အခန်း (၂၃၀-၂၃၁)

အခန်း (၂၃၀) မပုပ်မသိုးသော ခန္ဓာကိုယ်

ချန်ဖေးသည် လင်းဟန်ကျွင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းဟန်ကျွင်းက ထိုလှုပ်ခတ်မှုကို လုံးလုံးလျားလျား သတိမထားမိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ချန်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာပင် သူ၏မြင်းကို ကွမ်းကျိုးတောင်ခြေဆီသို့ ဦးတည်သွားစေပြီး တောင်စောင်းကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

ထိုနေရာရှိ မြူခိုးများက ယခင်အတိုင်းပင် ရှိနေပြီး စောစောက လှုပ်ခတ်မှုသည် ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

လင်းဟန်ကျွင်းက ချန်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ချန်ဖေး အမိန့်ပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"တောင်ပေါ် တက်ကြမယ်..."

မြင်းများကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် တောင်စောင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်၏။

လင်းဟန်ကျွင်းသည် မနှောင့်နှေးဝံ့ဘဲ အမြန် လိုက်ပါသွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် ချန်ဖေးကို မမြင်နိုင်တော့ချေ။ လင်းဟန်ကျွင်းက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရုန်းကန်နေရမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

အကယ်၍ သူ ထွက်ပြေးချင်ပါက ယခုအချိန်သည် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် ယခင်က ချန်ဖေး ပြသခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခွန်အားနှင့် ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားအများစု ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်ကို တွေးမိချိန်တွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က အခြားတစ်ယောက်ကို သူ၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခွင့် ပြုဝံ့ပါက ထိုလူကို လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည့် နည်းလမ်းအချို့ သေချာပေါက် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

လင်းဟန်ကျွင်း ဓားပြခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့စဉ်က သူ၏ လူများကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး ရှိခဲ့ပြီး သူတို့အားလုံးကို နာခံစေကာ သစ္စာဖောက်ရန် လုံးလုံးလျားလျား မဝံ့ရဲအောင် ပြုလုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ချန်ဖေးတွင်လည်း အလားတူ နည်းလမ်းများ သေချာပေါက် ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး သူသာ ချန်ဖေး၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်း သိရှိပေသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် တောင်တစ်ဝက်ခန့်၌ ချန်ဖေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေ့ရှိ မြူများကို အာရုံခံနေသကဲ့သို့ မျက်လုံးများမှိတ်လျက် မြူခိုးများရှေ့တွင် ရပ်နေသော ချန်ဖေးကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

လင်းဟန်ကျွင်းက အသံမထွက်ဝံ့ဘဲ ချန်ဖေး၏ နံဘေးသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"လာ... ငါ့နောက်ကနေ အထဲလိုက်ခဲ့..."

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်မပြည့်မီမှာပင် ချန်ဖေးက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လင်းဟန်ကျွင်း မတုံ့ပြန်နိုင်မီ လင်းဟန်ကျွင်း၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်ကာ မြူထဲသို့ အတူတကွ ဆွဲခေါ်သွားလေ၏။

သူ မြင်နိုင်သမျှသည် ကျယ်ပြောလှသော အဖြူရောင် လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဤလောကတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ မျက်လုံးများသာ ပိတ်ဆို့ခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသော အာရုံခံစားမှု အားလုံးသည်လည်း ဖိနှိပ်ခံထားရပေသည်။

အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ သူ၏ ပခုံးကို ကိုင်မထားပါက လင်းဟန်ကျွင်းသည် လောကကြီး၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဟု ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ဖမ်းဆီးခံရခြင်းက သူ့အတွက် လုံခြုံမှု ခံစားချက်ကို ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်ဟု လင်းဟန်ကျွင်း လုံးလုံးလျားလျား မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်ချေ။ ထိုအချက်မှာ ရူးသွပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ချန်ဖေးက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။ မြူထဲတွင် မျက်လုံးများက ပေးစွမ်းနိုင်သော အကူအညီမှာ အလွန်နည်းပါးပေသည်။

မျက်လုံးများသာမက သူ၏ နားများနှင့် အထိအတွေ့ အာရုံတို့သည်လည်း ကြီးမားစွာ ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်။

ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်သည့် စိတ်စွမ်းအား တစ်ခုတည်းကသာ မြူများ၏ ဖုံးကွယ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေသည်။

