထွက်မသွားပါနဲ့... လုချန်း... ပြန်လာခဲ့ပါ...”
ကောက်ရှီယွမ် တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည်။
ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ လုချန်း ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။ ကောက်ရှီယွမ်၏ စိတ်မိစ္ဆာက သူ့ကြောင့် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုချန်း လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ချေ။
ဟိုတုန်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် သူ စိတ်ကူးပေါက်သဖြင့် သူမကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ စနစ်၏ အချက်အလက်များသာ မရှိပါက ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက် ရှိခဲ့သည်ကို သူ မေ့သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် ကောက်ရှီယွမ်၏ ဘေးသို့ လုချန်း ချက်ချင်း ရောက်သွားပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။
“ကျုပ် ဒီမှာ ရှိနေတယ်...”
လုချန်း၏ အသံကို ကြားလျှင် ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော နီရဲသော နတ်အငွေ့အသက်များ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားပြီး နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများမှာလည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ဝင်သွား၏။
သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများ တစ်ဖန် ပြန်လည် သောင်းကျန်းလာပြန်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းရင်း
“သေပြီ... လုချန်းက သေသွားပြီ...”
“သူ ပြန်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး...”
“အား”
ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပိုမိုပြင်းထန်သော နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်မည်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက်တွင် ကောင်းကင်မှ ရေခဲချွန်များစွာ ကြွေကျလာရာ နှင်းခဲမြို့ရှိ ကျင့်ကြံသူများလည်း နေရင်းထိုင်ရင်း ဘေးဒုက္ခကြုံလာရသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြတော့သည်။
အပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေကို ခံစားမိသည်နှင့် ထာဝရစိမ်းလန်းအသက်ရှည်ကျင့်စဉ်ကို လုချန်း ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။ သို့သော် နတ်တစ်ပါးအတွက်မူ ထာဝရစိမ်းလန်း အသက်ရှည်ကျင့်စဉ်၏ ကုသမှုက မလုံလောက်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
ထို့ကြောင့် ဖန်တီးခြင်းလမ်းစဉ်၏ စွမ်းအားကို လုချန်း ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ လမ်းစဉ်၏ စွမ်းအားများ ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသောအခါ သောင်းကျန်းနေသော နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားလည်း နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသည်။
သို့သော် ဖန်တီးခြင်းလမ်းစဉ်တွင် ပါရှိသော အမည်းရောင် အငွေ့အသက်များ ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နေသည်ကို လုချန်း မကြာမီ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
ဤအမည်းရောင် အငွေ့အသက်များသည် လမ်းစဉ်နိယာမများကိုပင် တိုက်စားနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ၎င်းတို့ ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်သွားပါက သူမကို ထိခိုက်ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။
လုချန်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။ ဖန်တီးခြင်းလမ်းစဉ်ပင် ဤထူးဆန်းသော စွမ်းအား၏ တိုက်စားမှုကို ခံနေရပါက ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ လူတိုင်းသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တိုက်စားခံရမည် မဟုတ်ပါလား။
လူသားတိုင်းနှင့် သက်ရှိတိုင်းသည် ဖန်တီးခြင်းလမ်းစဉ်နှင့် ဆက်နွယ်နေကြသည်။ ဖန်တီးခြင်းလမ်းစဉ် ထိခိုက်သွားပါက လူသားတိုင်းနှင့် သက်ရှိတိုင်း၏ သက်တမ်းလည်း ထိခိုက်သွားမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်က ထိုအရာများကို စိုးရိမ်နေရမည့် အချိန် မဟုတ်ပေ။ ကောက်ရှီယွမ်ကို စိတ်မိစ္ဆာနယ်ပယ် အတွင်းမှ ပြန်လည် ဆွဲထုတ်ရန်က အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက သူမ အဆင့်မတက်နိုင်ရုံသာမက အသက်အန္တရာယ်ပင် ရှိလာနိုင်သည်။
ထို့နောက်တွင် နည်းလမ်းတစ်ခုကို လုချန်းစဉ်းစားမိလိုက်၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သောင်းကျန်းနေသော နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားကို ငြိမ်သက်စေရန် စုံတွဲကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်၌ ပြင်းထန်သော နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားကြောင့် ထိခိုက်သွားနိုင်သဖြင့် အခြားသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင်တော့ ကောက်ရှီယွမ်၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် လုချန်းကတော့ မတူပေ။ သူ၏ မူလအစလမ်းစဉ်က အခြားလမ်းစဉ်များကို ပုံတူကူးနိုင်၏။
ထို့ကြောင့် နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားကို သူ ပုံတူကူးယူနိုင်သည်။ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် နှင်းနှင့်ရေခဲလမ်းစဉ်ကို သူ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သောင်းကျန်းနေသော လမ်းစဉ်စွမ်းအားများကို ငြိမ်သက်သွားစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့တွေးတောရင်း လုချန်း တုံ့ဆိုင်းမနေပဲ ကောက်ရှီယွမ်၏ အနားသို့ တိုက်ရိုက် ချဉ်းကပ်လိုက်၏။ သူတို့နှစ်ဦး၏ နှုတ်ခမ်းများ ထိလုနီးပါးအချိန်တွင် ကောက်ရှီယွမ် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သွေးကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ သူမက
“ဟင့်အင်း...”
