အခန်း (၆၉-၇၀)

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

အခန်း ၆၉ ။ က၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ စီမံကိန်းလေးရပ်

ထိုခဏတွင် ဒု-ဂူသခင်သည် အကြီးအကျယ် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရသည်။

မိမိသည် 'ထျန်းရှားဂိုဏ်း' ၏ နောက်ဆုံးသော ဂူသခင် ဖြစ်လာတော့မလားဟု သူ တွေးတောမိသည်။

ဂူသခင်ဟောင်းက "အားလုံးဟာ ဝမ်းစာရှာနေကြတာမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ ရင်းမပစ်ကြပါနဲ့" ဟု မှာကြားခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ထျန်းရှားဂိုဏ်း၏ ဧည့်ခန်းမ အထင်ရှားဆုံးနေရာတွင်လည်း ဆောင်ပုဒ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည် -

အမြတ်နည်းနည်း၊ ရိုးသားစွာ ရောင်းဝယ်သည်၊ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို မသတ်ပါ။

ဘယ်သူက တာဝန်လာအပ်တာလဲ၊ မျက်စိကန်းနေလို့လား။ ငါတို့က အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကိုတောင် မသတ်တာ၊ မဟာယာနအဆင့်ရှိတဲ့ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ကိုယ့်ခေါင်းနဲ့ကိုယ် အသေခံခိုင်းတာပဲ မဟုတ်လား။

ဒု-ဂူသခင်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဝေစီနေပြီး၊ မည်သည့်အသိဉာဏ်မရှိသူက ဤကဲ့သို့သော သေတွင်းထဲဆင်းမည့် တာဝန်မျိုးကို လာရောက်အပ်နှံသနည်းဆိုသည်ကို သူ ကြည့်ချင်နေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရုပ်ဖျက်ထားသော ကျန်းလီသည် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ရင်ဖွင့်နေ၏။

"ခင်ဗျားကို ပြောပြမယ်... လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက မကောင်းမှုမှန်သမျှ အကုန်လုပ်တာ။ လူသတ်တာကလည်း လက်ဖျားခါလောက်တယ်။ ပြီးတော့ လူပုံအလယ်မှာ သူတစ်ပါးရဲ့ မယားနဲ့ သမီးပျိုတွေကို စော်ကားရတာ ဝါသနာပါတယ်။ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ သားမယားဆိုရင်လည်း လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ အဲ့ဒီလို နှိပ်စက်တာကို ခံခဲ့ရတာ။"

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကို သတ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လိုလဲ ပြောစမ်းပါ။ ခင်ဗျားတို့ လိုသလောက် ကျွန်တော့်မှာ ရှိတယ်။" ကျန်းလီသည် လူသားဧကရာဇ်ကျန်း၏ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံထားရသော ဒုက္ခသည်တစ်ဦးအလား ဟန်ဆောင်ကာ၊ ဧကရာဇ်နှင့် အသေအလဲ ရန်ငြိုးထားသည့်ပုံစံဖြင့် ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို တရစပ်ထုတ်ပြနေ၏။ လူသတ်သမားများအားလုံးမှာ သွားရည်ကျနေကြရသည်။

ဒါ တကယ့် သိုးကောင်ကြီးပဲ။ ထျန်းရှားဂိုဏ်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံး တာဝန်မှာပင် ဤမျှအထိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ မရဖူးပေ။ အကယ်၍သာ သတ်နိုင်မည်ဆိုလျှင်...။

"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း။" ဒု-ဂူသခင်သည် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသည်နှင့် ကျန်းလီ၏ ရိုင်းပျသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လူသားဧကရာဇ်ကို စော်ကားတာကို ငါတို့ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။"

"တာဝန်ကို တကယ်ပဲ မလက်ခံဘူးလား။" ကျန်းလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ထပ်မံ ထုတ်လိုက်ပြန်သည် - "ခင်ဗျားတို့ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကို သွားသတ်ပေးရုံပဲ။ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ ဒီကျောက်တွေ အကုန်လုံးက ခင်ဗျားတို့အတွက်ပဲ။"

ဒု-ဂူသခင်ပင်လျှင် ကျန်းလီ၏ ကြွယ်ဝမှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤမျှအထိ ချမ်းသာသောသူသည် မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်လာသနည်း၊ အိမ်မှာ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွင်းများ ရှိနေသလား။

"လက်မခံဘူး။ ထွက်သွား။" ဒု-ဂူသခင်သည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း၊ နတ်ဘုရားလက်နက် ဖူးမြော်ပွဲတွင် လူသားဧကရာဇ်ကျန်း အစွမ်းပြခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်များပင် လန့်ပြေးခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကို သတ်မယ်?

