အခန်း (၇၃-၇၄)

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

အခန်း ၇၃ ။ ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ နည်းလမ်း

"မိတ်ဆွေ... စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်ပါနဲ့။ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ပြောလို့ရပါတယ်။" ဓားစာခံရှိနေသဖြင့် ထိုဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဝင်မတိုက်ရဲတော့ပေ။

"ငါက ချင်းလွန့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဟွမ်လီပဲ။ မင်းတို့ လုံမိသားစုက သူ့ကို ဒုက္ခပေးချင်နေတယ်ဆိုတာ ငါ ကြားတယ်။ ငါ့မှာ တခြားအရည်အချင်းတော့ မရှိဘူး၊ အသက်ကိုတော့ သောက်ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ့သူငယ်ချင်းကို အနိုင်ကျင့်တဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို သတ်ပစ်မယ်ကွ။"

ကျန်းလီ၏မျက်နှာပေးမှာ အလွန်ပင် ကြမ်းကြုတ်နေပြီး၊ မည်သူကြည့်ကြည့် သေရမှာကို မကြောက်သော လူဆိုးတစ်ဦးနှင့် တူနေတော့သည်။

ထိုဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကမူ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ဆဲဆိုနေမိသည်။ ဒီကောင်ရဲ့ ရွှေအမြုတေက အလွန်ပြည့်ဝပြီး၊ အနည်းဆုံး အထက်တန်းလွှာ သုံးဆင့်ထဲမှာ ပါတဲ့သူဆိုတာ ကြည့်ရုံနဲ့ သိသာနေတာပဲ။ ဒီလိုလူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သေရမှာ မကြောက်တဲ့သူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သို့သော် သူ မစွန့်စားရဲသဖြင့် ကျန်းလီ တောင်းဆိုသမျှကိုသာ လိုက်လျောရန် ပြင်လိုက်ရသည်။

"ငါ့ညီအစ်ကို ချင်းလွန့်အတွက် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး လျော်ကြေးပေးရမယ်။"

"၁ တုံးတောင်။ မဖြစ်နိုင်တာ။" ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ ကျန်းလီ လူသတ်မည်ကို သူ မကြောက်ပေ။

ကျန်းလီက ရယ်မောလိုက်သည် - "မင်းတို့လို အင်အားကြီး မိသားစုတွေက မျိုးဆက်သစ်တွေကို 'အသက်စားထိုး အဆောင်' တစ်ခုစီ ပေးထားတတ်ကြတာ ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအဆောင်က အသက်ကိုပဲ အစားထိုးပေးနိုင်တာ၊ ဒဏ်ရာတွေကိုတော့ မကုပေးနိုင်ဘူးနော်။"

ကျန်းလီသည် လုံဆန်းရွှေ၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို အသာအယာ ချိုးလိုက်သည်။ ချွဲနွဲ့စွာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသော လုံဆန်းရွှေမှာ ဤကဲ့သို့သော နာကျင်မှုကို မည်သည့်အခါကမျှ မကြုံဖူးသဖြင့်၊ မျက်ရည်များ ထွက်ကျလာကာ အသံကုန် အော်ဟစ် ငိုယိုတော့သည်။

ထိုနေရာရှိ မည်သူကမျှ လုံဆန်းရွှေကို သနားခြင်း မရှိကြပေ၊ အားလုံးက ကျေနပ်နေကြသည်။ လုံဆန်းရွှေသည် ယုတ်မာမှုပေါင်းစုံ လုပ်ခဲ့ပြီး၊ အိမ်ထောင်ရှင် အမျိုးသမီး မည်မျှကို စော်ကားခဲ့ကာ၊ မိသားစု မည်မျှကို ကွဲကွာစေခဲ့သနည်းဆိုသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်ပေ။ ယနေ့တော့ သူ ခံရမည့်အလှည့် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ခံရတာ နည်းတောင် နည်းသေးတယ်။

ကျန်းလီသည် ကျိုးနေသော လက်ချောင်းမှာ တွဲလောင်းကျနေသဖြင့် ကြည့်ရဆိုးသည်ဟု ယူဆကာ၊ ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်၍ ထိုလက်ချောင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် လူကြီးမင်းက လုံမိသားစုရဲ့ တတိယသခင်လေးဟာ အဲ့ဒီလောက် တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။" ကျန်းလီက ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည် - "ကြည့်လေ... အခု သူက ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မစုံတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၉ တုံးပဲ တောင်းပါတော့မယ်။"