ဟု ပြောရင်း လုချန်းကို လက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ကောက်ရှီယွမ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ငြင်းဆန်နေသည်ကို လုချန်း သိသောကြောင့် သူက စတင်၍
“ကျုပ်က လုချန်းပါ”
ချက်ချင်းဆိုသလို ကောက်ရှီယွမ် မှင်တက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းရှိ သွေးရောင်များလည်း သိသိသာသာ လျော့ပါးသွား၏။ သို့သော် ခဏခန့် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူမ သတိပြန်ဝင်လာဟန်ဖြင့်
“ဟင့်အင်း... ရှင်က လုချန်း မဟုတ်ပါဘူး... ရှင်က ချန်းလု။”
ကောက်ရှီယွမ် သတိအနည်းငယ် ပြန်လည် ရရှိလာဟန် ရှိသည်။ လုချန်းသည် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်သွားကတည်းက အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာရန် မဖြစ်နိုင်ဟု သူမ မြင်၏။
လုချန်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လုချန်း
“ကျုပ်က ချန်းလုလည်း ဟုတ်သလို လုချန်းလည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ရှီယွမ်... ကျုပ် ပြန်လာခဲ့ပြီ။”
ကောက်ရှီယွမ်က
“ဟင့်အင်း... ရှင် လုချန်း မဟုတ်ပါဘူး”
ဟု ဆက်လက် ငြင်းဆန်နေသည်။
လုချန်းက
“လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ကျုပ်တို့ အတူဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေကို ကျုပ် မှတ်မိနေတုန်းပဲ။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် ရုန်းကန်နေခြင်းကို ကောက်ရှီယွမ် လုံးဝ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လုချန်းကို စိုက်ကြည့်နေတော့၏။
ထိုအခွင့်အရေးကို လုချန်း အရယူလိုက်ကာ သူမကို တိုက်ရိုက် နမ်းရှုံ့လိုက်သည်။ လုချန်းက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောက်ရှီယွမ်၏ အသိစိတ်များ လုံးဝ ကြည်လင်သွားတော့သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်တော့ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို သူမ လုံးဝ လက်လွှတ်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားကို သူမ မခေါ်ယူနိုင်တော့သလို လုချန်းကို တွန်းထုတ်ရန် အင်အားလည်း မရှိတော့ချေ။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းရင်း လုချန်းကို တွန်းထုတ်နေသော်လည်း လုချန်းကတော့ သူမ၏ လုပ်ရပ်များကို ဂရုမစိုက်ပဲ နမ်းနေရင်းနှင့်ပင် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို စတင်ထိတွေ့လိုက်သည်။
…………..
အခန်း (၁၆၂၀)
လုချန်း၏ အကူအညီ
ကောက်ရှီယွမ် ရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ လည်ချောင်းထဲမှ အသံတိုးတိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
“အင်း...”
