အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

အခန်း (၁၂၇) နောက်ထပ် လူသတ်မှုတစ်ခု

ညဉ့်ယံတွင် ချန်းဆန်းမြို့လေးမှာ စည်ကားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်တွေ ကုန်လွန်လာပြီး ညနက်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်လာခဲ့ပြီး လောင်းကစားရုံ အနည်းငယ်သာ လူစည်ကားနေတော့သည်။ မြို့လယ်ခေါင်ရှိ တာဆန်းယွမ် ဟုခေါ်သော လောင်းကစားရုံတစ်ခုမှာမူ အလွန် စည်ကားနေပြီး လူများ ဝိုင်းရံထားသော စားပွဲ ဆယ်ခုကျော် ရှိကာ၊ သိုင်းလောက မှ အလွန် လေးစားခံရသော ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ပင် ပါဝင်လေသည်။

ဤသည်မှာ သာမန် မြင်ကွင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သိုင်းလောက သို့ ဝင်ရောက်လာသူများမှာ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် အကျိုးအမြတ်များကို ရှာဖွေကြပြီး၊ ထိုအရာများကို ရရှိသွားသည်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေတတ်ကြသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။ သိုင်းလောက တွင် အလေးစားရဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် မည်မျှပင် ဂုဏ်သရေရှိပါစေ၊ လူသားများသာ ဖြစ်ကြပြီး လူသားများတွင် စိတ်ဝင်စားမှုများနှင့် ဝါသနာများ ရှိကြလေသည်။ တကယ့် သိုင်းလောက ဆိုသည်မှာ သာမန်လူများ စိတ်ကူးယဉ်ထားသကဲ့သို့ ရိုမန်းတစ်ဆန်သော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ တကယ်တမ်းတွင် လူအမျိုးမျိုး ရှိသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဝိုင်၊ မိန်းမ၊ စည်းစိမ်နှင့် လောင်းကစားခြင်းတို့မှာ အဓိက လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အလယ်ရှိ လောင်းကစား စားပွဲတစ်ခုတွင် ခန့်ညားသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးက သူ၏ လက်ထဲရှိ အန်စာ တုံးများကို ဒေါသတကြီး ကြေမွသွားအောင် ညှစ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ ဆက်မကစားတော့ဘူး။ ကျစ်... ဒီည ကံက အရမ်းဆိုးနေတယ်။"

တစ်ယောက်ယောက်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ်၊ ခင်ဗျားမှာ ဘယ်တုန်းကများ ညဘက် ကံကောင်းတာ ရှိဖူးလို့လဲ။"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတစ်စုက ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါ မနက်ဖြန်ည ပြန်လာခဲ့မယ်။ ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ ထွက်မသွားနဲ့။ မနက်ဖြန်ညကျရင် ငါ အကုန်လုံးကို ဘယ်လို ပြန်ရယူမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။"

"ဒါဆို မနက်ဖြန် ခင်ဗျား ပိုက်ဆံ ယူလာမယ့် အချိန်ကို ကျွန်တော်တို့ စောင့်နေမယ်လေ။"

ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

"ဂရုစိုက်သွားပါ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ်။"

"ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ်... ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်။"

နောက်ပြောင်နေကြသော်လည်း ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ကို လေးစားကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် သည် သိုင်းလောက တွင် အရေးမပါသော သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ချင်းပြည်နယ် ကြေးနီဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး တပည့် ရာပေါင်းများစွာ ရှိလေသည်။ သူသည် သိုင်းလောက တွင် နာမည်ကြီး ပထမတန်းစား ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ နက်နဲသော ကျင့်စဉ် ကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် အလွန် နက်နဲသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ သာမန်လူများက သူ့ကို မစော်ကားရဲကြပေ။ လူတိုင်းက လောင်းကစား စားပွဲတွင် လောင်းကစားသမားများ ဖြစ်နေသောကြောင့်သာ နောက်ပြောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က သိုင်းလောက တွင် ပုံမှန်အချိန်များ၌ တွေ့ဆုံပါက သူ့ကို စကားပြောရဲသူ နည်းပါးလှပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် နှင့်အတူ တပည့်နှစ်ဦး လိုက်ပါသွားလေသည်။

သူတို့ သုံးဦး တည်းခိုခန်းမှ ထွက်လာကြ၏။ ညနက်နေပြီဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်မှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်ကာ မှောင်မည်းနေပြီး လောင်းကစားရုံနှင့် ယှဉ်လျှင် ကမ္ဘာနှစ်ခုအလား ကွာခြားနေလေသည်။ ညနက်ချိန်တွင် ပလွေမှုတ်ရန် ဘယ်သူက စိတ်ကူးပေါက်နေသလဲ ဆိုတာ ရှင်းလင်းစွာ မသိရသော်လည်း၊ အသံမှာ အဝေးမှနေ၍ မှိန်ပျပျနှင့် မပီမပြင် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အသံမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ၏ ဆဲရေးတိုင်းထွာသံများသာ ဖြစ်လေသည်။

"ကျစ်... ဘာလို့ ဒီလောက် ကံဆိုးနေရတာလဲ။ တစ်ညလုံး ကောင်းတဲ့ အကွက် တစ်ကွက်မှ မရခဲ့ဘူး။

"ကျစ်... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ့လက်တွေကို သေချာပေါက် ပြောင်စင်အောင် ဆေးမယ်။ ဒီကံဆိုးမှုက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က လျန်ကျင်ရှန်း ရဲ့ နေရာမှာ အဲ့ဒီ ဓားပြတွေကို တိုက်ခိုက်တုန်းက သွေးထွက်ခဲ့လို့ ငါ့ကံကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။"

ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် သည် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်နေရင်း အနည်းငယ် နာကျင်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ကိုင်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ ဒီလောက် ကံဆိုးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က ကျိန်ဆဲနေပြီး သူ၏ တပည့်နှစ်ဦးမှာလည်း အတော်လေး အကူအညီမဲ့နေကြလေသည်။ သူတို့၏ ဆရာမှာ အရာရာတိုင်းတွင် ကောင်းမွန်သော်လည်း လောင်းကစားကို စွဲလမ်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း၏ နှစ်စဉ် ဝင်ငွေ ထက်ဝက်ခန့်ကို သူတို့၏ ဆရာက လောင်းကစား စားပွဲတွင် ဖြုန်းတီးပစ်လေ့ရှိရာ၊ သူတို့ တပည့်များမှာ စားဝတ်နေရေးအတွက် ခါးပတ်ကို တင်းကျပ်ထားရလေသည်။