ထျန်းရှားဂိုဏ်းဆိုတာ 'ကောင်းကင်သတ်ဂူ' လေ၊ 'ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်ဂူ' မဟုတ်ဘူး။

ကျန်းလီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို တစ်လုံးချင်းစီ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်နေ၏။ လူသတ်သမားများ မြင်အောင် တမင်တကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီ ထွက်သွားပြီးနောက် ရွှေတံဆိပ်လူသတ်သမားတစ်ဦးက ဒု-ဂူသခင်အား တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် - "ဒါကို ခိုးယူဖို့ တစ်ပွဲလောက် နွှဲမလား။"

ဒု-ဂူသခင်က ထိုသူ၏ ခေါင်းကို ဆော်လိုက်သည် - "ငတုံး... ငါတို့သာ အပ်နှံသူကို ပြန်သတ်တဲ့အလုပ် လုပ်ရင်၊ နောက်နေ့ကျရင် 'ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်' က ဒီသတင်းကို အလကားသတင်းအဖြစ် တစ်လောကလုံးကို ဖြန့်ပစ်မှာပေါ့။"

ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်အကြောင်း ပြောလျှင် ဒု-ဂူသခင်မှာ ဒေါသထွက်မိသည်။ ထိုအဖွဲ့အစည်းမှာ မည်သို့သော ကံကောင်းမှုမျိုး ရရှိခဲ့သည်မသိ၊ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကိုပင် လာရောက်စစ်ဆေးရန် ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်လား။

ငါတို့ ထျန်းရှားဂိုဏ်းကျမှ ဘာလို့ ဒီလို ကံမျိုး မရှိရတာလဲ။

ကျန်းလီသည် ထျန်းရှားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြိုလမ်းကြားများမှ တမင် ရွေးချယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် မည်သည့်လူသတ်သမားမျှ သူ့နောက်သို့ လိုက်မလာခဲ့ပေ။

"အခုခေတ် လူသတ်သမားတွေက ဒီလောက်တောင် ကျင့်ဝတ် စောင့်ထိန်းကြတာလား။"

ကျန်းလီသည် ထျန်းရှားဂိုဏ်းကို မိမိအား သတ်ခိုင်းရန် မလွယ်ကူမှန်း သိရှိထားသည် - "ဒါကြောင့်လည်း စနစ်က ပေးတဲ့ တာဝန်က အောင်မြင်ဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ ပြောတာပေါ့။"

ကျန်းလီသည် သူ၏ ရုပ်မှန်ကို ပြန်ဖော်ကာ ထျန်းရှားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဒု-ဂူသခင်မှာ ဧကရာဇ်ကို မြင်သည်နှင့် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။ ခုနက တစ်စုံတစ်ယောက် လာပြီး တာဝန်အပ်သည်ကို ဧကရာဇ် သိသွားသဖြင့် မိမိတို့အား သံသယဝင်နေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"လူသားဧကရာဇ်... သက်သေအရာတည်ပါစေ။ ကျွန်တော်တို့ ထျန်းရှားဂိုဏ်းက အရှင့်ကို သတ်မယ့် တာဝန်ကို လုံးဝ မလက်ခံခဲ့ပါဘူး။ မယုံရင် ခုနက လူကို မေးကြည့်လို့ ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးမှ မယူခဲ့ပါဘူး။"

ဒု-ဂူသခင်မှာ သူ၏ အသည်းနှလုံးကိုပင် ထုတ်ပြ၍ အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြတော့မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသဖြင့်၊ ကျန်းလီက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် - "ခုနကလူက ငါပဲ။ ငါက အလုပ်ကြံခံရတဲ့ ခံစားချက်ကို မြည်းစမ်းချင်လို့ပါ။ ကဲ... မြန်မြန် လုပ်စမ်း၊ ငါ့ကို လာသတ်။"