"ခင်ဗျားက ဈေးများသေးတယ်လို့ ထင်နေတုန်းဆိုရင်လည်း... ဒီမှာ ကြည့်လေ၊ တတိယသခင်လေးမှာ လက်ချောင်း ၉ ချောင်းနဲ့ ခြေချောင်း ၁၀ ချောင်း ကျန်နေသေးတယ်။" ကျန်းလီက ရက်ရောစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "လူကြီးမင်းသာ ပြောပါ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်နှတုံး ပေးချင်လဲ... ၅ တုံးလား၊ ဒါမှမဟုတ် ၁ တုံးပဲလား။"

"အကယ်၍ လူကြီးမင်းက လုံမိသားစုနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်ဆိုရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောလိုက်၊ လူကြီးမင်း ကိုယ်စား ကျွန်တော်ပဲ လက်စားချေပေးပါ့မယ်။ တတိယသခင်လေးရဲ့ ခြေချောင်းလက်ချောင်းတွေ တစ်ချောင်းမှ မကျန်စေရဘူးလို့ အာမခံတယ်။"

ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အကြံပေးမှာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိသည်။ ငါက လုံမိသားစုနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကသာ ငါနဲ့ ရန်ငြိုးရှိနေတာ။

"ပေးလိုက်စမ်းပါ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးတည်းဟာကို။ ပေးလိုက်။"

လုံဆန်းရွှေက ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ ပေးလိုက်သော ဤအကြံပေးမှာ အလွန် အသုံးမကျကြောင်း သူ တွေးနေမိသည်။ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ် လုပ်နေသဖြင့် သူ့လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ပြတ်သွားရပြီ မဟုတ်လား။ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် ဘိုးဘေးကြီးကို တိုင်တည်ပြီး ဤအကြံပေးကို သတ်ခိုင်းရမည်။

ငတုံးကောင်။ အကြံပေးမှာ စိတ်ထဲမှ ဆဲဆိုနေမိသည်။ ဒီ 'ဟွမ်လီ' ဆိုတဲ့ကောင်က တမင် ဈေးခေါ်နေတာ သိသာကြီးကို။ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို လိုက်လျောနေရင်၊ နောက်ထပ် ဘာတွေ ထပ်တောင်းဦးမလဲ မသိဘူး။

လက်ချောင်းပြတ်သွားတာ ဘာများ အရေးကြီးလို့လဲ၊ ဆေးလုံးတစ်လုံး စားလိုက်ရင် ပြန်ပေါက်လာမှာကို။ ဘာတွေ အော်ငိုနေတာလဲ။

"ကောင်းပြီ။ ဒီမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး။" ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အကြံပေးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ကျန်းလီ ငုံ့ကောက်မည့် အချိန်ကို သူ စောင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းလီသည် မြေပြင်ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ကို ထပ်ပြီး မတိုက်ခိုက်တော့ပါဘူး၊ မြို့ထဲကနေ အေးအေးဆေးဆေး ထွက်သွားခွင့် ပြုပါ့မယ်လို့ ကောင်းကင်တာအိုကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုစမ်း။"

လုံဆန်းရွှေနှင့် အကြံပေးတို့မှာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ မင်းတို့ကို မတိုက်ခိုက်တော့ဘူး? ငါတို့က ထျန်းရှားဂိုဏ်းမှာတောင် မင်းတို့ကို သတ်ဖို့ တာဝန်အပ်ထားပြီးပြီ၊ မင်းတို့ ဘယ်နှရက်လောက်များ အသက်ရှင်ဦးမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။

သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အသာတကြည်ပင် သစ္စာဆိုလိုက်ကြသည်။

ကျန်းလီသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ကောက်ယူပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး အတိအကျပါဝင်ကြောင်း သေချာမှသာ လုံဆန်းရွှေကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