သူတို့ လမ်းလျှောက်သွားစဉ် ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ သူ၏ တပည့်နှစ်ဦးက သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

အမှောင်ထဲတွင် သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို မသဲကွဲသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဒီမှာ စောင့်နေ၊ ငါ အပေါ့သွားမလို့။"

သံသယ မရှိသော တပည့်နှစ်ဦးမှာ သူတို့ နေရာတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြလေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ၏ မျက်လုံးများမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး ထုံကျင်နေကာ၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာပင် အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေကြောင်း သူတို့ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် သည် အနီးနားရှိ လမ်းကြားတစ်ခုသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အမှောင်ထုထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ညနက်ချိန်တွင်၊ တည်းခိုခန်း တစ်ခု၌။

ကူမော့သည် ကုတင်စွန်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အနားယူနေလေသည်။

ရုတ်တရက် ဖိစီးနေသော အမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားသည့် ဓားတစ်လက်အလား စူးရှသော လေမှုတ်သံ တစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရလေသည်။

လေမှုတ်သံမှာ စူးရှပြီး ဟိန်းဟောက်နေကာ လူသူကင်းမဲ့နေသော မြို့လေးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ တုန်ခါနေသော အသံက ညဘက် အိပ်တန်းကျနေသော ငှက်များကို လန့်သွားစေကာ သူတို့၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ပြီး ပျံသန်းသွားစေလျက် ညကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲသွားလေသည်။

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။ သူ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်လေးမှာပင် ခန်းမဆောင် တစ်ဖက်ရှိ စန်းတုကုန်း က ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရလေသည်။

တည်းခိုခန်း အတွင်း၌ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း မှ တပည့်များ၊ ရွမ်တောက်ဆရာ နှင့် အခြား သိုင်းပညာရှင်များ အပြေးအလွှား ထွက်လာကြလေသည်။

ကူချူတုန်းက ဘေးအခန်းမှ ထွက်လာရင်း ခေါ်လိုက်၏။

"အစ်ကို။"

သူမသည် သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာကို ကျောတွင် လွယ်ထားလေသည်။ ထိုသေတ္တာထဲတွင် လင်ရှီး ဓား နှင့် ဆောင်းဦးရေယဉ်ဓား ဟူသော နာမည်ကြီး ဓားနှစ်လက်အပြင်၊ ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ ပါ ပါဝင်ပြီး အားလုံးမှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှပေသည်။ ပိုက်ဆံကို အရမ်း တွက်တတ်သော ကူချူတုန်းသည် ထိုအရာများကို သူမ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

သူမက ကူမော့ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"သွားကြည့်ကြမလား။"

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့လင်စု နှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့ ညီအစ်မ နှစ်ဦးလည်း အခန်းထဲမှ ထွက်လာကြပြီး အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံ ရလေသည်။ ယဲ့လင်စု က ပါးစပ်ကို ညင်သာစွာ အုပ်ကာ သမ်းဝေရင်း ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒီ လေမှုတ်သံတွေကို ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း က တပည့်တွေ ဒီနေ့ လုပ်ထားတာပါ။ လူသတ်သမားကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတုန်း ကြိုတင် သတိပေးဖို့အတွက် အများကြီး ဝေငှထားတာ။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ ထင်ရင် သူတို့က ချက်ချင်း လေမှုတ်မှာပဲ။ ကြည့်ရတာ လူသတ်သမား ရဲ့ တည်နေရာကို သူတို့ ရှာတွေ့သွားပြီ ထင်တယ်။"

ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုကိုး။ ဒါဆို သွားကြစို့၊ အတူတူ သွားကြည့်ကြတာပေါ့။"

သူတို့ ထွက်သွားတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ကူမော့က ထပ်မေးလိုက်၏။

"မင်းတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ယဲ့လင်စု က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာ တချို့ပါပဲ။ အဆိပ်ကြောင့် အခုထိ မပျောက်သေးပေမယ့် ကျွန်မတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကိုတော့ မထိခိုက်ပါဘူး။ သွေးနည်းနည်း ထွက်နေပြီး အနံ့ နည်းနည်း ထွက်နေရုံပါ။"

"ဒါဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့။ မင်းတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေအတွက် ငါ စိတ်ပူနေခဲ့တာ။"

ဟု ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

ယဲ့လင်စု က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... ရှင့်ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ် ဆိုပေမယ့်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့တဲ့ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုတွေက အလကား ဖြစ်နေတယ်လို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့၊ ဟုတ်ပြီလား။"

"နတ်သမီးတို့က ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ် ဖော်ပြနေတာပဲ။"

ယဲ့လင်စု: "..."

ယဲ့ဝမ်ယွဲ့: "..."

ဘယ်ကမ္ဘာ၊ ဘယ်ခေတ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် အမျိုးသမီးတွေက အသက်အရွယ်နဲ့ ပတ်သက်ရင် အမြဲတမ်း အရမ်း အကဲဆတ်ကြတာပဲ။

ချက်ချင်းပင် သူတို့ လေးဦးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းများကို အသုံးပြုကာ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

ကူမော့၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်ပြီး တည်နေရာများကို သတ်မှတ်ရာတွင် သူ၏ စွမ်းရည်မှာ ပြောင်မြောက်လှပေသည်။ လေမှုတ်သံ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း အသံထွက်ပေါ်လာသည့် နေရာကို သူက တိတိကျကျ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် ထိုဧရိယာမှာ ယခုအခါ အလွန် ဆူညံနေပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူအများအပြား နေရာအနှံ့ ရှာဖွေနေကြလေသည်။

"အုပ်စုလိုက် ရှာကြ၊ တစ်ယောက်တည်း မသွားနဲ့။"

"လူသတ်သမား က အဝေးကြီး မရောက်နိုင်သေးဘူး။"

"..."

ထိုအသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များက လူသတ်သမား၏ တည်နေရာကို ရှာတွေ့သွားပြီဟု သူတို့ ထင်ခဲ့တာ မှန်ကန်ကြောင်း တွေးလိုက်ကြလေသည်။ သို့သော် လမ်းကြားထဲရှိ အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ မှားသွားကြောင်း သိလိုက်ကြ၏။ လူသတ်သမားကို ရှာတွေ့သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူတွေ ထပ်သေသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း မှ တပည့်တစ်စုက မီးတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး စန်းတုကုန်း က အလောင်းဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ စစ်ဆေးနေလေသည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူအများအပြားက အုပ်စုလိုက်ခွဲကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရှာဖွေနေကြလေသည်။

စန်းတုကုန်း ၏ တပည့်တစ်ဦးက အလောတကြီး ရှေ့သို့ တက်လာကာ ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ နဲ့ နတ်သမီး နှစ်ပါး... ကြေးနီဂိုဏ်း က ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပါပြီ။ သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုက သခင်ကြီး ထျဲ့ချင် နဲ့ လုံးဝ အတူတူပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သေဆုံးချိန်က လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်တောင် မရှိသေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် နှလုံးထုတ်တဲ့သူက ဒီဧရိယာထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ လူတိုင်းက သံသယ ဝင်နေကြတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ သေချာ ရှာဖွေနေကြတာပါ။ လူကို တိုက်ရိုက် မတွေ့ရင်တောင်၊ နှလုံးကို ရှာတွေ့တာက ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။"

နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ယဲ့လင်စု က ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့လည်း သွားရှာကူကြတာပေါ့။"

ချက်ချင်းပင် သူတို့ နှစ်ဦးက သူတို့၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းများကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုကာ ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။

ကူမော့ မသွားခဲ့ပေ။

သူ မကူညီချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ အဓိကအားဖြင့် သူ မျက်မမြင် ဖြစ်နေလို့ပါ။ သူ၏ အာရုံခံစားမှု အပေါ်မှာသာ မှီခိုရသဖြင့် နေရာတိုင်းမှာ လူတွေကို သူ အာရုံခံနိုင်ရာ လူသတ်သမားကို ရှာဖွေရာမှာ သိပ်အကူအညီ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ လမ်းကြားထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားကြရာ စုဝေးနေကြသော လူများက လျင်မြန်စွာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြလေသည်။

ကူမော့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စန်းတုကုန်း က အလျင်အမြန် ထလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ ပထမဆုံး လုပ်ရပ်မှာ ပွဲကြည့်ရန် လာရောက်ကြသော ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း နှင့် အခြား ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များကို လူစုခွဲလိုက်ပြီး၊ လမ်းကြား၏ အစွန်းနှစ်ဖက်စလုံးကို ပိတ်ဆို့ရန် လူစုခွဲလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"သခင်ကြီး ကူ... အရင်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ နှလုံးသားလုယူခြင်း ဂူဘုရင် ကို သန့်စင်ဖို့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေတာ တကယ်ပဲ တစ္ဆေပျံ ဖြစ်နေတယ်။"

"အသစ် တွေ့ရှိချက် တစ်ခုခု ရှိလို့လား။"

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

စန်းတုကုန်း က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ အချက်ပေးသံ ကြားတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့ပေမယ့် နောက်ကျသွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က သခင်ကြီး ထျဲ့ချင် သတ်ခံရသလိုမျိုး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံထားရပြီးပြီ။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်ကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ရဲ့ တပည့်က အခင်းဖြစ်ပွားချိန်မှာ ဒီမှာ ရှိနေလို့ ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်း ပိုမြန်မြန် သိလိုက်ရတာပဲ..."

ထို့နောက် စန်းတုကုန်း က ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ၏ လူသတ်မှု မတိုင်မီနှင့် အပြီးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က အပေါ့သွားမလို့ ပြောတဲ့ အချိန်ကနေစပြီး သူ့တပည့်က တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ သတိထားမိပြီး လမ်းကြားထဲ ဝင်ရှာတဲ့ အချိန်အထိ လက်ဖက်ရည် တစ်ဝက်စာ အချိန်ပဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တာပါ။ အရင်ကလိုပဲ သူ့ရဲ့ နှလုံးက ဘာခုခံမှုမှ မရှိဘဲ ထုတ်ယူခံလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သဲလွန်စ တစ်ခု ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်း စန်းတုကုန်း က ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အင်္ကျီကို မလိုက်ရာ အဆစ်တွင် အမာရွတ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ကူချူတုန်းက ကူမော့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ချီကျယ် အပ်စိုက်မှတ် မှာ အမာရွတ် တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲ့ဒါက အသစ် ဖြစ်ပုံရတယ်။"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီအမာရွတ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား။"

စန်းတုကုန်း က ရှင်းပြလေသည်။

"ချီကျယ် အပ်စိုက်မှတ် မှာ အမာရွတ် ရှိတာ ကိုယ်တိုင်ကတော့ ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီး ထျဲ့ချင် နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ဆိုတဲ့ နစ်နာသူ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ချီကျယ် အပ်စိုက်မှတ် တွေမှာ အမာရွတ်တွေ ရှိနေတာက ထူးဆန်းနေတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ သေဆုံးမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အထူးဆန်းဆုံး အချက်က သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်ပေမယ့် သတ်ခံရတဲ့ အချိန်မှာ ဘာခုခံတဲ့ လက္ခဏာမှ မပြခဲ့တာပဲ။"

ကူချူတုန်းက အလောတကြီး မေးလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒါက ချီကျယ် အပ်စိုက်မှတ် က အမာရွတ် နဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား။"

"အဲ့ဒါက အရမ်း သက်ဆိုင်ပါတယ်။"