ကျန်းလီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဒု-ဂူသခင်မှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ လုပ်ကြံခံရတဲ့ ခံစားချက်ကို မြည်းစမ်းချင်တယ် ဟုတ်လား။ ဤလူသားဧကရာဇ်သည် ထျန်းရှားဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆင်ခြေရှာနေခြင်းဖြစ်ရမည်ဟု သူ အပိုင်တွက်လိုက်သည်။

"မြန်မြန် သတ်စမ်း။" ကျန်းလီက ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ မိုးကြိုးအလား ဟိန်းထွက်သွားပြီး၊ သူ၏ သွေးသားစွမ်းအားများမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား လှိုင်းထန်လာသည်။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိသော ဒု-ဂူသခင်သည် မိမိကိုယ်မိမိ လှိုင်းလုံးများကြားမှ လှေငယ်လေးတစ်စင်းအလား ခံစားလိုက်ရပြီး၊ အချိန်မရွေး နစ်မြုပ်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းလီ၏ဆိုလိုရင်းကို သူ နားလည်သွားသည်။ သူသာ မလှုပ်ရှားလျှင် ယခုပင် သေရပေလိမ့်မည်။

မတတ်သာသည့်အဆုံး၊ ဒု-ဂူသခင်မှာ အံကြိတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အရိပ်များကြားသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ရွှေတံဆိပ်လူသတ်သမားများမှာ မိမိတို့၏ ဂူသခင် အရိပ်ထဲ ဝင်သွားသည်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း၊ မည်သည့် ခြေရာလက်ရာမျှ ရှာမတွေ့နိုင်သဖြင့် တုန်လှုပ်မိကြသည်။

ဒါဟာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုအတတ်ပဲ၊ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

ဒု-ဂူသခင်သည် ငါးမန်းတစ်ကောင်အလား ကျန်းလီ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အရိပ်များကြားတွင် လှည့်လည်ရင်း အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ရုတ်တရက် ကျန်းလီ အာရုံလွတ်သွားသည်ဟု ထင်ရသော ခဏတွင်၊ ဒု-ဂူသခင်သည် ကျန်းလီ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အရိပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြှောင်ဓားဖြင့် ကျန်းလီ၏ လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ချွမ်—"

မြှောင်ဓားမှာ ကျိုးပြတ်သွားသော်လည်း ကျန်းလီမှာမူ အနာအဆာ တစ်စက်မျှ မရှိပေ။ ဒု-ဂူသခင်သည် တစ်ချက်တည်းနှင့် မအောင်မြင်သဖြင့် လူသတ်သမားတို့၏ စည်းကမ်းအတိုင်း အဝေးသို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး ထပ်မံ မလှုပ်ရှားတော့ပေ။

သို့သော် စနစ်ဆီမှ တာဝန်အောင်မြင်ကြောင်း အသိပေးချက် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ကျန်းလီသည် တာဝန်ကို သေသေချာချာ ပြန်ဖတ်ကြည့်ရာ၊ အဓိကအချက်မှာ 'ရှောင်တိမ်းခြင်း' ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မျက်နှာသေဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည် - "ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး လုပ်ကြံစမ်း။"

ဒု-ဂူသခင်သည် ခုနက တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူ၏ တစ်သက်စာ သတ္တိများကို အကုန် သုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ လူသားဧကရာဇ်ကို သတ်မယ် ဟုတ်လား၊ အဲ့ဒါကိုသာ အပြင်မှာ ပြောလိုက်ရင် တစ်သက်လုံး ဧကရာဇ်ကို ကြည်ညိုသူတွေရဲ့ လိုက်သတ်တာကို ခံရမှာပေါ့။

ယခုမူ ကျန်းလီ၏ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ဝံ့သဖြင့် သူသည် နောင်ဘဝအတွက် သတ္တိများကိုပါ ကြိုတင်ထုတ်ယူကာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုအတတ်ကို ထပ်မံ ခင်းကျင်းလိုက်ရပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းလီက ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် စနစ်က အသိပေးချက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ကျန်းလီ ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ မကျေမနပ်နှင့် မေးလိုက်သည် - "မင်း ငါ့ကို တကယ် သတ်ချင်တဲ့စိတ်နဲ့ လုပ်ကြံတာ မဟုတ်ဘူးမလား။"