လုံဆန်းရွှေသည် အကြံပေး၏နောက်သို့ ဝင်ပုန်းလိုက်ပြီး ကျန်းလီကို အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကျန်းလီကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ အဝေးမှ ချင်းလွန့်နှင့် စုန့်ယင်တို့ထံသို့ သွားရောက် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါနဲ့တင် ထွက်သွားလို့ ရပြီလား။" ချင်းလွန့်မှာ ကျန်းလီ၏လုပ်ရပ်များကြောင့် လန့်ဖြန့်သွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ အစွန်းရောက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖြေရှင်းမည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

စုန့်ယင်ကလည်း ကျိုကျိုး၏ အစောင့်အရှောက်ကြီးတွင် ဤမျှ ကြမ်းကြုတ်သော အခြမ်း ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"အစတုန်းက ငါ ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာရှိစဉ်က ဒီလိုမျိုး ခဏခဏ လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ နောက်ပိုင်း ရာစုနှစ်နည်းနည်းအတွင်း သန်မာလာမှပဲ နည်းနည်း ပြန်ထိန်းလိုက်တာ။" ကျန်းလီက ရယ်မောကာ ရှင်းပြသည်။ မိမိ၏အတိတ်ကို ရှက်စရာဟု လုံးဝ မယူဆပေ။

"ကိစ္စက မပြီးသေးဘူး၊ လုံမိသားစုကို ရှင်းရဦးမယ်လေ။"

ကျန်းလီသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ခေါ်ကာ မြို့စားအိမ်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ခုနက ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်နှင့် စာအိတ်တစ်အိတ်ကို တံခါးစောင့်များထံ ပေးအပ်ကာ၊ ထိုစာအိတ်ကို မြို့စားထံ ပို့ပေးရန် ပြောလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကျန်းလီက ဘာမှ မပြောခဲ့သော်လည်း တံခါးစောင့်များက သဘောပေါက်ကြသည်။

တံခါးစောင့်များသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးစီကို ယူလိုက်ကြပြီး၊ ကျန်သည်များကိုမူ အိမ်တော်ထိန်းထံ ပေးအပ်ကာ စာအိတ်ကို မြို့စားထံ ဆက်လက် ပို့ဆောင်ပေးရန် အကူအညီတောင်းရမည်ဖြစ်သည်။

"သူတို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပဲ ယူပြီး အလုပ်မလုပ်ပေးမှာကို ရှင် မစိုးရိမ်ဘူးလားဟင်။" စုန့်ယင်က မေးလိုက်သည်။ ကျန်းလီ၏ ဤလုပ်ရပ်မျိုးမှာ မဟာကျိုးအင်ပါယာတွင် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

"ငါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ထုတ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတော့၊ ငါက အဆင့်အတန်း တစ်ခုရှိပြီး အထက်လူကြီးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့သူဆိုတာ သူတို့ သိတယ်။ အကယ်၍ အိမ်တော်ထိန်းက ဒီကိစ္စကို သိသွားရင် သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရလိုက်တဲ့အတွက် ဒီလူနှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးမှာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က မစွန့်စားရဲဘူး၊ စွန့်စားစရာလည်း မလိုဘူးလေ။"

"တံခါးစောင့်ဆိုတာ လောဘကြီးပေမဲ့ မအပါဘူး။"

"ဒါဆို ရှင်က စာအိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ ရေးလိုက်တာလဲဟင်။"

ကျန်းလီသည် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည် - "ဒီအပေါ်မှာ အဆိပ်သုတ်ထားတယ်။ သေလောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ တော်တော်လေး ခံစားရခက်တယ်။ သွေးကြောတွေထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အရိုးထဲကနေ ယားယံလာလို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သွေးထွက်အောင် ကုတ်မိတာတောင် သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နဲ့ အောက်လူတွေကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိတယ်။ အကယ်၍ အခြေခံ ခိုင်မာတဲ့သူဆိုရင်တော့ သူ့ဘာသာသူ အဆိပ်ဖြေလို့ ရပါတယ်။"

ချင်းလွန့်နှင့် စုန့်ယင်တို့မှာ အဆိပ်အကြောင်း ကြားသည်နှင့် ထိတ်လန့်သွားကြသဖြင့်၊ ကျန်းလီက နောက်ဆုံးစကားကို ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီအဆိပ်ကို ဖြေဖို့ဆိုရင် ဆေးဝါးတွေက အသုံးမဝင်ဘူး။ နတ်ဘုရားအာရုံနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးပြီး နည်းနည်းချင်းစီ ရှင်းထုတ်ရတာ။ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ရဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံ တိကျမှုက မလုံလောက်လို့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကမှ လုပ်ပေးနိုင်မှာပါ။"