ဤအချိန်၌ ချန်ဖေး၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ချန်ဖေး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးနေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေပြီး ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအားကို ပတ်ဝန်းကျင်အား အကဲဆတ်စွာ အာရုံခံနိုင်စေသည်။

အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေးသည် နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များကို ရရှိရန်အတွက် ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ခွန်အားအပေါ် အနည်းငယ် ယုံကြည်မှုရှိသည့်အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူများသည် သူ၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းလည်း သူ တွက်ဆထားခဲ့၏။

လင်းဟန်ကျွင်းသည် အရှေ့နှင့် အနောက်၊ မြောက်နှင့် တောင်တို့ကို မခွဲခြားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ အချိန်အာရုံသည်လည်း ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ မြူထဲတွင် မည်မျှကြာအောင် ရှိနေခဲ့ပြီကို လုံးလုံးလျားလျား မသိတော့ချေ။

သို့သော် မြူထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ဂူဝသို့ ရောက်ခါနီးအချိန်အထိ အမှန်တကယ် ကုန်လွန်သွားသော အချိန်မှာ နာရီဝက်ပင် မပြည့်သေးကြောင်း ချန်ဖေး သိရှိပေသည်။

ချန်ဖေးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော အဖြူရောင် မြူများသည် သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရုတ်တရက် ပိတ်ဆို့သွားပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံးက ရုတ်တရက် ပြန်လည် တက်ကြွလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

လင်းဟန်ကျွင်းသည် အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ သူ၏ရှေ့ရှိ ဂူဝကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မြူများကို ကြည့်ကာ ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ဤခံစားချက်က သည်းခံနိုင်စွမ်း မရှိအောင် ဆိုးရွားလှပေသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှု မရှိသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားက လင်းဟန်ကျွင်းကို အလွန်ဆိုးရွားစွာ ခံစားရစေခဲ့သည်။

အချိန်သိပ်မကြာသေးဘဲ ချန်ဖေးက အနီးအနားတွင် ရှိနေကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်း သိထားပေသည်။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်ကသာ ဤမြူထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိသွားပြီး အချိန်လုံလောက်စွာ ကြာသွားပါက သူတို့သည် လမ်းပျောက်ပြီး ငတ်မွတ်သေဆုံးရုံသာမကဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသည့် အဆုံးသတ်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားလောက်ပေသည်။

"ဒါက ဂူလား..."

ချန်ဖေးသည် သူ၏ရှေ့ရှိ ဂူကို ကြည့်လိုက်ရာ အခြားဂူများနှင့် သိပ်မကွာခြားလှချေ။ တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ ဂူဝက ပို၍ သေးငယ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ကြီးမားသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ တောင်ပေါ်တွင် ညအိပ်ရမည်ဆိုပါက ဤဂူသည် ယာယီတည်းခိုရန်အတွက် ပို၍ လုံခြုံသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် ဂူထဲသို့ မှားယွင်း ဝင်ရောက်မိခဲ့ပြီး နဂါးဆင်အကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသော တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လောက်ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဒါပါပဲ..."

လင်းဟန်ကျွင်းက သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုတိရစ္ဆာန်အရေခွံကြောင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် ဤနေရာအကြောင်းကို နေ့ရောညပါ တွေးတောနေခဲ့သဖြင့် သူ့အပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်တစ်ခု ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

"သွားမယ်..."

ချန်ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လင်းဟန်ကျွင်း၏ ပခုံးကို လွှတ်ပေးကာ သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ လင်းဟန်ကျွင်းက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ ယူဆောင်လာသော မီးတုတ်ကို ထွန်းညှိကာ ချန်ဖေးအတွက် လမ်းရှာရန် ရှေ့သို့ တက်သွားလေသည်။

ဂူထဲသို့ ဝင်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်စဉ်တွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်ခုက ချန်ဖေး၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်ကြောင့် ချန်ဖေး၏ အာရုံငါးပါးသည် ယခုအခါတွင် သာမန် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထက် များစွာ ပိုမို ထက်မြက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဂူသည် ရှည်လျားပြီး ကျဉ်းမြောင်းကာ အဆုံးသို့ ရောက်ရန် မီတာအနည်းငယ် သွားရသည်။ သို့သော် အဆုံးသတ်မဟုတ်ချေ။ ဘေးဘက်တွင် အသစ်ဖွင့်ထားသော ဂူဝတစ်ခု ရှိနေပြီး လူတို့၏ လက်ဖြင့် ထွင်းထုထားကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။

"ကျွန်တော် ပထမဆုံး ဒီကို လာတုန်းက လူတွေ တွားသွားလို့ရရုံလောက်ပဲ ကျယ်တာ..."