ဒု-ဂူသခင်က ဖားယားသော အမူအရာဖြင့် - "လူသားဧကရာဇ်ကလည်း... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ကျွန်တော် အရှင့်ကို တကယ် သတ်ချင်တဲ့စိတ်နဲ့ လုပ်တာပါ။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပါးရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ကျန်းလီပြောသည့်အတိုင်း လိုက်ပြောမိလိုက်သော်လည်း၊ အကယ်၍ ဧကရာဇ်ကသာ ထိုစကားကို အတည်မှတ်သွားပါက မိမိ၏ အခြေအနေမှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။

ကျန်းလီသည် သူ့အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ဒု-ဂူသခင်မှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိဘဲ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်မှန်း သိလိုက်သည်။

စနစ်၏ တောင်းဆိုချက်မှာ ထျန်းရှားဂိုဏ်း လူသတ်သမားများ၏ 'စစ်မှန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်' ဖြင့် လုပ်ကြံမှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လုပ်ကြံခြင်းမှာ အကျုံးမဝင်ပေ။ ၎င်းမှာ အတော်လေး ခက်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်သွားပြီ။

စီမံကိန်း (က) - ပိုက်ဆံပေး၍ အသတ်ခိုင်းခြင်း ကျရှုံး။

စီမံကိန်း (ခ) - စည်းစိမ်ပြ၍ ဆွဲဆောင်ခြင်း ကျရှုံး။

စီမံကိန်း (ဂ) - အတင်းအဓမ္မ အသတ်ခိုင်းခြင်း ကျရှုံး။

ယခုမူ ကျန်းလီသည် စီမံကိန်း (ဃ) ကိုသာ အကောင်အထည်ဖော်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထွက်ခွာသွားဟန် ဆောင်လိုက်ပြီးမှ၊ ကိုယ်ဖျောက်ကာ ထျန်းရှားဂိုဏ်း၏ လတ်တလော လုပ်ကြံမှု စာရင်းများကို သွားရောက် ရှာဖွေတော့သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ စာရင်းတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်သွား၏။

လုပ်ကြံရန် - ချင်းလွန့် (မှတ်ချက် - ရွှေအမြုတေအဆင့်)၊ ယွမ်ဝူရှင်း (မှတ်ချက် - ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်)။ နေရာ - ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ၊ လုံယင်မြို့။ အကြံပြုချက် - 'ခ' အဆင့် လူသတ်သမား လွှတ်ရန်။

အတည်ပြုသည်။

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် သတ်ခိုင်းသည်၊ ဘယ်သူက အပ်နှံသည် ဆိုသည်ကိုမူ ထျန်းရှားဂိုဏ်းက ဂရုမစိုက်သဖြင့် ကျန်းလီလည်း သိခွင့်မရပေ။

"ယွမ်ဝူရှင်းဆီကို သွားရမယ်။ လူသတ်သမားတွေက ငါ့ကိုပါ တစ်ပါတည်း တွဲပြီး သတ်မလား ကြည့်ရမှာပေါ့။ ထျန်းရှားဂိုဏ်း လူသတ်သမားတွေက လူပိုသတ်ရတာကို အကြိုက်ဆုံး မဟုတ်လား။" ကျန်းလီသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ထျန်းရှားဂိုဏ်းမှ တကယ် ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

...

"ငါတို့ ဒီနေ့ဖြစ်တဲ့ ကိစ္စကို အကြီးအကျယ် ကြော်ငြာရမယ်။" ဟု ဒု-ဂူသခင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကို လုပ်ကြံခဲ့တဲ့အကြောင်း ကြော်ငြာရမှာလား။" ခုနက အဆော်ခံရသော ရွှေတံဆိပ်လူသတ်သမားက မေးလိုက်ရာ၊ ထင်သည့်အတိုင်း နောက်ထပ် တစ်ချက် အဆော်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

"ငတုံး... လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ငါတို့ဆီကို လာရောက် စစ်ဆေးတယ်၊ ငါတို့ကို အရေးကြီးတဲ့ လမ်းညွှန်ချက်တွေ ပေးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုအတတ်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပြသပေးခဲ့တယ်လို့ ကြော်ငြာရမှာပေါ့ကွ။"

ဒု-ဂူသခင်သည် ခဏ စဉ်းစားပြီးမှ - "ဒါတင် မလုံလောက်သေးဘူး။ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်မှာ ပုံတူပန်းချီရှိရင်၊ ငါတို့ဆီမှာလည်း ပန်းချီကားတစ်ချပ် ရှိရမယ်။"