"ဒါဆို လုံမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို တကယ် ဝင်ပါပါ့မလားဟင်။" စုန့်ယင်က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူတို့နှင့် လုံမိသားစု အကြီးအကျယ် ပြဿနာတက်ခဲ့စဉ်ကပင် ဘိုးဘေးကြီး ပေါ်မလာခဲ့သည်ကို သူမ သိထားသည်။

"လုံမိသားစုရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက်ထဲမှာ... အကြီးနဲ့ အလတ်က လူတွေကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မင်း ကြားဖူးလား။"

"သိပ်မကြားဖူးပါဘူး။"

"သူတို့က ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်မရတာနဲ့တင် ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ လုံဆန်းရွှေက အငယ်ဆုံးသားဆိုတော့ မိဘတွေရဲ့ အလိုလိုက်တာကို ခံရပြီး ဒီလောက် ထင်ရာစိုင်းနေတာလေ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ အဖေက သားဖြစ်သူ နာကျင်နေတာကို မြင်ရင်၊ နဖူးက သွေးထွက်တဲ့အထိ ဦးချပြီး ဘိုးဘေးကြီးကို အကူအညီတောင်းမှာက သဘာဝပဲ မဟုတ်လား။" ကျန်းလီက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်က ဒီအဆိပ်ကို ဖြေပေးဖို့ဆိုရင် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်အဝ လိုအပ်တယ်။ နည်းနည်းလေးမှ အနှောင့်အယှက် ခံလို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် ပြောင်းပြန် ရိုက်ခတ်မှု ခံရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏလေးနဲ့တော့ ပြန်ကောင်းသွားနိုင်ပါတယ်။"

"ဒါကြောင့် ငါက မြို့စားကို စာရေးပြီး လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာခိုင်းလိုက်တာ။ ပြောင်းပြန် ရိုက်ခတ်မှု ခံရတဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို ရှင်းပစ်လို့ ရအောင်လို့လေ။"

"မြို့စားက တကယ်ပဲ ဒီလို လုပ်ပါ့မလား။" စုန့်ယင်က မေးသည်။

"ငါက စာအိတ်ထဲမှာ အဆိပ်နည်းနည်း ထည့်ပေးလိုက်တယ်။ အစစ်လား၊ အတုလားဆိုတာ သူ စမ်းကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်။"

"ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ မြို့စားတစ်ယောက်ဟာ ဒီမြို့မှာ ဘုရင်တစ်ဆူ ဖြစ်နေသင့်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ လုံမိသားစုရှိနေလို့ သူ့အတွက် လည်ချောင်းထဲ အရိုးစူးနေသလို ဖြစ်နေတာ။ တောင်တစ်လုံးမှာ ကျားနှစ်ကောင် နေလို့မရသလို၊ မြို့တစ်မြို့မှာလည်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက် နေလို့မရဘူး။ အကယ်၍ သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ပေးလိုက်ရင်၊ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး အဆိပ်ဖြေပေးနေတုန်းမှာ အသံကျယ်ကြီးနဲ့ အော်လိုက်ရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ။ ငါက သူ့ကို လိမ်ခဲ့တယ် ဆိုရင်တောင် သူ့အတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိဘူးလေ။"

"အကျိုးအမြတ်ပဲရှိပြီး အရှုံးမရှိတဲ့ အလုပ်ကို မလုပ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"

"ဒီအဆိပ်က ဆယ်ရက်ကျော်လောက် ငုပ်လျှိုးနေတတ်ပေမဲ့၊ လုံဆန်းရွှေကတော့ အစောကြီး ခံစားရလိမ့်မယ်။ ဘာမှမလွဲချော်ဘူးဆိုရင်... ဒီညမှာပဲ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲကို မြင်ရလိမ့်မယ်။"