လုချန်းက ကောက်ရှီယွမ်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အောင်မြင်သွားပြီးနောက် နှင်းနှင့်ရေခဲလမ်းစဉ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် ဖန်တီးခြင်းလမ်းစဉ်ကို လုချန်း အသုံးပြုလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် နှင်းခဲမြို့၏ ကောင်းကင်ထက်ရှိ နှင်းနှင့်ရေခဲလမ်းစဉ် ပိုမိုထင်ရှားလာသော်လည်း မိုးသီးများကတော့ ရပ်တန့်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် နှင်းမုန်တိုင်းလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။
နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီးနောက် သူ၏ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများကို ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အကြားတွင် နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအား လည်ပတ်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။
ဤနည်းဖြင့် ကောက်ရှီယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သောင်းကျန်းနေသော နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
သို့သော် ကောက်ရှီယွမ် လုံးဝသတိပြန်ဝင်သောအခါ သူမနှင့် ရှိနေသူက ချန်းလုဖြစ်သည်ဟုသာ ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်၏။ သူမသည် ချန်းလုထံမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့၏ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ စွမ်းအားအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှု လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားပြီး လုချန်း၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့သာ လိုက်ပါနိုင်တော့၏။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရလျှင် ကောက်ရှီယွမ်၏ ပါးပြင်ထက်၌ မျက်ရည်များ စီးကျလာ တော့သည်။ လုချန်းအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ထိန်းလာခဲ့သော အပျိုစင်ဘဝကို ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အခြားသူတစ်ဦးထံ ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းအား သူမ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေ၏။
ကောက်ရှီယွမ်၏ မျက်ရည်များကို မြင်လျှင် သူမ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားခြင်းအား လုချန်း ရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကာ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကောက်ရှီယွမ်က
“ထစမ်း”
ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။
လုချန်းက
“စီနီယာအစ်မ... အစ်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအားတွေက မတည်ငြိမ်သေးဘူး။”
ကောက်ရှီယွမ်က
“ရှင့်အကူအညီ ကျွန်မ မလိုဘူး”
ဟု အေးစက်စက် ပြန်ပြော၏။
လုချန်းက ပြုံးလျက်
“အစ်မ ရှီယွမ်... ခင်ဗျား ခုနက ကျင့်စဉ်ဖောက်ပြန်နေတုန်းက ကျုပ်နာမည်ကို တတွတ်တွတ် ခေါ်နေခဲ့တာလေ။ အခုကျမှ ဘာလို့ ကျုပ်အပေါ် ဒီလောက် အေးစက်သွားရတာလဲ။”
လုချန်း၏ စကားများကို ကြားလျှင် ကောက်ရှီယွမ် ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။ သူမက ချန်းလု၏ နာမည်ကို ဘာလို့ အဆက်မပြတ် ခေါ်နေရမည်နည်း။
ကောက်ရှီယွမ်က
“ကျွန်မက ရှင့်နာမည်ကို ဘာလို့ခေါ်နေရမှာလဲ”
ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။
လုချန်းက
“ခင်ဗျား ခုနက ‘လုချန်း... လုချန်း’ လို့ မရပ်မနား ခေါ်နေတာလေ။ ကျုပ်နာမည်ကို ခေါ်နေတာ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ့နာမည်ကို ခေါ်နေတာလဲ။”
ကောက်ရှီယွမ်က
“ရှင်က လုချန်း မဟုတ်ဘူး”
လုချန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး
“ကျုပ်က လုချန်း မဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်ရမှာလဲ။ ရှီယွမ်... ကျုပ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ခင်ဗျားရဲ့အသက်ကို တစ်ခါ ကယ်ဖူးတယ်လေ။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ရုပ်ကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူးလား။”
ဤအရာကို ကြားလျှင် ကောက်ရှီယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ လုံးဝဗလာဖြစ်သွား၏။
လုချန်း...
သူက လုချန်းလား...
ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...
သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ကောက်ရှီယွမ်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့်
“ဟင့်အင်း... ရှင်က သူ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
လုချန်းက ဆက်လက်၍
“ကျုပ်က သူ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို နောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ အခုတော့ ခင်ဗျားကို အရင်ဆုံး အဆင့်တက်အောင် ကူညီပေးပါရစေဦး။”
ထိုစကားနှင့်အတူ လုချန်းသည် နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအား လည်ပတ်မှုကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ ကောက်ရှီယွမ်၏ လည်ချောင်းထဲမှ အသံတစ်သံ မသိစိတ်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာ၏။
“အား”
ထို့နောက် သူမက နှုတ်ခမ်းကို ခပ်ဖွဖွကိုက်လိုက်ပြီး
“ကျွန်မကို လွှတ်ပေး”
လုချန်းက ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး ကောက်ရှီယွမ်၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်၏။
“အင်း... အင်း...”