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

အခန်း ၇၀ ။ 《လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ထျန်းရှားဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိခြင်း》

"ဒါပေမဲ့ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ငါတို့အပေါ် အမြင် သိပ်မကြည်ဘူးလေ။ သူ့ပုံကို ဒီအတိုင်း ချိတ်ထားလိုက်ရင် စိတ်ဆိုးသွားမလား မသိဘူး။"

"မင်းတို့ဘာသာ နည်းလမ်းရှာကြလေ၊ ငါကတော့ ရလဒ်ပဲ လိုချင်တယ်။" ဒု-ဂူသခင်သည် ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မလား ဆိုသည်ကိုမူ သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ 《လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ထျန်းရှားဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိခြင်း》 ဟု အမည်ရသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်သည် ဧည့်ခန်းမ အလယ်တည့်တည့်၌ ချိတ်ဆွဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ လူပေါင်းများစွာသည် ထိုပန်းချီကို ရပ်ကြည့်ကာ အကဲခတ်နေကြသော်လည်း၊ အများစုမှာမူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြရသည်။

"မိတ်ဆွေ... တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။ ဘာလို့ ဒီပန်းချီကားထဲမှာ ကျန်းခုန်းဟူ တစ်ယောက်တည်း လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်မှာ ထမင်းစားနေတာလဲ။ လူသားဧကရာဇ်ကော ဘယ်မှာလဲ။"

"ထျန်းရှားဂိုဏ်းထဲမှာလေ။"

ထျန်းရှားဂိုဏ်းတွင် တာဝန်အပ်နှံသူများသည် များသောအားဖြင့် ရုပ်ဖျက်ထားကြပြီး၊ လူသတ်သမားများနှင့် တိတ်တဆိတ် ဈေးစကား ပြောလေ့ရှိကြသည်။ ထိုစဉ် လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဈေးနှုန်းက တခြားလူတွေထက် အဆ ၅၀ ပိုများနေရတာလဲ။ ကျွန်တော် စုံစမ်းပြီးသားဗျ၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ဒီလောက် မကုန်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ထျန်းရှားဂိုဏ်းက ဓားပြတိုက်နေတာလား။ ဒီလောက် ပိုက်ဆံဆိုရင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတစ်ယောက်ကိုတောင် သတ်လို့ ရတယ်။"

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူသတ်သမားက ပြန်လည် ရှင်းပြသည်။ "မင်းသတ်ခိုင်းတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်က တခြားလူနဲ့ မတူဘူး၊ သူက မဟာကျိုးအင်ပါယာက လူလေ။ မဟာကျိုးတော်ဝင်မိသားစုက 'အချိန်ပြန်လှန်ခြင်း' အတတ်ကို သုံးနိုင်မှန်း လူတိုင်း သိကြတယ်။ မဟာကျိုးထဲမှာ လူသွားသတ်တာက ကိုယ့်ဘာသာ အသေခံတာနဲ့ အတူတူပဲ။ သူ့ကို သတ်ချင်ရင် မဟာကျိုးအပြင်ဘက် ရောက်အောင် အရင်ဆွဲထုတ်ရမယ်၊ အဲ့ဒါတောင်မှ မဟာကျိုးရဲ့ စုံစမ်းတာကို ခံရပြီး လက်စားချေခံရဖို့ အခွင့်အရေးက အများကြီးရှိသေးတယ်။ ဒီအလုပ်က အသက်နဲ့ ရင်းပြီး လုပ်နေရတာ။"

ထိုလူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ သူ့တွင် ထိုမျှအထိ ငွေအင်အား မရှိသလို၊ တစ်ဖက်လူနှင့်လည်း ထိုမျှအထိ ရန်ငြိုးမကြီးလှသဖြင့် တာဝန်အပ်နှံခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

လူသတ်သမားများအတွက်မူ ဤမြင်ကွင်းမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်ပေ။ မဟာကျိုးအင်ပါယာသည် လူသတ်သမားများအတွက် 'တားမြစ်နယ်မြေ' ပင် ဖြစ်သည်။ ထျန်းရှားဂိုဏ်းပင်လျှင် ထိုနယ်မြေသို့ ခြေမချချင်ကြပေ။ ဈေးနှုန်းကို အဆမတန် မြှင့်ထားခြင်းမှာ ခက်ခဲလွန်း၍ တစ်ကြောင်း၊ အခြားတစ်ကြောင်းမှာမူ မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့် အပ်နှံသူကို နောက်ဆုတ်သွားစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