ချင်းလွန့်က စဉ်းစားမိပြီး ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည် - "သူက ပြတ်သွားတဲ့ လက်ချောင်း ပြန်ထွက်လာအောင် သွေးလည်ပတ်မှု အားကောင်းစေတဲ့ ဆေးလုံးတွေ စားလိုက်လို့ အဆိပ်က ပိုမြန်မြန် ပျံ့သွားတာပေါ့။ ဟုတ်လား။"

"မဆိုးဘူး၊ တစ်ခါတော့ လည်သွားသားပဲ။"

ကျန်းလီသည် ချင်းလွန့်နှင့် စုန့်ယင်တို့ကိုခေါ်ကာ ရှုခင်းအကောင်းဆုံး စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ယွမ်ဝူရှင်းကိုပါ ခေါ်ယူကာ ပွဲကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ထိုစဉ် လုံယင်မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဘိုးကြီးလုံ။ သန်းခေါင်ယံကြီး အလည်လာတာကို ခွင့်လွှတ်ပါ။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းရှားဂိုဏ်းမှ လူသတ်သမားများသည် သူတို့လေးဦး၏ နောက်ကွယ်သို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 74

အခန်း ၇၄ ။ 【ဟို့စ်၏ အစွမ်းမှာ အားနည်းနေသေးသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ပါ】

"မော့ဆန်း... မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။" လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ နီရဲနေပြီး အင်အားအပြည့်အဝ ရှိနေပုံပေါ်ကာ၊ လုံယင်မြို့စား မော့ဆန်းကို မျက်စိကျဉ်း၍ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟားဟား... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ တာအိုမန္တန်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံရင်း နည်းနည်း အသိဉာဏ်ပွင့်သွားလို့ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တာပါ။ နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီလုံယင်မြို့ကြီးမှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ဆိုလို့ ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာဆိုတော့ ခင်ဗျားဆီ မလာလို့ ဘယ်သူ့ဆီ သွားရမလဲ။" မော့ဆန်းက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်း တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ ဟန်ဆောင်ပြီး တည်ငြိမ်နေကြောင်း သူ ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

မော့ဆန်းသည် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် ကျန်းလီ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်၊ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း၌ လုံဆန်းရွှေကို ကုသပေးရန် အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့သည်။ အသံလုံ အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းထားသော်လည်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တမင်တကာ အော်ဟစ်သံကိုမူ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အာရုံလွင့်သွားပြီး ပြောင်းပြန် ရိုက်ခတ်မှု ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဒီခွေးကောင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး လာတာပဲ။

ယခုအချိန်တွင် လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် မော့ဆန်းက တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်မှန်း သိရှိသွားသော်လည်း၊ သူ ထွက်တိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာတွင် အားနည်းချက် အနည်းငယ် ပြမိသည်နှင့်၊ ပြိုင်ဘက်များက အခွင့်အရေးယူကာ ဝိုင်းကိုက်ကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ငါ့ရဲ့ နတ်ပုဆိန်သိုင်း... ပထမကွက်ကို ခံစမ်း။"

"ဒုတိယကွက်ကို ခံစမ်း။"

"တတိယကွက်ကို ခံစမ်း။"

"ဒါက အရင်က သုံးနေကျ သုံးကွက်ပဲ မဟုတ်လား။ တာအိုမန္တန်ကနေ အသိဉာဏ်ပွင့်လာတယ် ဆိုတာကကော။" လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါက ဘယ်တုန်းက အမှန်တရား ပြောဖူးလို့လဲကွ။"

မော့ဆန်းသည် ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ ယနေ့ညတွင် လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို အပြတ်ရှင်းကာ လုံယင်မြို့ကို တစ်ဦးတည်း သိမ်းပိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"အစ်ကိုမော့... တက်။ ဒီညတော့ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ဒီအဘိုးကြီးလုံကို အပြတ်ရှင်းပစ်ကြမယ်။" 'နတ်ပုဆိန်ကြီး' ကိုယ်တိုင်ကလည်း အော်ဟစ် အားပေးနေသည်။

ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင်၊ ထျန်းရှားဂိုဏ်း၏ 'ခ' အဆင့်နှင့် 'ဂ' အဆင့် လူသတ်သမားများသည် ပွဲကြည့်နေသော အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် အသီးသီး လှုပ်ရှားလာကြသည်။