လင်းဟန်ကျွင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ဤနေရာကို ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က တိုးချဲ့ထားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တွားသွားဝင်ထွက်ရခြင်းက အနည်းငယ် ကြည့်မကောင်းသည့်အပြင် တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက ထွက်ပြေးရန်လည်း ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

လင်းဟန်ကျွင်းက လမ်းပြနေဆဲပင်။ လမ်းခွဲအသစ်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အထဲရှိ နေရာလွတ်သည် အပြင်ဘက်ထက် သိသိသာသာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းနေ၏။ စောစောက ချန်ဖေး ရလိုက်သော ထူးဆန်းသည့် အနံ့သည် ဤနေရာတွင် ပို၍ ပြင်းထန်လာပေသည်။

မီတာတစ်ဒါဇင်ခန့် ရှေ့ဆက်သွားပြီးနောက် လင်းဟန်ကျွင်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။

ရှေ့တွင် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်၏ အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေပြီး မီးရောင်အောက်တွင် ကြည့်လိုက်ရာ လင်းဟန်ကျွင်း စောစောက ပြောခဲ့သော ပင့်ကူမိစ္ဆာ ဖြစ်နေပေသည်။

ချန်ဖေးက ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ပင့်ကူမိစ္ဆာ၏ သေစေလောက်သော ဒဏ်ရာသည် ခေါင်းပေါ်တွင် ရှိနေပြီး ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် ရိုက်ခွဲခံထားရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင်၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်သည် မည်မျှပင် ခိုင်မာစေကာမူ ခေါင်းမရှိဘဲ သေချာပေါက် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို တွေ့ခဲ့တဲ့ နေရာက ဒီကနေ ဘယ်လောက်ဝေးသေးလဲ..."

ချန်ဖေးက မေးလိုက်သည်။

"ရှေ့ကို ခြေလှမ်းနည်းနည်းလောက် ထပ်လျှောက်ရုံပါပဲ..."

လင်းဟန်ကျွင်းက ရှေ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော် အစက အထဲဝင်ပြီး တခြား ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိမရှိ ကြည့်မလို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ပင့်ကူမိစ္ဆာတွေကြောင့် အရမ်းကြောက်သွားလို့ ပြန်မလာရဲတော့တာ…”

ချန်ဖေးက စကားမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ လင်းဟန်ကျွင်းသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလေ၏။

မီတာအနည်းငယ် အကွာအဝေးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားပြီး ပင့်ကူမိစ္ဆာ၏ အကြွင်းအကျန်များကို ထပ်မတွေ့ရတော့ချေ။ လင်းဟန်ကျွင်းသည် ရပ်တန့်သွားပြီး ညာဘက် အပေါ်ထောင့်ရှိ ကျောက်လုံး တစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ကျောက်လုံးရဲ့ အလယ်မှာ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ရှိတယ်... အထဲမှာ တိရစ္ဆာန်အရေခွံက ညပ်နေပြီး နည်းနည်းလေး ထွက်နေတာ... တစ်ခုခု မှားနေမှန်း ကျွန်တော် သတိထားမိလို့ သွားကြည့်လိုက်တော့ အဲ့ဒီတိရစ္ဆာန်အရေခွံကို တွေ့လိုက်တာပဲ..."

ချန်ဖေးက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ကျောက်လုံးရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဤရှုထောင့်မှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်လုံး၏ အလယ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို သူ အမှန်တကယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ချန်ဖေးက ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ကျောက်လုံးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ကျောက်လုံး၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် လူတို့ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သေချာပြီး ထိုနေရာတွင် တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ထည့်ထားခြင်းမှာ တမင်သက်သက် လုပ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်လောက်ပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျောက်လုံးသည် အတော်လေး ထင်ရှားပြီး ပုံသဏ္ဍာန်က ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကိုက်ညီမှု မရှိသဖြင့် အနည်းငယ် ဂရုစိုက်ကြည့်သူတိုင်း ထိုထူးခြားမှုကို သတိပြုမိနိုင်ပေသည်။

ထိုနည်းဖြင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ကျောက်လုံးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း အခြား အသုံးဝင်မည့် သဲလွန်စများကို မရရှိခဲ့ချေ။ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ ကျောက်လုံး၏ အတွင်းပိုင်းသည် မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများသာ ဖြစ်ပြီး အခြား ဘာမျှမရှိကြောင်း သိရှိရ၏။ ဂူနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော အခြား တားမြစ်ချက်များ လုံးလုံးလျားလျား မရှိပေ။