ထျန်းရှားဂိုဏ်း၏ လူသတ်သမားများသည် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန်စေ့စပ်ကြသည်။ တာဝန် လက်ခံပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း သွားမသတ်ဘဲ၊ ပစ်မှတ်၏အစွမ်းမှာ တည်ငြိမ်မှု ရှိမရှိ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် ပစ်မှတ်၏ နေထိုင်မှုပုံစံ၊ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကျင့်ကြံသည့် ကျင့်စဉ်များကို သေသေချာချာ သုတေသန ပြုလုပ်ပြီးမှသာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်းလွန့်နှင့် သူ့ဆရာတို့မှာ ချက်ချင်း လုပ်ကြံခံရမည့် အန္တရာယ် မရှိသေးပေ။ ကျန်းလီသည်လည်း အလျင်မလိုဘဲ လုပ်စရာရှိသည်များကို အရင်လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

လမ်းခရီးတွင် ကျန်းလီက ထိုလက်နက်များကို သတိပေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူမဆို ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရင်၊ ငါကိုယ်တိုင် မီးဖိုထဲ ပြန်ထည့်ပြီး အသစ်ပြန်သွန်းပစ်မယ်။"

ကျန်းလီ၏ အသေအလဲ ထိုးကြိတ်ခြင်းကို ခံထားရသည့်အပြင်၊ အမည်မသိ နည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည် ဖမ်းဆီးခြင်းကိုပါ ခံထားရသဖြင့်၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ မပြေးဝံ့ကြတော့ဘဲ သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။

ကျန်းလီသည် အရင်ဆုံး 'ပညာရှိစာမူ' ကို ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၌ အသိဉာဏ်ပွင့်လာပြီး စကားနားမထောင်သော ရတနာအုပ်စုကြီးကို နှိမ်နင်းထားကာ၊ သူတို့ကို ပညာရေးကျမ်းစာများ သင်ကြားပေးနေခဲ့သည်။ 'ပညာပေးခြင်းမှာ ခွဲခြားမှု မရှိစေရ' ဟူသော မူဝါဒ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပညာရှိစာမူ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တုန်းကျုံးရန်သည် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး၊ ရတနာများအားလုံးကို စနစ်ကျသော ရတနာတစ်ပါး မည်သို့ရှိကြောင်း စာမူကို နမူနာပြရန် ပြင်လိုက်သည်။

"လီးပဲ... ဘယ်သူက အဲ့ဒီ အမှိုက်တွေကို နားထောင်ချင်မှာလဲ။ ငါဆိုရင် 'တုန်းကျုံးရှူး' ရွတ်ပြတာကို နားထောင်ရလွန်းလို့ အန်ချင်နေပြီ။" ပညာရှိစာမူသည် ပါးစပ်မှ မဖွယ်မရာ စကားများဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အခြားရတနာများသည်လည်း တခြားအရာများကို မြန်မြန် မသင်ယူနိုင်သော်လည်း၊ ဆဲဆိုသည့် စကားများကိုမူ ချက်ချင်း တတ်မြောက်သွားကြပြီး စာမူကို စံပြအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

တုန်းကျုံးရန်မှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးကြီးအား စာမူက ဆဲဆိုလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ဒေါသကြောင့် အသက်ပင် ထွက်ချင်သွားရသည်။ သို့သော် ပညာရှိစာမူမှာ ဘိုးဘေးကြီး၏ လက်နက်ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်အတန်း အလွန်မြင့်မားလှရာ၊ တုန်းကျုံးရန်အနေဖြင့် ၎င်းကို အပြစ်ပေးလိုက်ပါက ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ အထက်အောက် အစဉ်အလာကို မိမိကိုယ်တိုင် ချိုးဖောက်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် တုန်းကျုံးရန်မှာ တစ်ယောက်တည်းသာ ကြိတ်၍ ဒေါသထွက်နေရရှာသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ 'အေးချမ်းသာယာ' မှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ကျန်းလီသည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ပင်လယ်လေးစင်းနှင့် ဖုန်လိုင်နတ်ကျွန်းတို့သည် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏ အခြားတစ်ဖက် (ကျောဘက်) တွင် တည်ရှိသည်။ တာအိုဘိုးဘေး ရုပ်အလောင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကုန်းမြေနှင့် မတူဘဲ၊ ကျိုကျိုး၏ ကျောဘက်တွင်လည်း နေမင်းရှိသဖြင့် သက်ရှိများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။ ပင်လယ်ပြင်မှ ခုန်ထွက်နေသော ငါး၊ ပုစွန်၊ ကဏန်းနှင့် နဂါးနွယ်ဝင် သတ္တဝါများကို ခဏခဏ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ကျိုကျိုး၏ ဘေးဘက်မျက်နှာပြင်တွင်လည်း ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားများ မရှိသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ပင်လယ်လေးစင်းသို့ စိတ်ကြိုက်သွားလာနိုင်ကြသည်။