နှစ်ယောက်သတ်ရင် နှစ်ယောက် အလကားလက်ဆောင်... ထျန်းရှားဂိုဏ်း လူသတ်သမားများက အမြဲတမ်း သဘောကောင်းကြသည် မဟုတ်လား။

ကျန်းလီသည် 'ဂ' အဆင့် လူသတ်သမား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး၊ လက်တစ်ချက်ဝှေ့ကာ တစ်ဖက်လူကို ပြန်လည် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

【တာဝန် အောင်မြင်သွားသည့်အတွက် ဟို့စ်အား ဂုဏ်ပြုပါသည်။】

【ဟို့စ်အတွက် အထူးတာဝန် - "နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေခြင်း" အား ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။】

ကျန်းလီ ခဏမျှ စောင့်နေသော်လည်း စနစ်ထံမှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

"နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစ ရှာရမယ့် တာဝန်လေ... ထုတ်ပြန်ပေးတော့လေ။"

【ဟို့စ်၏ အစွမ်းမှာ အားနည်းနေသေးပါသည်။ လုံခြုံရေးအရ ဟို့စ်အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ပါ။ ပိုမို သန်မာလာသည့် အချိန်ရောက်မှသာ အထူးတာဝန် "နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေခြင်း" အား ထုတ်ပြန်ပေးပါမည်။】

"... အခု ငါက ဘယ်အဆင့်လဲ။"

【မဟာယာနအဆင့်】

"အားနည်းနေသေးတာလား။"

【အားမနည်းပါ။】

"ဒါဆိုရင်လည်း တာဝန် ထုတ်ပေးလေ။"

【ဟို့စ်၏ အစွမ်းမှာ အားနည်းနေသေးပါသည်။ လုံခြုံရေးအရ ဟို့စ်အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ပါ။ ပိုမို သန်မာလာသည့် အချိန်ရောက်မှသာ အထူးတာဝန် "နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေခြင်း" အား ထုတ်ပြန်ပေးပါမည်။】

စနစ်၏တုံ့ပြန်မှုမှာ ကျန်းလီ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ စနစ်သည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း သူ ယူဆလိုက်သည်။ တစ်ပိုင်းမှာ အရောင်းဆိုင်နှင့် ကူးပြောင်းခြင်း စသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အခြားတစ်ပိုင်းမှာမူ တာဝန်များ ထုတ်ပြန်သည့် အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်အတိုင်းသာ လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် စနစ်က သူသည် လက်ရှိတွင် "ယန်သက္ကရာဇ် ၄၃၀၀" ၌ ရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်နေပြီး "ယန်သက္ကရာဇ် ၄၈၀၀" ရောက်နေသည်ကို မသိရှိပေ။

တာဝန်များ ထုတ်ပြန်သည့် ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဤစနစ်ငတုံးက သူ့ကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ဟုသာ ထင်မှတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စွာ သုံးသပ်ပြီးနောက်၊ ကျန်းလီသည် ဒေါသထွက်သင့်လျှင်တော့ ထွက်ရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ထားနှင့် သက်ဆိုင်သော ပြဿနာ ဖြစ်သည်။

"... အမှိုက်စနစ်။"

ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် ကျန်းလီသည် ဟိုခုန်ဒီခုန် လုပ်နေသော လူသတ်သမားများကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနှင့် ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်သည်။

ယွမ်ဝူရှင်းမှာမူ 'ခ' အဆင့် လူသတ်သမား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေရသည်။ သူသည်လည်း လုပ်ကြံခံရဖူးသည့် အတွေ့အကြုံမရှိသဖြင့်၊ ကျန်းလီကသာ ကြိုတင်သတိမပေးခဲ့လျှင် ပထမဆုံး တိုက်ကွက်မှာတင် သူ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယွမ်ဝူရှင်းသည် ကျန်းလီက ဘေးမှရပ်ကြည့်နေပြီး ဝင်မကူညီသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မိမိအား စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လုပ်ကြံမှုများကြားတွင် ရင့်ကျက်လာစေရန် လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဟုတ်တယ်... လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ငါ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ချင်နေတာ။ ဒါကြောင့် လူသတ်သမားတွေကို ချန်ထားပေးတာပဲ။ ဟို 'ဂ' အဆင့် လူသတ်သမားကိုကျတော့ ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ချင်းလွန့်ကိုတောင် လေ့ကျင့်ခွင့် မပေးဘူးလေ။