ချန်ဖေးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လက်လှမ်းကာ ကျောက်လုံးပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ ကြီးမားသော ခွန်အားတစ်ခု၏ အနည်းငယ် တုန်ခါမှုနှင့်အတူ ကျောက်လုံးပေါ်တွင် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီးနောက် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျောက်တုံးငယ်လေးများအဖြစ် ကွဲကြေသွားလေ၏။

ထိုနေရာတွင် ဘာမျှ မရှိနေသေးသဖြင့် ချန်ဖေး၏ သံသယများကို လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဆက်သွား..."

ချန်ဖေးက လင်းဟန်ကျွင်း၏ နံဘေးသို့ ပြန်လည် ရောက်လာပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လင်းဟန်ကျွင်းက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလေ၏။ သို့ရာတွင် ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လင်းဟန်ကျွင်းသည် ပိုမို သတိထားလာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည်လည်း ရှေ့ခရီးစဉ်အကြောင်းကို လုံးလုံးလျားလျား မသိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဂူထဲရှိ ပင့်ကူမိစ္ဆာများသည် ယခုအချိန်တွင် သူတို့ရှေ့၌ စုပုံနေလောက်ပြီး သူတို့က ပင့်ကူများ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ မတော်တဆ လျှောက်သွားမိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရှေ့ခရီးစဉ်က လင်းဟန်ကျွင်းအတွက် အနည်းငယ် မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပင့်ကူအကြွင်းအကျန်များ မကြာခဏ ပေါ်လာခြင်းမှလွဲ၍ သူတို့သည် မည်သည့် အန္တရာယ်နှင့်မျှ လုံးလုံးလျားလျား မဆုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

လင်းဟန်ကျွင်းက အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရလောက်ပြီဖြစ်သော ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏လူများကို တွေးလိုက်မိသော်လည်း ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က ထိုအရာများကို ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ချန်ဖေးသည် ပင့်ကူမိစ္ဆာများ၏ အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ သေဆုံးခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ကျန်ရှိနေသော အငွေ့အသက်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပင့်ကူမိစ္ဆာများ အားလုံးသည် အတော်လေး ခွန်အားရှိကြကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပင့်ကူမိစ္ဆာများသည် ခွန်အား အနည်းငယ် နည်းပါးနေပေသည်။

ပင့်ကူမိစ္ဆာများသည် အထူးသဖြင့် ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သူများ သို့မဟုတ် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သူများစွာအတွက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အတော်လေး ခက်ခဲပေသည်။

"ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း..."

မီတာ အနည်းငယ် ရှေ့ဆက်သွားပြီးနောက် အဝေးမှ တိုက်ခိုက်သံတစ်ခု ခပ်သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် အကွာတွင်...

ယခုအခါ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်သည် စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖန်တီးထားပြီး အကာအကွယ် တစ်ခုကို မနားတမ်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

အကာအကွယ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လူတစ်ယောက်က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။

အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ချိန်တွင် ထိုလူသည် သက်စောင့်စွမ်းအင် အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများက စုတ်ပြဲဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကမူ ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်စွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အလောင်း၏ ရှေ့တွင် အနက်ရောင် သေတ္တာတစ်လုံး ရှိနေ၏။ သေတ္တာမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာမျှ မရှိချေ။

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်သည် အကာအကွယ်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ချိုးဖျက်ကာ အနက်ရောင် သေတ္တာကို ရယူရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

အကာအကွယ်ထဲရှိ လူသည် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ဤမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် မပုပ်မသိုးဘဲ ကျန်ရှိနေရသည်မှာ အလွန်မြင့်မားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အောင်မြင်မှုတစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။

အနက်ရောင် သေတ္တာထဲတွင် ကျင့်စဉ်များ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းများ ပါဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ မပါဝင်သည်ဖြစ်စေ ခွန်အားကြီးမားသူ တစ်ဦးက တန်ဖိုးထားပြီး သူ့ရှေ့တွင် ထားရှိထားခြင်းက ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟု ညွှန်ပြနေပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ရတနာကို ရရှိခြင်းက သူတို့၏ လက်ရှိအဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများ အားလုံးသည် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေကြသည်။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် ယခုအခါ အသက်ကြီးလွန်းနေပြီဖြစ်ရာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် အနက်ရောင် သေတ္တာထဲရှိ ရတနာက သူတို့ကို ကူညီပေးနိုင်မည်လား...