စန်းတုကုန်း က ပြောလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ လို့ ခေါ်တဲ့ ဂူ တစ်မျိုး ရှိတယ်။ အဲ့ဒါကို မွေးမြူရတာ အရမ်း ခက်ခဲပေမယ့်၊ အောင်မြင်သွားပြီ ဆိုတာနဲ့ အဲ့ဒီ ဂူ အကောင်က စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်။ အဲ့ဒါကို ထည့်သွင်းဖို့ အခြေအနေက ချီကျယ် နဲ့ နေကွမ် အပ်စိုက်မှတ်တွေ ကြားမှာ သုံးလက်မ အရှည်ရှိတဲ့ ခွဲကြောင်း တစ်ခု လုပ်ရတာပဲ။ ပြီးရင် ဂူ အကောင်က ဦးနှောက်ဆီ ရောက်ဖို့ ကျောရိုးမသွေးကြော တစ်လျှောက် သွားရတယ်"

"ဒီ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး အချက်က နစ်နာသူက အဲ့ဒါကို သတိထားမိခဲတာပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့က ဘာမှ ခံစားရမှာ မဟုတ်ပေမယ့်၊ တိကျတဲ့ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဂူ အကောင်ရဲ့ စုပ်ခွက်တွေက နစ်နာသူရဲ့ တန်ကျုံး အပ်စိုက်မှတ် ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်ကို ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်လို ထိန်းချုပ်လိုက်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့က အဲ့ဒါကို မှတ်မိချင်မှတောင် မှတ်မိတော့မှာ။"

ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ အကယ်၍ ရှင်က တခြားသူတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဒီ ကူ ကို သုံးမယ်ဆိုရင်၊ လောကကြီးကို စည်းလုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"အဲ့ဒီလောက်တော့ မစွမ်းပါဘူး။"

စန်းတုကုန်း က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ က တစ်ချိန်မှာ လူတစ်ယောက်ကိုပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တာပါ။ ပြီးတော့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် ပိုမြင့်လေ၊ စိတ်ဆန္ဒ ပိုခိုင်မာလေ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုအားနည်းလေပဲ။ ဥပမာအနေနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် သတ်ခံရတုန်းက အခြေအနေအရ ကြည့်ရင်၊ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ယာယီ ထုံကျင်သွားအောင်နဲ့ မှင်သက်သွားအောင်ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့တာ။ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ရဲ့ လမ်းလျှောက်တဲ့ ပုံစံတောင်မှ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက နည်းနည်း တောင့်တင်းနေခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်အတွက်တော့ ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက သတ်ဖြတ်ဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။"

စန်းတုကုန်း က ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ရဲ့ တပည့်တွေကို ကျွန်တော် အခုလေးတင် ထပ်မေးကြည့်တော့၊ ဒီကိုလာတဲ့ လမ်းမှာ ဓားပြ တစ်စုနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတုန်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ရဲ့ လက်မောင်း ဒဏ်ရာရသွားတယ်တဲ့။ အခုကြည့်ရတာ အဲ့ဒါက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး။

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ၊ ရှီမိသားစု ရဲ့ တပည့်တွေကလည်း ဒီကိုလာတဲ့ လမ်းမှာ မှောင်ခို တည်းခိုခန်း တစ်ခုနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတုန်း သခင်ကြီး ထျဲ့ချင် အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရသွားပြီး၊ ဒဏ်ရာ တစ်ခုက ချီကျယ် အပ်စိုက်မှတ် မှာ ဖြစ်သွားတာတဲ့။"

ထိုအချိန်မှာပင် ကူချူတုန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျယ်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကို... ခုန်းမင်ဘုရားကျောင်း တိုက်ပွဲမှာ မမလင်စု နဲ့ မမဝမ်ယွဲ့ တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒဏ်ရာရခဲ့တာကို ကျွန်မ မှတ်မိတယ်။ အဲ့ဒါကလည်း တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်နိုင်ဘူးလား။"

အခန်း (၁၂၈) ယုန်တစ်ကောင် သစ်ငုတ်တိုထဲ ဝင်ပြေးမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်း

ကူချူတုန်းမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ချက် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ စန်းတုကုန်း ၏ မျက်လုံးများကမူ လင်းလက်သွားလေသည်။ သူက ပြောလိုက်၏။

"အကယ်၍ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ကို တိုက်ခိုက်တာက မတော်တဆ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒါက အရမ်း ကောင်းတာပေါ့။"

ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ။"

စန်းတုကုန်း က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်ပြီး နှလုံးသားလုယူခြင်း ဂူဘုရင် ကို သန့်စင်နေတာ တစ္ဆေပျံ ဆိုတာ တကယ် မှန်တယ်ဆိုရင်၊ သခင်ကြီး ထျဲ့ချင် နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် တို့ရဲ့ သေဆုံးမှုတွေက အကြောင်းပြချက် မရှိတာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ မှာ အဆင့် သုံးဆင့် ရှိတယ် - နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ၊ ရွှေရောင် နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ နဲ့ နှလုံးသားလုယူခြင်း ဂူဘုရင် တို့ပဲ။ ရွှေဂူ ကနေ ဂူဘုရင် အထိ လုပ်ငန်းစဉ် သုံးခု ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက ရွှေဂူ ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းပဲ၊ အဲ့ဒီအတွက် နှလုံးသွေး အများကြီး လိုအပ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ရွှေဂူ ငါးကောင် ရလာလိမ့်မယ်။

ဒုတိယ လုပ်ငန်းစဉ်ကတော့ အဲ့ဒီ ရွှေဂူ ငါးကောင်ကို ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ အဖြစ် မွေးမြူဖို့ပဲ၊ အဲ့ဒီအတွက် အတွင်းအား သိုင်းပညာရှင် ငါးယောက် ဒါမှမဟုတ် ယင်လ၊ ယင်ရက်၊ ယင်အချိန် မှာ မွေးဖွားလာပြီး အလွန်အမင်း ယင်ကံကြမ္မာ ရှိတဲ့ အပျိုစင် တစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသွေး လိုအပ်တယ်။ အဲ့ဒီ လူတွေက ဒြပ်စင်ငါးပါး ထဲက တစ်ခုခုမှာ ပါဝင်ရမယ်။

"ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင်၊ အလွန်အမင်း ယင်ကံကြမ္မာ ရှိပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါး ထဲက တစ်ခုခုမှာ ပါဝင်တဲ့ အပျိုစင် ငါးယောက်ကို ရှာဖွေရတာက ဒြပ်စင်ငါးပါး ထဲက တစ်ခုခုမှာ ပါဝင်တဲ့ အတွင်းအား သိုင်းပညာရှင် ငါးယောက်ကို ရှာရတာထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲပါတယ်။ အဲ့ဒီအပြင် မတူညီတဲ့ အတွင်းအား သဘာဝ ငါးမျိုးကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင် ငါးယောက်နဲ့ မွေးမြူထားတဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ ကလည်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်ပါတယ်။

"လက်ရှိ အခြေအနေအရ တစ္ဆေပျံ က အတွင်းအား သိုင်းပညာရှင် ငါးယောက်ကို ယဇ်ကောင်တွေ အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တာ ရှင်းပါတယ်။ ဒြပ်စင်ငါးပါး က အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ် - သိုင်းပညာတွေက များပြားပြီး အမျိုးမျိုး ကွဲပြားပေမယ့်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ကနေ မလွတ်ကင်းနိုင်ပါဘူး။

"သခင်ကြီး ထျဲ့ချင် က သတ္တုဒြပ်စင် နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ရှီမိသားစု ရဲ့ ကြယ်ကြွေ လျှို့ဝှက်ပညာ ကို ကျင့်ကြံတယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က သစ်သားဒြပ်စင် နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ကြေးနီဂိုဏ်း ရဲ့ အထူး သိုင်းပညာ ဖြစ်တဲ့ နက်နဲသော ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံတယ်။ ဒါကြောင့် လူသတ်သမား ရဲ့ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်က ရေ၊ မီး၊ နဲ့ မြေ ဒြပ်စင် သုံးခုထဲက တစ်ခုခုနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အတွင်းအား ရှိတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်။ နှင်းတောင်ကြောစံအိမ် ရဲ့ ရေခဲတမျှအေးစက်သော လျှို့ဝှက်ပညာ က ရေဒြပ်စင် နဲ့ ကိုက်ညီနေတော့ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ က ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပဲ။"

ကူမော့က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ အကယ်၍ အဲ့ဒီလိုသာ ဆိုရင် တစ္ဆေပျံ က ဘာလို့ ဒီလူတွေ ချန်းဆန်းမြို့လေး မှာ စုဝေးလာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ လှုပ်ရှားရတာလဲ။ သူတို့ကို လမ်းမှာ တစ်ယောက်ချင်းစီ အနိုင်ယူတာက ပိုလွယ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

စန်းတုကုန်း က ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယ သဲလွန်စ နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။ အကယ်၍ တစ္ဆေပျံ က နှလုံးသားလုယူခြင်း ဂူဘုရင် ကို သန့်စင်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ် ဆိုတဲ့ ပထမ ကောက်ချက်က မှန်တယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒုတိယ သဲလွန်စ ကို ရနိုင်တယ် ...တစ္ဆေပျံ က ချန်းဆန်းမြို့လေး မှာ သေချာပေါက် ရှိနေတယ်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ ကို သန့်စင်ဖို့အတွက် အခြေအနေ တစ်ခု ရှိတယ် ...အဲ့ဒါက မြန်ဆန်ရမယ်။ ရွှေဂူ က သူ့အမေနဲ့ အရမ်း အဝေးကြီးမှာ နေလို့ မရဘူး၊ ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နှလုံးကို ထုတ်ယူလို့ မရဘူး။ အကယ်၍ သူက အပြင်မှာ အချိန်အကြာကြီး နေမယ်ဆိုရင်၊ အများဆုံး နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာလောက် အချိန်ဆိုရင် သူ့နှလုံးက အသက်ဝင်မှု လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အာနိသင် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

"နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခု ရှိသေးတယ် .... ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ ကို စတင် သန့်စင်လိုက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ တစ်ကောင်စီကို သန့်စင်တဲ့ အချိန် ကွာဟချက်က ဆယ့်နှစ်နာရီ ထက် ကျော်လွန်လို့ မရဘူး။ အကယ်၍ ဒီအချိန်ကို ကျော်လွန်သွားရင် စီစဉ်ထားသမျှ အားလုံးက အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် တစ္ဆေပျံ က သူ ရွေးချယ်ထားတဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ယဇ်ကောင်တွေ အတူတူ စုဝေးလာမယ့် အချိန်ကို စောင့်ရမှာပဲ။"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီအချက်အရ ဆိုရင် နှလုံးကို ထုတ်ယူတာရော ဂူ အကောင်တွေကို သန့်စင်တာရော နှစ်ခုစလုံးကို တစ္ဆေပျံ ကိုယ်တိုင် လုပ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား တစ်ယောက်ယောက်က သူ့အတွက် လုပ်ပေးရင်တောင် တစ္ဆေပျံ က အရမ်း ဝေးတဲ့ နေရာမှာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက တစ္ဆေပျံ က လက်ရှိ ချန်းဆန်းမြို့လေး မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုပေးနေတာပဲ။"

စန်းတုကုန်း က ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။

"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် အခု ချန်းဆန်းမြို့လေး မှာ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းက တစ္ဆေပျံ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။"

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"တကယ်တော့ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် အကယ်၍ ငါတို့က တစ္ဆေပျံ ရဲ့ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ကို အခု ရှာတွေ့မယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ စောင့်ကြည့်နေရုံနဲ့တင် သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပေါ့။"

"အဲ့ဒါ မှန်ပါတယ်။"

စန်းတုကုန်း က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက တစ္ဆေပျံ ဟာ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ ကို သန့်စင်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ် ဆိုတဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကနဦး ကောက်ချက် မှန်ကန်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပါ။ နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့ ငါတို့က အဆိပ်ခတ်ခံရတဲ့ သူကို ရှာပြီး လျှို့ဝှက် ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။

"ဒါက စုံစမ်းဖို့ လွယ်ပါတယ်။ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ ကို သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အဆင့်မြင့် ယဇ်ကောင်တွေက အတွင်းအား အတွက် အလွန် မြင့်မားတဲ့ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် လို လူမျိုးက အနိမ့်ဆုံး လိုအပ်ချက်မှာ ရှိနေပြီ ဆိုတော့ ချန်းဆန်းမြို့လေး မှာ ဒီလို အခြေအနေတွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ သူ သိပ်မရှိပါဘူး။ အခု သတ္တု နဲ့ သစ်သား သဘာဝ ရှိတဲ့ နစ်နာသူတွေ ရှိနေပြီ ဆိုတော့၊ ရေ၊ မီး နဲ့ မြေ သဘာဝ တွေကိုပဲ ငါတို့ ရှာဖွေရတော့မှာဆိုတော့ ပိုတောင် လွယ်သွားပါသေးတယ်။

"ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ မှာ အရမ်း တင်းကျပ်တဲ့ အချိန် လိုအပ်ချက်တွေ ရှိတယ်၊ ဆယ့်နှစ်နာရီ အတွင်းမှာ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိလာလိမ့်မယ်။"

စန်းတုကုန်း ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ အတော်လေး အားကောင်းလှပေသည်။

သူက ကျွမ်းကျင်သူများကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ချက်ချင်း စတင် ခွဲခြားသတ်မှတ်လေသည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင်...

ချန်းဆန်းမြို့လေး ၌ ရုတ်တရက် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာလေသည်။ မိုးက သတိပေးချက် မရှိဘဲ ရွာချလာပြီး၊ စန်းတုကုန်း သည် တည်းခိုခန်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာကာ သူ၏ အဝတ်အစားများပေါ်ရှိ မိုးရေများကို ခါထုတ်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

"လင်နန် က ဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ရာသီဥတု။ သူ ရွာချင်တဲ့ အချိန် ရွာပြီး သူ မိုးချုန်းချင်တဲ့ အချိန် ချုန်းတာပဲ။"

စန်းတုကုန်း ၏ စကားကို တုံ့ပြန်သည့်အလား...

ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီး တစ်ချက် လက်သွားပြီး မှိန်ပျပျ ဖြစ်နေသော ချန်းဆန်းမြို့လေး ကို ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားစေကာ နားကွဲမတတ် မိုးခြိမ်းသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စန်းတုကုန်း နှင့်အတူ ရှန်းတူဘုရားကျောင်း မှ ဆရာတော် ချင်းယွင် ပါလာလေသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်း တစ်ခန်းသို့ အလျင်အမြန် တက်သွားကြလေသည်။

အတွင်း၌ ကူမော့က လက်ဖက်ရည် သောက်နေ၏။

ဆရာတော် ချင်းယွင် က ဝင်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်တယ်လို့ အကြီးအကဲ စန်း ဆီကနေ ကျွန်တော် ကြားတယ်။"

"မလောပါနဲ့၊ တခြား တစ်ယောက် မရောက်သေးဘူး။"

ဟု ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကူချူတုန်းက နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ နှင့်အတူ ရောက်လာလေသည်။

သူမ ဝင်လာသည်နှင့် ယဲ့လင်စု က မေးလိုက်၏။

"သခင်ကြီး ကူ... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ။ ကျွန်မတို့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ခေါ်ရတာလဲ။ ကျွန်မ ပြန်သွားပြီး အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်ဖို့ လိုသေးတယ်။"

ကူမော့က အသာပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ စန်း... ခင်ဗျားပဲ ပြောပြလိုက်ပါလား။"

စန်းတုကုန်း က ချက်ချင်း လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဒီလောက် အလောတကြီး ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သခင်ကြီး ထျဲ့ချင် နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် တို့ရဲ့ သေဆုံးမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စ အသစ်တွေ ရထားလို့ပါ။"

ထိုသို့ပြောရင်း စန်းတုကုန်း က ယဲ့လင်စု နှင့် တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် တို့ကို လက်ပူးဆုပ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"အဲ့ဒါက ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။"

ယဲ့လင်စု နှင့် တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း ချီကျယ် အပ်စိုက်မှတ် မှာ ဒဏ်ရာ တစ်ခုစီ ရှိနေလား..."

ထို့နောက် စန်းတုကုန်း က စတင် ရှင်းပြလေသည်။

ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကူ နှင့် နှလုံးသားလုယူခြင်းကူ အကြောင်းကို သူ ပြောပြပြီးနောက်...

ယဲ့လင်စု နှင့် တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ပြီး အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"အကြီးအကဲ စန်း... တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် နဲ့ ကျွန်မ နှစ်ယောက်စလုံး ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကူ အထည့်ခံထားရတယ်လို့ ပြောချင်တာလား။"

ယဲ့လင်စု က မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။

စန်းတုကုန်း က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"နတ်သမီး လင်စု၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရေခဲတမျှအေးစက်သော လျှို့ဝှက်ပညာ က ရေဒြပ်စင် သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် ရဲ့ တောင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ် ကတော့ ပုံမှန် မြေဒြပ်စင် သိုင်းပညာ တစ်ခုပါ။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုမှာ အထူးပြုထားကြတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် နဲ့ သခင်ကြီး ထျဲ့ချင် တို့ကလည်း အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုမှာ အထူးပြုထားကြတော့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ ရဲ့ ယဇ်ကောင် အခြေအနေတွေနဲ့ လုံးဝ ကိုက်ညီနေတယ်။"

တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် က ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ဝမ်းသာခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူ အကြောင်း ကျွန်တော်လည်း ကြားဖူးပါတယ်။ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ယဇ်ပူဇော်ခံရတဲ့ သူရဲ့ အတွင်းအား ပိုနက်နဲလေ၊ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ က ပိုအစွမ်းထက်လာလေပဲလို့ ပြောကြတယ်။ သီအိုရီအရတော့ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဂူ ကနေတစ်ဆင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာပြီး နေ့ခင်းကြောင်တောင် ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ စကားပုံ ရှိနေတာပဲ။"

"အဲ့ဒါ မှန်ပါတယ်။"

ဟု စန်းတုကုန်း က ပြောလိုက်သည်။

"အလွန်အမင်း ယင်ကံကြမ္မာ ရှိတဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ပါဝင်တဲ့ သူတစ်ယောက်ကို ယဇ်ကောင်အဖြစ် ရှာဖွေတာက အနိမ့်ဆုံး လိုအပ်ချက် သက်သက်ပါ။ အတွင်းအား သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ကတော့ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ။"

တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် က ပြောလိုက်၏။

"ချန်းဆန်းမြို့လေး ကို လာဖို့ တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာတဲ့ လမ်းမှာ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က လူယုတ်မာ တစ်စုနဲ့ ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့တယ်။ တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတုန်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ချီကျယ် အပ်စိုက်မှတ် မှာ ဒဏ်ရာရသွားတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းကတော့ မတော်တဆမှု တစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်က သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ထဲမှာ ပါနေခဲ့တာပဲ။"

ယဲ့လင်စု ၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခုန်းမင်ဘုရားကျောင်း မှာ ကျွန်မ တိုက်ခိုက်ခံရတာကလည်း ကျွန်မကို တစ်ယောက်ယောက်က ယဇ်ကောင်အဖြစ် တိတ်တဆိတ် အသုံးပြုဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပေါ့။ သူတို့က ကျွန်မကို လုံးဝ အလေးမထားတာပဲ။"

လက်ဖက်ရည် သောက်နေသော ကူမော့က အသာပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"နတ်သမီး လင်စု... ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ အခြား ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒါက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သာမန်ပဲ ဆိုရင် ယဇ်ကောင် ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"

ယဲ့လင်စု က စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူတို့ အသိအမှတ်ပြုပေးတဲ့ အတွက် ငါက ကျေးဇူးတင်ရမှာလား။"

ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ချေ။

ယဲ့လင်စု က ထပ်မေးလိုက်၏။

"ဒါဆို နောက်ဆုံး တစ်ယောက်ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ရှင်ပြောတာအရဆိုရင် ဒြပ်စင်ငါးပါး ယဇ်ကောင် ငါးယောက် ရှိရမယ်လေ။ သခင်ကြီး ထျဲ့ချင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မနဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် ဆိုရင် လေးယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ မီးဒြပ်စင် ရှိတဲ့ သူကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

စန်းတုကုန်း က ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သေချာ တွက်ကြည့်ပြီးပြီ။ အခု ချန်းဆန်းမြို့လေး မှာ အရည်အချင်း ပြည့်မီတဲ့ အတွင်းအား သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိတာ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အခုလေးတင် သူတို့ အားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးပြီ။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်တည်းမှာပဲ ချီကျယ် အပ်စိုက်မှတ် တွေမှာ ဒဏ်ရာ ရှိတယ်။

"သူတို့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မစစ်ဆေးရဲဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူသတ်သမား မဟုတ်ဘူးလို့ အတည်ပြုလို့ရတဲ့ ဒီမှာရှိနေတဲ့ လူအနည်းငယ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့လူတိုင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေတာလေ။ အကယ်၍ ကျွန်တော်က သူတို့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စစ်ဆေးလိုက်ရင်... လူသတ်သမား က ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သတိထားမိသွားပြီး သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ အစီအစဉ်က ကျရှုံးသွားလိမ့်မယ်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်တောင် ဖုံးကွယ်ထားဖို့ လိုသေးတယ်။ နတ်သမီး လင်စု အတွက်ကတော့ ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း မှာ တည်းနေတာဆိုတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် အတွက်တော့ ကွာခြားပါတယ်၊ ခင်ဗျားက ဒီမှာ မနေဘူးလေ။ ဒီကို ရုတ်တရက် ရောက်လာတာက သံသယ ဝင်စရာ အလွယ်တကူ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် ရဲ့ အလောင်းကို စစ်ဆေးတာကို အကြောင်းပြချက် တစ်ခုအနေနဲ့ သုံးကြတာပေါ့။"

တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် က ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက လွယ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် တပည့် တစ်ယောက်ကို နေမကောင်းဟန်ဆောင်ခိုင်းပြီး ကုသဖို့ ဒီကို ခေါ်လာခဲ့မယ်။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ နေလို့ ရပြီ။ နေမကောင်းဟန်ဆောင်မယ့် တပည့်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ခင်ဗျား စိတ်ချလို့ ရပါတယ်၊ သူက လုံးဝ ယုံကြည်ရတဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေတွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။"

"ဒါဆို ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူး။"

စန်းတုကုန်း က ကူမော့ဘက်သို့ လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အခုကစပြီး နတ်သမီး လင်စု နဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် တို့ရဲ့ ဘေးကင်းမှုက သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ အပေါ်မှာပဲ လုံးဝ မူတည်သွားပြီ။"

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒီလောက်တော့ မလွန်ပါဘူး။ တရားခံ ပေါ်လာတဲ့အခါ ဂိုဏ်းအသီးသီးက ကျွမ်းကျင်သူတွေ အားလုံး စုဝေးလာတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကျွန်တော့် အနေနဲ့ကတော့ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ် လို့ပဲ ပြောနိုင်ပါတယ်။"

ယဲ့လင်စု က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... 'အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်' လို့ပဲ မပြောပါနဲ့။ ကျွန်မ လုံးဝ ဘေးကင်းမယ်ဆိုတာ သေချာရမယ်နော်။ ကျွန်မက ငါးစာ အဖြစ် အသုံးချခံနေရတာ။ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ အသက်ဝင်လာတဲ့အခါ ကျွန်မက အသတ်ခံရမယ့် သိုးလေး တစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားမှာ။ အကယ်၍ ရှင်က ကျွန်မကို မကာကွယ်ပေးရင် ကျွန်မ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယဲ့လင်စု က စန်းတုကုန်း ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"အကြီးအကဲ စန်း... ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ က တခြား ဘာသက်ရောက်မှုမှ တကယ် မရှိဘူးလား။"

စန်းတုကုန်း က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"နတ်သမီး လင်စု၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် စန်းတုကုန်း က ကျွန်တော့် အသက်နဲ့ အာမခံပါတယ်၊ ဒီ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ က... ခင်ဗျားလို အတွင်းအား သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အပေါ် သိပ်ပြီး သက်ရောက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရိုးရိုးလေး အော်ခေါ်လိုက်ရုံနဲ့တင် ခင်ဗျားကို ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာစေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။