ဟဲဟဲ... တပည့်လေးရယ် တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ၊ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကတော့ ငါ့ကိုမှ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ လူသားဧကရာဇ်လောင်းလို့ ထင်နေတုန်းပဲ။

ယွမ်ဝူရှင်းသည် ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း၊ လူသတ်သမားကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အားယူလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းလီက လက်တစ်ချက်လှုပ်ကာ လူသတ်သမားကို ရိုက်သတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယွမ်ဝူရှင်းမှာ အားယူထားသမျှ ပေါက်ကွဲထွက်မလာနိုင်သဖြင့်၊ မိမိကိုယ်တွင်း၌ပင် အောင့်သွားကာ အတွင်းဒဏ်ရာပင် ရလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

...

ထိုအချိန်တွင် လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာနေရပြီး မော့ဆန်းကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "ငါ့နောက်ကွယ်မှာ 'စစ်သူကြီးချုပ်' ရှိတယ်နော်။ မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲရင်၊ စစ်သူကြီးက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးချုပ် 'ချယ်ဝူ' မှာ နာမည်ကြီး ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းပြီး မိမိလူကို အကာအကွယ်ပေးတတ်ကာ၊ စိတ်သဘောထားမှာလည်း ခန့်မှန်းရခက်သဖြင့် မည်သူမျှ သူ့အား မကျူးလွန်ဝံ့ကြပေ။

"ဟား... မင်း တစ်ယောက်တည်း နောက်ခံရှိနေတာ ကျနေတာပဲ။" မော့ဆန်းသည် လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာတွင် မြို့စားတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သူသည် မြို့တော်ရှိ အထက်လူကြီးများနှင့် အဆက်အသွယ်မရှိဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။

"စစ်သူကြီး ချယ်ဝူရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ သိထားတယ်။ ငါ့ကို လွှတ်ပေးရင် အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းကို ပြောပြမယ်။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။" မော့ဆန်းက လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို အဖက်မလုပ်တော့ဘဲ၊ နတ်ပုဆိန်သိုင်း သုံးကွက်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုကာ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို ထက်ပိုင်း ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲကို အာရုံမစိုက်ဘဲ အပိုတွေ လျှောက်ပြောနေပြီး၊ စစ်မြေပြင်မှာ ဈေးဆစ်နေတဲ့ကောင်... ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေတာ တန်ပါတယ်။

သူသည် စိတ်မချသေးသဖြင့် ပုဆိန်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းကာ ဘိုးဘေးကြီးကို အသားစများအဖြစ် ခုတ်ထစ်လိုက်ပြီး၊ မီးရှို့ကာ ပြာအဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မှသာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

"အရင်က လုံမိသားစုက အင်အားကြီးလို့ ဒီမြို့ကို 'လုံယင်မြို့' (နဂါးဟိန်းသံမြို့) လို့ ခေါ်ခဲ့တာလေ။ အခု ဒီအဘိုးကြီး သေသွားပြီဆိုတော့ မြို့နာမည်ကို ပြောင်းလို့ရပြီ မဟုတ်လား။" မော့ဆန်းက မြို့နာမည်သစ်တစ်ခု ပေးရန် စဉ်းစားနေသည်။

"ယင်မြို့ (ဟိန်းသံမြို့) လို့ပဲ ခေါ်လိုက်ရင်ကော" ဟု နတ်ပုဆိန်ကြီးက အကြံပြုသည်။

"ယင်မြို့က နားထောင်ရတာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်မနေဘူးလား။"

"ဒါဆို နတ်ပုဆိန်မြို့လို့ ပေးမလား။"

"ယင်မြို့ကပဲ နားထောင်လို့ ကောင်းပါတယ်။"

...

လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး သေဆုံးသွားသည်နှင့်၊ လုံမိသားစုသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အဓိက မှီခိုရာကို ဆုံးရှုံးသွားတော့သည်။ ယခင်က ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးကို ကြောက်၍ မလှုပ်ရှားရဲခဲ့သော ရန်သူများသည်လည်း၊ ယခုအခါ ချောက်ကမ်းပါးဆီသို့ ဦးတည်နေသော မြင်းလှည်းအလား ဖြစ်နေသည့် လုံမိသားစုကို လက်စားချေရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားကြပြီဖြစ်သည်။ ယခုမှ လက်စားမချေလျှင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေးရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လက်စားချေမည့်သူများအပြင်၊ အခွင့်အရေးယူ လုယက်မည့်သူများလည်း ရှိနေသေးသည်။ လုံမိသားစု၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ လုံယင်မြို့ တစ်ဝက်ခန့်ကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိရာ၊ သူတို့၏ ခြံတံခါးကို ခွာယူသွားလျှင်ပင် တစ်သက်လုံး စားမကုန်နိုင်တော့ပေ။

လုံမိသားစုမှာ သေဆုံးသွားသော သားရဲကြီး တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေပြီး၊ အသားနံ့နှင့် သွေးနံ့များက မရေမတွက်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များကို ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။

ယနေ့ညမှာ လူတိုင်းအတွက် အိပ်မပျော်နိုင်သော ညတစ်ည ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

လုံမိသားစုဝင်များမှ လွဲ၍ပေါ့။ လုံမိသားစုဝင် အားလုံးသည် ယနေ့ညမှစ၍ အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်သွားကြရပြီး၊ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည် နိုးထလာကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

...

"ဝူးဝူးဝူး.. အဖေ၊ အစ်ကိုတို့... ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အတွက် သေချာပေါက် လက်စားချေပေးမယ်။"

လုံဆန်းရွှေသည် အမောတကော ပြေးလွှားနေသည်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ထုံအပါစေ၊ ယနေ့ည ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကြံစည်မှုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အစပြုရာမှာ သူ့ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ သိရှိနေသည်။

ဟွမ်လီ။ အဲ့ဒီလူ သေချာတယ်။ သူဟာ ချင်းလွန့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက လုံမိသားစုကို ဒုက္ခပေးဖို့ မြို့စား မော့ဆန်း လွှတ်လိုက်တဲ့ လူပဲ ဖြစ်ရမယ်။

"ဟွမ်လီ။ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် လက်စားချေမယ်။" လုံဆန်းရွှေသည် တေးမှတ်ထားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အမုန်းတရား မျိုးစေ့များ ရှင်သန်ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

လုံဆန်းရွှေသည် မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖခင်၏ အချစ်ဆုံးသား ဖြစ်သဖြင့်၊ သူ၏ 'အသက်စားထိုး အဆောင်' မှာ အခြားသူများထက် ပို၍ အဆင့်မြင့်သည်။ အခြားသူများ၏အဆောင်မှာ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကိုသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ လုံဆန်းရွှေ၏အဆောင်မှာမူ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို ခံရပြီးနောက် သူ့အား အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဘေးကင်းရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ယခုအခါ သူသည် ဘိုးဘေးကြီး ပြောပြဖူးသော နေရာတစ်ခုသို့ သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် လက်စားချေနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပေသည်။

ကျန်းလီ ရပ်နေသော စားသောက်ဆိုင်မှာ အလွန်မြင့်မားသဖြင့် လုံမိသားစုအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သလို၊ လုံဆန်းရွှေ ထွက်ပြေးသွားသည့် လမ်းကြောင်းကိုလည်း သိရှိနေသည်။ သူသည် ထမြောက်ကာ လုံဆန်းရွှေ ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်းတို့ကို နောက်ထပ် သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးမယ်။ အဲ့ဒါကတော့ မြက်ကို နှုတ်ရင် အမြစ်ပါ မနှုတ်နိုင်ရင်... နွေဦးလေတိုက်တိုင်း ပြန်ပေါက်လာလိမ့်မယ် ဆိုတာပဲ။"

***

စာရေးသူ၏မှတ်ချက် -

မြက်ကို နှုတ်ရင် အမြစ်ပါ မနှုတ်နိုင်ရင်... နွေဦးလေတိုက်တိုင်း ပြန်ပေါက်လာလိမ့်မယ် .. ဆိုလိုရင်းမှာ ရန်သူကို အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းနိုင်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ဒုက္ခပေးနိုင်ကြောင်း ဆိုလိုသော တရုတ်စကားပုံ ဖြစ်သည်။