သိုင်းပညာလမ်းစဉ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသရွေ့ မည်သူကမျှ တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ချေ။ အထူးသဖြင့် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အလားအလာရှိသော ရတနာတစ်ခုနှင့်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှင့် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သည် အဆင့်တစ်ခုတည်းသာ ကွာခြားပုံရသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် အဆင့်အတန်း အရဆိုလျှင် သူတို့သည် များစွာ ကွာခြားနေကြသည်။ သဘာဝကျစွာပင် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်သည် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

အခန်း (၂၃၁) ဝိညာဉ်ကို ထိတ်လန့်သွားစေသော ဓားတစ်ချောင်း

အကာအကွယ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ပင့်ကူမိစ္ဆာများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မျှားခေါ်ကာ သတ်ဖြတ်နေခဲ့ကြပြီး လုပ်ငန်းစဉ်သည် အချိန်အတော်များများ ယူခဲ့ရသည်။ သို့ရာတွင် အချိန်ကုန်သော်လည်း ရလဒ်များက အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့၏။

သူတို့ ခြောက်ယောက်သည် ဂူထဲရှိ ပင့်ကူမိစ္ဆာ အားလုံးကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးနှင့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပင့်ကူမိစ္ဆာပင်လျှင် သူတို့ ခြောက်ယောက်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူတို့ ခြောက်ယောက်သည် ဆုံးရှုံးမှု လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့သည့်အပြင် အရည်အသွေးမြင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များစွာကိုပင် ရရှိခဲ့ကြသေးသည်။

အဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အလောင်းသည် ပို၍ပင် ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက် လုံးလုံးလျားလျား မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ ခြောက်ယောက် မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ အကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်၍ မရခဲ့ဘဲ တုန်ခါသွားခြင်းပင် မရှိခဲ့ချေ။

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြား ခြောက်ယောက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည့်အပြင် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာစေခဲ့သည်။

အကာအကွယ်သည် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထိုခြောက်ယောက် နားလည်ထားပြီး အစီအရင်၏ အဓိက အချက်များကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြကာ အဓိက အချက်များကို အရင် ဖျက်ဆီးပြီး အကာအကွယ် သူ့အလိုလို ပြိုကျသွားစေရန် မျှော်လင့်ထားကြ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် အစီအရင်များနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပညာ နည်းပါးလွန်းလှပြီး အကာအကွယ်က မည်သည့်နေရာမှ စွမ်းအားကို ရယူနေကြောင်း မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ကြချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အကာအကွယ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်၍ ချိုးဖျက်ကာ အတွင်းရှိ အနက်ရောင် သေတ္တာကို ရယူရန် ကြိုးစားခြင်းဟူသော အကြမ်းတမ်းဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန်မှတစ်ပါး သူတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

သူတို့ ခြောက်ယောက်အတွက် အနည်းငယ် သက်သာရာရစေသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အကာအကွယ်တွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိဘဲ ကာကွယ်ရန် သက်သက်သာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဤမျှ ခွန်အားကြီးမားသူ တစ်ဦး၏ စွမ်းအားအရ သူတို့ကိုအမှန်တကယ် ရက်စက်မည်ဆိုပါက ဤနေရာရှိ လူအားလုံး သေဆုံးသွားလောက်ပေပြီ။

အကာအကွယ်က အန္တရာယ်မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့သည် မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်ဝံ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သက်ရောက်မှုက အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အလွန် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

ခုံးရန်ကျိသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏နောက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ လုပ်နေသောအရာကိုလည်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်ပါ..."

လင်းဟန်ကျွင်းသည် အနေရခက်စွာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ခုံးရန်ကျိနှင့် အခြားသူများကို အရိုအသေပေးလိုက်၏။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို နှိမ့်ချရန်မှတစ်ပါး သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သူ၏ရှေ့ရှိ လူအားလုံးသည် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူမဆို သူ့ကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

“မင်း ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ…”

ခုံးရန်ကျိ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ ထိုလူကို သူ မှတ်မိသည်။ ရှင်းဖန်မြို့တွင် ခုံးရန်ကျိသည် အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို အသေးစိတ် မေးမြန်းရန် လင်းဟန်ကျွင်းကို သီးသန့် ခေါ်ယူခဲ့ဖူးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် အားနည်းလွန်းသည်ဟု မှတ်ယူခံရပြီး အနှောင့်အယှက် တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့သောကြောင့် လင်းဟန်ကျွင်းကို ရှင်းဖန်မြို့တွင် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ဒီကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။

"မင်း ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ... မြို့ထဲမှာပဲ နေဖို့ ငါ မင်းကို ပြောမထားဘူးလား..."