"တကယ်တော့ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ ကို မူလက ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ လို့ မခေါ်ခဲ့ပါဘူး၊ ပန်းခူးခြင်းဂူ လို့ ခေါ်ခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒါကို တဏှာကြီးတဲ့လူယုတ်မာတွေက ပန်းခူးဖို့ သုံးခဲ့ကြတာပါ။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ ကူးစက်ခံထားရတဲ့ သူတွေက ဂူ အသက်ဝင်လာတဲ့ အချိန်ကနေ ပြန်လည် ရပ်တန့်သွားတဲ့ အချိန်အထိ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို မှတ်မိခြင်း မရှိကြလို့ပါ။ သူတို့က ဘာအဆင်မပြေမှုမှ မခံစားရသလို ပုံမှန်နဲ့လည်း ဘာမှ မကွာခြားပါဘူး။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်က ဂူ အသက်ဝင်နေတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခံထားရတာပါပဲ။

"ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်။ တရားခံကို ရှာတွေ့တာနဲ့ ခင်ဗျားတို့အတွက် ဂူ ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဖယ်ရှားပေးပါ့မယ်။ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းဂူ ကို ဖယ်ရှားရတာ သိပ်မခက်ခဲပါဘူး။"

ယဲ့လင်စု က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး လောလောဆယ်တော့ ရှင်ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ့မယ်။"

ထို့နောက် အဖွဲ့က ထပြီး ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

အခန်းမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော လေများ တိုက်ခတ်နေပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေကာ၊ တစောင်း တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများနှင့်အတူ မိုးရေများက အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ကူချူတုန်းက ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်ရန် အလျင်အမြန် သွားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် လျှပ်စီး တစ်ချက် ကောင်းကင်ယံတွင် လက်သွားပြီး မှိန်ပျပျ ကောင်းကင်ကြီးကို ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားစေလေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ အတွင်း လျှပ်စီးများ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေလေသည်။

"အစ်ကို... ဒီနေ့ မိုးရွာတာ တကယ်ကို သည်းတာပဲ၊ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရွာမလဲ မသိဘူး။"

ကူမော့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက လင်နန် ရဲ့ ရာသီဥတုလေ။ ဒီကို ရောက်ကတည်းက ငါ အသားကျနေပါပြီ၊ ရက်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း မိုးခြိမ်းပြီး မိုးရွာတာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကတော့ ပုံမှန်ထက် မိုးခြိမ်းသံတွေ ပိုများနေတယ်။"

"အင်း၊ ဒီနေ့ မိုးကလည်း ပုံမှန်ထက် ပိုသည်းတာပဲ။"

ရန်သူ လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် သဘောတူညီချက် ရရှိပြီးနောက်...

တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် က ညွှန်ကြားထားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လေသည်။ သူတို့၏ ရှန်းတူဘုရားကျောင်း နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင်၊ သူက တပည့်တစ်ဦးကို ကုသမှုခံယူရန် ခေါ်ဆောင်လာပြီး ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း တွင် သဘာဝကျကျပင် အခန်းယူကာ စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

ကူမော့မှာမူ သူ၏ အခန်းထဲတွင်သာ နေပြီး အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ကာ သူ၏ အာရုံခံစားမှုများကို အသက်သွင်းထားလေသည်။

နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ နှင့် တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် တို့သည် သူ၏ ဘယ်ညာ အခန်းများတွင် အသီးသီး တည်းခိုနေကြသဖြင့် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အချိန်မရွေး အာရုံခံနိုင်လေသည်။

"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ မီးဒြပ်စင် နဲ့ အတွင်းအား သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ကို အခုထိ မရှာတွေ့သေးဘူးနော်။ သူ့အတွက် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။"

အခန်းထဲတွင် ကူချူတုန်းနှင့် ကူမော့တို့ အတူတူ ရှိနေကြသည်။ သူမက အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း အဖြေရှာမရသေးပေ။ သူမက ပြောလိုက်၏။

"အကယ်၍ အဲ့ဒီ တစ္ဆေပျံ က ဒီတစ်ခါ တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် ဒါမှမဟုတ် မမလင်စု အစား တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကို ရွေးပြီး လှုပ်ရှားလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ အဲ့ဒီ မီးဒြပ်စင် အတွင်းအား သိုင်းဆရာကြီး က..."

"ဒါဆိုရင် သူက ကံဆိုးတာပဲ။"

ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ယဲ့လင်စု က သိတယ်၊ တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် လည်း သိတယ်၊ ပြီးတော့ စန်းတုကုန်း လည်း သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲ့ဒီအကြောင်းကို မပြောကြဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အကယ်၍ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် - ရွေးချယ်ခံရမယ့်သူ သုံးယောက်ထဲက နှစ်ယောက်က ဒီမှာ ရှိနေပြီး၊ ဒီမှာ မရှိတဲ့ တစ်ယောက်တည်းသော သူက ရွေးချယ်ခံလိုက်ရတယ် ဆိုရင် - အဲ့ဒါက သူ ကံဆိုးတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက စတုတ္ထမြောက် လူကတော့ ယဲ့လင်စု ဒါမှမဟုတ် တာအိုကျင့်ကြံသူ ချင်းယွင် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လည်း ဖြစ်သွားတာပေါ့။"

"ဪ... ဒီလိုကိုး။ ကျွန်မ နားလည်ပြီ။"

ညဉ့်ယံ တဖြည်းဖြည်း ကျရောက်လာပြီး...

လျှပ်စီးများ၊ မိုးခြိမ်းသံများနှင့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုများ ကြားတွင်၊ ချန်းဆန်းမြို့လေး မှာ ယနေ့တွင် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

အရာအားလုံးက တည်ငြိမ်နေ၏။

သန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ကူမော့က အဝေးမှ ညစောင့် တစ်ဦး မောင်းတီးလိုက်သကဲ့သို့ မှိန်ပျပျ မောင်းခေါက်သံ နှစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

အသံနှစ်ချက်သာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ဘေးအခန်း၏ တံခါး ပွင့်လာပြီး...

ယဲ့လင်စု က ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာရာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေလေသည်။ သို့သော် တစ်ယောက်ယောက်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပါက ထူးခြားမှု တစ်ခုခုကို သတိပြုမိမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ပုံမှန် ညဘက် နိုးလာခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပုံရလေသည်။