ကျန်းလီ ပင်လယ်လေးစင်းသို့ ရောက်သောအခါ၊ ပုံမှန်ထက် ပို၍ ခြောက်ကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားသော မိစ္ဆာသားရဲများကို မတွေ့ရဘဲ၊ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ပုစွန်စစ်သည်၊ ကဏန်းစစ်သား အချို့သာ အိမ်စောင့်အဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ဖုန်လိုင်နတ်ကျွန်းမှာမူ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ယခင်က ကျွန်းသခင်မော့သည် 'ထာ့ရှန်းကျောက်' ကို အားကိုးကာ နဂါးနန်းတော်ကို အမြဲ အနိုင်ကျင့်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ နဂါးဘုရင် လေးပါးမှာ ရင်ထဲတွင် ကြိတ်၍ ခံစားခဲ့ကြရသည်။

ငါတို့မှာလည်း နတ်ဘုရားလက်နက် လေးခုရှိတာပဲ၊ ဘာလို့ ထာ့ရှန်းကျောက်တစ်ခုတည်းကို မနိုင်ရတာလဲ။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များ ထွက်ပြေးသွားသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ၊ နဂါးဘုရင် လေးပါးသည် ဖုန်လိုင်နတ်ကျွန်းကို ဝိုင်းပတ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ အိမ်နီးချင်းချင်းဆိုတော့ အနိုင်မကျင့်ပါဘူး၊ အစ်ကိုကြီးလို့ပဲ ခေါ်ခိုင်းပြီး ပင်လယ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သခင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပေးရုံပါ။

ယနေ့ဟာ ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ လူသားမျိုးနွယ်ကို အနိုင်ယူမယ့် ပထမဆုံး ခြေလှမ်းပဲ။

"ကျွန်းသခင်မော့... နဂါးဘုရင်က ကျွန်တော့်ကို စကားတစ်ခွန်း ပါးလိုက်ပါတယ်။" လိပ်ဝန်ကြီးချုပ်က ကျွန်းသခင်မော့အား လှမ်းအော်ပြောသည် - "မင်းသာ အရှုံးပေးရင်၊ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရမှာပါ။"

"ဘာအကျိုးကျေးဇူးလဲ။" လှပသော ကျွန်းသခင်မော့က မျက်နှာသေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လိပ်ဝန်ကြီးချုပ်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် - "နဂါးဘုရင်တွေက ပြောပါတယ်... မင်းသာ နဂါးဘုရင် တစ်ပါးပါးကို သဘောကျရင်၊ အဲ့ဒီနဂါးဘုရင်ကို ဖုန်လိုင်ကျွန်းမှာ အိမ်ပါသမက်အဖြစ် ဝင်နေခိုင်းလို့ ရပါတယ်တဲ့။ လုံးဝ မခုခံစေရဘူး။"

မော့ရို့ယွီ ခဏ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမသည် လူကိုယ်ထည် နဂါးခေါင်းနှင့် နဂါးဘုရင်ကို ပြေးမြင်လိုက်ပြီးနောက်၊ အအေးဓာတ်များ ဝေစီနေသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည် - "တိုက်ကြတာပေါ့၊ သေတဲ့အထိပဲ။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ ရက်စက်မှုကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့။" စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှု ပျက်ပြားသွားသဖြင့် အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် နဂါးဘုရင် လေးပါးစလုံးသည် သူတို့၏ မူလရုပ်သွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။ မီတာ တစ်သောင်းခန့် ရှည်လျားသော လက်သည်းလေးချောင်းပါ နဂါးကြီးများ ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာရာ၊ တစ်လောကလုံး မှောင်မည်းသွားပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။

နဂါးကြီးများသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကြပြီး၊ ကြောက်စရာကောင်းသော အလှတရားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ၎င်းအပြင် ရေပြင်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း သန်းပေါင်းများစွာသော ပုစွန်စစ်သည်၊ ကဏန်းစစ်သားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မော့ရို့ယွီသည် ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတွင် ရပ်ကာ၊ အောက်ခြေမှ လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေသော်လည်း နဂါးကြီး လေးကောင်ကို အေးဆေးစွာ ရင်ဆိုင်နေခဲ့သည်။

ဖုန်လိုင်နတ်ကျွန်းက အင်အားနည်းနေသော်လည်း၊ မော့ရို့ယွီ၏ အရှိန်အဝါက နဂါးဘုရင် လေးပါးစလုံးကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

"အားလုံး အတူတူ လာခဲ့ကြလေ။ ဘယ်သူ လက်တွန့်နေလဲ ငါ ကြည့်မယ်၊ လက်တွန့်တဲ့သူကို ငါ အထင်သေးမှာနော်။" မော့ရို့ယွီက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် နဂါးဘုရင် လေးပါးစလုံး တွန့်သွားကြသည်။

သူတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဘာကြောက်နေတာလဲ၊ မော့ရို့ယွီကို အိမ်ခေါ်ပြီး မိဖုရားလုပ်ခိုင်းဖို့ ဒါဟာ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။

တက်ကြစို့။

နဂါးဘုရင်များ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ နဂါးဟိန်းသံ၊ လှိုင်းသံနှင့် ဆဲဆိုသံများကြားတွင် မဆီမဆိုင်သော ချောင်းဟန့်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟမ်း... ငါ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။ ဘယ်သူ အရင်ယူမလဲ။"

နဂါးဘုရင် လေးပါးစလုံးသည် နဂါးပုလဲ လေးလုံးကို ဆွဲကာ ခြေဦးတည့်ရာသို့ အသေအလဲ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ လက်အောက်ခံ စစ်သည်များလည်း ခေါင်းဆောင်များ ပြေးသည်ကို မြင်သောအခါ အလုအယက် ပြေးလွှားကုန်ကြသည်။

မော့ရို့ယွီသည် ပြုံးလျက် 'ထာ့ရှန်းကျောက်' ကို ကိုင်ကာ နဂါးဘုရင်များနောက်သို့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ရာ၊ ပင်လယ်လေးစင်းမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

...

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းလီသည် ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီးကို ထျန်းယွမ်ဧကရီထံ ပြန်ပေးရန် ထျန်းယွမ်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ယွီယင်... မင်းတို့ အင်ပါယာရဲ့ ဘူးသီးကို ငါ ပြန်သယ်လာပေးတယ်။" ကျန်းလီနှင့် ဧကရီယွီယင်မှာ သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ချိန်က လူသားဧကရာဇ်လောင်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ရင်းနှီးသူများဖြစ်သဖြင့် အမည်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆိုကြခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းလီသည် ဧကရီကို ရှာတွေ့သောအခါ၊ သူမသည် မျက်နှာမှာ စက္ကူအလား ဖြူလျော့ကာ အားအင်ကုန်ခမ်းလျက် အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ နန်းတွင်းသူများ၏ ပြုစုမှုကို ခံနေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယခင်က သူမ၏ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။" ကျန်းလီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဧကရီသည် ဖျားနာဟန် ဆောင်နေခြင်းဖြစ်မှန်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်သည်။

ဧကရီသည် နန်းတွင်းသူများကို နှင်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းလီနှင့် နှစ်ဦးတည်း နေခဲ့သည်။

နန်းတွင်းသူများ ထွက်သွားသည်နှင့် ဧကရီသည် ဟန်ဆောင်နေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ၊ တစ်လောကလုံးကို အုပ်စိုးသော ဧကရာဇ်မင်း၏ အရှိန်အဝါကို ပြန်လည် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူမ၏ ချိုသာကြည်လင်သော အသံလေးမှာပင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုန်ကန်ချင်နေတာလေ။ အဲ့ဒီတော့ သူတို့ကို ငါ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပေါ့။"

***