ရွှီဝမ်လျန်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်..."

မည်သို့ ဖြေရမည်ကို လင်းဟန်ကျွင်း မသိတော့ဘဲ နောက်သို့ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ မှောင်ရိပ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြား ခြောက်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲသို့ ရောက်ရှိလာသူမှာ ချန်ဖေး ဖြစ်သည်။

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ အားလုံးသည် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး အရေအတွက်လည်း များပြားကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်းက ချန်ဖေးကို ယခင်က သတိပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဤသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်လာပါက အကြမ်းဖက် ပဋိပက္ခတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပွားပေလိမ့်မည်။

လင်းဟန်ကျွင်းသည် သူ၏ အကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် ချန်ဖေး သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရမည်ဆိုလျှင် အလွန် ပျော်ရွှင်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ ကြားညပ်သွားပါက ပဋိပက္ခတွင် သူလည်း သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်ပြီး အမှန်တကယ် တရားမျှတမှု မရှိပေ။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ…”

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်သည် ချက်ချင်း သတိထားလိုက်ကြသည်။ လင်းဟန်ကျွင်း၏ ရှိနေမှုကိုသာ သူတို့ အာရုံခံမိခဲ့ပြီး သူတို့နောက်တွင် အခြားလူတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရာတွင် ဤမျှ ကျွမ်းကျင်မှုက လူတစ်ယောက်ကို ကျောချမ်းသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

သူတို့၏ သတိထားမှုများ ရှိသော်လည်း ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်သည် အားလုံး အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေကြသဖြင့် များစွာ စိုးရိမ်ပူပန်မနေခဲ့ကြချေ။

ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးသော မည်သူက သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

ချန်ဖေးသည် ရွှီဝမ်လျန်၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော အလောင်းနှင့် အနက်ရောင် သေတ္တာကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွား၏။ သူ ယခုလေးတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသောအရာများအရ ဤသေတ္တာထဲတွင် နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်နေရန် အလားအလာ အလွန်များပေသည်။ ဤအလောင်းက ကျင့်စဉ်အတွက် ဆက်ခံသူကို ရှာဖွေနေခဲ့ပုံ ရပေသည်။

"မင်း သတ္တိတော်တော် ကောင်းတာပဲ..."

ချန်ဖေးက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အကာအကွယ်ကြောင့် ဒေါသထွက်နေပြီးသားဖြစ်သော ခုံးရန်ကျိသည် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်၏။ သူသည် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ချန်ဖေးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ ချန်ဖေး၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရသည်။ ထိုအသက်အရွယ်တွင် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းက သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူခံရပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တော့မဟုတ်လောက်ဘူး…”

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ဒွာရများသည် သက်စောင့်စွမ်းအင်နှင့် တုံ့ပြန်ကြပြီး အဝေးမှပင် အာရုံခံနိုင်သော အားကောင်းပြီး ကန့်သတ်ချက်မရှိသည့် အငွေ့အသက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့ရာတွင် ခုံးရန်ကျိနှင့် အခြား ခြောက်ယောက်သည် ချန်ဖေးထံမှ ဤအငွေ့အသက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မခံစားမိခဲ့ကြချေ။

သို့သော် ခုံးရန်ကျိသည် ပေါ့ဆမနေခဲ့ပေ။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ခွန်အား သုံးပုံကို ရှေ့သို့ ပို့လွှတ်ကာ ခုနစ်ပုံကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့သည်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက သူသည် အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားမှုကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အလွယ်တကူ ဆုတ်ခွာနိုင်ပေသည်။

"ချွင်..."

ချန်ယွမ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် အမည်းရောင် အရာတစ်ခုက ဓားသွားတစ်လျှောက် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ယွမ်ဓားသည် ခုံးရန်ကျိ၏ ဓားရှည်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းသွားလေသည်။

"ဒုက္ခပဲ..."