အခန်းထဲရှိ နှင်းနှင့်ရေခဲစွမ်းအား တည်ငြိမ်သွားသည်ကို ခံစားမိလျှင် ရှောင်ရွှီရင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။ သူမ အခန်းထဲသို့ ဝင်ကြည့်ချင်သော်လည်း ကောက်ရှီယွမ်နှင့် လုချန်းကို နှောင့်ယှက်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
လုချန်းသည် ကောက်ရှီယွမ်၏ အတွင်းစွမ်းအား တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် နတ်စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းပေးနေသည်ဟုသာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ရွှီရင် ထင်မှတ်နေသေးခြင်းဖြစ်၏။ လုချန်းက ကောက်ရှီယွမ်ကို ကူညီနေစဉ်အတွင်း စုံတွဲကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနေသည်ကိုတော့ သူမ မသိခဲ့ချေ။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း လုချန်း အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မမြင်ရသေးသဖြင့် အခြေအနေကို မည်သို့ရှိသနည်းဟု ရှောင်ရွှီရင် တွေးတောနေမိ၏။
ထိုအတောအတွင်း အခန်းထဲမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ချန်းလု... ရှင်... လူယုတ်မာ”
“ချန်းလု... ရှင့်ကို ကျွန်မ သတ်မယ်။”
“အစ်မကို လွှတ်ပေးပါ။ အစ်မ ရှင့်နဲ့ အတူမရှိနိုင်ဘူး...”
……..
အခန်းထဲမှ အသံများကို ကြားရလျှင် ရှောင်ရွှီရင် မှင်တက်သွား၏။
ဒါက...
လုချန်းနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အတူကျင့်ကြံဖူးသဖြင့် ကောက်ရှီယွမ်၏ လေသံကို နားထောင်ရုံဖြင့် သူတို့ ဘာလုပ်နေကြသည်ကို သူမ အလိုလို သိလိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်ကို ရှောင်ရွှီရင် အမြန်ပြန်စုစည်းလိုက်၏။ သူမ အလွန် အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
အကြောင်းမှာ ထိုအမျိုးသားသည် အချစ်ရေး ကိစ္စများစွာရှိသော လုချန်းဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
လုချန်းထံ၌ အမျိုးသမီး နောက်တစ်ယောက် တိုးလာတိုင်း သူမ ဝမ်းနည်းနေမည်ဆိုလျှင် မည်မျှအထိ ဝမ်းနည်းနေရမည်မှန်း မသိနိုင်သဖြင့် ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း မရှိခဲ့ချေ။
သို့သော် လုချန်းက ကောက်ရှီယွမ်အပေါ် ဤသို့ ပြုမူလိုက်သောကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကောက်ရှီယွမ်က နန်းတော်သခင်ထံ တိုက်ရိုက် တိုင်ကြားမည်ကိုတော့ ရှောင်ရွှီရင် တိတ်တဆိတ် စိုးရိမ်နေမိသည်။
ဤသို့ဖြင့် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခြောက်လခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။
မိစ္ဆာနယ်ပယ်အတွင်း ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော ကောက်ရှီယွမ်လည်း လုချန်း၏ အကူအညီဖြင့် သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို ခဲခဲယဉ်းယဉ်း တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော နတ်အဆင့်သို့ တက်ရန်အတွက် ကျင့်ကြံရန် အချိန်ပို လိုအပ်သဖြင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် ထိုခြောက်လလုံးလုံး လုချန်းက ကူညီပေးခဲ့၏။
လုချန်း၏ အကူအညီကို ကောက်ရှီယွမ် အစပိုင်းတွင် စိတ်မပါသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် တက်ကြွစွာ ပူးပေါင်းလာခဲ့သည်။ တကယ်တော့ သူမ ပူးပေါင်းရန် သဘောတူခဲ့သည့် အဓိက အကြောင်းရင်းက ချန်းလုသည် တကယ်ပင် လုချန်း ဖြစ်သည်ဟု ပိုယုံကြည်လာသောကြောင့်ဖြစ်၏။ လုချန်းမှလွဲ၍ ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် သူမကို ခြောက်လတာ ကာလပတ်လုံး မရပ်မနား နှောင့်ယှက်နိုင်သူ မရှိနိုင်ပေ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် လုချန်း၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် လုချန်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိလာခဲ့သဖြင့် လုချန်းနှင့် သူ၏ ဇနီးများအကြောင်း အပါအဝင် လုချန်း၏ ကိစ္စရပ်များစွာကို သူမ တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းခဲ့ဖူးသည်။