ချန်ယွမ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ခုံးရန်ကျိ၏ အမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ထို့နောက် ချန်ဖေးနှင့် ချန်ယွမ်ဓားတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်က ခုံးရန်ကျိ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ခုံးရန်ကျိသည် ခုခံရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ အပြင်းအထန် ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ မသိလိုက်ဘဲ စွမ်းအားစက်ကွင်းတစ်ခုက သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်ထားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ရုန်းထွက်ရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ချန်ယွမ်ဓားက အနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေးက ထိုအချိန်ကို မပေးခဲ့ချေ။

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများ၏ အမူအရာများလည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့သည် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး ခုံးရန်ကျိကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားရင်း ချန်ဖေးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ကြ၏။

သို့သော် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများသည် ချန်ဖေးနှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှသာ ရှိနိုင်သော အကွာအဝေးသည် ယခုအခါ ဖြတ်ကျော်၍မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။

"ဘန်း..."

ဧရာမ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခုံးရန်ကျိသည် သူ၏ ဓားနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။ ဂူတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းချိုင့်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ခုံးရန်ကျိက အသက်ကင်းမဲ့စွာ လဲလျောင်းနေ၏။

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ခုံးရန်ကျိသည် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဤဓားချက်သည် ချန်ဖေး၏ ခွန်အားကို ယခင်က အထင်သေးခဲ့သော လင်းဟန်ကျွင်း အပါအဝင် အခြားလူတိုင်းကိုလည်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ချန်ဖေး အစွမ်းထက်ကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်း သိသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်နိုင်မည်ဟု သူ မသိခဲ့ချေ။ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် အထွတ်အထိပ် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ…”

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြား လေးယောက်သည် ချန်ဖေး၏ ဓားချက် သက်ရောက်မှုကို ဤနည်းဖြင့်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု ထင်ရသည့်အလား အချင်းချင်း ပူးကပ်သွားကြသည်။

ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် မရှိသော်လည်း သူ ပြသခဲ့သော ခွန်အားက လွန်ကဲလွန်းလှသဖြင့် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများ လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြ၏။ တူညီသော အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ လူများကြားတွင် ခွန်အားကွာဟချက်က ဤမျှလောက် ကြီးမားနိုင်သလား။

"ဒီနေရာကို အခု ငါပိုင်သွားပြီ..."

ချန်ဖေးက အနက်ရောင် သေတ္တာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က ဒီနေရာကို အရင်တွေ့တာ..."

ရွှီဝမ်လျန်က သွားကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော်လည်း သူတို့ ငါးယောက် ရှိနေသေးသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ငါးယောက်သာ သတိထားမည်ဆိုပါက အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးသည်။ ထို့ပြင် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေသော ချန်ဖေးသည် ထိုကဲ့သို့သော ဓားချက်မျိုးကို တောက်လျှောက် အမှန်တကယ် အသုံးပြုနိုင်မည်လား။

ချန်ဖေးသည် ရှင်းဖန်မြို့သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိစဉ်က သူ မော့ကြည့်ခဲ့ရသော ရွှီဝမ်လျန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအချိန်က ချန်ဖေးသည် ဖော်ထုတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အပြင်းအထန် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရသည်။

ယခု တစ်နှစ်ကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များက တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာမူ လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေပေပြီ။

"ငါ မင်းတို့ရဲ့ သဘောထားကို တောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ အခု မသွားရင် နောက်ကျရင် ဒီမှာပဲ အကုန်နေခဲ့ရလိမ့်မယ်..."

ချန်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို သတ်..."

ရွှီဝမ်လျန်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူတို့ ငါးယောက်သည် လင်းလက်သွားပြီး ရိုးရှင်းသော အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ချန်ဖေးကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အစီအရင်သည် လူခြောက်ယောက်ဖြင့်ဆိုလျှင် အမှန်တကယ် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည် ဖြစ်သော်လည်း ခုံးရန်ကျိက ထိုနေရာမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။

လူငါးယောက်တည်းနှင့်ပင် အစီအရင်က သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ချိတ်ဆက်ပေးထားဆဲ ဖြစ်သည်။ လူငါးယောက်၏ စွမ်းအားကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ရန်မှာ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အထူးချွန်ဆုံး အစီအရင်များနှင့် မှော်လက်နက်များကို အသုံးပြုမှသာလျှင် အောင်မြင်နိုင်လောက်ပေသည်။ သို့သော် အစီအရင်သည် အသေးစိတ် တစ်ချက်ကိုမျှ မလွတ်စေဘဲ လူငါးယောက်၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်ပေသည်။

ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတွင် အရာများကို စနစ်တကျ မလုပ်ဆောင်ပါက လူတစ်ဦးစီ၏ အလားအလာ အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ စနစ်တကျ မရှိသူများသည် အချင်းချင်းပင် နှောင့်ယှက်မိနိုင်ပေသည်။

အစီအရင်က လူတစ်ဦးစီ၏ ခွန်အားကို လွတ်လပ်စွာ ရှိနေစေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်နိုင်စေသည်။

လင်းဟန်ကျွင်းသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ချန်ဖေးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသော ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ လူငါးယောက်ကို စောင့်ကြည့်နေ၏။ သူသည် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ လူများကို တိတ်တဆိတ် အားပေးနေပြီး သူတို့က ချန်ဖေးကို ဤနေရာတွင် သတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။

ထာဝရ အခိုက်အတန့်...

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ လူငါးယောက်၏ ပြောင်းလဲနေသော ပုံရိပ်များနှင့် သူတို့၏ အငွေ့အသက်များကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုများကို ချန်ဖေး ကြည့်နေစဉ် လောကကြီးက အေးခဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ သာမန်ဂိုဏ်းများမှ အစစ်အမှန်တပည့်များကို ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်ရာတွင် အတော်လေး မြင့်မားသော အောင်မြင်မှုနှုန်းရှိသည့် အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဝိုင်းရံမှု ကျရှုံးသွားလျှင်ပင် သူတို့ ငါးယောက်သည် အချင်းချင်း ကူညီနိုင်ပြီး ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်ပေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယခုအခါ သူတို့သည် ချန်ဖေးနှင့် ဆုံတွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ယွမ်ဓားပေါ်ရှိ အနက်ရောင်သည် ဓားသွားမှ ဓားထိပ်ဖျားဆီသို့ စတင်စုစည်းလာပြီးနောက် ဓားထိပ်ဖျားမှ ပြန်ဆုတ်သွားကာ ဓားထိပ်ဖျားတွင် လုံးလုံးလျားလျား စုစည်းသွားလေ၏။

ဤသည်မှာ သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်သကဲ့သို့ နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း မဟုတ်ပေ။ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ချန်ဖေးသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်ချေ။

ချန်ဖေးထံမှ ကျောချမ်းစရာ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြား လေးယောက်မှာ ထိတ်လန့်သွား၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချန်ဖေးသည် လူသားတစ်ဦးမှ ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

"သတ်..."

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ လူလေးယောက်သည် ဆုတ်ခွာရန် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ကြောင်း နားလည်လိုက်သဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

ယခု ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းတွင် ဆုံတွေ့နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ ရှင်သန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဘန်း..."

ဂူတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အပေါ်မှ ကျောက်တုံးအချို့ ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားလေ၏။

မလှမ်းမကမ်းရှိ လင်းဟန်ကျွင်းသည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်လေးယောက် ချန်ဖေးဆီသို့ ပြေးဝင်လာစဉ်မှာပင် ပို၍ပင် လွန်ကဲသော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်နှင့် တောင်နံရံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရ၏။

ချန်ဖေးက တစ်လက်မမျှပင် မရွေ့လျားဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။

ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးများ ပြည့်နှက်နေလျက် ရွှီဝမ်လျန်သည် ချန်ဖေးကို အတင်းကြည့်ကာ တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း သွေးတစ်လုတ် ပန်းထွက်လာသဖြင့် သူ၏ စကားများ ဆို့နင့်သွားခဲ့ရ၏။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရွှီဝမ်လျန် သေဆုံးရုံသာမက အခြား လေးယောက်သည်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဓားချက်မျိုးကိုသာ ခံရမည်ဆိုပါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကို မဆိုထားနှင့် ရှန်ထူချန်းပင်လျှင် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့ မည်မျှပင် များပြားနေစေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လင်းဟန်ကျွင်းသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် တုန်ရီနေပြီး ခေါင်းငုံ့ထားကာ ချန်ဖေးကို ထပ်မကြည့်ဝံ့တော့ချေ။

ဓားနှစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထက်တန်းကျပြီး ခွန်အားကြီးမားသော အထွတ်အထိပ် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက် ဤကဲ့သို့ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ချန်ဖေးသည် လင်းဟန်ကျွင်းကို လျစ်လျူရှုထားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် သေတ္တာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လိုတော့ချိန်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။