ဟုတ်ပါသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုချန်းအပေါ် မကျေနပ်ချက် အချို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။
ဤလူယုတ်မာက အစကတည်းက သူ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို မထုတ်ဖော်ပြပဲ သူမ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမအတွက် ပြင်ဆင်ချိန်မရအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်တွင် လုချန်းသည် ကောက်ရှီယွမ်ကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး သူမကို သူ၏အပေါ်တွင် မှီထားစေကာ သူ၏ လက်ချောင်းများက သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေ၏။
ကောက်ရှီယွမ်က လုချန်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လဲလျောင်းရင်း
“ရှင် တကယ်ပဲ လုချန်းလား။ လုံချွမ်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ကျွန်မကို ကယ်ခဲ့တဲ့သူလား။”
လုချန်းက
“ကျုပ်ပါပဲ”
ကောက်ရှီယွမ်က
“ဒါဆို ဘာလို့ အစကတည်းက ရှင့်ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ကျွန်မကို မပြောခဲ့တာလဲ။”
လုချန်းက
“ကျုပ်ရဲ့ အခြေအနေက ထူးခြားတယ်။ ကျုပ် ပြန်လာပြီဆိုတာကို လူအများကြီး သိသွားရင် မကောင်းဘူး။”
“နောက်ပြီး နန်းတော်သခင်နဲ့ ယဲ့ချူယောင်က ကျုပ်အပေါ် အငြိုးအတေးတွေ အများကြီး ရှိကြတာ။ သူတို့သာ ကျုပ် လုချန်းမှန်း သိသွားရင် ကျုပ်ကို သတ်ကြမှာ မလွဲမသွေပဲ။”
ကောက်ရှီယွမ်က ဇဝေဇဝါဖြင့်
“နန်းတော်သခင်နဲ့ စီနီယာအစ်မယဲ့က ရှင့်အပေါ် အငြိုးအတေး ရှိတယ် ဟုတ်လား။”
လုချန်းက
“ဟုတ်တယ်... သူတို့နဲ့ အနီးကပ်ဆုံးလူကို ကျုပ် ခေါ်သွားခဲ့လို့လေ။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် အကြောင်းစုံကို ကောက်ရှီယွမ် ဆက်စပ်မိသွား၏။ ယဲ့ချူယောင်၏ ကိစ္စကို သူမ မသိသော်လည်း
သူမကိုယ်တိုင် လျှို့ဝှက်လဝန်း ကျောင်းတော်မှ လာသူဖြစ်သဖြင့် ယွမ်ယုတိ၏ အခြေအနေကိုတော့ ကောင်းစွာ သိထားသည်။
တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်မှ ထွက်လာပြီး လုချန်းက သူမ၏ညီမကို ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲသို့ ခေါ်သွားကြောင်း ယွမ်ယုတိ သိလိုက်ရစဉ်က အလွန် ဒေါသထွက်ခဲ့၏။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ မကျေနပ်ချက်များကြောင့်
လျှို့ဝှက်လဝန်း ကျောင်းတော်မှ ယွမ်ယုတိ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရ၏။
ထို့နောက် သူမ၏ တပည့်အချို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကာ ယခုလက်ရှိ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကောက်ရှီယွမ်က
“နတ်ဧကရာဇ်တွေတောင် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှာ အသက်မရှင်နိုင်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ ရှင်က ဘယ်လို ပြန်ထွက်လာတာလဲ။”
လုချန်းက
“ကျုပ် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှာ ကံကောင်းမှုတချို့နဲ့ ကြုံခဲ့လို့ ထျန်းရန်နတ်ဘုရား နယ်မြေကို တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီး ပြန်လာနိုင်ခဲ့တာပါ။”